{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3314577"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3314577","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Mass-loss rates of dusty massive stars in nearby galaxies","abstract":"Η διπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του έργου ERC ASSESS που μελετά την επεισοδιακή απώλεια μάζας σε εξελιγμένα αστέρια μεγάλης μάζας. Η μοίρα των μεγάλων αστεριών με αρχική μάζα μεγαλύτερη από 8M_⨀ καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από το ποσοστό απώλειας μάζας στο τέλος της ζωής τους. Οι κόκκινοι υπεργίγαντες (RSGs) είναι οι άμεσοι πρόγονοι των εκρήξεων σουπερνόβα τύπου II-P (SN), αλλά το μέγεθος και ο αντίκτυπος οποιασδήποτε απώλειας μάζας κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης είναι άγνωστα. Προσδιορίσαμε τις τιμές λαμπρότητας και ρυθμού απώλειας μάζας 60 κόκκινων υπεργιγάντων στον γαλαξία WLM χρησιμοποιώντας φωτομετρία κοντινού και μεσαίου υπερύθρου και τον κώδικα DUSTY που λύνει την εξίσωσωη διάδοσης της ακτινοβολίας. Με βάση τα ευρήματά μας, υπολογίζουμε ένα μέσο ποσοστό απώλειας μάζας 〖10〗^(-4.9) M_⨀/year. Αυτό είναι σημαντικά υψηλότερο από τα ποσοστά απώλειας μάζας που βρέθηκαν στη βιβλιογραφία, κυρίως λόγω της απουσίας δεδομένων μεσαίας υπέρυθρης ακτινοβολίας σε μήκη κύματος μεγαλύτερα από 5μm. Επιπλέον, αρχειακές εικόνες από το HST χρησιμοποιήθηκαν για την ταξινόμηση 378 εξελιγμένων υποψηφίων μαζικών αστέρων που περιβάλλονται από σκόνη, που επιλέχθηκαν φωτομετρικά σε 12 κοντινούς γαλαξίες από το έργο ASSESS. Η μελέτη κατέληξε στον εντοπισμό 288 αστέρων, 81 γαλαξιών και 9 σμηνών. Όλοι οι στόχοι εξετάστηκαν ένας προς έναν. Αυτά τα αποτελέσματα θα ενσωματωθούν σε μελλοντικές εργασίες της ομάδας ASSESS που θα παρέχει έναν μεγάλο κατάλογο αστεριών που περιβάλλνται από σκόνη","abstract_html":"Η διπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του έργου ERC ASSESS που μελετά την επεισοδιακή απώλεια μάζας σε εξελιγμένα αστέρια μεγάλης μάζας. Η μοίρα των μεγάλων αστεριών με αρχική μάζα μεγαλύτερη από 8M_⨀ καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από το ποσοστό απώλειας μάζας στο τέλος της ζωής τους. Οι κόκκινοι υπεργίγαντες (RSGs) είναι οι άμεσοι πρόγονοι των εκρήξεων σουπερνόβα τύπου II-P (SN), αλλά το μέγεθος και ο αντίκτυπος οποιασδήποτε απώλειας μάζας κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης είναι άγνωστα. Προσδιορίσαμε τις τιμές λαμπρότητας και ρυθμού απώλειας μάζας 60 κόκκινων υπεργιγάντων στον γαλαξία WLM χρησιμοποιώντας φωτομετρία κοντινού και μεσαίου υπερύθρου και τον κώδικα DUSTY που λύνει την εξίσωσωη διάδοσης της ακτινοβολίας. Με βάση τα ευρήματά μας, υπολογίζουμε ένα μέσο ποσοστό απώλειας μάζας 〖10〗^(-4.9) M_⨀/year. Αυτό είναι σημαντικά υψηλότερο από τα ποσοστά απώλειας μάζας που βρέθηκαν στη βιβλιογραφία, κυρίως λόγω της απουσίας δεδομένων μεσαίας υπέρυθρης ακτινοβολίας σε μήκη κύματος μεγαλύτερα από 5μm. Επιπλέον, αρχειακές εικόνες από το HST χρησιμοποιήθηκαν για την ταξινόμηση 378 εξελιγμένων υποψηφίων μαζικών αστέρων που περιβάλλονται από σκόνη, που επιλέχθηκαν φωτομετρικά σε 12 κοντινούς γαλαξίες από το έργο ASSESS. Η μελέτη κατέληξε στον εντοπισμό 288 αστέρων, 81 γαλαξιών και 9 σμηνών. Όλοι οι στόχοι εξετάστηκαν ένας προς έναν. Αυτά τα αποτελέσματα θα ενσωματωθούν σε μελλοντικές εργασίες της ομάδας ASSESS που θα παρέχει έναν μεγάλο κατάλογο αστεριών που περιβάλλνται από σκόνη","abstract_has_math":false,"creators":["Αθανασίου Ευστάθιος","Athanasiou Efstathios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:52Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3314577"],"render_values":[{"text":"uoadl:3314577","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3314577","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3314577","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3314577","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αθανασίου Ευστάθιος","Athanasiou Efstathios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3314577","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3314577"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η διπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του έργου ERC ASSESS που μελετά την επεισοδιακή απώλεια μάζας σε εξελιγμένα αστέρια μεγάλης μάζας. Η μοίρα των μεγάλων αστεριών με αρχική μάζα μεγαλύτερη από 8M_⨀ καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από το ποσοστό απώλειας μάζας στο τέλος της ζωής τους. Οι κόκκινοι υπεργίγαντες (RSGs) είναι οι άμεσοι πρόγονοι των εκρήξεων σουπερνόβα τύπου II-P (SN), αλλά το μέγεθος και ο αντίκτυπος οποιασδήποτε απώλειας μάζας κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης είναι άγνωστα. Προσδιορίσαμε τις τιμές λαμπρότητας και ρυθμού απώλειας μάζας 60 κόκκινων υπεργιγάντων στον γαλαξία WLM χρησιμοποιώντας φωτομετρία κοντινού και μεσαίου υπερύθρου και τον κώδικα DUSTY που λύνει την εξίσωσωη διάδοσης της ακτινοβολίας. Με βάση τα ευρήματά μας, υπολογίζουμε ένα μέσο ποσοστό απώλειας μάζας 〖10〗^(-4.9) M_⨀/year. Αυτό είναι σημαντικά υψηλότερο από τα ποσοστά απώλειας μάζας που βρέθηκαν στη βιβλιογραφία, κυρίως λόγω της απουσίας δεδομένων μεσαίας υπέρυθρης ακτινοβολίας σε μήκη κύματος μεγαλύτερα από 5μm. Επιπλέον, αρχειακές εικόνες από το HST χρησιμοποιήθηκαν για την ταξινόμηση 378 εξελιγμένων υποψηφίων μαζικών αστέρων που περιβάλλονται από σκόνη, που επιλέχθηκαν φωτομετρικά σε 12 κοντινούς γαλαξίες από το έργο ASSESS. Η μελέτη κατέληξε στον εντοπισμό 288 αστέρων, 81 γαλαξιών και 9 σμηνών. Όλοι οι στόχοι εξετάστηκαν ένας προς έναν. Αυτά τα αποτελέσματα θα ενσωματωθούν σε μελλοντικές εργασίες της ομάδας ASSESS που θα παρέχει έναν μεγάλο κατάλογο αστεριών που περιβάλλνται από σκόνη","The fate of massive stars with initial masses greater than 8M_⨀ is largely determined by the mass-loss rate at the end of their lives. Red supergiants (RSGs) are the direct progenitors of Type II-P core collapse supernovae (SN), but the magnitude and impact of any mass loss during this phase are unknown. We determined the luminosity and mass-loss-rate values of 60 RSGs in the galaxy WLM using near and mid-IR photometry and the radiative transfer code DUSTY. Based on our findings, we estimate a median mass-loss rate of 〖10〗^(-4.9) M_⨀/year. This is significantly higher than mass-loss-rates found in the literature, primarily due to the absence of mid-infrared data at wavelengths longer than 5μm. Additionally archival images from HST were used to classify 378 dusty, evolved massive star candidates, selected photometrically in 12 nearby galaxies by the ASSESS project. The study resulted in the identification of 288 stars, 81 galaxies and 9 clusters. All the targets were examined one by one. These results will be incorporated in future papers of the ASSESS team that will provide a large catalogue of dusty massive stars."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Mass-loss rates of dusty massive stars in nearby galaxies"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αθανασίου Ευστάθιος","Athanasiou Efstathios"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η διπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του έργου ERC ASSESS που μελετά την επεισοδιακή απώλεια μάζας σε εξελιγμένα αστέρια μεγάλης μάζας. Η μοίρα των μεγάλων αστεριών με αρχική μάζα μεγαλύτερη από 8M_⨀ καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από το ποσοστό απώλειας μάζας στο τέλος της ζωής τους. Οι κόκκινοι υπεργίγαντες (RSGs) είναι οι άμεσοι πρόγονοι των εκρήξεων σουπερνόβα τύπου II-P (SN), αλλά το μέγεθος και ο αντίκτυπος οποιασδήποτε απώλειας μάζας κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης είναι άγνωστα. Προσδιορίσαμε τις τιμές λαμπρότητας και ρυθμού απώλειας μάζας 60 κόκκινων υπεργιγάντων στον γαλαξία WLM χρησιμοποιώντας φωτομετρία κοντινού και μεσαίου υπερύθρου και τον κώδικα DUSTY που λύνει την εξίσωσωη διάδοσης της ακτινοβολίας. Με βάση τα ευρήματά μας, υπολογίζουμε ένα μέσο ποσοστό απώλειας μάζας 〖10〗^(-4.9) M_⨀/year. Αυτό είναι σημαντικά υψηλότερο από τα ποσοστά απώλειας μάζας που βρέθηκαν στη βιβλιογραφία, κυρίως λόγω της απουσίας δεδομένων μεσαίας υπέρυθρης ακτινοβολίας σε μήκη κύματος μεγαλύτερα από 5μm. Επιπλέον, αρχειακές εικόνες από το HST χρησιμοποιήθηκαν για την ταξινόμηση 378 εξελιγμένων υποψηφίων μαζικών αστέρων που περιβάλλονται από σκόνη, που επιλέχθηκαν φωτομετρικά σε 12 κοντινούς γαλαξίες από το έργο ASSESS. Η μελέτη κατέληξε στον εντοπισμό 288 αστέρων, 81 γαλαξιών και 9 σμηνών. Όλοι οι στόχοι εξετάστηκαν ένας προς έναν. Αυτά τα αποτελέσματα θα ενσωματωθούν σε μελλοντικές εργασίες της ομάδας ASSESS που θα παρέχει έναν μεγάλο κατάλογο αστεριών που περιβάλλνται από σκόνη","The fate of massive stars with initial masses greater than 8M_⨀ is largely determined by the mass-loss rate at the end of their lives. Red supergiants (RSGs) are the direct progenitors of Type II-P core collapse supernovae (SN), but the magnitude and impact of any mass loss during this phase are unknown. We determined the luminosity and mass-loss-rate values of 60 RSGs in the galaxy WLM using near and mid-IR photometry and the radiative transfer code DUSTY. Based on our findings, we estimate a median mass-loss rate of 〖10〗^(-4.9) M_⨀/year. This is significantly higher than mass-loss-rates found in the literature, primarily due to the absence of mid-infrared data at wavelengths longer than 5μm. Additionally archival images from HST were used to classify 378 dusty, evolved massive star candidates, selected photometrically in 12 nearby galaxies by the ASSESS project. The study resulted in the identification of 288 stars, 81 galaxies and 9 clusters. All the targets were examined one by one. These results will be incorporated in future papers of the ASSESS team that will provide a large catalogue of dusty massive stars."],"dc:identifier":["uoadl:3314577","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3314577"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Mass-loss rates of dusty massive stars in nearby galaxies"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:52Z"}