{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3314981"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3314981","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαχείριση της αιμορραγίας και των διαταραχών πηκτικότητας μετά από τραυματισμό στις διάφορες Υγειονομικές Δομές της Ελλάδας","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στη διερεύνηση και καταγραφή της διαφορετικής προσέγγισης για τη διάγνωση, διαχείριση και παρακολούθηση της αιμορραγίας και των διαταραχών πηκτικότητας μετά από τραυματισμό στις διάφορες υγειονομικές δομές της Ελλάδος. Δευτερεύοντες στόχοι ήταν η καταγραφή του χρόνου που χρειάζεται για τη μεταφορά του ασθενή στη δομή που θα λάβει την τελική αντιμετώπιση καθώς και η ειδικότητα που υποδέχεται και αντιμετωπίζει τον τραυματία στη χώρα μας. Επίσης θα μελετηθούν οι προτάσεις των ιατρών για τη βελτίωση της πρακτικής στη διαχείριση του ασθενή με αιμορραγία και διαταραχές πηκτικότητας. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ : Η εκπόνηση της παρούσας έρευνας έγινε με τη χρήση ενός ερωτηματολογίου 25 ερωτήσεων. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Συμμετείχαν 330 ιατροί από 35 νοσοκομεία της Ελλάδας και 38 ιατροί από 12 Κέντρα Υγείας που ενδεικτικά συμμετείχαν στη μελέτη. Το 54.85% των ερωτηθέντων ήταν από δευτεροβάθμια νοσοκομεία και το 45.15% από τριτοβάθμια. Η πλειοψηφία (67,54 %) ήταν ειδικευμένοι κλινικοί γιατροί. Ο υπεύθυνος της αρχικής αντιμετώπισης ήταν γενικός χειρουργός (90%). Το 26,36% των ερωτηθέντων εκτίμησε ότι ο κατά προσέγγιση αριθμός ασθενών με ISS score ˃ 15 που δέχεται ανά έτος είναι πάνω από 100, ενώ το 76,67% δέχεται ποσοστό τραυματιών με αιμορραγία και διαταραχές πηκτικότητας λιγότερο από 30% ανά έτος. Το 55,76% εργάζεται σε νοσοκομείο τελικής αντιμετώπισης. Ο χρόνος που χρειάζεται για τη διακομιδή σε νοσοκομείο τελικής αντιμετώπισης είναι λιγότερο από 60 λεπτά (24,54%). Για τα κέντρα υγείας της νησιωτικής χώρας ο ίδιος χρόνος διακομιδής αναφέρεται από το 63.33% των ερωτηθέντων. Η πλειοψηφία των ερωτηθέντων (97,27%) κάνει χρήση υπερηχογραφήματος (FAST) και αξονικής τομογραφίας ενώ το 84,55% των ιατρών χρησιμοποιεί μετρήσεις της Hb (81,77% στα δευτεροβάθμια και 87,92% στα τριτοβάθμια νοσοκομεία). Στα τριτοβάθμια νοσοκομεία, ποσοστό 20,13% των ερωτηθέντων και στα δευτεροβάθμια το 1,1% χρησιμοποιεί στοχευμένες ιξωδοελαστικές μεθόδους (VEM) κατά την εισαγωγή του πολυτραυματία στο ΤΕ.. Το τρανεξαμικό οξύ χρησιμοποιείται συνολικά από το 90% των ερωτηθέντων και το ασβέστιο από το 79.09%. Συνολικά το 87% των ερωτηθέντων απάντησε ότι υπάρχει απειλή από τα NOACS για μη ελεγχόμενη αιμορραγία ή δυσκολία στην αντιμετώπισή της και μόνο ένα 12% απάντησε αρνητικά. Σχεδόν όλοι οι ερωτηθέντες ανέφεραν ότι συμπυκνωμένα ερυθρά και πλάσμα είναι διαθέσιμα σε όλες τις υγειονομικές δομές. Διαθέσιμα PLTs αναφέρει το 78,79%. Ο χρόνος για τη μετάγγιση είναι κάτω από 15 λεπτά για το αδιασταύρωτο αίμα (51.22%), 31-60 λεπτά για το διασταυρωμένο αίμα (53.66%) και το FFP (43.56%) ενώ για τα αιμοπετάλια ο χρόνος είναι πολύ μεγαλύτερος (πάνω από 60 λεπτά) (32.59%). Στατιστικά σημαντική διαφορά βρέθηκε στη διαθεσιμότητα των PLTs, με τις τριτοβάθμιες δομές να δηλώνουν καλύτερη διαθεσιμότητα από τις δευτεροβάθμιες. Το 46,36% των ερωτηθέντων στη μελέτη μας αναφέρει διαθεσιμότητα για ινωδογόνο. Θετικά για τη χρήση αλγορίθμου απάντησε το 30.3% των ερωτηθέντων, αρνητικά το 40% και ότι δεν εφαρμόζεται με συνέπεια το 29.7%. Η βάση του αλγορίθμου φαίνεται να είναι οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες στην πλειοψηφία των ερωτηθέντων. Στις προτάσεις για τη βελτίωση της καθημερινής πρακτικής το 54.24% των ερωτηθέντων δήλωσε αλγόριθμο για τη διαχείριση της αιμορραγίας και των διαταραχών πηκτικότητας και το 13.33% ταχύτεροι χρόνοι των κλασσικών δοκιμασιών προσδιορισμού της πήξης. Συμπεράσματα: Η έρευνά μας επιβεβαιώνει διαφορές στην υποδομή, τον εξοπλισμό και την κλινική πρακτική για την αναγνώριση και την αντιμετώπιση της αιμορραγίας και των διαταραχών πηκτικότητας μετά από τραυματισμό στις διάφορες υγειονομικές δομές της χώρας. Χρειάζονται περαιτέρω προσπάθειες για τη βελτίωση της διαχείρισης των ασθενών με αιμορραγία μετά από σοβαρό τραυματισμό με σκοπό την καλύτερη έκβαση αυτών.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στη διερεύνηση και καταγραφή της διαφορετικής προσέγγισης για τη διάγνωση, διαχείριση και παρακολούθηση της αιμορραγίας και των διαταραχών πηκτικότητας μετά από τραυματισμό στις διάφορες υγειονομικές δομές της Ελλάδος. Δευτερεύοντες στόχοι ήταν η καταγραφή του χρόνου που χρειάζεται για τη μεταφορά του ασθενή στη δομή που θα λάβει την τελική αντιμετώπιση καθώς και η ειδικότητα που υποδέχεται και αντιμετωπίζει τον τραυματία στη χώρα μας. Επίσης θα μελετηθούν οι προτάσεις των ιατρών για τη βελτίωση της πρακτικής στη διαχείριση του ασθενή με αιμορραγία και διαταραχές πηκτικότητας. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ : Η εκπόνηση της παρούσας έρευνας έγινε με τη χρήση ενός ερωτηματολογίου 25 ερωτήσεων. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Συμμετείχαν 330 ιατροί από 35 νοσοκομεία της Ελλάδας και 38 ιατροί από 12 Κέντρα Υγείας που ενδεικτικά συμμετείχαν στη μελέτη. Το 54.85% των ερωτηθέντων ήταν από δευτεροβάθμια νοσοκομεία και το 45.15% από τριτοβάθμια. Η πλειοψηφία (67,54 %) ήταν ειδικευμένοι κλινικοί γιατροί. Ο υπεύθυνος της αρχικής αντιμετώπισης ήταν γενικός χειρουργός (90%). Το 26,36% των ερωτηθέντων εκτίμησε ότι ο κατά προσέγγιση αριθμός ασθενών με ISS score ˃ 15 που δέχεται ανά έτος είναι πάνω από 100, ενώ το 76,67% δέχεται ποσοστό τραυματιών με αιμορραγία και διαταραχές πηκτικότητας λιγότερο από 30% ανά έτος. Το 55,76% εργάζεται σε νοσοκομείο τελικής αντιμετώπισης. Ο χρόνος που χρειάζεται για τη διακομιδή σε νοσοκομείο τελικής αντιμετώπισης είναι λιγότερο από 60 λεπτά (24,54%). Για τα κέντρα υγείας της νησιωτικής χώρας ο ίδιος χρόνος διακομιδής αναφέρεται από το 63.33% των ερωτηθέντων. Η πλειοψηφία των ερωτηθέντων (97,27%) κάνει χρήση υπερηχογραφήματος (FAST) και αξονικής τομογραφίας ενώ το 84,55% των ιατρών χρησιμοποιεί μετρήσεις της Hb (81,77% στα δευτεροβάθμια και 87,92% στα τριτοβάθμια νοσοκομεία). Στα τριτοβάθμια νοσοκομεία, ποσοστό 20,13% των ερωτηθέντων και στα δευτεροβάθμια το 1,1% χρησιμοποιεί στοχευμένες ιξωδοελαστικές μεθόδους (VEM) κατά την εισαγωγή του πολυτραυματία στο ΤΕ.. Το τρανεξαμικό οξύ χρησιμοποιείται συνολικά από το 90% των ερωτηθέντων και το ασβέστιο από το 79.09%. Συνολικά το 87% των ερωτηθέντων απάντησε ότι υπάρχει απειλή από τα NOACS για μη ελεγχόμενη αιμορραγία ή δυσκολία στην αντιμετώπισή της και μόνο ένα 12% απάντησε αρνητικά. Σχεδόν όλοι οι ερωτηθέντες ανέφεραν ότι συμπυκνωμένα ερυθρά και πλάσμα είναι διαθέσιμα σε όλες τις υγειονομικές δομές. Διαθέσιμα PLTs αναφέρει το 78,79%. Ο χρόνος για τη μετάγγιση είναι κάτω από 15 λεπτά για το αδιασταύρωτο αίμα (51.22%), 31-60 λεπτά για το διασταυρωμένο αίμα (53.66%) και το FFP (43.56%) ενώ για τα αιμοπετάλια ο χρόνος είναι πολύ μεγαλύτερος (πάνω από 60 λεπτά) (32.59%). Στατιστικά σημαντική διαφορά βρέθηκε στη διαθεσιμότητα των PLTs, με τις τριτοβάθμιες δομές να δηλώνουν καλύτερη διαθεσιμότητα από τις δευτεροβάθμιες. Το 46,36% των ερωτηθέντων στη μελέτη μας αναφέρει διαθεσιμότητα για ινωδογόνο. Θετικά για τη χρήση αλγορίθμου απάντησε το 30.3% των ερωτηθέντων, αρνητικά το 40% και ότι δεν εφαρμόζεται με συνέπεια το 29.7%. Η βάση του αλγορίθμου φαίνεται να είναι οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες στην πλειοψηφία των ερωτηθέντων. Στις προτάσεις για τη βελτίωση της καθημερινής πρακτικής το 54.24% των ερωτηθέντων δήλωσε αλγόριθμο για τη διαχείριση της αιμορραγίας και των διαταραχών πηκτικότητας και το 13.33% ταχύτεροι χρόνοι των κλασσικών δοκιμασιών προσδιορισμού της πήξης. Συμπεράσματα: Η έρευνά μας επιβεβαιώνει διαφορές στην υποδομή, τον εξοπλισμό και την κλινική πρακτική για την αναγνώριση και την αντιμετώπιση της αιμορραγίας και των διαταραχών πηκτικότητας μετά από τραυματισμό στις διάφορες υγειονομικές δομές της χώρας. Χρειάζονται περαιτέρω προσπάθειες για τη βελτίωση της διαχείρισης των ασθενών με αιμορραγία μετά από σοβαρό τραυματισμό με σκοπό την καλύτερη έκβαση αυτών.","abstract_has_math":false,"creators":["Δραχτίδη Καλλιόπη","Drachtidi Kalliopi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:54Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3314981"],"render_values":[{"text":"uoadl:3314981","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3314981","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3314981","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3314981","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δραχτίδη Καλλιόπη","Drachtidi Kalliopi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3314981","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3314981"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στη διερεύνηση και καταγραφή της διαφορετικής προσέγγισης για τη διάγνωση, διαχείριση και παρακολούθηση της αιμορραγίας και των διαταραχών πηκτικότητας μετά από τραυματισμό στις διάφορες υγειονομικές δομές της Ελλάδος. Δευτερεύοντες στόχοι ήταν η καταγραφή του χρόνου που χρειάζεται για τη μεταφορά του ασθενή στη δομή που θα λάβει την τελική αντιμετώπιση καθώς και η ειδικότητα που υποδέχεται και αντιμετωπίζει τον τραυματία στη χώρα μας. Επίσης θα μελετηθούν οι προτάσεις των ιατρών για τη βελτίωση της πρακτικής στη διαχείριση του ασθενή με αιμορραγία και διαταραχές πηκτικότητας. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ : Η εκπόνηση της παρούσας έρευνας έγινε με τη χρήση ενός ερωτηματολογίου 25 ερωτήσεων. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Συμμετείχαν 330 ιατροί από 35 νοσοκομεία της Ελλάδας και 38 ιατροί από 12 Κέντρα Υγείας που ενδεικτικά συμμετείχαν στη μελέτη. Το 54.85% των ερωτηθέντων ήταν από δευτεροβάθμια νοσοκομεία και το 45.15% από τριτοβάθμια. Η πλειοψηφία (67,54 %) ήταν ειδικευμένοι κλινικοί γιατροί. Ο υπεύθυνος της αρχικής αντιμετώπισης ήταν γενικός χειρουργός (90%). Το 26,36% των ερωτηθέντων εκτίμησε ότι ο κατά προσέγγιση αριθμός ασθενών με ISS score ˃ 15 που δέχεται ανά έτος είναι πάνω από 100, ενώ το 76,67% δέχεται ποσοστό τραυματιών με αιμορραγία και διαταραχές πηκτικότητας λιγότερο από 30% ανά έτος. Το 55,76% εργάζεται σε νοσοκομείο τελικής αντιμετώπισης. Ο χρόνος που χρειάζεται για τη διακομιδή σε νοσοκομείο τελικής αντιμετώπισης είναι λιγότερο από 60 λεπτά (24,54%). Για τα κέντρα υγείας της νησιωτικής χώρας ο ίδιος χρόνος διακομιδής αναφέρεται από το 63.33% των ερωτηθέντων. Η πλειοψηφία των ερωτηθέντων (97,27%) κάνει χρήση υπερηχογραφήματος (FAST) και αξονικής τομογραφίας ενώ το 84,55% των ιατρών χρησιμοποιεί μετρήσεις της Hb (81,77% στα δευτεροβάθμια και 87,92% στα τριτοβάθμια νοσοκομεία). Στα τριτοβάθμια νοσοκομεία, ποσοστό 20,13% των ερωτηθέντων και στα δευτεροβάθμια το 1,1% χρησιμοποιεί στοχευμένες ιξωδοελαστικές μεθόδους (VEM) κατά την εισαγωγή του πολυτραυματία στο ΤΕ.. Το τρανεξαμικό οξύ χρησιμοποιείται συνολικά από το 90% των ερωτηθέντων και το ασβέστιο από το 79.09%. Συνολικά το 87% των ερωτηθέντων απάντησε ότι υπάρχει απειλή από τα NOACS για μη ελεγχόμενη αιμορραγία ή δυσκολία στην αντιμετώπισή της και μόνο ένα 12% απάντησε αρνητικά. Σχεδόν όλοι οι ερωτηθέντες ανέφεραν ότι συμπυκνωμένα ερυθρά και πλάσμα είναι διαθέσιμα σε όλες τις υγειονομικές δομές. Διαθέσιμα PLTs αναφέρει το 78,79%. Ο χρόνος για τη μετάγγιση είναι κάτω από 15 λεπτά για το αδιασταύρωτο αίμα (51.22%), 31-60 λεπτά για το διασταυρωμένο αίμα (53.66%) και το FFP (43.56%) ενώ για τα αιμοπετάλια ο χρόνος είναι πολύ μεγαλύτερος (πάνω από 60 λεπτά) (32.59%). Στατιστικά σημαντική διαφορά βρέθηκε στη διαθεσιμότητα των PLTs, με τις τριτοβάθμιες δομές να δηλώνουν καλύτερη διαθεσιμότητα από τις δευτεροβάθμιες. Το 46,36% των ερωτηθέντων στη μελέτη μας αναφέρει διαθεσιμότητα για ινωδογόνο. Θετικά για τη χρήση αλγορίθμου απάντησε το 30.3% των ερωτηθέντων, αρνητικά το 40% και ότι δεν εφαρμόζεται με συνέπεια το 29.7%. Η βάση του αλγορίθμου φαίνεται να είναι οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες στην πλειοψηφία των ερωτηθέντων. Στις προτάσεις για τη βελτίωση της καθημερινής πρακτικής το 54.24% των ερωτηθέντων δήλωσε αλγόριθμο για τη διαχείριση της αιμορραγίας και των διαταραχών πηκτικότητας και το 13.33% ταχύτεροι χρόνοι των κλασσικών δοκιμασιών προσδιορισμού της πήξης. Συμπεράσματα: Η έρευνά μας επιβεβαιώνει διαφορές στην υποδομή, τον εξοπλισμό και την κλινική πρακτική για την αναγνώριση και την αντιμετώπιση της αιμορραγίας και των διαταραχών πηκτικότητας μετά από τραυματισμό στις διάφορες υγειονομικές δομές της χώρας. Χρειάζονται περαιτέρω προσπάθειες για τη βελτίωση της διαχείρισης των ασθενών με αιμορραγία μετά από σοβαρό τραυματισμό με σκοπό την καλύτερη έκβαση αυτών.","INTRODUCTION: The present study aims to investigate and evaluate the different approach to the diagnosis, management and monitoring of bleeding patient with coagulopathy after injury in the different health structures of Greece. Secondary outcomes included the time needed to transfer the patient to the structure that will receive the final treatment as well as the specialty that receives and treats the injured patients in our country. Also, suggestions of the doctors to improve the practice in the management of patient with bleeding and coagulopathy will be studied. MATERIALS AND METHODS: Α questionnaire of 25 questions was developed. It was disseminated among doctors who treats trauma-associated haemorrhage and coagulopathy in Greece. The present study was approved by the Research and Ethics Committee. RESULTS: 330 doctors from 35 Greek hospitals and 38 doctors from 12 primary health structures participated in the study. The 54.85% of the respondents declared to work in secondary hospitals and 45.15% in tertiary hospitals. The majority (67.54 %) were qualified clinicians. The 90% of the respondents declared that the primarily responsible doctor in the initial treatment of a bleeding trauma patient was a general surgeon. The 26.36% estimated annual admitted trauma loads (ISS score ˃ 15) of n˃100, while 76.67% estimated the percentage of admitted bleeding trauma patients with coagulopathy less than 30% per year. The 55.76% of the respondents declared to work in hospital where the patient receive final medical care. The 24.54% declared time required for transfer patient to a final care hospital less than 60 minutes. The 63.33% declared the same transfer time for the patients of the insular regions. The majority of respondents (97.27%) used ultrasound (FAST) and computed tomography (CT), while 84.55% used Hb measurements (81.77% in secondary and 87.92% in tertiary hospitals). Viscoelastic methods (VEM) was used during the admission of the trauma patient to E.D by 20.13% of the respondents in tertiary hospitals and by 1.1% in secondary hospitals. Tranexamic acid was used by 90% of respondents and calcium by 79.09%. New oral anticoagulants (NOACs) were identified as an increasing problem for uncontrolled bleeding by 87% of the respondents. Almost all respondents declared that packed red blood cells and plasma are available in all health facilities. The 78.79%. declared available PLTs. The 51.22% declared able to apply the first blood product within 15 min after the arrival of the patient to ED, the 53.66% red blood cells (pRBCs) in 31-60 minutes and the 43.56% Fresh frozen plasma (FFP) in 31-60 minutes. While for Platelet concentrates the time was much longer (over 60 minutes) (32.59%). A statistically difference was found in the availability of PLTs, with better availability in tertiary hospitals than secondary ones. The 46.36% of respondents declared availability for fibrinogen. The 30.3% responded positively to the use of an algorithm, 40% negatively and 29.7% not applied consistently. The majority of the respondents declared the international guidelines as the basis of the algorithm. In suggestions for improving daily clinical practice, 54.24% of respondents stated an algorithm for the management of bleeding and coagulopathy and 13.33% faster times of classical coagulation tests. CONCLUSIONS : Our research confirms differences in infrastructure, equipment and clinical practice for the recognition and management of trauma induced bleeding and coagulopathy in the different health facilities of the country. Further efforts are needed to improve the management of patients with bleeding after severe trauma improving outcomes in the same time."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαχείριση της αιμορραγίας και των διαταραχών πηκτικότητας μετά από τραυματισμό στις διάφορες Υγειονομικές Δομές της Ελλάδας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δραχτίδη Καλλιόπη","Drachtidi Kalliopi"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στη διερεύνηση και καταγραφή της διαφορετικής προσέγγισης για τη διάγνωση, διαχείριση και παρακολούθηση της αιμορραγίας και των διαταραχών πηκτικότητας μετά από τραυματισμό στις διάφορες υγειονομικές δομές της Ελλάδος. Δευτερεύοντες στόχοι ήταν η καταγραφή του χρόνου που χρειάζεται για τη μεταφορά του ασθενή στη δομή που θα λάβει την τελική αντιμετώπιση καθώς και η ειδικότητα που υποδέχεται και αντιμετωπίζει τον τραυματία στη χώρα μας. Επίσης θα μελετηθούν οι προτάσεις των ιατρών για τη βελτίωση της πρακτικής στη διαχείριση του ασθενή με αιμορραγία και διαταραχές πηκτικότητας. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ : Η εκπόνηση της παρούσας έρευνας έγινε με τη χρήση ενός ερωτηματολογίου 25 ερωτήσεων. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Συμμετείχαν 330 ιατροί από 35 νοσοκομεία της Ελλάδας και 38 ιατροί από 12 Κέντρα Υγείας που ενδεικτικά συμμετείχαν στη μελέτη. Το 54.85% των ερωτηθέντων ήταν από δευτεροβάθμια νοσοκομεία και το 45.15% από τριτοβάθμια. Η πλειοψηφία (67,54 %) ήταν ειδικευμένοι κλινικοί γιατροί. Ο υπεύθυνος της αρχικής αντιμετώπισης ήταν γενικός χειρουργός (90%). Το 26,36% των ερωτηθέντων εκτίμησε ότι ο κατά προσέγγιση αριθμός ασθενών με ISS score ˃ 15 που δέχεται ανά έτος είναι πάνω από 100, ενώ το 76,67% δέχεται ποσοστό τραυματιών με αιμορραγία και διαταραχές πηκτικότητας λιγότερο από 30% ανά έτος. Το 55,76% εργάζεται σε νοσοκομείο τελικής αντιμετώπισης. Ο χρόνος που χρειάζεται για τη διακομιδή σε νοσοκομείο τελικής αντιμετώπισης είναι λιγότερο από 60 λεπτά (24,54%). Για τα κέντρα υγείας της νησιωτικής χώρας ο ίδιος χρόνος διακομιδής αναφέρεται από το 63.33% των ερωτηθέντων. Η πλειοψηφία των ερωτηθέντων (97,27%) κάνει χρήση υπερηχογραφήματος (FAST) και αξονικής τομογραφίας ενώ το 84,55% των ιατρών χρησιμοποιεί μετρήσεις της Hb (81,77% στα δευτεροβάθμια και 87,92% στα τριτοβάθμια νοσοκομεία). Στα τριτοβάθμια νοσοκομεία, ποσοστό 20,13% των ερωτηθέντων και στα δευτεροβάθμια το 1,1% χρησιμοποιεί στοχευμένες ιξωδοελαστικές μεθόδους (VEM) κατά την εισαγωγή του πολυτραυματία στο ΤΕ.. Το τρανεξαμικό οξύ χρησιμοποιείται συνολικά από το 90% των ερωτηθέντων και το ασβέστιο από το 79.09%. Συνολικά το 87% των ερωτηθέντων απάντησε ότι υπάρχει απειλή από τα NOACS για μη ελεγχόμενη αιμορραγία ή δυσκολία στην αντιμετώπισή της και μόνο ένα 12% απάντησε αρνητικά. Σχεδόν όλοι οι ερωτηθέντες ανέφεραν ότι συμπυκνωμένα ερυθρά και πλάσμα είναι διαθέσιμα σε όλες τις υγειονομικές δομές. Διαθέσιμα PLTs αναφέρει το 78,79%. Ο χρόνος για τη μετάγγιση είναι κάτω από 15 λεπτά για το αδιασταύρωτο αίμα (51.22%), 31-60 λεπτά για το διασταυρωμένο αίμα (53.66%) και το FFP (43.56%) ενώ για τα αιμοπετάλια ο χρόνος είναι πολύ μεγαλύτερος (πάνω από 60 λεπτά) (32.59%). Στατιστικά σημαντική διαφορά βρέθηκε στη διαθεσιμότητα των PLTs, με τις τριτοβάθμιες δομές να δηλώνουν καλύτερη διαθεσιμότητα από τις δευτεροβάθμιες. Το 46,36% των ερωτηθέντων στη μελέτη μας αναφέρει διαθεσιμότητα για ινωδογόνο. Θετικά για τη χρήση αλγορίθμου απάντησε το 30.3% των ερωτηθέντων, αρνητικά το 40% και ότι δεν εφαρμόζεται με συνέπεια το 29.7%. Η βάση του αλγορίθμου φαίνεται να είναι οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες στην πλειοψηφία των ερωτηθέντων. Στις προτάσεις για τη βελτίωση της καθημερινής πρακτικής το 54.24% των ερωτηθέντων δήλωσε αλγόριθμο για τη διαχείριση της αιμορραγίας και των διαταραχών πηκτικότητας και το 13.33% ταχύτεροι χρόνοι των κλασσικών δοκιμασιών προσδιορισμού της πήξης. Συμπεράσματα: Η έρευνά μας επιβεβαιώνει διαφορές στην υποδομή, τον εξοπλισμό και την κλινική πρακτική για την αναγνώριση και την αντιμετώπιση της αιμορραγίας και των διαταραχών πηκτικότητας μετά από τραυματισμό στις διάφορες υγειονομικές δομές της χώρας. Χρειάζονται περαιτέρω προσπάθειες για τη βελτίωση της διαχείρισης των ασθενών με αιμορραγία μετά από σοβαρό τραυματισμό με σκοπό την καλύτερη έκβαση αυτών.","INTRODUCTION: The present study aims to investigate and evaluate the different approach to the diagnosis, management and monitoring of bleeding patient with coagulopathy after injury in the different health structures of Greece. Secondary outcomes included the time needed to transfer the patient to the structure that will receive the final treatment as well as the specialty that receives and treats the injured patients in our country. Also, suggestions of the doctors to improve the practice in the management of patient with bleeding and coagulopathy will be studied. MATERIALS AND METHODS: Α questionnaire of 25 questions was developed. It was disseminated among doctors who treats trauma-associated haemorrhage and coagulopathy in Greece. The present study was approved by the Research and Ethics Committee. RESULTS: 330 doctors from 35 Greek hospitals and 38 doctors from 12 primary health structures participated in the study. The 54.85% of the respondents declared to work in secondary hospitals and 45.15% in tertiary hospitals. The majority (67.54 %) were qualified clinicians. The 90% of the respondents declared that the primarily responsible doctor in the initial treatment of a bleeding trauma patient was a general surgeon. The 26.36% estimated annual admitted trauma loads (ISS score ˃ 15) of n˃100, while 76.67% estimated the percentage of admitted bleeding trauma patients with coagulopathy less than 30% per year. The 55.76% of the respondents declared to work in hospital where the patient receive final medical care. The 24.54% declared time required for transfer patient to a final care hospital less than 60 minutes. The 63.33% declared the same transfer time for the patients of the insular regions. The majority of respondents (97.27%) used ultrasound (FAST) and computed tomography (CT), while 84.55% used Hb measurements (81.77% in secondary and 87.92% in tertiary hospitals). Viscoelastic methods (VEM) was used during the admission of the trauma patient to E.D by 20.13% of the respondents in tertiary hospitals and by 1.1% in secondary hospitals. Tranexamic acid was used by 90% of respondents and calcium by 79.09%. New oral anticoagulants (NOACs) were identified as an increasing problem for uncontrolled bleeding by 87% of the respondents. Almost all respondents declared that packed red blood cells and plasma are available in all health facilities. The 78.79%. declared available PLTs. The 51.22% declared able to apply the first blood product within 15 min after the arrival of the patient to ED, the 53.66% red blood cells (pRBCs) in 31-60 minutes and the 43.56% Fresh frozen plasma (FFP) in 31-60 minutes. While for Platelet concentrates the time was much longer (over 60 minutes) (32.59%). A statistically difference was found in the availability of PLTs, with better availability in tertiary hospitals than secondary ones. The 46.36% of respondents declared availability for fibrinogen. The 30.3% responded positively to the use of an algorithm, 40% negatively and 29.7% not applied consistently. The majority of the respondents declared the international guidelines as the basis of the algorithm. In suggestions for improving daily clinical practice, 54.24% of respondents stated an algorithm for the management of bleeding and coagulopathy and 13.33% faster times of classical coagulation tests. CONCLUSIONS : Our research confirms differences in infrastructure, equipment and clinical practice for the recognition and management of trauma induced bleeding and coagulopathy in the different health facilities of the country. Further efforts are needed to improve the management of patients with bleeding after severe trauma improving outcomes in the same time."],"dc:identifier":["uoadl:3314981","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3314981"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διαχείριση της αιμορραγίας και των διαταραχών πηκτικότητας μετά από τραυματισμό στις διάφορες Υγειονομικές Δομές της Ελλάδας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:54Z"}