{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3315574"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3315574","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της αυτοφαγίας διαμεσολαβούμενης από μοριακές συνοδούς στο νευροεκφυλισμό","abstract":"Η αυτοφαγία διαμεσολαβούμενη από μοριακές συνοδούς (CMA) αποτελεί ένα από τα κύρια πρωτεολυτικά μονοπάτια του κυττάρου και συμμετέχει στην επιλεκτική στόχευση των κυτταροπλασματικών πρωτεϊνών στα λυσοσώματα. Μελέτες έχουν δείξει ότι η δυσλειτουργία του CMA μονοπατιού σχετίζεται με την παθογένεση της νόσου του Πάρκινσον. Η μοντελοποίηση αυτών των συνθηκών έχει επιτευχθεί σε προηγούμενα πειράματα του εργαστηρίου μας, όπου η μειωμένη ενεργότητα της CMA στη μέλαινα ουσία επίμυος, μέσω σίγησης (με shRNA) του ειδικού υποδοχέα του μονοπατιού (LAMP2A), οδήγησε σε εκφυλισμό των ντοπαμινεργικών νευρώνων της μέλαινας ουσίας και μείωση των επιπέδων της ντοπαμίνης στο ραβδωτό σώμα, 8 εβδομάδες μετά την έγχυση του ανασυνδυασμένου αδενο-συσχετιζόμενο ιού L2, που στοχεύει επιλεκτικά τον υποδοχέα LAMP2A (L2 rAAV), συγκριτικά με τον ιό μάρτυρα scrambled (SCR rAAV) που δε στοχεύει κανένα μετάγραφο. Επιπρόσθετα, δεδομένα πρωτεομικής ανάλυσης σε πρωτογενείς φλοιϊκούς νευρώνες επίμυος με αναστολή του μονοπατιού της CMA έδειξαν μειωμένα επίπεδα της πρωτεΐνης CRMP2, η οποία συμμετέχει στην ανάπτυξη των δενδριτών και των αξόνων, στην απελευθέρωση νευροδιαβιβαστών και στη συναπτική φυσιολογία. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, προκειμένου να εξεταστεί ο πιθανός ρόλος της CRMP2 στην αποκατάσταση της αξονικής εκφύλισης που παρατηρείται στο ραβδωτό σώμα με την έγχυση του L2 rAAV, πραγματοποιήθηκε η μοριακή κλωνοποίηση και κατασκευή rAAV για την υπερέκφραση της αγρίου τύπου πρωτεΐνης CRMP2 επίμυος. Η αποτελεσματική υπερέκφραση της πρωτεΐνης CRMP2 μέσω του CRMP2 rAAV επιβεβαιώθηκε αρχικά σε πρωτογενείς νευρώνες μυός και κατόπιν ακολούθησε η ταυτόχρονη στερεοτακτική έγχυση των L2- (ή SCR) και CRMP2- rAAVs (τελικής συγκέντρωσης 4*1012 gc/mL) στη μέλαινα ουσία επίμυων, σε μια πιο συντηρητική προσέγγιση λόγω της διπλής έγχυσης ιών, δεδομένου ότι κατά τη μονή έγχυση του L2 rAAV σε προηγούμενα πειράματα χρησιμοποιήθηκε ο ίδιος τελικός τίτλος (4*1012 gc/mL). Στις 4 εβδομάδες μετά την έγχυση, εξετάστηκε η ακεραιότητα των ντοπαμινεργικών αξόνων στο ραβδωτό σώμα με μικροσκοπία φθορισμού. Ο προσδιορισμός των επιπέδων των πρωτεϊνών TH (tyrosine hydroxylase) και DAT (dopamine transporter), που είναι αξιόπιστοι δείκτες της απώλειας των προσυναπτικών ντοπαμινεργικών απολήξεων, δεν έδειξε ιδιαίτερη εκφύλιση του μελαινοραβδωτού άξονα στα ζώα αναφοράς που έλαβαν μόνο τον L2 rAAV, πιθανόν λόγω της χρήσης χαμηλότερου τίτλου του L2 ιού. Σε μετέπειτα στάδιο, η επανάληψη των χειρουργείων στη μέλαινα ουσία των πειραματόζωων, με τελική συγκέντρωση του μίγματος ιών 8*1012 gc/mL, προκάλεσε πλήρη εκφύλιση των ντοπαμινεργικών νευρώνων της μέλαινας ουσίας και εκφυλισμό των ντοπαμινεργικών απολήξεων, 8 εβδομάδες μετά την έγχυση. Τα δεδομένα μας υποδεικνύουν ότι η υπερέκφραση της αγρίου τύπου CRMP2 πρωτεΐνης δεν είναι επαρκής για να αναστρέψει την εκφύλιση της μελαινοραβδωτής οδού που προκαλεί η σίγηση του υποδοχέα LAMP2A, και κατ’ επέκταση η αναστολή του CMA μονοπατιού, τουλάχιστον στις συνθήκες που χρησιμοποιήθηκαν. Περαιτέρω διερεύνηση με τη χρήση διαφορετικών συγκεντρώσεων ιών και τελικών σημείων πειραματισμού, θα οδηγήσει σε πιο ασφαλή συμπεράσματα όσον αφορά στην πιθανή ή μη νευροπροστατευτική δράση της CRMP2 πρωτεΐνης. Τέλος, ένας ακόμη στόχος της παρούσας εργασίας ήταν η επιτυχής μοριακή κλωνοποίηση και κατασκευή ενός rAAV που θα εκφράζει ενιαία τον μεταφορέα μονοαμινών VMAT2 μαζί με το φθορίζον μόριο mCherry. Πειράματα σε HEK 293 κύτταρα που διαμολύνθηκαν με τον παραγόμενο πλασμιδιακό φορέα, κατέδειξαν τον πλήρη συνεντοπισμό των δύο μορίων και την επιτυχημένη κατασκευή του επιθυμητού φορέα. Μελλοντικός στόχος της ομάδας μας είναι η στερεοτακτική έγχυση του VMAT2-mCherry rAAV στη μέλαινα ουσία τρωκτικών, με σκοπό την απομόνωση συναπτοσωμάτων ντοπαμινεργικής προέλευσης από το ραβδωτό σώμα μέσω του πρωτοκόλλου FASS (Fluorescence activated synaptosome sorting), όπου τα συναπτοσώματα, λόγω του φθορισμού τους, μπορούν να συλλεχθούν ειδικά και να μελετηθούν εκτενέστερα πιθανές αλλαγές στις απολήξεις των ντοπαμινεργικών νευρώνων πριν την εκφύλιση που προκαλεί το μοντέλο αναστολής του μονοπατιού της CMA που μελετάμε.","abstract_html":"Η αυτοφαγία διαμεσολαβούμενη από μοριακές συνοδούς (CMA) αποτελεί ένα από τα κύρια πρωτεολυτικά μονοπάτια του κυττάρου και συμμετέχει στην επιλεκτική στόχευση των κυτταροπλασματικών πρωτεϊνών στα λυσοσώματα. Μελέτες έχουν δείξει ότι η δυσλειτουργία του CMA μονοπατιού σχετίζεται με την παθογένεση της νόσου του Πάρκινσον. Η μοντελοποίηση αυτών των συνθηκών έχει επιτευχθεί σε προηγούμενα πειράματα του εργαστηρίου μας, όπου η μειωμένη ενεργότητα της CMA στη μέλαινα ουσία επίμυος, μέσω σίγησης (με shRNA) του ειδικού υποδοχέα του μονοπατιού (LAMP2A), οδήγησε σε εκφυλισμό των ντοπαμινεργικών νευρώνων της μέλαινας ουσίας και μείωση των επιπέδων της ντοπαμίνης στο ραβδωτό σώμα, 8 εβδομάδες μετά την έγχυση του ανασυνδυασμένου αδενο-συσχετιζόμενο ιού L2, που στοχεύει επιλεκτικά τον υποδοχέα LAMP2A (L2 rAAV), συγκριτικά με τον ιό μάρτυρα scrambled (SCR rAAV) που δε στοχεύει κανένα μετάγραφο. Επιπρόσθετα, δεδομένα πρωτεομικής ανάλυσης σε πρωτογενείς φλοιϊκούς νευρώνες επίμυος με αναστολή του μονοπατιού της CMA έδειξαν μειωμένα επίπεδα της πρωτεΐνης CRMP2, η οποία συμμετέχει στην ανάπτυξη των δενδριτών και των αξόνων, στην απελευθέρωση νευροδιαβιβαστών και στη συναπτική φυσιολογία. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, προκειμένου να εξεταστεί ο πιθανός ρόλος της CRMP2 στην αποκατάσταση της αξονικής εκφύλισης που παρατηρείται στο ραβδωτό σώμα με την έγχυση του L2 rAAV, πραγματοποιήθηκε η μοριακή κλωνοποίηση και κατασκευή rAAV για την υπερέκφραση της αγρίου τύπου πρωτεΐνης CRMP2 επίμυος. Η αποτελεσματική υπερέκφραση της πρωτεΐνης CRMP2 μέσω του CRMP2 rAAV επιβεβαιώθηκε αρχικά σε πρωτογενείς νευρώνες μυός και κατόπιν ακολούθησε η ταυτόχρονη στερεοτακτική έγχυση των L2- (ή SCR) και CRMP2- rAAVs (τελικής συγκέντρωσης 4*1012 gc/mL) στη μέλαινα ουσία επίμυων, σε μια πιο συντηρητική προσέγγιση λόγω της διπλής έγχυσης ιών, δεδομένου ότι κατά τη μονή έγχυση του L2 rAAV σε προηγούμενα πειράματα χρησιμοποιήθηκε ο ίδιος τελικός τίτλος (4*1012 gc/mL). Στις 4 εβδομάδες μετά την έγχυση, εξετάστηκε η ακεραιότητα των ντοπαμινεργικών αξόνων στο ραβδωτό σώμα με μικροσκοπία φθορισμού. Ο προσδιορισμός των επιπέδων των πρωτεϊνών TH (tyrosine hydroxylase) και DAT (dopamine transporter), που είναι αξιόπιστοι δείκτες της απώλειας των προσυναπτικών ντοπαμινεργικών απολήξεων, δεν έδειξε ιδιαίτερη εκφύλιση του μελαινοραβδωτού άξονα στα ζώα αναφοράς που έλαβαν μόνο τον L2 rAAV, πιθανόν λόγω της χρήσης χαμηλότερου τίτλου του L2 ιού. Σε μετέπειτα στάδιο, η επανάληψη των χειρουργείων στη μέλαινα ουσία των πειραματόζωων, με τελική συγκέντρωση του μίγματος ιών 8*1012 gc/mL, προκάλεσε πλήρη εκφύλιση των ντοπαμινεργικών νευρώνων της μέλαινας ουσίας και εκφυλισμό των ντοπαμινεργικών απολήξεων, 8 εβδομάδες μετά την έγχυση. Τα δεδομένα μας υποδεικνύουν ότι η υπερέκφραση της αγρίου τύπου CRMP2 πρωτεΐνης δεν είναι επαρκής για να αναστρέψει την εκφύλιση της μελαινοραβδωτής οδού που προκαλεί η σίγηση του υποδοχέα LAMP2A, και κατ’ επέκταση η αναστολή του CMA μονοπατιού, τουλάχιστον στις συνθήκες που χρησιμοποιήθηκαν. Περαιτέρω διερεύνηση με τη χρήση διαφορετικών συγκεντρώσεων ιών και τελικών σημείων πειραματισμού, θα οδηγήσει σε πιο ασφαλή συμπεράσματα όσον αφορά στην πιθανή ή μη νευροπροστατευτική δράση της CRMP2 πρωτεΐνης. Τέλος, ένας ακόμη στόχος της παρούσας εργασίας ήταν η επιτυχής μοριακή κλωνοποίηση και κατασκευή ενός rAAV που θα εκφράζει ενιαία τον μεταφορέα μονοαμινών VMAT2 μαζί με το φθορίζον μόριο mCherry. Πειράματα σε HEK 293 κύτταρα που διαμολύνθηκαν με τον παραγόμενο πλασμιδιακό φορέα, κατέδειξαν τον πλήρη συνεντοπισμό των δύο μορίων και την επιτυχημένη κατασκευή του επιθυμητού φορέα. Μελλοντικός στόχος της ομάδας μας είναι η στερεοτακτική έγχυση του VMAT2-mCherry rAAV στη μέλαινα ουσία τρωκτικών, με σκοπό την απομόνωση συναπτοσωμάτων ντοπαμινεργικής προέλευσης από το ραβδωτό σώμα μέσω του πρωτοκόλλου FASS (Fluorescence activated synaptosome sorting), όπου τα συναπτοσώματα, λόγω του φθορισμού τους, μπορούν να συλλεχθούν ειδικά και να μελετηθούν εκτενέστερα πιθανές αλλαγές στις απολήξεις των ντοπαμινεργικών νευρώνων πριν την εκφύλιση που προκαλεί το μοντέλο αναστολής του μονοπατιού της CMA που μελετάμε.","abstract_has_math":false,"creators":["Χρυσοστομίδου Αικατερίνη","Chrysostomidou Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:56Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3315574"],"render_values":[{"text":"uoadl:3315574","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3315574","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3315574","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3315574","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χρυσοστομίδου Αικατερίνη","Chrysostomidou Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3315574","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3315574"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αυτοφαγία διαμεσολαβούμενη από μοριακές συνοδούς (CMA) αποτελεί ένα από τα κύρια πρωτεολυτικά μονοπάτια του κυττάρου και συμμετέχει στην επιλεκτική στόχευση των κυτταροπλασματικών πρωτεϊνών στα λυσοσώματα. Μελέτες έχουν δείξει ότι η δυσλειτουργία του CMA μονοπατιού σχετίζεται με την παθογένεση της νόσου του Πάρκινσον. Η μοντελοποίηση αυτών των συνθηκών έχει επιτευχθεί σε προηγούμενα πειράματα του εργαστηρίου μας, όπου η μειωμένη ενεργότητα της CMA στη μέλαινα ουσία επίμυος, μέσω σίγησης (με shRNA) του ειδικού υποδοχέα του μονοπατιού (LAMP2A), οδήγησε σε εκφυλισμό των ντοπαμινεργικών νευρώνων της μέλαινας ουσίας και μείωση των επιπέδων της ντοπαμίνης στο ραβδωτό σώμα, 8 εβδομάδες μετά την έγχυση του ανασυνδυασμένου αδενο-συσχετιζόμενο ιού L2, που στοχεύει επιλεκτικά τον υποδοχέα LAMP2A (L2 rAAV), συγκριτικά με τον ιό μάρτυρα scrambled (SCR rAAV) που δε στοχεύει κανένα μετάγραφο. Επιπρόσθετα, δεδομένα πρωτεομικής ανάλυσης σε πρωτογενείς φλοιϊκούς νευρώνες επίμυος με αναστολή του μονοπατιού της CMA έδειξαν μειωμένα επίπεδα της πρωτεΐνης CRMP2, η οποία συμμετέχει στην ανάπτυξη των δενδριτών και των αξόνων, στην απελευθέρωση νευροδιαβιβαστών και στη συναπτική φυσιολογία. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, προκειμένου να εξεταστεί ο πιθανός ρόλος της CRMP2 στην αποκατάσταση της αξονικής εκφύλισης που παρατηρείται στο ραβδωτό σώμα με την έγχυση του L2 rAAV, πραγματοποιήθηκε η μοριακή κλωνοποίηση και κατασκευή rAAV για την υπερέκφραση της αγρίου τύπου πρωτεΐνης CRMP2 επίμυος. Η αποτελεσματική υπερέκφραση της πρωτεΐνης CRMP2 μέσω του CRMP2 rAAV επιβεβαιώθηκε αρχικά σε πρωτογενείς νευρώνες μυός και κατόπιν ακολούθησε η ταυτόχρονη στερεοτακτική έγχυση των L2- (ή SCR) και CRMP2- rAAVs (τελικής συγκέντρωσης 4*1012 gc/mL) στη μέλαινα ουσία επίμυων, σε μια πιο συντηρητική προσέγγιση λόγω της διπλής έγχυσης ιών, δεδομένου ότι κατά τη μονή έγχυση του L2 rAAV σε προηγούμενα πειράματα χρησιμοποιήθηκε ο ίδιος τελικός τίτλος (4*1012 gc/mL). Στις 4 εβδομάδες μετά την έγχυση, εξετάστηκε η ακεραιότητα των ντοπαμινεργικών αξόνων στο ραβδωτό σώμα με μικροσκοπία φθορισμού. Ο προσδιορισμός των επιπέδων των πρωτεϊνών TH (tyrosine hydroxylase) και DAT (dopamine transporter), που είναι αξιόπιστοι δείκτες της απώλειας των προσυναπτικών ντοπαμινεργικών απολήξεων, δεν έδειξε ιδιαίτερη εκφύλιση του μελαινοραβδωτού άξονα στα ζώα αναφοράς που έλαβαν μόνο τον L2 rAAV, πιθανόν λόγω της χρήσης χαμηλότερου τίτλου του L2 ιού. Σε μετέπειτα στάδιο, η επανάληψη των χειρουργείων στη μέλαινα ουσία των πειραματόζωων, με τελική συγκέντρωση του μίγματος ιών 8*1012 gc/mL, προκάλεσε πλήρη εκφύλιση των ντοπαμινεργικών νευρώνων της μέλαινας ουσίας και εκφυλισμό των ντοπαμινεργικών απολήξεων, 8 εβδομάδες μετά την έγχυση. Τα δεδομένα μας υποδεικνύουν ότι η υπερέκφραση της αγρίου τύπου CRMP2 πρωτεΐνης δεν είναι επαρκής για να αναστρέψει την εκφύλιση της μελαινοραβδωτής οδού που προκαλεί η σίγηση του υποδοχέα LAMP2A, και κατ’ επέκταση η αναστολή του CMA μονοπατιού, τουλάχιστον στις συνθήκες που χρησιμοποιήθηκαν. Περαιτέρω διερεύνηση με τη χρήση διαφορετικών συγκεντρώσεων ιών και τελικών σημείων πειραματισμού, θα οδηγήσει σε πιο ασφαλή συμπεράσματα όσον αφορά στην πιθανή ή μη νευροπροστατευτική δράση της CRMP2 πρωτεΐνης. Τέλος, ένας ακόμη στόχος της παρούσας εργασίας ήταν η επιτυχής μοριακή κλωνοποίηση και κατασκευή ενός rAAV που θα εκφράζει ενιαία τον μεταφορέα μονοαμινών VMAT2 μαζί με το φθορίζον μόριο mCherry. Πειράματα σε HEK 293 κύτταρα που διαμολύνθηκαν με τον παραγόμενο πλασμιδιακό φορέα, κατέδειξαν τον πλήρη συνεντοπισμό των δύο μορίων και την επιτυχημένη κατασκευή του επιθυμητού φορέα. Μελλοντικός στόχος της ομάδας μας είναι η στερεοτακτική έγχυση του VMAT2-mCherry rAAV στη μέλαινα ουσία τρωκτικών, με σκοπό την απομόνωση συναπτοσωμάτων ντοπαμινεργικής προέλευσης από το ραβδωτό σώμα μέσω του πρωτοκόλλου FASS (Fluorescence activated synaptosome sorting), όπου τα συναπτοσώματα, λόγω του φθορισμού τους, μπορούν να συλλεχθούν ειδικά και να μελετηθούν εκτενέστερα πιθανές αλλαγές στις απολήξεις των ντοπαμινεργικών νευρώνων πριν την εκφύλιση που προκαλεί το μοντέλο αναστολής του μονοπατιού της CMA που μελετάμε.","Chaperone mediated autophagy (CMA) is one of the main proteolytic pathways of the cell involving the selective targeting of cytosolic proteins to the lysosomes. Studies have shown that dysfunction of the CMA pathway is important in the pathogenesis of Parkinson’s disease. Previous experiments of our laboratory have modelled these conditions, where downregulation of CMA within the rat substantia nigra, via AAV-shRNA-mediated targeting of endogenous LAMP2A, led to nigral neuron degeneration and loss of striatal dopamine, 8 weeks post injection with the recombinant adeno-associated virus L2 (L2 rAAV), compared to scrambled control virus (SCR rAAV) which does not target any transcript. In addition, proteomic analysis data in rat primary cortical neurons with inhibition of the CMA pathway showed reduced levels of the CRMP2 protein, which is involved in dendrite and axon development, neurotransmitter release and synaptic physiology. In the present thesis, in order to examine the possible role of CRMP2 in the restoration of axonal degeneration observed in the striatum by the injection of L2 rAAV, there was performed molecular cloning and construction of a rAAV overexpressing the rat wild type CRMP2 protein. Efficient overexpression of CRMP2 protein via CRMP2 rAAV was first confirmed in mouse primary neurons and afterwards the L2- (or SCR) and CRMP2- rAAVs (final concentration 4*1012 gc/mL) were injected in parallel stereotactically into the substantia nigra of rats, in a more conservative approach due to the dual injection of viruses, given that in previous experiments with single injection of the L2 rAAV the same final titer was used (4*1012 gc/mL). At 4 weeks post-injection, the integrity of dopaminergic axons in the striatum was examined by fluorescence microscopy. After assessing the levels of TH (tyrosine hydroxylase) and DAT (dopamine transporter), which are reliable markers of loss of presynaptic dopaminergic terminals, no particular degeneration of the nigrostriatal axis occurred in control animals that received only the L2 rAAV, probably because of using lower titer of the L2 rAAV. At a later stage, new surgeries in the substantia nigra of experimental animals, with a virus mixture of final concentration of 8*1012 gc/mL, caused complete degeneration of substantia nigra dopaminergic neurons and dopaminergic terminals in the striatum, 8 weeks post-injection. Our data indicate that the overexpression of wild type CRMP2 protein is not sufficient to restore the nigrostriatal axonal degeneration, caused by silencing the LAMP2A receptor, and by extension the inhibition of the CMA pathway. Further investigation using different virus concentrations and time endpoints will lead to more secure conclusions regarding the possible or non- neuroprotective effect of CRMP2 protein. Finally, another goal of the present thesis was the successful molecular cloning and construction of a rAAV that will express the monoamine transporter VMAT2 together with the fluorescent molecule mCherry. Experiments in HEK 293 cells, transfected with the generated plasmid vector, demonstrated complete colocalization of the two molecules, thus the successful construction of the desired vector. A future goal of our group is the stereotactic injection of VMAT2-mCherry rAAV into the substantia nigra of rodents, in order to isolate synaptosomes of dopaminergic origin from the striatum through FASS (Fluorescence-activated synaptosome sorting) protocol, where synaptosomes, due to their fluorescence, can be specifically collected and the possible changes in dopaminergic neuron endings occurring prior to degeneration induced by the CMA pathway inhibition model we are studying can be extensively examined."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της αυτοφαγίας διαμεσολαβούμενης από μοριακές συνοδούς στο νευροεκφυλισμό"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χρυσοστομίδου Αικατερίνη","Chrysostomidou Aikaterini"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η αυτοφαγία διαμεσολαβούμενη από μοριακές συνοδούς (CMA) αποτελεί ένα από τα κύρια πρωτεολυτικά μονοπάτια του κυττάρου και συμμετέχει στην επιλεκτική στόχευση των κυτταροπλασματικών πρωτεϊνών στα λυσοσώματα. Μελέτες έχουν δείξει ότι η δυσλειτουργία του CMA μονοπατιού σχετίζεται με την παθογένεση της νόσου του Πάρκινσον. Η μοντελοποίηση αυτών των συνθηκών έχει επιτευχθεί σε προηγούμενα πειράματα του εργαστηρίου μας, όπου η μειωμένη ενεργότητα της CMA στη μέλαινα ουσία επίμυος, μέσω σίγησης (με shRNA) του ειδικού υποδοχέα του μονοπατιού (LAMP2A), οδήγησε σε εκφυλισμό των ντοπαμινεργικών νευρώνων της μέλαινας ουσίας και μείωση των επιπέδων της ντοπαμίνης στο ραβδωτό σώμα, 8 εβδομάδες μετά την έγχυση του ανασυνδυασμένου αδενο-συσχετιζόμενο ιού L2, που στοχεύει επιλεκτικά τον υποδοχέα LAMP2A (L2 rAAV), συγκριτικά με τον ιό μάρτυρα scrambled (SCR rAAV) που δε στοχεύει κανένα μετάγραφο. Επιπρόσθετα, δεδομένα πρωτεομικής ανάλυσης σε πρωτογενείς φλοιϊκούς νευρώνες επίμυος με αναστολή του μονοπατιού της CMA έδειξαν μειωμένα επίπεδα της πρωτεΐνης CRMP2, η οποία συμμετέχει στην ανάπτυξη των δενδριτών και των αξόνων, στην απελευθέρωση νευροδιαβιβαστών και στη συναπτική φυσιολογία. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, προκειμένου να εξεταστεί ο πιθανός ρόλος της CRMP2 στην αποκατάσταση της αξονικής εκφύλισης που παρατηρείται στο ραβδωτό σώμα με την έγχυση του L2 rAAV, πραγματοποιήθηκε η μοριακή κλωνοποίηση και κατασκευή rAAV για την υπερέκφραση της αγρίου τύπου πρωτεΐνης CRMP2 επίμυος. Η αποτελεσματική υπερέκφραση της πρωτεΐνης CRMP2 μέσω του CRMP2 rAAV επιβεβαιώθηκε αρχικά σε πρωτογενείς νευρώνες μυός και κατόπιν ακολούθησε η ταυτόχρονη στερεοτακτική έγχυση των L2- (ή SCR) και CRMP2- rAAVs (τελικής συγκέντρωσης 4*1012 gc/mL) στη μέλαινα ουσία επίμυων, σε μια πιο συντηρητική προσέγγιση λόγω της διπλής έγχυσης ιών, δεδομένου ότι κατά τη μονή έγχυση του L2 rAAV σε προηγούμενα πειράματα χρησιμοποιήθηκε ο ίδιος τελικός τίτλος (4*1012 gc/mL). Στις 4 εβδομάδες μετά την έγχυση, εξετάστηκε η ακεραιότητα των ντοπαμινεργικών αξόνων στο ραβδωτό σώμα με μικροσκοπία φθορισμού. Ο προσδιορισμός των επιπέδων των πρωτεϊνών TH (tyrosine hydroxylase) και DAT (dopamine transporter), που είναι αξιόπιστοι δείκτες της απώλειας των προσυναπτικών ντοπαμινεργικών απολήξεων, δεν έδειξε ιδιαίτερη εκφύλιση του μελαινοραβδωτού άξονα στα ζώα αναφοράς που έλαβαν μόνο τον L2 rAAV, πιθανόν λόγω της χρήσης χαμηλότερου τίτλου του L2 ιού. Σε μετέπειτα στάδιο, η επανάληψη των χειρουργείων στη μέλαινα ουσία των πειραματόζωων, με τελική συγκέντρωση του μίγματος ιών 8*1012 gc/mL, προκάλεσε πλήρη εκφύλιση των ντοπαμινεργικών νευρώνων της μέλαινας ουσίας και εκφυλισμό των ντοπαμινεργικών απολήξεων, 8 εβδομάδες μετά την έγχυση. Τα δεδομένα μας υποδεικνύουν ότι η υπερέκφραση της αγρίου τύπου CRMP2 πρωτεΐνης δεν είναι επαρκής για να αναστρέψει την εκφύλιση της μελαινοραβδωτής οδού που προκαλεί η σίγηση του υποδοχέα LAMP2A, και κατ’ επέκταση η αναστολή του CMA μονοπατιού, τουλάχιστον στις συνθήκες που χρησιμοποιήθηκαν. Περαιτέρω διερεύνηση με τη χρήση διαφορετικών συγκεντρώσεων ιών και τελικών σημείων πειραματισμού, θα οδηγήσει σε πιο ασφαλή συμπεράσματα όσον αφορά στην πιθανή ή μη νευροπροστατευτική δράση της CRMP2 πρωτεΐνης. Τέλος, ένας ακόμη στόχος της παρούσας εργασίας ήταν η επιτυχής μοριακή κλωνοποίηση και κατασκευή ενός rAAV που θα εκφράζει ενιαία τον μεταφορέα μονοαμινών VMAT2 μαζί με το φθορίζον μόριο mCherry. Πειράματα σε HEK 293 κύτταρα που διαμολύνθηκαν με τον παραγόμενο πλασμιδιακό φορέα, κατέδειξαν τον πλήρη συνεντοπισμό των δύο μορίων και την επιτυχημένη κατασκευή του επιθυμητού φορέα. Μελλοντικός στόχος της ομάδας μας είναι η στερεοτακτική έγχυση του VMAT2-mCherry rAAV στη μέλαινα ουσία τρωκτικών, με σκοπό την απομόνωση συναπτοσωμάτων ντοπαμινεργικής προέλευσης από το ραβδωτό σώμα μέσω του πρωτοκόλλου FASS (Fluorescence activated synaptosome sorting), όπου τα συναπτοσώματα, λόγω του φθορισμού τους, μπορούν να συλλεχθούν ειδικά και να μελετηθούν εκτενέστερα πιθανές αλλαγές στις απολήξεις των ντοπαμινεργικών νευρώνων πριν την εκφύλιση που προκαλεί το μοντέλο αναστολής του μονοπατιού της CMA που μελετάμε.","Chaperone mediated autophagy (CMA) is one of the main proteolytic pathways of the cell involving the selective targeting of cytosolic proteins to the lysosomes. Studies have shown that dysfunction of the CMA pathway is important in the pathogenesis of Parkinson’s disease. Previous experiments of our laboratory have modelled these conditions, where downregulation of CMA within the rat substantia nigra, via AAV-shRNA-mediated targeting of endogenous LAMP2A, led to nigral neuron degeneration and loss of striatal dopamine, 8 weeks post injection with the recombinant adeno-associated virus L2 (L2 rAAV), compared to scrambled control virus (SCR rAAV) which does not target any transcript. In addition, proteomic analysis data in rat primary cortical neurons with inhibition of the CMA pathway showed reduced levels of the CRMP2 protein, which is involved in dendrite and axon development, neurotransmitter release and synaptic physiology. In the present thesis, in order to examine the possible role of CRMP2 in the restoration of axonal degeneration observed in the striatum by the injection of L2 rAAV, there was performed molecular cloning and construction of a rAAV overexpressing the rat wild type CRMP2 protein. Efficient overexpression of CRMP2 protein via CRMP2 rAAV was first confirmed in mouse primary neurons and afterwards the L2- (or SCR) and CRMP2- rAAVs (final concentration 4*1012 gc/mL) were injected in parallel stereotactically into the substantia nigra of rats, in a more conservative approach due to the dual injection of viruses, given that in previous experiments with single injection of the L2 rAAV the same final titer was used (4*1012 gc/mL). At 4 weeks post-injection, the integrity of dopaminergic axons in the striatum was examined by fluorescence microscopy. After assessing the levels of TH (tyrosine hydroxylase) and DAT (dopamine transporter), which are reliable markers of loss of presynaptic dopaminergic terminals, no particular degeneration of the nigrostriatal axis occurred in control animals that received only the L2 rAAV, probably because of using lower titer of the L2 rAAV. At a later stage, new surgeries in the substantia nigra of experimental animals, with a virus mixture of final concentration of 8*1012 gc/mL, caused complete degeneration of substantia nigra dopaminergic neurons and dopaminergic terminals in the striatum, 8 weeks post-injection. Our data indicate that the overexpression of wild type CRMP2 protein is not sufficient to restore the nigrostriatal axonal degeneration, caused by silencing the LAMP2A receptor, and by extension the inhibition of the CMA pathway. Further investigation using different virus concentrations and time endpoints will lead to more secure conclusions regarding the possible or non- neuroprotective effect of CRMP2 protein. Finally, another goal of the present thesis was the successful molecular cloning and construction of a rAAV that will express the monoamine transporter VMAT2 together with the fluorescent molecule mCherry. Experiments in HEK 293 cells, transfected with the generated plasmid vector, demonstrated complete colocalization of the two molecules, thus the successful construction of the desired vector. A future goal of our group is the stereotactic injection of VMAT2-mCherry rAAV into the substantia nigra of rodents, in order to isolate synaptosomes of dopaminergic origin from the striatum through FASS (Fluorescence-activated synaptosome sorting) protocol, where synaptosomes, due to their fluorescence, can be specifically collected and the possible changes in dopaminergic neuron endings occurring prior to degeneration induced by the CMA pathway inhibition model we are studying can be extensively examined."],"dc:identifier":["uoadl:3315574","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3315574"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μελέτη της αυτοφαγίας διαμεσολαβούμενης από μοριακές συνοδούς στο νευροεκφυλισμό"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:56Z"}