{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3315674"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3315674","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι επιπτώσεις στους οφθαλμούς από την έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία","abstract":"Υπεριώδης ακτινοβολία (UV) ονομάζεται η περιοχή της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας με μήκος κύματος 10nm<λ<400nm και χωρίζεται σε τρεις υποομάδες την UV-Α, την UV-Β και την UV-C. Δεν φθάνουν όλες οι υποομάδες της UV ακτινοβολίας στην επιφάνεια της γης καθώς φιλτράρονται από την ατμόσφαιρα. Η ατμόσφαιρα αποτελείται από πολλές στοιβάδες. Η πρώτη σε επαφή με την επιφάνεια της γης είναι η τροπόσφαιρα. Αμέσως επόμενη είναι η στρατόσφαιρα, η οποία περιέχει τη στοιβάδα του όζοντος που λειτουργεί ως φίλτρο απορρόφησης του μεγαλύτερου μέρους της ηλιακής υπεριώδους ακτινοβολίας. Το στρατοσφαιρικό όζον και το οξυγόνο απορροφούν την UV-C ακτινοβολία με αποτέλεσμα να μη φτάνει στην επιφάνεια της γης. Η UV-B ακτινοβολία επίσης απορροφάται σε μεγάλο ποσοστό από το όζον, ώστε μόνο ένα μέρος της να καταλήγει στην επιφάνεια της γης. Αντίθετα η UV-A ακτινοβολία φτάνει στη γη σχεδόν ανεπηρέαστη καθώς μόνο ένα μικρό ποσοστό απορροφάται από το όζον και θεωρείται υπεύθυνη για τις επιπτώσεις στην υγεία του ανθρώπου. Δυστυχώς τον τελευταίο αιώνα η αλόγιστη χρήση χημικών (ozone-depleting substances) έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της στοιβάδας του όζοντος που υπάρχει στη στρατόσφαιρα. Συνεπώς, η μείωση του όζοντος οδηγεί σε αύξηση της UV ακτινοβολίας που φτάνει στην επιφάνεια της γης. Εκτός από το όζον, οι UV-B και UV-A διαπερνώντας την ατμόσφαιρα της γης επηρεάζονται και από άλλους παράγοντες, όπως η σύσταση της ατμόσφαιρας από τα αέρια του θερμοκηπίου, τα αποπροϊόντα διαφόρων ενεργειών των ανθρώπων, όπως οι χλωροφθοράνθρακες, ενώσεις από τις εκτοξεύσεις πυραύλων, η ψύξη της ατμόσφαιρας και η παρουσία συννέφων. Παράλληλα, το ποσοστό της ακτινοβολίας που φτάνει στο επίπεδο της γης επηρεάζεται από το υψόμετρο, καθώς όσο απομακρυνόμαστε από το επίπεδο της θάλασσας, η ακτινοβολία έχει μικρότερη απόσταση να διανύσει και άρα λιγότερες επιδράσεις στην ένταση της, και από τη θέση του ήλιου την εκάστοτε χρονική στιγμή, με μέγιστη επίδραση το μεσημέρι. Όλα τα παραπάνω συνεισφέρουν στην αυξημένη ένταση της υπεριώδους ακτινοβολίας που φτάνει στην επιφάνεια της γης, συμβάλλοντας δυσμενώς στην ανθρώπινη υγεία. Οι περισσότερο επηρεαζόμενες περιοχές στο ανθρώπινο σώμα είναι το δέρμα και οι οφθαλμοί. Η έκθεση των οφθαλμών σε UV ακτινοβολία έχει ενοχοποιηθεί για διάφορες παθήσεις, είτε με οξεία έναρξη ή με χρόνια εξέλιξη. Στο πρόσθιο τμήμα του οφθαλμού έχει από ήπιες, όπως πτερύγιο, ως σοβαρές επιπτώσεις, όπως φωτοκερατίτιδα. Ισχυρή συσχέτιση υπάρχει επίσης με τις κακοήθειες των βλεφάρων, όπως το βασικοκκυταρικό και το πλακώδες καρκίνωμα. Ακόμα, η UV ακτινοβολία επηρεάζει τον κρυσταλλοειδή φακό του οφθαλμού προκαλώντας καταρράκτη, ο οποίος είναι σήμερα η κύρια αιτία τύφλωσης παγκοσμίως. Τέλος, λιγότερο συχνά προκαλεί πλακώδη νεοπλάσματα της οφθαλμικής επιφάνειας και αλλοιώσεις στον αμφιβληστροειδή και τον ραγοειδή χιτώνα του οφθαλμού. Σύμφωνα με τα παραπάνω συμπεραίνουμε πως η ελαχιστοποίηση της έκθεσης των οφθαλμών στην υπεριώδη ακτινοβολία είναι απαραίτητη για να μειωθούν οι οφθαλμικές επιπτώσεις. Στοχεύοντας στην υγεία των οφθαλμών, αναλύονται στη συνέχεια μέθοδοι υιοθέτησης απλών μέτρων προστασίας, όπως χρήση γυαλιών ηλίου και καπέλου, αποφυγή της απευθείας έκθεσης στον ήλιο τις ώρες με την μέγιστη ένταση και εφαρμογή πρωτοκόλλων για την προστασία της στοιβάδας του όζοντος. Τέλος, σκοπός της μεταπτυχιακής εργασίας είναι η εκτενής μελέτη της επίδρασης της UV ακτινοβολίας στον άνθρωπο και συγκεκριμένα οι παθήσεις που προκαλεί στους οφθαλμούς, με ιδιαίτερη αναφορά στους μηχανισμούς πρόκλησης, ώστε να υπάρξει ευαισθητοποίηση του πληθυσμού και συνεπώς προφύλαξη και προστασία.","abstract_html":"Υπεριώδης ακτινοβολία (UV) ονομάζεται η περιοχή της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας με μήκος κύματος 10nm&lt;λ&lt;400nm και χωρίζεται σε τρεις υποομάδες την UV-Α, την UV-Β και την UV-C. Δεν φθάνουν όλες οι υποομάδες της UV ακτινοβολίας στην επιφάνεια της γης καθώς φιλτράρονται από την ατμόσφαιρα. Η ατμόσφαιρα αποτελείται από πολλές στοιβάδες. Η πρώτη σε επαφή με την επιφάνεια της γης είναι η τροπόσφαιρα. Αμέσως επόμενη είναι η στρατόσφαιρα, η οποία περιέχει τη στοιβάδα του όζοντος που λειτουργεί ως φίλτρο απορρόφησης του μεγαλύτερου μέρους της ηλιακής υπεριώδους ακτινοβολίας. Το στρατοσφαιρικό όζον και το οξυγόνο απορροφούν την UV-C ακτινοβολία με αποτέλεσμα να μη φτάνει στην επιφάνεια της γης. Η UV-B ακτινοβολία επίσης απορροφάται σε μεγάλο ποσοστό από το όζον, ώστε μόνο ένα μέρος της να καταλήγει στην επιφάνεια της γης. Αντίθετα η UV-A ακτινοβολία φτάνει στη γη σχεδόν ανεπηρέαστη καθώς μόνο ένα μικρό ποσοστό απορροφάται από το όζον και θεωρείται υπεύθυνη για τις επιπτώσεις στην υγεία του ανθρώπου. Δυστυχώς τον τελευταίο αιώνα η αλόγιστη χρήση χημικών (ozone-depleting substances) έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της στοιβάδας του όζοντος που υπάρχει στη στρατόσφαιρα. Συνεπώς, η μείωση του όζοντος οδηγεί σε αύξηση της UV ακτινοβολίας που φτάνει στην επιφάνεια της γης. Εκτός από το όζον, οι UV-B και UV-A διαπερνώντας την ατμόσφαιρα της γης επηρεάζονται και από άλλους παράγοντες, όπως η σύσταση της ατμόσφαιρας από τα αέρια του θερμοκηπίου, τα αποπροϊόντα διαφόρων ενεργειών των ανθρώπων, όπως οι χλωροφθοράνθρακες, ενώσεις από τις εκτοξεύσεις πυραύλων, η ψύξη της ατμόσφαιρας και η παρουσία συννέφων. Παράλληλα, το ποσοστό της ακτινοβολίας που φτάνει στο επίπεδο της γης επηρεάζεται από το υψόμετρο, καθώς όσο απομακρυνόμαστε από το επίπεδο της θάλασσας, η ακτινοβολία έχει μικρότερη απόσταση να διανύσει και άρα λιγότερες επιδράσεις στην ένταση της, και από τη θέση του ήλιου την εκάστοτε χρονική στιγμή, με μέγιστη επίδραση το μεσημέρι. Όλα τα παραπάνω συνεισφέρουν στην αυξημένη ένταση της υπεριώδους ακτινοβολίας που φτάνει στην επιφάνεια της γης, συμβάλλοντας δυσμενώς στην ανθρώπινη υγεία. Οι περισσότερο επηρεαζόμενες περιοχές στο ανθρώπινο σώμα είναι το δέρμα και οι οφθαλμοί. Η έκθεση των οφθαλμών σε UV ακτινοβολία έχει ενοχοποιηθεί για διάφορες παθήσεις, είτε με οξεία έναρξη ή με χρόνια εξέλιξη. Στο πρόσθιο τμήμα του οφθαλμού έχει από ήπιες, όπως πτερύγιο, ως σοβαρές επιπτώσεις, όπως φωτοκερατίτιδα. Ισχυρή συσχέτιση υπάρχει επίσης με τις κακοήθειες των βλεφάρων, όπως το βασικοκκυταρικό και το πλακώδες καρκίνωμα. Ακόμα, η UV ακτινοβολία επηρεάζει τον κρυσταλλοειδή φακό του οφθαλμού προκαλώντας καταρράκτη, ο οποίος είναι σήμερα η κύρια αιτία τύφλωσης παγκοσμίως. Τέλος, λιγότερο συχνά προκαλεί πλακώδη νεοπλάσματα της οφθαλμικής επιφάνειας και αλλοιώσεις στον αμφιβληστροειδή και τον ραγοειδή χιτώνα του οφθαλμού. Σύμφωνα με τα παραπάνω συμπεραίνουμε πως η ελαχιστοποίηση της έκθεσης των οφθαλμών στην υπεριώδη ακτινοβολία είναι απαραίτητη για να μειωθούν οι οφθαλμικές επιπτώσεις. Στοχεύοντας στην υγεία των οφθαλμών, αναλύονται στη συνέχεια μέθοδοι υιοθέτησης απλών μέτρων προστασίας, όπως χρήση γυαλιών ηλίου και καπέλου, αποφυγή της απευθείας έκθεσης στον ήλιο τις ώρες με την μέγιστη ένταση και εφαρμογή πρωτοκόλλων για την προστασία της στοιβάδας του όζοντος. Τέλος, σκοπός της μεταπτυχιακής εργασίας είναι η εκτενής μελέτη της επίδρασης της UV ακτινοβολίας στον άνθρωπο και συγκεκριμένα οι παθήσεις που προκαλεί στους οφθαλμούς, με ιδιαίτερη αναφορά στους μηχανισμούς πρόκλησης, ώστε να υπάρξει ευαισθητοποίηση του πληθυσμού και συνεπώς προφύλαξη και προστασία.","abstract_has_math":false,"creators":["Σγούρου Χρυσούλα","Sgourou Chrysoula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:56Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3315674"],"render_values":[{"text":"uoadl:3315674","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3315674","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3315674","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3315674","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σγούρου Χρυσούλα","Sgourou Chrysoula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3315674","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3315674"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Υπεριώδης ακτινοβολία (UV) ονομάζεται η περιοχή της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας με μήκος κύματος 10nm<λ<400nm και χωρίζεται σε τρεις υποομάδες την UV-Α, την UV-Β και την UV-C. Δεν φθάνουν όλες οι υποομάδες της UV ακτινοβολίας στην επιφάνεια της γης καθώς φιλτράρονται από την ατμόσφαιρα. Η ατμόσφαιρα αποτελείται από πολλές στοιβάδες. Η πρώτη σε επαφή με την επιφάνεια της γης είναι η τροπόσφαιρα. Αμέσως επόμενη είναι η στρατόσφαιρα, η οποία περιέχει τη στοιβάδα του όζοντος που λειτουργεί ως φίλτρο απορρόφησης του μεγαλύτερου μέρους της ηλιακής υπεριώδους ακτινοβολίας. Το στρατοσφαιρικό όζον και το οξυγόνο απορροφούν την UV-C ακτινοβολία με αποτέλεσμα να μη φτάνει στην επιφάνεια της γης. Η UV-B ακτινοβολία επίσης απορροφάται σε μεγάλο ποσοστό από το όζον, ώστε μόνο ένα μέρος της να καταλήγει στην επιφάνεια της γης. Αντίθετα η UV-A ακτινοβολία φτάνει στη γη σχεδόν ανεπηρέαστη καθώς μόνο ένα μικρό ποσοστό απορροφάται από το όζον και θεωρείται υπεύθυνη για τις επιπτώσεις στην υγεία του ανθρώπου. Δυστυχώς τον τελευταίο αιώνα η αλόγιστη χρήση χημικών (ozone-depleting substances) έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της στοιβάδας του όζοντος που υπάρχει στη στρατόσφαιρα. Συνεπώς, η μείωση του όζοντος οδηγεί σε αύξηση της UV ακτινοβολίας που φτάνει στην επιφάνεια της γης. Εκτός από το όζον, οι UV-B και UV-A διαπερνώντας την ατμόσφαιρα της γης επηρεάζονται και από άλλους παράγοντες, όπως η σύσταση της ατμόσφαιρας από τα αέρια του θερμοκηπίου, τα αποπροϊόντα διαφόρων ενεργειών των ανθρώπων, όπως οι χλωροφθοράνθρακες, ενώσεις από τις εκτοξεύσεις πυραύλων, η ψύξη της ατμόσφαιρας και η παρουσία συννέφων. Παράλληλα, το ποσοστό της ακτινοβολίας που φτάνει στο επίπεδο της γης επηρεάζεται από το υψόμετρο, καθώς όσο απομακρυνόμαστε από το επίπεδο της θάλασσας, η ακτινοβολία έχει μικρότερη απόσταση να διανύσει και άρα λιγότερες επιδράσεις στην ένταση της, και από τη θέση του ήλιου την εκάστοτε χρονική στιγμή, με μέγιστη επίδραση το μεσημέρι. Όλα τα παραπάνω συνεισφέρουν στην αυξημένη ένταση της υπεριώδους ακτινοβολίας που φτάνει στην επιφάνεια της γης, συμβάλλοντας δυσμενώς στην ανθρώπινη υγεία. Οι περισσότερο επηρεαζόμενες περιοχές στο ανθρώπινο σώμα είναι το δέρμα και οι οφθαλμοί. Η έκθεση των οφθαλμών σε UV ακτινοβολία έχει ενοχοποιηθεί για διάφορες παθήσεις, είτε με οξεία έναρξη ή με χρόνια εξέλιξη. Στο πρόσθιο τμήμα του οφθαλμού έχει από ήπιες, όπως πτερύγιο, ως σοβαρές επιπτώσεις, όπως φωτοκερατίτιδα. Ισχυρή συσχέτιση υπάρχει επίσης με τις κακοήθειες των βλεφάρων, όπως το βασικοκκυταρικό και το πλακώδες καρκίνωμα. Ακόμα, η UV ακτινοβολία επηρεάζει τον κρυσταλλοειδή φακό του οφθαλμού προκαλώντας καταρράκτη, ο οποίος είναι σήμερα η κύρια αιτία τύφλωσης παγκοσμίως. Τέλος, λιγότερο συχνά προκαλεί πλακώδη νεοπλάσματα της οφθαλμικής επιφάνειας και αλλοιώσεις στον αμφιβληστροειδή και τον ραγοειδή χιτώνα του οφθαλμού. Σύμφωνα με τα παραπάνω συμπεραίνουμε πως η ελαχιστοποίηση της έκθεσης των οφθαλμών στην υπεριώδη ακτινοβολία είναι απαραίτητη για να μειωθούν οι οφθαλμικές επιπτώσεις. Στοχεύοντας στην υγεία των οφθαλμών, αναλύονται στη συνέχεια μέθοδοι υιοθέτησης απλών μέτρων προστασίας, όπως χρήση γυαλιών ηλίου και καπέλου, αποφυγή της απευθείας έκθεσης στον ήλιο τις ώρες με την μέγιστη ένταση και εφαρμογή πρωτοκόλλων για την προστασία της στοιβάδας του όζοντος. Τέλος, σκοπός της μεταπτυχιακής εργασίας είναι η εκτενής μελέτη της επίδρασης της UV ακτινοβολίας στον άνθρωπο και συγκεκριμένα οι παθήσεις που προκαλεί στους οφθαλμούς, με ιδιαίτερη αναφορά στους μηχανισμούς πρόκλησης, ώστε να υπάρξει ευαισθητοποίηση του πληθυσμού και συνεπώς προφύλαξη και προστασία.","Ultraviolet radiation (UV) is called the area of electromagnetic radiation with a wavelength of 10nm<λ<400nm and is divided into three subgroups UV-A, UV-B and UV-C. Not all subgroups of UV radiation reach the earth's surface as they are filtered by the atmosphere. The atmosphere consists of many layers. The first in contact with the earth's surface is the troposphere. Next is the stratosphere, which contains the ozone layer that acts as a filter to absorb most of the sun's ultraviolet radiation. Stratospheric ozone and oxygen absorb UV-C radiation so that it does not reach the earth's surface. UV-B radiation is also absorbed to a large extent by the ozone, so that only a part of it ends up on earth's surface. On the contrary, UV-A radiation reaches the earth almost unaffected as only a small percentage is absorbed by the ozone and it is responsible for the effects on human health. Unfortunately, in the last century the reckless use of chemicals (ozone-depleting substances) has resulted in the reduction of the ozone layer that exists in the stratosphere. Consequently, the reduction of ozone leads to an increase in UV radiation that reaches the earth's surface, having effects on human health. In addition to ozone, as UV-B and UV-A penetrate the earth's atmosphere, they are also affected by other factors, such as the greenhouse gases of the atmosphere, products of various human activities, such as chlorofluorocarbons, compounds from rocket launches, the cooling effect of the atmosphere and presence of clouds. Moreover, the percentage of radiation that reaches the level of the earth is affected by altitude, as farther as we are from sea level, the radiation has a shorter distance to travel and therefore less effects on its intensity, and by sun’s position at the exact time, with maximum effect at noon. All of the above contribute to the increased intensity of ultraviolet radiation that reaches the surface of the earth, contributing adversely to human health. The most affected areas in the human body are the skin and the eyes. Eye exposure to UV radiation has been implicated in various diseases. In the anterior part of the eye it has mild, such as pterygium, up to serious effects, such as photokeratitis. A strong association also exists with eyelid malignancies such as basal cell and squamous cell carcinoma. It also affects the crystalline lens of the eye, causing cataract, which is nowadays the leading cause of blindness worldwide. Finally, less frequently causes squamous neoplasms of the ocular surface. According to the above, we conclude that minimizing the exposure of the eyes to ultraviolet radiation is necessary to reduce the ocular effects. Aiming at the eye health, methods of adopting simple protective measures are analyzed later, such as wearing sunglasses and a hat, avoiding direct exposure to the sun during peak hours, and implementing protocols to protect the ozone layer. The purpose of the master's thesis is the extensive study of the effect of UV radiation on humans and specifically the diseases that causes in the eyes, with special reference to the mechanisms of induction, so that there will be awareness of the population and therefore prevention and protection."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι επιπτώσεις στους οφθαλμούς από την έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σγούρου Χρυσούλα","Sgourou Chrysoula"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Υπεριώδης ακτινοβολία (UV) ονομάζεται η περιοχή της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας με μήκος κύματος 10nm<λ<400nm και χωρίζεται σε τρεις υποομάδες την UV-Α, την UV-Β και την UV-C. Δεν φθάνουν όλες οι υποομάδες της UV ακτινοβολίας στην επιφάνεια της γης καθώς φιλτράρονται από την ατμόσφαιρα. Η ατμόσφαιρα αποτελείται από πολλές στοιβάδες. Η πρώτη σε επαφή με την επιφάνεια της γης είναι η τροπόσφαιρα. Αμέσως επόμενη είναι η στρατόσφαιρα, η οποία περιέχει τη στοιβάδα του όζοντος που λειτουργεί ως φίλτρο απορρόφησης του μεγαλύτερου μέρους της ηλιακής υπεριώδους ακτινοβολίας. Το στρατοσφαιρικό όζον και το οξυγόνο απορροφούν την UV-C ακτινοβολία με αποτέλεσμα να μη φτάνει στην επιφάνεια της γης. Η UV-B ακτινοβολία επίσης απορροφάται σε μεγάλο ποσοστό από το όζον, ώστε μόνο ένα μέρος της να καταλήγει στην επιφάνεια της γης. Αντίθετα η UV-A ακτινοβολία φτάνει στη γη σχεδόν ανεπηρέαστη καθώς μόνο ένα μικρό ποσοστό απορροφάται από το όζον και θεωρείται υπεύθυνη για τις επιπτώσεις στην υγεία του ανθρώπου. Δυστυχώς τον τελευταίο αιώνα η αλόγιστη χρήση χημικών (ozone-depleting substances) έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της στοιβάδας του όζοντος που υπάρχει στη στρατόσφαιρα. Συνεπώς, η μείωση του όζοντος οδηγεί σε αύξηση της UV ακτινοβολίας που φτάνει στην επιφάνεια της γης. Εκτός από το όζον, οι UV-B και UV-A διαπερνώντας την ατμόσφαιρα της γης επηρεάζονται και από άλλους παράγοντες, όπως η σύσταση της ατμόσφαιρας από τα αέρια του θερμοκηπίου, τα αποπροϊόντα διαφόρων ενεργειών των ανθρώπων, όπως οι χλωροφθοράνθρακες, ενώσεις από τις εκτοξεύσεις πυραύλων, η ψύξη της ατμόσφαιρας και η παρουσία συννέφων. Παράλληλα, το ποσοστό της ακτινοβολίας που φτάνει στο επίπεδο της γης επηρεάζεται από το υψόμετρο, καθώς όσο απομακρυνόμαστε από το επίπεδο της θάλασσας, η ακτινοβολία έχει μικρότερη απόσταση να διανύσει και άρα λιγότερες επιδράσεις στην ένταση της, και από τη θέση του ήλιου την εκάστοτε χρονική στιγμή, με μέγιστη επίδραση το μεσημέρι. Όλα τα παραπάνω συνεισφέρουν στην αυξημένη ένταση της υπεριώδους ακτινοβολίας που φτάνει στην επιφάνεια της γης, συμβάλλοντας δυσμενώς στην ανθρώπινη υγεία. Οι περισσότερο επηρεαζόμενες περιοχές στο ανθρώπινο σώμα είναι το δέρμα και οι οφθαλμοί. Η έκθεση των οφθαλμών σε UV ακτινοβολία έχει ενοχοποιηθεί για διάφορες παθήσεις, είτε με οξεία έναρξη ή με χρόνια εξέλιξη. Στο πρόσθιο τμήμα του οφθαλμού έχει από ήπιες, όπως πτερύγιο, ως σοβαρές επιπτώσεις, όπως φωτοκερατίτιδα. Ισχυρή συσχέτιση υπάρχει επίσης με τις κακοήθειες των βλεφάρων, όπως το βασικοκκυταρικό και το πλακώδες καρκίνωμα. Ακόμα, η UV ακτινοβολία επηρεάζει τον κρυσταλλοειδή φακό του οφθαλμού προκαλώντας καταρράκτη, ο οποίος είναι σήμερα η κύρια αιτία τύφλωσης παγκοσμίως. Τέλος, λιγότερο συχνά προκαλεί πλακώδη νεοπλάσματα της οφθαλμικής επιφάνειας και αλλοιώσεις στον αμφιβληστροειδή και τον ραγοειδή χιτώνα του οφθαλμού. Σύμφωνα με τα παραπάνω συμπεραίνουμε πως η ελαχιστοποίηση της έκθεσης των οφθαλμών στην υπεριώδη ακτινοβολία είναι απαραίτητη για να μειωθούν οι οφθαλμικές επιπτώσεις. Στοχεύοντας στην υγεία των οφθαλμών, αναλύονται στη συνέχεια μέθοδοι υιοθέτησης απλών μέτρων προστασίας, όπως χρήση γυαλιών ηλίου και καπέλου, αποφυγή της απευθείας έκθεσης στον ήλιο τις ώρες με την μέγιστη ένταση και εφαρμογή πρωτοκόλλων για την προστασία της στοιβάδας του όζοντος. Τέλος, σκοπός της μεταπτυχιακής εργασίας είναι η εκτενής μελέτη της επίδρασης της UV ακτινοβολίας στον άνθρωπο και συγκεκριμένα οι παθήσεις που προκαλεί στους οφθαλμούς, με ιδιαίτερη αναφορά στους μηχανισμούς πρόκλησης, ώστε να υπάρξει ευαισθητοποίηση του πληθυσμού και συνεπώς προφύλαξη και προστασία.","Ultraviolet radiation (UV) is called the area of electromagnetic radiation with a wavelength of 10nm<λ<400nm and is divided into three subgroups UV-A, UV-B and UV-C. Not all subgroups of UV radiation reach the earth's surface as they are filtered by the atmosphere. The atmosphere consists of many layers. The first in contact with the earth's surface is the troposphere. Next is the stratosphere, which contains the ozone layer that acts as a filter to absorb most of the sun's ultraviolet radiation. Stratospheric ozone and oxygen absorb UV-C radiation so that it does not reach the earth's surface. UV-B radiation is also absorbed to a large extent by the ozone, so that only a part of it ends up on earth's surface. On the contrary, UV-A radiation reaches the earth almost unaffected as only a small percentage is absorbed by the ozone and it is responsible for the effects on human health. Unfortunately, in the last century the reckless use of chemicals (ozone-depleting substances) has resulted in the reduction of the ozone layer that exists in the stratosphere. Consequently, the reduction of ozone leads to an increase in UV radiation that reaches the earth's surface, having effects on human health. In addition to ozone, as UV-B and UV-A penetrate the earth's atmosphere, they are also affected by other factors, such as the greenhouse gases of the atmosphere, products of various human activities, such as chlorofluorocarbons, compounds from rocket launches, the cooling effect of the atmosphere and presence of clouds. Moreover, the percentage of radiation that reaches the level of the earth is affected by altitude, as farther as we are from sea level, the radiation has a shorter distance to travel and therefore less effects on its intensity, and by sun’s position at the exact time, with maximum effect at noon. All of the above contribute to the increased intensity of ultraviolet radiation that reaches the surface of the earth, contributing adversely to human health. The most affected areas in the human body are the skin and the eyes. Eye exposure to UV radiation has been implicated in various diseases. In the anterior part of the eye it has mild, such as pterygium, up to serious effects, such as photokeratitis. A strong association also exists with eyelid malignancies such as basal cell and squamous cell carcinoma. It also affects the crystalline lens of the eye, causing cataract, which is nowadays the leading cause of blindness worldwide. Finally, less frequently causes squamous neoplasms of the ocular surface. According to the above, we conclude that minimizing the exposure of the eyes to ultraviolet radiation is necessary to reduce the ocular effects. Aiming at the eye health, methods of adopting simple protective measures are analyzed later, such as wearing sunglasses and a hat, avoiding direct exposure to the sun during peak hours, and implementing protocols to protect the ozone layer. The purpose of the master's thesis is the extensive study of the effect of UV radiation on humans and specifically the diseases that causes in the eyes, with special reference to the mechanisms of induction, so that there will be awareness of the population and therefore prevention and protection."],"dc:identifier":["uoadl:3315674","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3315674"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Οι επιπτώσεις στους οφθαλμούς από την έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:56Z"}