{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3319601"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3319601","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Global and damage-site specific histone PTMs characterization in UVC-induced DNA Damage Response","abstract":"Παρόλο που τα ανθρώπινα κύτταρα εκτίθενται καθημερινά σε μία πληθώρα γενοτοξικών παραγόντων, καταφέρνουν και προσπερνούν τις θανάσιμες επιπτώσεις τους μέσω μηχανισμών απόκρισης σε βλάβες, οι οποίοι περιλαμβάνουν, εκτός άλλων, επιδιορθωτικούς μηχανισμούς που διατηρούν τη γενωμική ακεραιότητα και προστατεύουν την πιστή μετάδοση της γενετικής πληροφορίας. Η σημασία της σωστής λειτουργίας αυτών των μονοπατιών διαφαίνεται από τη σοβαρότητα των συνδρόμων που σχετίζονται με ελαττωματικούς μηχανισμούς απόκρισης στις βλάβες καθώς και με τη σχέση αυτών των μηχανισμών με τον καρκίνο και τη γήρανση. Οι ιστόνες, οι κύριες πρωτεΐνες των νουκλεοσωμάτων, είναι πρωτεΐνες που υφίστανται μεγάλο αριθμό μετα-μεταφραστικών τροποποιήσεων που επηρεάζουν τις ιδιότητες των μορίων και κατ’ επέκταση τις αλληλεπιδράσεις με το DNA και τη δομή της χρωματίνης. Τα τελευταία χρόνια, έχει γίνει μεγάλη πρόοδος στη διαλεύκανση των μοριακών γεγονότων των μηχανισμών απόκρισης στις βλάβες, παρόλα αυτά η κατάσταση της χρωματίνης και των ιστονών κατά τη διάρκεια των μονοπατιών επιδιόρθωσης του DNA δεν έχει μελετηθεί σε βάθος. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διαλευκάνει σε επιγενετικό επίπεδο τις αλλαγές του μηχανισμού απόκρισης βλαβών που προκαλείται από την υπεριώδη ακτινοβολία. Ακολουθώντας μία στρατηγική με προηγμένες μεθόδους γενωμικής και πρωτεομικής καθώς και το aniFOUND, μία μέθοδο που αναπτύχθηκε από το εργαστήριό μας, αναλύθηκαν 185 μετα-μεταφραστικές τροποποιήσεις σε 31 διαφορετικά πεπτίδια ιστονών σε επίπεδο γονιδιώματος και σε περιοχών χρωματίνης με βλάβες.","abstract_html":"Παρόλο που τα ανθρώπινα κύτταρα εκτίθενται καθημερινά σε μία πληθώρα γενοτοξικών παραγόντων, καταφέρνουν και προσπερνούν τις θανάσιμες επιπτώσεις τους μέσω μηχανισμών απόκρισης σε βλάβες, οι οποίοι περιλαμβάνουν, εκτός άλλων, επιδιορθωτικούς μηχανισμούς που διατηρούν τη γενωμική ακεραιότητα και προστατεύουν την πιστή μετάδοση της γενετικής πληροφορίας. Η σημασία της σωστής λειτουργίας αυτών των μονοπατιών διαφαίνεται από τη σοβαρότητα των συνδρόμων που σχετίζονται με ελαττωματικούς μηχανισμούς απόκρισης στις βλάβες καθώς και με τη σχέση αυτών των μηχανισμών με τον καρκίνο και τη γήρανση. Οι ιστόνες, οι κύριες πρωτεΐνες των νουκλεοσωμάτων, είναι πρωτεΐνες που υφίστανται μεγάλο αριθμό μετα-μεταφραστικών τροποποιήσεων που επηρεάζουν τις ιδιότητες των μορίων και κατ’ επέκταση τις αλληλεπιδράσεις με το DNA και τη δομή της χρωματίνης. Τα τελευταία χρόνια, έχει γίνει μεγάλη πρόοδος στη διαλεύκανση των μοριακών γεγονότων των μηχανισμών απόκρισης στις βλάβες, παρόλα αυτά η κατάσταση της χρωματίνης και των ιστονών κατά τη διάρκεια των μονοπατιών επιδιόρθωσης του DNA δεν έχει μελετηθεί σε βάθος. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διαλευκάνει σε επιγενετικό επίπεδο τις αλλαγές του μηχανισμού απόκρισης βλαβών που προκαλείται από την υπεριώδη ακτινοβολία. Ακολουθώντας μία στρατηγική με προηγμένες μεθόδους γενωμικής και πρωτεομικής καθώς και το aniFOUND, μία μέθοδο που αναπτύχθηκε από το εργαστήριό μας, αναλύθηκαν 185 μετα-μεταφραστικές τροποποιήσεις σε 31 διαφορετικά πεπτίδια ιστονών σε επίπεδο γονιδιώματος και σε περιοχών χρωματίνης με βλάβες.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδήμου Αλεξάνδρα","Papadimou Alexandra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:58Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3319601"],"render_values":[{"text":"uoadl:3319601","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3319601","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3319601","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3319601","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδήμου Αλεξάνδρα","Papadimou Alexandra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3319601","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3319601"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Παρόλο που τα ανθρώπινα κύτταρα εκτίθενται καθημερινά σε μία πληθώρα γενοτοξικών παραγόντων, καταφέρνουν και προσπερνούν τις θανάσιμες επιπτώσεις τους μέσω μηχανισμών απόκρισης σε βλάβες, οι οποίοι περιλαμβάνουν, εκτός άλλων, επιδιορθωτικούς μηχανισμούς που διατηρούν τη γενωμική ακεραιότητα και προστατεύουν την πιστή μετάδοση της γενετικής πληροφορίας. Η σημασία της σωστής λειτουργίας αυτών των μονοπατιών διαφαίνεται από τη σοβαρότητα των συνδρόμων που σχετίζονται με ελαττωματικούς μηχανισμούς απόκρισης στις βλάβες καθώς και με τη σχέση αυτών των μηχανισμών με τον καρκίνο και τη γήρανση. Οι ιστόνες, οι κύριες πρωτεΐνες των νουκλεοσωμάτων, είναι πρωτεΐνες που υφίστανται μεγάλο αριθμό μετα-μεταφραστικών τροποποιήσεων που επηρεάζουν τις ιδιότητες των μορίων και κατ’ επέκταση τις αλληλεπιδράσεις με το DNA και τη δομή της χρωματίνης. Τα τελευταία χρόνια, έχει γίνει μεγάλη πρόοδος στη διαλεύκανση των μοριακών γεγονότων των μηχανισμών απόκρισης στις βλάβες, παρόλα αυτά η κατάσταση της χρωματίνης και των ιστονών κατά τη διάρκεια των μονοπατιών επιδιόρθωσης του DNA δεν έχει μελετηθεί σε βάθος. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διαλευκάνει σε επιγενετικό επίπεδο τις αλλαγές του μηχανισμού απόκρισης βλαβών που προκαλείται από την υπεριώδη ακτινοβολία. Ακολουθώντας μία στρατηγική με προηγμένες μεθόδους γενωμικής και πρωτεομικής καθώς και το aniFOUND, μία μέθοδο που αναπτύχθηκε από το εργαστήριό μας, αναλύθηκαν 185 μετα-μεταφραστικές τροποποιήσεις σε 31 διαφορετικά πεπτίδια ιστονών σε επίπεδο γονιδιώματος και σε περιοχών χρωματίνης με βλάβες.","Although human cells are exposed daily to a plethora of genotoxic factors, they manage to surpass the deleterious effect through DNA Damage Responses (DDR), which includes, among others, the repair mechanisms that maintain genomic integrity and secure the accuracy of the genetic information. The importance of the proper function of these pathways is underlined by the severity of the syndromes with defective DDR and the association of DDR with cancer and aging. Histones, which are the main proteins of the nucleosomes, are highly modified proteins with a plethora of post-translational modifications (PTMs) that affect their properties and therefore their interactions with DNA and the structure of chromatin. Over the last years, significant progression has been made in the exploration of the molecular events that occur during DDR but still not much is known about the chromatin states and histones PTMs during this process. The aim of this study is to unravel the dynamics at the epigenetic level during UV-induced DDR. To this end, designing a novel strategy, using advanced genomic and proteomic methods along with aniFOUND, a methodology recently developed in our lab, 184 post-translational modifications in 31 different histone peptides were analyzed in a damage-specific and genome-wide manner."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Global and damage-site specific histone PTMs characterization in UVC-induced DNA Damage Response"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδήμου Αλεξάνδρα","Papadimou Alexandra"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Παρόλο που τα ανθρώπινα κύτταρα εκτίθενται καθημερινά σε μία πληθώρα γενοτοξικών παραγόντων, καταφέρνουν και προσπερνούν τις θανάσιμες επιπτώσεις τους μέσω μηχανισμών απόκρισης σε βλάβες, οι οποίοι περιλαμβάνουν, εκτός άλλων, επιδιορθωτικούς μηχανισμούς που διατηρούν τη γενωμική ακεραιότητα και προστατεύουν την πιστή μετάδοση της γενετικής πληροφορίας. Η σημασία της σωστής λειτουργίας αυτών των μονοπατιών διαφαίνεται από τη σοβαρότητα των συνδρόμων που σχετίζονται με ελαττωματικούς μηχανισμούς απόκρισης στις βλάβες καθώς και με τη σχέση αυτών των μηχανισμών με τον καρκίνο και τη γήρανση. Οι ιστόνες, οι κύριες πρωτεΐνες των νουκλεοσωμάτων, είναι πρωτεΐνες που υφίστανται μεγάλο αριθμό μετα-μεταφραστικών τροποποιήσεων που επηρεάζουν τις ιδιότητες των μορίων και κατ’ επέκταση τις αλληλεπιδράσεις με το DNA και τη δομή της χρωματίνης. Τα τελευταία χρόνια, έχει γίνει μεγάλη πρόοδος στη διαλεύκανση των μοριακών γεγονότων των μηχανισμών απόκρισης στις βλάβες, παρόλα αυτά η κατάσταση της χρωματίνης και των ιστονών κατά τη διάρκεια των μονοπατιών επιδιόρθωσης του DNA δεν έχει μελετηθεί σε βάθος. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διαλευκάνει σε επιγενετικό επίπεδο τις αλλαγές του μηχανισμού απόκρισης βλαβών που προκαλείται από την υπεριώδη ακτινοβολία. Ακολουθώντας μία στρατηγική με προηγμένες μεθόδους γενωμικής και πρωτεομικής καθώς και το aniFOUND, μία μέθοδο που αναπτύχθηκε από το εργαστήριό μας, αναλύθηκαν 185 μετα-μεταφραστικές τροποποιήσεις σε 31 διαφορετικά πεπτίδια ιστονών σε επίπεδο γονιδιώματος και σε περιοχών χρωματίνης με βλάβες.","Although human cells are exposed daily to a plethora of genotoxic factors, they manage to surpass the deleterious effect through DNA Damage Responses (DDR), which includes, among others, the repair mechanisms that maintain genomic integrity and secure the accuracy of the genetic information. The importance of the proper function of these pathways is underlined by the severity of the syndromes with defective DDR and the association of DDR with cancer and aging. Histones, which are the main proteins of the nucleosomes, are highly modified proteins with a plethora of post-translational modifications (PTMs) that affect their properties and therefore their interactions with DNA and the structure of chromatin. Over the last years, significant progression has been made in the exploration of the molecular events that occur during DDR but still not much is known about the chromatin states and histones PTMs during this process. The aim of this study is to unravel the dynamics at the epigenetic level during UV-induced DDR. To this end, designing a novel strategy, using advanced genomic and proteomic methods along with aniFOUND, a methodology recently developed in our lab, 184 post-translational modifications in 31 different histone peptides were analyzed in a damage-specific and genome-wide manner."],"dc:identifier":["uoadl:3319601","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3319601"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Global and damage-site specific histone PTMs characterization in UVC-induced DNA Damage Response"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:58Z"}