{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3320986"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3320986","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της έκφρασης γονιδίων που εμπλέκονται στην απόπτωση και την αυτοφαγία, σε ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα προστάτη, υπό την επίδραση αναστολέων του πρωτεασώματος","abstract":"Ο καρκίνος του προστάτη είναι μία νόσος με μεγάλη ετερογένεια και αποτελεί τη δεύτερη πιο συχνή μορφή καρκίνου στον ανδρικό πληθυσμό. Έχει συσχετιστεί με ποικίλους παράγοντες κινδύνου, κυριότερη εξ αυτών η προχωρημένη ηλικία, όμως η αιτιολογία και η μοριακή βάση της ασθένειας δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως. Σε πολλούς τύπους καρκίνου όπως και στον καρκίνο του προστάτη το σύστημα ουβικουιτίνης/πρωτεασώματος που συμβάλει στη διατήρηση της ομοιόστασης του κυττάρου μέσα από τη ρύθμιση σημαντικών διεργασιών, συμπεριλαμβανομένων του κυτταρικού κύκλου, της απόπτωσης και της αυτοφαγίας, που συχνά τροποποιούνται στα καρκινικά κύτταρα, φαίνεται να υπερλειτουργεί. Για το λόγο αυτό χαρακτηρίζεται ως ένας εξαιρετικός στόχος αντικαρκινικών θεραπειών. Υπάρχουν δύο γενιές αναστολέων του πρωτεσώματος, εγκεκριμένοι από τον FDA, που χρησιμοποιούνται στην αντιμετώπιση αιματολογικών κακοηθειών, ενώ επίσης εξετάζεται η αποτελεσματικότητά τους και στη θεραπεία συμπαγή όγκων. Ο μηχανισμός δράσης των φαρμακευτικών παραγόντων Bortezomib και Carfilzomib είναι καλά χαρακτηρισμένος στις αιματολογικές κακοήθειες, όμως χρειάζεται περισσότερη διερεύνηση σε συμπαγείς όγκους όπως ο καρκίνος του προστάτη. Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώθηκε στη μελέτη της έκφρασης γονιδίων που εμπλέκονται στην απόπτωση και την αυτοφαγία, σε ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα προστάτη, υπό την επίδραση αναστολέων του πρωτεασώματος. Κατά την πειραματική πορεία χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι όπως κυτταρικές καλλιέργειες, αντίστροφη μεταγραφή, συμβατική και πραγματικού χρόνου αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης και ηλεκτροφόρηση σε πήκτωμα αγαρόζης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα επίδραση με τους φαρμακευτικούς παράγοντες Bortezomib και Carfilzomib για 24 ώρες προκαλεί αύξηση στα επίπεδα έκφρασης των γονιδίων BAK1, TP53, BAX, SQSTM1, BECN1 και PIK3C3 στις κυτταρικές σειρές LNCaP και PC-3, ενώ τα επίπεδα έκφρασης του αντιαποπτωτικού γονιδίου BCL2 δε διαφοροποιούνται σημαντικά. Επίσης στο ίδιο χρονικό σημείο ο παράγοντας Carfilzomib πυροδοτεί μεγαλύτερη έκφραση των προαποπτωτικών και αυτοφαγικών γονιδίων συγκριτικά με το Bortezomib στην κυτταρική σειρά PC-3. Επιπρόσθετα στην κυτταρική σειρά DU 145 το Bortezomib επάγει την έκφραση προαποπτωτικών και αυτοφαγικών γονιδίων μετά από 48 ώρες επίδρασης. Κλείνοντας μετά από 48 και 72 ώρες επίδρασης στις κυτταρικές σειρές LNCaP και PC-3 παρατηρείται μια καθοδική πορεία στα επίπεδα έκφρασης των υπό μελέτη γονιδίων και στα δύο φάρμακα. Εν κατακλείδι οι πρωτεασωμικοί αναστολείς επάγουν την έκφραση των γονιδίων με θετικό ρυθμιστικό ή λειτουργικό ρόλο στην απόπτωση και την αυτοφαγία.","abstract_html":"Ο καρκίνος του προστάτη είναι μία νόσος με μεγάλη ετερογένεια και αποτελεί τη δεύτερη πιο συχνή μορφή καρκίνου στον ανδρικό πληθυσμό. Έχει συσχετιστεί με ποικίλους παράγοντες κινδύνου, κυριότερη εξ αυτών η προχωρημένη ηλικία, όμως η αιτιολογία και η μοριακή βάση της ασθένειας δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως. Σε πολλούς τύπους καρκίνου όπως και στον καρκίνο του προστάτη το σύστημα ουβικουιτίνης/πρωτεασώματος που συμβάλει στη διατήρηση της ομοιόστασης του κυττάρου μέσα από τη ρύθμιση σημαντικών διεργασιών, συμπεριλαμβανομένων του κυτταρικού κύκλου, της απόπτωσης και της αυτοφαγίας, που συχνά τροποποιούνται στα καρκινικά κύτταρα, φαίνεται να υπερλειτουργεί. Για το λόγο αυτό χαρακτηρίζεται ως ένας εξαιρετικός στόχος αντικαρκινικών θεραπειών. Υπάρχουν δύο γενιές αναστολέων του πρωτεσώματος, εγκεκριμένοι από τον FDA, που χρησιμοποιούνται στην αντιμετώπιση αιματολογικών κακοηθειών, ενώ επίσης εξετάζεται η αποτελεσματικότητά τους και στη θεραπεία συμπαγή όγκων. Ο μηχανισμός δράσης των φαρμακευτικών παραγόντων Bortezomib και Carfilzomib είναι καλά χαρακτηρισμένος στις αιματολογικές κακοήθειες, όμως χρειάζεται περισσότερη διερεύνηση σε συμπαγείς όγκους όπως ο καρκίνος του προστάτη. Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώθηκε στη μελέτη της έκφρασης γονιδίων που εμπλέκονται στην απόπτωση και την αυτοφαγία, σε ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα προστάτη, υπό την επίδραση αναστολέων του πρωτεασώματος. Κατά την πειραματική πορεία χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι όπως κυτταρικές καλλιέργειες, αντίστροφη μεταγραφή, συμβατική και πραγματικού χρόνου αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης και ηλεκτροφόρηση σε πήκτωμα αγαρόζης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα επίδραση με τους φαρμακευτικούς παράγοντες Bortezomib και Carfilzomib για 24 ώρες προκαλεί αύξηση στα επίπεδα έκφρασης των γονιδίων BAK1, TP53, BAX, SQSTM1, BECN1 και PIK3C3 στις κυτταρικές σειρές LNCaP και PC-3, ενώ τα επίπεδα έκφρασης του αντιαποπτωτικού γονιδίου BCL2 δε διαφοροποιούνται σημαντικά. Επίσης στο ίδιο χρονικό σημείο ο παράγοντας Carfilzomib πυροδοτεί μεγαλύτερη έκφραση των προαποπτωτικών και αυτοφαγικών γονιδίων συγκριτικά με το Bortezomib στην κυτταρική σειρά PC-3. Επιπρόσθετα στην κυτταρική σειρά DU 145 το Bortezomib επάγει την έκφραση προαποπτωτικών και αυτοφαγικών γονιδίων μετά από 48 ώρες επίδρασης. Κλείνοντας μετά από 48 και 72 ώρες επίδρασης στις κυτταρικές σειρές LNCaP και PC-3 παρατηρείται μια καθοδική πορεία στα επίπεδα έκφρασης των υπό μελέτη γονιδίων και στα δύο φάρμακα. Εν κατακλείδι οι πρωτεασωμικοί αναστολείς επάγουν την έκφραση των γονιδίων με θετικό ρυθμιστικό ή λειτουργικό ρόλο στην απόπτωση και την αυτοφαγία.","abstract_has_math":false,"creators":["Κωστοπούλου Ηλιάνα","Kostopoulou Iliana"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:58Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3320986"],"render_values":[{"text":"uoadl:3320986","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3320986","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3320986","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3320986","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κωστοπούλου Ηλιάνα","Kostopoulou Iliana"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3320986","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3320986"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος του προστάτη είναι μία νόσος με μεγάλη ετερογένεια και αποτελεί τη δεύτερη πιο συχνή μορφή καρκίνου στον ανδρικό πληθυσμό. Έχει συσχετιστεί με ποικίλους παράγοντες κινδύνου, κυριότερη εξ αυτών η προχωρημένη ηλικία, όμως η αιτιολογία και η μοριακή βάση της ασθένειας δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως. Σε πολλούς τύπους καρκίνου όπως και στον καρκίνο του προστάτη το σύστημα ουβικουιτίνης/πρωτεασώματος που συμβάλει στη διατήρηση της ομοιόστασης του κυττάρου μέσα από τη ρύθμιση σημαντικών διεργασιών, συμπεριλαμβανομένων του κυτταρικού κύκλου, της απόπτωσης και της αυτοφαγίας, που συχνά τροποποιούνται στα καρκινικά κύτταρα, φαίνεται να υπερλειτουργεί. Για το λόγο αυτό χαρακτηρίζεται ως ένας εξαιρετικός στόχος αντικαρκινικών θεραπειών. Υπάρχουν δύο γενιές αναστολέων του πρωτεσώματος, εγκεκριμένοι από τον FDA, που χρησιμοποιούνται στην αντιμετώπιση αιματολογικών κακοηθειών, ενώ επίσης εξετάζεται η αποτελεσματικότητά τους και στη θεραπεία συμπαγή όγκων. Ο μηχανισμός δράσης των φαρμακευτικών παραγόντων Bortezomib και Carfilzomib είναι καλά χαρακτηρισμένος στις αιματολογικές κακοήθειες, όμως χρειάζεται περισσότερη διερεύνηση σε συμπαγείς όγκους όπως ο καρκίνος του προστάτη. Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώθηκε στη μελέτη της έκφρασης γονιδίων που εμπλέκονται στην απόπτωση και την αυτοφαγία, σε ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα προστάτη, υπό την επίδραση αναστολέων του πρωτεασώματος. Κατά την πειραματική πορεία χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι όπως κυτταρικές καλλιέργειες, αντίστροφη μεταγραφή, συμβατική και πραγματικού χρόνου αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης και ηλεκτροφόρηση σε πήκτωμα αγαρόζης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα επίδραση με τους φαρμακευτικούς παράγοντες Bortezomib και Carfilzomib για 24 ώρες προκαλεί αύξηση στα επίπεδα έκφρασης των γονιδίων BAK1, TP53, BAX, SQSTM1, BECN1 και PIK3C3 στις κυτταρικές σειρές LNCaP και PC-3, ενώ τα επίπεδα έκφρασης του αντιαποπτωτικού γονιδίου BCL2 δε διαφοροποιούνται σημαντικά. Επίσης στο ίδιο χρονικό σημείο ο παράγοντας Carfilzomib πυροδοτεί μεγαλύτερη έκφραση των προαποπτωτικών και αυτοφαγικών γονιδίων συγκριτικά με το Bortezomib στην κυτταρική σειρά PC-3. Επιπρόσθετα στην κυτταρική σειρά DU 145 το Bortezomib επάγει την έκφραση προαποπτωτικών και αυτοφαγικών γονιδίων μετά από 48 ώρες επίδρασης. Κλείνοντας μετά από 48 και 72 ώρες επίδρασης στις κυτταρικές σειρές LNCaP και PC-3 παρατηρείται μια καθοδική πορεία στα επίπεδα έκφρασης των υπό μελέτη γονιδίων και στα δύο φάρμακα. Εν κατακλείδι οι πρωτεασωμικοί αναστολείς επάγουν την έκφραση των γονιδίων με θετικό ρυθμιστικό ή λειτουργικό ρόλο στην απόπτωση και την αυτοφαγία.","Prostate cancer is a highly heterogenous disease and constitutes the second most diagnosed malignancy among men worldwide. It has been associated with a variety of risk factors, the main one being advanced age. Τhe etiology and molecular basis of the disease have not been fully elucidated. In many cancers, including prostate cancer, the ubiquitin/proteasome system that contributes to the maintenance of cell homeostasis through regulation of important processes such as the cell cycle, apoptosis and autophagy, which are often altered in cancer cells, appears to be overactive. For this reason, the UBS system is identified as an excellent target of anti-cancer therapies. There are two generations of FDA-approved proteasome inhibitors that are currently used in the treatment of hematologic malignancies. The PI’ s efficacy is also being investigated for treatment of solid tumors. The mechanism of action of Bortezomib and Carfilzomib is well characterized in hematological malignancies, but more investigation is needed in solid tumors, such as prostate cancer. We conducted a study about the change in the expression levels of genes involved in apoptosis and autophagy, in human prostate cancer cells, treated with proteasome inhibitors. During the experimental course, methods such as cell cultures, reverse transcription, conventional and real-time polymerase chain reaction, and agarose gel electrophoresis were used. According to our results treatment with Bortezomib or Carfilzomib for 24 hours causes an increase in the expression levels of BAK1, TP53, BAX, SQSTM1, BECN1 and PIK3C3 genes in LNCaP and PC-3 cell lines, while the expression levels of the anti-apoptotic gene BCL2 does not present significant changes. Also at the same time point, Carfilzomib triggers a greater expression of proapoptotic and autophagic genes in the PC-3 cell line compared to Bortezomib, but in LNCaP cells the expression levels of these genes are similar in both drugs. Additionally, in DU 145 cell line Bortezomib induces the expression of proapoptotic and autophagic genes after 48 hours of exposure. After 48 and 72 hours of exposure on each drug LNCaP and PC-3 cell lines present a downward trend in the expression levels of BAK1, TP53, BAX, SQSTM1, BECN1 and PIK3C3. In conclusion, these specific proteasome inhibitors induce the expression of genes with positive regulatory or functional role in apoptosis and autophagy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της έκφρασης γονιδίων που εμπλέκονται στην απόπτωση και την αυτοφαγία, σε ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα προστάτη, υπό την επίδραση αναστολέων του πρωτεασώματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κωστοπούλου Ηλιάνα","Kostopoulou Iliana"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Ο καρκίνος του προστάτη είναι μία νόσος με μεγάλη ετερογένεια και αποτελεί τη δεύτερη πιο συχνή μορφή καρκίνου στον ανδρικό πληθυσμό. Έχει συσχετιστεί με ποικίλους παράγοντες κινδύνου, κυριότερη εξ αυτών η προχωρημένη ηλικία, όμως η αιτιολογία και η μοριακή βάση της ασθένειας δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως. Σε πολλούς τύπους καρκίνου όπως και στον καρκίνο του προστάτη το σύστημα ουβικουιτίνης/πρωτεασώματος που συμβάλει στη διατήρηση της ομοιόστασης του κυττάρου μέσα από τη ρύθμιση σημαντικών διεργασιών, συμπεριλαμβανομένων του κυτταρικού κύκλου, της απόπτωσης και της αυτοφαγίας, που συχνά τροποποιούνται στα καρκινικά κύτταρα, φαίνεται να υπερλειτουργεί. Για το λόγο αυτό χαρακτηρίζεται ως ένας εξαιρετικός στόχος αντικαρκινικών θεραπειών. Υπάρχουν δύο γενιές αναστολέων του πρωτεσώματος, εγκεκριμένοι από τον FDA, που χρησιμοποιούνται στην αντιμετώπιση αιματολογικών κακοηθειών, ενώ επίσης εξετάζεται η αποτελεσματικότητά τους και στη θεραπεία συμπαγή όγκων. Ο μηχανισμός δράσης των φαρμακευτικών παραγόντων Bortezomib και Carfilzomib είναι καλά χαρακτηρισμένος στις αιματολογικές κακοήθειες, όμως χρειάζεται περισσότερη διερεύνηση σε συμπαγείς όγκους όπως ο καρκίνος του προστάτη. Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώθηκε στη μελέτη της έκφρασης γονιδίων που εμπλέκονται στην απόπτωση και την αυτοφαγία, σε ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα προστάτη, υπό την επίδραση αναστολέων του πρωτεασώματος. Κατά την πειραματική πορεία χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι όπως κυτταρικές καλλιέργειες, αντίστροφη μεταγραφή, συμβατική και πραγματικού χρόνου αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης και ηλεκτροφόρηση σε πήκτωμα αγαρόζης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα επίδραση με τους φαρμακευτικούς παράγοντες Bortezomib και Carfilzomib για 24 ώρες προκαλεί αύξηση στα επίπεδα έκφρασης των γονιδίων BAK1, TP53, BAX, SQSTM1, BECN1 και PIK3C3 στις κυτταρικές σειρές LNCaP και PC-3, ενώ τα επίπεδα έκφρασης του αντιαποπτωτικού γονιδίου BCL2 δε διαφοροποιούνται σημαντικά. Επίσης στο ίδιο χρονικό σημείο ο παράγοντας Carfilzomib πυροδοτεί μεγαλύτερη έκφραση των προαποπτωτικών και αυτοφαγικών γονιδίων συγκριτικά με το Bortezomib στην κυτταρική σειρά PC-3. Επιπρόσθετα στην κυτταρική σειρά DU 145 το Bortezomib επάγει την έκφραση προαποπτωτικών και αυτοφαγικών γονιδίων μετά από 48 ώρες επίδρασης. Κλείνοντας μετά από 48 και 72 ώρες επίδρασης στις κυτταρικές σειρές LNCaP και PC-3 παρατηρείται μια καθοδική πορεία στα επίπεδα έκφρασης των υπό μελέτη γονιδίων και στα δύο φάρμακα. Εν κατακλείδι οι πρωτεασωμικοί αναστολείς επάγουν την έκφραση των γονιδίων με θετικό ρυθμιστικό ή λειτουργικό ρόλο στην απόπτωση και την αυτοφαγία.","Prostate cancer is a highly heterogenous disease and constitutes the second most diagnosed malignancy among men worldwide. It has been associated with a variety of risk factors, the main one being advanced age. Τhe etiology and molecular basis of the disease have not been fully elucidated. In many cancers, including prostate cancer, the ubiquitin/proteasome system that contributes to the maintenance of cell homeostasis through regulation of important processes such as the cell cycle, apoptosis and autophagy, which are often altered in cancer cells, appears to be overactive. For this reason, the UBS system is identified as an excellent target of anti-cancer therapies. There are two generations of FDA-approved proteasome inhibitors that are currently used in the treatment of hematologic malignancies. The PI’ s efficacy is also being investigated for treatment of solid tumors. The mechanism of action of Bortezomib and Carfilzomib is well characterized in hematological malignancies, but more investigation is needed in solid tumors, such as prostate cancer. We conducted a study about the change in the expression levels of genes involved in apoptosis and autophagy, in human prostate cancer cells, treated with proteasome inhibitors. During the experimental course, methods such as cell cultures, reverse transcription, conventional and real-time polymerase chain reaction, and agarose gel electrophoresis were used. According to our results treatment with Bortezomib or Carfilzomib for 24 hours causes an increase in the expression levels of BAK1, TP53, BAX, SQSTM1, BECN1 and PIK3C3 genes in LNCaP and PC-3 cell lines, while the expression levels of the anti-apoptotic gene BCL2 does not present significant changes. Also at the same time point, Carfilzomib triggers a greater expression of proapoptotic and autophagic genes in the PC-3 cell line compared to Bortezomib, but in LNCaP cells the expression levels of these genes are similar in both drugs. Additionally, in DU 145 cell line Bortezomib induces the expression of proapoptotic and autophagic genes after 48 hours of exposure. After 48 and 72 hours of exposure on each drug LNCaP and PC-3 cell lines present a downward trend in the expression levels of BAK1, TP53, BAX, SQSTM1, BECN1 and PIK3C3. In conclusion, these specific proteasome inhibitors induce the expression of genes with positive regulatory or functional role in apoptosis and autophagy."],"dc:identifier":["uoadl:3320986","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3320986"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μελέτη της έκφρασης γονιδίων που εμπλέκονται στην απόπτωση και την αυτοφαγία, σε ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα προστάτη, υπό την επίδραση αναστολέων του πρωτεασώματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:58Z"}