{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3322719"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3322719","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εργασιακό στρες και ο ρόλος της ψυχικής ανθεκτικότητας στην εργασιακή δέσμευση","abstract":"Επιμέρους Στόχοι Στόχος της μελέτης ήταν να εκτιμηθεί η σχέση μεταξύ αντιλαμβανόμενου εργασιακού στρες, ψυχικής ανθεκτικότητας και εργασιακής δέσμευσης. Μεθοδολογία Το αντιλαμβανόμενο εργασιακό στρες μετρήθηκε με το 16 προτάσεων ερωτηματολόγιο (Job Stress Questionnaire) των Judge Boudreau and Bretz, η ψυχική ανθεκτικότητα μετρήθηκε μέσω του ερωτηματολόγιου των Connor and Davidson (CD-RISC) και η εργασιακή δέσμευση μετρήθηκε με το 17 προτάσεων ερωτηματολόγιο των Schaufeli and Bakker. Επιπλέον στην παρούσα μελέτη έγινε στάθμιση στην ελληνική του ερωτηματολογίου των McLarnon and Rothstein για την εργασιακή ψυχική ανθεκτικότητα. Η μελέτη έγινε με ένα δείγμα 113 εργαζόμενων (63,4% γυναίκες) απ΄ τους 140 που ήρθαμε σε επαφή, σε επαγγέλματα με έναν βαθμό επικινδυνότητας σε έκθεση σε τραυματικά γεγονότα και αντιξοότητες. Οι εργαζόμενοι απασχολούνται κυρίως στις υπηρεσίες υγείας (30,1%) και την εκπαίδευση (26,9%). Σχεδόν οι μισοί από αυτούς είχαν βιώσει το τραυματικό συμβάν του bulling/mobbing ή της καταχρηστικής ηγεσίας, με την διάμεση τιμή της έντασής του απ’ το 1 έως το 10, να είναι 7. Οι λογαριθμικά μετασχηματιζόμενες τιμές της κλίμακας στρες χρησιμοποιήθηκαν σε ένα μοντέλο παλινδρόμησης (γραμμικό) για τη διερεύνηση συσχετίσεων με τις υπό μελέτη μεταβλητές. Ο πιθανός μεσολαβητικός ρόλος της ανθεκτικότητας στη συσχέτιση μεταξύ των υποκλιμάκων εργασιακού στρες και εργασιακής δέσμευσης διερευνήθηκε από τη στρατηγική ανάλυσης των Baron και Kenny. Η διάμεση τιμή της βαθμολογίας εργασιακού στρες ήταν 42 και η διάμεση τιμή CD-RISC ήταν 82. Οι συμμετέχοντες με λιγότερο από ένα χρόνο σε αμειβόμενη απασχόληση βιώνουν πολύ περισσότερο άγχος από εκείνους με μεγαλύτερη εμπειρία. Οι εργαζόμενοι που είχαν υποστεί σεξουαλική παρενόχληση είχαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα επίπεδα άγχους σε σύγκριση με εκείνους που βίωσαν bulling/mobbing και είχαν χαμηλότερο επίπεδο δέσμευσης σε σύγκριση με εκείνους που είχαν βιώσει καταχρηστική ηγεσία. Το εργασιακό στρες των εργαζομένων συσχετίστηκε σημαντικά αρνητικά με την ανθεκτικότητα και με όλες τις υποκλίμακες εργασιακής δέσμευσης και η ίδια η ανθεκτικότητα συσχετίστηκε επίσης με όλες τις υποκλίμακες δέσμευσης εργασίας. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση οι συσχετίσεις τους παρέμειναν σημαντικές υποδεικνύοντας ότι η ανθεκτικότητα μεσολάβησε εν μέρει στη συσχέτιση μεταξύ εργασιακού στρες και εργασιακής δέσμευσης και αυτή η μερική διαμεσολάβηση ήταν σημαντική για κάθε υποκλίμακα δέσμευσης (δοκιμή Sobel, p=0,005). Συμπέρασμα: Υπάρχει σημαντική σχέση μεταξύ εργασιακού στρες και εργασιακής δέσμευσης και μεσολαβητική επίδραση της ψυχικής ανθεκτικότητας.","abstract_html":"Επιμέρους Στόχοι Στόχος της μελέτης ήταν να εκτιμηθεί η σχέση μεταξύ αντιλαμβανόμενου εργασιακού στρες, ψυχικής ανθεκτικότητας και εργασιακής δέσμευσης. Μεθοδολογία Το αντιλαμβανόμενο εργασιακό στρες μετρήθηκε με το 16 προτάσεων ερωτηματολόγιο (Job Stress Questionnaire) των Judge Boudreau and Bretz, η ψυχική ανθεκτικότητα μετρήθηκε μέσω του ερωτηματολόγιου των Connor and Davidson (CD-RISC) και η εργασιακή δέσμευση μετρήθηκε με το 17 προτάσεων ερωτηματολόγιο των Schaufeli and Bakker. Επιπλέον στην παρούσα μελέτη έγινε στάθμιση στην ελληνική του ερωτηματολογίου των McLarnon and Rothstein για την εργασιακή ψυχική ανθεκτικότητα. Η μελέτη έγινε με ένα δείγμα 113 εργαζόμενων (63,4% γυναίκες) απ΄ τους 140 που ήρθαμε σε επαφή, σε επαγγέλματα με έναν βαθμό επικινδυνότητας σε έκθεση σε τραυματικά γεγονότα και αντιξοότητες. Οι εργαζόμενοι απασχολούνται κυρίως στις υπηρεσίες υγείας (30,1%) και την εκπαίδευση (26,9%). Σχεδόν οι μισοί από αυτούς είχαν βιώσει το τραυματικό συμβάν του bulling/mobbing ή της καταχρηστικής ηγεσίας, με την διάμεση τιμή της έντασής του απ’ το 1 έως το 10, να είναι 7. Οι λογαριθμικά μετασχηματιζόμενες τιμές της κλίμακας στρες χρησιμοποιήθηκαν σε ένα μοντέλο παλινδρόμησης (γραμμικό) για τη διερεύνηση συσχετίσεων με τις υπό μελέτη μεταβλητές. Ο πιθανός μεσολαβητικός ρόλος της ανθεκτικότητας στη συσχέτιση μεταξύ των υποκλιμάκων εργασιακού στρες και εργασιακής δέσμευσης διερευνήθηκε από τη στρατηγική ανάλυσης των Baron και Kenny. Η διάμεση τιμή της βαθμολογίας εργασιακού στρες ήταν 42 και η διάμεση τιμή CD-RISC ήταν 82. Οι συμμετέχοντες με λιγότερο από ένα χρόνο σε αμειβόμενη απασχόληση βιώνουν πολύ περισσότερο άγχος από εκείνους με μεγαλύτερη εμπειρία. Οι εργαζόμενοι που είχαν υποστεί σεξουαλική παρενόχληση είχαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα επίπεδα άγχους σε σύγκριση με εκείνους που βίωσαν bulling/mobbing και είχαν χαμηλότερο επίπεδο δέσμευσης σε σύγκριση με εκείνους που είχαν βιώσει καταχρηστική ηγεσία. Το εργασιακό στρες των εργαζομένων συσχετίστηκε σημαντικά αρνητικά με την ανθεκτικότητα και με όλες τις υποκλίμακες εργασιακής δέσμευσης και η ίδια η ανθεκτικότητα συσχετίστηκε επίσης με όλες τις υποκλίμακες δέσμευσης εργασίας. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση οι συσχετίσεις τους παρέμειναν σημαντικές υποδεικνύοντας ότι η ανθεκτικότητα μεσολάβησε εν μέρει στη συσχέτιση μεταξύ εργασιακού στρες και εργασιακής δέσμευσης και αυτή η μερική διαμεσολάβηση ήταν σημαντική για κάθε υποκλίμακα δέσμευσης (δοκιμή Sobel, p=0,005). Συμπέρασμα: Υπάρχει σημαντική σχέση μεταξύ εργασιακού στρες και εργασιακής δέσμευσης και μεσολαβητική επίδραση της ψυχικής ανθεκτικότητας.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζηνέλη Ευαγγελία","Zineli Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:59Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3322719"],"render_values":[{"text":"uoadl:3322719","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3322719","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3322719","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3322719","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζηνέλη Ευαγγελία","Zineli Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3322719","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3322719"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Επιμέρους Στόχοι Στόχος της μελέτης ήταν να εκτιμηθεί η σχέση μεταξύ αντιλαμβανόμενου εργασιακού στρες, ψυχικής ανθεκτικότητας και εργασιακής δέσμευσης. Μεθοδολογία Το αντιλαμβανόμενο εργασιακό στρες μετρήθηκε με το 16 προτάσεων ερωτηματολόγιο (Job Stress Questionnaire) των Judge Boudreau and Bretz, η ψυχική ανθεκτικότητα μετρήθηκε μέσω του ερωτηματολόγιου των Connor and Davidson (CD-RISC) και η εργασιακή δέσμευση μετρήθηκε με το 17 προτάσεων ερωτηματολόγιο των Schaufeli and Bakker. Επιπλέον στην παρούσα μελέτη έγινε στάθμιση στην ελληνική του ερωτηματολογίου των McLarnon and Rothstein για την εργασιακή ψυχική ανθεκτικότητα. Η μελέτη έγινε με ένα δείγμα 113 εργαζόμενων (63,4% γυναίκες) απ΄ τους 140 που ήρθαμε σε επαφή, σε επαγγέλματα με έναν βαθμό επικινδυνότητας σε έκθεση σε τραυματικά γεγονότα και αντιξοότητες. Οι εργαζόμενοι απασχολούνται κυρίως στις υπηρεσίες υγείας (30,1%) και την εκπαίδευση (26,9%). Σχεδόν οι μισοί από αυτούς είχαν βιώσει το τραυματικό συμβάν του bulling/mobbing ή της καταχρηστικής ηγεσίας, με την διάμεση τιμή της έντασής του απ’ το 1 έως το 10, να είναι 7. Οι λογαριθμικά μετασχηματιζόμενες τιμές της κλίμακας στρες χρησιμοποιήθηκαν σε ένα μοντέλο παλινδρόμησης (γραμμικό) για τη διερεύνηση συσχετίσεων με τις υπό μελέτη μεταβλητές. Ο πιθανός μεσολαβητικός ρόλος της ανθεκτικότητας στη συσχέτιση μεταξύ των υποκλιμάκων εργασιακού στρες και εργασιακής δέσμευσης διερευνήθηκε από τη στρατηγική ανάλυσης των Baron και Kenny. Η διάμεση τιμή της βαθμολογίας εργασιακού στρες ήταν 42 και η διάμεση τιμή CD-RISC ήταν 82. Οι συμμετέχοντες με λιγότερο από ένα χρόνο σε αμειβόμενη απασχόληση βιώνουν πολύ περισσότερο άγχος από εκείνους με μεγαλύτερη εμπειρία. Οι εργαζόμενοι που είχαν υποστεί σεξουαλική παρενόχληση είχαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα επίπεδα άγχους σε σύγκριση με εκείνους που βίωσαν bulling/mobbing και είχαν χαμηλότερο επίπεδο δέσμευσης σε σύγκριση με εκείνους που είχαν βιώσει καταχρηστική ηγεσία. Το εργασιακό στρες των εργαζομένων συσχετίστηκε σημαντικά αρνητικά με την ανθεκτικότητα και με όλες τις υποκλίμακες εργασιακής δέσμευσης και η ίδια η ανθεκτικότητα συσχετίστηκε επίσης με όλες τις υποκλίμακες δέσμευσης εργασίας. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση οι συσχετίσεις τους παρέμειναν σημαντικές υποδεικνύοντας ότι η ανθεκτικότητα μεσολάβησε εν μέρει στη συσχέτιση μεταξύ εργασιακού στρες και εργασιακής δέσμευσης και αυτή η μερική διαμεσολάβηση ήταν σημαντική για κάθε υποκλίμακα δέσμευσης (δοκιμή Sobel, p=0,005). Συμπέρασμα: Υπάρχει σημαντική σχέση μεταξύ εργασιακού στρες και εργασιακής δέσμευσης και μεσολαβητική επίδραση της ψυχικής ανθεκτικότητας.","Objective The objective of the study was to evaluate the relationship between perceived work stress, resilience, and work engagement. Methods Perceived work stress was measured through the 16 items Job Stress Questionnaire by Judge Boudreau and Bretz, resilience was measured through Connor and Davidson’s questionnaire (CD-RISC), and work engagement was measured with 17-item version of Schaufeli and Bakker. Furthermore, in this study validation of the McLarnon and Rothstein questionnaire of workplace resilience in the Greek context was made. A convenient sample of 113 employees (63.4% women) in risky professions of traumatic events mainly occupied in health services (30.1%) and education (26.9%) provided data out of the 140 contacted. Almost half of them had experienced traumatic event (bullying/mobbing or abusive leadership) with the median value of intensity in a 1 to 10 scale of 7 (IQR: 6-8). Logarithmically transforming values of stress scale was used in a regression model (linear) to explore associations with variables under study. The possible mediating role of resilience in the association between work stress and work engagement subscales was explored by the analysis strategy of Baron και Kenny. Median value of work stress score was 42 (IQR: 24 – 56) and median CD-RISC score was 82 (IQR: 72 – 86.5). Participants with less than a year in paid employment experience far more stress than those with longer experience. Employees who had been sexually harassed had statistically significant higher levels of stress compared to those experienced bullying/mobbing and had lower level of engagement compared to those having experienced abusive leadership. Employees’ occupational stress was significantly associated negatively with resilience and with all job engagement subscales and resilience itself was also associated with all job engagement subscales. In multivariate analysis their associations remained significant indicating that resilience was partially mediating the association between work stress and work engagement and this partial mediation was significant for every engagement subscales (Sobel test, p=0.005). Conclusion: There is a significant relationship between occupational stress and work engagement and a mediating effect of resilience."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εργασιακό στρες και ο ρόλος της ψυχικής ανθεκτικότητας στην εργασιακή δέσμευση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζηνέλη Ευαγγελία","Zineli Evangelia"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Επιμέρους Στόχοι Στόχος της μελέτης ήταν να εκτιμηθεί η σχέση μεταξύ αντιλαμβανόμενου εργασιακού στρες, ψυχικής ανθεκτικότητας και εργασιακής δέσμευσης. Μεθοδολογία Το αντιλαμβανόμενο εργασιακό στρες μετρήθηκε με το 16 προτάσεων ερωτηματολόγιο (Job Stress Questionnaire) των Judge Boudreau and Bretz, η ψυχική ανθεκτικότητα μετρήθηκε μέσω του ερωτηματολόγιου των Connor and Davidson (CD-RISC) και η εργασιακή δέσμευση μετρήθηκε με το 17 προτάσεων ερωτηματολόγιο των Schaufeli and Bakker. Επιπλέον στην παρούσα μελέτη έγινε στάθμιση στην ελληνική του ερωτηματολογίου των McLarnon and Rothstein για την εργασιακή ψυχική ανθεκτικότητα. Η μελέτη έγινε με ένα δείγμα 113 εργαζόμενων (63,4% γυναίκες) απ΄ τους 140 που ήρθαμε σε επαφή, σε επαγγέλματα με έναν βαθμό επικινδυνότητας σε έκθεση σε τραυματικά γεγονότα και αντιξοότητες. Οι εργαζόμενοι απασχολούνται κυρίως στις υπηρεσίες υγείας (30,1%) και την εκπαίδευση (26,9%). Σχεδόν οι μισοί από αυτούς είχαν βιώσει το τραυματικό συμβάν του bulling/mobbing ή της καταχρηστικής ηγεσίας, με την διάμεση τιμή της έντασής του απ’ το 1 έως το 10, να είναι 7. Οι λογαριθμικά μετασχηματιζόμενες τιμές της κλίμακας στρες χρησιμοποιήθηκαν σε ένα μοντέλο παλινδρόμησης (γραμμικό) για τη διερεύνηση συσχετίσεων με τις υπό μελέτη μεταβλητές. Ο πιθανός μεσολαβητικός ρόλος της ανθεκτικότητας στη συσχέτιση μεταξύ των υποκλιμάκων εργασιακού στρες και εργασιακής δέσμευσης διερευνήθηκε από τη στρατηγική ανάλυσης των Baron και Kenny. Η διάμεση τιμή της βαθμολογίας εργασιακού στρες ήταν 42 και η διάμεση τιμή CD-RISC ήταν 82. Οι συμμετέχοντες με λιγότερο από ένα χρόνο σε αμειβόμενη απασχόληση βιώνουν πολύ περισσότερο άγχος από εκείνους με μεγαλύτερη εμπειρία. Οι εργαζόμενοι που είχαν υποστεί σεξουαλική παρενόχληση είχαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα επίπεδα άγχους σε σύγκριση με εκείνους που βίωσαν bulling/mobbing και είχαν χαμηλότερο επίπεδο δέσμευσης σε σύγκριση με εκείνους που είχαν βιώσει καταχρηστική ηγεσία. Το εργασιακό στρες των εργαζομένων συσχετίστηκε σημαντικά αρνητικά με την ανθεκτικότητα και με όλες τις υποκλίμακες εργασιακής δέσμευσης και η ίδια η ανθεκτικότητα συσχετίστηκε επίσης με όλες τις υποκλίμακες δέσμευσης εργασίας. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση οι συσχετίσεις τους παρέμειναν σημαντικές υποδεικνύοντας ότι η ανθεκτικότητα μεσολάβησε εν μέρει στη συσχέτιση μεταξύ εργασιακού στρες και εργασιακής δέσμευσης και αυτή η μερική διαμεσολάβηση ήταν σημαντική για κάθε υποκλίμακα δέσμευσης (δοκιμή Sobel, p=0,005). Συμπέρασμα: Υπάρχει σημαντική σχέση μεταξύ εργασιακού στρες και εργασιακής δέσμευσης και μεσολαβητική επίδραση της ψυχικής ανθεκτικότητας.","Objective The objective of the study was to evaluate the relationship between perceived work stress, resilience, and work engagement. Methods Perceived work stress was measured through the 16 items Job Stress Questionnaire by Judge Boudreau and Bretz, resilience was measured through Connor and Davidson’s questionnaire (CD-RISC), and work engagement was measured with 17-item version of Schaufeli and Bakker. Furthermore, in this study validation of the McLarnon and Rothstein questionnaire of workplace resilience in the Greek context was made. A convenient sample of 113 employees (63.4% women) in risky professions of traumatic events mainly occupied in health services (30.1%) and education (26.9%) provided data out of the 140 contacted. Almost half of them had experienced traumatic event (bullying/mobbing or abusive leadership) with the median value of intensity in a 1 to 10 scale of 7 (IQR: 6-8). Logarithmically transforming values of stress scale was used in a regression model (linear) to explore associations with variables under study. The possible mediating role of resilience in the association between work stress and work engagement subscales was explored by the analysis strategy of Baron και Kenny. Median value of work stress score was 42 (IQR: 24 – 56) and median CD-RISC score was 82 (IQR: 72 – 86.5). Participants with less than a year in paid employment experience far more stress than those with longer experience. Employees who had been sexually harassed had statistically significant higher levels of stress compared to those experienced bullying/mobbing and had lower level of engagement compared to those having experienced abusive leadership. Employees’ occupational stress was significantly associated negatively with resilience and with all job engagement subscales and resilience itself was also associated with all job engagement subscales. In multivariate analysis their associations remained significant indicating that resilience was partially mediating the association between work stress and work engagement and this partial mediation was significant for every engagement subscales (Sobel test, p=0.005). Conclusion: There is a significant relationship between occupational stress and work engagement and a mediating effect of resilience."],"dc:identifier":["uoadl:3322719","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3322719"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εργασιακό στρες και ο ρόλος της ψυχικής ανθεκτικότητας στην εργασιακή δέσμευση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:59Z"}