{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3322729"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3322729","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ιστορικό παιδικού τραύματος και ψυχωτική κατάθλιψη","abstract":"Υπόβαθρο: Τα τελευταία χρόνια η μελέτη της σχέσης μεταξύ του ιστορικού παιδικού τραύματος (ΠΤ) και της ψυχωτικής συμπτωματολογίας είναι ιδιαίτερα εκτεταμένη με αποτέλεσμα να έχουν προκύψει αρκετές ενδείξεις για την ύπαρξη αιτιολογικής σχέσης μεταξύ ΠΤ και ψύχωσης. Όμως έως σήμερα, μικρή έμφαση έχει δοθεί στη μελέτη της σχέσης μεταξύ του ΠΤ και της μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής (ΜΚΔ) με ψυχωτικά χαρακτηριστικά (εναλλακτικά ψυχωτικής κατάθλιψης- ΨΚ). Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της πιθανής συσχέτισης μεταξύ ΠΤ και της εκδήλωσης ψυχωτικών συμπτωμάτων στην κατάθλιψη. Δευτερευόντως δε, διερευνάται η πιθανή τροποποιητική δράση του οικογενειακού ψυχιατρικού ιστορικού (psychiatric family history-FH), καθώς και της παρουσίας πρώτου/μοναδικού μείζονος καταθλιπτικού επεισοδίου (ΜΚΕ) ή υποτροπιάζουσας ΜΚΔ, στη σχέση αυτή. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για συγχρονική μελέτη στην οποία συμμετείχαν 165 ασθενείς με ΜΚΔ, με ή χωρίς ψυχωτικά χαρακτηριστικά, άνω των 18 ετών, και των δυο φύλων, οι οποίοι νοσηλεύθηκαν στην μονάδα νοσηλείας ή ήταν υπό παρακολούθηση στο Ειδικό Ιατρείο Συναισθηματικών Διαταραχών της Β’ Πανεπιστημιακής Ψυχιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «ΑΤΤΙΚΟΝ» κατά τα έτη 2016- 2021. Για την καταγραφή του ιστορικού ΠΤ όλοι οι ασθενείς συμπλήρωσαν την κλίμακα CATS (Children Abuse and Trauma Scale) η οποία αποτελείται από 38 ερωτήσεις που κατανέμονται σε 4 υποκλίμακες: α) αρνητικής ατμόσφαιρας στο σπίτι/παραμέλησης (NEG), β) σεξουαλικής κακοποίησης (SA) γ) σωματικής τιμωρίας (PUN), και δ) συναισθηματικής κακοποίησης (EA). Οι ερωτήσεις βαθμολογούνται σε μια κλίμακα από 0 έως 4, με την υψηλή βαθμολογία να συνεπάγεται μεγαλύτερου βαθμού ΠΤ. Για τη λήψη του FH για Σχιζοφρένεια (FH-SCZ), Διπολική Διαταραχή (FH-BD) και ΜΚΔ (FH-MDD) χρησιμοποιήθηκε η δομημένη συνέντευξη Family Interview for Genetic Studies (FIGS). Τα κλινικοδημογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών συλλέχθηκαν με τη χρήση ημιδομημένης συνέντευξης. Οι κύριες επιδράσεις του ΠΤ και του FH επί της πιθανότητας εκδήλωσης ΨΚ καθώς και η αλληλεπίδραση τους στην πολλαπλασιαστική κλίμακα διερευνήθηκαν με μοντέλα λογαριθμιστικής παλινδρόμησης διορθώνοντας για ηλικία και φύλο. Επιπλέον, διερευνήθηκαν αλληλεπιδράσεις στην αθροιστική κλίμακα με τη χρήση μοντέλου γραμμικής παλινδρόμησης με εξαρτημένη μεταβλητή την εκδήλωση ΨΚ κι αφετέρου μέσω του υπολογισμού του Interaction contrast ratio (ή Relative excess risk due to Interaction- RERI) βάσει ενός μοντέλου παλινδρόμησης robust Poisson. Αποτελέσματα: Συνολικά 26,06% (Ν=43) των ασθενών έπασχαν από ΨΚ, ενώ 29,70% (Ν= 49) εμφάνιζαν μοναδικό ΜΚΕ. Το 67,88% (Ν=112) των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες ενώ η μέση ηλικία ήταν τα 51 έτη (±SD= 11,32). Κατά τη διερεύνηση συσχετίσεων, δεν εντοπίστηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της ύπαρξης ΨΚ και της CATS ή του θετικού FH οποιουδήποτε τύπου στο σύνολο των ασθενών του δείγματος ή στους ασθενείς με υποτροπιάζουσα ΜΚΔ. Αντίθετα, στους ασθενείς με μοναδικό ΜΚΕ η συνολική βαθμολογία στην CATS και σε υποκλίμακες της βρέθηκε στατιστικά σημαντικά χαμηλότερη σε όσους εμφάνιζαν ΨΚ. Στα μοντέλα λογαριθμιστικής παλινδρόμησης οι κύριες επιδράσεις της CATS και του FH στην πιθανότητα εκδήλωσης ΨΚ καθώς και η αλληλεπίδραση τους στην πολλαπλασιαστική κλίμακα δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές, τόσο στο σύνολο όσο και στα υποσύνολα των ασθενών με υποτροπιάζουσα ΜΚΔ και μοναδικό ΜΚΕ. Επιπλέον, στο σύνολο του δείγματος και στο υποσύνολο των ασθενών με υποτροπιάζουσα ΜΚΔ δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική αθροιστική αλληλεπίδραση μεταξύ οποιουδήποτε τύπου FH και της CATS με καμία από τις σχετικές μεθόδους. Ωστόσο, στους ασθενείς με μοναδικό ΜΚΕ αναδείχθηκαν στατιστικά σημαντικές θετικές αθροιστικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ FH-BD και CATS (p=0.018), PUN (p=0.016), ΕΑ (p=0.027) στο μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης με εξαρτημένη την ΨΚ. Επίσης, στην ίδια ομάδα ασθενών το RERI που υπολογίστηκε μέσω μοντέλου παλινδρόμησης robust Poisson βρέθηκε να είναι σε στατιστικά σημαντικό βαθμό RERI > 0 για την CATS καθώς και τις υποκλίμακες NEG, PUN και ΕΑ αλλά με 95% CI (υπολογισμένα με τη μέθοδο bias corrected bootstrapping) που πάντοτε περιλάμβαναν το 1, εύρημα που συνεπάγεται σημαντική θετική αθροιστική στατιστική αλληλεπίδραση αλλά όχι μηχανιστική ή επιστατική αλληλεπίδραση. Συμπέρασμα: Στην παρούσα μελέτη διαπιστώθηκε η ύπαρξη αλληλεπίδρασης διαφόρων μορφών ΠΤ και FH-BD για την εκδήλωση ΨΚ μόνο στους ασθενείς με μοναδικό ΜΚΕ. Πιθανά η αλληλεπίδραση αυτή αφορά ασθενείς που εμφανίζουν ΨΚ από το πρώτο ΜΚΕ. Τα ευρήματα της μελέτης εντάσσονται στη διαρκώς αυξανόμενη βιβλιογραφία περί αλληλεπίδρασης περιβαλλοντικών και γενετικών παραγόντων στην πρόκληση ψύχωσης.","abstract_html":"Υπόβαθρο: Τα τελευταία χρόνια η μελέτη της σχέσης μεταξύ του ιστορικού παιδικού τραύματος (ΠΤ) και της ψυχωτικής συμπτωματολογίας είναι ιδιαίτερα εκτεταμένη με αποτέλεσμα να έχουν προκύψει αρκετές ενδείξεις για την ύπαρξη αιτιολογικής σχέσης μεταξύ ΠΤ και ψύχωσης. Όμως έως σήμερα, μικρή έμφαση έχει δοθεί στη μελέτη της σχέσης μεταξύ του ΠΤ και της μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής (ΜΚΔ) με ψυχωτικά χαρακτηριστικά (εναλλακτικά ψυχωτικής κατάθλιψης- ΨΚ). Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της πιθανής συσχέτισης μεταξύ ΠΤ και της εκδήλωσης ψυχωτικών συμπτωμάτων στην κατάθλιψη. Δευτερευόντως δε, διερευνάται η πιθανή τροποποιητική δράση του οικογενειακού ψυχιατρικού ιστορικού (psychiatric family history-FH), καθώς και της παρουσίας πρώτου/μοναδικού μείζονος καταθλιπτικού επεισοδίου (ΜΚΕ) ή υποτροπιάζουσας ΜΚΔ, στη σχέση αυτή. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για συγχρονική μελέτη στην οποία συμμετείχαν 165 ασθενείς με ΜΚΔ, με ή χωρίς ψυχωτικά χαρακτηριστικά, άνω των 18 ετών, και των δυο φύλων, οι οποίοι νοσηλεύθηκαν στην μονάδα νοσηλείας ή ήταν υπό παρακολούθηση στο Ειδικό Ιατρείο Συναισθηματικών Διαταραχών της Β’ Πανεπιστημιακής Ψυχιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «ΑΤΤΙΚΟΝ» κατά τα έτη 2016- 2021. Για την καταγραφή του ιστορικού ΠΤ όλοι οι ασθενείς συμπλήρωσαν την κλίμακα CATS (Children Abuse and Trauma Scale) η οποία αποτελείται από 38 ερωτήσεις που κατανέμονται σε 4 υποκλίμακες: α) αρνητικής ατμόσφαιρας στο σπίτι/παραμέλησης (NEG), β) σεξουαλικής κακοποίησης (SA) γ) σωματικής τιμωρίας (PUN), και δ) συναισθηματικής κακοποίησης (EA). Οι ερωτήσεις βαθμολογούνται σε μια κλίμακα από 0 έως 4, με την υψηλή βαθμολογία να συνεπάγεται μεγαλύτερου βαθμού ΠΤ. Για τη λήψη του FH για Σχιζοφρένεια (FH-SCZ), Διπολική Διαταραχή (FH-BD) και ΜΚΔ (FH-MDD) χρησιμοποιήθηκε η δομημένη συνέντευξη Family Interview for Genetic Studies (FIGS). Τα κλινικοδημογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών συλλέχθηκαν με τη χρήση ημιδομημένης συνέντευξης. Οι κύριες επιδράσεις του ΠΤ και του FH επί της πιθανότητας εκδήλωσης ΨΚ καθώς και η αλληλεπίδραση τους στην πολλαπλασιαστική κλίμακα διερευνήθηκαν με μοντέλα λογαριθμιστικής παλινδρόμησης διορθώνοντας για ηλικία και φύλο. Επιπλέον, διερευνήθηκαν αλληλεπιδράσεις στην αθροιστική κλίμακα με τη χρήση μοντέλου γραμμικής παλινδρόμησης με εξαρτημένη μεταβλητή την εκδήλωση ΨΚ κι αφετέρου μέσω του υπολογισμού του Interaction contrast ratio (ή Relative excess risk due to Interaction- RERI) βάσει ενός μοντέλου παλινδρόμησης robust Poisson. Αποτελέσματα: Συνολικά 26,06% (Ν=43) των ασθενών έπασχαν από ΨΚ, ενώ 29,70% (Ν= 49) εμφάνιζαν μοναδικό ΜΚΕ. Το 67,88% (Ν=112) των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες ενώ η μέση ηλικία ήταν τα 51 έτη (±SD= 11,32). Κατά τη διερεύνηση συσχετίσεων, δεν εντοπίστηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της ύπαρξης ΨΚ και της CATS ή του θετικού FH οποιουδήποτε τύπου στο σύνολο των ασθενών του δείγματος ή στους ασθενείς με υποτροπιάζουσα ΜΚΔ. Αντίθετα, στους ασθενείς με μοναδικό ΜΚΕ η συνολική βαθμολογία στην CATS και σε υποκλίμακες της βρέθηκε στατιστικά σημαντικά χαμηλότερη σε όσους εμφάνιζαν ΨΚ. Στα μοντέλα λογαριθμιστικής παλινδρόμησης οι κύριες επιδράσεις της CATS και του FH στην πιθανότητα εκδήλωσης ΨΚ καθώς και η αλληλεπίδραση τους στην πολλαπλασιαστική κλίμακα δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές, τόσο στο σύνολο όσο και στα υποσύνολα των ασθενών με υποτροπιάζουσα ΜΚΔ και μοναδικό ΜΚΕ. Επιπλέον, στο σύνολο του δείγματος και στο υποσύνολο των ασθενών με υποτροπιάζουσα ΜΚΔ δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική αθροιστική αλληλεπίδραση μεταξύ οποιουδήποτε τύπου FH και της CATS με καμία από τις σχετικές μεθόδους. Ωστόσο, στους ασθενείς με μοναδικό ΜΚΕ αναδείχθηκαν στατιστικά σημαντικές θετικές αθροιστικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ FH-BD και CATS (p=0.018), PUN (p=0.016), ΕΑ (p=0.027) στο μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης με εξαρτημένη την ΨΚ. Επίσης, στην ίδια ομάδα ασθενών το RERI που υπολογίστηκε μέσω μοντέλου παλινδρόμησης robust Poisson βρέθηκε να είναι σε στατιστικά σημαντικό βαθμό RERI &gt; 0 για την CATS καθώς και τις υποκλίμακες NEG, PUN και ΕΑ αλλά με 95% CI (υπολογισμένα με τη μέθοδο bias corrected bootstrapping) που πάντοτε περιλάμβαναν το 1, εύρημα που συνεπάγεται σημαντική θετική αθροιστική στατιστική αλληλεπίδραση αλλά όχι μηχανιστική ή επιστατική αλληλεπίδραση. Συμπέρασμα: Στην παρούσα μελέτη διαπιστώθηκε η ύπαρξη αλληλεπίδρασης διαφόρων μορφών ΠΤ και FH-BD για την εκδήλωση ΨΚ μόνο στους ασθενείς με μοναδικό ΜΚΕ. Πιθανά η αλληλεπίδραση αυτή αφορά ασθενείς που εμφανίζουν ΨΚ από το πρώτο ΜΚΕ. Τα ευρήματα της μελέτης εντάσσονται στη διαρκώς αυξανόμενη βιβλιογραφία περί αλληλεπίδρασης περιβαλλοντικών και γενετικών παραγόντων στην πρόκληση ψύχωσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Βαρσάμης Αντώνιος","Varsamis Antonios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:59Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3322729"],"render_values":[{"text":"uoadl:3322729","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3322729","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3322729","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3322729","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βαρσάμης Αντώνιος","Varsamis Antonios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3322729","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3322729"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Υπόβαθρο: Τα τελευταία χρόνια η μελέτη της σχέσης μεταξύ του ιστορικού παιδικού τραύματος (ΠΤ) και της ψυχωτικής συμπτωματολογίας είναι ιδιαίτερα εκτεταμένη με αποτέλεσμα να έχουν προκύψει αρκετές ενδείξεις για την ύπαρξη αιτιολογικής σχέσης μεταξύ ΠΤ και ψύχωσης. Όμως έως σήμερα, μικρή έμφαση έχει δοθεί στη μελέτη της σχέσης μεταξύ του ΠΤ και της μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής (ΜΚΔ) με ψυχωτικά χαρακτηριστικά (εναλλακτικά ψυχωτικής κατάθλιψης- ΨΚ). Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της πιθανής συσχέτισης μεταξύ ΠΤ και της εκδήλωσης ψυχωτικών συμπτωμάτων στην κατάθλιψη. Δευτερευόντως δε, διερευνάται η πιθανή τροποποιητική δράση του οικογενειακού ψυχιατρικού ιστορικού (psychiatric family history-FH), καθώς και της παρουσίας πρώτου/μοναδικού μείζονος καταθλιπτικού επεισοδίου (ΜΚΕ) ή υποτροπιάζουσας ΜΚΔ, στη σχέση αυτή. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για συγχρονική μελέτη στην οποία συμμετείχαν 165 ασθενείς με ΜΚΔ, με ή χωρίς ψυχωτικά χαρακτηριστικά, άνω των 18 ετών, και των δυο φύλων, οι οποίοι νοσηλεύθηκαν στην μονάδα νοσηλείας ή ήταν υπό παρακολούθηση στο Ειδικό Ιατρείο Συναισθηματικών Διαταραχών της Β’ Πανεπιστημιακής Ψυχιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «ΑΤΤΙΚΟΝ» κατά τα έτη 2016- 2021. Για την καταγραφή του ιστορικού ΠΤ όλοι οι ασθενείς συμπλήρωσαν την κλίμακα CATS (Children Abuse and Trauma Scale) η οποία αποτελείται από 38 ερωτήσεις που κατανέμονται σε 4 υποκλίμακες: α) αρνητικής ατμόσφαιρας στο σπίτι/παραμέλησης (NEG), β) σεξουαλικής κακοποίησης (SA) γ) σωματικής τιμωρίας (PUN), και δ) συναισθηματικής κακοποίησης (EA). Οι ερωτήσεις βαθμολογούνται σε μια κλίμακα από 0 έως 4, με την υψηλή βαθμολογία να συνεπάγεται μεγαλύτερου βαθμού ΠΤ. Για τη λήψη του FH για Σχιζοφρένεια (FH-SCZ), Διπολική Διαταραχή (FH-BD) και ΜΚΔ (FH-MDD) χρησιμοποιήθηκε η δομημένη συνέντευξη Family Interview for Genetic Studies (FIGS). Τα κλινικοδημογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών συλλέχθηκαν με τη χρήση ημιδομημένης συνέντευξης. Οι κύριες επιδράσεις του ΠΤ και του FH επί της πιθανότητας εκδήλωσης ΨΚ καθώς και η αλληλεπίδραση τους στην πολλαπλασιαστική κλίμακα διερευνήθηκαν με μοντέλα λογαριθμιστικής παλινδρόμησης διορθώνοντας για ηλικία και φύλο. Επιπλέον, διερευνήθηκαν αλληλεπιδράσεις στην αθροιστική κλίμακα με τη χρήση μοντέλου γραμμικής παλινδρόμησης με εξαρτημένη μεταβλητή την εκδήλωση ΨΚ κι αφετέρου μέσω του υπολογισμού του Interaction contrast ratio (ή Relative excess risk due to Interaction- RERI) βάσει ενός μοντέλου παλινδρόμησης robust Poisson. Αποτελέσματα: Συνολικά 26,06% (Ν=43) των ασθενών έπασχαν από ΨΚ, ενώ 29,70% (Ν= 49) εμφάνιζαν μοναδικό ΜΚΕ. Το 67,88% (Ν=112) των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες ενώ η μέση ηλικία ήταν τα 51 έτη (±SD= 11,32). Κατά τη διερεύνηση συσχετίσεων, δεν εντοπίστηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της ύπαρξης ΨΚ και της CATS ή του θετικού FH οποιουδήποτε τύπου στο σύνολο των ασθενών του δείγματος ή στους ασθενείς με υποτροπιάζουσα ΜΚΔ. Αντίθετα, στους ασθενείς με μοναδικό ΜΚΕ η συνολική βαθμολογία στην CATS και σε υποκλίμακες της βρέθηκε στατιστικά σημαντικά χαμηλότερη σε όσους εμφάνιζαν ΨΚ. Στα μοντέλα λογαριθμιστικής παλινδρόμησης οι κύριες επιδράσεις της CATS και του FH στην πιθανότητα εκδήλωσης ΨΚ καθώς και η αλληλεπίδραση τους στην πολλαπλασιαστική κλίμακα δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές, τόσο στο σύνολο όσο και στα υποσύνολα των ασθενών με υποτροπιάζουσα ΜΚΔ και μοναδικό ΜΚΕ. Επιπλέον, στο σύνολο του δείγματος και στο υποσύνολο των ασθενών με υποτροπιάζουσα ΜΚΔ δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική αθροιστική αλληλεπίδραση μεταξύ οποιουδήποτε τύπου FH και της CATS με καμία από τις σχετικές μεθόδους. Ωστόσο, στους ασθενείς με μοναδικό ΜΚΕ αναδείχθηκαν στατιστικά σημαντικές θετικές αθροιστικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ FH-BD και CATS (p=0.018), PUN (p=0.016), ΕΑ (p=0.027) στο μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης με εξαρτημένη την ΨΚ. Επίσης, στην ίδια ομάδα ασθενών το RERI που υπολογίστηκε μέσω μοντέλου παλινδρόμησης robust Poisson βρέθηκε να είναι σε στατιστικά σημαντικό βαθμό RERI > 0 για την CATS καθώς και τις υποκλίμακες NEG, PUN και ΕΑ αλλά με 95% CI (υπολογισμένα με τη μέθοδο bias corrected bootstrapping) που πάντοτε περιλάμβαναν το 1, εύρημα που συνεπάγεται σημαντική θετική αθροιστική στατιστική αλληλεπίδραση αλλά όχι μηχανιστική ή επιστατική αλληλεπίδραση. Συμπέρασμα: Στην παρούσα μελέτη διαπιστώθηκε η ύπαρξη αλληλεπίδρασης διαφόρων μορφών ΠΤ και FH-BD για την εκδήλωση ΨΚ μόνο στους ασθενείς με μοναδικό ΜΚΕ. Πιθανά η αλληλεπίδραση αυτή αφορά ασθενείς που εμφανίζουν ΨΚ από το πρώτο ΜΚΕ. Τα ευρήματα της μελέτης εντάσσονται στη διαρκώς αυξανόμενη βιβλιογραφία περί αλληλεπίδρασης περιβαλλοντικών και γενετικών παραγόντων στην πρόκληση ψύχωσης.","Background: In recent years, the study of the relationship between childhood trauma (CT) and psychotic symptomatology has been particularly extensive, accumulating adequate evidence for a causal relationship between CT and psychosis. However, to date, little emphasis has been placed on studying the relationship between CT and major depressive disorder (MDD) with psychotic features (alternatively psychotic depression; PD). Objectives: The aim of the present study is to investigate a potential relationship between CT and the development of psychotic symptoms in depression. Secondarily we investigate the moderating effect of psychiatric family history (FH), as well as of the presence of a first/single major depressive episode (MDE) or recurrent MDD, in this relationship. Materials and Methods: This cross-sectional study included 165 patients with MDD with or without psychotic features, over 18 years old, of both genders, who were hospitalized in the inpatient unit or were followed up at the Special Outpatient Clinic for Affective Disorders at the 2nd Department of Psychiatry of the General University Hospital \"ATTIKON\" during the years 2016- 2021. To record the history of CT, all patients completed the self-administered CATS (Children Abuse and Trauma Scale) which consists of 38 questions divided into 4 subscales: a) negative home atmosphere/neglect (NEG), b) sexual abuse (SA), c) physical punishment (PUN), d) emotional abuse (EA). Questions are scored on a scale of 0 to 4, with a higher score implying a higher level of CT. The Family Interview for Genetic Studies (FIGS) structured interview was used to obtain the FH for Schizophrenia (FH-SCZ), Bipolar Disorder (FH-BD) and MDD (FH-MDD). The clinical and sociodemographic characteristics of patients were collected using a semi-structured interview. The main effects of CATS and FH on the probability of developing PD, and their interaction on the multiplicative scale, were investigated using logistic regression models correcting for age and sex. In addition, interactions on the additive scale were investigated using a linear regression model with PD occurrence as the dependent variable as well as by calculating the Interaction contrast ratio (or Relative excess risk due to Interaction- RERI) based on a robust Poisson regression model. Results: In the total sample, 26.06% (N=43) of the patients suffered from PD, while 29.7% (N=49) were diagnosed with a single MDE. A total of 67.88% (N=112) of the participants were female with a mean age was 51 years (±SD= 11.32). When associations were investigated, no statistically significant correlation was found between the presence of PD and CATS or positive FH of any type in the total sample neither in patients with recurrent MDD. On the contrary, in patients with a single MDE the total score on CATS, and some of its subscales, was found to be statistically significantly lower in participants with PD. In logistic regression models, the main effects of CATS and FH on the probability of developing PD and their interaction on the multiplicative scale were not found to be statistically significant, both in the overall sample and in the subgroups of patients with recurrent MDD and a single MDE. Furthermore, no statistically significant additive interaction was found between any type of FH and CATS by any of the relevant methods either in the overall sample or the subgroup of patients with recurrent MDD. However, in patients with a single MDE, statistically significant positive additive interactions were found between FH-BD and CATS (p=0.018), PUN (p=0.016) and EA (p=0.027) in the linear regression model with PD as a dependent variable. Moreover, the RERI calculated by means of a robust Poisson regression model in the same group of patients was found to be statistically significant (RERI > 0) for CATS as well as for the subscales NEG, PUN and EA but with 95% CI (calculated with the bias corrected bootstrapping method) always including 1, a finding which implies a significant positive additive statistical interaction but not a mechanistic or epistatic interaction. Conclusion: In the present study, we found an interaction of different forms of CT and FH-BD for the occurrence of PD only in patients with a single MDE. This interaction might be related to patients who develop PD in their first MDE. These findings are in line with the growing literature regarding the interaction of environmental and genetic factors in the causation of psychosis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ιστορικό παιδικού τραύματος και ψυχωτική κατάθλιψη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βαρσάμης Αντώνιος","Varsamis Antonios"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Υπόβαθρο: Τα τελευταία χρόνια η μελέτη της σχέσης μεταξύ του ιστορικού παιδικού τραύματος (ΠΤ) και της ψυχωτικής συμπτωματολογίας είναι ιδιαίτερα εκτεταμένη με αποτέλεσμα να έχουν προκύψει αρκετές ενδείξεις για την ύπαρξη αιτιολογικής σχέσης μεταξύ ΠΤ και ψύχωσης. Όμως έως σήμερα, μικρή έμφαση έχει δοθεί στη μελέτη της σχέσης μεταξύ του ΠΤ και της μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής (ΜΚΔ) με ψυχωτικά χαρακτηριστικά (εναλλακτικά ψυχωτικής κατάθλιψης- ΨΚ). Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της πιθανής συσχέτισης μεταξύ ΠΤ και της εκδήλωσης ψυχωτικών συμπτωμάτων στην κατάθλιψη. Δευτερευόντως δε, διερευνάται η πιθανή τροποποιητική δράση του οικογενειακού ψυχιατρικού ιστορικού (psychiatric family history-FH), καθώς και της παρουσίας πρώτου/μοναδικού μείζονος καταθλιπτικού επεισοδίου (ΜΚΕ) ή υποτροπιάζουσας ΜΚΔ, στη σχέση αυτή. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για συγχρονική μελέτη στην οποία συμμετείχαν 165 ασθενείς με ΜΚΔ, με ή χωρίς ψυχωτικά χαρακτηριστικά, άνω των 18 ετών, και των δυο φύλων, οι οποίοι νοσηλεύθηκαν στην μονάδα νοσηλείας ή ήταν υπό παρακολούθηση στο Ειδικό Ιατρείο Συναισθηματικών Διαταραχών της Β’ Πανεπιστημιακής Ψυχιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «ΑΤΤΙΚΟΝ» κατά τα έτη 2016- 2021. Για την καταγραφή του ιστορικού ΠΤ όλοι οι ασθενείς συμπλήρωσαν την κλίμακα CATS (Children Abuse and Trauma Scale) η οποία αποτελείται από 38 ερωτήσεις που κατανέμονται σε 4 υποκλίμακες: α) αρνητικής ατμόσφαιρας στο σπίτι/παραμέλησης (NEG), β) σεξουαλικής κακοποίησης (SA) γ) σωματικής τιμωρίας (PUN), και δ) συναισθηματικής κακοποίησης (EA). Οι ερωτήσεις βαθμολογούνται σε μια κλίμακα από 0 έως 4, με την υψηλή βαθμολογία να συνεπάγεται μεγαλύτερου βαθμού ΠΤ. Για τη λήψη του FH για Σχιζοφρένεια (FH-SCZ), Διπολική Διαταραχή (FH-BD) και ΜΚΔ (FH-MDD) χρησιμοποιήθηκε η δομημένη συνέντευξη Family Interview for Genetic Studies (FIGS). Τα κλινικοδημογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών συλλέχθηκαν με τη χρήση ημιδομημένης συνέντευξης. Οι κύριες επιδράσεις του ΠΤ και του FH επί της πιθανότητας εκδήλωσης ΨΚ καθώς και η αλληλεπίδραση τους στην πολλαπλασιαστική κλίμακα διερευνήθηκαν με μοντέλα λογαριθμιστικής παλινδρόμησης διορθώνοντας για ηλικία και φύλο. Επιπλέον, διερευνήθηκαν αλληλεπιδράσεις στην αθροιστική κλίμακα με τη χρήση μοντέλου γραμμικής παλινδρόμησης με εξαρτημένη μεταβλητή την εκδήλωση ΨΚ κι αφετέρου μέσω του υπολογισμού του Interaction contrast ratio (ή Relative excess risk due to Interaction- RERI) βάσει ενός μοντέλου παλινδρόμησης robust Poisson. Αποτελέσματα: Συνολικά 26,06% (Ν=43) των ασθενών έπασχαν από ΨΚ, ενώ 29,70% (Ν= 49) εμφάνιζαν μοναδικό ΜΚΕ. Το 67,88% (Ν=112) των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες ενώ η μέση ηλικία ήταν τα 51 έτη (±SD= 11,32). Κατά τη διερεύνηση συσχετίσεων, δεν εντοπίστηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της ύπαρξης ΨΚ και της CATS ή του θετικού FH οποιουδήποτε τύπου στο σύνολο των ασθενών του δείγματος ή στους ασθενείς με υποτροπιάζουσα ΜΚΔ. Αντίθετα, στους ασθενείς με μοναδικό ΜΚΕ η συνολική βαθμολογία στην CATS και σε υποκλίμακες της βρέθηκε στατιστικά σημαντικά χαμηλότερη σε όσους εμφάνιζαν ΨΚ. Στα μοντέλα λογαριθμιστικής παλινδρόμησης οι κύριες επιδράσεις της CATS και του FH στην πιθανότητα εκδήλωσης ΨΚ καθώς και η αλληλεπίδραση τους στην πολλαπλασιαστική κλίμακα δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές, τόσο στο σύνολο όσο και στα υποσύνολα των ασθενών με υποτροπιάζουσα ΜΚΔ και μοναδικό ΜΚΕ. Επιπλέον, στο σύνολο του δείγματος και στο υποσύνολο των ασθενών με υποτροπιάζουσα ΜΚΔ δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική αθροιστική αλληλεπίδραση μεταξύ οποιουδήποτε τύπου FH και της CATS με καμία από τις σχετικές μεθόδους. Ωστόσο, στους ασθενείς με μοναδικό ΜΚΕ αναδείχθηκαν στατιστικά σημαντικές θετικές αθροιστικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ FH-BD και CATS (p=0.018), PUN (p=0.016), ΕΑ (p=0.027) στο μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης με εξαρτημένη την ΨΚ. Επίσης, στην ίδια ομάδα ασθενών το RERI που υπολογίστηκε μέσω μοντέλου παλινδρόμησης robust Poisson βρέθηκε να είναι σε στατιστικά σημαντικό βαθμό RERI > 0 για την CATS καθώς και τις υποκλίμακες NEG, PUN και ΕΑ αλλά με 95% CI (υπολογισμένα με τη μέθοδο bias corrected bootstrapping) που πάντοτε περιλάμβαναν το 1, εύρημα που συνεπάγεται σημαντική θετική αθροιστική στατιστική αλληλεπίδραση αλλά όχι μηχανιστική ή επιστατική αλληλεπίδραση. Συμπέρασμα: Στην παρούσα μελέτη διαπιστώθηκε η ύπαρξη αλληλεπίδρασης διαφόρων μορφών ΠΤ και FH-BD για την εκδήλωση ΨΚ μόνο στους ασθενείς με μοναδικό ΜΚΕ. Πιθανά η αλληλεπίδραση αυτή αφορά ασθενείς που εμφανίζουν ΨΚ από το πρώτο ΜΚΕ. Τα ευρήματα της μελέτης εντάσσονται στη διαρκώς αυξανόμενη βιβλιογραφία περί αλληλεπίδρασης περιβαλλοντικών και γενετικών παραγόντων στην πρόκληση ψύχωσης.","Background: In recent years, the study of the relationship between childhood trauma (CT) and psychotic symptomatology has been particularly extensive, accumulating adequate evidence for a causal relationship between CT and psychosis. However, to date, little emphasis has been placed on studying the relationship between CT and major depressive disorder (MDD) with psychotic features (alternatively psychotic depression; PD). Objectives: The aim of the present study is to investigate a potential relationship between CT and the development of psychotic symptoms in depression. Secondarily we investigate the moderating effect of psychiatric family history (FH), as well as of the presence of a first/single major depressive episode (MDE) or recurrent MDD, in this relationship. Materials and Methods: This cross-sectional study included 165 patients with MDD with or without psychotic features, over 18 years old, of both genders, who were hospitalized in the inpatient unit or were followed up at the Special Outpatient Clinic for Affective Disorders at the 2nd Department of Psychiatry of the General University Hospital \"ATTIKON\" during the years 2016- 2021. To record the history of CT, all patients completed the self-administered CATS (Children Abuse and Trauma Scale) which consists of 38 questions divided into 4 subscales: a) negative home atmosphere/neglect (NEG), b) sexual abuse (SA), c) physical punishment (PUN), d) emotional abuse (EA). Questions are scored on a scale of 0 to 4, with a higher score implying a higher level of CT. The Family Interview for Genetic Studies (FIGS) structured interview was used to obtain the FH for Schizophrenia (FH-SCZ), Bipolar Disorder (FH-BD) and MDD (FH-MDD). The clinical and sociodemographic characteristics of patients were collected using a semi-structured interview. The main effects of CATS and FH on the probability of developing PD, and their interaction on the multiplicative scale, were investigated using logistic regression models correcting for age and sex. In addition, interactions on the additive scale were investigated using a linear regression model with PD occurrence as the dependent variable as well as by calculating the Interaction contrast ratio (or Relative excess risk due to Interaction- RERI) based on a robust Poisson regression model. Results: In the total sample, 26.06% (N=43) of the patients suffered from PD, while 29.7% (N=49) were diagnosed with a single MDE. A total of 67.88% (N=112) of the participants were female with a mean age was 51 years (±SD= 11.32). When associations were investigated, no statistically significant correlation was found between the presence of PD and CATS or positive FH of any type in the total sample neither in patients with recurrent MDD. On the contrary, in patients with a single MDE the total score on CATS, and some of its subscales, was found to be statistically significantly lower in participants with PD. In logistic regression models, the main effects of CATS and FH on the probability of developing PD and their interaction on the multiplicative scale were not found to be statistically significant, both in the overall sample and in the subgroups of patients with recurrent MDD and a single MDE. Furthermore, no statistically significant additive interaction was found between any type of FH and CATS by any of the relevant methods either in the overall sample or the subgroup of patients with recurrent MDD. However, in patients with a single MDE, statistically significant positive additive interactions were found between FH-BD and CATS (p=0.018), PUN (p=0.016) and EA (p=0.027) in the linear regression model with PD as a dependent variable. Moreover, the RERI calculated by means of a robust Poisson regression model in the same group of patients was found to be statistically significant (RERI > 0) for CATS as well as for the subscales NEG, PUN and EA but with 95% CI (calculated with the bias corrected bootstrapping method) always including 1, a finding which implies a significant positive additive statistical interaction but not a mechanistic or epistatic interaction. Conclusion: In the present study, we found an interaction of different forms of CT and FH-BD for the occurrence of PD only in patients with a single MDE. This interaction might be related to patients who develop PD in their first MDE. These findings are in line with the growing literature regarding the interaction of environmental and genetic factors in the causation of psychosis."],"dc:identifier":["uoadl:3322729","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3322729"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ιστορικό παιδικού τραύματος και ψυχωτική κατάθλιψη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:59Z"}