{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3322745"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3322745","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της άσκησης στο αυτόνομο νευρικό σύστημα, μέσα από τον δείκτη του heart rate recovery, σε ασθενείς με καρδιαγγειακά νοσήματα. Μια συστηματική ανασκόπηση","abstract":"Εισαγωγή: Τα καρδιαγγειακά νοσήματα αποτελούν την πρωταρχική αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας. Υπάρχουν ενδείξεις πως επακόλουθο της καρδιακής ανεπάρκειας και της στεφανιαίας νόσου είναι η διαταραχή της ομαλής λειτουργίας του αυτόματου νευρικού συστήματος. Ο δείκτης HRR λοιπόν, αποτελεί έμμεση απεικόνιση της ανισορροπίας στη διαδοχή λειτουργίας του συμπαθητικού από το παρασυμπαθητικό σύστημα και αντίστροφα. Σκοπός: Στόχος της δεδομένης συστηματικής ανασκόπησης είναι να εξετάσει αν και σε τι βαθμό επηρεάζει η άσκηση τον δείκτη ανάκαμψης των καρδιακών παλμών των καρδιαγγειακών ασθενών, στην φάση της αποκατάστασης από το πρώτο έως το έκτο λεπτό( HRR1-6 ), και επακολούθως το αυτόματο νευρικό σύστημα. Επίσης, εξετάζει ποιο πρωτόκολλο άσκησης επιφέρει τα καλύτερα αποτελέσματα, αυτό της συνεχής αερόβιας άσκησης ή της διαλειμματικής άσκησης. Μεθοδολογία: Μετά την αναζήτηση σε τρείς βάσεις δεδομένων, την PubMed, την ScienceDirect και την PEDro, κρίθηκαν κατάλληλες 12 τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες. Οι έξι από αυτές αφορούσαν ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, άνδρες και γυναίκες, NYHA I-II και διατηρημένο κλάσμα εξώθησης (LVEF>40%) και οι υπόλοιπες έξι, ισχαιμικούς ασθενείς. Τα προγράμματα άσκησης πραγματοποιούνταν σε εργομετρικό ποδήλατα ή σε κυλιόμενο τάπητα και σε μία μόνο μελέτη, ελεύθερο περπάτημα σε μη ελεγχόμενο περιβάλλον. Η διάρκεια των πρωτοκόλλων ήταν από 4- 12 εβδομάδες ( ένα μόνο διήρκησε 3.5 εβδομάδες ), με συχνότητα μεταξύ 1-3 φορές την εβδομάδα, από 30-60 λεπτά και με εντάσεις 40%-79% για την συνεχής αερόβια άσκηση και 80-100% για την διαλειμματική άσκηση. Οι εντάσεις προσδιορίστηκαν είτε με βάση το μέγιστο έργο ή τους καρδιακούς παλμούς ή την μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου. Αποτελέσματα: Και τα δύο πρωτόκολλα άσκησης έδειξαν να βελτιώνουν τον δείκτη του HRR. Το 58.3% των μελετών υπέρ της ΣΑΑ ενώ το 25% υπέρ της ΔΑ. Δύο μόνο μελέτες δεν έδειξαν στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων των δύο ειδών άσκησης. Συμπέρασμα: Χρειάζονται ωστόσο περισσότερες έρευνες, κυρίως με πρωτόκολλα διαλειμματικής άσκησης, σε καρδιαγγειακούς ασθενείς ώστε τα αποτελέσματα να είναι πιο αξιόπιστα.","abstract_html":"Εισαγωγή: Τα καρδιαγγειακά νοσήματα αποτελούν την πρωταρχική αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας. Υπάρχουν ενδείξεις πως επακόλουθο της καρδιακής ανεπάρκειας και της στεφανιαίας νόσου είναι η διαταραχή της ομαλής λειτουργίας του αυτόματου νευρικού συστήματος. Ο δείκτης HRR λοιπόν, αποτελεί έμμεση απεικόνιση της ανισορροπίας στη διαδοχή λειτουργίας του συμπαθητικού από το παρασυμπαθητικό σύστημα και αντίστροφα. Σκοπός: Στόχος της δεδομένης συστηματικής ανασκόπησης είναι να εξετάσει αν και σε τι βαθμό επηρεάζει η άσκηση τον δείκτη ανάκαμψης των καρδιακών παλμών των καρδιαγγειακών ασθενών, στην φάση της αποκατάστασης από το πρώτο έως το έκτο λεπτό( HRR1-6 ), και επακολούθως το αυτόματο νευρικό σύστημα. Επίσης, εξετάζει ποιο πρωτόκολλο άσκησης επιφέρει τα καλύτερα αποτελέσματα, αυτό της συνεχής αερόβιας άσκησης ή της διαλειμματικής άσκησης. Μεθοδολογία: Μετά την αναζήτηση σε τρείς βάσεις δεδομένων, την PubMed, την ScienceDirect και την PEDro, κρίθηκαν κατάλληλες 12 τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες. Οι έξι από αυτές αφορούσαν ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, άνδρες και γυναίκες, NYHA I-II και διατηρημένο κλάσμα εξώθησης (LVEF&gt;40%) και οι υπόλοιπες έξι, ισχαιμικούς ασθενείς. Τα προγράμματα άσκησης πραγματοποιούνταν σε εργομετρικό ποδήλατα ή σε κυλιόμενο τάπητα και σε μία μόνο μελέτη, ελεύθερο περπάτημα σε μη ελεγχόμενο περιβάλλον. Η διάρκεια των πρωτοκόλλων ήταν από 4- 12 εβδομάδες ( ένα μόνο διήρκησε 3.5 εβδομάδες ), με συχνότητα μεταξύ 1-3 φορές την εβδομάδα, από 30-60 λεπτά και με εντάσεις 40%-79% για την συνεχής αερόβια άσκηση και 80-100% για την διαλειμματική άσκηση. Οι εντάσεις προσδιορίστηκαν είτε με βάση το μέγιστο έργο ή τους καρδιακούς παλμούς ή την μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου. Αποτελέσματα: Και τα δύο πρωτόκολλα άσκησης έδειξαν να βελτιώνουν τον δείκτη του HRR. Το 58.3% των μελετών υπέρ της ΣΑΑ ενώ το 25% υπέρ της ΔΑ. Δύο μόνο μελέτες δεν έδειξαν στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων των δύο ειδών άσκησης. Συμπέρασμα: Χρειάζονται ωστόσο περισσότερες έρευνες, κυρίως με πρωτόκολλα διαλειμματικής άσκησης, σε καρδιαγγειακούς ασθενείς ώστε τα αποτελέσματα να είναι πιο αξιόπιστα.","abstract_has_math":false,"creators":["Τομόβα Ντανιέλα","Tomova Daniela"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:59Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3322745"],"render_values":[{"text":"uoadl:3322745","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3322745","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3322745","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3322745","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τομόβα Ντανιέλα","Tomova Daniela"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3322745","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3322745"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Τα καρδιαγγειακά νοσήματα αποτελούν την πρωταρχική αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας. Υπάρχουν ενδείξεις πως επακόλουθο της καρδιακής ανεπάρκειας και της στεφανιαίας νόσου είναι η διαταραχή της ομαλής λειτουργίας του αυτόματου νευρικού συστήματος. Ο δείκτης HRR λοιπόν, αποτελεί έμμεση απεικόνιση της ανισορροπίας στη διαδοχή λειτουργίας του συμπαθητικού από το παρασυμπαθητικό σύστημα και αντίστροφα. Σκοπός: Στόχος της δεδομένης συστηματικής ανασκόπησης είναι να εξετάσει αν και σε τι βαθμό επηρεάζει η άσκηση τον δείκτη ανάκαμψης των καρδιακών παλμών των καρδιαγγειακών ασθενών, στην φάση της αποκατάστασης από το πρώτο έως το έκτο λεπτό( HRR1-6 ), και επακολούθως το αυτόματο νευρικό σύστημα. Επίσης, εξετάζει ποιο πρωτόκολλο άσκησης επιφέρει τα καλύτερα αποτελέσματα, αυτό της συνεχής αερόβιας άσκησης ή της διαλειμματικής άσκησης. Μεθοδολογία: Μετά την αναζήτηση σε τρείς βάσεις δεδομένων, την PubMed, την ScienceDirect και την PEDro, κρίθηκαν κατάλληλες 12 τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες. Οι έξι από αυτές αφορούσαν ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, άνδρες και γυναίκες, NYHA I-II και διατηρημένο κλάσμα εξώθησης (LVEF>40%) και οι υπόλοιπες έξι, ισχαιμικούς ασθενείς. Τα προγράμματα άσκησης πραγματοποιούνταν σε εργομετρικό ποδήλατα ή σε κυλιόμενο τάπητα και σε μία μόνο μελέτη, ελεύθερο περπάτημα σε μη ελεγχόμενο περιβάλλον. Η διάρκεια των πρωτοκόλλων ήταν από 4- 12 εβδομάδες ( ένα μόνο διήρκησε 3.5 εβδομάδες ), με συχνότητα μεταξύ 1-3 φορές την εβδομάδα, από 30-60 λεπτά και με εντάσεις 40%-79% για την συνεχής αερόβια άσκηση και 80-100% για την διαλειμματική άσκηση. Οι εντάσεις προσδιορίστηκαν είτε με βάση το μέγιστο έργο ή τους καρδιακούς παλμούς ή την μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου. Αποτελέσματα: Και τα δύο πρωτόκολλα άσκησης έδειξαν να βελτιώνουν τον δείκτη του HRR. Το 58.3% των μελετών υπέρ της ΣΑΑ ενώ το 25% υπέρ της ΔΑ. Δύο μόνο μελέτες δεν έδειξαν στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων των δύο ειδών άσκησης. Συμπέρασμα: Χρειάζονται ωστόσο περισσότερες έρευνες, κυρίως με πρωτόκολλα διαλειμματικής άσκησης, σε καρδιαγγειακούς ασθενείς ώστε τα αποτελέσματα να είναι πιο αξιόπιστα.","Introduction: Cardiovascular diseases (CVDs) are the leading cause of morbidity and mortality. There is evidence that a consequence of heart failure and coronary artery disease is the disruption of the normal functioning of the autonomic nervous system. As a result, the HRR index is an indirect illustration of the imbalance in the functional succession of the sympathetic from the parasympathetic nervous system and vice versa. Objective: The aim of this systematic review is to investigate whether and to what extent exercise impacts the heart rate recovery index of cardiovascular patients, during the recovery phase from the first to the sixth minute (HRR1 – 6), and subsequently to measure its effect on the autonomic nervous system. The review also aims at examining which exercise protocol produces the optimal results, namely a continuous aerobic exercise or an intermittent exercise. Methods: Search on three databases, PubMed, ScienceDirect and PEDro, gave twelve (12) randomized controlled trials, which were deemed eligible for this study. Six of these trials concerned patients with heart failure, male and female, NYHA I-II and preserved ejection fraction (LVEF˃40%) and the remaining six concerned ischemic patients. Exercise programs were performed on ergometric bike or on treadmill and, in only one study, free walking was performed in an uncontrolled environment. The duration of the protocol was from 4 – 12 weeks (one only lasted 3.5 weeks), with a frequency between 1 – 3 times per week, from 30 – 60 minutes, and with intensities of 40 – 79% for continuous aerobic exercise and 80 – 100% for interval exercise. The intensities were determined by either maximal work or heart rate, or by maximal oxygen uptake. Results: Both exercise protocols were shown to improve HRR index. 58.3% of studies were in favor of SAA, whereas 25% of studies were in favor of DA. Only two studies showed no significant differentiation in the statistics concerning the results of the two types of exercise. Conclusions: More research on patients with cardiovascular diseases, especially with what concerns internal training protocols, needs to be conducted to render the results more reliable."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της άσκησης στο αυτόνομο νευρικό σύστημα, μέσα από τον δείκτη του heart rate recovery, σε ασθενείς με καρδιαγγειακά νοσήματα. Μια συστηματική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τομόβα Ντανιέλα","Tomova Daniela"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Εισαγωγή: Τα καρδιαγγειακά νοσήματα αποτελούν την πρωταρχική αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας. Υπάρχουν ενδείξεις πως επακόλουθο της καρδιακής ανεπάρκειας και της στεφανιαίας νόσου είναι η διαταραχή της ομαλής λειτουργίας του αυτόματου νευρικού συστήματος. Ο δείκτης HRR λοιπόν, αποτελεί έμμεση απεικόνιση της ανισορροπίας στη διαδοχή λειτουργίας του συμπαθητικού από το παρασυμπαθητικό σύστημα και αντίστροφα. Σκοπός: Στόχος της δεδομένης συστηματικής ανασκόπησης είναι να εξετάσει αν και σε τι βαθμό επηρεάζει η άσκηση τον δείκτη ανάκαμψης των καρδιακών παλμών των καρδιαγγειακών ασθενών, στην φάση της αποκατάστασης από το πρώτο έως το έκτο λεπτό( HRR1-6 ), και επακολούθως το αυτόματο νευρικό σύστημα. Επίσης, εξετάζει ποιο πρωτόκολλο άσκησης επιφέρει τα καλύτερα αποτελέσματα, αυτό της συνεχής αερόβιας άσκησης ή της διαλειμματικής άσκησης. Μεθοδολογία: Μετά την αναζήτηση σε τρείς βάσεις δεδομένων, την PubMed, την ScienceDirect και την PEDro, κρίθηκαν κατάλληλες 12 τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες. Οι έξι από αυτές αφορούσαν ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, άνδρες και γυναίκες, NYHA I-II και διατηρημένο κλάσμα εξώθησης (LVEF>40%) και οι υπόλοιπες έξι, ισχαιμικούς ασθενείς. Τα προγράμματα άσκησης πραγματοποιούνταν σε εργομετρικό ποδήλατα ή σε κυλιόμενο τάπητα και σε μία μόνο μελέτη, ελεύθερο περπάτημα σε μη ελεγχόμενο περιβάλλον. Η διάρκεια των πρωτοκόλλων ήταν από 4- 12 εβδομάδες ( ένα μόνο διήρκησε 3.5 εβδομάδες ), με συχνότητα μεταξύ 1-3 φορές την εβδομάδα, από 30-60 λεπτά και με εντάσεις 40%-79% για την συνεχής αερόβια άσκηση και 80-100% για την διαλειμματική άσκηση. Οι εντάσεις προσδιορίστηκαν είτε με βάση το μέγιστο έργο ή τους καρδιακούς παλμούς ή την μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου. Αποτελέσματα: Και τα δύο πρωτόκολλα άσκησης έδειξαν να βελτιώνουν τον δείκτη του HRR. Το 58.3% των μελετών υπέρ της ΣΑΑ ενώ το 25% υπέρ της ΔΑ. Δύο μόνο μελέτες δεν έδειξαν στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων των δύο ειδών άσκησης. Συμπέρασμα: Χρειάζονται ωστόσο περισσότερες έρευνες, κυρίως με πρωτόκολλα διαλειμματικής άσκησης, σε καρδιαγγειακούς ασθενείς ώστε τα αποτελέσματα να είναι πιο αξιόπιστα.","Introduction: Cardiovascular diseases (CVDs) are the leading cause of morbidity and mortality. There is evidence that a consequence of heart failure and coronary artery disease is the disruption of the normal functioning of the autonomic nervous system. As a result, the HRR index is an indirect illustration of the imbalance in the functional succession of the sympathetic from the parasympathetic nervous system and vice versa. Objective: The aim of this systematic review is to investigate whether and to what extent exercise impacts the heart rate recovery index of cardiovascular patients, during the recovery phase from the first to the sixth minute (HRR1 – 6), and subsequently to measure its effect on the autonomic nervous system. The review also aims at examining which exercise protocol produces the optimal results, namely a continuous aerobic exercise or an intermittent exercise. Methods: Search on three databases, PubMed, ScienceDirect and PEDro, gave twelve (12) randomized controlled trials, which were deemed eligible for this study. Six of these trials concerned patients with heart failure, male and female, NYHA I-II and preserved ejection fraction (LVEF˃40%) and the remaining six concerned ischemic patients. Exercise programs were performed on ergometric bike or on treadmill and, in only one study, free walking was performed in an uncontrolled environment. The duration of the protocol was from 4 – 12 weeks (one only lasted 3.5 weeks), with a frequency between 1 – 3 times per week, from 30 – 60 minutes, and with intensities of 40 – 79% for continuous aerobic exercise and 80 – 100% for interval exercise. The intensities were determined by either maximal work or heart rate, or by maximal oxygen uptake. Results: Both exercise protocols were shown to improve HRR index. 58.3% of studies were in favor of SAA, whereas 25% of studies were in favor of DA. Only two studies showed no significant differentiation in the statistics concerning the results of the two types of exercise. Conclusions: More research on patients with cardiovascular diseases, especially with what concerns internal training protocols, needs to be conducted to render the results more reliable."],"dc:identifier":["uoadl:3322745","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3322745"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση της άσκησης στο αυτόνομο νευρικό σύστημα, μέσα από τον δείκτη του heart rate recovery, σε ασθενείς με καρδιαγγειακά νοσήματα. Μια συστηματική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:59Z"}