{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3322812"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3322812","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Στρατηγική Πυξίδα: προβλήματα και προοπτικές στις νέες προκλήσεις ασφάλειας στην Ευρώπη: θα καταφέρει η Ε.Ε. να εκφύγει από την κληρονομιά της Κανονιστικής της Iσχύος;","abstract":"Η συνεχιζόμενη, νέα, ρωσο-ουκρανική κρίση αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην Ευρώπη. Η επιστροφή των ‘πολιτικών ισχύος’, αλλά και του αναθεωρητισμού προσδίδουν ρεαλιστικά χαρακτηριστικά στις σχέσεις των διεθνών δρώντων, αλλά και δημιουργούν ένα νέο πλαίσιο κινδύνων και απειλών ασφαλείας. Η Ε.Ε., με ανοιχτό θέατρο πολέμου στην εγγύς γειτονία της, εκδίδει την Στρατηγική Πυξίδα για την Ασφάλεια και την Άμυνα, το νέο θεσμικό κείμενο της Κ.Ε.Π.Π.Α./Κ.Π.Α.Α. προσβλέποντας στην υιοθέτηση της «γλώσσας ισχύος» και στην ανάληψη ενός νέου παγκόσμιου ρόλου. Η παρούσα εργασία εξετάζει κατά πόσο είναι δυνατή αυτή η επιδίωξη, και κατά πόσο η Ε.Ε. μπορεί να απεκδυθεί το πέπλο της κανονιστικής της ισχύος, ενώ παράλληλα συζητά συγκεκριμένες προοπτικές που ανοίγονται τόσο με την έκδοση του συγκεκριμένου θεσμικού κειμένου αλλά και από τις τρέχουσες γεωπολιτικές εξελίξεις. Με συγκριτική ανάλυση των προηγούμενων στρατηγικών κειμένων αλλά και ανασκόπηση στην πρόσφατη βιβλιογραφία, αναλύεται ο πραγματισμός των στρατηγικών στόχων της Ένωσης, διερευνώντας κατά πόσο το διαμορφούμενο εσωτερικό πολιτικό περιβάλλον και οι 27 εταίροι μπορούν να υπερκεράσουν τις θεσμικές διακυβερνητικές αγκυλώσεις στην ανάπτυξη ικανοτήτων. Αν η ‘ποθητή’ στρατηγική αυτονομία της Ε.Ε. υπήρξε μία χίμαιρα των τότε εξελίξεων, το μοντέλο της Ευρώπης ως παρόχου ‘σκληρής’ ασφάλειας μοιάζει φενάκη. Ωστόσο, η επιστροφή του ΝΑΤΟ στο προσκήνιο των πολιτικών ισχύος δημιουργεί ευκαιρίες για μετασχηματισμό της στρατηγικής αυτονομίας σε συνεργασία, που θα επιτρέψει την αποδοτικότερη αξιοποίηση και περαιτέρω ανάπτυξη μηχανισμών και εργαλείων στην Κ.Π.Α.Α., και συγκεκριμένα της PESCO. Κατά αυτήν την έννοια, ο Πούτιν δύναται να καταστεί «ενοποιητής» της Ευρώπης, καθώς η μακρά και πρόσφατη ιστορία καταδεικνύει ότι οι κρίσεις στην Ε.Ε. έχουν ενοποιητικό αντίκτυπο. Σε αυτό το πλαίσιο, η χρονική συγκυρία είναι σημαντική, καθιστώντας το ίδιο για το ερευνητικό ερώτημα της αυτής μελέτης, απαντώντας στην ερώτηση του Ύπατου Εκπροσώπου Josep Borrell «αν όχι τώρα, πότε;», με την επίκαιρη όσο ποτέ ρήση του Θουκυδίδη: «οι καιροί ού μενετοί».","abstract_html":"Η συνεχιζόμενη, νέα, ρωσο-ουκρανική κρίση αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην Ευρώπη. Η επιστροφή των ‘πολιτικών ισχύος’, αλλά και του αναθεωρητισμού προσδίδουν ρεαλιστικά χαρακτηριστικά στις σχέσεις των διεθνών δρώντων, αλλά και δημιουργούν ένα νέο πλαίσιο κινδύνων και απειλών ασφαλείας. Η Ε.Ε., με ανοιχτό θέατρο πολέμου στην εγγύς γειτονία της, εκδίδει την Στρατηγική Πυξίδα για την Ασφάλεια και την Άμυνα, το νέο θεσμικό κείμενο της Κ.Ε.Π.Π.Α./Κ.Π.Α.Α. προσβλέποντας στην υιοθέτηση της «γλώσσας ισχύος» και στην ανάληψη ενός νέου παγκόσμιου ρόλου. Η παρούσα εργασία εξετάζει κατά πόσο είναι δυνατή αυτή η επιδίωξη, και κατά πόσο η Ε.Ε. μπορεί να απεκδυθεί το πέπλο της κανονιστικής της ισχύος, ενώ παράλληλα συζητά συγκεκριμένες προοπτικές που ανοίγονται τόσο με την έκδοση του συγκεκριμένου θεσμικού κειμένου αλλά και από τις τρέχουσες γεωπολιτικές εξελίξεις. Με συγκριτική ανάλυση των προηγούμενων στρατηγικών κειμένων αλλά και ανασκόπηση στην πρόσφατη βιβλιογραφία, αναλύεται ο πραγματισμός των στρατηγικών στόχων της Ένωσης, διερευνώντας κατά πόσο το διαμορφούμενο εσωτερικό πολιτικό περιβάλλον και οι 27 εταίροι μπορούν να υπερκεράσουν τις θεσμικές διακυβερνητικές αγκυλώσεις στην ανάπτυξη ικανοτήτων. Αν η ‘ποθητή’ στρατηγική αυτονομία της Ε.Ε. υπήρξε μία χίμαιρα των τότε εξελίξεων, το μοντέλο της Ευρώπης ως παρόχου ‘σκληρής’ ασφάλειας μοιάζει φενάκη. Ωστόσο, η επιστροφή του ΝΑΤΟ στο προσκήνιο των πολιτικών ισχύος δημιουργεί ευκαιρίες για μετασχηματισμό της στρατηγικής αυτονομίας σε συνεργασία, που θα επιτρέψει την αποδοτικότερη αξιοποίηση και περαιτέρω ανάπτυξη μηχανισμών και εργαλείων στην Κ.Π.Α.Α., και συγκεκριμένα της PESCO. Κατά αυτήν την έννοια, ο Πούτιν δύναται να καταστεί «ενοποιητής» της Ευρώπης, καθώς η μακρά και πρόσφατη ιστορία καταδεικνύει ότι οι κρίσεις στην Ε.Ε. έχουν ενοποιητικό αντίκτυπο. Σε αυτό το πλαίσιο, η χρονική συγκυρία είναι σημαντική, καθιστώντας το ίδιο για το ερευνητικό ερώτημα της αυτής μελέτης, απαντώντας στην ερώτηση του Ύπατου Εκπροσώπου Josep Borrell «αν όχι τώρα, πότε;», με την επίκαιρη όσο ποτέ ρήση του Θουκυδίδη: «οι καιροί ού μενετοί».","abstract_has_math":false,"creators":["Καραπατάκης Δημήτριος","Karapatakis Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:59Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3322812"],"render_values":[{"text":"uoadl:3322812","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3322812","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3322812","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3322812","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραπατάκης Δημήτριος","Karapatakis Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3322812","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3322812"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η συνεχιζόμενη, νέα, ρωσο-ουκρανική κρίση αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην Ευρώπη. Η επιστροφή των ‘πολιτικών ισχύος’, αλλά και του αναθεωρητισμού προσδίδουν ρεαλιστικά χαρακτηριστικά στις σχέσεις των διεθνών δρώντων, αλλά και δημιουργούν ένα νέο πλαίσιο κινδύνων και απειλών ασφαλείας. Η Ε.Ε., με ανοιχτό θέατρο πολέμου στην εγγύς γειτονία της, εκδίδει την Στρατηγική Πυξίδα για την Ασφάλεια και την Άμυνα, το νέο θεσμικό κείμενο της Κ.Ε.Π.Π.Α./Κ.Π.Α.Α. προσβλέποντας στην υιοθέτηση της «γλώσσας ισχύος» και στην ανάληψη ενός νέου παγκόσμιου ρόλου. Η παρούσα εργασία εξετάζει κατά πόσο είναι δυνατή αυτή η επιδίωξη, και κατά πόσο η Ε.Ε. μπορεί να απεκδυθεί το πέπλο της κανονιστικής της ισχύος, ενώ παράλληλα συζητά συγκεκριμένες προοπτικές που ανοίγονται τόσο με την έκδοση του συγκεκριμένου θεσμικού κειμένου αλλά και από τις τρέχουσες γεωπολιτικές εξελίξεις. Με συγκριτική ανάλυση των προηγούμενων στρατηγικών κειμένων αλλά και ανασκόπηση στην πρόσφατη βιβλιογραφία, αναλύεται ο πραγματισμός των στρατηγικών στόχων της Ένωσης, διερευνώντας κατά πόσο το διαμορφούμενο εσωτερικό πολιτικό περιβάλλον και οι 27 εταίροι μπορούν να υπερκεράσουν τις θεσμικές διακυβερνητικές αγκυλώσεις στην ανάπτυξη ικανοτήτων. Αν η ‘ποθητή’ στρατηγική αυτονομία της Ε.Ε. υπήρξε μία χίμαιρα των τότε εξελίξεων, το μοντέλο της Ευρώπης ως παρόχου ‘σκληρής’ ασφάλειας μοιάζει φενάκη. Ωστόσο, η επιστροφή του ΝΑΤΟ στο προσκήνιο των πολιτικών ισχύος δημιουργεί ευκαιρίες για μετασχηματισμό της στρατηγικής αυτονομίας σε συνεργασία, που θα επιτρέψει την αποδοτικότερη αξιοποίηση και περαιτέρω ανάπτυξη μηχανισμών και εργαλείων στην Κ.Π.Α.Α., και συγκεκριμένα της PESCO. Κατά αυτήν την έννοια, ο Πούτιν δύναται να καταστεί «ενοποιητής» της Ευρώπης, καθώς η μακρά και πρόσφατη ιστορία καταδεικνύει ότι οι κρίσεις στην Ε.Ε. έχουν ενοποιητικό αντίκτυπο. Σε αυτό το πλαίσιο, η χρονική συγκυρία είναι σημαντική, καθιστώντας το ίδιο για το ερευνητικό ερώτημα της αυτής μελέτης, απαντώντας στην ερώτηση του Ύπατου Εκπροσώπου Josep Borrell «αν όχι τώρα, πότε;», με την επίκαιρη όσο ποτέ ρήση του Θουκυδίδη: «οι καιροί ού μενετοί».","The ongoing russian-ukrainian crisis impacts geopolitics in Europe. The return of power politics and revisionism provide features of realism to the international actors’ relations, and a new cadre of security risks and threats. The EU, having an open theatre of war in its close neighbourhood, releases the Strategic Compass for Security and Defence, its new CFSP/CDSP paper, aiming to adopt the “language of power” and pursuing a new global role. This thesis examines to what extent is this possible and how EU can abolish the veil of its normative power; while, it discusses particular perspectives that occur with the publication of this policy paper and within the current geopolitical developments. Through a comparative with previous strategies in the field and based on recent literature review, the essay studies the realistic aspirations of the respective strategic objectives, examining how the change in the internal politics and the 27 Member States can overcome the institutionalised intergovernmental impediments in developing capabilities. If the so desired strategic autonomy of the EU remained a chimaera of its inception, then the EU’s role as hard power security provider appears to be a fallacy. Nevertheless, the return of NATO to the scene provides opportunities for the transformation of strategic autonomy to strategic cooperartion, alloowing thus more effective utilisation and further development of current mechanisms and tools in CSDP, and especially PESCO. In this regard, Putin plays a role in Europe’s integration, as past and recent history evidence that crisis in EU do have a integrative effect. To this end, time is critical, making the the research question concurrently important; replying to High Representative Josep Borrell “if not now, then when” with Thucydides’s relevant quote “time waits for no man”."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Στρατηγική Πυξίδα: προβλήματα και προοπτικές στις νέες προκλήσεις ασφάλειας στην Ευρώπη: θα καταφέρει η Ε.Ε. να εκφύγει από την κληρονομιά της Κανονιστικής της Iσχύος;"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραπατάκης Δημήτριος","Karapatakis Dimitrios"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η συνεχιζόμενη, νέα, ρωσο-ουκρανική κρίση αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην Ευρώπη. Η επιστροφή των ‘πολιτικών ισχύος’, αλλά και του αναθεωρητισμού προσδίδουν ρεαλιστικά χαρακτηριστικά στις σχέσεις των διεθνών δρώντων, αλλά και δημιουργούν ένα νέο πλαίσιο κινδύνων και απειλών ασφαλείας. Η Ε.Ε., με ανοιχτό θέατρο πολέμου στην εγγύς γειτονία της, εκδίδει την Στρατηγική Πυξίδα για την Ασφάλεια και την Άμυνα, το νέο θεσμικό κείμενο της Κ.Ε.Π.Π.Α./Κ.Π.Α.Α. προσβλέποντας στην υιοθέτηση της «γλώσσας ισχύος» και στην ανάληψη ενός νέου παγκόσμιου ρόλου. Η παρούσα εργασία εξετάζει κατά πόσο είναι δυνατή αυτή η επιδίωξη, και κατά πόσο η Ε.Ε. μπορεί να απεκδυθεί το πέπλο της κανονιστικής της ισχύος, ενώ παράλληλα συζητά συγκεκριμένες προοπτικές που ανοίγονται τόσο με την έκδοση του συγκεκριμένου θεσμικού κειμένου αλλά και από τις τρέχουσες γεωπολιτικές εξελίξεις. Με συγκριτική ανάλυση των προηγούμενων στρατηγικών κειμένων αλλά και ανασκόπηση στην πρόσφατη βιβλιογραφία, αναλύεται ο πραγματισμός των στρατηγικών στόχων της Ένωσης, διερευνώντας κατά πόσο το διαμορφούμενο εσωτερικό πολιτικό περιβάλλον και οι 27 εταίροι μπορούν να υπερκεράσουν τις θεσμικές διακυβερνητικές αγκυλώσεις στην ανάπτυξη ικανοτήτων. Αν η ‘ποθητή’ στρατηγική αυτονομία της Ε.Ε. υπήρξε μία χίμαιρα των τότε εξελίξεων, το μοντέλο της Ευρώπης ως παρόχου ‘σκληρής’ ασφάλειας μοιάζει φενάκη. Ωστόσο, η επιστροφή του ΝΑΤΟ στο προσκήνιο των πολιτικών ισχύος δημιουργεί ευκαιρίες για μετασχηματισμό της στρατηγικής αυτονομίας σε συνεργασία, που θα επιτρέψει την αποδοτικότερη αξιοποίηση και περαιτέρω ανάπτυξη μηχανισμών και εργαλείων στην Κ.Π.Α.Α., και συγκεκριμένα της PESCO. Κατά αυτήν την έννοια, ο Πούτιν δύναται να καταστεί «ενοποιητής» της Ευρώπης, καθώς η μακρά και πρόσφατη ιστορία καταδεικνύει ότι οι κρίσεις στην Ε.Ε. έχουν ενοποιητικό αντίκτυπο. Σε αυτό το πλαίσιο, η χρονική συγκυρία είναι σημαντική, καθιστώντας το ίδιο για το ερευνητικό ερώτημα της αυτής μελέτης, απαντώντας στην ερώτηση του Ύπατου Εκπροσώπου Josep Borrell «αν όχι τώρα, πότε;», με την επίκαιρη όσο ποτέ ρήση του Θουκυδίδη: «οι καιροί ού μενετοί».","The ongoing russian-ukrainian crisis impacts geopolitics in Europe. The return of power politics and revisionism provide features of realism to the international actors’ relations, and a new cadre of security risks and threats. The EU, having an open theatre of war in its close neighbourhood, releases the Strategic Compass for Security and Defence, its new CFSP/CDSP paper, aiming to adopt the “language of power” and pursuing a new global role. This thesis examines to what extent is this possible and how EU can abolish the veil of its normative power; while, it discusses particular perspectives that occur with the publication of this policy paper and within the current geopolitical developments. Through a comparative with previous strategies in the field and based on recent literature review, the essay studies the realistic aspirations of the respective strategic objectives, examining how the change in the internal politics and the 27 Member States can overcome the institutionalised intergovernmental impediments in developing capabilities. If the so desired strategic autonomy of the EU remained a chimaera of its inception, then the EU’s role as hard power security provider appears to be a fallacy. Nevertheless, the return of NATO to the scene provides opportunities for the transformation of strategic autonomy to strategic cooperartion, alloowing thus more effective utilisation and further development of current mechanisms and tools in CSDP, and especially PESCO. In this regard, Putin plays a role in Europe’s integration, as past and recent history evidence that crisis in EU do have a integrative effect. To this end, time is critical, making the the research question concurrently important; replying to High Representative Josep Borrell “if not now, then when” with Thucydides’s relevant quote “time waits for no man”."],"dc:identifier":["uoadl:3322812","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3322812"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Στρατηγική Πυξίδα: προβλήματα και προοπτικές στις νέες προκλήσεις ασφάλειας στην Ευρώπη: θα καταφέρει η Ε.Ε. να εκφύγει από την κληρονομιά της Κανονιστικής της Iσχύος;"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:59Z"}