{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3322833"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3322833","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΩΝ ΜΕΤΑΓΡΑΦΩΝ ΤΟΥ ΓΟΝΙΔΙΟΥ ΤΗΣ L-DOPA ΑΠΟΚΑΡΒΟΞΥΛΑΣΗΣ (DDC) ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΚΑΡΚΙΝΙΚΕΣ ΚΥΤΤΑΡΙΚΕΣ ΣΕΙΡΕΣ","abstract":"Η αποκαρβοξυλάση της L-DOPA αρχικά εντοπίστηκε σε νεφρό θηλαστικού και αποτέλεσε το πρώτο ένζυμο που μελετήθηκε στο βιοχημικό μονοπάτι της βιοσύνθεσης των κατεχολαμίνων στα θηλαστικά, αποτελώντας μόριο-κλειδί πρωτίστως για τη σύνθεση ντοπαμίνης και σεροτονίνης. Επίσης υποστηρίζεται ότι αποκαρβοξυλιώνει τα αρωματικά L-αμινοξέα οδηγώντας στην παραγωγή αμινών, γνωστές ως «αμίνες ίχνη» (trace amines). Το γονίδιο της DDC εκφράζεται σε δύο τύπους ιστών, νευρικής και μη νευρικής προέλευσης. Δρα ως ομοδιμερές και χρησιμοποιεί ως συμπαράγοντα την 5-φωσφορική πυριδοξάλη (pyridoxal 5-phosphate, PLP). Η DDC έχει βρεθεί να εκφράζεται σε ένα μεγάλο εύρος διαφορετικών οργανισμών από φυτά και έντομα μέχρι τα θηλαστικά.Η κλινική σημασία της L-DOPA αποκαρβοξυλάσης είναι επιβεβαιωμένη στη νόσο του Parkinson και στη σχιζοφρένεια.. Ένας από τους πλέον ενδιαφέροντες χώρους έρευνας στα πλαίσια μελέτης του ενζύμου αποτελεί η μελέτη της συσχέτισής της DDC με τις διάφορες μορφές καρκίνου. Στους ευκαρυωτικούς οργανισμούς παρατηρείται ο μηχανισμός της εναλλακτικής συρραφής, που είναι το φαινόμενο όπου από ένα γονίδιο να προκύπτουν δύο ή περισσότερα ώριμα μετάγραφα, αποτελώντας την σημαντικότερη πηγή της ποικιλότητας πρωτεϊνών. Η μη φυσιολογική ρύθμιση της εναλλακτικής συρραφής, συχνά, προκαλεί την παραγωγή πρωτεϊνικών ισομορφών ειδικών για ασθένειες και μπορεί να προκαλέσει δεκάδες χιλιάδες γενετικές παραλλαγές, που μεταβάλλουν τη συρραφή, και εμφανίζονται σε ένα ευρύ φάσμα ανθρώπινων ασθενειών, σύμφωνα με την ανάλυση του γονιδιώματος. Το αντικείμενο της συγκεκριμένης Διπλωματικής Εργασίας αποτέλεσε η διερεύνηση εναλλακτικών μεταγράφων του γονιδίου της DDC, επειδή πρόκειται για γονίδιο με πολλά εξώνια, τα οποία φαίνεται να συρράπτονται μεταξύ τους με πολλές παραλλαγές. Στο εργαστήριό μας συλλέχθηκαν δεδομένα από πειράματα αλληλούχησης νέας γενιάς (NGS), όπου μετά από εκτενή βιοπληροφορική ανάλυση προέκυψαν πολλά νέα εξώνια του γονιδίου. Έπειτα με την χρήση τεχνικών όπως της αντίστροφης μεταγραφής, της απλής και επάλληλης PCR και της ηλεκτροφόρησης σε πήκτωμα αγαρόζης, προσπαθήσαμε να επιβεβαιώσουμε πειραματικά την πλήρη δομή εναλλακτικών μεταγράφων που περιέχουν τα νέα αυτά εξώνια.Μετά από αλληλούχηση Sanger, καταλήξαμε στην ύπαρξη 5 νέων εναλλακτικών μεταγράφων του γονιδίου της DDC. Τα πρώτα 3 νέα μετάγραφα εντοπίστηκαν σε καρκινικές σειρές ηπατοκυτταρικής προέλευσης, ενώ τα υπόλοιπα 2 σε κυτταρική σειρά ορθοκολικού καρκίνου, τα οποία έπειτα από βιοπληροφορική ανάλυση προβλέπεται να μεταφράζονται σε 2 νέες πρωτεϊνικές ισομορφές του ενζύμου της DDC. Η ύπαρξη αυτών των εναλλακτικών μεταγράφων, αλλά και των νέων εξωνίων και σημείων συρραφής που περιλαμβάνουν, θα μπορούσε να μελετηθεί εκτενέστερα σε πειράματα ποσοτικοποίησης αλλά και διερεύνησης της ύπαρξης και της λειτουργείας των προβλεπόμενων πρωτεϊνικών ισομορφών που προέκυψαν. Μια τέτοια ερευνητική πορεία θα μπορούσε να ρίξει φως στο ρόλο της DDC, το εύρος των υποστρωμάτων της αλλά και να δημιουργήσει συνθήκες τέτοιες ώστε να γίνει δυνατή στο μέλλον η εκτενής χρήση της DDC στην κλινική πράξη, ώστε να συμβάλει στην μάχη έναντι παθήσεων όπως διάφορες νεοπλασίες, η νόσος του Parkinson και η σχιζοφρένεια.","abstract_html":"Η αποκαρβοξυλάση της L-DOPA αρχικά εντοπίστηκε σε νεφρό θηλαστικού και αποτέλεσε το πρώτο ένζυμο που μελετήθηκε στο βιοχημικό μονοπάτι της βιοσύνθεσης των κατεχολαμίνων στα θηλαστικά, αποτελώντας μόριο-κλειδί πρωτίστως για τη σύνθεση ντοπαμίνης και σεροτονίνης. Επίσης υποστηρίζεται ότι αποκαρβοξυλιώνει τα αρωματικά L-αμινοξέα οδηγώντας στην παραγωγή αμινών, γνωστές ως «αμίνες ίχνη» (trace amines). Το γονίδιο της DDC εκφράζεται σε δύο τύπους ιστών, νευρικής και μη νευρικής προέλευσης. Δρα ως ομοδιμερές και χρησιμοποιεί ως συμπαράγοντα την 5-φωσφορική πυριδοξάλη (pyridoxal 5-phosphate, PLP). Η DDC έχει βρεθεί να εκφράζεται σε ένα μεγάλο εύρος διαφορετικών οργανισμών από φυτά και έντομα μέχρι τα θηλαστικά.Η κλινική σημασία της L-DOPA αποκαρβοξυλάσης είναι επιβεβαιωμένη στη νόσο του Parkinson και στη σχιζοφρένεια.. Ένας από τους πλέον ενδιαφέροντες χώρους έρευνας στα πλαίσια μελέτης του ενζύμου αποτελεί η μελέτη της συσχέτισής της DDC με τις διάφορες μορφές καρκίνου. Στους ευκαρυωτικούς οργανισμούς παρατηρείται ο μηχανισμός της εναλλακτικής συρραφής, που είναι το φαινόμενο όπου από ένα γονίδιο να προκύπτουν δύο ή περισσότερα ώριμα μετάγραφα, αποτελώντας την σημαντικότερη πηγή της ποικιλότητας πρωτεϊνών. Η μη φυσιολογική ρύθμιση της εναλλακτικής συρραφής, συχνά, προκαλεί την παραγωγή πρωτεϊνικών ισομορφών ειδικών για ασθένειες και μπορεί να προκαλέσει δεκάδες χιλιάδες γενετικές παραλλαγές, που μεταβάλλουν τη συρραφή, και εμφανίζονται σε ένα ευρύ φάσμα ανθρώπινων ασθενειών, σύμφωνα με την ανάλυση του γονιδιώματος. Το αντικείμενο της συγκεκριμένης Διπλωματικής Εργασίας αποτέλεσε η διερεύνηση εναλλακτικών μεταγράφων του γονιδίου της DDC, επειδή πρόκειται για γονίδιο με πολλά εξώνια, τα οποία φαίνεται να συρράπτονται μεταξύ τους με πολλές παραλλαγές. Στο εργαστήριό μας συλλέχθηκαν δεδομένα από πειράματα αλληλούχησης νέας γενιάς (NGS), όπου μετά από εκτενή βιοπληροφορική ανάλυση προέκυψαν πολλά νέα εξώνια του γονιδίου. Έπειτα με την χρήση τεχνικών όπως της αντίστροφης μεταγραφής, της απλής και επάλληλης PCR και της ηλεκτροφόρησης σε πήκτωμα αγαρόζης, προσπαθήσαμε να επιβεβαιώσουμε πειραματικά την πλήρη δομή εναλλακτικών μεταγράφων που περιέχουν τα νέα αυτά εξώνια.Μετά από αλληλούχηση Sanger, καταλήξαμε στην ύπαρξη 5 νέων εναλλακτικών μεταγράφων του γονιδίου της DDC. Τα πρώτα 3 νέα μετάγραφα εντοπίστηκαν σε καρκινικές σειρές ηπατοκυτταρικής προέλευσης, ενώ τα υπόλοιπα 2 σε κυτταρική σειρά ορθοκολικού καρκίνου, τα οποία έπειτα από βιοπληροφορική ανάλυση προβλέπεται να μεταφράζονται σε 2 νέες πρωτεϊνικές ισομορφές του ενζύμου της DDC. Η ύπαρξη αυτών των εναλλακτικών μεταγράφων, αλλά και των νέων εξωνίων και σημείων συρραφής που περιλαμβάνουν, θα μπορούσε να μελετηθεί εκτενέστερα σε πειράματα ποσοτικοποίησης αλλά και διερεύνησης της ύπαρξης και της λειτουργείας των προβλεπόμενων πρωτεϊνικών ισομορφών που προέκυψαν. Μια τέτοια ερευνητική πορεία θα μπορούσε να ρίξει φως στο ρόλο της DDC, το εύρος των υποστρωμάτων της αλλά και να δημιουργήσει συνθήκες τέτοιες ώστε να γίνει δυνατή στο μέλλον η εκτενής χρήση της DDC στην κλινική πράξη, ώστε να συμβάλει στην μάχη έναντι παθήσεων όπως διάφορες νεοπλασίες, η νόσος του Parkinson και η σχιζοφρένεια.","abstract_has_math":false,"creators":["Γεωργαντή Βασιλική","Georganti Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:59Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3322833"],"render_values":[{"text":"uoadl:3322833","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3322833","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3322833","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3322833","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γεωργαντή Βασιλική","Georganti Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3322833","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3322833"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αποκαρβοξυλάση της L-DOPA αρχικά εντοπίστηκε σε νεφρό θηλαστικού και αποτέλεσε το πρώτο ένζυμο που μελετήθηκε στο βιοχημικό μονοπάτι της βιοσύνθεσης των κατεχολαμίνων στα θηλαστικά, αποτελώντας μόριο-κλειδί πρωτίστως για τη σύνθεση ντοπαμίνης και σεροτονίνης. Επίσης υποστηρίζεται ότι αποκαρβοξυλιώνει τα αρωματικά L-αμινοξέα οδηγώντας στην παραγωγή αμινών, γνωστές ως «αμίνες ίχνη» (trace amines). Το γονίδιο της DDC εκφράζεται σε δύο τύπους ιστών, νευρικής και μη νευρικής προέλευσης. Δρα ως ομοδιμερές και χρησιμοποιεί ως συμπαράγοντα την 5-φωσφορική πυριδοξάλη (pyridoxal 5-phosphate, PLP). Η DDC έχει βρεθεί να εκφράζεται σε ένα μεγάλο εύρος διαφορετικών οργανισμών από φυτά και έντομα μέχρι τα θηλαστικά.Η κλινική σημασία της L-DOPA αποκαρβοξυλάσης είναι επιβεβαιωμένη στη νόσο του Parkinson και στη σχιζοφρένεια.. Ένας από τους πλέον ενδιαφέροντες χώρους έρευνας στα πλαίσια μελέτης του ενζύμου αποτελεί η μελέτη της συσχέτισής της DDC με τις διάφορες μορφές καρκίνου. Στους ευκαρυωτικούς οργανισμούς παρατηρείται ο μηχανισμός της εναλλακτικής συρραφής, που είναι το φαινόμενο όπου από ένα γονίδιο να προκύπτουν δύο ή περισσότερα ώριμα μετάγραφα, αποτελώντας την σημαντικότερη πηγή της ποικιλότητας πρωτεϊνών. Η μη φυσιολογική ρύθμιση της εναλλακτικής συρραφής, συχνά, προκαλεί την παραγωγή πρωτεϊνικών ισομορφών ειδικών για ασθένειες και μπορεί να προκαλέσει δεκάδες χιλιάδες γενετικές παραλλαγές, που μεταβάλλουν τη συρραφή, και εμφανίζονται σε ένα ευρύ φάσμα ανθρώπινων ασθενειών, σύμφωνα με την ανάλυση του γονιδιώματος. Το αντικείμενο της συγκεκριμένης Διπλωματικής Εργασίας αποτέλεσε η διερεύνηση εναλλακτικών μεταγράφων του γονιδίου της DDC, επειδή πρόκειται για γονίδιο με πολλά εξώνια, τα οποία φαίνεται να συρράπτονται μεταξύ τους με πολλές παραλλαγές. Στο εργαστήριό μας συλλέχθηκαν δεδομένα από πειράματα αλληλούχησης νέας γενιάς (NGS), όπου μετά από εκτενή βιοπληροφορική ανάλυση προέκυψαν πολλά νέα εξώνια του γονιδίου. Έπειτα με την χρήση τεχνικών όπως της αντίστροφης μεταγραφής, της απλής και επάλληλης PCR και της ηλεκτροφόρησης σε πήκτωμα αγαρόζης, προσπαθήσαμε να επιβεβαιώσουμε πειραματικά την πλήρη δομή εναλλακτικών μεταγράφων που περιέχουν τα νέα αυτά εξώνια.Μετά από αλληλούχηση Sanger, καταλήξαμε στην ύπαρξη 5 νέων εναλλακτικών μεταγράφων του γονιδίου της DDC. Τα πρώτα 3 νέα μετάγραφα εντοπίστηκαν σε καρκινικές σειρές ηπατοκυτταρικής προέλευσης, ενώ τα υπόλοιπα 2 σε κυτταρική σειρά ορθοκολικού καρκίνου, τα οποία έπειτα από βιοπληροφορική ανάλυση προβλέπεται να μεταφράζονται σε 2 νέες πρωτεϊνικές ισομορφές του ενζύμου της DDC. Η ύπαρξη αυτών των εναλλακτικών μεταγράφων, αλλά και των νέων εξωνίων και σημείων συρραφής που περιλαμβάνουν, θα μπορούσε να μελετηθεί εκτενέστερα σε πειράματα ποσοτικοποίησης αλλά και διερεύνησης της ύπαρξης και της λειτουργείας των προβλεπόμενων πρωτεϊνικών ισομορφών που προέκυψαν. Μια τέτοια ερευνητική πορεία θα μπορούσε να ρίξει φως στο ρόλο της DDC, το εύρος των υποστρωμάτων της αλλά και να δημιουργήσει συνθήκες τέτοιες ώστε να γίνει δυνατή στο μέλλον η εκτενής χρήση της DDC στην κλινική πράξη, ώστε να συμβάλει στην μάχη έναντι παθήσεων όπως διάφορες νεοπλασίες, η νόσος του Parkinson και η σχιζοφρένεια.","L-DOPA decarboxylase was first identified in the mammalian kidney and was the first enzyme studied in the biochemical pathway of mammalian catecholamine biosynthesis, being a key molecule for the synthesis of dopamine and serotonin. It is also claimed to decarboxylate aromatic L-amino acids leading to the production of amines known as \"trace amines\". The DDC gene is expressed in two types of tissues, neural and non-neural. It acts as a homodimer and uses pyridoxal 5-phosphate (PLP) as a cofactor for its catalytic activity. DDC has been found to be expressed in a wide range of different organisms from plants and insects to mammals. The clinical relevance of L-DOPA decarboxylase is confirmed in Parkinson's disease and schizophrenia. One of the most interesting areas of research in the context of enzyme studies is the study of the association of DDC with various forms of cancer. In eukaryotic organisms, we largely observe the mechanism of alternative splicing, where two or more mature transcripts arise from one gene, constituting the major source of protein diversity. Abnormal regulation of alternative splicing often causes the production of disease-specific protein isoforms and can give rise to tens of thousands of genetic variants that alter splicing. They appear in a wide range of human diseases, according to genome-wide analysis. The subject of this thesis was to investigate alternative transcripts of the DDC gene because it is a gene with many exons, which seem to produce many alternative variants. In our laboratory, data were collected from next generation sequencing (NGS) experiments, where after extensive bioinformatics analysis, many new exons of the gene emerged. Then, using techniques such as reverse transcription, regular and nested PCR, and agarose gel electrophoresis, we tried to experimentally confirm the complete structure of transcripts that contain these new exons. After Sanger sequencing, we identified 5 novel alternative transcripts of the DDC gene. The first 3 novel transcripts were identified in hepatocellular carcinoma cell lines, while the remaining 2 in a rectal cancer cell line, which after bioinformatics analysis are predicted to be translated into 2 novel protein isoforms of the DDC enzyme. The existence of these alternative transcripts, and the new exons and splice sites that they contain, could be studied more extensively in order to quantify and investigate the existence and function of the predicted protein isoforms that emerged. Such a research pathway could shed light on the role of DDC and the range of its substrates but also create conditions such that in the future the extensive use of DDC in clinical practice will be possible to contribute to the fight against diseases like various neoplasms, Parkinson's disease, and schizophrenia."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΩΝ ΜΕΤΑΓΡΑΦΩΝ ΤΟΥ ΓΟΝΙΔΙΟΥ ΤΗΣ L-DOPA ΑΠΟΚΑΡΒΟΞΥΛΑΣΗΣ (DDC) ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΚΑΡΚΙΝΙΚΕΣ ΚΥΤΤΑΡΙΚΕΣ ΣΕΙΡΕΣ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γεωργαντή Βασιλική","Georganti Vasiliki"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η αποκαρβοξυλάση της L-DOPA αρχικά εντοπίστηκε σε νεφρό θηλαστικού και αποτέλεσε το πρώτο ένζυμο που μελετήθηκε στο βιοχημικό μονοπάτι της βιοσύνθεσης των κατεχολαμίνων στα θηλαστικά, αποτελώντας μόριο-κλειδί πρωτίστως για τη σύνθεση ντοπαμίνης και σεροτονίνης. Επίσης υποστηρίζεται ότι αποκαρβοξυλιώνει τα αρωματικά L-αμινοξέα οδηγώντας στην παραγωγή αμινών, γνωστές ως «αμίνες ίχνη» (trace amines). Το γονίδιο της DDC εκφράζεται σε δύο τύπους ιστών, νευρικής και μη νευρικής προέλευσης. Δρα ως ομοδιμερές και χρησιμοποιεί ως συμπαράγοντα την 5-φωσφορική πυριδοξάλη (pyridoxal 5-phosphate, PLP). Η DDC έχει βρεθεί να εκφράζεται σε ένα μεγάλο εύρος διαφορετικών οργανισμών από φυτά και έντομα μέχρι τα θηλαστικά.Η κλινική σημασία της L-DOPA αποκαρβοξυλάσης είναι επιβεβαιωμένη στη νόσο του Parkinson και στη σχιζοφρένεια.. Ένας από τους πλέον ενδιαφέροντες χώρους έρευνας στα πλαίσια μελέτης του ενζύμου αποτελεί η μελέτη της συσχέτισής της DDC με τις διάφορες μορφές καρκίνου. Στους ευκαρυωτικούς οργανισμούς παρατηρείται ο μηχανισμός της εναλλακτικής συρραφής, που είναι το φαινόμενο όπου από ένα γονίδιο να προκύπτουν δύο ή περισσότερα ώριμα μετάγραφα, αποτελώντας την σημαντικότερη πηγή της ποικιλότητας πρωτεϊνών. Η μη φυσιολογική ρύθμιση της εναλλακτικής συρραφής, συχνά, προκαλεί την παραγωγή πρωτεϊνικών ισομορφών ειδικών για ασθένειες και μπορεί να προκαλέσει δεκάδες χιλιάδες γενετικές παραλλαγές, που μεταβάλλουν τη συρραφή, και εμφανίζονται σε ένα ευρύ φάσμα ανθρώπινων ασθενειών, σύμφωνα με την ανάλυση του γονιδιώματος. Το αντικείμενο της συγκεκριμένης Διπλωματικής Εργασίας αποτέλεσε η διερεύνηση εναλλακτικών μεταγράφων του γονιδίου της DDC, επειδή πρόκειται για γονίδιο με πολλά εξώνια, τα οποία φαίνεται να συρράπτονται μεταξύ τους με πολλές παραλλαγές. Στο εργαστήριό μας συλλέχθηκαν δεδομένα από πειράματα αλληλούχησης νέας γενιάς (NGS), όπου μετά από εκτενή βιοπληροφορική ανάλυση προέκυψαν πολλά νέα εξώνια του γονιδίου. Έπειτα με την χρήση τεχνικών όπως της αντίστροφης μεταγραφής, της απλής και επάλληλης PCR και της ηλεκτροφόρησης σε πήκτωμα αγαρόζης, προσπαθήσαμε να επιβεβαιώσουμε πειραματικά την πλήρη δομή εναλλακτικών μεταγράφων που περιέχουν τα νέα αυτά εξώνια.Μετά από αλληλούχηση Sanger, καταλήξαμε στην ύπαρξη 5 νέων εναλλακτικών μεταγράφων του γονιδίου της DDC. Τα πρώτα 3 νέα μετάγραφα εντοπίστηκαν σε καρκινικές σειρές ηπατοκυτταρικής προέλευσης, ενώ τα υπόλοιπα 2 σε κυτταρική σειρά ορθοκολικού καρκίνου, τα οποία έπειτα από βιοπληροφορική ανάλυση προβλέπεται να μεταφράζονται σε 2 νέες πρωτεϊνικές ισομορφές του ενζύμου της DDC. Η ύπαρξη αυτών των εναλλακτικών μεταγράφων, αλλά και των νέων εξωνίων και σημείων συρραφής που περιλαμβάνουν, θα μπορούσε να μελετηθεί εκτενέστερα σε πειράματα ποσοτικοποίησης αλλά και διερεύνησης της ύπαρξης και της λειτουργείας των προβλεπόμενων πρωτεϊνικών ισομορφών που προέκυψαν. Μια τέτοια ερευνητική πορεία θα μπορούσε να ρίξει φως στο ρόλο της DDC, το εύρος των υποστρωμάτων της αλλά και να δημιουργήσει συνθήκες τέτοιες ώστε να γίνει δυνατή στο μέλλον η εκτενής χρήση της DDC στην κλινική πράξη, ώστε να συμβάλει στην μάχη έναντι παθήσεων όπως διάφορες νεοπλασίες, η νόσος του Parkinson και η σχιζοφρένεια.","L-DOPA decarboxylase was first identified in the mammalian kidney and was the first enzyme studied in the biochemical pathway of mammalian catecholamine biosynthesis, being a key molecule for the synthesis of dopamine and serotonin. It is also claimed to decarboxylate aromatic L-amino acids leading to the production of amines known as \"trace amines\". The DDC gene is expressed in two types of tissues, neural and non-neural. It acts as a homodimer and uses pyridoxal 5-phosphate (PLP) as a cofactor for its catalytic activity. DDC has been found to be expressed in a wide range of different organisms from plants and insects to mammals. The clinical relevance of L-DOPA decarboxylase is confirmed in Parkinson's disease and schizophrenia. One of the most interesting areas of research in the context of enzyme studies is the study of the association of DDC with various forms of cancer. In eukaryotic organisms, we largely observe the mechanism of alternative splicing, where two or more mature transcripts arise from one gene, constituting the major source of protein diversity. Abnormal regulation of alternative splicing often causes the production of disease-specific protein isoforms and can give rise to tens of thousands of genetic variants that alter splicing. They appear in a wide range of human diseases, according to genome-wide analysis. The subject of this thesis was to investigate alternative transcripts of the DDC gene because it is a gene with many exons, which seem to produce many alternative variants. In our laboratory, data were collected from next generation sequencing (NGS) experiments, where after extensive bioinformatics analysis, many new exons of the gene emerged. Then, using techniques such as reverse transcription, regular and nested PCR, and agarose gel electrophoresis, we tried to experimentally confirm the complete structure of transcripts that contain these new exons. After Sanger sequencing, we identified 5 novel alternative transcripts of the DDC gene. The first 3 novel transcripts were identified in hepatocellular carcinoma cell lines, while the remaining 2 in a rectal cancer cell line, which after bioinformatics analysis are predicted to be translated into 2 novel protein isoforms of the DDC enzyme. The existence of these alternative transcripts, and the new exons and splice sites that they contain, could be studied more extensively in order to quantify and investigate the existence and function of the predicted protein isoforms that emerged. Such a research pathway could shed light on the role of DDC and the range of its substrates but also create conditions such that in the future the extensive use of DDC in clinical practice will be possible to contribute to the fight against diseases like various neoplasms, Parkinson's disease, and schizophrenia."],"dc:identifier":["uoadl:3322833","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3322833"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΩΝ ΜΕΤΑΓΡΑΦΩΝ ΤΟΥ ΓΟΝΙΔΙΟΥ ΤΗΣ L-DOPA ΑΠΟΚΑΡΒΟΞΥΛΑΣΗΣ (DDC) ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΚΑΡΚΙΝΙΚΕΣ ΚΥΤΤΑΡΙΚΕΣ ΣΕΙΡΕΣ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:59Z"}