{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3322929"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3322929","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της μυϊκής ενδυνάμωσης στην ισορροπία, την πρόληψη πτώσεων και τη στάση του σώματος σε ασθενείς με πάρκινσον","abstract":"Η παρούσα εργασία είχε σαν σκοπό να εξετάσει την επίδραση που έχουν οι διάφορες μορφές μυϊκής ενδυνάμωσης πάνω σε ορισμένα συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον, όπως η ισορροπία, οι πτώσεις και η στάση του σώματος (ορθοστατικός έλεγχος). Για την επίτευξη του στόχου αυτού πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση πρωτότυπων άρθρων της υπάρχουσας βιβλιογραφίας τα οποία έχουν δημοσιευθεί την τελευταία δεκαετία. Η αναζήτηση έγινε σε τρεις επιστημονικές βάσεις την PubMed την PEDro και την CINAHL. Τα άρθρα τα οποία τηρούσαν τα κριτήρια και συμπεριλήφθηκαν στην εργασία ήταν έντεκα και παρουσίασαν ένα πλήθος πρωτοκόλλων που εφαρμόστηκαν σε ασθενείς με Πάρκινσον. Τα άτομα που περιελάμβαναν οι έρευνες ήταν ασθενείς με Πάρκινσον με εύρος ηλικίας τα 40 - 89 έτη. Βασικά κριτήρια ένταξης των ασθενών ήταν η ικανότητα ανεξάρτητης βάδισης, η διατήρηση της φαρμακευτικής αγωγής, η έλλειψη σοβαρών μυοσκελετικών και καρδιαγγειακών προβλημάτων και άλλα. Πραγματοποιήθηκε σύγκριση των διάφορων πρωτοκόλλων με σκοπό την εύρεση του καταλληλότερου για την βελτίωση του εκάστοτε συμπτώματος. Από τα αποτελέσματα γίνεται αντιληπτό πως οι ασθενείς στους οποίους εφαρμόστηκαν συνδυασμένα πρωτόκολλα άσκησης με ενδυνάμωση αλλά και ισορροπία ή με ασκήσεις ενδυνάμωσης και με ασκήσεις σε αστάθεια είχαν μεγαλύτερη βελτίωση στην ισορροπία. Οι πτώσεις των ασθενών φαίνεται να μειώθηκαν περισσότερο μετά πρωτόκολλα που περιελάμβαναν ενδυνάμωση με εκπαίδευση κατά των πτώσεων ενώ όσον αφορά τον έλεγχο της όρθιας στάσης φαίνεται πως πρωτόκολλα ενδυνάμωσης είναι ικανά να τον βελτιώσουν αλλά και να διατηρήσουν τα θετικά τους αποτελέσματα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία είχε σαν σκοπό να εξετάσει την επίδραση που έχουν οι διάφορες μορφές μυϊκής ενδυνάμωσης πάνω σε ορισμένα συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον, όπως η ισορροπία, οι πτώσεις και η στάση του σώματος (ορθοστατικός έλεγχος). Για την επίτευξη του στόχου αυτού πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση πρωτότυπων άρθρων της υπάρχουσας βιβλιογραφίας τα οποία έχουν δημοσιευθεί την τελευταία δεκαετία. Η αναζήτηση έγινε σε τρεις επιστημονικές βάσεις την PubMed την PEDro και την CINAHL. Τα άρθρα τα οποία τηρούσαν τα κριτήρια και συμπεριλήφθηκαν στην εργασία ήταν έντεκα και παρουσίασαν ένα πλήθος πρωτοκόλλων που εφαρμόστηκαν σε ασθενείς με Πάρκινσον. Τα άτομα που περιελάμβαναν οι έρευνες ήταν ασθενείς με Πάρκινσον με εύρος ηλικίας τα 40 - 89 έτη. Βασικά κριτήρια ένταξης των ασθενών ήταν η ικανότητα ανεξάρτητης βάδισης, η διατήρηση της φαρμακευτικής αγωγής, η έλλειψη σοβαρών μυοσκελετικών και καρδιαγγειακών προβλημάτων και άλλα. Πραγματοποιήθηκε σύγκριση των διάφορων πρωτοκόλλων με σκοπό την εύρεση του καταλληλότερου για την βελτίωση του εκάστοτε συμπτώματος. Από τα αποτελέσματα γίνεται αντιληπτό πως οι ασθενείς στους οποίους εφαρμόστηκαν συνδυασμένα πρωτόκολλα άσκησης με ενδυνάμωση αλλά και ισορροπία ή με ασκήσεις ενδυνάμωσης και με ασκήσεις σε αστάθεια είχαν μεγαλύτερη βελτίωση στην ισορροπία. Οι πτώσεις των ασθενών φαίνεται να μειώθηκαν περισσότερο μετά πρωτόκολλα που περιελάμβαναν ενδυνάμωση με εκπαίδευση κατά των πτώσεων ενώ όσον αφορά τον έλεγχο της όρθιας στάσης φαίνεται πως πρωτόκολλα ενδυνάμωσης είναι ικανά να τον βελτιώσουν αλλά και να διατηρήσουν τα θετικά τους αποτελέσματα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.","abstract_has_math":false,"creators":["Πετανίτης Χρήστος","Petanitis Xrhstos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:03Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3322929"],"render_values":[{"text":"uoadl:3322929","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3322929","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3322929","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3322929","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πετανίτης Χρήστος","Petanitis Xrhstos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3322929","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3322929"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία είχε σαν σκοπό να εξετάσει την επίδραση που έχουν οι διάφορες μορφές μυϊκής ενδυνάμωσης πάνω σε ορισμένα συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον, όπως η ισορροπία, οι πτώσεις και η στάση του σώματος (ορθοστατικός έλεγχος). Για την επίτευξη του στόχου αυτού πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση πρωτότυπων άρθρων της υπάρχουσας βιβλιογραφίας τα οποία έχουν δημοσιευθεί την τελευταία δεκαετία. Η αναζήτηση έγινε σε τρεις επιστημονικές βάσεις την PubMed την PEDro και την CINAHL. Τα άρθρα τα οποία τηρούσαν τα κριτήρια και συμπεριλήφθηκαν στην εργασία ήταν έντεκα και παρουσίασαν ένα πλήθος πρωτοκόλλων που εφαρμόστηκαν σε ασθενείς με Πάρκινσον. Τα άτομα που περιελάμβαναν οι έρευνες ήταν ασθενείς με Πάρκινσον με εύρος ηλικίας τα 40 - 89 έτη. Βασικά κριτήρια ένταξης των ασθενών ήταν η ικανότητα ανεξάρτητης βάδισης, η διατήρηση της φαρμακευτικής αγωγής, η έλλειψη σοβαρών μυοσκελετικών και καρδιαγγειακών προβλημάτων και άλλα. Πραγματοποιήθηκε σύγκριση των διάφορων πρωτοκόλλων με σκοπό την εύρεση του καταλληλότερου για την βελτίωση του εκάστοτε συμπτώματος. Από τα αποτελέσματα γίνεται αντιληπτό πως οι ασθενείς στους οποίους εφαρμόστηκαν συνδυασμένα πρωτόκολλα άσκησης με ενδυνάμωση αλλά και ισορροπία ή με ασκήσεις ενδυνάμωσης και με ασκήσεις σε αστάθεια είχαν μεγαλύτερη βελτίωση στην ισορροπία. Οι πτώσεις των ασθενών φαίνεται να μειώθηκαν περισσότερο μετά πρωτόκολλα που περιελάμβαναν ενδυνάμωση με εκπαίδευση κατά των πτώσεων ενώ όσον αφορά τον έλεγχο της όρθιας στάσης φαίνεται πως πρωτόκολλα ενδυνάμωσης είναι ικανά να τον βελτιώσουν αλλά και να διατηρήσουν τα θετικά τους αποτελέσματα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.","This paper aims to examine the effect that various forms of strengthening have on certain symptoms of Parkinson's disease, such as balance, falls and postural control (orthostatic examination). To achieve this goal, a systematic review of original articles of the existing literature that have been published in the last decade was carried out. The search was carried out on three scientific bases, PubMed, PEDro and CINAHL. The articles that met the criteria and were included in the paper were eleven and presented a number of protocols applied to Parkinson's patients. The individuals included in the studies were Parkinson's patients with an age range of 40 - 89 years. The main criteria for the inclusion of patients were the ability of independent gait, the maintenance of medication, the lack of serious musculoskeletal and cardiovascular problems and others. A comparison of the different protocols was carried out in order to find the most appropriate one to improve the symptom. From the results, it is understood that patients who were treated with combined exercise protocols with strength and balance or with strengthening exercises and with exercises in instability had a greater improvement in balance. Patient falls seem to have decreased more after protocols that included strengthening with anti-fall training, while in terms of orthostatic control it seems that strengthening protocols are able to improve and maintain it for a longer period of time."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της μυϊκής ενδυνάμωσης στην ισορροπία, την πρόληψη πτώσεων και τη στάση του σώματος σε ασθενείς με πάρκινσον"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πετανίτης Χρήστος","Petanitis Xrhstos"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία είχε σαν σκοπό να εξετάσει την επίδραση που έχουν οι διάφορες μορφές μυϊκής ενδυνάμωσης πάνω σε ορισμένα συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον, όπως η ισορροπία, οι πτώσεις και η στάση του σώματος (ορθοστατικός έλεγχος). Για την επίτευξη του στόχου αυτού πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση πρωτότυπων άρθρων της υπάρχουσας βιβλιογραφίας τα οποία έχουν δημοσιευθεί την τελευταία δεκαετία. Η αναζήτηση έγινε σε τρεις επιστημονικές βάσεις την PubMed την PEDro και την CINAHL. Τα άρθρα τα οποία τηρούσαν τα κριτήρια και συμπεριλήφθηκαν στην εργασία ήταν έντεκα και παρουσίασαν ένα πλήθος πρωτοκόλλων που εφαρμόστηκαν σε ασθενείς με Πάρκινσον. Τα άτομα που περιελάμβαναν οι έρευνες ήταν ασθενείς με Πάρκινσον με εύρος ηλικίας τα 40 - 89 έτη. Βασικά κριτήρια ένταξης των ασθενών ήταν η ικανότητα ανεξάρτητης βάδισης, η διατήρηση της φαρμακευτικής αγωγής, η έλλειψη σοβαρών μυοσκελετικών και καρδιαγγειακών προβλημάτων και άλλα. Πραγματοποιήθηκε σύγκριση των διάφορων πρωτοκόλλων με σκοπό την εύρεση του καταλληλότερου για την βελτίωση του εκάστοτε συμπτώματος. Από τα αποτελέσματα γίνεται αντιληπτό πως οι ασθενείς στους οποίους εφαρμόστηκαν συνδυασμένα πρωτόκολλα άσκησης με ενδυνάμωση αλλά και ισορροπία ή με ασκήσεις ενδυνάμωσης και με ασκήσεις σε αστάθεια είχαν μεγαλύτερη βελτίωση στην ισορροπία. Οι πτώσεις των ασθενών φαίνεται να μειώθηκαν περισσότερο μετά πρωτόκολλα που περιελάμβαναν ενδυνάμωση με εκπαίδευση κατά των πτώσεων ενώ όσον αφορά τον έλεγχο της όρθιας στάσης φαίνεται πως πρωτόκολλα ενδυνάμωσης είναι ικανά να τον βελτιώσουν αλλά και να διατηρήσουν τα θετικά τους αποτελέσματα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.","This paper aims to examine the effect that various forms of strengthening have on certain symptoms of Parkinson's disease, such as balance, falls and postural control (orthostatic examination). To achieve this goal, a systematic review of original articles of the existing literature that have been published in the last decade was carried out. The search was carried out on three scientific bases, PubMed, PEDro and CINAHL. The articles that met the criteria and were included in the paper were eleven and presented a number of protocols applied to Parkinson's patients. The individuals included in the studies were Parkinson's patients with an age range of 40 - 89 years. The main criteria for the inclusion of patients were the ability of independent gait, the maintenance of medication, the lack of serious musculoskeletal and cardiovascular problems and others. A comparison of the different protocols was carried out in order to find the most appropriate one to improve the symptom. From the results, it is understood that patients who were treated with combined exercise protocols with strength and balance or with strengthening exercises and with exercises in instability had a greater improvement in balance. Patient falls seem to have decreased more after protocols that included strengthening with anti-fall training, while in terms of orthostatic control it seems that strengthening protocols are able to improve and maintain it for a longer period of time."],"dc:identifier":["uoadl:3322929","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3322929"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση της μυϊκής ενδυνάμωσης στην ισορροπία, την πρόληψη πτώσεων και τη στάση του σώματος σε ασθενείς με πάρκινσον"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:03Z"}