{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3323015"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3323015","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη επιγενετικών τροποποιήσεων μη-κωδικών RNA (ncRNAs) στην πρόγνωση και ανταπόκριση στην θεραπεία της παιδικής λευχαιμίας","abstract":"Η οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία (ΟΛΛ) αποτελεί τον πιο διαδεδομένο τύπο κακοήθειας στα παιδιά, αποτελώντας το 25% των παιδικών καρκίνων παγκοσμίως. Χαρακτηρίζεται από τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό Τ ή Β-λεμφοκυττάρων ή των πρόδρομων βλαστών τους, λόγω γενετικών, επιγενετικών ή περιβαλλοντικών παραγόντων. Το ποσοστό πενταετούς επιβίωσης ανέρχεται πλέον πάνω από το 90% στις ανεπτυγμένες χώρες, αλλά πολλοί ασθενείς εμφανίζουν υποτροπές. Η έγκαιρη διάγνωση παίζει πολύ σημαντικό ρόλο, όπως και η κατηγοριοποίηση των ασθενών βάσει της πρόγνωσης και της ανταπόκρισης στη θεραπεία, η οποία συνήθως περιλαμβάνει πληθώρα χημικών ουσιών, ακτινοβολία, μοριακή στόχευση και ανοσολογικούς παράγοντες. Τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερο βάρος έχει δοθεί στη μελέτη επιγενετικών παραγόντων για την κατανόηση του ρόλου τους στη νόσο. Τα miRNAs, αποτελούν μέρος αυτής της έρευνας, καθώς επηρεάζουν συχνά τη γονιδιακή έκφραση στην ΟΛΛ. Το MIR125B1 αποτελεί ένα γονίδιο που ευθύνεται για την έκφραση του miR-125b, το οποίο έχει παρατηρηθεί παθολογικά εκφραζόμενο στην παιδική ΟΛΛ. Ακόμη ένας επιγενετικός παράγοντας επηρεάζει τη γονιδιακή έκφραση, η μεθυλίωση του DNA. Όταν παρατηρούνται μη φυσιολογικά μεθυλιωμένες θέσεις CpG στις περιοχές των γονιδιακών υποκινητών, διακρίνεται και διαταραγμένη γονιδιακή έκφραση. Έτσι, ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της πιθανής συσχέτισης των επιπέδων μεθυλίωσης δύο περιοχών του ενισχυτή του MIR125B1 με την παθολογική έκφραση του miR-125b και τη δυνητική κλινική τους αξία ως προγνωστικός δείκτης. Για την υλοποίηση της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν αρχικά εργαλεία πληροφορικής για την ταυτοποίηση των ασθενούς και ενεργού ενισχυτή (UCSC Genome Browser, γονιδίωμα GRCh37/hg19), την ταυτοποίηση των CpGs ενδιαφέροντος (UCSC Xena Browser, Methyl450 track) και το σχεδιασμό εκκινητών που θα χρησιμοποιούνταν (PyroMark Assay Design Software 2.0). Ακολούθησαν, απομόνωση DNA από δείγματα μυελού των οστών (υγιών και πασχόντων), τα οποία χορηγήθηκαν από το Νοσοκομείο Παίδων «Π. & Α. Κυριακού», ποσοτικοποίησή του με φωτομέτρηση και έλεγχος της ακεραιότητάς του μέσω PCR (γονίδιο MALAT1). Στη συνέχεια, τα δείγματα υπέστησαν επώαση με διθειώδες νάτριο (Bisulfite treatment) και ενίσχυση του προϊόντος με PCR τελικού σταδίου. Τέλος, πραγματοποιήθηκε πυροαλληλούχηση, τα αποτελέσματα της οποίας αναλύθηκαν με το πρόγραμμα PyroMarkQ24 2.0.8, ενώ μέσω εκτενούς βιοστατιστικής ανάλυσης διεξήχθη η κλινική αξιολόγηση του προφίλ μεθυλίωσης. Στα αποτελέσματα φάνηκε πως ο ενεργός ενισχυτής είναι σε υψηλότερο βαθμό μεθυλιωμένος [54,8%±2,7(10,6-81,3%)] από ότι ο ασθενής [26,5%±2,3(3,7-69,2%)] και χρησιμοποιήθηκε για περαιτέρω αναλύσεις. Εκείνες έδειξαν πως οι πάσχοντες, οι ασθενείς κάτω των 10 ετών και οι ασθενείς με το χιμαιρικό γονίδιο TEL-AML1 εμφανίζουν υψηλότερα επίπεδα μεθυλίωσης του ενεργού ενισχυτή σε σχέση με τους υγιείς, τους ασθενείς άνω των 10 ετών και τους ασθενείς χωρίς το γονίδιο TEL-AML1 αντίστοιχα (p<0,001, p=0,043 και p<0,001 αντίστοιχα). Οι καμπύλες ολικής επιβίωσης (OS) και ανεξάρτητης νόσου επιβίωσης (DFS) έδειξαν πως οι ασθενείς με μειωμένα επίπεδα μεθυλίωσης χαρακτηρίζονται από στατιστικά σημαντική επιδείνωση της ολικής τους επιβίωσης (p=0.032) και της επιβίωσης ελευθέρας-νόσου (p=0.006). Συμπερασματικά, μειωμένα επίπεδα μεθυλίωσης του υποκινητή του MIR125B1 συσχετίζονται με επιθετικό φαινότυπο της νόσου και δυσμενή πρόγνωση των ασθενών με παιδική οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία.","abstract_html":"Η οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία (ΟΛΛ) αποτελεί τον πιο διαδεδομένο τύπο κακοήθειας στα παιδιά, αποτελώντας το 25% των παιδικών καρκίνων παγκοσμίως. Χαρακτηρίζεται από τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό Τ ή Β-λεμφοκυττάρων ή των πρόδρομων βλαστών τους, λόγω γενετικών, επιγενετικών ή περιβαλλοντικών παραγόντων. Το ποσοστό πενταετούς επιβίωσης ανέρχεται πλέον πάνω από το 90% στις ανεπτυγμένες χώρες, αλλά πολλοί ασθενείς εμφανίζουν υποτροπές. Η έγκαιρη διάγνωση παίζει πολύ σημαντικό ρόλο, όπως και η κατηγοριοποίηση των ασθενών βάσει της πρόγνωσης και της ανταπόκρισης στη θεραπεία, η οποία συνήθως περιλαμβάνει πληθώρα χημικών ουσιών, ακτινοβολία, μοριακή στόχευση και ανοσολογικούς παράγοντες. Τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερο βάρος έχει δοθεί στη μελέτη επιγενετικών παραγόντων για την κατανόηση του ρόλου τους στη νόσο. Τα miRNAs, αποτελούν μέρος αυτής της έρευνας, καθώς επηρεάζουν συχνά τη γονιδιακή έκφραση στην ΟΛΛ. Το MIR125B1 αποτελεί ένα γονίδιο που ευθύνεται για την έκφραση του miR-125b, το οποίο έχει παρατηρηθεί παθολογικά εκφραζόμενο στην παιδική ΟΛΛ. Ακόμη ένας επιγενετικός παράγοντας επηρεάζει τη γονιδιακή έκφραση, η μεθυλίωση του DNA. Όταν παρατηρούνται μη φυσιολογικά μεθυλιωμένες θέσεις CpG στις περιοχές των γονιδιακών υποκινητών, διακρίνεται και διαταραγμένη γονιδιακή έκφραση. Έτσι, ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της πιθανής συσχέτισης των επιπέδων μεθυλίωσης δύο περιοχών του ενισχυτή του MIR125B1 με την παθολογική έκφραση του miR-125b και τη δυνητική κλινική τους αξία ως προγνωστικός δείκτης. Για την υλοποίηση της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν αρχικά εργαλεία πληροφορικής για την ταυτοποίηση των ασθενούς και ενεργού ενισχυτή (UCSC Genome Browser, γονιδίωμα GRCh37/hg19), την ταυτοποίηση των CpGs ενδιαφέροντος (UCSC Xena Browser, Methyl450 track) και το σχεδιασμό εκκινητών που θα χρησιμοποιούνταν (PyroMark Assay Design Software 2.0). Ακολούθησαν, απομόνωση DNA από δείγματα μυελού των οστών (υγιών και πασχόντων), τα οποία χορηγήθηκαν από το Νοσοκομείο Παίδων «Π. &amp; Α. Κυριακού», ποσοτικοποίησή του με φωτομέτρηση και έλεγχος της ακεραιότητάς του μέσω PCR (γονίδιο MALAT1). Στη συνέχεια, τα δείγματα υπέστησαν επώαση με διθειώδες νάτριο (Bisulfite treatment) και ενίσχυση του προϊόντος με PCR τελικού σταδίου. Τέλος, πραγματοποιήθηκε πυροαλληλούχηση, τα αποτελέσματα της οποίας αναλύθηκαν με το πρόγραμμα PyroMarkQ24 2.0.8, ενώ μέσω εκτενούς βιοστατιστικής ανάλυσης διεξήχθη η κλινική αξιολόγηση του προφίλ μεθυλίωσης. Στα αποτελέσματα φάνηκε πως ο ενεργός ενισχυτής είναι σε υψηλότερο βαθμό μεθυλιωμένος [54,8%±2,7(10,6-81,3%)] από ότι ο ασθενής [26,5%±2,3(3,7-69,2%)] και χρησιμοποιήθηκε για περαιτέρω αναλύσεις. Εκείνες έδειξαν πως οι πάσχοντες, οι ασθενείς κάτω των 10 ετών και οι ασθενείς με το χιμαιρικό γονίδιο TEL-AML1 εμφανίζουν υψηλότερα επίπεδα μεθυλίωσης του ενεργού ενισχυτή σε σχέση με τους υγιείς, τους ασθενείς άνω των 10 ετών και τους ασθενείς χωρίς το γονίδιο TEL-AML1 αντίστοιχα (p&lt;0,001, p=0,043 και p&lt;0,001 αντίστοιχα). Οι καμπύλες ολικής επιβίωσης (OS) και ανεξάρτητης νόσου επιβίωσης (DFS) έδειξαν πως οι ασθενείς με μειωμένα επίπεδα μεθυλίωσης χαρακτηρίζονται από στατιστικά σημαντική επιδείνωση της ολικής τους επιβίωσης (p=0.032) και της επιβίωσης ελευθέρας-νόσου (p=0.006). Συμπερασματικά, μειωμένα επίπεδα μεθυλίωσης του υποκινητή του MIR125B1 συσχετίζονται με επιθετικό φαινότυπο της νόσου και δυσμενή πρόγνωση των ασθενών με παιδική οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία.","abstract_has_math":false,"creators":["Χριστοφοράκος Αναστάσιος","Christoforakos Anastasios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:03Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3323015"],"render_values":[{"text":"uoadl:3323015","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3323015","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3323015","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3323015","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χριστοφοράκος Αναστάσιος","Christoforakos Anastasios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3323015","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3323015"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία (ΟΛΛ) αποτελεί τον πιο διαδεδομένο τύπο κακοήθειας στα παιδιά, αποτελώντας το 25% των παιδικών καρκίνων παγκοσμίως. Χαρακτηρίζεται από τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό Τ ή Β-λεμφοκυττάρων ή των πρόδρομων βλαστών τους, λόγω γενετικών, επιγενετικών ή περιβαλλοντικών παραγόντων. Το ποσοστό πενταετούς επιβίωσης ανέρχεται πλέον πάνω από το 90% στις ανεπτυγμένες χώρες, αλλά πολλοί ασθενείς εμφανίζουν υποτροπές. Η έγκαιρη διάγνωση παίζει πολύ σημαντικό ρόλο, όπως και η κατηγοριοποίηση των ασθενών βάσει της πρόγνωσης και της ανταπόκρισης στη θεραπεία, η οποία συνήθως περιλαμβάνει πληθώρα χημικών ουσιών, ακτινοβολία, μοριακή στόχευση και ανοσολογικούς παράγοντες. Τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερο βάρος έχει δοθεί στη μελέτη επιγενετικών παραγόντων για την κατανόηση του ρόλου τους στη νόσο. Τα miRNAs, αποτελούν μέρος αυτής της έρευνας, καθώς επηρεάζουν συχνά τη γονιδιακή έκφραση στην ΟΛΛ. Το MIR125B1 αποτελεί ένα γονίδιο που ευθύνεται για την έκφραση του miR-125b, το οποίο έχει παρατηρηθεί παθολογικά εκφραζόμενο στην παιδική ΟΛΛ. Ακόμη ένας επιγενετικός παράγοντας επηρεάζει τη γονιδιακή έκφραση, η μεθυλίωση του DNA. Όταν παρατηρούνται μη φυσιολογικά μεθυλιωμένες θέσεις CpG στις περιοχές των γονιδιακών υποκινητών, διακρίνεται και διαταραγμένη γονιδιακή έκφραση. Έτσι, ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της πιθανής συσχέτισης των επιπέδων μεθυλίωσης δύο περιοχών του ενισχυτή του MIR125B1 με την παθολογική έκφραση του miR-125b και τη δυνητική κλινική τους αξία ως προγνωστικός δείκτης. Για την υλοποίηση της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν αρχικά εργαλεία πληροφορικής για την ταυτοποίηση των ασθενούς και ενεργού ενισχυτή (UCSC Genome Browser, γονιδίωμα GRCh37/hg19), την ταυτοποίηση των CpGs ενδιαφέροντος (UCSC Xena Browser, Methyl450 track) και το σχεδιασμό εκκινητών που θα χρησιμοποιούνταν (PyroMark Assay Design Software 2.0). Ακολούθησαν, απομόνωση DNA από δείγματα μυελού των οστών (υγιών και πασχόντων), τα οποία χορηγήθηκαν από το Νοσοκομείο Παίδων «Π. & Α. Κυριακού», ποσοτικοποίησή του με φωτομέτρηση και έλεγχος της ακεραιότητάς του μέσω PCR (γονίδιο MALAT1). Στη συνέχεια, τα δείγματα υπέστησαν επώαση με διθειώδες νάτριο (Bisulfite treatment) και ενίσχυση του προϊόντος με PCR τελικού σταδίου. Τέλος, πραγματοποιήθηκε πυροαλληλούχηση, τα αποτελέσματα της οποίας αναλύθηκαν με το πρόγραμμα PyroMarkQ24 2.0.8, ενώ μέσω εκτενούς βιοστατιστικής ανάλυσης διεξήχθη η κλινική αξιολόγηση του προφίλ μεθυλίωσης. Στα αποτελέσματα φάνηκε πως ο ενεργός ενισχυτής είναι σε υψηλότερο βαθμό μεθυλιωμένος [54,8%±2,7(10,6-81,3%)] από ότι ο ασθενής [26,5%±2,3(3,7-69,2%)] και χρησιμοποιήθηκε για περαιτέρω αναλύσεις. Εκείνες έδειξαν πως οι πάσχοντες, οι ασθενείς κάτω των 10 ετών και οι ασθενείς με το χιμαιρικό γονίδιο TEL-AML1 εμφανίζουν υψηλότερα επίπεδα μεθυλίωσης του ενεργού ενισχυτή σε σχέση με τους υγιείς, τους ασθενείς άνω των 10 ετών και τους ασθενείς χωρίς το γονίδιο TEL-AML1 αντίστοιχα (p<0,001, p=0,043 και p<0,001 αντίστοιχα). Οι καμπύλες ολικής επιβίωσης (OS) και ανεξάρτητης νόσου επιβίωσης (DFS) έδειξαν πως οι ασθενείς με μειωμένα επίπεδα μεθυλίωσης χαρακτηρίζονται από στατιστικά σημαντική επιδείνωση της ολικής τους επιβίωσης (p=0.032) και της επιβίωσης ελευθέρας-νόσου (p=0.006). Συμπερασματικά, μειωμένα επίπεδα μεθυλίωσης του υποκινητή του MIR125B1 συσχετίζονται με επιθετικό φαινότυπο της νόσου και δυσμενή πρόγνωση των ασθενών με παιδική οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία.","Acute lymphoblastic leukaemia (ALL) represents the most frequently diagnosed malignancy in children, constituting ~25% of all pediatric cancers worldwide. T or B-lymphocytes or their precursor lymphoblasts are excessively produced due to genetic, epigenetic or environmental factors. Nowadays, the children’s 5-year survival rate is over 90% regarding developed countries, although relapse appears in many occasions. In-time diagnosis, well-determined prognosis, risk assessment and effective therapy using chemical or immunological factors, radiation and molecular targeting are in order to achieve remission. During the last decades, scientists have been researching the role of epigenetics in ALL. MiRNAs play an important role regarding gene expression. A crucial example is miR-125b, which has been found overexpressed in pediatric ALL. Another epigenetic factor relative to gene expression is DNA methylation, that usually exists at CpG sites in gene promoters. The above prompted this study to be targeted towards the methylation imprinting of two MIR125B1 promoter regions, as MIR125B1 is a gene partially responsible for miR-125b production. Hopefully, these methylation levels could possibly be used as a prognostic biomarker in the future. First of all, during the experimental process, UCSC Genome Browser (GRCh37/hg19 genome) was used to identify the two distal promoter regions (weak and active enhancer), UCSC Xena Browser (Methyl450 track) for the identification of the targeted CpGs and PyroMark Assay Design Software 2.0 in order to design necessary primer sequences. After that, samples from patients and healthy individuals were offered by “P. & A. Kyriakou” Children’s Hospital, from which DNA was extracted, quantified using phasmatophotometry and its molecular integrity was assessed by PCR (MALAT1 gene). In addition, the samples were bisulfite treated and then PCR products were produced using the designed primers. Finally, they were pyrosequenced leading to results analyses by PyroMarkQ24 2.0.8 and SPSS. The chALL samples displayed elevated methylation levels of all studied CpG loci compared to healthy individuals (p<0.001), along with an upward trend from weak [26.5%±2.3(3.7-69.2%)] to active enhancer [54.8%±2.7(10.6-81.3%)]. Importantly, the loss of MIR125B1 methylation in active enhancer was correlated with unfavorable prognosis traits, namely increased age (>10 years old; p=0.043) and absence of t(12;21)(p12;q22)/TEL-AML1 translocation (p<0.001). Ultimately, survival analysis unveiled that loss of MIR125B1 methylation in active enhancer was related to significant worsening of OS (log-rank p=0.032) and DFS (log-rank p=0.006). In conclusion, significantly elevated methylation was highlighted for all studied CpG sites in chALL patients compared to healthy cases, while diminished levels of MIR125B1 distal promoter methylation deteriorate the prognosis of chALL patients’ outcome. Thus, the hypothesis that MIR125B1 is affected by neighboring genes can be formed, which however does not deny the indication of its promoter’s methylation imprinting as a possible prognostic biomarker."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη επιγενετικών τροποποιήσεων μη-κωδικών RNA (ncRNAs) στην πρόγνωση και ανταπόκριση στην θεραπεία της παιδικής λευχαιμίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χριστοφοράκος Αναστάσιος","Christoforakos Anastasios"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία (ΟΛΛ) αποτελεί τον πιο διαδεδομένο τύπο κακοήθειας στα παιδιά, αποτελώντας το 25% των παιδικών καρκίνων παγκοσμίως. Χαρακτηρίζεται από τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό Τ ή Β-λεμφοκυττάρων ή των πρόδρομων βλαστών τους, λόγω γενετικών, επιγενετικών ή περιβαλλοντικών παραγόντων. Το ποσοστό πενταετούς επιβίωσης ανέρχεται πλέον πάνω από το 90% στις ανεπτυγμένες χώρες, αλλά πολλοί ασθενείς εμφανίζουν υποτροπές. Η έγκαιρη διάγνωση παίζει πολύ σημαντικό ρόλο, όπως και η κατηγοριοποίηση των ασθενών βάσει της πρόγνωσης και της ανταπόκρισης στη θεραπεία, η οποία συνήθως περιλαμβάνει πληθώρα χημικών ουσιών, ακτινοβολία, μοριακή στόχευση και ανοσολογικούς παράγοντες. Τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερο βάρος έχει δοθεί στη μελέτη επιγενετικών παραγόντων για την κατανόηση του ρόλου τους στη νόσο. Τα miRNAs, αποτελούν μέρος αυτής της έρευνας, καθώς επηρεάζουν συχνά τη γονιδιακή έκφραση στην ΟΛΛ. Το MIR125B1 αποτελεί ένα γονίδιο που ευθύνεται για την έκφραση του miR-125b, το οποίο έχει παρατηρηθεί παθολογικά εκφραζόμενο στην παιδική ΟΛΛ. Ακόμη ένας επιγενετικός παράγοντας επηρεάζει τη γονιδιακή έκφραση, η μεθυλίωση του DNA. Όταν παρατηρούνται μη φυσιολογικά μεθυλιωμένες θέσεις CpG στις περιοχές των γονιδιακών υποκινητών, διακρίνεται και διαταραγμένη γονιδιακή έκφραση. Έτσι, ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της πιθανής συσχέτισης των επιπέδων μεθυλίωσης δύο περιοχών του ενισχυτή του MIR125B1 με την παθολογική έκφραση του miR-125b και τη δυνητική κλινική τους αξία ως προγνωστικός δείκτης. Για την υλοποίηση της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν αρχικά εργαλεία πληροφορικής για την ταυτοποίηση των ασθενούς και ενεργού ενισχυτή (UCSC Genome Browser, γονιδίωμα GRCh37/hg19), την ταυτοποίηση των CpGs ενδιαφέροντος (UCSC Xena Browser, Methyl450 track) και το σχεδιασμό εκκινητών που θα χρησιμοποιούνταν (PyroMark Assay Design Software 2.0). Ακολούθησαν, απομόνωση DNA από δείγματα μυελού των οστών (υγιών και πασχόντων), τα οποία χορηγήθηκαν από το Νοσοκομείο Παίδων «Π. & Α. Κυριακού», ποσοτικοποίησή του με φωτομέτρηση και έλεγχος της ακεραιότητάς του μέσω PCR (γονίδιο MALAT1). Στη συνέχεια, τα δείγματα υπέστησαν επώαση με διθειώδες νάτριο (Bisulfite treatment) και ενίσχυση του προϊόντος με PCR τελικού σταδίου. Τέλος, πραγματοποιήθηκε πυροαλληλούχηση, τα αποτελέσματα της οποίας αναλύθηκαν με το πρόγραμμα PyroMarkQ24 2.0.8, ενώ μέσω εκτενούς βιοστατιστικής ανάλυσης διεξήχθη η κλινική αξιολόγηση του προφίλ μεθυλίωσης. Στα αποτελέσματα φάνηκε πως ο ενεργός ενισχυτής είναι σε υψηλότερο βαθμό μεθυλιωμένος [54,8%±2,7(10,6-81,3%)] από ότι ο ασθενής [26,5%±2,3(3,7-69,2%)] και χρησιμοποιήθηκε για περαιτέρω αναλύσεις. Εκείνες έδειξαν πως οι πάσχοντες, οι ασθενείς κάτω των 10 ετών και οι ασθενείς με το χιμαιρικό γονίδιο TEL-AML1 εμφανίζουν υψηλότερα επίπεδα μεθυλίωσης του ενεργού ενισχυτή σε σχέση με τους υγιείς, τους ασθενείς άνω των 10 ετών και τους ασθενείς χωρίς το γονίδιο TEL-AML1 αντίστοιχα (p<0,001, p=0,043 και p<0,001 αντίστοιχα). Οι καμπύλες ολικής επιβίωσης (OS) και ανεξάρτητης νόσου επιβίωσης (DFS) έδειξαν πως οι ασθενείς με μειωμένα επίπεδα μεθυλίωσης χαρακτηρίζονται από στατιστικά σημαντική επιδείνωση της ολικής τους επιβίωσης (p=0.032) και της επιβίωσης ελευθέρας-νόσου (p=0.006). Συμπερασματικά, μειωμένα επίπεδα μεθυλίωσης του υποκινητή του MIR125B1 συσχετίζονται με επιθετικό φαινότυπο της νόσου και δυσμενή πρόγνωση των ασθενών με παιδική οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία.","Acute lymphoblastic leukaemia (ALL) represents the most frequently diagnosed malignancy in children, constituting ~25% of all pediatric cancers worldwide. T or B-lymphocytes or their precursor lymphoblasts are excessively produced due to genetic, epigenetic or environmental factors. Nowadays, the children’s 5-year survival rate is over 90% regarding developed countries, although relapse appears in many occasions. In-time diagnosis, well-determined prognosis, risk assessment and effective therapy using chemical or immunological factors, radiation and molecular targeting are in order to achieve remission. During the last decades, scientists have been researching the role of epigenetics in ALL. MiRNAs play an important role regarding gene expression. A crucial example is miR-125b, which has been found overexpressed in pediatric ALL. Another epigenetic factor relative to gene expression is DNA methylation, that usually exists at CpG sites in gene promoters. The above prompted this study to be targeted towards the methylation imprinting of two MIR125B1 promoter regions, as MIR125B1 is a gene partially responsible for miR-125b production. Hopefully, these methylation levels could possibly be used as a prognostic biomarker in the future. First of all, during the experimental process, UCSC Genome Browser (GRCh37/hg19 genome) was used to identify the two distal promoter regions (weak and active enhancer), UCSC Xena Browser (Methyl450 track) for the identification of the targeted CpGs and PyroMark Assay Design Software 2.0 in order to design necessary primer sequences. After that, samples from patients and healthy individuals were offered by “P. & A. Kyriakou” Children’s Hospital, from which DNA was extracted, quantified using phasmatophotometry and its molecular integrity was assessed by PCR (MALAT1 gene). In addition, the samples were bisulfite treated and then PCR products were produced using the designed primers. Finally, they were pyrosequenced leading to results analyses by PyroMarkQ24 2.0.8 and SPSS. The chALL samples displayed elevated methylation levels of all studied CpG loci compared to healthy individuals (p<0.001), along with an upward trend from weak [26.5%±2.3(3.7-69.2%)] to active enhancer [54.8%±2.7(10.6-81.3%)]. Importantly, the loss of MIR125B1 methylation in active enhancer was correlated with unfavorable prognosis traits, namely increased age (>10 years old; p=0.043) and absence of t(12;21)(p12;q22)/TEL-AML1 translocation (p<0.001). Ultimately, survival analysis unveiled that loss of MIR125B1 methylation in active enhancer was related to significant worsening of OS (log-rank p=0.032) and DFS (log-rank p=0.006). In conclusion, significantly elevated methylation was highlighted for all studied CpG sites in chALL patients compared to healthy cases, while diminished levels of MIR125B1 distal promoter methylation deteriorate the prognosis of chALL patients’ outcome. Thus, the hypothesis that MIR125B1 is affected by neighboring genes can be formed, which however does not deny the indication of its promoter’s methylation imprinting as a possible prognostic biomarker."],"dc:identifier":["uoadl:3323015","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3323015"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μελέτη επιγενετικών τροποποιήσεων μη-κωδικών RNA (ncRNAs) στην πρόγνωση και ανταπόκριση στην θεραπεία της παιδικής λευχαιμίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:03Z"}