{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3323095"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3323095","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Υβριδικός πόλεμος, ανάλυση των περιπτώσεων μειονοτήτων, μετανάστευσης και ενεργειακής εξάρτησης ως απειλές για την Ελλάδα.","abstract":"Αποτελεί κοινή παρατήρηση των θεωρητικών των διεθνών σχέσεων ότι η διαδοχή του μονοπολικού συστήματος, με κυρίαρχη δύναμη τις ΗΠΑ, από ένα πολυπολικό σύστημα στον πλανήτη με την ανάδειξη ισχυρών κρατών – δυνάμεων όπως η Κίνα, Ρωσία και Ινδία, θα επιφέρει εντάσεις και συγκρούσεις σε όλα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη όχι απαραίτητα με την μορφή ολοκληρωτικού πολέμου. Η διεκδίκηση εκμετάλλευσης ενεργειακών πόρων – σπάνιων γαιών, ελέγχου θαλάσσιων και χερσαίων εμπορικών και οδών ενεργειακών κόμβων θα αποτελούν τις αιτίες συγκρούσεων αρχικά χαμηλής έντασης μέσω συνήθως του υβριδικού πολέμου. Ο υβριδικός πόλεμος μπορεί να εξελίσσεται σε διάφορα πεδία όπως της τρομοκρατίας, της διαφθοράς, του οργανωμένου εγκλήματος, των συγκρούσεων ανάμεσα σε διαφορετικές εθνότητες ή θρησκευτικές ομάδες του ίδιου κράτους, της μετανάστευσης, του κυβερνοπολέμου, της διεκδίκησης του ελέγχου περιοχών με ενεργειακά κοιτάσματα υποκαθιστώντας μια συμβατική σύγκρουση ανάμεσα σε δύο ή περισσότερες χώρες. Οι περιπτώσεις των συγκρούσεων στη Συρία (2011) και στην Κριμαία (2014), που αποτέλεσαν πεδία εφαρμογής της πλειοψηφίας των αρχών του υβριδικού πολέμου, ανέδειξαν την αδυναμία διεξαγωγής - αντιμετώπισης αυτού του είδους πολέμου, λόγω της έλλειψης μέσων και διαδικασιών, από πολλά κράτη που θεωρούνταν θωρακισμένα και επαρκώς εξοπλισμένα απέναντι σε συνήθεις συμβατικές απειλές. Το ερώτημα που προκύπτει είναι σε ποιο βαθμό η Ελλάδα διαθέτει εκείνα τα μέσα και τις διαδικασίες προκειμένου να μπορεί να αντιμετωπίσει έναν υβριδικό πόλεμο στο ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον της ανατολικής Μεσογείου. Ήδη η χώρα έχει βρεθεί αντιμέτωπη με τρεις σημαντικές πτυχές αυτού του είδους του πολέμου την παράνομη μετανάστευση, την αναζωπύρωση της ρητορικής περί καταπιεσμένης μουσουλμανικής μειονότητας και τελευταία με τα προβλήματα από την ενεργειακή εξάρτηση που δημιουργήθηκαν μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022. Προκειμένου η Ελλάδα να αναδειχθεί σε πυλώνα σταθερότητας και ασφάλειας και παράλληλα να αποκτήσει και το ρόλο του ρυθμιστή στην περιοχή των Βαλκανίων και της ανατολικής Μεσογείου, πέραν των αξιόμαχων συμβατικών ενόπλων δυνάμεων, της σταθερής οικονομίας, της εφαρμογής μιας συνεχούς κοινής εθνικής πολιτικής διασφάλισης κυριαρχικών δικαιωμάτων απαιτείται η αναγνώριση του μεγέθους της απειλής και η λήψη μέτρων αντιμετώπισης των τριών παραπάνω κατηγοριών του υβριδικού πολέμου που δρώντας υπόγεια και αθόρυβα μπορούν να ακυρώσουν σε μεγάλο βαθμό φορείς, μέσα και διαδικασίες","abstract_html":"Αποτελεί κοινή παρατήρηση των θεωρητικών των διεθνών σχέσεων ότι η διαδοχή του μονοπολικού συστήματος, με κυρίαρχη δύναμη τις ΗΠΑ, από ένα πολυπολικό σύστημα στον πλανήτη με την ανάδειξη ισχυρών κρατών – δυνάμεων όπως η Κίνα, Ρωσία και Ινδία, θα επιφέρει εντάσεις και συγκρούσεις σε όλα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη όχι απαραίτητα με την μορφή ολοκληρωτικού πολέμου. Η διεκδίκηση εκμετάλλευσης ενεργειακών πόρων – σπάνιων γαιών, ελέγχου θαλάσσιων και χερσαίων εμπορικών και οδών ενεργειακών κόμβων θα αποτελούν τις αιτίες συγκρούσεων αρχικά χαμηλής έντασης μέσω συνήθως του υβριδικού πολέμου. Ο υβριδικός πόλεμος μπορεί να εξελίσσεται σε διάφορα πεδία όπως της τρομοκρατίας, της διαφθοράς, του οργανωμένου εγκλήματος, των συγκρούσεων ανάμεσα σε διαφορετικές εθνότητες ή θρησκευτικές ομάδες του ίδιου κράτους, της μετανάστευσης, του κυβερνοπολέμου, της διεκδίκησης του ελέγχου περιοχών με ενεργειακά κοιτάσματα υποκαθιστώντας μια συμβατική σύγκρουση ανάμεσα σε δύο ή περισσότερες χώρες. Οι περιπτώσεις των συγκρούσεων στη Συρία (2011) και στην Κριμαία (2014), που αποτέλεσαν πεδία εφαρμογής της πλειοψηφίας των αρχών του υβριδικού πολέμου, ανέδειξαν την αδυναμία διεξαγωγής - αντιμετώπισης αυτού του είδους πολέμου, λόγω της έλλειψης μέσων και διαδικασιών, από πολλά κράτη που θεωρούνταν θωρακισμένα και επαρκώς εξοπλισμένα απέναντι σε συνήθεις συμβατικές απειλές. Το ερώτημα που προκύπτει είναι σε ποιο βαθμό η Ελλάδα διαθέτει εκείνα τα μέσα και τις διαδικασίες προκειμένου να μπορεί να αντιμετωπίσει έναν υβριδικό πόλεμο στο ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον της ανατολικής Μεσογείου. Ήδη η χώρα έχει βρεθεί αντιμέτωπη με τρεις σημαντικές πτυχές αυτού του είδους του πολέμου την παράνομη μετανάστευση, την αναζωπύρωση της ρητορικής περί καταπιεσμένης μουσουλμανικής μειονότητας και τελευταία με τα προβλήματα από την ενεργειακή εξάρτηση που δημιουργήθηκαν μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022. Προκειμένου η Ελλάδα να αναδειχθεί σε πυλώνα σταθερότητας και ασφάλειας και παράλληλα να αποκτήσει και το ρόλο του ρυθμιστή στην περιοχή των Βαλκανίων και της ανατολικής Μεσογείου, πέραν των αξιόμαχων συμβατικών ενόπλων δυνάμεων, της σταθερής οικονομίας, της εφαρμογής μιας συνεχούς κοινής εθνικής πολιτικής διασφάλισης κυριαρχικών δικαιωμάτων απαιτείται η αναγνώριση του μεγέθους της απειλής και η λήψη μέτρων αντιμετώπισης των τριών παραπάνω κατηγοριών του υβριδικού πολέμου που δρώντας υπόγεια και αθόρυβα μπορούν να ακυρώσουν σε μεγάλο βαθμό φορείς, μέσα και διαδικασίες","abstract_has_math":false,"creators":["Ντόμαρης Γεώργιος","Ntomaris Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:03Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3323095"],"render_values":[{"text":"uoadl:3323095","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3323095","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3323095","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3323095","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ντόμαρης Γεώργιος","Ntomaris Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3323095","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3323095"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αποτελεί κοινή παρατήρηση των θεωρητικών των διεθνών σχέσεων ότι η διαδοχή του μονοπολικού συστήματος, με κυρίαρχη δύναμη τις ΗΠΑ, από ένα πολυπολικό σύστημα στον πλανήτη με την ανάδειξη ισχυρών κρατών – δυνάμεων όπως η Κίνα, Ρωσία και Ινδία, θα επιφέρει εντάσεις και συγκρούσεις σε όλα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη όχι απαραίτητα με την μορφή ολοκληρωτικού πολέμου. Η διεκδίκηση εκμετάλλευσης ενεργειακών πόρων – σπάνιων γαιών, ελέγχου θαλάσσιων και χερσαίων εμπορικών και οδών ενεργειακών κόμβων θα αποτελούν τις αιτίες συγκρούσεων αρχικά χαμηλής έντασης μέσω συνήθως του υβριδικού πολέμου. Ο υβριδικός πόλεμος μπορεί να εξελίσσεται σε διάφορα πεδία όπως της τρομοκρατίας, της διαφθοράς, του οργανωμένου εγκλήματος, των συγκρούσεων ανάμεσα σε διαφορετικές εθνότητες ή θρησκευτικές ομάδες του ίδιου κράτους, της μετανάστευσης, του κυβερνοπολέμου, της διεκδίκησης του ελέγχου περιοχών με ενεργειακά κοιτάσματα υποκαθιστώντας μια συμβατική σύγκρουση ανάμεσα σε δύο ή περισσότερες χώρες. Οι περιπτώσεις των συγκρούσεων στη Συρία (2011) και στην Κριμαία (2014), που αποτέλεσαν πεδία εφαρμογής της πλειοψηφίας των αρχών του υβριδικού πολέμου, ανέδειξαν την αδυναμία διεξαγωγής - αντιμετώπισης αυτού του είδους πολέμου, λόγω της έλλειψης μέσων και διαδικασιών, από πολλά κράτη που θεωρούνταν θωρακισμένα και επαρκώς εξοπλισμένα απέναντι σε συνήθεις συμβατικές απειλές. Το ερώτημα που προκύπτει είναι σε ποιο βαθμό η Ελλάδα διαθέτει εκείνα τα μέσα και τις διαδικασίες προκειμένου να μπορεί να αντιμετωπίσει έναν υβριδικό πόλεμο στο ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον της ανατολικής Μεσογείου. Ήδη η χώρα έχει βρεθεί αντιμέτωπη με τρεις σημαντικές πτυχές αυτού του είδους του πολέμου την παράνομη μετανάστευση, την αναζωπύρωση της ρητορικής περί καταπιεσμένης μουσουλμανικής μειονότητας και τελευταία με τα προβλήματα από την ενεργειακή εξάρτηση που δημιουργήθηκαν μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022. Προκειμένου η Ελλάδα να αναδειχθεί σε πυλώνα σταθερότητας και ασφάλειας και παράλληλα να αποκτήσει και το ρόλο του ρυθμιστή στην περιοχή των Βαλκανίων και της ανατολικής Μεσογείου, πέραν των αξιόμαχων συμβατικών ενόπλων δυνάμεων, της σταθερής οικονομίας, της εφαρμογής μιας συνεχούς κοινής εθνικής πολιτικής διασφάλισης κυριαρχικών δικαιωμάτων απαιτείται η αναγνώριση του μεγέθους της απειλής και η λήψη μέτρων αντιμετώπισης των τριών παραπάνω κατηγοριών του υβριδικού πολέμου που δρώντας υπόγεια και αθόρυβα μπορούν να ακυρώσουν σε μεγάλο βαθμό φορείς, μέσα και διαδικασίες","It is a common observation of international relations theorists that the succession of the unipolar system, dominated by the USA, by a multipolar system on the planet with the emergence of strong states - powers such as China, Russia and India, will bring about tensions and conflicts in all latitudes and longitudes not necessarily in the form of total war. Claiming the exploitation of energy resources – rare earths, control of sea and land trade and energy hub routes will be the causes of initially low-intensity conflicts through usually hybrid warfare. Hybrid war can develop in various fields such as terrorism, corruption, organized crime, conflicts between different ethnicities or religious groups of the same state, immigration, cyberwar, claiming control of areas with energy deposits replacing a conventional conflict between two or more countries. The cases of the conflicts in Syria (2011) and Crimea (2014), which were fields of application of the majority of the principles of hybrid war, highlighted the impossibility of conducting - dealing with this type of war, due to the lack of means and procedures, by many states that they were considered armored and adequately equipped against conventional threats. The question that arises is to what extent Greece possesses those means and procedures in order to be able to face a hybrid war in the fluid geopolitical environment of the eastern Mediterranean. Already the country has been faced with three important aspects of this kind of war: illegal immigration, the resurgence of rhetoric about an oppressed Muslim minority, and lastly, the problems of energy dependence created after Russia's invasion of Ukraine in February 2022. In order for Greece to emerge as a pillar of stability and security and at the same time acquire the role of regulator in the Balkans and the eastern Mediterranean region, beyond the combat-worthy conventional armed forces, the stable economy, the implementation of a continuous common national policy of safeguarding sovereign rights is required the recognition of the magnitude of the threat and the taking of measures to deal with the three categories of hybrid warfare above which, acting underground and quietly, can largely nullify actors, means and procedures."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Υβριδικός πόλεμος, ανάλυση των περιπτώσεων μειονοτήτων, μετανάστευσης και ενεργειακής εξάρτησης ως απειλές για την Ελλάδα."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ντόμαρης Γεώργιος","Ntomaris Georgios"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Αποτελεί κοινή παρατήρηση των θεωρητικών των διεθνών σχέσεων ότι η διαδοχή του μονοπολικού συστήματος, με κυρίαρχη δύναμη τις ΗΠΑ, από ένα πολυπολικό σύστημα στον πλανήτη με την ανάδειξη ισχυρών κρατών – δυνάμεων όπως η Κίνα, Ρωσία και Ινδία, θα επιφέρει εντάσεις και συγκρούσεις σε όλα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη όχι απαραίτητα με την μορφή ολοκληρωτικού πολέμου. Η διεκδίκηση εκμετάλλευσης ενεργειακών πόρων – σπάνιων γαιών, ελέγχου θαλάσσιων και χερσαίων εμπορικών και οδών ενεργειακών κόμβων θα αποτελούν τις αιτίες συγκρούσεων αρχικά χαμηλής έντασης μέσω συνήθως του υβριδικού πολέμου. Ο υβριδικός πόλεμος μπορεί να εξελίσσεται σε διάφορα πεδία όπως της τρομοκρατίας, της διαφθοράς, του οργανωμένου εγκλήματος, των συγκρούσεων ανάμεσα σε διαφορετικές εθνότητες ή θρησκευτικές ομάδες του ίδιου κράτους, της μετανάστευσης, του κυβερνοπολέμου, της διεκδίκησης του ελέγχου περιοχών με ενεργειακά κοιτάσματα υποκαθιστώντας μια συμβατική σύγκρουση ανάμεσα σε δύο ή περισσότερες χώρες. Οι περιπτώσεις των συγκρούσεων στη Συρία (2011) και στην Κριμαία (2014), που αποτέλεσαν πεδία εφαρμογής της πλειοψηφίας των αρχών του υβριδικού πολέμου, ανέδειξαν την αδυναμία διεξαγωγής - αντιμετώπισης αυτού του είδους πολέμου, λόγω της έλλειψης μέσων και διαδικασιών, από πολλά κράτη που θεωρούνταν θωρακισμένα και επαρκώς εξοπλισμένα απέναντι σε συνήθεις συμβατικές απειλές. Το ερώτημα που προκύπτει είναι σε ποιο βαθμό η Ελλάδα διαθέτει εκείνα τα μέσα και τις διαδικασίες προκειμένου να μπορεί να αντιμετωπίσει έναν υβριδικό πόλεμο στο ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον της ανατολικής Μεσογείου. Ήδη η χώρα έχει βρεθεί αντιμέτωπη με τρεις σημαντικές πτυχές αυτού του είδους του πολέμου την παράνομη μετανάστευση, την αναζωπύρωση της ρητορικής περί καταπιεσμένης μουσουλμανικής μειονότητας και τελευταία με τα προβλήματα από την ενεργειακή εξάρτηση που δημιουργήθηκαν μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022. Προκειμένου η Ελλάδα να αναδειχθεί σε πυλώνα σταθερότητας και ασφάλειας και παράλληλα να αποκτήσει και το ρόλο του ρυθμιστή στην περιοχή των Βαλκανίων και της ανατολικής Μεσογείου, πέραν των αξιόμαχων συμβατικών ενόπλων δυνάμεων, της σταθερής οικονομίας, της εφαρμογής μιας συνεχούς κοινής εθνικής πολιτικής διασφάλισης κυριαρχικών δικαιωμάτων απαιτείται η αναγνώριση του μεγέθους της απειλής και η λήψη μέτρων αντιμετώπισης των τριών παραπάνω κατηγοριών του υβριδικού πολέμου που δρώντας υπόγεια και αθόρυβα μπορούν να ακυρώσουν σε μεγάλο βαθμό φορείς, μέσα και διαδικασίες","It is a common observation of international relations theorists that the succession of the unipolar system, dominated by the USA, by a multipolar system on the planet with the emergence of strong states - powers such as China, Russia and India, will bring about tensions and conflicts in all latitudes and longitudes not necessarily in the form of total war. Claiming the exploitation of energy resources – rare earths, control of sea and land trade and energy hub routes will be the causes of initially low-intensity conflicts through usually hybrid warfare. Hybrid war can develop in various fields such as terrorism, corruption, organized crime, conflicts between different ethnicities or religious groups of the same state, immigration, cyberwar, claiming control of areas with energy deposits replacing a conventional conflict between two or more countries. The cases of the conflicts in Syria (2011) and Crimea (2014), which were fields of application of the majority of the principles of hybrid war, highlighted the impossibility of conducting - dealing with this type of war, due to the lack of means and procedures, by many states that they were considered armored and adequately equipped against conventional threats. The question that arises is to what extent Greece possesses those means and procedures in order to be able to face a hybrid war in the fluid geopolitical environment of the eastern Mediterranean. Already the country has been faced with three important aspects of this kind of war: illegal immigration, the resurgence of rhetoric about an oppressed Muslim minority, and lastly, the problems of energy dependence created after Russia's invasion of Ukraine in February 2022. In order for Greece to emerge as a pillar of stability and security and at the same time acquire the role of regulator in the Balkans and the eastern Mediterranean region, beyond the combat-worthy conventional armed forces, the stable economy, the implementation of a continuous common national policy of safeguarding sovereign rights is required the recognition of the magnitude of the threat and the taking of measures to deal with the three categories of hybrid warfare above which, acting underground and quietly, can largely nullify actors, means and procedures."],"dc:identifier":["uoadl:3323095","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3323095"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Υβριδικός πόλεμος, ανάλυση των περιπτώσεων μειονοτήτων, μετανάστευσης και ενεργειακής εξάρτησης ως απειλές για την Ελλάδα."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:03Z"}