{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3325280"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3325280","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η σημασία και το πλάνο της γηριατρικής φυσικοθεραπείας στην πρόληψη των πτώσεων και των συνοδών κακώσεων της σπονδυλικής στήλης","abstract":"Το προσδόκιμο επιβίωσης αυξάνεται σταδιακά παγκοσμίως. Η φυσιολογική φθορά με το πέρασμα των χρόνων μπορεί να οδηγήσει σε μείωση της ικανότητας ισορροπίας και σε αυξημένο κίνδυνο πτώσεων στην τρίτη ηλικία. Το σύνδρομο της αστάθειας ορίζεται ως η σχετιζόμενη με την ηλικία μείωση πολλαπλών φυσιολογικών διεργασιών και λειτουργιών, με αρνητικό αντίκτυπο σε πολλαπλούς τομείς της υγείας των ηλικιωμένων. Πιθανά αποτελέσματα του συνδρόμου αποτελούν η αναπηρία, οι διάφοροι τραυματισμοί και ασθένειες, η νοσηλεία σε νοσοκομείο, οι πτώσεις και η αυξημένη θνησιμότητα που επηρεάζουν, άμεσα και έμμεσα, μεταξύ άλλων και την σπονδυλική στήλη. Ως εκ τούτου, η πρόληψη των πτώσεων στους ηλικιωμένους είναι όλο και πιο επιτακτική για τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης. Παρεμβάσεις όπως η προπόνηση με αντιστάσεις, η προπόνηση ισορροπίας, η προπόνηση αντοχής, η προπόνηση συντονισμού, οι συνδυαστικές ασκήσεις (ταυτόχρονη προπόνηση δύναμης, αντοχής και ισορροπίας) όπως και το Tai-chi , έχουν αποφέρει ευεργετικά αποτελέσματα σε ορισμένες λειτουργικές παραμέτρους. Επίσης, οι πρόσφατες τεχνολογικές εξελίξεις οδήγησαν σε εισαγωγή νέων μεθόδων άσκησης που βασίζονται στην εικονική πραγματικότητα για την εκτέλεση διαφορετικών εργασιών. Οι φυσιοθεραπευτές, ως επαγγελματίες υγείας, μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στη μείωση του κινδύνου πτώσης στον γηριατρικό πληθυσμό. Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι πτώσεις μπορούν να προληφθούν με έλεγχο για τον εντοπισμό παραγόντων κινδύνου και την εφαρμογή προσαρμοσμένων παρεμβάσεων, μια διαδικασία που εμπίπτει στο πεδίο της πρακτικής του φυσιοθεραπευτή. Ο προσδιορισμός του τύπου της άσκησης που είναι ο πιο ασφαλής, αποτελεσματικός και πιο εύκολα εφαρμόσιμος θα βοηθούσε σημαντικά τους κλινικούς φυσικοθεραπευτές και τα ιδρύματα περίθαλψης στη λήψη τεκμηριωμένων αποφάσεων σχετικά με το ποιες παρεμβάσεις θα εκτελέσουν σε συνάρτηση πάντα με τους δεδομένους κλινικούς στόχους και τους δημοσιονομικούς περιορισμούς. Αν και οι φυσιοθεραπευτές διαθέτουν την κλινική γνώση και την ικανότητα να σχεδιάζουν μαθήματα ομαδικής άσκησης, αυτά τα μαθήματα αρκετές φορές δεν προσφέρονται από φυσιοθεραπευτές για διάφορους λόγους, όπως περιορισμένο χρόνο, έλλειψη πόρων και αποζημίωσης.","abstract_html":"Το προσδόκιμο επιβίωσης αυξάνεται σταδιακά παγκοσμίως. Η φυσιολογική φθορά με το πέρασμα των χρόνων μπορεί να οδηγήσει σε μείωση της ικανότητας ισορροπίας και σε αυξημένο κίνδυνο πτώσεων στην τρίτη ηλικία. Το σύνδρομο της αστάθειας ορίζεται ως η σχετιζόμενη με την ηλικία μείωση πολλαπλών φυσιολογικών διεργασιών και λειτουργιών, με αρνητικό αντίκτυπο σε πολλαπλούς τομείς της υγείας των ηλικιωμένων. Πιθανά αποτελέσματα του συνδρόμου αποτελούν η αναπηρία, οι διάφοροι τραυματισμοί και ασθένειες, η νοσηλεία σε νοσοκομείο, οι πτώσεις και η αυξημένη θνησιμότητα που επηρεάζουν, άμεσα και έμμεσα, μεταξύ άλλων και την σπονδυλική στήλη. Ως εκ τούτου, η πρόληψη των πτώσεων στους ηλικιωμένους είναι όλο και πιο επιτακτική για τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης. Παρεμβάσεις όπως η προπόνηση με αντιστάσεις, η προπόνηση ισορροπίας, η προπόνηση αντοχής, η προπόνηση συντονισμού, οι συνδυαστικές ασκήσεις (ταυτόχρονη προπόνηση δύναμης, αντοχής και ισορροπίας) όπως και το Tai-chi , έχουν αποφέρει ευεργετικά αποτελέσματα σε ορισμένες λειτουργικές παραμέτρους. Επίσης, οι πρόσφατες τεχνολογικές εξελίξεις οδήγησαν σε εισαγωγή νέων μεθόδων άσκησης που βασίζονται στην εικονική πραγματικότητα για την εκτέλεση διαφορετικών εργασιών. Οι φυσιοθεραπευτές, ως επαγγελματίες υγείας, μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στη μείωση του κινδύνου πτώσης στον γηριατρικό πληθυσμό. Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι πτώσεις μπορούν να προληφθούν με έλεγχο για τον εντοπισμό παραγόντων κινδύνου και την εφαρμογή προσαρμοσμένων παρεμβάσεων, μια διαδικασία που εμπίπτει στο πεδίο της πρακτικής του φυσιοθεραπευτή. Ο προσδιορισμός του τύπου της άσκησης που είναι ο πιο ασφαλής, αποτελεσματικός και πιο εύκολα εφαρμόσιμος θα βοηθούσε σημαντικά τους κλινικούς φυσικοθεραπευτές και τα ιδρύματα περίθαλψης στη λήψη τεκμηριωμένων αποφάσεων σχετικά με το ποιες παρεμβάσεις θα εκτελέσουν σε συνάρτηση πάντα με τους δεδομένους κλινικούς στόχους και τους δημοσιονομικούς περιορισμούς. Αν και οι φυσιοθεραπευτές διαθέτουν την κλινική γνώση και την ικανότητα να σχεδιάζουν μαθήματα ομαδικής άσκησης, αυτά τα μαθήματα αρκετές φορές δεν προσφέρονται από φυσιοθεραπευτές για διάφορους λόγους, όπως περιορισμένο χρόνο, έλλειψη πόρων και αποζημίωσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Νταμάρης Σωτήριος","Ntamaris Sotirios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:06Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3325280"],"render_values":[{"text":"uoadl:3325280","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3325280","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3325280","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3325280","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νταμάρης Σωτήριος","Ntamaris Sotirios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3325280","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3325280"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το προσδόκιμο επιβίωσης αυξάνεται σταδιακά παγκοσμίως. Η φυσιολογική φθορά με το πέρασμα των χρόνων μπορεί να οδηγήσει σε μείωση της ικανότητας ισορροπίας και σε αυξημένο κίνδυνο πτώσεων στην τρίτη ηλικία. Το σύνδρομο της αστάθειας ορίζεται ως η σχετιζόμενη με την ηλικία μείωση πολλαπλών φυσιολογικών διεργασιών και λειτουργιών, με αρνητικό αντίκτυπο σε πολλαπλούς τομείς της υγείας των ηλικιωμένων. Πιθανά αποτελέσματα του συνδρόμου αποτελούν η αναπηρία, οι διάφοροι τραυματισμοί και ασθένειες, η νοσηλεία σε νοσοκομείο, οι πτώσεις και η αυξημένη θνησιμότητα που επηρεάζουν, άμεσα και έμμεσα, μεταξύ άλλων και την σπονδυλική στήλη. Ως εκ τούτου, η πρόληψη των πτώσεων στους ηλικιωμένους είναι όλο και πιο επιτακτική για τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης. Παρεμβάσεις όπως η προπόνηση με αντιστάσεις, η προπόνηση ισορροπίας, η προπόνηση αντοχής, η προπόνηση συντονισμού, οι συνδυαστικές ασκήσεις (ταυτόχρονη προπόνηση δύναμης, αντοχής και ισορροπίας) όπως και το Tai-chi , έχουν αποφέρει ευεργετικά αποτελέσματα σε ορισμένες λειτουργικές παραμέτρους. Επίσης, οι πρόσφατες τεχνολογικές εξελίξεις οδήγησαν σε εισαγωγή νέων μεθόδων άσκησης που βασίζονται στην εικονική πραγματικότητα για την εκτέλεση διαφορετικών εργασιών. Οι φυσιοθεραπευτές, ως επαγγελματίες υγείας, μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στη μείωση του κινδύνου πτώσης στον γηριατρικό πληθυσμό. Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι πτώσεις μπορούν να προληφθούν με έλεγχο για τον εντοπισμό παραγόντων κινδύνου και την εφαρμογή προσαρμοσμένων παρεμβάσεων, μια διαδικασία που εμπίπτει στο πεδίο της πρακτικής του φυσιοθεραπευτή. Ο προσδιορισμός του τύπου της άσκησης που είναι ο πιο ασφαλής, αποτελεσματικός και πιο εύκολα εφαρμόσιμος θα βοηθούσε σημαντικά τους κλινικούς φυσικοθεραπευτές και τα ιδρύματα περίθαλψης στη λήψη τεκμηριωμένων αποφάσεων σχετικά με το ποιες παρεμβάσεις θα εκτελέσουν σε συνάρτηση πάντα με τους δεδομένους κλινικούς στόχους και τους δημοσιονομικούς περιορισμούς. Αν και οι φυσιοθεραπευτές διαθέτουν την κλινική γνώση και την ικανότητα να σχεδιάζουν μαθήματα ομαδικής άσκησης, αυτά τα μαθήματα αρκετές φορές δεν προσφέρονται από φυσιοθεραπευτές για διάφορους λόγους, όπως περιορισμένο χρόνο, έλλειψη πόρων και αποζημίωσης.","The world population tends to age gradually. Physiological deterioration over time can lead to decreased balance capacity and an increased risk of falls in old age. Frailty syndrome is therefore defined as the age-related reduction of multiple physiological processes and functions, with a negative impact on multiple areas of health such as disability, injury, various diseases, hospitalizations, falls and mortality, affecting the spine directly and indirectly. Prevention of falls among the elderly is therefore increasingly imperative for healthcare systems. Interventions such as resistance training, balance training, endurance training, coordination training, combination exercises (ie, simultaneous strength, endurance and balance training) as well as Tai chi, have yielded beneficial results in some functional parameters. Recent technological developments have also led to the introduction of new virtual reality based practice methods for performing different tasks. Physiotherapists, as health professionals, can play an important role in reducing the risk of falls in the geriatric population. There is evidence that falls can be prevented by screening for risk factors and prescribing custom interventions, a process that falls within the physiotherapists practice. Determining the type of exercise intervention that is safest, most effective, and most easily applicable would greatly assist clinical physiotherapists and caregivers in making informed decisions about which interventions to perform, always depending on the given clinical goals and budgets restrictions. Although physiotherapists have the clinical knowledge and ability to plan group exercise courses, these courses are often not offered by physiotherapists for a variety of reasons, such as limited time, lack of resources, and compensation."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η σημασία και το πλάνο της γηριατρικής φυσικοθεραπείας στην πρόληψη των πτώσεων και των συνοδών κακώσεων της σπονδυλικής στήλης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νταμάρης Σωτήριος","Ntamaris Sotirios"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Το προσδόκιμο επιβίωσης αυξάνεται σταδιακά παγκοσμίως. Η φυσιολογική φθορά με το πέρασμα των χρόνων μπορεί να οδηγήσει σε μείωση της ικανότητας ισορροπίας και σε αυξημένο κίνδυνο πτώσεων στην τρίτη ηλικία. Το σύνδρομο της αστάθειας ορίζεται ως η σχετιζόμενη με την ηλικία μείωση πολλαπλών φυσιολογικών διεργασιών και λειτουργιών, με αρνητικό αντίκτυπο σε πολλαπλούς τομείς της υγείας των ηλικιωμένων. Πιθανά αποτελέσματα του συνδρόμου αποτελούν η αναπηρία, οι διάφοροι τραυματισμοί και ασθένειες, η νοσηλεία σε νοσοκομείο, οι πτώσεις και η αυξημένη θνησιμότητα που επηρεάζουν, άμεσα και έμμεσα, μεταξύ άλλων και την σπονδυλική στήλη. Ως εκ τούτου, η πρόληψη των πτώσεων στους ηλικιωμένους είναι όλο και πιο επιτακτική για τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης. Παρεμβάσεις όπως η προπόνηση με αντιστάσεις, η προπόνηση ισορροπίας, η προπόνηση αντοχής, η προπόνηση συντονισμού, οι συνδυαστικές ασκήσεις (ταυτόχρονη προπόνηση δύναμης, αντοχής και ισορροπίας) όπως και το Tai-chi , έχουν αποφέρει ευεργετικά αποτελέσματα σε ορισμένες λειτουργικές παραμέτρους. Επίσης, οι πρόσφατες τεχνολογικές εξελίξεις οδήγησαν σε εισαγωγή νέων μεθόδων άσκησης που βασίζονται στην εικονική πραγματικότητα για την εκτέλεση διαφορετικών εργασιών. Οι φυσιοθεραπευτές, ως επαγγελματίες υγείας, μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στη μείωση του κινδύνου πτώσης στον γηριατρικό πληθυσμό. Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι πτώσεις μπορούν να προληφθούν με έλεγχο για τον εντοπισμό παραγόντων κινδύνου και την εφαρμογή προσαρμοσμένων παρεμβάσεων, μια διαδικασία που εμπίπτει στο πεδίο της πρακτικής του φυσιοθεραπευτή. Ο προσδιορισμός του τύπου της άσκησης που είναι ο πιο ασφαλής, αποτελεσματικός και πιο εύκολα εφαρμόσιμος θα βοηθούσε σημαντικά τους κλινικούς φυσικοθεραπευτές και τα ιδρύματα περίθαλψης στη λήψη τεκμηριωμένων αποφάσεων σχετικά με το ποιες παρεμβάσεις θα εκτελέσουν σε συνάρτηση πάντα με τους δεδομένους κλινικούς στόχους και τους δημοσιονομικούς περιορισμούς. Αν και οι φυσιοθεραπευτές διαθέτουν την κλινική γνώση και την ικανότητα να σχεδιάζουν μαθήματα ομαδικής άσκησης, αυτά τα μαθήματα αρκετές φορές δεν προσφέρονται από φυσιοθεραπευτές για διάφορους λόγους, όπως περιορισμένο χρόνο, έλλειψη πόρων και αποζημίωσης.","The world population tends to age gradually. Physiological deterioration over time can lead to decreased balance capacity and an increased risk of falls in old age. Frailty syndrome is therefore defined as the age-related reduction of multiple physiological processes and functions, with a negative impact on multiple areas of health such as disability, injury, various diseases, hospitalizations, falls and mortality, affecting the spine directly and indirectly. Prevention of falls among the elderly is therefore increasingly imperative for healthcare systems. Interventions such as resistance training, balance training, endurance training, coordination training, combination exercises (ie, simultaneous strength, endurance and balance training) as well as Tai chi, have yielded beneficial results in some functional parameters. Recent technological developments have also led to the introduction of new virtual reality based practice methods for performing different tasks. Physiotherapists, as health professionals, can play an important role in reducing the risk of falls in the geriatric population. There is evidence that falls can be prevented by screening for risk factors and prescribing custom interventions, a process that falls within the physiotherapists practice. Determining the type of exercise intervention that is safest, most effective, and most easily applicable would greatly assist clinical physiotherapists and caregivers in making informed decisions about which interventions to perform, always depending on the given clinical goals and budgets restrictions. Although physiotherapists have the clinical knowledge and ability to plan group exercise courses, these courses are often not offered by physiotherapists for a variety of reasons, such as limited time, lack of resources, and compensation."],"dc:identifier":["uoadl:3325280","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3325280"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η σημασία και το πλάνο της γηριατρικής φυσικοθεραπείας στην πρόληψη των πτώσεων και των συνοδών κακώσεων της σπονδυλικής στήλης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:06Z"}