{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3326919"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3326919","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το ποιητικό έργο του Κώστα Ταχτσή","abstract":"Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η εξέταση του ποιητικού έργου του Κώστα Τατχσή ως μια πτυχή της ευρύτερης συγγραφικής εικόνας που συνθέτει ο ίδιος μέσα από το συνολικό, λογοτεχνικό και μη, κειμενικό του αποτύπωμα. Οι ποιητικές αυτές αυτοεμφανίσεις του που δημοσιεύτηκαν κατά τη δεκαετία του ’50 σε πέντε συλλογές (Δέκα ποιήματα, Μικρά ποιήματα, Περί ώραν δωδεκάτην, Η συμφωνία του Μπραζίλιαν, Καφενείον το «Βυζάντιον») και επανήλθαν στο προσκήνιο το ’72 μέσω μιας επιλεκτικής συγκεντρωτικής έκδοσης που επιμελείται ο ίδιος ο Ταχτσής αποτελούν πραγματώσεις του συγγραφικού του προσωπείου, το οποίο μέχρι τότε συνίσταται από το μυθιστόρημά του Το τρίτο στεφάνι και τη συλλογή διηγημάτων του Τα ρέστα. Η προσέγγιση του ποιητικού του corpus, σε συνδυασμό με το λοιπό αρχειακό υλικό, αποσκοπεί στην ανάδειξη μιας ακόμη πτυχής του αναπαριστώμενου υποκειμένου που συνέχει το έργο του, εστιάζοντας στο «αντιφατικό» και «κατακερματισμένο» προσωπείο του Ταχτσή, ως μια παραστασιακή επιτέλεση του πραγματικού προσώπου του συγγραφέα. Για την ανάδειξη αυτού του διαρκώς επανεπινοούμενου ποιητικού υποκειμένου αντλούνται στοιχεία από τη μεταμοντέρνα θεωρία της Hutcheon, εστιάζοντας κυρίως στο στοιχείο της αποφυσικοποίησης όλων των αφηγήσεων που αναφέρονται σε μια παγιωμένη πραγματικότητα. Η διαδικασία αυτή αποτυπώνεται και στα ποιήματα του Ταχτσή, καθώς η εντύπωση μιας ενιαίας κειμενικής «οντότητας» διαρκώς ανατρέπεται ποικιλοτρόπως. Αυτό ακριβώς το στοιχείο της ανατροπής που συναντάται στο σύνολο των ποιημάτων του επιτελείται τόσο στο επίπεδο της γλώσσας, μέσω του χιούμορ, της σάτιρας, της ειρωνείας και της παρωδίας, όσο και στο επίπεδο της απόδοση του ποιητικού υποκειμένου, το οποίο άλλοτε επιτρέπει τη διήθηση του πραγματικού προσώπου του ποιητή μέσα από αυτό, κι άλλοτε πάλι συντίθεται ως μια περσόνα πίσω από την οποία διαφεύγει συνεχώς το υπαρκτό υποκείμενο. Στο πλαίσιο αυτής της εργασίας επιδιώκεται λοιπόν η ανάδειξη αυτού του επανερχόμενου «παιχνιδιού ρόλων» στο σύνολο του συγγραφικού και ειδικότερα του ποιητικού έργου του Ταχτσή, έτσι ώστε να υπογραμμιστεί πως η κειμενική παρουσία του Ταχτσή δεν είναι μόνο μια παραστασιακή επιτέλεση του ίδιου του εαυτού του ως συγγραφέα και ποιητή, αλλά πρόκειται ουσιαστικά για ένα υπαρξιακό «μανιφέστο» του κατακερματισμένου και πολλαπλώς αποδιδόμενου υποκειμένου.","abstract_html":"Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η εξέταση του ποιητικού έργου του Κώστα Τατχσή ως μια πτυχή της ευρύτερης συγγραφικής εικόνας που συνθέτει ο ίδιος μέσα από το συνολικό, λογοτεχνικό και μη, κειμενικό του αποτύπωμα. Οι ποιητικές αυτές αυτοεμφανίσεις του που δημοσιεύτηκαν κατά τη δεκαετία του ’50 σε πέντε συλλογές (Δέκα ποιήματα, Μικρά ποιήματα, Περί ώραν δωδεκάτην, Η συμφωνία του Μπραζίλιαν, Καφενείον το «Βυζάντιον») και επανήλθαν στο προσκήνιο το ’72 μέσω μιας επιλεκτικής συγκεντρωτικής έκδοσης που επιμελείται ο ίδιος ο Ταχτσής αποτελούν πραγματώσεις του συγγραφικού του προσωπείου, το οποίο μέχρι τότε συνίσταται από το μυθιστόρημά του Το τρίτο στεφάνι και τη συλλογή διηγημάτων του Τα ρέστα. Η προσέγγιση του ποιητικού του corpus, σε συνδυασμό με το λοιπό αρχειακό υλικό, αποσκοπεί στην ανάδειξη μιας ακόμη πτυχής του αναπαριστώμενου υποκειμένου που συνέχει το έργο του, εστιάζοντας στο «αντιφατικό» και «κατακερματισμένο» προσωπείο του Ταχτσή, ως μια παραστασιακή επιτέλεση του πραγματικού προσώπου του συγγραφέα. Για την ανάδειξη αυτού του διαρκώς επανεπινοούμενου ποιητικού υποκειμένου αντλούνται στοιχεία από τη μεταμοντέρνα θεωρία της Hutcheon, εστιάζοντας κυρίως στο στοιχείο της αποφυσικοποίησης όλων των αφηγήσεων που αναφέρονται σε μια παγιωμένη πραγματικότητα. Η διαδικασία αυτή αποτυπώνεται και στα ποιήματα του Ταχτσή, καθώς η εντύπωση μιας ενιαίας κειμενικής «οντότητας» διαρκώς ανατρέπεται ποικιλοτρόπως. Αυτό ακριβώς το στοιχείο της ανατροπής που συναντάται στο σύνολο των ποιημάτων του επιτελείται τόσο στο επίπεδο της γλώσσας, μέσω του χιούμορ, της σάτιρας, της ειρωνείας και της παρωδίας, όσο και στο επίπεδο της απόδοση του ποιητικού υποκειμένου, το οποίο άλλοτε επιτρέπει τη διήθηση του πραγματικού προσώπου του ποιητή μέσα από αυτό, κι άλλοτε πάλι συντίθεται ως μια περσόνα πίσω από την οποία διαφεύγει συνεχώς το υπαρκτό υποκείμενο. Στο πλαίσιο αυτής της εργασίας επιδιώκεται λοιπόν η ανάδειξη αυτού του επανερχόμενου «παιχνιδιού ρόλων» στο σύνολο του συγγραφικού και ειδικότερα του ποιητικού έργου του Ταχτσή, έτσι ώστε να υπογραμμιστεί πως η κειμενική παρουσία του Ταχτσή δεν είναι μόνο μια παραστασιακή επιτέλεση του ίδιου του εαυτού του ως συγγραφέα και ποιητή, αλλά πρόκειται ουσιαστικά για ένα υπαρξιακό «μανιφέστο» του κατακερματισμένου και πολλαπλώς αποδιδόμενου υποκειμένου.","abstract_has_math":false,"creators":["Αγγέλη Ειρήνη","Angeli Eirini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:08Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3326919"],"render_values":[{"text":"uoadl:3326919","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3326919","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3326919","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3326919","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αγγέλη Ειρήνη","Angeli Eirini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3326919","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3326919"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η εξέταση του ποιητικού έργου του Κώστα Τατχσή ως μια πτυχή της ευρύτερης συγγραφικής εικόνας που συνθέτει ο ίδιος μέσα από το συνολικό, λογοτεχνικό και μη, κειμενικό του αποτύπωμα. Οι ποιητικές αυτές αυτοεμφανίσεις του που δημοσιεύτηκαν κατά τη δεκαετία του ’50 σε πέντε συλλογές (Δέκα ποιήματα, Μικρά ποιήματα, Περί ώραν δωδεκάτην, Η συμφωνία του Μπραζίλιαν, Καφενείον το «Βυζάντιον») και επανήλθαν στο προσκήνιο το ’72 μέσω μιας επιλεκτικής συγκεντρωτικής έκδοσης που επιμελείται ο ίδιος ο Ταχτσής αποτελούν πραγματώσεις του συγγραφικού του προσωπείου, το οποίο μέχρι τότε συνίσταται από το μυθιστόρημά του Το τρίτο στεφάνι και τη συλλογή διηγημάτων του Τα ρέστα. Η προσέγγιση του ποιητικού του corpus, σε συνδυασμό με το λοιπό αρχειακό υλικό, αποσκοπεί στην ανάδειξη μιας ακόμη πτυχής του αναπαριστώμενου υποκειμένου που συνέχει το έργο του, εστιάζοντας στο «αντιφατικό» και «κατακερματισμένο» προσωπείο του Ταχτσή, ως μια παραστασιακή επιτέλεση του πραγματικού προσώπου του συγγραφέα. Για την ανάδειξη αυτού του διαρκώς επανεπινοούμενου ποιητικού υποκειμένου αντλούνται στοιχεία από τη μεταμοντέρνα θεωρία της Hutcheon, εστιάζοντας κυρίως στο στοιχείο της αποφυσικοποίησης όλων των αφηγήσεων που αναφέρονται σε μια παγιωμένη πραγματικότητα. Η διαδικασία αυτή αποτυπώνεται και στα ποιήματα του Ταχτσή, καθώς η εντύπωση μιας ενιαίας κειμενικής «οντότητας» διαρκώς ανατρέπεται ποικιλοτρόπως. Αυτό ακριβώς το στοιχείο της ανατροπής που συναντάται στο σύνολο των ποιημάτων του επιτελείται τόσο στο επίπεδο της γλώσσας, μέσω του χιούμορ, της σάτιρας, της ειρωνείας και της παρωδίας, όσο και στο επίπεδο της απόδοση του ποιητικού υποκειμένου, το οποίο άλλοτε επιτρέπει τη διήθηση του πραγματικού προσώπου του ποιητή μέσα από αυτό, κι άλλοτε πάλι συντίθεται ως μια περσόνα πίσω από την οποία διαφεύγει συνεχώς το υπαρκτό υποκείμενο. Στο πλαίσιο αυτής της εργασίας επιδιώκεται λοιπόν η ανάδειξη αυτού του επανερχόμενου «παιχνιδιού ρόλων» στο σύνολο του συγγραφικού και ειδικότερα του ποιητικού έργου του Ταχτσή, έτσι ώστε να υπογραμμιστεί πως η κειμενική παρουσία του Ταχτσή δεν είναι μόνο μια παραστασιακή επιτέλεση του ίδιου του εαυτού του ως συγγραφέα και ποιητή, αλλά πρόκειται ουσιαστικά για ένα υπαρξιακό «μανιφέστο» του κατακερματισμένου και πολλαπλώς αποδιδόμενου υποκειμένου.","The object of this thesis is the examination of the poetic work of Kostas Tachtsis as part of the wider authorial image that he composes through his overall, literary and non-literary, textual imprint. These poetic self-appearances of his which were published during the 1950s in five collections (Δέκα ποιήματα/ Ten Poems, Μικρά ποιήματα/ Short Poems, Περί ώραν δωδεκάτην/ Towards the Twelfth Hour, Η συμφωνία του Μπραζίλιαν/ The Symphony of the Brazilian, Καφενείον το «Βυζάντιον»/ Café Byzantium) and came back to the fore in 1972 through a selective compilation edited by Tachtsis himself, they are realizations of his authorial profile, which until then consisted of his novel The third wedding wreath (Το τρίτο στεφάνι) and his collection of short stories Τα ρέστα (The Change). The approach of his poetic corpus, combined with the other archival material, aims to highlight one more aspect of the represented subject that binds his work, focusing on the \"contradictory\" and \"fragmented\" face of Tachtsis, as a performative performance of the real face of the author. To highlight this constantly reinvented poetic subject, elements are drawn from Hutcheon's postmodern theory, focusing mainly on the element of denaturalization of all narratives that refer to an established reality. This process is also reflected in Tachtsis’ poems, as the impression of a single textual \"entity\" is constantly subverted in various ways. This very element of subversion found in all of his poems is carried out both at the level of language, through humor, satire, irony and parody, and at the level of rendering of the poetic subject, which sometimes allows the percolation of the real person of the poet through it, and some other times it is composed as a persona behind of which the real subject constantly escapes. In the context of this work, it is therefore sought to highlight this recurring \"role play\" in the whole of Tachtsis' writing and particularly in his poetic work, so as to underline that Tachtsis' textual presence is not only a performative performance of himself as writer and poet, but it is essentially an existential \"manifesto\" of the fragmented and multiple attributed subject."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το ποιητικό έργο του Κώστα Ταχτσή"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αγγέλη Ειρήνη","Angeli Eirini"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η εξέταση του ποιητικού έργου του Κώστα Τατχσή ως μια πτυχή της ευρύτερης συγγραφικής εικόνας που συνθέτει ο ίδιος μέσα από το συνολικό, λογοτεχνικό και μη, κειμενικό του αποτύπωμα. Οι ποιητικές αυτές αυτοεμφανίσεις του που δημοσιεύτηκαν κατά τη δεκαετία του ’50 σε πέντε συλλογές (Δέκα ποιήματα, Μικρά ποιήματα, Περί ώραν δωδεκάτην, Η συμφωνία του Μπραζίλιαν, Καφενείον το «Βυζάντιον») και επανήλθαν στο προσκήνιο το ’72 μέσω μιας επιλεκτικής συγκεντρωτικής έκδοσης που επιμελείται ο ίδιος ο Ταχτσής αποτελούν πραγματώσεις του συγγραφικού του προσωπείου, το οποίο μέχρι τότε συνίσταται από το μυθιστόρημά του Το τρίτο στεφάνι και τη συλλογή διηγημάτων του Τα ρέστα. Η προσέγγιση του ποιητικού του corpus, σε συνδυασμό με το λοιπό αρχειακό υλικό, αποσκοπεί στην ανάδειξη μιας ακόμη πτυχής του αναπαριστώμενου υποκειμένου που συνέχει το έργο του, εστιάζοντας στο «αντιφατικό» και «κατακερματισμένο» προσωπείο του Ταχτσή, ως μια παραστασιακή επιτέλεση του πραγματικού προσώπου του συγγραφέα. Για την ανάδειξη αυτού του διαρκώς επανεπινοούμενου ποιητικού υποκειμένου αντλούνται στοιχεία από τη μεταμοντέρνα θεωρία της Hutcheon, εστιάζοντας κυρίως στο στοιχείο της αποφυσικοποίησης όλων των αφηγήσεων που αναφέρονται σε μια παγιωμένη πραγματικότητα. Η διαδικασία αυτή αποτυπώνεται και στα ποιήματα του Ταχτσή, καθώς η εντύπωση μιας ενιαίας κειμενικής «οντότητας» διαρκώς ανατρέπεται ποικιλοτρόπως. Αυτό ακριβώς το στοιχείο της ανατροπής που συναντάται στο σύνολο των ποιημάτων του επιτελείται τόσο στο επίπεδο της γλώσσας, μέσω του χιούμορ, της σάτιρας, της ειρωνείας και της παρωδίας, όσο και στο επίπεδο της απόδοση του ποιητικού υποκειμένου, το οποίο άλλοτε επιτρέπει τη διήθηση του πραγματικού προσώπου του ποιητή μέσα από αυτό, κι άλλοτε πάλι συντίθεται ως μια περσόνα πίσω από την οποία διαφεύγει συνεχώς το υπαρκτό υποκείμενο. Στο πλαίσιο αυτής της εργασίας επιδιώκεται λοιπόν η ανάδειξη αυτού του επανερχόμενου «παιχνιδιού ρόλων» στο σύνολο του συγγραφικού και ειδικότερα του ποιητικού έργου του Ταχτσή, έτσι ώστε να υπογραμμιστεί πως η κειμενική παρουσία του Ταχτσή δεν είναι μόνο μια παραστασιακή επιτέλεση του ίδιου του εαυτού του ως συγγραφέα και ποιητή, αλλά πρόκειται ουσιαστικά για ένα υπαρξιακό «μανιφέστο» του κατακερματισμένου και πολλαπλώς αποδιδόμενου υποκειμένου.","The object of this thesis is the examination of the poetic work of Kostas Tachtsis as part of the wider authorial image that he composes through his overall, literary and non-literary, textual imprint. These poetic self-appearances of his which were published during the 1950s in five collections (Δέκα ποιήματα/ Ten Poems, Μικρά ποιήματα/ Short Poems, Περί ώραν δωδεκάτην/ Towards the Twelfth Hour, Η συμφωνία του Μπραζίλιαν/ The Symphony of the Brazilian, Καφενείον το «Βυζάντιον»/ Café Byzantium) and came back to the fore in 1972 through a selective compilation edited by Tachtsis himself, they are realizations of his authorial profile, which until then consisted of his novel The third wedding wreath (Το τρίτο στεφάνι) and his collection of short stories Τα ρέστα (The Change). The approach of his poetic corpus, combined with the other archival material, aims to highlight one more aspect of the represented subject that binds his work, focusing on the \"contradictory\" and \"fragmented\" face of Tachtsis, as a performative performance of the real face of the author. To highlight this constantly reinvented poetic subject, elements are drawn from Hutcheon's postmodern theory, focusing mainly on the element of denaturalization of all narratives that refer to an established reality. This process is also reflected in Tachtsis’ poems, as the impression of a single textual \"entity\" is constantly subverted in various ways. This very element of subversion found in all of his poems is carried out both at the level of language, through humor, satire, irony and parody, and at the level of rendering of the poetic subject, which sometimes allows the percolation of the real person of the poet through it, and some other times it is composed as a persona behind of which the real subject constantly escapes. In the context of this work, it is therefore sought to highlight this recurring \"role play\" in the whole of Tachtsis' writing and particularly in his poetic work, so as to underline that Tachtsis' textual presence is not only a performative performance of himself as writer and poet, but it is essentially an existential \"manifesto\" of the fragmented and multiple attributed subject."],"dc:identifier":["uoadl:3326919","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3326919"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Το ποιητικό έργο του Κώστα Ταχτσή"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:08Z"}