{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3327395"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3327395","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σχέσεις Κύπρου και ΕΣΣΔ 1960-1965, η στρατηγική προσέγγισης της Μόσχας, από την κυβέρνηση Μακαρίου, υπό το πρίσμα της θεωρίας ανάλυσης εξωτερικής πολιτικής","abstract":"Η ανάλυση της εξωτερικής πολιτικής της πρώιμης Κυπριακής Δημοκρατίας και της στάσης διεθνών παραγόντων όπως της ΕΣΣΔ είναι απαραίτητη για την κατανόηση της εξέλιξης του κυπριακού ζητήματος. Το θεωρητικό υπόβαθρο για την μελέτη της εξωτερικής πολιτικής έχει ως βάση το υπόδειγμα του ορθολογικού δρώντα (Rational Actor Model). Σύμφωνα με το υπόδειγμα αυτό, οι βασικός δρώντες της εξωτερικής πολιτικής είναι τα κράτη και πιο συγκεκριμένα η κυβέρνηση ενός κράτους, η οποία λειτουργεί ορθολογικά ως μία ενοποιημένη μονάδα παραγωγής πολιτικής, θέτοντας και εξυπηρετώντας στόχους οι οποίοι βελτιστοποιούν το συμφέρον της, λειτουργώντας ορθολογικά επί τη βάσει ανάλυσης κόστους – οφέλους. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος αποτέλεσε την ηγετική φυσιογνωμία της πρώιμης Κυπριακής Δημοκρατίας και επιδίωξε την εξασφάλιση της ανεξαρτησίας του νέου κράτους, ασκώντας αδέσμευτη εξωτερική πολιτική, ακροβατώντας στο μέσο των δύο «κόσμων» του Ψυχρού πολέμου. Η προσέγγιση του με την Μόσχα η οποία εκδηλώθηκε με εναργέστερο τρόπο έπειτα από την εκδήλωση της σοβαρής διακοινοτικής κρίσης του 1963-1964, αποτέλεσε ένα μέσο για την ισχυροποίηση της θέσης του νέου κράτους στο διεθνές στερέωμα, συμβάλλοντας στην προστασία της ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας έναντι των τουρκικών επιθετικών ενεργειών και ενισχύοντας την θέση της κυπριακής κυβέρνησης, ώστε να αποτρέψει την υλοποίηση σχεδίων επίλυσης του Κυπριακού στο πλαίσιο της συμμαχίας του ΝΑΤΟ. Η επαναπροσέγγιση Μόσχας και Άγκυρας κατά τα τέλη του 1964 στέρησε τον Αρχιεπίσκοπο από μία σημαντική εστία διεθνούς υποστήριξης και συνέβαλλε στην προετοιμασία του πεδίου για την μελλοντική ικανοποίηση των τουρκικών επιδιώξεων στο Κυπριακό.","abstract_html":"Η ανάλυση της εξωτερικής πολιτικής της πρώιμης Κυπριακής Δημοκρατίας και της στάσης διεθνών παραγόντων όπως της ΕΣΣΔ είναι απαραίτητη για την κατανόηση της εξέλιξης του κυπριακού ζητήματος. Το θεωρητικό υπόβαθρο για την μελέτη της εξωτερικής πολιτικής έχει ως βάση το υπόδειγμα του ορθολογικού δρώντα (Rational Actor Model). Σύμφωνα με το υπόδειγμα αυτό, οι βασικός δρώντες της εξωτερικής πολιτικής είναι τα κράτη και πιο συγκεκριμένα η κυβέρνηση ενός κράτους, η οποία λειτουργεί ορθολογικά ως μία ενοποιημένη μονάδα παραγωγής πολιτικής, θέτοντας και εξυπηρετώντας στόχους οι οποίοι βελτιστοποιούν το συμφέρον της, λειτουργώντας ορθολογικά επί τη βάσει ανάλυσης κόστους – οφέλους. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος αποτέλεσε την ηγετική φυσιογνωμία της πρώιμης Κυπριακής Δημοκρατίας και επιδίωξε την εξασφάλιση της ανεξαρτησίας του νέου κράτους, ασκώντας αδέσμευτη εξωτερική πολιτική, ακροβατώντας στο μέσο των δύο «κόσμων» του Ψυχρού πολέμου. Η προσέγγιση του με την Μόσχα η οποία εκδηλώθηκε με εναργέστερο τρόπο έπειτα από την εκδήλωση της σοβαρής διακοινοτικής κρίσης του 1963-1964, αποτέλεσε ένα μέσο για την ισχυροποίηση της θέσης του νέου κράτους στο διεθνές στερέωμα, συμβάλλοντας στην προστασία της ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας έναντι των τουρκικών επιθετικών ενεργειών και ενισχύοντας την θέση της κυπριακής κυβέρνησης, ώστε να αποτρέψει την υλοποίηση σχεδίων επίλυσης του Κυπριακού στο πλαίσιο της συμμαχίας του ΝΑΤΟ. Η επαναπροσέγγιση Μόσχας και Άγκυρας κατά τα τέλη του 1964 στέρησε τον Αρχιεπίσκοπο από μία σημαντική εστία διεθνούς υποστήριξης και συνέβαλλε στην προετοιμασία του πεδίου για την μελλοντική ικανοποίηση των τουρκικών επιδιώξεων στο Κυπριακό.","abstract_has_math":false,"creators":["Χατζηδημητρίου-Ζουμής Παναγιώτης","Chatzidimitriou-Zoumis Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:08Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3327395"],"render_values":[{"text":"uoadl:3327395","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3327395","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3327395","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3327395","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χατζηδημητρίου-Ζουμής Παναγιώτης","Chatzidimitriou-Zoumis Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3327395","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3327395"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ανάλυση της εξωτερικής πολιτικής της πρώιμης Κυπριακής Δημοκρατίας και της στάσης διεθνών παραγόντων όπως της ΕΣΣΔ είναι απαραίτητη για την κατανόηση της εξέλιξης του κυπριακού ζητήματος. Το θεωρητικό υπόβαθρο για την μελέτη της εξωτερικής πολιτικής έχει ως βάση το υπόδειγμα του ορθολογικού δρώντα (Rational Actor Model). Σύμφωνα με το υπόδειγμα αυτό, οι βασικός δρώντες της εξωτερικής πολιτικής είναι τα κράτη και πιο συγκεκριμένα η κυβέρνηση ενός κράτους, η οποία λειτουργεί ορθολογικά ως μία ενοποιημένη μονάδα παραγωγής πολιτικής, θέτοντας και εξυπηρετώντας στόχους οι οποίοι βελτιστοποιούν το συμφέρον της, λειτουργώντας ορθολογικά επί τη βάσει ανάλυσης κόστους – οφέλους. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος αποτέλεσε την ηγετική φυσιογνωμία της πρώιμης Κυπριακής Δημοκρατίας και επιδίωξε την εξασφάλιση της ανεξαρτησίας του νέου κράτους, ασκώντας αδέσμευτη εξωτερική πολιτική, ακροβατώντας στο μέσο των δύο «κόσμων» του Ψυχρού πολέμου. Η προσέγγιση του με την Μόσχα η οποία εκδηλώθηκε με εναργέστερο τρόπο έπειτα από την εκδήλωση της σοβαρής διακοινοτικής κρίσης του 1963-1964, αποτέλεσε ένα μέσο για την ισχυροποίηση της θέσης του νέου κράτους στο διεθνές στερέωμα, συμβάλλοντας στην προστασία της ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας έναντι των τουρκικών επιθετικών ενεργειών και ενισχύοντας την θέση της κυπριακής κυβέρνησης, ώστε να αποτρέψει την υλοποίηση σχεδίων επίλυσης του Κυπριακού στο πλαίσιο της συμμαχίας του ΝΑΤΟ. Η επαναπροσέγγιση Μόσχας και Άγκυρας κατά τα τέλη του 1964 στέρησε τον Αρχιεπίσκοπο από μία σημαντική εστία διεθνούς υποστήριξης και συνέβαλλε στην προετοιμασία του πεδίου για την μελλοντική ικανοποίηση των τουρκικών επιδιώξεων στο Κυπριακό.","The analysis of the foreign policy of the early Republic of Cyprus and the attitude of international actors such as the USSR is necessary for understanding the development of the Cyprus dispute. The theoretical background for the study of foreign policy of the Republic of Cyprus, in this study, is based on the Rational Actor Model. According to which the main actor of foreign policy is the government of a state, which functions as a rational unitary actor of policy production, setting and serving objectives that optimize its interest, based on a cost-benefit analysis. Archbishop Makarios was the president and the leading figure of the early Republic of Cyprus and sought to ensure the independence of the new state, exercising a non-aligned foreign policy, walking in the middle of the two “worlds” of the Cold War. His approach with Moscow, which manifested itself more clearly after the outbreak of the serious intercommunal crisis of 1963-1964, is a mean of strengthening the position of the new state in the international scene, contributing to the protection of the integrity of the Republic of Cyprus against Turkish aggression and strengthening the position of the Cypriot government in order to prevent the implementation of resolution plans within the framework of the NATO alliance. The rapprochement between Moscow and Ankara at the end of 1964 deprived the Αrchbishop of an important source of international support and contributed to the preparation of the field for the future satisfaction of Turkish aspirations on the Cyprus dispute."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σχέσεις Κύπρου και ΕΣΣΔ 1960-1965, η στρατηγική προσέγγισης της Μόσχας, από την κυβέρνηση Μακαρίου, υπό το πρίσμα της θεωρίας ανάλυσης εξωτερικής πολιτικής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χατζηδημητρίου-Ζουμής Παναγιώτης","Chatzidimitriou-Zoumis Panagiotis"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η ανάλυση της εξωτερικής πολιτικής της πρώιμης Κυπριακής Δημοκρατίας και της στάσης διεθνών παραγόντων όπως της ΕΣΣΔ είναι απαραίτητη για την κατανόηση της εξέλιξης του κυπριακού ζητήματος. Το θεωρητικό υπόβαθρο για την μελέτη της εξωτερικής πολιτικής έχει ως βάση το υπόδειγμα του ορθολογικού δρώντα (Rational Actor Model). Σύμφωνα με το υπόδειγμα αυτό, οι βασικός δρώντες της εξωτερικής πολιτικής είναι τα κράτη και πιο συγκεκριμένα η κυβέρνηση ενός κράτους, η οποία λειτουργεί ορθολογικά ως μία ενοποιημένη μονάδα παραγωγής πολιτικής, θέτοντας και εξυπηρετώντας στόχους οι οποίοι βελτιστοποιούν το συμφέρον της, λειτουργώντας ορθολογικά επί τη βάσει ανάλυσης κόστους – οφέλους. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος αποτέλεσε την ηγετική φυσιογνωμία της πρώιμης Κυπριακής Δημοκρατίας και επιδίωξε την εξασφάλιση της ανεξαρτησίας του νέου κράτους, ασκώντας αδέσμευτη εξωτερική πολιτική, ακροβατώντας στο μέσο των δύο «κόσμων» του Ψυχρού πολέμου. Η προσέγγιση του με την Μόσχα η οποία εκδηλώθηκε με εναργέστερο τρόπο έπειτα από την εκδήλωση της σοβαρής διακοινοτικής κρίσης του 1963-1964, αποτέλεσε ένα μέσο για την ισχυροποίηση της θέσης του νέου κράτους στο διεθνές στερέωμα, συμβάλλοντας στην προστασία της ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας έναντι των τουρκικών επιθετικών ενεργειών και ενισχύοντας την θέση της κυπριακής κυβέρνησης, ώστε να αποτρέψει την υλοποίηση σχεδίων επίλυσης του Κυπριακού στο πλαίσιο της συμμαχίας του ΝΑΤΟ. Η επαναπροσέγγιση Μόσχας και Άγκυρας κατά τα τέλη του 1964 στέρησε τον Αρχιεπίσκοπο από μία σημαντική εστία διεθνούς υποστήριξης και συνέβαλλε στην προετοιμασία του πεδίου για την μελλοντική ικανοποίηση των τουρκικών επιδιώξεων στο Κυπριακό.","The analysis of the foreign policy of the early Republic of Cyprus and the attitude of international actors such as the USSR is necessary for understanding the development of the Cyprus dispute. The theoretical background for the study of foreign policy of the Republic of Cyprus, in this study, is based on the Rational Actor Model. According to which the main actor of foreign policy is the government of a state, which functions as a rational unitary actor of policy production, setting and serving objectives that optimize its interest, based on a cost-benefit analysis. Archbishop Makarios was the president and the leading figure of the early Republic of Cyprus and sought to ensure the independence of the new state, exercising a non-aligned foreign policy, walking in the middle of the two “worlds” of the Cold War. His approach with Moscow, which manifested itself more clearly after the outbreak of the serious intercommunal crisis of 1963-1964, is a mean of strengthening the position of the new state in the international scene, contributing to the protection of the integrity of the Republic of Cyprus against Turkish aggression and strengthening the position of the Cypriot government in order to prevent the implementation of resolution plans within the framework of the NATO alliance. The rapprochement between Moscow and Ankara at the end of 1964 deprived the Αrchbishop of an important source of international support and contributed to the preparation of the field for the future satisfaction of Turkish aspirations on the Cyprus dispute."],"dc:identifier":["uoadl:3327395","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3327395"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Σχέσεις Κύπρου και ΕΣΣΔ 1960-1965, η στρατηγική προσέγγισης της Μόσχας, από την κυβέρνηση Μακαρίου, υπό το πρίσμα της θεωρίας ανάλυσης εξωτερικής πολιτικής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:08Z"}