{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3327624"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3327624","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο κλινικός ρόλος των microRNAs στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας: μια συστηματική προσέγγιση","abstract":"Αυτή η εργασία επικεντρώθηκε στην αξιολόγηση του κλινικού ρόλου των microRNAs στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, ο οποίος ευθύνεται για το 6,6 % των περιστατικών καρκίνου παγκοσμίως και για το 7,5 % των συνολικών θανάτων από καρκίνο στις γυναίκες το 2018. Ο κύριος λόγος της υψηλής θνητότητας του καρκίνου του τραχήλου οφείλεται στην ασυμπτωματική και μη ειδική φύση του, που τον κάνει δύσκολα αναγνωρίσιμο σε πρώιμο στάδιο. Oι πιο κοινές μέθοδοι ανίχνευσης του καρκίνου του τραχήλου είναι το τεστ κατά Παπανικολάου, η κολποσκόπηση και οι καρκινικοί βιοδείκτες του ορού (CEA, SCC Ag και το Ca19-9), Ωστόσο, κανένα από αυτά δεν είναι αρκετά ειδικό και ευαίσθητο για την ανίχνευση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας σε πρώιμο στάδιο. Πρόσφατα, τα microRNA (miRNAs) προτάθηκαν ως ενθαρρυντικοί βιοδείκτες για τη μη επεμβατική ανίχνευση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας με υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα. Τα miRNAs είναι μη κωδικοποιητικά RNA με μήκος 18−25 νουκλεοτίδια που ρυθμίζουν τη γονιδιακή έκφραση στα ευκαρυωτικά κύτταρα μέσω πρόσδεσης στην 3’-αμετάφραστη περιοχή (3’-UTR) των mRNAs-στόχων. Με αυτόν το μηχανισμό, τα miRNAs ρυθμίζουν την αυτο-ανανέωση, τη διαφοροποίηση και τη διαίρεση των κυττάρων, μέσω της μετα-μεταγραφικής σίγησης των γονιδίων. Όσον αφορά στον καρκίνο, έχει παρατηρηθεί ότι τα miRNAs δρουν τόσο ως ογκοκατασταλτικά μόρια όσο και ως ογκογονίδια, τα οποία αναστέλλουν και προάγουν την ανάπτυξη του όγκου αντίστοιχα. Παρά το γεγονός ότι δεν είναι απολύτως σαφές αν η απορρυθμισμένη έκφραση των miRNAs είναι μια αιτία ή ένα αποτέλεσμα της καρκινικής κατάστασης, η σημασία των ρυθμιστικών αυτών μορίων στον καρκίνο είναι πλέον εμφανής. Σε αυτήν την εργασία πραγματοποιήθηκε μια συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση για να ερευνηθεί ο πιθανός κλινικός ρόλος των microRNAs στη διάγνωση και μελλοντικά στη θεραπεία του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Βρέθηκαν πολλά microRNAs που συμμετέχουν σε διάφορους μηχανισμούς της καρκινογένεσης και μεταβάλλουν την έκφρασή τους in vitro και in vivo στα καρκινικά κύτταρα του τραχήλου της μήτρας. Η συστηματικότερη μελέτης 19 ερευνών κατάφερε να συσχετίσει 20 microRNAs (miR-21, miR-10b, miR-195, miR-92a, miR-296, miR-612, miR-142, miR-377, miR-411, miR-183-5p, miR-138-5p, miR-331-3p, miR-338-3p, miR-126, miR-378, miR-329-3p, miR-148a, miR-96-5p, miR-802 και miR-664) με πιθανές πρωτεΐνές στόχους (TIMP3, HOX1, DCUN1D1, p21, Sp1, NOB1, HMGB1, ZEB1, STAT3, ITGB1, SIRT1, RRS1, SFRP4, BTF3, c-Kit, NRP2, PKM2, EYA2, SMAD2 και MMP-9), οι οποίες συμμετέχουν σε διάφορους μηχανισμούς της καρκίνογένεσης.","abstract_html":"Αυτή η εργασία επικεντρώθηκε στην αξιολόγηση του κλινικού ρόλου των microRNAs στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, ο οποίος ευθύνεται για το 6,6 % των περιστατικών καρκίνου παγκοσμίως και για το 7,5 % των συνολικών θανάτων από καρκίνο στις γυναίκες το 2018. Ο κύριος λόγος της υψηλής θνητότητας του καρκίνου του τραχήλου οφείλεται στην ασυμπτωματική και μη ειδική φύση του, που τον κάνει δύσκολα αναγνωρίσιμο σε πρώιμο στάδιο. Oι πιο κοινές μέθοδοι ανίχνευσης του καρκίνου του τραχήλου είναι το τεστ κατά Παπανικολάου, η κολποσκόπηση και οι καρκινικοί βιοδείκτες του ορού (CEA, SCC Ag και το Ca19-9), Ωστόσο, κανένα από αυτά δεν είναι αρκετά ειδικό και ευαίσθητο για την ανίχνευση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας σε πρώιμο στάδιο. Πρόσφατα, τα microRNA (miRNAs) προτάθηκαν ως ενθαρρυντικοί βιοδείκτες για τη μη επεμβατική ανίχνευση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας με υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα. Τα miRNAs είναι μη κωδικοποιητικά RNA με μήκος 18−25 νουκλεοτίδια που ρυθμίζουν τη γονιδιακή έκφραση στα ευκαρυωτικά κύτταρα μέσω πρόσδεσης στην 3’-αμετάφραστη περιοχή (3’-UTR) των mRNAs-στόχων. Με αυτόν το μηχανισμό, τα miRNAs ρυθμίζουν την αυτο-ανανέωση, τη διαφοροποίηση και τη διαίρεση των κυττάρων, μέσω της μετα-μεταγραφικής σίγησης των γονιδίων. Όσον αφορά στον καρκίνο, έχει παρατηρηθεί ότι τα miRNAs δρουν τόσο ως ογκοκατασταλτικά μόρια όσο και ως ογκογονίδια, τα οποία αναστέλλουν και προάγουν την ανάπτυξη του όγκου αντίστοιχα. Παρά το γεγονός ότι δεν είναι απολύτως σαφές αν η απορρυθμισμένη έκφραση των miRNAs είναι μια αιτία ή ένα αποτέλεσμα της καρκινικής κατάστασης, η σημασία των ρυθμιστικών αυτών μορίων στον καρκίνο είναι πλέον εμφανής. Σε αυτήν την εργασία πραγματοποιήθηκε μια συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση για να ερευνηθεί ο πιθανός κλινικός ρόλος των microRNAs στη διάγνωση και μελλοντικά στη θεραπεία του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Βρέθηκαν πολλά microRNAs που συμμετέχουν σε διάφορους μηχανισμούς της καρκινογένεσης και μεταβάλλουν την έκφρασή τους in vitro και in vivo στα καρκινικά κύτταρα του τραχήλου της μήτρας. Η συστηματικότερη μελέτης 19 ερευνών κατάφερε να συσχετίσει 20 microRNAs (miR-21, miR-10b, miR-195, miR-92a, miR-296, miR-612, miR-142, miR-377, miR-411, miR-183-5p, miR-138-5p, miR-331-3p, miR-338-3p, miR-126, miR-378, miR-329-3p, miR-148a, miR-96-5p, miR-802 και miR-664) με πιθανές πρωτεΐνές στόχους (TIMP3, HOX1, DCUN1D1, p21, Sp1, NOB1, HMGB1, ZEB1, STAT3, ITGB1, SIRT1, RRS1, SFRP4, BTF3, c-Kit, NRP2, PKM2, EYA2, SMAD2 και MMP-9), οι οποίες συμμετέχουν σε διάφορους μηχανισμούς της καρκίνογένεσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσιβιδάκης Αλέξανδρος","Tsividakis Alexandros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3327624"],"render_values":[{"text":"uoadl:3327624","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3327624","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3327624","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3327624","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσιβιδάκης Αλέξανδρος","Tsividakis Alexandros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3327624","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3327624"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αυτή η εργασία επικεντρώθηκε στην αξιολόγηση του κλινικού ρόλου των microRNAs στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, ο οποίος ευθύνεται για το 6,6 % των περιστατικών καρκίνου παγκοσμίως και για το 7,5 % των συνολικών θανάτων από καρκίνο στις γυναίκες το 2018. Ο κύριος λόγος της υψηλής θνητότητας του καρκίνου του τραχήλου οφείλεται στην ασυμπτωματική και μη ειδική φύση του, που τον κάνει δύσκολα αναγνωρίσιμο σε πρώιμο στάδιο. Oι πιο κοινές μέθοδοι ανίχνευσης του καρκίνου του τραχήλου είναι το τεστ κατά Παπανικολάου, η κολποσκόπηση και οι καρκινικοί βιοδείκτες του ορού (CEA, SCC Ag και το Ca19-9), Ωστόσο, κανένα από αυτά δεν είναι αρκετά ειδικό και ευαίσθητο για την ανίχνευση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας σε πρώιμο στάδιο. Πρόσφατα, τα microRNA (miRNAs) προτάθηκαν ως ενθαρρυντικοί βιοδείκτες για τη μη επεμβατική ανίχνευση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας με υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα. Τα miRNAs είναι μη κωδικοποιητικά RNA με μήκος 18−25 νουκλεοτίδια που ρυθμίζουν τη γονιδιακή έκφραση στα ευκαρυωτικά κύτταρα μέσω πρόσδεσης στην 3’-αμετάφραστη περιοχή (3’-UTR) των mRNAs-στόχων. Με αυτόν το μηχανισμό, τα miRNAs ρυθμίζουν την αυτο-ανανέωση, τη διαφοροποίηση και τη διαίρεση των κυττάρων, μέσω της μετα-μεταγραφικής σίγησης των γονιδίων. Όσον αφορά στον καρκίνο, έχει παρατηρηθεί ότι τα miRNAs δρουν τόσο ως ογκοκατασταλτικά μόρια όσο και ως ογκογονίδια, τα οποία αναστέλλουν και προάγουν την ανάπτυξη του όγκου αντίστοιχα. Παρά το γεγονός ότι δεν είναι απολύτως σαφές αν η απορρυθμισμένη έκφραση των miRNAs είναι μια αιτία ή ένα αποτέλεσμα της καρκινικής κατάστασης, η σημασία των ρυθμιστικών αυτών μορίων στον καρκίνο είναι πλέον εμφανής. Σε αυτήν την εργασία πραγματοποιήθηκε μια συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση για να ερευνηθεί ο πιθανός κλινικός ρόλος των microRNAs στη διάγνωση και μελλοντικά στη θεραπεία του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Βρέθηκαν πολλά microRNAs που συμμετέχουν σε διάφορους μηχανισμούς της καρκινογένεσης και μεταβάλλουν την έκφρασή τους in vitro και in vivo στα καρκινικά κύτταρα του τραχήλου της μήτρας. Η συστηματικότερη μελέτης 19 ερευνών κατάφερε να συσχετίσει 20 microRNAs (miR-21, miR-10b, miR-195, miR-92a, miR-296, miR-612, miR-142, miR-377, miR-411, miR-183-5p, miR-138-5p, miR-331-3p, miR-338-3p, miR-126, miR-378, miR-329-3p, miR-148a, miR-96-5p, miR-802 και miR-664) με πιθανές πρωτεΐνές στόχους (TIMP3, HOX1, DCUN1D1, p21, Sp1, NOB1, HMGB1, ZEB1, STAT3, ITGB1, SIRT1, RRS1, SFRP4, BTF3, c-Kit, NRP2, PKM2, EYA2, SMAD2 και MMP-9), οι οποίες συμμετέχουν σε διάφορους μηχανισμούς της καρκίνογένεσης.","This research focused on evaluating the clinical role of microRNAs in cervical cancer, which was responsible for 6.6% of cancer cases worldwide and 7.5% of total cancer deaths in women in 2018. The main reason for the high mortality of cervical cancer is due to its asymptomatic and nonspecific nature, which makes it difficult to recognize at an early stage. The most common methods of detecting cervical cancer are the Pap test, colposcopy and serum cancer biomarkers (CEA, SCC Ag and Ca19-9), However, none of them are specific and sensitive enough to detect cervical cancer at an early stage. Recently, microRNAs (miRNAs) have been proposed as encouraging biomarkers for the non-invasive detection of cervical cancer with high sensitivity and specificity. MiRNAs are non-coding RNAs with a length of 18−25 nucleotides that regulate gene expression in eukaryotic cells by binding to the 3'-untranslated region (3'-UTR) of target mRNAs. By this mechanism, miRNAs regulate self-renewal, differentiation and division of cells through post-transcriptional silencing of genes. Regarding cancer, it has been observed that miRNAs act as both tumor suppressor molecules and oncogenes, which inhibit and promote tumor growth respectively. Although it is not entirely clear whether dysregulated expression of miRNAs is a cause or effect of the cancer condition, the importance of these regulatory molecules in cancer is now evident. In this paper, a systematic literature review was conducted to investigate the possible clinical role of microRNAs in the diagnosis and future treatment of cervical cancer. Many microRNAs were found to be involved in various mechanisms of carcinogenesis and alter their expression in vitro and in vivo in cervical cancer cells. The more systematic evaluation of 19 studies managed to correlate 20 microRNAs (miR-21, miR-10b, miR-195, miR-92a, miR-296, miR-612, miR-142, miR-377, miR-411, miR-183-5p, miR-138-5p, miR-331-3p, miR-338-3p, miR-126, miR-378, miR-329-3p, miR-148a, miR-96-5p, miR-802 and miR-664) with potential target proteins (TIMP3, HOX1, DCUN1D1, p21, Sp1, NOB1, HMGB1, ZEB1, STAT3, ITGB1, SIRT1, RRS1, SFRP4, BTF3, c-Kit, NRP2, PKM2, EYA2, SMAD2 and MMP-9), which are involved in various mechanisms of cancer genesis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο κλινικός ρόλος των microRNAs στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας: μια συστηματική προσέγγιση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσιβιδάκης Αλέξανδρος","Tsividakis Alexandros"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Αυτή η εργασία επικεντρώθηκε στην αξιολόγηση του κλινικού ρόλου των microRNAs στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, ο οποίος ευθύνεται για το 6,6 % των περιστατικών καρκίνου παγκοσμίως και για το 7,5 % των συνολικών θανάτων από καρκίνο στις γυναίκες το 2018. Ο κύριος λόγος της υψηλής θνητότητας του καρκίνου του τραχήλου οφείλεται στην ασυμπτωματική και μη ειδική φύση του, που τον κάνει δύσκολα αναγνωρίσιμο σε πρώιμο στάδιο. Oι πιο κοινές μέθοδοι ανίχνευσης του καρκίνου του τραχήλου είναι το τεστ κατά Παπανικολάου, η κολποσκόπηση και οι καρκινικοί βιοδείκτες του ορού (CEA, SCC Ag και το Ca19-9), Ωστόσο, κανένα από αυτά δεν είναι αρκετά ειδικό και ευαίσθητο για την ανίχνευση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας σε πρώιμο στάδιο. Πρόσφατα, τα microRNA (miRNAs) προτάθηκαν ως ενθαρρυντικοί βιοδείκτες για τη μη επεμβατική ανίχνευση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας με υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα. Τα miRNAs είναι μη κωδικοποιητικά RNA με μήκος 18−25 νουκλεοτίδια που ρυθμίζουν τη γονιδιακή έκφραση στα ευκαρυωτικά κύτταρα μέσω πρόσδεσης στην 3’-αμετάφραστη περιοχή (3’-UTR) των mRNAs-στόχων. Με αυτόν το μηχανισμό, τα miRNAs ρυθμίζουν την αυτο-ανανέωση, τη διαφοροποίηση και τη διαίρεση των κυττάρων, μέσω της μετα-μεταγραφικής σίγησης των γονιδίων. Όσον αφορά στον καρκίνο, έχει παρατηρηθεί ότι τα miRNAs δρουν τόσο ως ογκοκατασταλτικά μόρια όσο και ως ογκογονίδια, τα οποία αναστέλλουν και προάγουν την ανάπτυξη του όγκου αντίστοιχα. Παρά το γεγονός ότι δεν είναι απολύτως σαφές αν η απορρυθμισμένη έκφραση των miRNAs είναι μια αιτία ή ένα αποτέλεσμα της καρκινικής κατάστασης, η σημασία των ρυθμιστικών αυτών μορίων στον καρκίνο είναι πλέον εμφανής. Σε αυτήν την εργασία πραγματοποιήθηκε μια συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση για να ερευνηθεί ο πιθανός κλινικός ρόλος των microRNAs στη διάγνωση και μελλοντικά στη θεραπεία του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Βρέθηκαν πολλά microRNAs που συμμετέχουν σε διάφορους μηχανισμούς της καρκινογένεσης και μεταβάλλουν την έκφρασή τους in vitro και in vivo στα καρκινικά κύτταρα του τραχήλου της μήτρας. Η συστηματικότερη μελέτης 19 ερευνών κατάφερε να συσχετίσει 20 microRNAs (miR-21, miR-10b, miR-195, miR-92a, miR-296, miR-612, miR-142, miR-377, miR-411, miR-183-5p, miR-138-5p, miR-331-3p, miR-338-3p, miR-126, miR-378, miR-329-3p, miR-148a, miR-96-5p, miR-802 και miR-664) με πιθανές πρωτεΐνές στόχους (TIMP3, HOX1, DCUN1D1, p21, Sp1, NOB1, HMGB1, ZEB1, STAT3, ITGB1, SIRT1, RRS1, SFRP4, BTF3, c-Kit, NRP2, PKM2, EYA2, SMAD2 και MMP-9), οι οποίες συμμετέχουν σε διάφορους μηχανισμούς της καρκίνογένεσης.","This research focused on evaluating the clinical role of microRNAs in cervical cancer, which was responsible for 6.6% of cancer cases worldwide and 7.5% of total cancer deaths in women in 2018. The main reason for the high mortality of cervical cancer is due to its asymptomatic and nonspecific nature, which makes it difficult to recognize at an early stage. The most common methods of detecting cervical cancer are the Pap test, colposcopy and serum cancer biomarkers (CEA, SCC Ag and Ca19-9), However, none of them are specific and sensitive enough to detect cervical cancer at an early stage. Recently, microRNAs (miRNAs) have been proposed as encouraging biomarkers for the non-invasive detection of cervical cancer with high sensitivity and specificity. MiRNAs are non-coding RNAs with a length of 18−25 nucleotides that regulate gene expression in eukaryotic cells by binding to the 3'-untranslated region (3'-UTR) of target mRNAs. By this mechanism, miRNAs regulate self-renewal, differentiation and division of cells through post-transcriptional silencing of genes. Regarding cancer, it has been observed that miRNAs act as both tumor suppressor molecules and oncogenes, which inhibit and promote tumor growth respectively. Although it is not entirely clear whether dysregulated expression of miRNAs is a cause or effect of the cancer condition, the importance of these regulatory molecules in cancer is now evident. In this paper, a systematic literature review was conducted to investigate the possible clinical role of microRNAs in the diagnosis and future treatment of cervical cancer. Many microRNAs were found to be involved in various mechanisms of carcinogenesis and alter their expression in vitro and in vivo in cervical cancer cells. The more systematic evaluation of 19 studies managed to correlate 20 microRNAs (miR-21, miR-10b, miR-195, miR-92a, miR-296, miR-612, miR-142, miR-377, miR-411, miR-183-5p, miR-138-5p, miR-331-3p, miR-338-3p, miR-126, miR-378, miR-329-3p, miR-148a, miR-96-5p, miR-802 and miR-664) with potential target proteins (TIMP3, HOX1, DCUN1D1, p21, Sp1, NOB1, HMGB1, ZEB1, STAT3, ITGB1, SIRT1, RRS1, SFRP4, BTF3, c-Kit, NRP2, PKM2, EYA2, SMAD2 and MMP-9), which are involved in various mechanisms of cancer genesis."],"dc:identifier":["uoadl:3327624","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3327624"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο κλινικός ρόλος των microRNAs στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας: μια συστηματική προσέγγιση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:09Z"}