{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3329046"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3329046","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Jazz as Decolonial Praxis in James Baldwin, Toni Morrison and Fahima Ife","abstract":"Η διπλωματική εργασία έχει ως κεντρικά σημεία αναφοράς τα εξής κείμενα από τους James Baldwin, Toni Morrison και Fahima Ife αντιστοίχως: Sonny’s Blues (1957), Jazz (1992) και Maroon Choreography (2021). Το εννοιολογικό πλαίσιο με βάση το οποίο θα προσεγγίσω και θα αναπτύξω τα ερωτήματα της διατριβής μου είναι αυτό της αποαποικιακής κριτικής. Ξεκινώντας με τη διερεύνηση θεωρητικών πτυχών των αποαποικιακών στοχαστών που θα συμβάλουν στη συγκριτική ανάγνωση των τριών εν λόγω κειμένων, θα διερευνήσω το ρόλο της τζαζ ως αποαποικιακής πρακτικής και θα εξερευνήσω την ποιητική του maroonage, προκειμένου να απαντήσω στα εξής ερωτήματα: Έχει καταφέρει η τζαζ να διατυπώσει ένα αποαποικιακό μοντέλο ύπαρξης ως αισθητικό τρόπο του maroonage, ο οποίος προσφέρει εναλλακτικούς τρόπους σχέσης και συνύπαρξης με τον ζωντανό και μη ζωντανό άλλο; Αν ναι, πώς εφαρμόζεται στο νεοφιλελεύθερο καπιταλιστικό πλαίσιο της αποικιοκρατικής νεωτερικότητας, όπου οι οικουμενικές αξιώσεις και οι κανονιστικές ιεραρχίες διαπερνούν όλες τις πτυχές της κοινωνικής και οικονομικής ζωής; Στην πρώτη ενότητα θα σκιαγραφηθεί το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο που ευνόησε την ανάπτυξη της τζαζ. Η συγκριτική ανάγνωση των Jazz και Sonny's Blues θα αποτελέσει μια πρώτη αφετηρία για τη συζήτηση της τζαζ στην εποχή της Αναγέννησης του Χάρλεμ. Η κοινοτική διάσταση της τζαζ θα έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς θα οδηγήσει στη δημιουργία μιας κρεολικής/τζαζ ποιητικής. Μέσα από μια παράλληλη συζήτηση των δύο μυθιστορημάτων σε σχέση με αυτή την ιδέα, θα διερευνηθεί περαιτέρω η αποαποικιακή δυναμική αυτής της αισθητικής της τζαζ μέσα από τα μεθοδολογικά εργαλεία του χορού και της χορογραφίας. Η δεύτερη ενότητα εξετάζει τον χορό και τη χορογραφία ως συστατικά στοιχεία της αποαποικιακής αισθητικής και αναπτύσσει την έννοια του maroonage μέσω της οποίας θα επαναπροσδιοριστεί ο σημερινός ρόλος της τζαζ. Η τρίτη και τελευταία ενότητα αναλύει τον τρόπο με τον οποίο το maroonage και η τζαζ αλληλεπιδρούν έτσι ώστε να παρέχουν έναν συμβιωτικό και κοινοτικό τρόπο ύπαρξης και συνύπαρξης σε σχέση με άλλες έμβιες και μη έμβιες μορφές ζωής που υπογραμμίζει την πολιτική προοπτική της τέχνης μέσω της αδιαφανούς αποαποικιακής αισθητικής.","abstract_html":"Η διπλωματική εργασία έχει ως κεντρικά σημεία αναφοράς τα εξής κείμενα από τους James Baldwin, Toni Morrison και Fahima Ife αντιστοίχως: Sonny’s Blues (1957), Jazz (1992) και Maroon Choreography (2021). Το εννοιολογικό πλαίσιο με βάση το οποίο θα προσεγγίσω και θα αναπτύξω τα ερωτήματα της διατριβής μου είναι αυτό της αποαποικιακής κριτικής. Ξεκινώντας με τη διερεύνηση θεωρητικών πτυχών των αποαποικιακών στοχαστών που θα συμβάλουν στη συγκριτική ανάγνωση των τριών εν λόγω κειμένων, θα διερευνήσω το ρόλο της τζαζ ως αποαποικιακής πρακτικής και θα εξερευνήσω την ποιητική του maroonage, προκειμένου να απαντήσω στα εξής ερωτήματα: Έχει καταφέρει η τζαζ να διατυπώσει ένα αποαποικιακό μοντέλο ύπαρξης ως αισθητικό τρόπο του maroonage, ο οποίος προσφέρει εναλλακτικούς τρόπους σχέσης και συνύπαρξης με τον ζωντανό και μη ζωντανό άλλο; Αν ναι, πώς εφαρμόζεται στο νεοφιλελεύθερο καπιταλιστικό πλαίσιο της αποικιοκρατικής νεωτερικότητας, όπου οι οικουμενικές αξιώσεις και οι κανονιστικές ιεραρχίες διαπερνούν όλες τις πτυχές της κοινωνικής και οικονομικής ζωής; Στην πρώτη ενότητα θα σκιαγραφηθεί το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο που ευνόησε την ανάπτυξη της τζαζ. Η συγκριτική ανάγνωση των Jazz και Sonny&#x27;s Blues θα αποτελέσει μια πρώτη αφετηρία για τη συζήτηση της τζαζ στην εποχή της Αναγέννησης του Χάρλεμ. Η κοινοτική διάσταση της τζαζ θα έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς θα οδηγήσει στη δημιουργία μιας κρεολικής/τζαζ ποιητικής. Μέσα από μια παράλληλη συζήτηση των δύο μυθιστορημάτων σε σχέση με αυτή την ιδέα, θα διερευνηθεί περαιτέρω η αποαποικιακή δυναμική αυτής της αισθητικής της τζαζ μέσα από τα μεθοδολογικά εργαλεία του χορού και της χορογραφίας. Η δεύτερη ενότητα εξετάζει τον χορό και τη χορογραφία ως συστατικά στοιχεία της αποαποικιακής αισθητικής και αναπτύσσει την έννοια του maroonage μέσω της οποίας θα επαναπροσδιοριστεί ο σημερινός ρόλος της τζαζ. Η τρίτη και τελευταία ενότητα αναλύει τον τρόπο με τον οποίο το maroonage και η τζαζ αλληλεπιδρούν έτσι ώστε να παρέχουν έναν συμβιωτικό και κοινοτικό τρόπο ύπαρξης και συνύπαρξης σε σχέση με άλλες έμβιες και μη έμβιες μορφές ζωής που υπογραμμίζει την πολιτική προοπτική της τέχνης μέσω της αδιαφανούς αποαποικιακής αισθητικής.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαστάμος Σπυρίδων","Papastamos Spyridon"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:13Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3329046"],"render_values":[{"text":"uoadl:3329046","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3329046","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3329046","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3329046","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαστάμος Σπυρίδων","Papastamos Spyridon"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3329046","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3329046"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η διπλωματική εργασία έχει ως κεντρικά σημεία αναφοράς τα εξής κείμενα από τους James Baldwin, Toni Morrison και Fahima Ife αντιστοίχως: Sonny’s Blues (1957), Jazz (1992) και Maroon Choreography (2021). Το εννοιολογικό πλαίσιο με βάση το οποίο θα προσεγγίσω και θα αναπτύξω τα ερωτήματα της διατριβής μου είναι αυτό της αποαποικιακής κριτικής. Ξεκινώντας με τη διερεύνηση θεωρητικών πτυχών των αποαποικιακών στοχαστών που θα συμβάλουν στη συγκριτική ανάγνωση των τριών εν λόγω κειμένων, θα διερευνήσω το ρόλο της τζαζ ως αποαποικιακής πρακτικής και θα εξερευνήσω την ποιητική του maroonage, προκειμένου να απαντήσω στα εξής ερωτήματα: Έχει καταφέρει η τζαζ να διατυπώσει ένα αποαποικιακό μοντέλο ύπαρξης ως αισθητικό τρόπο του maroonage, ο οποίος προσφέρει εναλλακτικούς τρόπους σχέσης και συνύπαρξης με τον ζωντανό και μη ζωντανό άλλο; Αν ναι, πώς εφαρμόζεται στο νεοφιλελεύθερο καπιταλιστικό πλαίσιο της αποικιοκρατικής νεωτερικότητας, όπου οι οικουμενικές αξιώσεις και οι κανονιστικές ιεραρχίες διαπερνούν όλες τις πτυχές της κοινωνικής και οικονομικής ζωής; Στην πρώτη ενότητα θα σκιαγραφηθεί το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο που ευνόησε την ανάπτυξη της τζαζ. Η συγκριτική ανάγνωση των Jazz και Sonny's Blues θα αποτελέσει μια πρώτη αφετηρία για τη συζήτηση της τζαζ στην εποχή της Αναγέννησης του Χάρλεμ. Η κοινοτική διάσταση της τζαζ θα έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς θα οδηγήσει στη δημιουργία μιας κρεολικής/τζαζ ποιητικής. Μέσα από μια παράλληλη συζήτηση των δύο μυθιστορημάτων σε σχέση με αυτή την ιδέα, θα διερευνηθεί περαιτέρω η αποαποικιακή δυναμική αυτής της αισθητικής της τζαζ μέσα από τα μεθοδολογικά εργαλεία του χορού και της χορογραφίας. Η δεύτερη ενότητα εξετάζει τον χορό και τη χορογραφία ως συστατικά στοιχεία της αποαποικιακής αισθητικής και αναπτύσσει την έννοια του maroonage μέσω της οποίας θα επαναπροσδιοριστεί ο σημερινός ρόλος της τζαζ. Η τρίτη και τελευταία ενότητα αναλύει τον τρόπο με τον οποίο το maroonage και η τζαζ αλληλεπιδρούν έτσι ώστε να παρέχουν έναν συμβιωτικό και κοινοτικό τρόπο ύπαρξης και συνύπαρξης σε σχέση με άλλες έμβιες και μη έμβιες μορφές ζωής που υπογραμμίζει την πολιτική προοπτική της τέχνης μέσω της αδιαφανούς αποαποικιακής αισθητικής.","This thesis draws on James Baldwin’s Sonny’s Blues (1957), Toni Morrison’s Jazz (1992) and Fahima Ife’s Maroon Choreography (2021). The conceptual framework based on which I will approach and develop my thesis questions is that of decolonial criticism. I will thus set out to explore theoretical aspects of decolonial thinkers that will contribute to a comparative close reading of the three texts in question so as to investigate the role of jazz as a decolonial practice and explore maroon poetics in order to address the following questions: has jazz managed to formulate a decolonial model of existence as an aesthetic mode of marooning, which offers alternative ways of relating to and coexisting with the living and non-living other? If so, how does it translate in the neoliberal capitalist context of colonial modernity where universal claims and normative hierarchies permeate all aspects of social and economic life? The first section will sketch the sociopolitical framework that nurtured the development of jazz; a comparative reading of Jazz and Sonny’s Blues will constitute a first point of departure for the discussion of jazz in the era of the Harlem Renaissance. The communal aspect of jazz will be of particular importance since it will lead to the creation of a creole/jazz poetics. Through a parallel discussion of the two novels in relation to this idea, the decolonial potential of this jazz aesthetic will be further explored through the methodological tools of dance and choreography. The second section expands on dance and choreography as constitutive of decolonial aesthesis and elaborates on the concept of marronage through which the present role of jazz will be re-contextualized. The third and last section analyzes how marronage and jazz interact so as to provide a symbiotic and communal mode of being and being-with in relation to other living and non-living forms of life that underscores the political potential of art by means of opaque decolonial aesthesis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Jazz as Decolonial Praxis in James Baldwin, Toni Morrison and Fahima Ife"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαστάμος Σπυρίδων","Papastamos Spyridon"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η διπλωματική εργασία έχει ως κεντρικά σημεία αναφοράς τα εξής κείμενα από τους James Baldwin, Toni Morrison και Fahima Ife αντιστοίχως: Sonny’s Blues (1957), Jazz (1992) και Maroon Choreography (2021). Το εννοιολογικό πλαίσιο με βάση το οποίο θα προσεγγίσω και θα αναπτύξω τα ερωτήματα της διατριβής μου είναι αυτό της αποαποικιακής κριτικής. Ξεκινώντας με τη διερεύνηση θεωρητικών πτυχών των αποαποικιακών στοχαστών που θα συμβάλουν στη συγκριτική ανάγνωση των τριών εν λόγω κειμένων, θα διερευνήσω το ρόλο της τζαζ ως αποαποικιακής πρακτικής και θα εξερευνήσω την ποιητική του maroonage, προκειμένου να απαντήσω στα εξής ερωτήματα: Έχει καταφέρει η τζαζ να διατυπώσει ένα αποαποικιακό μοντέλο ύπαρξης ως αισθητικό τρόπο του maroonage, ο οποίος προσφέρει εναλλακτικούς τρόπους σχέσης και συνύπαρξης με τον ζωντανό και μη ζωντανό άλλο; Αν ναι, πώς εφαρμόζεται στο νεοφιλελεύθερο καπιταλιστικό πλαίσιο της αποικιοκρατικής νεωτερικότητας, όπου οι οικουμενικές αξιώσεις και οι κανονιστικές ιεραρχίες διαπερνούν όλες τις πτυχές της κοινωνικής και οικονομικής ζωής; Στην πρώτη ενότητα θα σκιαγραφηθεί το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο που ευνόησε την ανάπτυξη της τζαζ. Η συγκριτική ανάγνωση των Jazz και Sonny's Blues θα αποτελέσει μια πρώτη αφετηρία για τη συζήτηση της τζαζ στην εποχή της Αναγέννησης του Χάρλεμ. Η κοινοτική διάσταση της τζαζ θα έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς θα οδηγήσει στη δημιουργία μιας κρεολικής/τζαζ ποιητικής. Μέσα από μια παράλληλη συζήτηση των δύο μυθιστορημάτων σε σχέση με αυτή την ιδέα, θα διερευνηθεί περαιτέρω η αποαποικιακή δυναμική αυτής της αισθητικής της τζαζ μέσα από τα μεθοδολογικά εργαλεία του χορού και της χορογραφίας. Η δεύτερη ενότητα εξετάζει τον χορό και τη χορογραφία ως συστατικά στοιχεία της αποαποικιακής αισθητικής και αναπτύσσει την έννοια του maroonage μέσω της οποίας θα επαναπροσδιοριστεί ο σημερινός ρόλος της τζαζ. Η τρίτη και τελευταία ενότητα αναλύει τον τρόπο με τον οποίο το maroonage και η τζαζ αλληλεπιδρούν έτσι ώστε να παρέχουν έναν συμβιωτικό και κοινοτικό τρόπο ύπαρξης και συνύπαρξης σε σχέση με άλλες έμβιες και μη έμβιες μορφές ζωής που υπογραμμίζει την πολιτική προοπτική της τέχνης μέσω της αδιαφανούς αποαποικιακής αισθητικής.","This thesis draws on James Baldwin’s Sonny’s Blues (1957), Toni Morrison’s Jazz (1992) and Fahima Ife’s Maroon Choreography (2021). The conceptual framework based on which I will approach and develop my thesis questions is that of decolonial criticism. I will thus set out to explore theoretical aspects of decolonial thinkers that will contribute to a comparative close reading of the three texts in question so as to investigate the role of jazz as a decolonial practice and explore maroon poetics in order to address the following questions: has jazz managed to formulate a decolonial model of existence as an aesthetic mode of marooning, which offers alternative ways of relating to and coexisting with the living and non-living other? If so, how does it translate in the neoliberal capitalist context of colonial modernity where universal claims and normative hierarchies permeate all aspects of social and economic life? The first section will sketch the sociopolitical framework that nurtured the development of jazz; a comparative reading of Jazz and Sonny’s Blues will constitute a first point of departure for the discussion of jazz in the era of the Harlem Renaissance. The communal aspect of jazz will be of particular importance since it will lead to the creation of a creole/jazz poetics. Through a parallel discussion of the two novels in relation to this idea, the decolonial potential of this jazz aesthetic will be further explored through the methodological tools of dance and choreography. The second section expands on dance and choreography as constitutive of decolonial aesthesis and elaborates on the concept of marronage through which the present role of jazz will be re-contextualized. The third and last section analyzes how marronage and jazz interact so as to provide a symbiotic and communal mode of being and being-with in relation to other living and non-living forms of life that underscores the political potential of art by means of opaque decolonial aesthesis."],"dc:identifier":["uoadl:3329046","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3329046"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Jazz as Decolonial Praxis in James Baldwin, Toni Morrison and Fahima Ife"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:13Z"}