{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3329435"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3329435","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αποκατάσταση σε καρδιοογκολογικούς ασθενείς","abstract":"Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, ο καρκίνος είναι σήμερα η δεύτερη κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως, μετά τα καρδιαγγειακά νοσήματα και αναμένεται ότι μέχρι το 2026, ο αριθμός των ανθρώπων που θα έχουν επιζήσει από καρκίνο οποιουδήποτε είδους θα έχει ξεπεράσει τα 20 εκατομμύρια. Από την εποχή του Burchenal, έχουν σημειωθεί σημαντικές πρόοδοι στον κόσμο της χημείας, οι οποίες οδήγησαν στην ανάπτυξη θεραπευτικών πρωτοκόλλων αποτελεσματικά στην παροχή βοήθειας σε ασθενείς με καρκίνο και η ανάπτυξη φαρμακευτικών ουσιών με χαμηλότερο επίπεδο τοξικότητας από παλιότερα για την θεραπεία του καρκίνου.Πλέον θεωρείται ότι είναι δυνατή η διάγνωση, η παρακολούθηση και η θεραπεία του καρκίνου μέσω μιας ολοκληρωμένης κατανόησης των γενετικών και βιοχημικών οδών. Η μείωση της συχνότητας εμφάνισης του καρκίνου και του θανάτου από αυτόν,καθώς και η βελτίωση της ποιότητας ζωής των καρκινοπαθών, είναι οι θεμελιώδεις στόχοι της μάχης κατά του καρκίνου, η οποία απαιτεί την υιοθέτηση προληπτικών παρεμβάσεων, έγκαιρης διάγνωσης, θεραπείας, φροντίδας και αποκατάστασης.Η καταπολέμηση του καρκίνου θα πρέπει να θεωρείται αναπόσπαστο στοιχείο της στρατηγικής για την υγεία και η εφαρμογή μέτρων θα πρέπει να αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα για την βελτίωσητης υγείας του πληθυσμού. Ιστορικά, η άσκηση ήταν απόλυτη αντένδειξη κατά τη θεραπεία του καρκίνου. Ωστόσο, αυτή η αντίληψη σταδιακά αναθεωρείται λόγω της πληθώρας ερευνητικών δεδομένων που καταδεικνύουν ότι η άσκηση όχι μόνο μειώνει την τοξικότητα της θεραπείας, αλλά αυξάνει και την αποτελεσματικότητά της.Επιδημιολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι η αύξηση της σωματικής δραστηριότητας μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης τουλάχιστον 13 μορφών καρκίνου και βελτιώνει την κυτταρική ανοσία, δεδομένου ότι κατά τη διάρκεια της άσκησης κινητοποιούνται τα κύτταρα του ανοσοποιητικού.Επιπλέον, μελέτες σε ζώα έχουν δείξει ότι η σωματική δραστηριότητα μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη του όγκου και να μειώσει την πιθανότητα μετάστασης. Το 1993, ο ΠΟΥ όρισε την καρδιακή αποκατάσταση ως όλες τις δραστηριότητες που απαιτούνται για να επηρεαστεί θετικά η υποκείμενη αιτία της νόσου.Η συμμετοχή σε πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης βελτιώνει την ποιότητα ζωής του ασθενούς και διευκολύνει την ταχύτερη επιστροφή στην καθημερινότητα και μειώνει θνησιμότητα. Οι ερευνητές ανακαλύπτουν έναν αυξανόμενο αριθμό ομοιοτήτων μεταξύ του καρκίνου και της καρδιαγγειακής νόσου. Οι επιζώντες έχουν περισσότερες πιθανότητες να έχουν μεταβλητές που ευνοούν τις καρδιακές παθήσεις και έως και τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, σε σύγκριση με άτομα ίδιας ηλικίας που δεν πάσχουν από καρκίνο.Η συμμετοχή των ασθενών σε ένα πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης σχετίζεται με λιγότερες επανεισαγωγές στο νοσοκομείο το έτος μετά από ένα καρδιακό επεισόδιο.","abstract_html":"Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, ο καρκίνος είναι σήμερα η δεύτερη κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως, μετά τα καρδιαγγειακά νοσήματα και αναμένεται ότι μέχρι το 2026, ο αριθμός των ανθρώπων που θα έχουν επιζήσει από καρκίνο οποιουδήποτε είδους θα έχει ξεπεράσει τα 20 εκατομμύρια. Από την εποχή του Burchenal, έχουν σημειωθεί σημαντικές πρόοδοι στον κόσμο της χημείας, οι οποίες οδήγησαν στην ανάπτυξη θεραπευτικών πρωτοκόλλων αποτελεσματικά στην παροχή βοήθειας σε ασθενείς με καρκίνο και η ανάπτυξη φαρμακευτικών ουσιών με χαμηλότερο επίπεδο τοξικότητας από παλιότερα για την θεραπεία του καρκίνου.Πλέον θεωρείται ότι είναι δυνατή η διάγνωση, η παρακολούθηση και η θεραπεία του καρκίνου μέσω μιας ολοκληρωμένης κατανόησης των γενετικών και βιοχημικών οδών. Η μείωση της συχνότητας εμφάνισης του καρκίνου και του θανάτου από αυτόν,καθώς και η βελτίωση της ποιότητας ζωής των καρκινοπαθών, είναι οι θεμελιώδεις στόχοι της μάχης κατά του καρκίνου, η οποία απαιτεί την υιοθέτηση προληπτικών παρεμβάσεων, έγκαιρης διάγνωσης, θεραπείας, φροντίδας και αποκατάστασης.Η καταπολέμηση του καρκίνου θα πρέπει να θεωρείται αναπόσπαστο στοιχείο της στρατηγικής για την υγεία και η εφαρμογή μέτρων θα πρέπει να αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα για την βελτίωσητης υγείας του πληθυσμού. Ιστορικά, η άσκηση ήταν απόλυτη αντένδειξη κατά τη θεραπεία του καρκίνου. Ωστόσο, αυτή η αντίληψη σταδιακά αναθεωρείται λόγω της πληθώρας ερευνητικών δεδομένων που καταδεικνύουν ότι η άσκηση όχι μόνο μειώνει την τοξικότητα της θεραπείας, αλλά αυξάνει και την αποτελεσματικότητά της.Επιδημιολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι η αύξηση της σωματικής δραστηριότητας μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης τουλάχιστον 13 μορφών καρκίνου και βελτιώνει την κυτταρική ανοσία, δεδομένου ότι κατά τη διάρκεια της άσκησης κινητοποιούνται τα κύτταρα του ανοσοποιητικού.Επιπλέον, μελέτες σε ζώα έχουν δείξει ότι η σωματική δραστηριότητα μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη του όγκου και να μειώσει την πιθανότητα μετάστασης. Το 1993, ο ΠΟΥ όρισε την καρδιακή αποκατάσταση ως όλες τις δραστηριότητες που απαιτούνται για να επηρεαστεί θετικά η υποκείμενη αιτία της νόσου.Η συμμετοχή σε πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης βελτιώνει την ποιότητα ζωής του ασθενούς και διευκολύνει την ταχύτερη επιστροφή στην καθημερινότητα και μειώνει θνησιμότητα. Οι ερευνητές ανακαλύπτουν έναν αυξανόμενο αριθμό ομοιοτήτων μεταξύ του καρκίνου και της καρδιαγγειακής νόσου. Οι επιζώντες έχουν περισσότερες πιθανότητες να έχουν μεταβλητές που ευνοούν τις καρδιακές παθήσεις και έως και τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, σε σύγκριση με άτομα ίδιας ηλικίας που δεν πάσχουν από καρκίνο.Η συμμετοχή των ασθενών σε ένα πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης σχετίζεται με λιγότερες επανεισαγωγές στο νοσοκομείο το έτος μετά από ένα καρδιακό επεισόδιο.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαϊωάννου Νεφέλη","Papaioannou Nefeli"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:15Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3329435"],"render_values":[{"text":"uoadl:3329435","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3329435","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3329435","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3329435","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαϊωάννου Νεφέλη","Papaioannou Nefeli"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3329435","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3329435"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, ο καρκίνος είναι σήμερα η δεύτερη κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως, μετά τα καρδιαγγειακά νοσήματα και αναμένεται ότι μέχρι το 2026, ο αριθμός των ανθρώπων που θα έχουν επιζήσει από καρκίνο οποιουδήποτε είδους θα έχει ξεπεράσει τα 20 εκατομμύρια. Από την εποχή του Burchenal, έχουν σημειωθεί σημαντικές πρόοδοι στον κόσμο της χημείας, οι οποίες οδήγησαν στην ανάπτυξη θεραπευτικών πρωτοκόλλων αποτελεσματικά στην παροχή βοήθειας σε ασθενείς με καρκίνο και η ανάπτυξη φαρμακευτικών ουσιών με χαμηλότερο επίπεδο τοξικότητας από παλιότερα για την θεραπεία του καρκίνου.Πλέον θεωρείται ότι είναι δυνατή η διάγνωση, η παρακολούθηση και η θεραπεία του καρκίνου μέσω μιας ολοκληρωμένης κατανόησης των γενετικών και βιοχημικών οδών. Η μείωση της συχνότητας εμφάνισης του καρκίνου και του θανάτου από αυτόν,καθώς και η βελτίωση της ποιότητας ζωής των καρκινοπαθών, είναι οι θεμελιώδεις στόχοι της μάχης κατά του καρκίνου, η οποία απαιτεί την υιοθέτηση προληπτικών παρεμβάσεων, έγκαιρης διάγνωσης, θεραπείας, φροντίδας και αποκατάστασης.Η καταπολέμηση του καρκίνου θα πρέπει να θεωρείται αναπόσπαστο στοιχείο της στρατηγικής για την υγεία και η εφαρμογή μέτρων θα πρέπει να αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα για την βελτίωσητης υγείας του πληθυσμού. Ιστορικά, η άσκηση ήταν απόλυτη αντένδειξη κατά τη θεραπεία του καρκίνου. Ωστόσο, αυτή η αντίληψη σταδιακά αναθεωρείται λόγω της πληθώρας ερευνητικών δεδομένων που καταδεικνύουν ότι η άσκηση όχι μόνο μειώνει την τοξικότητα της θεραπείας, αλλά αυξάνει και την αποτελεσματικότητά της.Επιδημιολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι η αύξηση της σωματικής δραστηριότητας μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης τουλάχιστον 13 μορφών καρκίνου και βελτιώνει την κυτταρική ανοσία, δεδομένου ότι κατά τη διάρκεια της άσκησης κινητοποιούνται τα κύτταρα του ανοσοποιητικού.Επιπλέον, μελέτες σε ζώα έχουν δείξει ότι η σωματική δραστηριότητα μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη του όγκου και να μειώσει την πιθανότητα μετάστασης. Το 1993, ο ΠΟΥ όρισε την καρδιακή αποκατάσταση ως όλες τις δραστηριότητες που απαιτούνται για να επηρεαστεί θετικά η υποκείμενη αιτία της νόσου.Η συμμετοχή σε πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης βελτιώνει την ποιότητα ζωής του ασθενούς και διευκολύνει την ταχύτερη επιστροφή στην καθημερινότητα και μειώνει θνησιμότητα. Οι ερευνητές ανακαλύπτουν έναν αυξανόμενο αριθμό ομοιοτήτων μεταξύ του καρκίνου και της καρδιαγγειακής νόσου. Οι επιζώντες έχουν περισσότερες πιθανότητες να έχουν μεταβλητές που ευνοούν τις καρδιακές παθήσεις και έως και τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, σε σύγκριση με άτομα ίδιας ηλικίας που δεν πάσχουν από καρκίνο.Η συμμετοχή των ασθενών σε ένα πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης σχετίζεται με λιγότερες επανεισαγωγές στο νοσοκομείο το έτος μετά από ένα καρδιακό επεισόδιο.","According to the WHO, cancer is now the second leading cause of death worldwide, after cardiovascular disease, and it is expected that by 2026, the number of people who will have survived cancer of any kind will exceed 20 million. Since Burchenal's time, significant advances have been made in the world of chemistry, which have led to the development of treatment protocols effective in helping cancer patients and the development of pharmaceuticals with a lower level of toxicity than previously used to treat cancer. It is now believed that it is possible to diagnose, monitor and treat cancer through a comprehensive understanding of genetic and biochemical pathways. Reducing the incidence of and death from cancer and improving the quality of life of cancer patients are the fundamental objectives of the fight against cancer, which requires the adoption of preventive interventions, early diagnosis, treatment, care and rehabilitation. The fight against cancer should be considered an integral part of the health strategy and the implementation of measures should be a top priority for improving the health of the population. Historically, exercise has been an absolute contraindication in the treatment of cancer. However, this perception is gradually being revised due to a wealth of research data showing that exercise not only reduces the toxicity of treatment, but also increases its effectiveness. Epidemiological studies have shown that increasing physical activity reduces the likelihood of at least 13 types of cancer and improves cellular immunity, as immune cells are mobilised during exercise. In addition, animal studies have shown that physical activity can slow tumour growth and reduce the likelihood of metastasis. In 1993, the WHO defined cardiac rehabilitation as all activities required to positively affect the underlying cause of the disease. Participation in a cardiac rehabilitation programme improves the patient's quality of life and facilitates a faster return to daily life and reduces mortality. Researchers are discovering a growing number of similarities between cancer and cardiovascular disease. Survivors are more likely to have variables that favour heart disease and up to four times more likely to die within the next five years, compared to people of the same age who do not have cancer. Patient participation in a cardiac rehabilitation program is associated with fewer hospital readmissions in the year after a heart attack."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αποκατάσταση σε καρδιοογκολογικούς ασθενείς"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαϊωάννου Νεφέλη","Papaioannou Nefeli"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, ο καρκίνος είναι σήμερα η δεύτερη κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως, μετά τα καρδιαγγειακά νοσήματα και αναμένεται ότι μέχρι το 2026, ο αριθμός των ανθρώπων που θα έχουν επιζήσει από καρκίνο οποιουδήποτε είδους θα έχει ξεπεράσει τα 20 εκατομμύρια. Από την εποχή του Burchenal, έχουν σημειωθεί σημαντικές πρόοδοι στον κόσμο της χημείας, οι οποίες οδήγησαν στην ανάπτυξη θεραπευτικών πρωτοκόλλων αποτελεσματικά στην παροχή βοήθειας σε ασθενείς με καρκίνο και η ανάπτυξη φαρμακευτικών ουσιών με χαμηλότερο επίπεδο τοξικότητας από παλιότερα για την θεραπεία του καρκίνου.Πλέον θεωρείται ότι είναι δυνατή η διάγνωση, η παρακολούθηση και η θεραπεία του καρκίνου μέσω μιας ολοκληρωμένης κατανόησης των γενετικών και βιοχημικών οδών. Η μείωση της συχνότητας εμφάνισης του καρκίνου και του θανάτου από αυτόν,καθώς και η βελτίωση της ποιότητας ζωής των καρκινοπαθών, είναι οι θεμελιώδεις στόχοι της μάχης κατά του καρκίνου, η οποία απαιτεί την υιοθέτηση προληπτικών παρεμβάσεων, έγκαιρης διάγνωσης, θεραπείας, φροντίδας και αποκατάστασης.Η καταπολέμηση του καρκίνου θα πρέπει να θεωρείται αναπόσπαστο στοιχείο της στρατηγικής για την υγεία και η εφαρμογή μέτρων θα πρέπει να αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα για την βελτίωσητης υγείας του πληθυσμού. Ιστορικά, η άσκηση ήταν απόλυτη αντένδειξη κατά τη θεραπεία του καρκίνου. Ωστόσο, αυτή η αντίληψη σταδιακά αναθεωρείται λόγω της πληθώρας ερευνητικών δεδομένων που καταδεικνύουν ότι η άσκηση όχι μόνο μειώνει την τοξικότητα της θεραπείας, αλλά αυξάνει και την αποτελεσματικότητά της.Επιδημιολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι η αύξηση της σωματικής δραστηριότητας μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης τουλάχιστον 13 μορφών καρκίνου και βελτιώνει την κυτταρική ανοσία, δεδομένου ότι κατά τη διάρκεια της άσκησης κινητοποιούνται τα κύτταρα του ανοσοποιητικού.Επιπλέον, μελέτες σε ζώα έχουν δείξει ότι η σωματική δραστηριότητα μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη του όγκου και να μειώσει την πιθανότητα μετάστασης. Το 1993, ο ΠΟΥ όρισε την καρδιακή αποκατάσταση ως όλες τις δραστηριότητες που απαιτούνται για να επηρεαστεί θετικά η υποκείμενη αιτία της νόσου.Η συμμετοχή σε πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης βελτιώνει την ποιότητα ζωής του ασθενούς και διευκολύνει την ταχύτερη επιστροφή στην καθημερινότητα και μειώνει θνησιμότητα. Οι ερευνητές ανακαλύπτουν έναν αυξανόμενο αριθμό ομοιοτήτων μεταξύ του καρκίνου και της καρδιαγγειακής νόσου. Οι επιζώντες έχουν περισσότερες πιθανότητες να έχουν μεταβλητές που ευνοούν τις καρδιακές παθήσεις και έως και τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, σε σύγκριση με άτομα ίδιας ηλικίας που δεν πάσχουν από καρκίνο.Η συμμετοχή των ασθενών σε ένα πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης σχετίζεται με λιγότερες επανεισαγωγές στο νοσοκομείο το έτος μετά από ένα καρδιακό επεισόδιο.","According to the WHO, cancer is now the second leading cause of death worldwide, after cardiovascular disease, and it is expected that by 2026, the number of people who will have survived cancer of any kind will exceed 20 million. Since Burchenal's time, significant advances have been made in the world of chemistry, which have led to the development of treatment protocols effective in helping cancer patients and the development of pharmaceuticals with a lower level of toxicity than previously used to treat cancer. It is now believed that it is possible to diagnose, monitor and treat cancer through a comprehensive understanding of genetic and biochemical pathways. Reducing the incidence of and death from cancer and improving the quality of life of cancer patients are the fundamental objectives of the fight against cancer, which requires the adoption of preventive interventions, early diagnosis, treatment, care and rehabilitation. The fight against cancer should be considered an integral part of the health strategy and the implementation of measures should be a top priority for improving the health of the population. Historically, exercise has been an absolute contraindication in the treatment of cancer. However, this perception is gradually being revised due to a wealth of research data showing that exercise not only reduces the toxicity of treatment, but also increases its effectiveness. Epidemiological studies have shown that increasing physical activity reduces the likelihood of at least 13 types of cancer and improves cellular immunity, as immune cells are mobilised during exercise. In addition, animal studies have shown that physical activity can slow tumour growth and reduce the likelihood of metastasis. In 1993, the WHO defined cardiac rehabilitation as all activities required to positively affect the underlying cause of the disease. Participation in a cardiac rehabilitation programme improves the patient's quality of life and facilitates a faster return to daily life and reduces mortality. Researchers are discovering a growing number of similarities between cancer and cardiovascular disease. Survivors are more likely to have variables that favour heart disease and up to four times more likely to die within the next five years, compared to people of the same age who do not have cancer. Patient participation in a cardiac rehabilitation program is associated with fewer hospital readmissions in the year after a heart attack."],"dc:identifier":["uoadl:3329435","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3329435"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αποκατάσταση σε καρδιοογκολογικούς ασθενείς"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:15Z"}