{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3329559"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3329559","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Όψεις της βίας στην πεζογραφία του Παύλου Μάτεσι","abstract":"Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η ανάδειξη της πεζογραφικής παραγωγής του Παύλου Μάτεσι με βασικό αρμό το στοιχείο της βίας, η οποία ανάγεται μέσω των πολύπλοκων θεωρητικών της προεκτάσεων σε σημαίνοντα παράγοντα ερμηνείας και κατανόησης του ματεσικού κόσμου. Η πολύπτυχη αυτή έννοια σε συνδυασμό με την πολυπλοκότητα του έργου υπαγόρευσαν μια στοιχειώδη κατηγοριοποίηση των συνεχώς επανερχόμενων πράξεων φόνου ή αυτοκτονίας στο έργο. Έτσι, μελετήθηκε η σεξουαλική βία, η οποία εξετάστηκε με βάση τη ντελεζιανή προσέγγιση του σαδομαζοχισμού ως μέσου κριτικής και καθαίρεσης του νόμου, η θυσιαστική τελετουργία και η κατά Girard επιδίωξη της μη-βίας μέσω της βίας, η βία της ιστορίας, αλλά και η πολιτική βία ή η χρήση της ως μέσο ανατροπής βεβαιοτήτων. Πράξεις βίας διαχέονται στον κοινωνικό ιστό διαμορφώνοντας ένα πλαίσιο φουκωϊκών πειθαρχιών και εγκαθιδρύοντας διαρκώς σχέσεις επιβολής-ευπείθειας. Με γνώμονα τη διαπλοκή της βίας με τον πολιτισμό, την ευταξία και το αίσθημα της οργής, καθώς και τη διάκρισή της σε ένα δίπολο που ανταποκρίνεται στο θεωρητικό σχήμα του Benjamin για τη μυθική και θεϊκή βία, αποδεικνύεται ότι οι πολλαπλές όψεις της βίας στα προς εξέταση έργα αντιστοιχούν σε δύο γενικότερες συνθήκες· μια βία που νομιμοποιεί καταστάσεις και επιβάλλει κανόνες και μια άλλη που τις ανατρέπει. Η μελέτη των φορέων βίας στα πεζογραφήματα θεμελιώνει την παραπάνω διαπίστωση, καθώς επιβεβαιώνεται ότι οι μοναχικοί, περιθωριακοί ήρωες του Μάτεσι συνιστούν ετερότητες, στα χέρια των οποίων η βίαιη ενέργεια αποκτά πηγαία χειραφετητική διάσταση. Επιτονίζεται, συνεπώς, ότι οι κλυδωνισμοί της πραγματικότητας, που εκφράζονται σε μεγάλο βαθμό υπαρξιακά στον Μάτεσι, δεν είναι αποκομμένοι από το κοινωνικό και πολιτικό τους αποτύπωμα.","abstract_html":"Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η ανάδειξη της πεζογραφικής παραγωγής του Παύλου Μάτεσι με βασικό αρμό το στοιχείο της βίας, η οποία ανάγεται μέσω των πολύπλοκων θεωρητικών της προεκτάσεων σε σημαίνοντα παράγοντα ερμηνείας και κατανόησης του ματεσικού κόσμου. Η πολύπτυχη αυτή έννοια σε συνδυασμό με την πολυπλοκότητα του έργου υπαγόρευσαν μια στοιχειώδη κατηγοριοποίηση των συνεχώς επανερχόμενων πράξεων φόνου ή αυτοκτονίας στο έργο. Έτσι, μελετήθηκε η σεξουαλική βία, η οποία εξετάστηκε με βάση τη ντελεζιανή προσέγγιση του σαδομαζοχισμού ως μέσου κριτικής και καθαίρεσης του νόμου, η θυσιαστική τελετουργία και η κατά Girard επιδίωξη της μη-βίας μέσω της βίας, η βία της ιστορίας, αλλά και η πολιτική βία ή η χρήση της ως μέσο ανατροπής βεβαιοτήτων. Πράξεις βίας διαχέονται στον κοινωνικό ιστό διαμορφώνοντας ένα πλαίσιο φουκωϊκών πειθαρχιών και εγκαθιδρύοντας διαρκώς σχέσεις επιβολής-ευπείθειας. Με γνώμονα τη διαπλοκή της βίας με τον πολιτισμό, την ευταξία και το αίσθημα της οργής, καθώς και τη διάκρισή της σε ένα δίπολο που ανταποκρίνεται στο θεωρητικό σχήμα του Benjamin για τη μυθική και θεϊκή βία, αποδεικνύεται ότι οι πολλαπλές όψεις της βίας στα προς εξέταση έργα αντιστοιχούν σε δύο γενικότερες συνθήκες· μια βία που νομιμοποιεί καταστάσεις και επιβάλλει κανόνες και μια άλλη που τις ανατρέπει. Η μελέτη των φορέων βίας στα πεζογραφήματα θεμελιώνει την παραπάνω διαπίστωση, καθώς επιβεβαιώνεται ότι οι μοναχικοί, περιθωριακοί ήρωες του Μάτεσι συνιστούν ετερότητες, στα χέρια των οποίων η βίαιη ενέργεια αποκτά πηγαία χειραφετητική διάσταση. Επιτονίζεται, συνεπώς, ότι οι κλυδωνισμοί της πραγματικότητας, που εκφράζονται σε μεγάλο βαθμό υπαρξιακά στον Μάτεσι, δεν είναι αποκομμένοι από το κοινωνικό και πολιτικό τους αποτύπωμα.","abstract_has_math":false,"creators":["Γεωργακοπούλου Αθανασία","Georgakopoulou Athanasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:15Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3329559"],"render_values":[{"text":"uoadl:3329559","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3329559","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3329559","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3329559","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γεωργακοπούλου Αθανασία","Georgakopoulou Athanasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3329559","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3329559"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η ανάδειξη της πεζογραφικής παραγωγής του Παύλου Μάτεσι με βασικό αρμό το στοιχείο της βίας, η οποία ανάγεται μέσω των πολύπλοκων θεωρητικών της προεκτάσεων σε σημαίνοντα παράγοντα ερμηνείας και κατανόησης του ματεσικού κόσμου. Η πολύπτυχη αυτή έννοια σε συνδυασμό με την πολυπλοκότητα του έργου υπαγόρευσαν μια στοιχειώδη κατηγοριοποίηση των συνεχώς επανερχόμενων πράξεων φόνου ή αυτοκτονίας στο έργο. Έτσι, μελετήθηκε η σεξουαλική βία, η οποία εξετάστηκε με βάση τη ντελεζιανή προσέγγιση του σαδομαζοχισμού ως μέσου κριτικής και καθαίρεσης του νόμου, η θυσιαστική τελετουργία και η κατά Girard επιδίωξη της μη-βίας μέσω της βίας, η βία της ιστορίας, αλλά και η πολιτική βία ή η χρήση της ως μέσο ανατροπής βεβαιοτήτων. Πράξεις βίας διαχέονται στον κοινωνικό ιστό διαμορφώνοντας ένα πλαίσιο φουκωϊκών πειθαρχιών και εγκαθιδρύοντας διαρκώς σχέσεις επιβολής-ευπείθειας. Με γνώμονα τη διαπλοκή της βίας με τον πολιτισμό, την ευταξία και το αίσθημα της οργής, καθώς και τη διάκρισή της σε ένα δίπολο που ανταποκρίνεται στο θεωρητικό σχήμα του Benjamin για τη μυθική και θεϊκή βία, αποδεικνύεται ότι οι πολλαπλές όψεις της βίας στα προς εξέταση έργα αντιστοιχούν σε δύο γενικότερες συνθήκες· μια βία που νομιμοποιεί καταστάσεις και επιβάλλει κανόνες και μια άλλη που τις ανατρέπει. Η μελέτη των φορέων βίας στα πεζογραφήματα θεμελιώνει την παραπάνω διαπίστωση, καθώς επιβεβαιώνεται ότι οι μοναχικοί, περιθωριακοί ήρωες του Μάτεσι συνιστούν ετερότητες, στα χέρια των οποίων η βίαιη ενέργεια αποκτά πηγαία χειραφετητική διάσταση. Επιτονίζεται, συνεπώς, ότι οι κλυδωνισμοί της πραγματικότητας, που εκφράζονται σε μεγάλο βαθμό υπαρξιακά στον Μάτεσι, δεν είναι αποκομμένοι από το κοινωνικό και πολιτικό τους αποτύπωμα.","The scope of the present thesis is to emphasize in the prose of Pavlos Matesis and especially highlight the primary element of violence, which is a significant factor of interpretation and understanding of this work because of its theoretical extensions. The complexity of this subject required initially a basic categorization of the constantly recurring acts of murder or suicide in the work. Thus, the different categories were studied separately based on their respective criteria; sexual violence was studied based on Deleuze and his theory of sadomasochism as a means of critique and abolition of the law; sacrificial ritual and the pursuit of non-violence through violence was examined according to Girard; finally, the violence of history and the political violence or the use of it as a means of overturning certainties were also investigated mainly based on Foucault’s theory. Acts of violence permeate the society, similarly with the Foucault’s disciplines and constantly establish relations of imposition-obedience. By studying violence in combination with culture, order, and the sense of anger, it is proved that violent actions correspond to Benjamin's theory for mythical and divine violence. Ultimately, the multiple aspects of violence correspond to two more general states; a violence that imposes rules and another that overturns them. The study of the heroes which act violently substantiates the above, as it is confirmed that the solitary, marginal heroes of Matesis constitute alterities and in their hands violent action resembles resistance and revolution. It is therefore emphasized that the upheavals of reality, which are largely existentially expressed in Matesis, are not detached from their social and political imprint."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Όψεις της βίας στην πεζογραφία του Παύλου Μάτεσι"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γεωργακοπούλου Αθανασία","Georgakopoulou Athanasia"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η ανάδειξη της πεζογραφικής παραγωγής του Παύλου Μάτεσι με βασικό αρμό το στοιχείο της βίας, η οποία ανάγεται μέσω των πολύπλοκων θεωρητικών της προεκτάσεων σε σημαίνοντα παράγοντα ερμηνείας και κατανόησης του ματεσικού κόσμου. Η πολύπτυχη αυτή έννοια σε συνδυασμό με την πολυπλοκότητα του έργου υπαγόρευσαν μια στοιχειώδη κατηγοριοποίηση των συνεχώς επανερχόμενων πράξεων φόνου ή αυτοκτονίας στο έργο. Έτσι, μελετήθηκε η σεξουαλική βία, η οποία εξετάστηκε με βάση τη ντελεζιανή προσέγγιση του σαδομαζοχισμού ως μέσου κριτικής και καθαίρεσης του νόμου, η θυσιαστική τελετουργία και η κατά Girard επιδίωξη της μη-βίας μέσω της βίας, η βία της ιστορίας, αλλά και η πολιτική βία ή η χρήση της ως μέσο ανατροπής βεβαιοτήτων. Πράξεις βίας διαχέονται στον κοινωνικό ιστό διαμορφώνοντας ένα πλαίσιο φουκωϊκών πειθαρχιών και εγκαθιδρύοντας διαρκώς σχέσεις επιβολής-ευπείθειας. Με γνώμονα τη διαπλοκή της βίας με τον πολιτισμό, την ευταξία και το αίσθημα της οργής, καθώς και τη διάκρισή της σε ένα δίπολο που ανταποκρίνεται στο θεωρητικό σχήμα του Benjamin για τη μυθική και θεϊκή βία, αποδεικνύεται ότι οι πολλαπλές όψεις της βίας στα προς εξέταση έργα αντιστοιχούν σε δύο γενικότερες συνθήκες· μια βία που νομιμοποιεί καταστάσεις και επιβάλλει κανόνες και μια άλλη που τις ανατρέπει. Η μελέτη των φορέων βίας στα πεζογραφήματα θεμελιώνει την παραπάνω διαπίστωση, καθώς επιβεβαιώνεται ότι οι μοναχικοί, περιθωριακοί ήρωες του Μάτεσι συνιστούν ετερότητες, στα χέρια των οποίων η βίαιη ενέργεια αποκτά πηγαία χειραφετητική διάσταση. Επιτονίζεται, συνεπώς, ότι οι κλυδωνισμοί της πραγματικότητας, που εκφράζονται σε μεγάλο βαθμό υπαρξιακά στον Μάτεσι, δεν είναι αποκομμένοι από το κοινωνικό και πολιτικό τους αποτύπωμα.","The scope of the present thesis is to emphasize in the prose of Pavlos Matesis and especially highlight the primary element of violence, which is a significant factor of interpretation and understanding of this work because of its theoretical extensions. The complexity of this subject required initially a basic categorization of the constantly recurring acts of murder or suicide in the work. Thus, the different categories were studied separately based on their respective criteria; sexual violence was studied based on Deleuze and his theory of sadomasochism as a means of critique and abolition of the law; sacrificial ritual and the pursuit of non-violence through violence was examined according to Girard; finally, the violence of history and the political violence or the use of it as a means of overturning certainties were also investigated mainly based on Foucault’s theory. Acts of violence permeate the society, similarly with the Foucault’s disciplines and constantly establish relations of imposition-obedience. By studying violence in combination with culture, order, and the sense of anger, it is proved that violent actions correspond to Benjamin's theory for mythical and divine violence. Ultimately, the multiple aspects of violence correspond to two more general states; a violence that imposes rules and another that overturns them. The study of the heroes which act violently substantiates the above, as it is confirmed that the solitary, marginal heroes of Matesis constitute alterities and in their hands violent action resembles resistance and revolution. It is therefore emphasized that the upheavals of reality, which are largely existentially expressed in Matesis, are not detached from their social and political imprint."],"dc:identifier":["uoadl:3329559","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3329559"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Όψεις της βίας στην πεζογραφία του Παύλου Μάτεσι"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:15Z"}