{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3329585"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3329585","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η τοξικότητα της ανοσοθεραπείας στο ήπαρ","abstract":"Η ανοσοθεραπεία αποτελεί σήμερα μια εξαιρετικά χρήσιμη θεραπευτική επιλογή στα χέρια των ογκολόγων για την αντιμετώπιση νεοπλασμάτων κυρίως προχωρημένων σταδίων. Οι συχνότερα χρησιμοποιούμενοι ανοσοθεραπευτικοί παράγοντες είναι οι αναστολείς των σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος (ICIs), οι οποίοι έχουν αποδείξει την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητά τους. Η ηπατοτοξικότητα αποτελεί μια από τις ανοσοδιαμεσολαβούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη χορήγηση της ανοσοθεραπείας με ICIs. Αν και αποτελεί μια σχετικά συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια, συνήθως είναι ήπιας βαρύτητας. Ωστόσο μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνη, καθώς διαλάθει της προσοχής, όντας ασυμπτωματική ή με μη ειδικά ευρήματα, ενώ σπανίως μπορεί εκδηλωθεί κεραυνοβόλος ηπατίτιδα με καταστροφικές συνέπειες. Οι εργαστηριακές και απεικονιστικές εξετάσεις, καθώς και τα αποτελέσματα της ιστολογικής εξέτασης βιοψίας ήπατος συμβάλλουν στη διάγνωση της εν λόγω ανεπιθύμητης ενέργειας, χωρίς τα ευρήματα να είναι παθογνωμονικά, ενώ επηρεάζονται και από το ιστορικό του ασθενούς, ειδικά αν πρόκειται για άτομο με υποκείμενη ηπατική παθολογία. Η διαχείριση των ασθενών με ανοσοδιαμεσολαβούμενηηπατοτοξικότητα είναι δύσκολη, καθώς αφορά μια ποικιλία ασθενών, με άλλοτε άλλα προβλήματα υγείας και συννοσηρότητες. Η χορήγηση κορτικοστεροειδών είναι η πρώτη θεραπευτική επιλογή, με παράλληλη διακοπή της ανοσοθεραπείας, ενώ σε περίπτωση όπου παρατηρείται ανθεκτικότητα στα κορτικοστεροειδή και επιδείνωση της κατάστασης, κρίνεται αναγκαία και η χορήγηση ανοσοκατασταλτικού δεύτερης γραμμής. Τέλος, η επανεισαγωγήανοσοθεραπείας σε ασθενή που έχει εκδηλώσει ανοσοδιαμεσολαβούμενη ηπατίτιδα στο παρελθόν είναι δυνατή, αφού ωστόσο γίνει εκτίμηση κινδύνου και οφέλους. Η περίπλοκη αυτή συσχέτιση μεταξύ του αρχικού προβλήματος, των συννοσηροτήτων, καθώς και της διαχείρισης του ασθενούς απαιτεί τη συνεργασία πολλών ειδικοτήτων. Τέλος, λόγω της αυξανόμενης χρήσης των ανοσοθεραπευτικών σχημάτων αναμένεται άνοδος της επίπτωσης των περιστατικών ανοσοδιαμεσολαβούμενης τοξικότητας, οπότε και κρίνεται απαραίτητη η περαιτέρω μελέτη των επιμέρους χαρακτηριστικών των ασθενών αυτών ώστε να σχεδιαστεί ο βέλτιστος αλγόριθμος διάγνωσης και διαχείρισης του ασθενούς.","abstract_html":"Η ανοσοθεραπεία αποτελεί σήμερα μια εξαιρετικά χρήσιμη θεραπευτική επιλογή στα χέρια των ογκολόγων για την αντιμετώπιση νεοπλασμάτων κυρίως προχωρημένων σταδίων. Οι συχνότερα χρησιμοποιούμενοι ανοσοθεραπευτικοί παράγοντες είναι οι αναστολείς των σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος (ICIs), οι οποίοι έχουν αποδείξει την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητά τους. Η ηπατοτοξικότητα αποτελεί μια από τις ανοσοδιαμεσολαβούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη χορήγηση της ανοσοθεραπείας με ICIs. Αν και αποτελεί μια σχετικά συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια, συνήθως είναι ήπιας βαρύτητας. Ωστόσο μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνη, καθώς διαλάθει της προσοχής, όντας ασυμπτωματική ή με μη ειδικά ευρήματα, ενώ σπανίως μπορεί εκδηλωθεί κεραυνοβόλος ηπατίτιδα με καταστροφικές συνέπειες. Οι εργαστηριακές και απεικονιστικές εξετάσεις, καθώς και τα αποτελέσματα της ιστολογικής εξέτασης βιοψίας ήπατος συμβάλλουν στη διάγνωση της εν λόγω ανεπιθύμητης ενέργειας, χωρίς τα ευρήματα να είναι παθογνωμονικά, ενώ επηρεάζονται και από το ιστορικό του ασθενούς, ειδικά αν πρόκειται για άτομο με υποκείμενη ηπατική παθολογία. Η διαχείριση των ασθενών με ανοσοδιαμεσολαβούμενηηπατοτοξικότητα είναι δύσκολη, καθώς αφορά μια ποικιλία ασθενών, με άλλοτε άλλα προβλήματα υγείας και συννοσηρότητες. Η χορήγηση κορτικοστεροειδών είναι η πρώτη θεραπευτική επιλογή, με παράλληλη διακοπή της ανοσοθεραπείας, ενώ σε περίπτωση όπου παρατηρείται ανθεκτικότητα στα κορτικοστεροειδή και επιδείνωση της κατάστασης, κρίνεται αναγκαία και η χορήγηση ανοσοκατασταλτικού δεύτερης γραμμής. Τέλος, η επανεισαγωγήανοσοθεραπείας σε ασθενή που έχει εκδηλώσει ανοσοδιαμεσολαβούμενη ηπατίτιδα στο παρελθόν είναι δυνατή, αφού ωστόσο γίνει εκτίμηση κινδύνου και οφέλους. Η περίπλοκη αυτή συσχέτιση μεταξύ του αρχικού προβλήματος, των συννοσηροτήτων, καθώς και της διαχείρισης του ασθενούς απαιτεί τη συνεργασία πολλών ειδικοτήτων. Τέλος, λόγω της αυξανόμενης χρήσης των ανοσοθεραπευτικών σχημάτων αναμένεται άνοδος της επίπτωσης των περιστατικών ανοσοδιαμεσολαβούμενης τοξικότητας, οπότε και κρίνεται απαραίτητη η περαιτέρω μελέτη των επιμέρους χαρακτηριστικών των ασθενών αυτών ώστε να σχεδιαστεί ο βέλτιστος αλγόριθμος διάγνωσης και διαχείρισης του ασθενούς.","abstract_has_math":false,"creators":["Κωστάκη Αρεστέα","Kostaki Arestea"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:16Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3329585"],"render_values":[{"text":"uoadl:3329585","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3329585","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3329585","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3329585","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κωστάκη Αρεστέα","Kostaki Arestea"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3329585","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3329585"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ανοσοθεραπεία αποτελεί σήμερα μια εξαιρετικά χρήσιμη θεραπευτική επιλογή στα χέρια των ογκολόγων για την αντιμετώπιση νεοπλασμάτων κυρίως προχωρημένων σταδίων. Οι συχνότερα χρησιμοποιούμενοι ανοσοθεραπευτικοί παράγοντες είναι οι αναστολείς των σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος (ICIs), οι οποίοι έχουν αποδείξει την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητά τους. Η ηπατοτοξικότητα αποτελεί μια από τις ανοσοδιαμεσολαβούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη χορήγηση της ανοσοθεραπείας με ICIs. Αν και αποτελεί μια σχετικά συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια, συνήθως είναι ήπιας βαρύτητας. Ωστόσο μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνη, καθώς διαλάθει της προσοχής, όντας ασυμπτωματική ή με μη ειδικά ευρήματα, ενώ σπανίως μπορεί εκδηλωθεί κεραυνοβόλος ηπατίτιδα με καταστροφικές συνέπειες. Οι εργαστηριακές και απεικονιστικές εξετάσεις, καθώς και τα αποτελέσματα της ιστολογικής εξέτασης βιοψίας ήπατος συμβάλλουν στη διάγνωση της εν λόγω ανεπιθύμητης ενέργειας, χωρίς τα ευρήματα να είναι παθογνωμονικά, ενώ επηρεάζονται και από το ιστορικό του ασθενούς, ειδικά αν πρόκειται για άτομο με υποκείμενη ηπατική παθολογία. Η διαχείριση των ασθενών με ανοσοδιαμεσολαβούμενηηπατοτοξικότητα είναι δύσκολη, καθώς αφορά μια ποικιλία ασθενών, με άλλοτε άλλα προβλήματα υγείας και συννοσηρότητες. Η χορήγηση κορτικοστεροειδών είναι η πρώτη θεραπευτική επιλογή, με παράλληλη διακοπή της ανοσοθεραπείας, ενώ σε περίπτωση όπου παρατηρείται ανθεκτικότητα στα κορτικοστεροειδή και επιδείνωση της κατάστασης, κρίνεται αναγκαία και η χορήγηση ανοσοκατασταλτικού δεύτερης γραμμής. Τέλος, η επανεισαγωγήανοσοθεραπείας σε ασθενή που έχει εκδηλώσει ανοσοδιαμεσολαβούμενη ηπατίτιδα στο παρελθόν είναι δυνατή, αφού ωστόσο γίνει εκτίμηση κινδύνου και οφέλους. Η περίπλοκη αυτή συσχέτιση μεταξύ του αρχικού προβλήματος, των συννοσηροτήτων, καθώς και της διαχείρισης του ασθενούς απαιτεί τη συνεργασία πολλών ειδικοτήτων. Τέλος, λόγω της αυξανόμενης χρήσης των ανοσοθεραπευτικών σχημάτων αναμένεται άνοδος της επίπτωσης των περιστατικών ανοσοδιαμεσολαβούμενης τοξικότητας, οπότε και κρίνεται απαραίτητη η περαιτέρω μελέτη των επιμέρους χαρακτηριστικών των ασθενών αυτών ώστε να σχεδιαστεί ο βέλτιστος αλγόριθμος διάγνωσης και διαχείρισης του ασθενούς.","Immunotherapy is nowadays a useful therapeutic option in clinical practice for the treatment of advanced neoplasms. The most common immunotherapeutic agents are immune checkpoint inhibitors (ICIs), which have proven their safety and efficacy. Hepatotoxicity is one of the immune-mediated adverse effects associated with the administration of immunotherapy. Although it is a relatively common side effect, it is usually mild. However, it can prove to be dangerous, as it distracts attention, being asymptomatic or with non-specific findings, while rarely fulminant hepatitis can occur with devastating consequences. The laboratory and imaging tests, as well as the results of the histological examination of the liver biopsy contribute to the diagnosis, of this adverse event but are not pathognomonic. They may also be influenced by the patient's history, especially in cases with an underlying liver pathology. The management of patients with immune-mediated hepatotoxicity is difficult, as it involves cases with various comorbidities. Corticosteroids are the first-line treatment option, with concomitant discontinuation of immunotherapy. However, if corticosteroid resistance is observed, a second-line immunosuppressant is necessary. Finally, the re-introduction of immunotherapy in patientswho previously developed immune-mediated hepatitis is possible; however a risk-benefit assessment should precede. The complex pattern of the initial problem, the comorbidities, and the management of the patient requires multidisciplinary collaboration . Finally, due to the increased use of immunotherapeutic regimens, a raiseof the immune-mediated toxicity is expected.Thus, further study of the common characteristics of these patients is necessary to establish the most appropriate algorithm for diagnosis and management."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η τοξικότητα της ανοσοθεραπείας στο ήπαρ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κωστάκη Αρεστέα","Kostaki Arestea"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η ανοσοθεραπεία αποτελεί σήμερα μια εξαιρετικά χρήσιμη θεραπευτική επιλογή στα χέρια των ογκολόγων για την αντιμετώπιση νεοπλασμάτων κυρίως προχωρημένων σταδίων. Οι συχνότερα χρησιμοποιούμενοι ανοσοθεραπευτικοί παράγοντες είναι οι αναστολείς των σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος (ICIs), οι οποίοι έχουν αποδείξει την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητά τους. Η ηπατοτοξικότητα αποτελεί μια από τις ανοσοδιαμεσολαβούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη χορήγηση της ανοσοθεραπείας με ICIs. Αν και αποτελεί μια σχετικά συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια, συνήθως είναι ήπιας βαρύτητας. Ωστόσο μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνη, καθώς διαλάθει της προσοχής, όντας ασυμπτωματική ή με μη ειδικά ευρήματα, ενώ σπανίως μπορεί εκδηλωθεί κεραυνοβόλος ηπατίτιδα με καταστροφικές συνέπειες. Οι εργαστηριακές και απεικονιστικές εξετάσεις, καθώς και τα αποτελέσματα της ιστολογικής εξέτασης βιοψίας ήπατος συμβάλλουν στη διάγνωση της εν λόγω ανεπιθύμητης ενέργειας, χωρίς τα ευρήματα να είναι παθογνωμονικά, ενώ επηρεάζονται και από το ιστορικό του ασθενούς, ειδικά αν πρόκειται για άτομο με υποκείμενη ηπατική παθολογία. Η διαχείριση των ασθενών με ανοσοδιαμεσολαβούμενηηπατοτοξικότητα είναι δύσκολη, καθώς αφορά μια ποικιλία ασθενών, με άλλοτε άλλα προβλήματα υγείας και συννοσηρότητες. Η χορήγηση κορτικοστεροειδών είναι η πρώτη θεραπευτική επιλογή, με παράλληλη διακοπή της ανοσοθεραπείας, ενώ σε περίπτωση όπου παρατηρείται ανθεκτικότητα στα κορτικοστεροειδή και επιδείνωση της κατάστασης, κρίνεται αναγκαία και η χορήγηση ανοσοκατασταλτικού δεύτερης γραμμής. Τέλος, η επανεισαγωγήανοσοθεραπείας σε ασθενή που έχει εκδηλώσει ανοσοδιαμεσολαβούμενη ηπατίτιδα στο παρελθόν είναι δυνατή, αφού ωστόσο γίνει εκτίμηση κινδύνου και οφέλους. Η περίπλοκη αυτή συσχέτιση μεταξύ του αρχικού προβλήματος, των συννοσηροτήτων, καθώς και της διαχείρισης του ασθενούς απαιτεί τη συνεργασία πολλών ειδικοτήτων. Τέλος, λόγω της αυξανόμενης χρήσης των ανοσοθεραπευτικών σχημάτων αναμένεται άνοδος της επίπτωσης των περιστατικών ανοσοδιαμεσολαβούμενης τοξικότητας, οπότε και κρίνεται απαραίτητη η περαιτέρω μελέτη των επιμέρους χαρακτηριστικών των ασθενών αυτών ώστε να σχεδιαστεί ο βέλτιστος αλγόριθμος διάγνωσης και διαχείρισης του ασθενούς.","Immunotherapy is nowadays a useful therapeutic option in clinical practice for the treatment of advanced neoplasms. The most common immunotherapeutic agents are immune checkpoint inhibitors (ICIs), which have proven their safety and efficacy. Hepatotoxicity is one of the immune-mediated adverse effects associated with the administration of immunotherapy. Although it is a relatively common side effect, it is usually mild. However, it can prove to be dangerous, as it distracts attention, being asymptomatic or with non-specific findings, while rarely fulminant hepatitis can occur with devastating consequences. The laboratory and imaging tests, as well as the results of the histological examination of the liver biopsy contribute to the diagnosis, of this adverse event but are not pathognomonic. They may also be influenced by the patient's history, especially in cases with an underlying liver pathology. The management of patients with immune-mediated hepatotoxicity is difficult, as it involves cases with various comorbidities. Corticosteroids are the first-line treatment option, with concomitant discontinuation of immunotherapy. However, if corticosteroid resistance is observed, a second-line immunosuppressant is necessary. Finally, the re-introduction of immunotherapy in patientswho previously developed immune-mediated hepatitis is possible; however a risk-benefit assessment should precede. The complex pattern of the initial problem, the comorbidities, and the management of the patient requires multidisciplinary collaboration . Finally, due to the increased use of immunotherapeutic regimens, a raiseof the immune-mediated toxicity is expected.Thus, further study of the common characteristics of these patients is necessary to establish the most appropriate algorithm for diagnosis and management."],"dc:identifier":["uoadl:3329585","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3329585"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η τοξικότητα της ανοσοθεραπείας στο ήπαρ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:16Z"}