{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3329612"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3329612","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"(Ανα)παραστάσεις του σώματος στο έργο του Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου","abstract":"Ο στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας έγκειται στη διερεύνηση του έργου του Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου εν συνόλω, αποσκοπώντας στην ανάδειξη των αθέατων πλευρών και των ιδιαίτερων δυνατοτήτων ενός πραγματικά σύνθετου και πολύπτυχου ποιητικού υλικού, το οποίο εξακτινώνεται σε ένα ευρύ πλέγμα πραγματώσεων όχι μόνο θεματικής, αλλά κυρίως (δια)καλλιτεχνικής υφής. Για τον λόγο αυτό αξιοποιήθηκε ως ενοποιητικός άξονας η (ανα)παράσταση του σώματος, καθώς ο Ασλάνογλου διαμορφώνει σε μεγάλο μέρος του έργου του μια εικαστική ποιητική, ιδωμένη μέσα από το πρίσμα της υλικότητας, η οποία αρθρώνεται κυριαρχικά με σωματικές τροπικότητες και μετατίθεται συνακόλουθα στον περιρρέοντα χώρο και στα αντικείμενα. Οι αισθήσεις, ως προεκτάσεις του σώματος, αποτελούν το επικουρικό υπόβαθρο της σωματικής αντίληψης, διανοίγοντάς την συχνά σε συναισθητικές καταστάσεις. Η επιτυχημένη συνάρθρωση του ελεγειακού και του λυρικού συμβολιστικού τόνου με αφαιρετικό εικονοπλαστικό τρόπο, καθιστά τον ποιητή μια ιδιάζουσα φωνή της Β΄ μεταπολεμικής γενιάς, προωθώντας έναν ερωτισμό που ξεπερνά τα όρια των φύλων. Ως προς τη σωματικότητα, εκκινώντας από τον καρτεσιανό δυϊσμό και τα κυριαρχικά φουκωικά λογοθετικά συστήματα εξουσίας, περάσαμε στους έμφυλους διαχωρισμούς και την αποδόμησή τους με όχημα τις θέσεις της Judith Butler κατανοώντας το ποιητικό υποκείμενο στη βάση της αποκείμενης, παρεκκλίνουσας, στιγματισμένης σωματικότητας. Με τις υποδείξεις της Φαινομενολογίας του Merleau-Ponty το υποκείμενο γίνεται αντιληπτό στην ενσώματη εκδοχή του. Η μνήμη ως βασικό ενέργημα στοχεύει στην ανασυγκρότηση των απόντων μεγεθών και συνδράμει στην ανάδυση της παράστασης, δηλαδή τη δημιουργία στερεών, πλαστικών όγκων και μορφών παρουσίας, διαμέσου της ποιητικής ρηματοποίησης. Παράλληλα, εξετάζεται η ποιητική του βλέμματος μέσα από τα μάτια ενός ιδιότυπου περιπλανητή/flâneur που χαρτογραφεί τον δημόσιο και ιδιωτικό χώρο, συλλαμβάνοντας την πολλαπλότητα των θραυσμάτων και των ερειπίων. Τέλος, η παραστατική εικόνα του σώματος επιτονίζει την υλική διάστασή του, ειδικότερα στις πάσχουσες εκδοχές του, μέσα από ρωγμές, πληγές και τραύματα που μορφοποιούν το διάτρητο, διάστικτο σώμα, ενεργοποιώντας απτικές διεργασίες αφής και ψηλάφησης με εικόνες εξαιρετικής έντασης όσον αφορά το ερωτικό −και κατά κύριο λόγο απολεσθέν− συναίσθημα, καθώς επίσης και το ομοφυλοφιλικό υπόβαθρο που βιώνει την περιθωριοποίηση από τις ηγεμονικές ετεροκανονικές δυνάμεις της κοινωνίας, αναδεικνύοντας το οντολογικό και υπαρξιακό βάθος του υποκειμένου.","abstract_html":"Ο στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας έγκειται στη διερεύνηση του έργου του Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου εν συνόλω, αποσκοπώντας στην ανάδειξη των αθέατων πλευρών και των ιδιαίτερων δυνατοτήτων ενός πραγματικά σύνθετου και πολύπτυχου ποιητικού υλικού, το οποίο εξακτινώνεται σε ένα ευρύ πλέγμα πραγματώσεων όχι μόνο θεματικής, αλλά κυρίως (δια)καλλιτεχνικής υφής. Για τον λόγο αυτό αξιοποιήθηκε ως ενοποιητικός άξονας η (ανα)παράσταση του σώματος, καθώς ο Ασλάνογλου διαμορφώνει σε μεγάλο μέρος του έργου του μια εικαστική ποιητική, ιδωμένη μέσα από το πρίσμα της υλικότητας, η οποία αρθρώνεται κυριαρχικά με σωματικές τροπικότητες και μετατίθεται συνακόλουθα στον περιρρέοντα χώρο και στα αντικείμενα. Οι αισθήσεις, ως προεκτάσεις του σώματος, αποτελούν το επικουρικό υπόβαθρο της σωματικής αντίληψης, διανοίγοντάς την συχνά σε συναισθητικές καταστάσεις. Η επιτυχημένη συνάρθρωση του ελεγειακού και του λυρικού συμβολιστικού τόνου με αφαιρετικό εικονοπλαστικό τρόπο, καθιστά τον ποιητή μια ιδιάζουσα φωνή της Β΄ μεταπολεμικής γενιάς, προωθώντας έναν ερωτισμό που ξεπερνά τα όρια των φύλων. Ως προς τη σωματικότητα, εκκινώντας από τον καρτεσιανό δυϊσμό και τα κυριαρχικά φουκωικά λογοθετικά συστήματα εξουσίας, περάσαμε στους έμφυλους διαχωρισμούς και την αποδόμησή τους με όχημα τις θέσεις της Judith Butler κατανοώντας το ποιητικό υποκείμενο στη βάση της αποκείμενης, παρεκκλίνουσας, στιγματισμένης σωματικότητας. Με τις υποδείξεις της Φαινομενολογίας του Merleau-Ponty το υποκείμενο γίνεται αντιληπτό στην ενσώματη εκδοχή του. Η μνήμη ως βασικό ενέργημα στοχεύει στην ανασυγκρότηση των απόντων μεγεθών και συνδράμει στην ανάδυση της παράστασης, δηλαδή τη δημιουργία στερεών, πλαστικών όγκων και μορφών παρουσίας, διαμέσου της ποιητικής ρηματοποίησης. Παράλληλα, εξετάζεται η ποιητική του βλέμματος μέσα από τα μάτια ενός ιδιότυπου περιπλανητή/flâneur που χαρτογραφεί τον δημόσιο και ιδιωτικό χώρο, συλλαμβάνοντας την πολλαπλότητα των θραυσμάτων και των ερειπίων. Τέλος, η παραστατική εικόνα του σώματος επιτονίζει την υλική διάστασή του, ειδικότερα στις πάσχουσες εκδοχές του, μέσα από ρωγμές, πληγές και τραύματα που μορφοποιούν το διάτρητο, διάστικτο σώμα, ενεργοποιώντας απτικές διεργασίες αφής και ψηλάφησης με εικόνες εξαιρετικής έντασης όσον αφορά το ερωτικό −και κατά κύριο λόγο απολεσθέν− συναίσθημα, καθώς επίσης και το ομοφυλοφιλικό υπόβαθρο που βιώνει την περιθωριοποίηση από τις ηγεμονικές ετεροκανονικές δυνάμεις της κοινωνίας, αναδεικνύοντας το οντολογικό και υπαρξιακό βάθος του υποκειμένου.","abstract_has_math":false,"creators":["Νόνας Νικόλαος","Nonas Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:16Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3329612"],"render_values":[{"text":"uoadl:3329612","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3329612","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3329612","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3329612","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νόνας Νικόλαος","Nonas Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3329612","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3329612"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας έγκειται στη διερεύνηση του έργου του Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου εν συνόλω, αποσκοπώντας στην ανάδειξη των αθέατων πλευρών και των ιδιαίτερων δυνατοτήτων ενός πραγματικά σύνθετου και πολύπτυχου ποιητικού υλικού, το οποίο εξακτινώνεται σε ένα ευρύ πλέγμα πραγματώσεων όχι μόνο θεματικής, αλλά κυρίως (δια)καλλιτεχνικής υφής. Για τον λόγο αυτό αξιοποιήθηκε ως ενοποιητικός άξονας η (ανα)παράσταση του σώματος, καθώς ο Ασλάνογλου διαμορφώνει σε μεγάλο μέρος του έργου του μια εικαστική ποιητική, ιδωμένη μέσα από το πρίσμα της υλικότητας, η οποία αρθρώνεται κυριαρχικά με σωματικές τροπικότητες και μετατίθεται συνακόλουθα στον περιρρέοντα χώρο και στα αντικείμενα. Οι αισθήσεις, ως προεκτάσεις του σώματος, αποτελούν το επικουρικό υπόβαθρο της σωματικής αντίληψης, διανοίγοντάς την συχνά σε συναισθητικές καταστάσεις. Η επιτυχημένη συνάρθρωση του ελεγειακού και του λυρικού συμβολιστικού τόνου με αφαιρετικό εικονοπλαστικό τρόπο, καθιστά τον ποιητή μια ιδιάζουσα φωνή της Β΄ μεταπολεμικής γενιάς, προωθώντας έναν ερωτισμό που ξεπερνά τα όρια των φύλων. Ως προς τη σωματικότητα, εκκινώντας από τον καρτεσιανό δυϊσμό και τα κυριαρχικά φουκωικά λογοθετικά συστήματα εξουσίας, περάσαμε στους έμφυλους διαχωρισμούς και την αποδόμησή τους με όχημα τις θέσεις της Judith Butler κατανοώντας το ποιητικό υποκείμενο στη βάση της αποκείμενης, παρεκκλίνουσας, στιγματισμένης σωματικότητας. Με τις υποδείξεις της Φαινομενολογίας του Merleau-Ponty το υποκείμενο γίνεται αντιληπτό στην ενσώματη εκδοχή του. Η μνήμη ως βασικό ενέργημα στοχεύει στην ανασυγκρότηση των απόντων μεγεθών και συνδράμει στην ανάδυση της παράστασης, δηλαδή τη δημιουργία στερεών, πλαστικών όγκων και μορφών παρουσίας, διαμέσου της ποιητικής ρηματοποίησης. Παράλληλα, εξετάζεται η ποιητική του βλέμματος μέσα από τα μάτια ενός ιδιότυπου περιπλανητή/flâneur που χαρτογραφεί τον δημόσιο και ιδιωτικό χώρο, συλλαμβάνοντας την πολλαπλότητα των θραυσμάτων και των ερειπίων. Τέλος, η παραστατική εικόνα του σώματος επιτονίζει την υλική διάστασή του, ειδικότερα στις πάσχουσες εκδοχές του, μέσα από ρωγμές, πληγές και τραύματα που μορφοποιούν το διάτρητο, διάστικτο σώμα, ενεργοποιώντας απτικές διεργασίες αφής και ψηλάφησης με εικόνες εξαιρετικής έντασης όσον αφορά το ερωτικό −και κατά κύριο λόγο απολεσθέν− συναίσθημα, καθώς επίσης και το ομοφυλοφιλικό υπόβαθρο που βιώνει την περιθωριοποίηση από τις ηγεμονικές ετεροκανονικές δυνάμεις της κοινωνίας, αναδεικνύοντας το οντολογικό και υπαρξιακό βάθος του υποκειμένου.","The scope of the present thesis is to study the work of Nikos-Alexis Aslanoglou as a whole, with the aim of highlighting the unseen aspects and the potentials of a truly complex and multifaceted poetic oeuvre, which covers a wide array of realizations not only thematically, but also in terms of inter-artistic texture. Thus, the re-presentation of the body was used as a unifying axis, as Aslanoglou shapes in a large part of his work a pictorial poetics, seen through the prism of materiality. This is predominantly articulated with bodily modalities and is consequently transposed to the surrounding space and objects. The senses, as extensions of the body, form the auxiliary background of bodily perception, often opening it up to synaesthetic states. The successful articulation of the elegiac and lyrical symbolic tone, through an ablative figurative way, makes the poet a distinctive voice of the 2nd post-war generation, promoting an eroticism that transcends gender boundaries. Regarding corporeality, we started from Cartesian dualism and Foucault’s dominant discourses and systems of power. We then proceeded to gender divisions and their deconstruction utilizing Judith Butler's theories as a means for understanding the poetic voice on the basis of abject, deviant, stigmatized corporeality. According to Merleau-Ponty's Phenomenology, the subject is perceived in its embodied version. Memory as a pivotal act aims at the reconstruction of the absent dimensions and contributes to the emergence of the representation, i.e. the creation of solid, plastic volumes and forms of presence, through poetic phrasing. At the same time, the poetics of the gaze is examined through the eyes of an idiosyncratic wanderer/flâneur who maps the public and private space, capturing the multiplicity of fragments and ruins. Finally, the representational image of the body emphasizes its material dimension, especially in its diseased versions, through cracks, wounds and traumas. These shape the perforated body, activating tactile senses of touch and palpation with images of erotic intensity −primarily concerning emotional failure−, as well as the homosexual background experiencing marginalization under the pressure of the hegemonic heteronormative forces of society, revealing the ontological and existential depth of the subject."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["(Ανα)παραστάσεις του σώματος στο έργο του Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νόνας Νικόλαος","Nonas Nikolaos"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Ο στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας έγκειται στη διερεύνηση του έργου του Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου εν συνόλω, αποσκοπώντας στην ανάδειξη των αθέατων πλευρών και των ιδιαίτερων δυνατοτήτων ενός πραγματικά σύνθετου και πολύπτυχου ποιητικού υλικού, το οποίο εξακτινώνεται σε ένα ευρύ πλέγμα πραγματώσεων όχι μόνο θεματικής, αλλά κυρίως (δια)καλλιτεχνικής υφής. Για τον λόγο αυτό αξιοποιήθηκε ως ενοποιητικός άξονας η (ανα)παράσταση του σώματος, καθώς ο Ασλάνογλου διαμορφώνει σε μεγάλο μέρος του έργου του μια εικαστική ποιητική, ιδωμένη μέσα από το πρίσμα της υλικότητας, η οποία αρθρώνεται κυριαρχικά με σωματικές τροπικότητες και μετατίθεται συνακόλουθα στον περιρρέοντα χώρο και στα αντικείμενα. Οι αισθήσεις, ως προεκτάσεις του σώματος, αποτελούν το επικουρικό υπόβαθρο της σωματικής αντίληψης, διανοίγοντάς την συχνά σε συναισθητικές καταστάσεις. Η επιτυχημένη συνάρθρωση του ελεγειακού και του λυρικού συμβολιστικού τόνου με αφαιρετικό εικονοπλαστικό τρόπο, καθιστά τον ποιητή μια ιδιάζουσα φωνή της Β΄ μεταπολεμικής γενιάς, προωθώντας έναν ερωτισμό που ξεπερνά τα όρια των φύλων. Ως προς τη σωματικότητα, εκκινώντας από τον καρτεσιανό δυϊσμό και τα κυριαρχικά φουκωικά λογοθετικά συστήματα εξουσίας, περάσαμε στους έμφυλους διαχωρισμούς και την αποδόμησή τους με όχημα τις θέσεις της Judith Butler κατανοώντας το ποιητικό υποκείμενο στη βάση της αποκείμενης, παρεκκλίνουσας, στιγματισμένης σωματικότητας. Με τις υποδείξεις της Φαινομενολογίας του Merleau-Ponty το υποκείμενο γίνεται αντιληπτό στην ενσώματη εκδοχή του. Η μνήμη ως βασικό ενέργημα στοχεύει στην ανασυγκρότηση των απόντων μεγεθών και συνδράμει στην ανάδυση της παράστασης, δηλαδή τη δημιουργία στερεών, πλαστικών όγκων και μορφών παρουσίας, διαμέσου της ποιητικής ρηματοποίησης. Παράλληλα, εξετάζεται η ποιητική του βλέμματος μέσα από τα μάτια ενός ιδιότυπου περιπλανητή/flâneur που χαρτογραφεί τον δημόσιο και ιδιωτικό χώρο, συλλαμβάνοντας την πολλαπλότητα των θραυσμάτων και των ερειπίων. Τέλος, η παραστατική εικόνα του σώματος επιτονίζει την υλική διάστασή του, ειδικότερα στις πάσχουσες εκδοχές του, μέσα από ρωγμές, πληγές και τραύματα που μορφοποιούν το διάτρητο, διάστικτο σώμα, ενεργοποιώντας απτικές διεργασίες αφής και ψηλάφησης με εικόνες εξαιρετικής έντασης όσον αφορά το ερωτικό −και κατά κύριο λόγο απολεσθέν− συναίσθημα, καθώς επίσης και το ομοφυλοφιλικό υπόβαθρο που βιώνει την περιθωριοποίηση από τις ηγεμονικές ετεροκανονικές δυνάμεις της κοινωνίας, αναδεικνύοντας το οντολογικό και υπαρξιακό βάθος του υποκειμένου.","The scope of the present thesis is to study the work of Nikos-Alexis Aslanoglou as a whole, with the aim of highlighting the unseen aspects and the potentials of a truly complex and multifaceted poetic oeuvre, which covers a wide array of realizations not only thematically, but also in terms of inter-artistic texture. Thus, the re-presentation of the body was used as a unifying axis, as Aslanoglou shapes in a large part of his work a pictorial poetics, seen through the prism of materiality. This is predominantly articulated with bodily modalities and is consequently transposed to the surrounding space and objects. The senses, as extensions of the body, form the auxiliary background of bodily perception, often opening it up to synaesthetic states. The successful articulation of the elegiac and lyrical symbolic tone, through an ablative figurative way, makes the poet a distinctive voice of the 2nd post-war generation, promoting an eroticism that transcends gender boundaries. Regarding corporeality, we started from Cartesian dualism and Foucault’s dominant discourses and systems of power. We then proceeded to gender divisions and their deconstruction utilizing Judith Butler's theories as a means for understanding the poetic voice on the basis of abject, deviant, stigmatized corporeality. According to Merleau-Ponty's Phenomenology, the subject is perceived in its embodied version. Memory as a pivotal act aims at the reconstruction of the absent dimensions and contributes to the emergence of the representation, i.e. the creation of solid, plastic volumes and forms of presence, through poetic phrasing. At the same time, the poetics of the gaze is examined through the eyes of an idiosyncratic wanderer/flâneur who maps the public and private space, capturing the multiplicity of fragments and ruins. Finally, the representational image of the body emphasizes its material dimension, especially in its diseased versions, through cracks, wounds and traumas. These shape the perforated body, activating tactile senses of touch and palpation with images of erotic intensity −primarily concerning emotional failure−, as well as the homosexual background experiencing marginalization under the pressure of the hegemonic heteronormative forces of society, revealing the ontological and existential depth of the subject."],"dc:identifier":["uoadl:3329612","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3329612"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["(Ανα)παραστάσεις του σώματος στο έργο του Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:16Z"}