{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3329616"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3329616","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σημασιοσυντακτική ανάλυση δεικτών συνέχειας: Δεδομένα από την ελληνική και την αγγλική","abstract":"Η συνέχεια (continuity) μπορεί να γίνει αντιληπτή ως ένα ευρύ εννοιολογικό πεδίο που εγγράφεται σε ποικίλους άξονες διαβάθμισης, συνιστώντας έτσι ένα εννοιολογικό υπερσχήμα στο οποίο εντάσσονται επιμέρους σημασίες: χρονικές, ποσοτικές και παραχωρητικές, μεταξύ άλλων. Στην παρούσα εργασία υιοθετείται η έννοια του δείκτη συνέχειας (continuity marker) και, υπό αυτό το πρίσμα, επιχειρείται μία αντιπαραβολική σημασιοπραγματολογική ανάλυση α) μεταξύ των ακόμα, ακόμη της νέας ελληνικής και των μεταφραστικών τους ισοδύναμων yet, still, even της αγγλικής και β) μεταξύ των πλέον, πια της νέας ελληνικής και των ισοδύναμών τους anymore, any more, no more της αγγλικής. Χρησιμοποιώντας μεθόδους της γλωσσολογίας σωμάτων κειμένων και υιοθετώντας μία λειτουργική προσέγγιση της σημασίας, όλα τα προαναφερθέντα γλωσσικά στοιχεία συγκρίνονται μεταξύ τους ως προς τη δηλωτική, την αξιολογική και την κοινωνική λειτουργία τους. Ως εκ τούτου, η (μη) μεταφραστική ισοδυναμία μεταξύ των στοιχείων της νέας ελληνικής και της αγγλικής αφορά τρία διαφορετικά επίπεδα και επηρεάζεται από τα λιγότερο ή περισσότερο κοινά μοτίβα χρήσης τους (συντακτικά, πραγματολογικά, ως προς τη συχνότητα). Σε ένα πιο ευρύ και θεωρητικό πλαίσιο, στα δεδομένα της παρούσας εργασίας εντοπίζεται μία κοινή τάση και στις δύο συγκρινόμενες γλώσσες για συχνότερη εμφάνιση ορισμένων σημασιακών εκφάνσεων της συνέχειας σε συγκεκριμένα κειμενικά είδη. Παράλληλα, μέσα από την παρούσα μελέτη υπογραμμίζεται η διασύνδεση της συνέχειας με την έννοια των ορίων και τίθενται βάσεις για περαιτέρω μελλοντική έρευνα.","abstract_html":"Η συνέχεια (continuity) μπορεί να γίνει αντιληπτή ως ένα ευρύ εννοιολογικό πεδίο που εγγράφεται σε ποικίλους άξονες διαβάθμισης, συνιστώντας έτσι ένα εννοιολογικό υπερσχήμα στο οποίο εντάσσονται επιμέρους σημασίες: χρονικές, ποσοτικές και παραχωρητικές, μεταξύ άλλων. Στην παρούσα εργασία υιοθετείται η έννοια του δείκτη συνέχειας (continuity marker) και, υπό αυτό το πρίσμα, επιχειρείται μία αντιπαραβολική σημασιοπραγματολογική ανάλυση α) μεταξύ των ακόμα, ακόμη της νέας ελληνικής και των μεταφραστικών τους ισοδύναμων yet, still, even της αγγλικής και β) μεταξύ των πλέον, πια της νέας ελληνικής και των ισοδύναμών τους anymore, any more, no more της αγγλικής. Χρησιμοποιώντας μεθόδους της γλωσσολογίας σωμάτων κειμένων και υιοθετώντας μία λειτουργική προσέγγιση της σημασίας, όλα τα προαναφερθέντα γλωσσικά στοιχεία συγκρίνονται μεταξύ τους ως προς τη δηλωτική, την αξιολογική και την κοινωνική λειτουργία τους. Ως εκ τούτου, η (μη) μεταφραστική ισοδυναμία μεταξύ των στοιχείων της νέας ελληνικής και της αγγλικής αφορά τρία διαφορετικά επίπεδα και επηρεάζεται από τα λιγότερο ή περισσότερο κοινά μοτίβα χρήσης τους (συντακτικά, πραγματολογικά, ως προς τη συχνότητα). Σε ένα πιο ευρύ και θεωρητικό πλαίσιο, στα δεδομένα της παρούσας εργασίας εντοπίζεται μία κοινή τάση και στις δύο συγκρινόμενες γλώσσες για συχνότερη εμφάνιση ορισμένων σημασιακών εκφάνσεων της συνέχειας σε συγκεκριμένα κειμενικά είδη. Παράλληλα, μέσα από την παρούσα μελέτη υπογραμμίζεται η διασύνδεση της συνέχειας με την έννοια των ορίων και τίθενται βάσεις για περαιτέρω μελλοντική έρευνα.","abstract_has_math":false,"creators":["Ελευθεριάδη Χριστίνα","Eleftheriadi Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:16Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3329616"],"render_values":[{"text":"uoadl:3329616","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3329616","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3329616","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3329616","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ελευθεριάδη Χριστίνα","Eleftheriadi Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3329616","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3329616"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η συνέχεια (continuity) μπορεί να γίνει αντιληπτή ως ένα ευρύ εννοιολογικό πεδίο που εγγράφεται σε ποικίλους άξονες διαβάθμισης, συνιστώντας έτσι ένα εννοιολογικό υπερσχήμα στο οποίο εντάσσονται επιμέρους σημασίες: χρονικές, ποσοτικές και παραχωρητικές, μεταξύ άλλων. Στην παρούσα εργασία υιοθετείται η έννοια του δείκτη συνέχειας (continuity marker) και, υπό αυτό το πρίσμα, επιχειρείται μία αντιπαραβολική σημασιοπραγματολογική ανάλυση α) μεταξύ των ακόμα, ακόμη της νέας ελληνικής και των μεταφραστικών τους ισοδύναμων yet, still, even της αγγλικής και β) μεταξύ των πλέον, πια της νέας ελληνικής και των ισοδύναμών τους anymore, any more, no more της αγγλικής. Χρησιμοποιώντας μεθόδους της γλωσσολογίας σωμάτων κειμένων και υιοθετώντας μία λειτουργική προσέγγιση της σημασίας, όλα τα προαναφερθέντα γλωσσικά στοιχεία συγκρίνονται μεταξύ τους ως προς τη δηλωτική, την αξιολογική και την κοινωνική λειτουργία τους. Ως εκ τούτου, η (μη) μεταφραστική ισοδυναμία μεταξύ των στοιχείων της νέας ελληνικής και της αγγλικής αφορά τρία διαφορετικά επίπεδα και επηρεάζεται από τα λιγότερο ή περισσότερο κοινά μοτίβα χρήσης τους (συντακτικά, πραγματολογικά, ως προς τη συχνότητα). Σε ένα πιο ευρύ και θεωρητικό πλαίσιο, στα δεδομένα της παρούσας εργασίας εντοπίζεται μία κοινή τάση και στις δύο συγκρινόμενες γλώσσες για συχνότερη εμφάνιση ορισμένων σημασιακών εκφάνσεων της συνέχειας σε συγκεκριμένα κειμενικά είδη. Παράλληλα, μέσα από την παρούσα μελέτη υπογραμμίζεται η διασύνδεση της συνέχειας με την έννοια των ορίων και τίθενται βάσεις για περαιτέρω μελλοντική έρευνα.","Continuity can be described as a broad conceptual field spanning across various scalar axes, thus forming a conceptual superstructure giving rise to several kinds of meaning: temporal, quantificational and concessive, among others. The present study aims at a contrastive semantic analysis of a) Modern Greek ακόμα, ακόμη and their English equivalents yet, still, even and b) Modern Greek πλέον, πια and their English equivalents anymore, any more, no more. All the aforementioned items are viewed as continuity markers and, by using corpus linguistic methods and adopting a tripartite functional approach to meaning, they are compared and contrasted according to their denotational, evaluative and social function. As a result, the (non) equivalence among the Modern Greek and the English items lies in three different levels and is affected by their more or less different syntactic, pragmatic and frequency patterns of use. From a broader and more theoretical perspective, there is attested a common tendency in the languages contrasted for certain senses of continuity to be more frequent in certain genres, while the interrelation between continuity and the notion of limits is underlined and posed for future research."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σημασιοσυντακτική ανάλυση δεικτών συνέχειας: Δεδομένα από την ελληνική και την αγγλική"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ελευθεριάδη Χριστίνα","Eleftheriadi Christina"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η συνέχεια (continuity) μπορεί να γίνει αντιληπτή ως ένα ευρύ εννοιολογικό πεδίο που εγγράφεται σε ποικίλους άξονες διαβάθμισης, συνιστώντας έτσι ένα εννοιολογικό υπερσχήμα στο οποίο εντάσσονται επιμέρους σημασίες: χρονικές, ποσοτικές και παραχωρητικές, μεταξύ άλλων. Στην παρούσα εργασία υιοθετείται η έννοια του δείκτη συνέχειας (continuity marker) και, υπό αυτό το πρίσμα, επιχειρείται μία αντιπαραβολική σημασιοπραγματολογική ανάλυση α) μεταξύ των ακόμα, ακόμη της νέας ελληνικής και των μεταφραστικών τους ισοδύναμων yet, still, even της αγγλικής και β) μεταξύ των πλέον, πια της νέας ελληνικής και των ισοδύναμών τους anymore, any more, no more της αγγλικής. Χρησιμοποιώντας μεθόδους της γλωσσολογίας σωμάτων κειμένων και υιοθετώντας μία λειτουργική προσέγγιση της σημασίας, όλα τα προαναφερθέντα γλωσσικά στοιχεία συγκρίνονται μεταξύ τους ως προς τη δηλωτική, την αξιολογική και την κοινωνική λειτουργία τους. Ως εκ τούτου, η (μη) μεταφραστική ισοδυναμία μεταξύ των στοιχείων της νέας ελληνικής και της αγγλικής αφορά τρία διαφορετικά επίπεδα και επηρεάζεται από τα λιγότερο ή περισσότερο κοινά μοτίβα χρήσης τους (συντακτικά, πραγματολογικά, ως προς τη συχνότητα). Σε ένα πιο ευρύ και θεωρητικό πλαίσιο, στα δεδομένα της παρούσας εργασίας εντοπίζεται μία κοινή τάση και στις δύο συγκρινόμενες γλώσσες για συχνότερη εμφάνιση ορισμένων σημασιακών εκφάνσεων της συνέχειας σε συγκεκριμένα κειμενικά είδη. Παράλληλα, μέσα από την παρούσα μελέτη υπογραμμίζεται η διασύνδεση της συνέχειας με την έννοια των ορίων και τίθενται βάσεις για περαιτέρω μελλοντική έρευνα.","Continuity can be described as a broad conceptual field spanning across various scalar axes, thus forming a conceptual superstructure giving rise to several kinds of meaning: temporal, quantificational and concessive, among others. The present study aims at a contrastive semantic analysis of a) Modern Greek ακόμα, ακόμη and their English equivalents yet, still, even and b) Modern Greek πλέον, πια and their English equivalents anymore, any more, no more. All the aforementioned items are viewed as continuity markers and, by using corpus linguistic methods and adopting a tripartite functional approach to meaning, they are compared and contrasted according to their denotational, evaluative and social function. As a result, the (non) equivalence among the Modern Greek and the English items lies in three different levels and is affected by their more or less different syntactic, pragmatic and frequency patterns of use. From a broader and more theoretical perspective, there is attested a common tendency in the languages contrasted for certain senses of continuity to be more frequent in certain genres, while the interrelation between continuity and the notion of limits is underlined and posed for future research."],"dc:identifier":["uoadl:3329616","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3329616"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Σημασιοσυντακτική ανάλυση δεικτών συνέχειας: Δεδομένα από την ελληνική και την αγγλική"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:16Z"}