{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3330529"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3330529","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πολιτικές ελέγχου χρήσης αντιβιοτικών και αποτελεσματικότητά τους στην κλινική πρακτική","abstract":"Τα αντιβιοτικά αποτελούν ίσως τη μεγαλύτερη ανακάλυψη του 20ου αιώνα, στον τομέα της ιατρικής επιστήμης. Είναι σημαντικό να διαφυλάξουμε τη δραστικότητά τους. Η μικροβιακή αντοχή αποτελεί το μεγαλύτερο κίνδυνο στη διατήρηση της δραστικότητάς τους απέναντι στους μικροοργανισμούς. Γι’ αυτό είναι απαραίτητη η εφαρμογή πολιτικών για τον έλεγχο της χρήσης αντιβιοτικών και τον περιορισμό της αντοχής. Τελικός στόχος των πολιτικών ελέγχου χρήσης αντιβιοτικών είναι η διατήρηση τη αποτελεσματικότητά τους για τις μελλοντικές γενιές. Στην παρούσα εργασία, γίνεται βιβλιογραφική ανασκόπηση για τη διερεύνηση πολιτικών και δράσεων που έχουν εφαρμοστεί σε διάφορες χώρες. Επίσης ερευνάται η αποτελεσματικότητά τους, μέσω ανασκόπησης μελετών που έχουν πραγματοποιηθεί. Πέρα από τον Global Action Plan, το οποίο αποτελεί οδηγίες του ΠΟΥ για τον έλεγχο και περιορισμό της χρήσης αντιβιοτικών, κάθε χώρα καλείται να εφαρμόσει σε τοπικό επίπεδο ένα πρόγραμμα ελέγχου. Οι δράσεις που έχουν εφαρμοστεί είναι παρόμοιες μεταξύ διαφόρων χωρών, παρόλα αυτά, η αποτελεσματικότητά τους ποικίλει, ιδιαίτερα αν παρατηρήσουμε την απόκλιση στην κατανάλωση αντιβιοτικών, ανάμεσα σε χώρες της Ε.Ε. Εξετάζουμε το επιτυχημένο πρόγραμμα Strama της Σουηδίας, το Nethmap της Ολλανδίας, το Danmap της Δανίας, τις πολιτικές που έχει εφαρμόσει το Ηνωμένο Βασίλειο, την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα, αλλά και στις ΗΠΑ. Στη συνέχεια παρουσιάζονται μελέτες που ελέγχουν την αποτελεσματικότητα δράσεων, όπως ο προοπτικός έλεγχος της συνταγογράφησης, η εφαρμογή προέγκρισης για χρήση συγκεκριμένων αντιβιοτικών, τα εκπαιδευτικά προγράμματα του ιατρικού προσωπικού, οι εκστρατείες ενημέρωσης του κοινού, η ρύθμιση των δοσολογικών σχημάτων βάση των εθνικών οδηγιών κ.α. Συμπεραίνουμε ότι κάποιες από τις δράσεις που έχουν εφαρμοστεί, παρουσιάζουν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, ενώ προτείνεται ο συνδυασμός διαφόρων παρεμβάσεων σε ένα πρόγραμμα ελέγχου χρήσης αντιβιοτικών. Η εφαρμογή προγραμμάτων ελέγχου χρήσης αντιβιοτικών, αποδεικνύεται αποτελεσματική στη μείωση της κατανάλωσης αντιβιοτικών, αλλά και στη μείωση της μικροβιακής αντοχής στην κλινική πρακτική. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητά τους μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με διάφορους παράγοντες, όπως οι συγκεκριμένες παρεμβάσεις που εφαρμόζονται, το περιβάλλον στο οποίο εφαρμόζονται και το επίπεδο συμμετοχής και δέσμευσης των παρόχων υγειονομικής περίθαλψης. Το μεγάλο πρόβλημα παραμένει η εφαρμογή τους και η υιοθέτηση μέτρων από ακόμη περισσότερες χώρες.","abstract_html":"Τα αντιβιοτικά αποτελούν ίσως τη μεγαλύτερη ανακάλυψη του 20ου αιώνα, στον τομέα της ιατρικής επιστήμης. Είναι σημαντικό να διαφυλάξουμε τη δραστικότητά τους. Η μικροβιακή αντοχή αποτελεί το μεγαλύτερο κίνδυνο στη διατήρηση της δραστικότητάς τους απέναντι στους μικροοργανισμούς. Γι’ αυτό είναι απαραίτητη η εφαρμογή πολιτικών για τον έλεγχο της χρήσης αντιβιοτικών και τον περιορισμό της αντοχής. Τελικός στόχος των πολιτικών ελέγχου χρήσης αντιβιοτικών είναι η διατήρηση τη αποτελεσματικότητά τους για τις μελλοντικές γενιές. Στην παρούσα εργασία, γίνεται βιβλιογραφική ανασκόπηση για τη διερεύνηση πολιτικών και δράσεων που έχουν εφαρμοστεί σε διάφορες χώρες. Επίσης ερευνάται η αποτελεσματικότητά τους, μέσω ανασκόπησης μελετών που έχουν πραγματοποιηθεί. Πέρα από τον Global Action Plan, το οποίο αποτελεί οδηγίες του ΠΟΥ για τον έλεγχο και περιορισμό της χρήσης αντιβιοτικών, κάθε χώρα καλείται να εφαρμόσει σε τοπικό επίπεδο ένα πρόγραμμα ελέγχου. Οι δράσεις που έχουν εφαρμοστεί είναι παρόμοιες μεταξύ διαφόρων χωρών, παρόλα αυτά, η αποτελεσματικότητά τους ποικίλει, ιδιαίτερα αν παρατηρήσουμε την απόκλιση στην κατανάλωση αντιβιοτικών, ανάμεσα σε χώρες της Ε.Ε. Εξετάζουμε το επιτυχημένο πρόγραμμα Strama της Σουηδίας, το Nethmap της Ολλανδίας, το Danmap της Δανίας, τις πολιτικές που έχει εφαρμόσει το Ηνωμένο Βασίλειο, την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα, αλλά και στις ΗΠΑ. Στη συνέχεια παρουσιάζονται μελέτες που ελέγχουν την αποτελεσματικότητα δράσεων, όπως ο προοπτικός έλεγχος της συνταγογράφησης, η εφαρμογή προέγκρισης για χρήση συγκεκριμένων αντιβιοτικών, τα εκπαιδευτικά προγράμματα του ιατρικού προσωπικού, οι εκστρατείες ενημέρωσης του κοινού, η ρύθμιση των δοσολογικών σχημάτων βάση των εθνικών οδηγιών κ.α. Συμπεραίνουμε ότι κάποιες από τις δράσεις που έχουν εφαρμοστεί, παρουσιάζουν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, ενώ προτείνεται ο συνδυασμός διαφόρων παρεμβάσεων σε ένα πρόγραμμα ελέγχου χρήσης αντιβιοτικών. Η εφαρμογή προγραμμάτων ελέγχου χρήσης αντιβιοτικών, αποδεικνύεται αποτελεσματική στη μείωση της κατανάλωσης αντιβιοτικών, αλλά και στη μείωση της μικροβιακής αντοχής στην κλινική πρακτική. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητά τους μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με διάφορους παράγοντες, όπως οι συγκεκριμένες παρεμβάσεις που εφαρμόζονται, το περιβάλλον στο οποίο εφαρμόζονται και το επίπεδο συμμετοχής και δέσμευσης των παρόχων υγειονομικής περίθαλψης. Το μεγάλο πρόβλημα παραμένει η εφαρμογή τους και η υιοθέτηση μέτρων από ακόμη περισσότερες χώρες.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαναστασίου Νίκος","Papanastasiou Nikos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:16Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3330529"],"render_values":[{"text":"uoadl:3330529","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3330529","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3330529","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3330529","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαναστασίου Νίκος","Papanastasiou Nikos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3330529","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3330529"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα αντιβιοτικά αποτελούν ίσως τη μεγαλύτερη ανακάλυψη του 20ου αιώνα, στον τομέα της ιατρικής επιστήμης. Είναι σημαντικό να διαφυλάξουμε τη δραστικότητά τους. Η μικροβιακή αντοχή αποτελεί το μεγαλύτερο κίνδυνο στη διατήρηση της δραστικότητάς τους απέναντι στους μικροοργανισμούς. Γι’ αυτό είναι απαραίτητη η εφαρμογή πολιτικών για τον έλεγχο της χρήσης αντιβιοτικών και τον περιορισμό της αντοχής. Τελικός στόχος των πολιτικών ελέγχου χρήσης αντιβιοτικών είναι η διατήρηση τη αποτελεσματικότητά τους για τις μελλοντικές γενιές. Στην παρούσα εργασία, γίνεται βιβλιογραφική ανασκόπηση για τη διερεύνηση πολιτικών και δράσεων που έχουν εφαρμοστεί σε διάφορες χώρες. Επίσης ερευνάται η αποτελεσματικότητά τους, μέσω ανασκόπησης μελετών που έχουν πραγματοποιηθεί. Πέρα από τον Global Action Plan, το οποίο αποτελεί οδηγίες του ΠΟΥ για τον έλεγχο και περιορισμό της χρήσης αντιβιοτικών, κάθε χώρα καλείται να εφαρμόσει σε τοπικό επίπεδο ένα πρόγραμμα ελέγχου. Οι δράσεις που έχουν εφαρμοστεί είναι παρόμοιες μεταξύ διαφόρων χωρών, παρόλα αυτά, η αποτελεσματικότητά τους ποικίλει, ιδιαίτερα αν παρατηρήσουμε την απόκλιση στην κατανάλωση αντιβιοτικών, ανάμεσα σε χώρες της Ε.Ε. Εξετάζουμε το επιτυχημένο πρόγραμμα Strama της Σουηδίας, το Nethmap της Ολλανδίας, το Danmap της Δανίας, τις πολιτικές που έχει εφαρμόσει το Ηνωμένο Βασίλειο, την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα, αλλά και στις ΗΠΑ. Στη συνέχεια παρουσιάζονται μελέτες που ελέγχουν την αποτελεσματικότητα δράσεων, όπως ο προοπτικός έλεγχος της συνταγογράφησης, η εφαρμογή προέγκρισης για χρήση συγκεκριμένων αντιβιοτικών, τα εκπαιδευτικά προγράμματα του ιατρικού προσωπικού, οι εκστρατείες ενημέρωσης του κοινού, η ρύθμιση των δοσολογικών σχημάτων βάση των εθνικών οδηγιών κ.α. Συμπεραίνουμε ότι κάποιες από τις δράσεις που έχουν εφαρμοστεί, παρουσιάζουν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, ενώ προτείνεται ο συνδυασμός διαφόρων παρεμβάσεων σε ένα πρόγραμμα ελέγχου χρήσης αντιβιοτικών. Η εφαρμογή προγραμμάτων ελέγχου χρήσης αντιβιοτικών, αποδεικνύεται αποτελεσματική στη μείωση της κατανάλωσης αντιβιοτικών, αλλά και στη μείωση της μικροβιακής αντοχής στην κλινική πρακτική. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητά τους μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με διάφορους παράγοντες, όπως οι συγκεκριμένες παρεμβάσεις που εφαρμόζονται, το περιβάλλον στο οποίο εφαρμόζονται και το επίπεδο συμμετοχής και δέσμευσης των παρόχων υγειονομικής περίθαλψης. Το μεγάλο πρόβλημα παραμένει η εφαρμογή τους και η υιοθέτηση μέτρων από ακόμη περισσότερες χώρες.","Antibiotics are perhaps the greatest discovery of the 20th century in the field of medical science. It is important to preserve their effectiveness. Antimicrobial resistance is the greatest risk in maintaining their effectiveness against microorganisms. That is why it is necessary to implement policies to control the use of antibiotics and limit resistance. The ultimate goal of antibiotic use control policies is to maintain their effectiveness for future generations. In this paper, a literature review is carried out to investigate policies and actions that have been implemented in different countries. Their effectiveness is also investigated, through a review of studies that have been carried out. In addition to the Global Action Plan, which is WHO’s guidelines for controlling and limiting the use of antibiotics, each country is required to implement a stewardship program at a local level. The actions that have been implemented are similar between different countries, however, their effectiveness varies, especially if we observe the divergence in the consumption of antibiotics, between EU countries. We look at Sweden's successful Strama program, Netherlands’ Nethmap, Denmark's Danmap, the UK National Action Plan, the situation in Greece, but also in the US. Then, studies are presented that evaluate the effectiveness of interventions, such as the prescribing prospective audit and feedback, the application of pre-authorization for the use of specific antibiotics, the medical staff training and education programms, the public awareness and information campaigns, the regulation of the dosage regimens based on the national guidelines, etc. We conclude that some of the actions that have been implemented show greater effectiveness, while the combination of various actions is suggested in an antibiotic stewardship programm. The implementation of antibiotic stewardship programs has been shown to be effective in reducing antibiotic consumption, but also in reducing antimicrobial resistance in clinical practice. However, their effectiveness may vary depending on a number of factors, such as the specific interventions implemented, the setting in which they are implemented, and the level of involvement and commitment of health care providers. The biggest problem that remains, is their implementation and the adoption of measures by even more countries."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πολιτικές ελέγχου χρήσης αντιβιοτικών και αποτελεσματικότητά τους στην κλινική πρακτική"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαναστασίου Νίκος","Papanastasiou Nikos"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Τα αντιβιοτικά αποτελούν ίσως τη μεγαλύτερη ανακάλυψη του 20ου αιώνα, στον τομέα της ιατρικής επιστήμης. Είναι σημαντικό να διαφυλάξουμε τη δραστικότητά τους. Η μικροβιακή αντοχή αποτελεί το μεγαλύτερο κίνδυνο στη διατήρηση της δραστικότητάς τους απέναντι στους μικροοργανισμούς. Γι’ αυτό είναι απαραίτητη η εφαρμογή πολιτικών για τον έλεγχο της χρήσης αντιβιοτικών και τον περιορισμό της αντοχής. Τελικός στόχος των πολιτικών ελέγχου χρήσης αντιβιοτικών είναι η διατήρηση τη αποτελεσματικότητά τους για τις μελλοντικές γενιές. Στην παρούσα εργασία, γίνεται βιβλιογραφική ανασκόπηση για τη διερεύνηση πολιτικών και δράσεων που έχουν εφαρμοστεί σε διάφορες χώρες. Επίσης ερευνάται η αποτελεσματικότητά τους, μέσω ανασκόπησης μελετών που έχουν πραγματοποιηθεί. Πέρα από τον Global Action Plan, το οποίο αποτελεί οδηγίες του ΠΟΥ για τον έλεγχο και περιορισμό της χρήσης αντιβιοτικών, κάθε χώρα καλείται να εφαρμόσει σε τοπικό επίπεδο ένα πρόγραμμα ελέγχου. Οι δράσεις που έχουν εφαρμοστεί είναι παρόμοιες μεταξύ διαφόρων χωρών, παρόλα αυτά, η αποτελεσματικότητά τους ποικίλει, ιδιαίτερα αν παρατηρήσουμε την απόκλιση στην κατανάλωση αντιβιοτικών, ανάμεσα σε χώρες της Ε.Ε. Εξετάζουμε το επιτυχημένο πρόγραμμα Strama της Σουηδίας, το Nethmap της Ολλανδίας, το Danmap της Δανίας, τις πολιτικές που έχει εφαρμόσει το Ηνωμένο Βασίλειο, την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα, αλλά και στις ΗΠΑ. Στη συνέχεια παρουσιάζονται μελέτες που ελέγχουν την αποτελεσματικότητα δράσεων, όπως ο προοπτικός έλεγχος της συνταγογράφησης, η εφαρμογή προέγκρισης για χρήση συγκεκριμένων αντιβιοτικών, τα εκπαιδευτικά προγράμματα του ιατρικού προσωπικού, οι εκστρατείες ενημέρωσης του κοινού, η ρύθμιση των δοσολογικών σχημάτων βάση των εθνικών οδηγιών κ.α. Συμπεραίνουμε ότι κάποιες από τις δράσεις που έχουν εφαρμοστεί, παρουσιάζουν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, ενώ προτείνεται ο συνδυασμός διαφόρων παρεμβάσεων σε ένα πρόγραμμα ελέγχου χρήσης αντιβιοτικών. Η εφαρμογή προγραμμάτων ελέγχου χρήσης αντιβιοτικών, αποδεικνύεται αποτελεσματική στη μείωση της κατανάλωσης αντιβιοτικών, αλλά και στη μείωση της μικροβιακής αντοχής στην κλινική πρακτική. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητά τους μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με διάφορους παράγοντες, όπως οι συγκεκριμένες παρεμβάσεις που εφαρμόζονται, το περιβάλλον στο οποίο εφαρμόζονται και το επίπεδο συμμετοχής και δέσμευσης των παρόχων υγειονομικής περίθαλψης. Το μεγάλο πρόβλημα παραμένει η εφαρμογή τους και η υιοθέτηση μέτρων από ακόμη περισσότερες χώρες.","Antibiotics are perhaps the greatest discovery of the 20th century in the field of medical science. It is important to preserve their effectiveness. Antimicrobial resistance is the greatest risk in maintaining their effectiveness against microorganisms. That is why it is necessary to implement policies to control the use of antibiotics and limit resistance. The ultimate goal of antibiotic use control policies is to maintain their effectiveness for future generations. In this paper, a literature review is carried out to investigate policies and actions that have been implemented in different countries. Their effectiveness is also investigated, through a review of studies that have been carried out. In addition to the Global Action Plan, which is WHO’s guidelines for controlling and limiting the use of antibiotics, each country is required to implement a stewardship program at a local level. The actions that have been implemented are similar between different countries, however, their effectiveness varies, especially if we observe the divergence in the consumption of antibiotics, between EU countries. We look at Sweden's successful Strama program, Netherlands’ Nethmap, Denmark's Danmap, the UK National Action Plan, the situation in Greece, but also in the US. Then, studies are presented that evaluate the effectiveness of interventions, such as the prescribing prospective audit and feedback, the application of pre-authorization for the use of specific antibiotics, the medical staff training and education programms, the public awareness and information campaigns, the regulation of the dosage regimens based on the national guidelines, etc. We conclude that some of the actions that have been implemented show greater effectiveness, while the combination of various actions is suggested in an antibiotic stewardship programm. The implementation of antibiotic stewardship programs has been shown to be effective in reducing antibiotic consumption, but also in reducing antimicrobial resistance in clinical practice. However, their effectiveness may vary depending on a number of factors, such as the specific interventions implemented, the setting in which they are implemented, and the level of involvement and commitment of health care providers. The biggest problem that remains, is their implementation and the adoption of measures by even more countries."],"dc:identifier":["uoadl:3330529","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3330529"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Πολιτικές ελέγχου χρήσης αντιβιοτικών και αποτελεσματικότητά τους στην κλινική πρακτική"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:16Z"}