{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3330731"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3330731","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι βιολογικές θεραπείες στην αντιμετώπιση της νόσου Covid-19","abstract":"Η ανθρωπότητα από τον Δεκέμβριο του 2019 βιώνει μία νέα πανδημία από τον ιό SARS-CoV-2 επιφέροντας σεισμικές αλλαγές στις ζωές όλων μας. Εκατομμύρια ανθρώπων έχουν πεθάνει ως αποτέλεσμα της πνευμονίας που επιφέρει ο ιός SARS-CoV-2 σε παγκόσμιο επίπεδο παρά τα πρωτοφανή μέτρα περιορισμού που εφαρμόσθηκαν. Η ανάλυση των κλινικών χαρακτηριστικών αυτών των ασθενών έδειξε ότι η φυσική πορεία της νόσου, γνωστή με το ακρωνύμιο Covid-19, είναι πολλές φορές απρόβλεπτη. Πιθανότατα γενετικοί παράγοντες, νόσοι φθοράς αλλά και περιβαλλοντικοί παράγοντες (exposome) συμμετέχουν στη δυσμενή κλινική πορεία ορισμένων ασθενών. Η κατανόηση των πλειοτροπικών δράσεων του ιού και της αλληλεπίδραση με το ανοσοποιητικό σύστημα του ξενιστή φαίνεται να αποτελούν κλειδί στην αντιμετώπιση της νόσου. Δημοσιευμένα δεδομένα προτείνουν ότι η οξεία προ-φλεγμονώδης αντίδραση του ξενιστή, η οποία είναι αρχικά ευεργετική, για λόγους που δεν έχουν αποσαφηνιστεί μπορεί να εκφύγει του ελέγχου και να είναι η αιτία της παρατεταμένης καταστροφής των οργάνων στόχου. Έχοντας αυτό υπόψιν, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι η πρόωρη θεραπεία με ένα φάρμακο που μπορεί να τροποποιήσει αποτελεσματικά την απάντηση του ξενιστή και να περιορίσει την υπερ-φλεγμονώδη αντίδραση πιθανώς να αποτρέψει την εκδήλωση σοβαρής αναπνευστικής ανεπάρκειας. Κύριος διαμεσολαβητής αυτής της υπερφλεγμονώδους αντίδρασης φαίνεται να είναι η ιντερλευκίνη 1. Βασιζόμενοι στο νευραλγικό ρόλο που παίζει η ιντερλευκίνη 1 στη φλεγμονώδη αντίδραση, είναι πιθανό ότι η θεραπεία ασθενών με COVID-19 με ανταγωνιστή της ιντερλευκίνη 1 θα μειώσει τις πιθανότητες σοβαρής επίπτωση από τον ιό SARS-CoV-2. Με σκοπό να μελετήσουμε την αποτελεσματικότητα του ανταγωνιστή του υποδοχέα της ιντερλευκίνης (IL)-1 (ανακίνρα) στη σοβαρή COVID-19 λοίμωξη, πραγματοποιήσαμε μια ανοικτού τύπου, μη τυχαιοποιημένη μελέτη σε 130 ασθενείς με σοβαρή COVID-19 λοίμωξη και suPAR ≥6 ng/ml μεταξύ Απριλίου και Σεπτέμβρη του 2020. Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο ορίστηκε το αναπνευστικό πηλίκο κάτω από 150 mmHg το οποίο απαιτεί επιβοηθούμενο αναπνευστικό αερισμό (μηχανικό ή μη). Παράλληλα, αξιολογήθηκε η θνητότητα στις 30 μέρες, οι δείκτες φλεγμονής, καθώς και ο δείκτης WHO-CPS. Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο επιτεύχθηκε στο 22.3% των ασθενών που έλαβαν ανακίνρα μαζί με καθιερωμένη φροντίδα σε σχέση με 59.2% αυτών που ελάμβαναν μόνο θεραπεία με καθιερωμένη φροντίδα (hazard ratio, 0.30; 95% CI, 0.20–0.46). Επίσης η θνητότητα στις 30 ημέρες εμφανίστηκε μειωμένη σε αυτούς που έλαβαν ανακίνρα (11.5% των ασθενών) σε σχέση με την ομάδα ελέγχου (22.3%) (hazard ratio 0.49; 95% CI 0.25–0.97). Συμπερασματικά, η χορήγηση ανακίνρα συμβάλλει σημαντικά στην κλινική βελτίωση της σοβαρής COVID-19 λοίμωξης.","abstract_html":"Η ανθρωπότητα από τον Δεκέμβριο του 2019 βιώνει μία νέα πανδημία από τον ιό SARS-CoV-2 επιφέροντας σεισμικές αλλαγές στις ζωές όλων μας. Εκατομμύρια ανθρώπων έχουν πεθάνει ως αποτέλεσμα της πνευμονίας που επιφέρει ο ιός SARS-CoV-2 σε παγκόσμιο επίπεδο παρά τα πρωτοφανή μέτρα περιορισμού που εφαρμόσθηκαν. Η ανάλυση των κλινικών χαρακτηριστικών αυτών των ασθενών έδειξε ότι η φυσική πορεία της νόσου, γνωστή με το ακρωνύμιο Covid-19, είναι πολλές φορές απρόβλεπτη. Πιθανότατα γενετικοί παράγοντες, νόσοι φθοράς αλλά και περιβαλλοντικοί παράγοντες (exposome) συμμετέχουν στη δυσμενή κλινική πορεία ορισμένων ασθενών. Η κατανόηση των πλειοτροπικών δράσεων του ιού και της αλληλεπίδραση με το ανοσοποιητικό σύστημα του ξενιστή φαίνεται να αποτελούν κλειδί στην αντιμετώπιση της νόσου. Δημοσιευμένα δεδομένα προτείνουν ότι η οξεία προ-φλεγμονώδης αντίδραση του ξενιστή, η οποία είναι αρχικά ευεργετική, για λόγους που δεν έχουν αποσαφηνιστεί μπορεί να εκφύγει του ελέγχου και να είναι η αιτία της παρατεταμένης καταστροφής των οργάνων στόχου. Έχοντας αυτό υπόψιν, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι η πρόωρη θεραπεία με ένα φάρμακο που μπορεί να τροποποιήσει αποτελεσματικά την απάντηση του ξενιστή και να περιορίσει την υπερ-φλεγμονώδη αντίδραση πιθανώς να αποτρέψει την εκδήλωση σοβαρής αναπνευστικής ανεπάρκειας. Κύριος διαμεσολαβητής αυτής της υπερφλεγμονώδους αντίδρασης φαίνεται να είναι η ιντερλευκίνη 1. Βασιζόμενοι στο νευραλγικό ρόλο που παίζει η ιντερλευκίνη 1 στη φλεγμονώδη αντίδραση, είναι πιθανό ότι η θεραπεία ασθενών με COVID-19 με ανταγωνιστή της ιντερλευκίνη 1 θα μειώσει τις πιθανότητες σοβαρής επίπτωση από τον ιό SARS-CoV-2. Με σκοπό να μελετήσουμε την αποτελεσματικότητα του ανταγωνιστή του υποδοχέα της ιντερλευκίνης (IL)-1 (ανακίνρα) στη σοβαρή COVID-19 λοίμωξη, πραγματοποιήσαμε μια ανοικτού τύπου, μη τυχαιοποιημένη μελέτη σε 130 ασθενείς με σοβαρή COVID-19 λοίμωξη και suPAR ≥6 ng/ml μεταξύ Απριλίου και Σεπτέμβρη του 2020. Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο ορίστηκε το αναπνευστικό πηλίκο κάτω από 150 mmHg το οποίο απαιτεί επιβοηθούμενο αναπνευστικό αερισμό (μηχανικό ή μη). Παράλληλα, αξιολογήθηκε η θνητότητα στις 30 μέρες, οι δείκτες φλεγμονής, καθώς και ο δείκτης WHO-CPS. Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο επιτεύχθηκε στο 22.3% των ασθενών που έλαβαν ανακίνρα μαζί με καθιερωμένη φροντίδα σε σχέση με 59.2% αυτών που ελάμβαναν μόνο θεραπεία με καθιερωμένη φροντίδα (hazard ratio, 0.30; 95% CI, 0.20–0.46). Επίσης η θνητότητα στις 30 ημέρες εμφανίστηκε μειωμένη σε αυτούς που έλαβαν ανακίνρα (11.5% των ασθενών) σε σχέση με την ομάδα ελέγχου (22.3%) (hazard ratio 0.49; 95% CI 0.25–0.97). Συμπερασματικά, η χορήγηση ανακίνρα συμβάλλει σημαντικά στην κλινική βελτίωση της σοβαρής COVID-19 λοίμωξης.","abstract_has_math":false,"creators":["Χατζής Λουκάς","Chatzis Loukas"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:18Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3330731"],"render_values":[{"text":"uoadl:3330731","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3330731","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3330731","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3330731","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χατζής Λουκάς","Chatzis Loukas"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3330731","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3330731"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ανθρωπότητα από τον Δεκέμβριο του 2019 βιώνει μία νέα πανδημία από τον ιό SARS-CoV-2 επιφέροντας σεισμικές αλλαγές στις ζωές όλων μας. Εκατομμύρια ανθρώπων έχουν πεθάνει ως αποτέλεσμα της πνευμονίας που επιφέρει ο ιός SARS-CoV-2 σε παγκόσμιο επίπεδο παρά τα πρωτοφανή μέτρα περιορισμού που εφαρμόσθηκαν. Η ανάλυση των κλινικών χαρακτηριστικών αυτών των ασθενών έδειξε ότι η φυσική πορεία της νόσου, γνωστή με το ακρωνύμιο Covid-19, είναι πολλές φορές απρόβλεπτη. Πιθανότατα γενετικοί παράγοντες, νόσοι φθοράς αλλά και περιβαλλοντικοί παράγοντες (exposome) συμμετέχουν στη δυσμενή κλινική πορεία ορισμένων ασθενών. Η κατανόηση των πλειοτροπικών δράσεων του ιού και της αλληλεπίδραση με το ανοσοποιητικό σύστημα του ξενιστή φαίνεται να αποτελούν κλειδί στην αντιμετώπιση της νόσου. Δημοσιευμένα δεδομένα προτείνουν ότι η οξεία προ-φλεγμονώδης αντίδραση του ξενιστή, η οποία είναι αρχικά ευεργετική, για λόγους που δεν έχουν αποσαφηνιστεί μπορεί να εκφύγει του ελέγχου και να είναι η αιτία της παρατεταμένης καταστροφής των οργάνων στόχου. Έχοντας αυτό υπόψιν, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι η πρόωρη θεραπεία με ένα φάρμακο που μπορεί να τροποποιήσει αποτελεσματικά την απάντηση του ξενιστή και να περιορίσει την υπερ-φλεγμονώδη αντίδραση πιθανώς να αποτρέψει την εκδήλωση σοβαρής αναπνευστικής ανεπάρκειας. Κύριος διαμεσολαβητής αυτής της υπερφλεγμονώδους αντίδρασης φαίνεται να είναι η ιντερλευκίνη 1. Βασιζόμενοι στο νευραλγικό ρόλο που παίζει η ιντερλευκίνη 1 στη φλεγμονώδη αντίδραση, είναι πιθανό ότι η θεραπεία ασθενών με COVID-19 με ανταγωνιστή της ιντερλευκίνη 1 θα μειώσει τις πιθανότητες σοβαρής επίπτωση από τον ιό SARS-CoV-2. Με σκοπό να μελετήσουμε την αποτελεσματικότητα του ανταγωνιστή του υποδοχέα της ιντερλευκίνης (IL)-1 (ανακίνρα) στη σοβαρή COVID-19 λοίμωξη, πραγματοποιήσαμε μια ανοικτού τύπου, μη τυχαιοποιημένη μελέτη σε 130 ασθενείς με σοβαρή COVID-19 λοίμωξη και suPAR ≥6 ng/ml μεταξύ Απριλίου και Σεπτέμβρη του 2020. Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο ορίστηκε το αναπνευστικό πηλίκο κάτω από 150 mmHg το οποίο απαιτεί επιβοηθούμενο αναπνευστικό αερισμό (μηχανικό ή μη). Παράλληλα, αξιολογήθηκε η θνητότητα στις 30 μέρες, οι δείκτες φλεγμονής, καθώς και ο δείκτης WHO-CPS. Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο επιτεύχθηκε στο 22.3% των ασθενών που έλαβαν ανακίνρα μαζί με καθιερωμένη φροντίδα σε σχέση με 59.2% αυτών που ελάμβαναν μόνο θεραπεία με καθιερωμένη φροντίδα (hazard ratio, 0.30; 95% CI, 0.20–0.46). Επίσης η θνητότητα στις 30 ημέρες εμφανίστηκε μειωμένη σε αυτούς που έλαβαν ανακίνρα (11.5% των ασθενών) σε σχέση με την ομάδα ελέγχου (22.3%) (hazard ratio 0.49; 95% CI 0.25–0.97). Συμπερασματικά, η χορήγηση ανακίνρα συμβάλλει σημαντικά στην κλινική βελτίωση της σοβαρής COVID-19 λοίμωξης.","Since December 2019, humanity has been experiencing a new pandemic from the SARS-CoV-2 virus, bringing about seismic changes in the lives of all of us. Millions of people have died as a result of SARS-CoV-2 pneumonia worldwide despite unprecedented containment measures. The analysis of the clinical characteristics of these patients showed that the natural course of the disease, known by the acronym Covid-19, is often unpredictable. Genetic factors, degenerative diseases and environmental factors (exposome) are probably involved in the adverse clinical course of some patients. Understanding the pleiotropic actions of the virus and the interaction with the host's immune system appear to be key to treating the disease. Published data suggest that the host's acute pro-inflammatory response, which is initially beneficial, for reasons that have not been elucidated may run out of control and be the cause of the prolonged target organ destruction. With this in mind, it is reasonable to hypothesize that early treatment with a drug that can effectively modify the host response and limit the hyper-inflammatory response may prevent the onset of severe respiratory failure. A major mediator of this hyperinflammatory reaction appears to be interleukin 1. Based on the crucial role that interleukin 1 plays in the inflammatory response, it is possible that treating patients with COVID-19 with an interleukin 1 antagonist will reduce the chances of severe morbidity from SARS-CoV-2. In order to study the efficacy of interleukin (IL)-1 receptor antagonist (anakinra) in severe COVID-19 infection, we performed an open-label, non-randomized study in 130 patients with severe COVID-19 infection and suPAR ≥6 ng/ ml between April and September 2020. The primary endpoint was defined as respiratory ratio below 150 mmHg necessitating mechanical or non-invasive ventilation. At the same time, mortality at 30 days, inflammation indices, as well as the 28-day WHO-CPS index were evaluated. At the same time, mortality at 30 days, inflammation indices, as well as the WHO-CPS index were evaluated. The primary endpoint was achieved in 22.3% of patients receiving kineret versus 59.2% of those receiving standard of care (hazard ratio, 0.30; 95% CI, 0.20–0.46). Also, mortality at 30 days appeared reduced in those who received kineret (11.5% of patients) compared to the control group (22.3%) (hazard ratio 0.49; 95% CI 0.25–0.97). In conclusion, anakinra administration significantly contributes to the clinical improvement of severe severity of COVID-19 infection."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι βιολογικές θεραπείες στην αντιμετώπιση της νόσου Covid-19"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χατζής Λουκάς","Chatzis Loukas"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η ανθρωπότητα από τον Δεκέμβριο του 2019 βιώνει μία νέα πανδημία από τον ιό SARS-CoV-2 επιφέροντας σεισμικές αλλαγές στις ζωές όλων μας. Εκατομμύρια ανθρώπων έχουν πεθάνει ως αποτέλεσμα της πνευμονίας που επιφέρει ο ιός SARS-CoV-2 σε παγκόσμιο επίπεδο παρά τα πρωτοφανή μέτρα περιορισμού που εφαρμόσθηκαν. Η ανάλυση των κλινικών χαρακτηριστικών αυτών των ασθενών έδειξε ότι η φυσική πορεία της νόσου, γνωστή με το ακρωνύμιο Covid-19, είναι πολλές φορές απρόβλεπτη. Πιθανότατα γενετικοί παράγοντες, νόσοι φθοράς αλλά και περιβαλλοντικοί παράγοντες (exposome) συμμετέχουν στη δυσμενή κλινική πορεία ορισμένων ασθενών. Η κατανόηση των πλειοτροπικών δράσεων του ιού και της αλληλεπίδραση με το ανοσοποιητικό σύστημα του ξενιστή φαίνεται να αποτελούν κλειδί στην αντιμετώπιση της νόσου. Δημοσιευμένα δεδομένα προτείνουν ότι η οξεία προ-φλεγμονώδης αντίδραση του ξενιστή, η οποία είναι αρχικά ευεργετική, για λόγους που δεν έχουν αποσαφηνιστεί μπορεί να εκφύγει του ελέγχου και να είναι η αιτία της παρατεταμένης καταστροφής των οργάνων στόχου. Έχοντας αυτό υπόψιν, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι η πρόωρη θεραπεία με ένα φάρμακο που μπορεί να τροποποιήσει αποτελεσματικά την απάντηση του ξενιστή και να περιορίσει την υπερ-φλεγμονώδη αντίδραση πιθανώς να αποτρέψει την εκδήλωση σοβαρής αναπνευστικής ανεπάρκειας. Κύριος διαμεσολαβητής αυτής της υπερφλεγμονώδους αντίδρασης φαίνεται να είναι η ιντερλευκίνη 1. Βασιζόμενοι στο νευραλγικό ρόλο που παίζει η ιντερλευκίνη 1 στη φλεγμονώδη αντίδραση, είναι πιθανό ότι η θεραπεία ασθενών με COVID-19 με ανταγωνιστή της ιντερλευκίνη 1 θα μειώσει τις πιθανότητες σοβαρής επίπτωση από τον ιό SARS-CoV-2. Με σκοπό να μελετήσουμε την αποτελεσματικότητα του ανταγωνιστή του υποδοχέα της ιντερλευκίνης (IL)-1 (ανακίνρα) στη σοβαρή COVID-19 λοίμωξη, πραγματοποιήσαμε μια ανοικτού τύπου, μη τυχαιοποιημένη μελέτη σε 130 ασθενείς με σοβαρή COVID-19 λοίμωξη και suPAR ≥6 ng/ml μεταξύ Απριλίου και Σεπτέμβρη του 2020. Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο ορίστηκε το αναπνευστικό πηλίκο κάτω από 150 mmHg το οποίο απαιτεί επιβοηθούμενο αναπνευστικό αερισμό (μηχανικό ή μη). Παράλληλα, αξιολογήθηκε η θνητότητα στις 30 μέρες, οι δείκτες φλεγμονής, καθώς και ο δείκτης WHO-CPS. Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο επιτεύχθηκε στο 22.3% των ασθενών που έλαβαν ανακίνρα μαζί με καθιερωμένη φροντίδα σε σχέση με 59.2% αυτών που ελάμβαναν μόνο θεραπεία με καθιερωμένη φροντίδα (hazard ratio, 0.30; 95% CI, 0.20–0.46). Επίσης η θνητότητα στις 30 ημέρες εμφανίστηκε μειωμένη σε αυτούς που έλαβαν ανακίνρα (11.5% των ασθενών) σε σχέση με την ομάδα ελέγχου (22.3%) (hazard ratio 0.49; 95% CI 0.25–0.97). Συμπερασματικά, η χορήγηση ανακίνρα συμβάλλει σημαντικά στην κλινική βελτίωση της σοβαρής COVID-19 λοίμωξης.","Since December 2019, humanity has been experiencing a new pandemic from the SARS-CoV-2 virus, bringing about seismic changes in the lives of all of us. Millions of people have died as a result of SARS-CoV-2 pneumonia worldwide despite unprecedented containment measures. The analysis of the clinical characteristics of these patients showed that the natural course of the disease, known by the acronym Covid-19, is often unpredictable. Genetic factors, degenerative diseases and environmental factors (exposome) are probably involved in the adverse clinical course of some patients. Understanding the pleiotropic actions of the virus and the interaction with the host's immune system appear to be key to treating the disease. Published data suggest that the host's acute pro-inflammatory response, which is initially beneficial, for reasons that have not been elucidated may run out of control and be the cause of the prolonged target organ destruction. With this in mind, it is reasonable to hypothesize that early treatment with a drug that can effectively modify the host response and limit the hyper-inflammatory response may prevent the onset of severe respiratory failure. A major mediator of this hyperinflammatory reaction appears to be interleukin 1. Based on the crucial role that interleukin 1 plays in the inflammatory response, it is possible that treating patients with COVID-19 with an interleukin 1 antagonist will reduce the chances of severe morbidity from SARS-CoV-2. In order to study the efficacy of interleukin (IL)-1 receptor antagonist (anakinra) in severe COVID-19 infection, we performed an open-label, non-randomized study in 130 patients with severe COVID-19 infection and suPAR ≥6 ng/ ml between April and September 2020. The primary endpoint was defined as respiratory ratio below 150 mmHg necessitating mechanical or non-invasive ventilation. At the same time, mortality at 30 days, inflammation indices, as well as the 28-day WHO-CPS index were evaluated. At the same time, mortality at 30 days, inflammation indices, as well as the WHO-CPS index were evaluated. The primary endpoint was achieved in 22.3% of patients receiving kineret versus 59.2% of those receiving standard of care (hazard ratio, 0.30; 95% CI, 0.20–0.46). Also, mortality at 30 days appeared reduced in those who received kineret (11.5% of patients) compared to the control group (22.3%) (hazard ratio 0.49; 95% CI 0.25–0.97). In conclusion, anakinra administration significantly contributes to the clinical improvement of severe severity of COVID-19 infection."],"dc:identifier":["uoadl:3330731","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3330731"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Οι βιολογικές θεραπείες στην αντιμετώπιση της νόσου Covid-19"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:18Z"}