{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3330888"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3330888","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο σακχαρώδης διαβήτης ως παράγοντας κινδύνου και έκβασης σε ασθενείς με αιματολογικές κακοήθειες","abstract":"Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι ο ΣΔ σχετίζεται με την εκδήλωση αιματολογικών κακοηθειών. Ωστόσο, υπάρχει μεγάλη ετερογένεια στις εκτιμήσεις κινδύνου μεταξύ διάφορων ερευνητικών μελετών ενώ ασυνέπεια συσχέτισης του ΣΔ με τον κίνδυνο εκδήλωσης αιματολογικών νόσων έχει επίσης παρατηρηθεί ακόμη και σε περιπτώσεις που αναλύονται μεγάλες βάσεις δεδομένων. Η μελέτη της συσχέτισης του διαβήτη με ετερογενείς και πολύπλοκες ασθένειες όπως είναι οι αιματολογικές κακοήθειες παρουσιάζει δυσκολίες. Ο ΣΔ μοιράζεται αρκετούς κοινούς παράγοντες κινδύνου με πολλούς τύπους καρκίνου, όπως η παχυσαρκία, η κακή διατροφή, η γήρανση και η σωματική αδράνεια. Επομένως, είναι πιθανό να προκύψει σύγχυση και η πιθανότητα αντίστροφης αιτιότητας δεν μπορεί να αγνοηθεί. Οι παράγοντες κινδύνου για ΣΔΤ2 είναι επίσης παρόμοιοι με τις καρδιαγγειακές παθήσεις. Έτσι, υπάρχει περίπτωση μια μακρά παρακολούθηση να δείχνει αρνητική συσχέτιση με τη θνησιμότητα από καρκίνο, λόγω της υψηλής θνησιμότητας των διαβητικών ασθενών από καρδιαγγειακή νόσο. Επιπρόσθετα, εικάζεται ότι εάν ο καρκίνος είναι πιο συχνός σε διαβητικούς ασθενείς, η σχέση μεταξύ ΣΔ και καρκίνου μπορεί να υποτιμηθεί καθώς ο ΣΔ, στην πραγματικότητα, αποτελεί υποδιαγνωσμένη ασθένεια. Επίσης, λόγω πιθανών μη διαγνωσμένων ατόμων με ΣΔ, ο κίνδυνος καρκίνου στον μη διαβητικό πληθυσμό μπορεί να είναι υψηλότερος από τον παρατηρούμενο. Δεν είναι ακόμα σαφές εάν ο ΣΔ και οι μεταβολικές του διαταραχές αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου άμεσα ή είναι έμμεση. Υπάρχει ένα ευρύ φάσμα πιθανών μηχανισμών που σχετίζονται με τη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου σε ασθενείς με ΣΔΤ2. Λόγω της πολλαπλής και πολύπλοκης μιτογόνου δράσης της ινσουλίνης, η υπερινσουλιναιμία είναι ένας πιθανός παράγοντας που ευνοεί την εξέλιξη του καρκίνου. Η μειωμένη ανοχή στη γλυκόζη σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου και σε περιπτώσεις χωρίς διαβήτη. Οι βιολογικές δράσεις, κοινές με εκφυλιστικές ασθένειες, όπως ο ΣΔ, ενδέχεται να επιταχύνουν τις καρκινογόνες διεργασίες. Χρειαζόμαστε καλά σχεδιασμένες μελέτες παρακολούθησης που να εμβαθύνουν στο θέμα, για να προωθήσουμε τις γνώσεις μας όσον αφορά στη σύνθετη συσχέτιση μεταξύ του ΣΔ και της συχνότητας εμφάνισης αιματολογικών κακοηθειών και των υποκείμενων άμεσων και έμμεσων βιολογικών μηχανισμών που τις διέπουν. Είναι σημαντικό να διερευνηθεί ο πιθανός ρόλος των θεραπειών μείωσης της γλυκόζης. Το έργο αυτό είναι δύσκολο, λόγω της ποικιλομορφίας των θεραπειών με την πάροδο του χρόνου. Μια σειρά συγχυτικών παραγόντων και πιθανών σφαλμάτων θα πρέπει να τηρούνται σωστά για να διασφαλιστεί η εγκυρότητα των μελετών. Μελλοντικές μελέτες θα πρέπει να επικεντρωθούν στην αξιολόγηση και άλλων πιθανών παραγόντων όπως η παχυσαρκία, οι διατροφικές συνήθειες, η σωματική δραστηριότητα ή/και η αντιδιαβητική θεραπεία. Λόγω της αυξανόμενης, παγκόσμιας επιβάρυνσης του διαβήτη, είναι εξαιρετικά σημαντικό να κατανοήσουμε αυτά τα ερωτήματα για την πρόληψη του αιματολογικών κακοηθειών σε διαβητικούς ασθενείς.","abstract_html":"Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι ο ΣΔ σχετίζεται με την εκδήλωση αιματολογικών κακοηθειών. Ωστόσο, υπάρχει μεγάλη ετερογένεια στις εκτιμήσεις κινδύνου μεταξύ διάφορων ερευνητικών μελετών ενώ ασυνέπεια συσχέτισης του ΣΔ με τον κίνδυνο εκδήλωσης αιματολογικών νόσων έχει επίσης παρατηρηθεί ακόμη και σε περιπτώσεις που αναλύονται μεγάλες βάσεις δεδομένων. Η μελέτη της συσχέτισης του διαβήτη με ετερογενείς και πολύπλοκες ασθένειες όπως είναι οι αιματολογικές κακοήθειες παρουσιάζει δυσκολίες. Ο ΣΔ μοιράζεται αρκετούς κοινούς παράγοντες κινδύνου με πολλούς τύπους καρκίνου, όπως η παχυσαρκία, η κακή διατροφή, η γήρανση και η σωματική αδράνεια. Επομένως, είναι πιθανό να προκύψει σύγχυση και η πιθανότητα αντίστροφης αιτιότητας δεν μπορεί να αγνοηθεί. Οι παράγοντες κινδύνου για ΣΔΤ2 είναι επίσης παρόμοιοι με τις καρδιαγγειακές παθήσεις. Έτσι, υπάρχει περίπτωση μια μακρά παρακολούθηση να δείχνει αρνητική συσχέτιση με τη θνησιμότητα από καρκίνο, λόγω της υψηλής θνησιμότητας των διαβητικών ασθενών από καρδιαγγειακή νόσο. Επιπρόσθετα, εικάζεται ότι εάν ο καρκίνος είναι πιο συχνός σε διαβητικούς ασθενείς, η σχέση μεταξύ ΣΔ και καρκίνου μπορεί να υποτιμηθεί καθώς ο ΣΔ, στην πραγματικότητα, αποτελεί υποδιαγνωσμένη ασθένεια. Επίσης, λόγω πιθανών μη διαγνωσμένων ατόμων με ΣΔ, ο κίνδυνος καρκίνου στον μη διαβητικό πληθυσμό μπορεί να είναι υψηλότερος από τον παρατηρούμενο. Δεν είναι ακόμα σαφές εάν ο ΣΔ και οι μεταβολικές του διαταραχές αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου άμεσα ή είναι έμμεση. Υπάρχει ένα ευρύ φάσμα πιθανών μηχανισμών που σχετίζονται με τη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου σε ασθενείς με ΣΔΤ2. Λόγω της πολλαπλής και πολύπλοκης μιτογόνου δράσης της ινσουλίνης, η υπερινσουλιναιμία είναι ένας πιθανός παράγοντας που ευνοεί την εξέλιξη του καρκίνου. Η μειωμένη ανοχή στη γλυκόζη σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου και σε περιπτώσεις χωρίς διαβήτη. Οι βιολογικές δράσεις, κοινές με εκφυλιστικές ασθένειες, όπως ο ΣΔ, ενδέχεται να επιταχύνουν τις καρκινογόνες διεργασίες. Χρειαζόμαστε καλά σχεδιασμένες μελέτες παρακολούθησης που να εμβαθύνουν στο θέμα, για να προωθήσουμε τις γνώσεις μας όσον αφορά στη σύνθετη συσχέτιση μεταξύ του ΣΔ και της συχνότητας εμφάνισης αιματολογικών κακοηθειών και των υποκείμενων άμεσων και έμμεσων βιολογικών μηχανισμών που τις διέπουν. Είναι σημαντικό να διερευνηθεί ο πιθανός ρόλος των θεραπειών μείωσης της γλυκόζης. Το έργο αυτό είναι δύσκολο, λόγω της ποικιλομορφίας των θεραπειών με την πάροδο του χρόνου. Μια σειρά συγχυτικών παραγόντων και πιθανών σφαλμάτων θα πρέπει να τηρούνται σωστά για να διασφαλιστεί η εγκυρότητα των μελετών. Μελλοντικές μελέτες θα πρέπει να επικεντρωθούν στην αξιολόγηση και άλλων πιθανών παραγόντων όπως η παχυσαρκία, οι διατροφικές συνήθειες, η σωματική δραστηριότητα ή/και η αντιδιαβητική θεραπεία. Λόγω της αυξανόμενης, παγκόσμιας επιβάρυνσης του διαβήτη, είναι εξαιρετικά σημαντικό να κατανοήσουμε αυτά τα ερωτήματα για την πρόληψη του αιματολογικών κακοηθειών σε διαβητικούς ασθενείς.","abstract_has_math":false,"creators":["Γεωργούτσου Δήμητρα","Georgoutsou Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:18Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3330888"],"render_values":[{"text":"uoadl:3330888","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3330888","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3330888","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3330888","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γεωργούτσου Δήμητρα","Georgoutsou Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3330888","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3330888"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι ο ΣΔ σχετίζεται με την εκδήλωση αιματολογικών κακοηθειών. Ωστόσο, υπάρχει μεγάλη ετερογένεια στις εκτιμήσεις κινδύνου μεταξύ διάφορων ερευνητικών μελετών ενώ ασυνέπεια συσχέτισης του ΣΔ με τον κίνδυνο εκδήλωσης αιματολογικών νόσων έχει επίσης παρατηρηθεί ακόμη και σε περιπτώσεις που αναλύονται μεγάλες βάσεις δεδομένων. Η μελέτη της συσχέτισης του διαβήτη με ετερογενείς και πολύπλοκες ασθένειες όπως είναι οι αιματολογικές κακοήθειες παρουσιάζει δυσκολίες. Ο ΣΔ μοιράζεται αρκετούς κοινούς παράγοντες κινδύνου με πολλούς τύπους καρκίνου, όπως η παχυσαρκία, η κακή διατροφή, η γήρανση και η σωματική αδράνεια. Επομένως, είναι πιθανό να προκύψει σύγχυση και η πιθανότητα αντίστροφης αιτιότητας δεν μπορεί να αγνοηθεί. Οι παράγοντες κινδύνου για ΣΔΤ2 είναι επίσης παρόμοιοι με τις καρδιαγγειακές παθήσεις. Έτσι, υπάρχει περίπτωση μια μακρά παρακολούθηση να δείχνει αρνητική συσχέτιση με τη θνησιμότητα από καρκίνο, λόγω της υψηλής θνησιμότητας των διαβητικών ασθενών από καρδιαγγειακή νόσο. Επιπρόσθετα, εικάζεται ότι εάν ο καρκίνος είναι πιο συχνός σε διαβητικούς ασθενείς, η σχέση μεταξύ ΣΔ και καρκίνου μπορεί να υποτιμηθεί καθώς ο ΣΔ, στην πραγματικότητα, αποτελεί υποδιαγνωσμένη ασθένεια. Επίσης, λόγω πιθανών μη διαγνωσμένων ατόμων με ΣΔ, ο κίνδυνος καρκίνου στον μη διαβητικό πληθυσμό μπορεί να είναι υψηλότερος από τον παρατηρούμενο. Δεν είναι ακόμα σαφές εάν ο ΣΔ και οι μεταβολικές του διαταραχές αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου άμεσα ή είναι έμμεση. Υπάρχει ένα ευρύ φάσμα πιθανών μηχανισμών που σχετίζονται με τη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου σε ασθενείς με ΣΔΤ2. Λόγω της πολλαπλής και πολύπλοκης μιτογόνου δράσης της ινσουλίνης, η υπερινσουλιναιμία είναι ένας πιθανός παράγοντας που ευνοεί την εξέλιξη του καρκίνου. Η μειωμένη ανοχή στη γλυκόζη σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου και σε περιπτώσεις χωρίς διαβήτη. Οι βιολογικές δράσεις, κοινές με εκφυλιστικές ασθένειες, όπως ο ΣΔ, ενδέχεται να επιταχύνουν τις καρκινογόνες διεργασίες. Χρειαζόμαστε καλά σχεδιασμένες μελέτες παρακολούθησης που να εμβαθύνουν στο θέμα, για να προωθήσουμε τις γνώσεις μας όσον αφορά στη σύνθετη συσχέτιση μεταξύ του ΣΔ και της συχνότητας εμφάνισης αιματολογικών κακοηθειών και των υποκείμενων άμεσων και έμμεσων βιολογικών μηχανισμών που τις διέπουν. Είναι σημαντικό να διερευνηθεί ο πιθανός ρόλος των θεραπειών μείωσης της γλυκόζης. Το έργο αυτό είναι δύσκολο, λόγω της ποικιλομορφίας των θεραπειών με την πάροδο του χρόνου. Μια σειρά συγχυτικών παραγόντων και πιθανών σφαλμάτων θα πρέπει να τηρούνται σωστά για να διασφαλιστεί η εγκυρότητα των μελετών. Μελλοντικές μελέτες θα πρέπει να επικεντρωθούν στην αξιολόγηση και άλλων πιθανών παραγόντων όπως η παχυσαρκία, οι διατροφικές συνήθειες, η σωματική δραστηριότητα ή/και η αντιδιαβητική θεραπεία. Λόγω της αυξανόμενης, παγκόσμιας επιβάρυνσης του διαβήτη, είναι εξαιρετικά σημαντικό να κατανοήσουμε αυτά τα ερωτήματα για την πρόληψη του αιματολογικών κακοηθειών σε διαβητικούς ασθενείς.","There is strong evidence that DM is associated with the development of haematological malignancies. However, there is great heterogeneity in risk assessments between different research studies and inconsistency of association of DM with the risk of developing haematological diseases has also been observed even in cases where large databases are analysed. The study of the association of diabetes with heterogeneous and complex diseases such as hematological malignancies presents difficulties. DM shares several common risk factors with many types of cancer, including obesity, poor diet, aging, and physical inactivity. Therefore, confusion is likely to arise, and the possibility of reverse causality cannot be ignored. Risk factors for DM are also similar to cardiovascular disease. Thus, there is a possibility that a long follow-up may show a negative correlation with cancer mortality, due to the high mortality of diabetic patients from cardiovascular disease. In addition, it is speculated that if cancer is more common in diabetic patients, the link between DM and cancer may be underestimated as DM is, in fact, an underdiagnosed disease. Also, due to possible undiagnosed people with DM, the risk of cancer in the nondiabetic population may be higher than observed. It is not yet clear whether DM and its metabolic disorders increase the risk of cancer directly or are indirect. There are a wide range of possible mechanisms associated with cancer incidence in patients with T2DM. Due to the multiple and complex mitogenic action of insulin, hyperinsulinemia is a possible factor favoring cancer progression. Reduced glucose tolerance is associated with an increased risk of cancer in cases without diabetes. Biological actions, common with degenerative diseases such as DM, may accelerate carcinogenic processes. We need well-designed follow-up studies that delve deeper into the topic to advance our knowledge of the complex association between DM and the incidence of haematological malignancies and the underlying direct and indirect biological mechanisms underlying them. It is important to investigate the potential role of glucose-lowering therapies. This task is difficult because of the diversity of treatments over time. A number of confounding factors and potential errors should be properly observed to ensure the validity of studies. Future studies should focus on evaluating other possible factors such as obesity, dietary habits, physical activity and/or antidiabetic therapy. Due to the increasing, global burden of diabetes, it is extremely important to understand these questions for the prevention of hematological malignancies in diabetic patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο σακχαρώδης διαβήτης ως παράγοντας κινδύνου και έκβασης σε ασθενείς με αιματολογικές κακοήθειες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γεωργούτσου Δήμητρα","Georgoutsou Dimitra"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι ο ΣΔ σχετίζεται με την εκδήλωση αιματολογικών κακοηθειών. Ωστόσο, υπάρχει μεγάλη ετερογένεια στις εκτιμήσεις κινδύνου μεταξύ διάφορων ερευνητικών μελετών ενώ ασυνέπεια συσχέτισης του ΣΔ με τον κίνδυνο εκδήλωσης αιματολογικών νόσων έχει επίσης παρατηρηθεί ακόμη και σε περιπτώσεις που αναλύονται μεγάλες βάσεις δεδομένων. Η μελέτη της συσχέτισης του διαβήτη με ετερογενείς και πολύπλοκες ασθένειες όπως είναι οι αιματολογικές κακοήθειες παρουσιάζει δυσκολίες. Ο ΣΔ μοιράζεται αρκετούς κοινούς παράγοντες κινδύνου με πολλούς τύπους καρκίνου, όπως η παχυσαρκία, η κακή διατροφή, η γήρανση και η σωματική αδράνεια. Επομένως, είναι πιθανό να προκύψει σύγχυση και η πιθανότητα αντίστροφης αιτιότητας δεν μπορεί να αγνοηθεί. Οι παράγοντες κινδύνου για ΣΔΤ2 είναι επίσης παρόμοιοι με τις καρδιαγγειακές παθήσεις. Έτσι, υπάρχει περίπτωση μια μακρά παρακολούθηση να δείχνει αρνητική συσχέτιση με τη θνησιμότητα από καρκίνο, λόγω της υψηλής θνησιμότητας των διαβητικών ασθενών από καρδιαγγειακή νόσο. Επιπρόσθετα, εικάζεται ότι εάν ο καρκίνος είναι πιο συχνός σε διαβητικούς ασθενείς, η σχέση μεταξύ ΣΔ και καρκίνου μπορεί να υποτιμηθεί καθώς ο ΣΔ, στην πραγματικότητα, αποτελεί υποδιαγνωσμένη ασθένεια. Επίσης, λόγω πιθανών μη διαγνωσμένων ατόμων με ΣΔ, ο κίνδυνος καρκίνου στον μη διαβητικό πληθυσμό μπορεί να είναι υψηλότερος από τον παρατηρούμενο. Δεν είναι ακόμα σαφές εάν ο ΣΔ και οι μεταβολικές του διαταραχές αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου άμεσα ή είναι έμμεση. Υπάρχει ένα ευρύ φάσμα πιθανών μηχανισμών που σχετίζονται με τη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου σε ασθενείς με ΣΔΤ2. Λόγω της πολλαπλής και πολύπλοκης μιτογόνου δράσης της ινσουλίνης, η υπερινσουλιναιμία είναι ένας πιθανός παράγοντας που ευνοεί την εξέλιξη του καρκίνου. Η μειωμένη ανοχή στη γλυκόζη σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου και σε περιπτώσεις χωρίς διαβήτη. Οι βιολογικές δράσεις, κοινές με εκφυλιστικές ασθένειες, όπως ο ΣΔ, ενδέχεται να επιταχύνουν τις καρκινογόνες διεργασίες. Χρειαζόμαστε καλά σχεδιασμένες μελέτες παρακολούθησης που να εμβαθύνουν στο θέμα, για να προωθήσουμε τις γνώσεις μας όσον αφορά στη σύνθετη συσχέτιση μεταξύ του ΣΔ και της συχνότητας εμφάνισης αιματολογικών κακοηθειών και των υποκείμενων άμεσων και έμμεσων βιολογικών μηχανισμών που τις διέπουν. Είναι σημαντικό να διερευνηθεί ο πιθανός ρόλος των θεραπειών μείωσης της γλυκόζης. Το έργο αυτό είναι δύσκολο, λόγω της ποικιλομορφίας των θεραπειών με την πάροδο του χρόνου. Μια σειρά συγχυτικών παραγόντων και πιθανών σφαλμάτων θα πρέπει να τηρούνται σωστά για να διασφαλιστεί η εγκυρότητα των μελετών. Μελλοντικές μελέτες θα πρέπει να επικεντρωθούν στην αξιολόγηση και άλλων πιθανών παραγόντων όπως η παχυσαρκία, οι διατροφικές συνήθειες, η σωματική δραστηριότητα ή/και η αντιδιαβητική θεραπεία. Λόγω της αυξανόμενης, παγκόσμιας επιβάρυνσης του διαβήτη, είναι εξαιρετικά σημαντικό να κατανοήσουμε αυτά τα ερωτήματα για την πρόληψη του αιματολογικών κακοηθειών σε διαβητικούς ασθενείς.","There is strong evidence that DM is associated with the development of haematological malignancies. However, there is great heterogeneity in risk assessments between different research studies and inconsistency of association of DM with the risk of developing haematological diseases has also been observed even in cases where large databases are analysed. The study of the association of diabetes with heterogeneous and complex diseases such as hematological malignancies presents difficulties. DM shares several common risk factors with many types of cancer, including obesity, poor diet, aging, and physical inactivity. Therefore, confusion is likely to arise, and the possibility of reverse causality cannot be ignored. Risk factors for DM are also similar to cardiovascular disease. Thus, there is a possibility that a long follow-up may show a negative correlation with cancer mortality, due to the high mortality of diabetic patients from cardiovascular disease. In addition, it is speculated that if cancer is more common in diabetic patients, the link between DM and cancer may be underestimated as DM is, in fact, an underdiagnosed disease. Also, due to possible undiagnosed people with DM, the risk of cancer in the nondiabetic population may be higher than observed. It is not yet clear whether DM and its metabolic disorders increase the risk of cancer directly or are indirect. There are a wide range of possible mechanisms associated with cancer incidence in patients with T2DM. Due to the multiple and complex mitogenic action of insulin, hyperinsulinemia is a possible factor favoring cancer progression. Reduced glucose tolerance is associated with an increased risk of cancer in cases without diabetes. Biological actions, common with degenerative diseases such as DM, may accelerate carcinogenic processes. We need well-designed follow-up studies that delve deeper into the topic to advance our knowledge of the complex association between DM and the incidence of haematological malignancies and the underlying direct and indirect biological mechanisms underlying them. It is important to investigate the potential role of glucose-lowering therapies. This task is difficult because of the diversity of treatments over time. A number of confounding factors and potential errors should be properly observed to ensure the validity of studies. Future studies should focus on evaluating other possible factors such as obesity, dietary habits, physical activity and/or antidiabetic therapy. Due to the increasing, global burden of diabetes, it is extremely important to understand these questions for the prevention of hematological malignancies in diabetic patients."],"dc:identifier":["uoadl:3330888","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3330888"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο σακχαρώδης διαβήτης ως παράγοντας κινδύνου και έκβασης σε ασθενείς με αιματολογικές κακοήθειες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:18Z"}