{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3330928"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3330928","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη του οργανικού σκοπού «Αϊβαλιώτικο Ζεϊμπέκικο» υφολογικές και πρακτικές τεχνικές στη βιολιστική τέχνη","abstract":"Η μουσική πρακτική είναι γνωστό πως αποτελεί τον πιο ζωντανό ίσως και διαχρονικό μοχλό της εξέλιξης που αφορά τους ίδιους τους μουσικούς αλλά και όλους όσους ασχολούνται με αυτή σε πρωτεύον ή και δευτερεύον επίπεδο. Ήταν βασική προϋπόθεση για την οποία επέλεξα να ασχοληθώ με το θέμα του παρόντος πονήματος. Η μουσική πρακτική και κατ’ επέκταση η βιολιστική πρακτική είναι τα δύο επίπεδα που ξεχωρίσαμε προκειμένου με βάση αυτά να αναλύσουμε το πεδίο της εκτέλεσης αλλά και της εξέλιξης ενός οργανικού σκοπού. Πρόκειται για τον Αϊβαλιώτικο Ζεϊμπέκικο σκοπό, ένα κομμάτι αγαπητό σε πολύ μεγάλη μερίδα των ακροατών του είδους. Η ποιοτική μέθοδος ανάλυσης ήταν μονόδρομος στη περίπτωσή μας. Τρις πολύ σημαντικοί βιολιστές –έδρασαν ο καθένας σε άλλη εποχή – οι οποίοι επηρέασαν άμεσα με τις ηχογραφήσεις αλλά και τον τρόπο παιξίματός τους τις επόμενες γενιές είναι το αντικείμενο μελέτης μας εδώ. Με βάση την εκτέλεση του καθενός αλλά και συγκρίνοντας επί μέρους μεταξύ τους σημεία θα προσπαθήσουμε να διακρίνουμε την αλλαγή που ίσως να διατελέστηκε στον Αϊβαλιώτικο. Σε αυτούς προστίθεται και μία σπάνια εκτέλεση ενός Πλωμαρίτη βιολιστή που κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρουσα τη μελέτη μας. Με βάση τις εκτελέσεις από τη δισκογραφία των Μακρυγιάννη, Δραγάτση και Κουκουλάρη και την καταγραφή των στο πεντάγραμμο θα κάνουμε μία πιο ενδελεχή ανάλυση της φόρμας, της τροπικότητας αλλά και του τρόπου παιξίματος που επέβαλε στον γνωστό ζεϊμπέκικο ο κάθε βιολιστής αλλά και γενικότερα την παρακαταθήκη και το αποτύπωμα που άφησαν ως μουσικοί και δη βιολιστές οι προαναφερθέντες καλλιτέχνες. Από όλες αυτές τις αναλύσεις φιλοδοξούμε να γίνει αντιληπτό το πως μπολιάστηκε ο συγκεκριμένος σκοπός μέσα από την τεχνική και την προσωπική σφραγίδα του κάθε βιολιστή. Παράλληλα θα διακρίνουμε στο τέλος της παρούσας εργασίας κατά πόσο έχει επηρεαστεί και διαφοροποιηθεί ο ζεϊμπέκικος αυτός σκοπός μέσω των ηχογραφήσεων που επιλέχθηκαν αλλά και το πως μπορούμε να αντιμετωπίζουμε ανάλογα φαινόμενα σε άλλους σκοπούς.","abstract_html":"Η μουσική πρακτική είναι γνωστό πως αποτελεί τον πιο ζωντανό ίσως και διαχρονικό μοχλό της εξέλιξης που αφορά τους ίδιους τους μουσικούς αλλά και όλους όσους ασχολούνται με αυτή σε πρωτεύον ή και δευτερεύον επίπεδο. Ήταν βασική προϋπόθεση για την οποία επέλεξα να ασχοληθώ με το θέμα του παρόντος πονήματος. Η μουσική πρακτική και κατ’ επέκταση η βιολιστική πρακτική είναι τα δύο επίπεδα που ξεχωρίσαμε προκειμένου με βάση αυτά να αναλύσουμε το πεδίο της εκτέλεσης αλλά και της εξέλιξης ενός οργανικού σκοπού. Πρόκειται για τον Αϊβαλιώτικο Ζεϊμπέκικο σκοπό, ένα κομμάτι αγαπητό σε πολύ μεγάλη μερίδα των ακροατών του είδους. Η ποιοτική μέθοδος ανάλυσης ήταν μονόδρομος στη περίπτωσή μας. Τρις πολύ σημαντικοί βιολιστές –έδρασαν ο καθένας σε άλλη εποχή – οι οποίοι επηρέασαν άμεσα με τις ηχογραφήσεις αλλά και τον τρόπο παιξίματός τους τις επόμενες γενιές είναι το αντικείμενο μελέτης μας εδώ. Με βάση την εκτέλεση του καθενός αλλά και συγκρίνοντας επί μέρους μεταξύ τους σημεία θα προσπαθήσουμε να διακρίνουμε την αλλαγή που ίσως να διατελέστηκε στον Αϊβαλιώτικο. Σε αυτούς προστίθεται και μία σπάνια εκτέλεση ενός Πλωμαρίτη βιολιστή που κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρουσα τη μελέτη μας. Με βάση τις εκτελέσεις από τη δισκογραφία των Μακρυγιάννη, Δραγάτση και Κουκουλάρη και την καταγραφή των στο πεντάγραμμο θα κάνουμε μία πιο ενδελεχή ανάλυση της φόρμας, της τροπικότητας αλλά και του τρόπου παιξίματος που επέβαλε στον γνωστό ζεϊμπέκικο ο κάθε βιολιστής αλλά και γενικότερα την παρακαταθήκη και το αποτύπωμα που άφησαν ως μουσικοί και δη βιολιστές οι προαναφερθέντες καλλιτέχνες. Από όλες αυτές τις αναλύσεις φιλοδοξούμε να γίνει αντιληπτό το πως μπολιάστηκε ο συγκεκριμένος σκοπός μέσα από την τεχνική και την προσωπική σφραγίδα του κάθε βιολιστή. Παράλληλα θα διακρίνουμε στο τέλος της παρούσας εργασίας κατά πόσο έχει επηρεαστεί και διαφοροποιηθεί ο ζεϊμπέκικος αυτός σκοπός μέσω των ηχογραφήσεων που επιλέχθηκαν αλλά και το πως μπορούμε να αντιμετωπίζουμε ανάλογα φαινόμενα σε άλλους σκοπούς.","abstract_has_math":false,"creators":["Καρακώστας Αθανάσιος","Karakostas Athanasios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:18Z","subjects":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3330928"],"render_values":[{"text":"uoadl:3330928","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3330928","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3330928","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3330928","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καρακώστας Αθανάσιος","Karakostas Athanasios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3330928","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3330928"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μουσική πρακτική είναι γνωστό πως αποτελεί τον πιο ζωντανό ίσως και διαχρονικό μοχλό της εξέλιξης που αφορά τους ίδιους τους μουσικούς αλλά και όλους όσους ασχολούνται με αυτή σε πρωτεύον ή και δευτερεύον επίπεδο. Ήταν βασική προϋπόθεση για την οποία επέλεξα να ασχοληθώ με το θέμα του παρόντος πονήματος. Η μουσική πρακτική και κατ’ επέκταση η βιολιστική πρακτική είναι τα δύο επίπεδα που ξεχωρίσαμε προκειμένου με βάση αυτά να αναλύσουμε το πεδίο της εκτέλεσης αλλά και της εξέλιξης ενός οργανικού σκοπού. Πρόκειται για τον Αϊβαλιώτικο Ζεϊμπέκικο σκοπό, ένα κομμάτι αγαπητό σε πολύ μεγάλη μερίδα των ακροατών του είδους. Η ποιοτική μέθοδος ανάλυσης ήταν μονόδρομος στη περίπτωσή μας. Τρις πολύ σημαντικοί βιολιστές –έδρασαν ο καθένας σε άλλη εποχή – οι οποίοι επηρέασαν άμεσα με τις ηχογραφήσεις αλλά και τον τρόπο παιξίματός τους τις επόμενες γενιές είναι το αντικείμενο μελέτης μας εδώ. Με βάση την εκτέλεση του καθενός αλλά και συγκρίνοντας επί μέρους μεταξύ τους σημεία θα προσπαθήσουμε να διακρίνουμε την αλλαγή που ίσως να διατελέστηκε στον Αϊβαλιώτικο. Σε αυτούς προστίθεται και μία σπάνια εκτέλεση ενός Πλωμαρίτη βιολιστή που κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρουσα τη μελέτη μας. Με βάση τις εκτελέσεις από τη δισκογραφία των Μακρυγιάννη, Δραγάτση και Κουκουλάρη και την καταγραφή των στο πεντάγραμμο θα κάνουμε μία πιο ενδελεχή ανάλυση της φόρμας, της τροπικότητας αλλά και του τρόπου παιξίματος που επέβαλε στον γνωστό ζεϊμπέκικο ο κάθε βιολιστής αλλά και γενικότερα την παρακαταθήκη και το αποτύπωμα που άφησαν ως μουσικοί και δη βιολιστές οι προαναφερθέντες καλλιτέχνες. Από όλες αυτές τις αναλύσεις φιλοδοξούμε να γίνει αντιληπτό το πως μπολιάστηκε ο συγκεκριμένος σκοπός μέσα από την τεχνική και την προσωπική σφραγίδα του κάθε βιολιστή. Παράλληλα θα διακρίνουμε στο τέλος της παρούσας εργασίας κατά πόσο έχει επηρεαστεί και διαφοροποιηθεί ο ζεϊμπέκικος αυτός σκοπός μέσω των ηχογραφήσεων που επιλέχθηκαν αλλά και το πως μπορούμε να αντιμετωπίζουμε ανάλογα φαινόμενα σε άλλους σκοπούς.","The musical practice is known to be the most alive and perhaps timeless driver of the development that concerns the musicians themselves but also all those who deal with it on a primary or secondary level. It was a basic condition for which I chose to deal with the subject of the present work. Musical practice and, by extension, violinist practice are the two levels that we distinguished in order to analyze the field of performance and the evolution of an instrumental purpose based on them. It is about the Aivaliotiko Zeibekikos, a piece dear to a very large portion of the listeners of the genre. The qualitative method of analysis was a one-way street in our case. Three very important violinists – each one active in a different era – who directly influenced with their recordings as well as the way they played the following generations are the object of our study here. Based on the execution of each one but also by comparing individual points between them we will try to distinguish the change that may have taken place in Aivaliotikos. Added to them is a rare performance by a Plomarite violinist that makes our study even more interesting. Based on the performances from the discography of Makrygianni, Dragatsis and Koukoularis and their recording on the stave, we will make a more thorough analysis of the form, the modality and the way of playing that each violinist imposed on the well-known zeibeki and also in general the legacy and the imprint they left behind as musicians and especially violinists the aforementioned artists. From all these analyses, we aspire to understand how the specific purpose was grafted through the technique and personal stamp of each violinist. At the same time, we will distinguish at the end of this work to what extent this zeibeki purpose has been influenced and differentiated through the recordings that were selected, but also how we can deal with similar phenomena in other pieces."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη του οργανικού σκοπού «Αϊβαλιώτικο Ζεϊμπέκικο» υφολογικές και πρακτικές τεχνικές στη βιολιστική τέχνη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καρακώστας Αθανάσιος","Karakostas Athanasios"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η μουσική πρακτική είναι γνωστό πως αποτελεί τον πιο ζωντανό ίσως και διαχρονικό μοχλό της εξέλιξης που αφορά τους ίδιους τους μουσικούς αλλά και όλους όσους ασχολούνται με αυτή σε πρωτεύον ή και δευτερεύον επίπεδο. Ήταν βασική προϋπόθεση για την οποία επέλεξα να ασχοληθώ με το θέμα του παρόντος πονήματος. Η μουσική πρακτική και κατ’ επέκταση η βιολιστική πρακτική είναι τα δύο επίπεδα που ξεχωρίσαμε προκειμένου με βάση αυτά να αναλύσουμε το πεδίο της εκτέλεσης αλλά και της εξέλιξης ενός οργανικού σκοπού. Πρόκειται για τον Αϊβαλιώτικο Ζεϊμπέκικο σκοπό, ένα κομμάτι αγαπητό σε πολύ μεγάλη μερίδα των ακροατών του είδους. Η ποιοτική μέθοδος ανάλυσης ήταν μονόδρομος στη περίπτωσή μας. Τρις πολύ σημαντικοί βιολιστές –έδρασαν ο καθένας σε άλλη εποχή – οι οποίοι επηρέασαν άμεσα με τις ηχογραφήσεις αλλά και τον τρόπο παιξίματός τους τις επόμενες γενιές είναι το αντικείμενο μελέτης μας εδώ. Με βάση την εκτέλεση του καθενός αλλά και συγκρίνοντας επί μέρους μεταξύ τους σημεία θα προσπαθήσουμε να διακρίνουμε την αλλαγή που ίσως να διατελέστηκε στον Αϊβαλιώτικο. Σε αυτούς προστίθεται και μία σπάνια εκτέλεση ενός Πλωμαρίτη βιολιστή που κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρουσα τη μελέτη μας. Με βάση τις εκτελέσεις από τη δισκογραφία των Μακρυγιάννη, Δραγάτση και Κουκουλάρη και την καταγραφή των στο πεντάγραμμο θα κάνουμε μία πιο ενδελεχή ανάλυση της φόρμας, της τροπικότητας αλλά και του τρόπου παιξίματος που επέβαλε στον γνωστό ζεϊμπέκικο ο κάθε βιολιστής αλλά και γενικότερα την παρακαταθήκη και το αποτύπωμα που άφησαν ως μουσικοί και δη βιολιστές οι προαναφερθέντες καλλιτέχνες. Από όλες αυτές τις αναλύσεις φιλοδοξούμε να γίνει αντιληπτό το πως μπολιάστηκε ο συγκεκριμένος σκοπός μέσα από την τεχνική και την προσωπική σφραγίδα του κάθε βιολιστή. Παράλληλα θα διακρίνουμε στο τέλος της παρούσας εργασίας κατά πόσο έχει επηρεαστεί και διαφοροποιηθεί ο ζεϊμπέκικος αυτός σκοπός μέσω των ηχογραφήσεων που επιλέχθηκαν αλλά και το πως μπορούμε να αντιμετωπίζουμε ανάλογα φαινόμενα σε άλλους σκοπούς.","The musical practice is known to be the most alive and perhaps timeless driver of the development that concerns the musicians themselves but also all those who deal with it on a primary or secondary level. It was a basic condition for which I chose to deal with the subject of the present work. Musical practice and, by extension, violinist practice are the two levels that we distinguished in order to analyze the field of performance and the evolution of an instrumental purpose based on them. It is about the Aivaliotiko Zeibekikos, a piece dear to a very large portion of the listeners of the genre. The qualitative method of analysis was a one-way street in our case. Three very important violinists – each one active in a different era – who directly influenced with their recordings as well as the way they played the following generations are the object of our study here. Based on the execution of each one but also by comparing individual points between them we will try to distinguish the change that may have taken place in Aivaliotikos. Added to them is a rare performance by a Plomarite violinist that makes our study even more interesting. Based on the performances from the discography of Makrygianni, Dragatsis and Koukoularis and their recording on the stave, we will make a more thorough analysis of the form, the modality and the way of playing that each violinist imposed on the well-known zeibeki and also in general the legacy and the imprint they left behind as musicians and especially violinists the aforementioned artists. From all these analyses, we aspire to understand how the specific purpose was grafted through the technique and personal stamp of each violinist. At the same time, we will distinguish at the end of this work to what extent this zeibeki purpose has been influenced and differentiated through the recordings that were selected, but also how we can deal with similar phenomena in other pieces."],"dc:identifier":["uoadl:3330928","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3330928"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"],"dc:title":["Μελέτη του οργανικού σκοπού «Αϊβαλιώτικο Ζεϊμπέκικο» υφολογικές και πρακτικές τεχνικές στη βιολιστική τέχνη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:18Z"}