{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3330945"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3330945","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Investigation of the anticancer action of SiO2 nanoparticles via non-apoptotic programmed cell death pathways","abstract":"Υπόβαθρο: Η διατριβή αυτή εξετάζει τα δυνητικά αντικαρκινικά αποτελέσματα των SiO2 νανοσωματιδίων μέσω μη-αποπτωτικών μορφών προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου. Το υπόβαθρο περιλαμβάνει τα μοριακά μονοπάτια που ενεργοποιούνται στις καταγραφόμενες καρκινικές κυτταρικές σειρές, και πιο συγκεκριμένα την αποπτωτική θεραπευτική στρατηγική και την πυρόπτωση που εμποδίζει την ανάπτυξη όγκων. Σκοπός της διατριβής: Η μελέτη αποσκοπεί στη διερεύνηση του προφίλ της τοξικότητας των νανοσωματιδίων SiO2 σε μη καρκινικά και καρκινικά κύτταρα, καθώς και των πιθανών μηχανισμών που εμπλέκονται. Υλικά και Μέθοδοι: Οι καταγραφόμενες κυτταρικές σειρές περιέλαβαν τις HEK293, μια φυσιολογική κυτταρική σειρά νεφρικής προέλευσης από άνθρωπο, την MDA-MB-231, μια κυτταρική σειρά ανθρώπινου τριπλά αρνητικού καρκίνου του μαστού (TNBC), και την HEPG2, μια κυτταρική σειρά ανθρώπινου ηπατικού καρκίνου. Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκαν in vitro δοκιμές τοξικότητας με νανοσωματίδια SiO2 σε διαφορετικές συγκεντρώσεις, και εκτιμήθηκε η επιβίωση των κυττάρων. Ακολούθησε μελέτη των αλλαγών στα γονίδια που σχετίζονται με την a) απόπτωση και b) πυρόπτωση κατά την έκθεση σε νανοσωματίδια SiO2 με τη μέθοδο Real-Time PCR. Αποτελέσματα: Η καρκινική κυτταρική σειρά HEPG2 έδειξε υψηλότερα επίπεδα τοξικότητας μεταξύ των δύο καρκινικών κυτταρικών σειρών και έφθασε σε μείωση κυτταρικής επιβίωσης 50% στην υψηλότερη έκθεση σε νανοσωματίδια. Τα πειράματα κυταροξικότητας έδωσαν μια διαφορά 30% στην επιβίωση κυττάρων μεταξύ της υγιούς κυτταρικής σειράς και της καρκινικής HEPG2 (σε συγκέντρωση νανοσωματιδίων 200μg/mL). Οι αλλαγές των γονιδίων απόπτωσης και πυρόπτωσης έδειξαν περίπου 1,5-2,5 για απόπτωση και 0,5-1 για πυρόπτωση, αναφερόμενοι στις δύο καρκινικές κυτταρικές σειρές (συγκέντρωση νανοσωματιδίων 400μg/mL). Συμπέρασμα: Η καρκινική κυτταρική σειρά HEPG2 έδειξε τοξικότητα και η απόπτωση προκλήθηκε και στις δύο καρκινικές κυτταρικές σειρές, ενώ η πυρόπτωση ήταν ασήμαντη. Βασισμένο σε αυτά τα αποτελέσματα, το προφίλ της τοξικότητας και οι μηχανισμοί που εμπλέκονται πρέπει να ερευνηθούν περαιτέρω. Η ενδοσωματική έρευνα του αντικαρκινικού αποτελέσματος των νανοσωματιδίων SiO2 σε μοντέλα ζώων μπορεί επίσης να αποκαλύψει αυξημένη τοξικότητα. Προτείνονται μελέτες επιπλέον καρκινικών κυτταρικών σειρών που μπορεί να είναι πιο ευαίσθητες στις επιδράσεις αυτών των νανοσωματιδίων.","abstract_html":"Υπόβαθρο: Η διατριβή αυτή εξετάζει τα δυνητικά αντικαρκινικά αποτελέσματα των SiO2 νανοσωματιδίων μέσω μη-αποπτωτικών μορφών προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου. Το υπόβαθρο περιλαμβάνει τα μοριακά μονοπάτια που ενεργοποιούνται στις καταγραφόμενες καρκινικές κυτταρικές σειρές, και πιο συγκεκριμένα την αποπτωτική θεραπευτική στρατηγική και την πυρόπτωση που εμποδίζει την ανάπτυξη όγκων. Σκοπός της διατριβής: Η μελέτη αποσκοπεί στη διερεύνηση του προφίλ της τοξικότητας των νανοσωματιδίων SiO2 σε μη καρκινικά και καρκινικά κύτταρα, καθώς και των πιθανών μηχανισμών που εμπλέκονται. Υλικά και Μέθοδοι: Οι καταγραφόμενες κυτταρικές σειρές περιέλαβαν τις HEK293, μια φυσιολογική κυτταρική σειρά νεφρικής προέλευσης από άνθρωπο, την MDA-MB-231, μια κυτταρική σειρά ανθρώπινου τριπλά αρνητικού καρκίνου του μαστού (TNBC), και την HEPG2, μια κυτταρική σειρά ανθρώπινου ηπατικού καρκίνου. Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκαν in vitro δοκιμές τοξικότητας με νανοσωματίδια SiO2 σε διαφορετικές συγκεντρώσεις, και εκτιμήθηκε η επιβίωση των κυττάρων. Ακολούθησε μελέτη των αλλαγών στα γονίδια που σχετίζονται με την a) απόπτωση και b) πυρόπτωση κατά την έκθεση σε νανοσωματίδια SiO2 με τη μέθοδο Real-Time PCR. Αποτελέσματα: Η καρκινική κυτταρική σειρά HEPG2 έδειξε υψηλότερα επίπεδα τοξικότητας μεταξύ των δύο καρκινικών κυτταρικών σειρών και έφθασε σε μείωση κυτταρικής επιβίωσης 50% στην υψηλότερη έκθεση σε νανοσωματίδια. Τα πειράματα κυταροξικότητας έδωσαν μια διαφορά 30% στην επιβίωση κυττάρων μεταξύ της υγιούς κυτταρικής σειράς και της καρκινικής HEPG2 (σε συγκέντρωση νανοσωματιδίων 200μg/mL). Οι αλλαγές των γονιδίων απόπτωσης και πυρόπτωσης έδειξαν περίπου 1,5-2,5 για απόπτωση και 0,5-1 για πυρόπτωση, αναφερόμενοι στις δύο καρκινικές κυτταρικές σειρές (συγκέντρωση νανοσωματιδίων 400μg/mL). Συμπέρασμα: Η καρκινική κυτταρική σειρά HEPG2 έδειξε τοξικότητα και η απόπτωση προκλήθηκε και στις δύο καρκινικές κυτταρικές σειρές, ενώ η πυρόπτωση ήταν ασήμαντη. Βασισμένο σε αυτά τα αποτελέσματα, το προφίλ της τοξικότητας και οι μηχανισμοί που εμπλέκονται πρέπει να ερευνηθούν περαιτέρω. Η ενδοσωματική έρευνα του αντικαρκινικού αποτελέσματος των νανοσωματιδίων SiO2 σε μοντέλα ζώων μπορεί επίσης να αποκαλύψει αυξημένη τοξικότητα. Προτείνονται μελέτες επιπλέον καρκινικών κυτταρικών σειρών που μπορεί να είναι πιο ευαίσθητες στις επιδράσεις αυτών των νανοσωματιδίων.","abstract_has_math":false,"creators":["Πολυχρονίδου Κωνσταντίνα","Polychronidou Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:20Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3330945"],"render_values":[{"text":"uoadl:3330945","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3330945","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3330945","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3330945","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πολυχρονίδου Κωνσταντίνα","Polychronidou Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3330945","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3330945"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Υπόβαθρο: Η διατριβή αυτή εξετάζει τα δυνητικά αντικαρκινικά αποτελέσματα των SiO2 νανοσωματιδίων μέσω μη-αποπτωτικών μορφών προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου. Το υπόβαθρο περιλαμβάνει τα μοριακά μονοπάτια που ενεργοποιούνται στις καταγραφόμενες καρκινικές κυτταρικές σειρές, και πιο συγκεκριμένα την αποπτωτική θεραπευτική στρατηγική και την πυρόπτωση που εμποδίζει την ανάπτυξη όγκων. Σκοπός της διατριβής: Η μελέτη αποσκοπεί στη διερεύνηση του προφίλ της τοξικότητας των νανοσωματιδίων SiO2 σε μη καρκινικά και καρκινικά κύτταρα, καθώς και των πιθανών μηχανισμών που εμπλέκονται. Υλικά και Μέθοδοι: Οι καταγραφόμενες κυτταρικές σειρές περιέλαβαν τις HEK293, μια φυσιολογική κυτταρική σειρά νεφρικής προέλευσης από άνθρωπο, την MDA-MB-231, μια κυτταρική σειρά ανθρώπινου τριπλά αρνητικού καρκίνου του μαστού (TNBC), και την HEPG2, μια κυτταρική σειρά ανθρώπινου ηπατικού καρκίνου. Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκαν in vitro δοκιμές τοξικότητας με νανοσωματίδια SiO2 σε διαφορετικές συγκεντρώσεις, και εκτιμήθηκε η επιβίωση των κυττάρων. Ακολούθησε μελέτη των αλλαγών στα γονίδια που σχετίζονται με την a) απόπτωση και b) πυρόπτωση κατά την έκθεση σε νανοσωματίδια SiO2 με τη μέθοδο Real-Time PCR. Αποτελέσματα: Η καρκινική κυτταρική σειρά HEPG2 έδειξε υψηλότερα επίπεδα τοξικότητας μεταξύ των δύο καρκινικών κυτταρικών σειρών και έφθασε σε μείωση κυτταρικής επιβίωσης 50% στην υψηλότερη έκθεση σε νανοσωματίδια. Τα πειράματα κυταροξικότητας έδωσαν μια διαφορά 30% στην επιβίωση κυττάρων μεταξύ της υγιούς κυτταρικής σειράς και της καρκινικής HEPG2 (σε συγκέντρωση νανοσωματιδίων 200μg/mL). Οι αλλαγές των γονιδίων απόπτωσης και πυρόπτωσης έδειξαν περίπου 1,5-2,5 για απόπτωση και 0,5-1 για πυρόπτωση, αναφερόμενοι στις δύο καρκινικές κυτταρικές σειρές (συγκέντρωση νανοσωματιδίων 400μg/mL). Συμπέρασμα: Η καρκινική κυτταρική σειρά HEPG2 έδειξε τοξικότητα και η απόπτωση προκλήθηκε και στις δύο καρκινικές κυτταρικές σειρές, ενώ η πυρόπτωση ήταν ασήμαντη. Βασισμένο σε αυτά τα αποτελέσματα, το προφίλ της τοξικότητας και οι μηχανισμοί που εμπλέκονται πρέπει να ερευνηθούν περαιτέρω. Η ενδοσωματική έρευνα του αντικαρκινικού αποτελέσματος των νανοσωματιδίων SiO2 σε μοντέλα ζώων μπορεί επίσης να αποκαλύψει αυξημένη τοξικότητα. Προτείνονται μελέτες επιπλέον καρκινικών κυτταρικών σειρών που μπορεί να είναι πιο ευαίσθητες στις επιδράσεις αυτών των νανοσωματιδίων.","Background: This thesis investigates the possible anticancer effects of SiO2 nanoparticles via non-apoptotic programmed cell death pathways. The background includes the molecular pathways that are triggered in the cell lines tested and more precisely the apoptosis as a therapeutic strategy and the pyroptosis that inhibits tumor growth. Aim of the thesis: The study aims to investigate the toxicity profile of SiO2 nanoparticles in non-cancerous and cancerous cells as well as the possible mechanisms involved. Materials and Methods: The cell lines investigated were the HEK293, a normal cell line of human kidney origin, the MDA-MB-231 a human triple-negative breast cancer (TNBC) cell line, and the HEPG2 a cell line of human liver cancer origin. Subsequently, in vitro cytotoxicity assays were performed with SiO2 nanoparticles in different concentrations, and cell viability was estimated. A study of fold changes of genes related to a) apoptosis and b) pyroptosis upon nanoparticle exposure with the Real-Time PCR method followed. Results: The HEPG2 cell line showed higher levels of toxicity between the two cancerous cell lines and reached a 50% fall in cell viability at the highest nanoparticle exposure. The cytotoxicity assays gave a 30% cell viability difference between the healthy cell line and the cancerous HEPG2 (in nanoparticle concentration 200μg/mL). The fold changes of apoptosis and pyroptosis genes showed approximately 1.5-2.5 for apoptosis and 0.5-1 for pyroptosis, referring to the two cancerous cell lines (400μg/mL nanoparticle concentration). Conclusion: The cancerous cell line HEPG2 has been shown toxic and apoptosis was induced in both cancerous cell lines, although pyroptosis was insignificant. Based on these results, the toxicity profile and the mechanisms involved should be further investigated. In vivo investigation of the anti-cancer effect of SiO2 nanoparticles in animal models can also reveal increased toxicity. Studies of additional cancerous cell lines that could be more sensitive to the effects of these nanoparticles are proposed."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Investigation of the anticancer action of SiO2 nanoparticles via non-apoptotic programmed cell death pathways"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πολυχρονίδου Κωνσταντίνα","Polychronidou Konstantina"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Υπόβαθρο: Η διατριβή αυτή εξετάζει τα δυνητικά αντικαρκινικά αποτελέσματα των SiO2 νανοσωματιδίων μέσω μη-αποπτωτικών μορφών προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου. Το υπόβαθρο περιλαμβάνει τα μοριακά μονοπάτια που ενεργοποιούνται στις καταγραφόμενες καρκινικές κυτταρικές σειρές, και πιο συγκεκριμένα την αποπτωτική θεραπευτική στρατηγική και την πυρόπτωση που εμποδίζει την ανάπτυξη όγκων. Σκοπός της διατριβής: Η μελέτη αποσκοπεί στη διερεύνηση του προφίλ της τοξικότητας των νανοσωματιδίων SiO2 σε μη καρκινικά και καρκινικά κύτταρα, καθώς και των πιθανών μηχανισμών που εμπλέκονται. Υλικά και Μέθοδοι: Οι καταγραφόμενες κυτταρικές σειρές περιέλαβαν τις HEK293, μια φυσιολογική κυτταρική σειρά νεφρικής προέλευσης από άνθρωπο, την MDA-MB-231, μια κυτταρική σειρά ανθρώπινου τριπλά αρνητικού καρκίνου του μαστού (TNBC), και την HEPG2, μια κυτταρική σειρά ανθρώπινου ηπατικού καρκίνου. Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκαν in vitro δοκιμές τοξικότητας με νανοσωματίδια SiO2 σε διαφορετικές συγκεντρώσεις, και εκτιμήθηκε η επιβίωση των κυττάρων. Ακολούθησε μελέτη των αλλαγών στα γονίδια που σχετίζονται με την a) απόπτωση και b) πυρόπτωση κατά την έκθεση σε νανοσωματίδια SiO2 με τη μέθοδο Real-Time PCR. Αποτελέσματα: Η καρκινική κυτταρική σειρά HEPG2 έδειξε υψηλότερα επίπεδα τοξικότητας μεταξύ των δύο καρκινικών κυτταρικών σειρών και έφθασε σε μείωση κυτταρικής επιβίωσης 50% στην υψηλότερη έκθεση σε νανοσωματίδια. Τα πειράματα κυταροξικότητας έδωσαν μια διαφορά 30% στην επιβίωση κυττάρων μεταξύ της υγιούς κυτταρικής σειράς και της καρκινικής HEPG2 (σε συγκέντρωση νανοσωματιδίων 200μg/mL). Οι αλλαγές των γονιδίων απόπτωσης και πυρόπτωσης έδειξαν περίπου 1,5-2,5 για απόπτωση και 0,5-1 για πυρόπτωση, αναφερόμενοι στις δύο καρκινικές κυτταρικές σειρές (συγκέντρωση νανοσωματιδίων 400μg/mL). Συμπέρασμα: Η καρκινική κυτταρική σειρά HEPG2 έδειξε τοξικότητα και η απόπτωση προκλήθηκε και στις δύο καρκινικές κυτταρικές σειρές, ενώ η πυρόπτωση ήταν ασήμαντη. Βασισμένο σε αυτά τα αποτελέσματα, το προφίλ της τοξικότητας και οι μηχανισμοί που εμπλέκονται πρέπει να ερευνηθούν περαιτέρω. Η ενδοσωματική έρευνα του αντικαρκινικού αποτελέσματος των νανοσωματιδίων SiO2 σε μοντέλα ζώων μπορεί επίσης να αποκαλύψει αυξημένη τοξικότητα. Προτείνονται μελέτες επιπλέον καρκινικών κυτταρικών σειρών που μπορεί να είναι πιο ευαίσθητες στις επιδράσεις αυτών των νανοσωματιδίων.","Background: This thesis investigates the possible anticancer effects of SiO2 nanoparticles via non-apoptotic programmed cell death pathways. The background includes the molecular pathways that are triggered in the cell lines tested and more precisely the apoptosis as a therapeutic strategy and the pyroptosis that inhibits tumor growth. Aim of the thesis: The study aims to investigate the toxicity profile of SiO2 nanoparticles in non-cancerous and cancerous cells as well as the possible mechanisms involved. Materials and Methods: The cell lines investigated were the HEK293, a normal cell line of human kidney origin, the MDA-MB-231 a human triple-negative breast cancer (TNBC) cell line, and the HEPG2 a cell line of human liver cancer origin. Subsequently, in vitro cytotoxicity assays were performed with SiO2 nanoparticles in different concentrations, and cell viability was estimated. A study of fold changes of genes related to a) apoptosis and b) pyroptosis upon nanoparticle exposure with the Real-Time PCR method followed. Results: The HEPG2 cell line showed higher levels of toxicity between the two cancerous cell lines and reached a 50% fall in cell viability at the highest nanoparticle exposure. The cytotoxicity assays gave a 30% cell viability difference between the healthy cell line and the cancerous HEPG2 (in nanoparticle concentration 200μg/mL). The fold changes of apoptosis and pyroptosis genes showed approximately 1.5-2.5 for apoptosis and 0.5-1 for pyroptosis, referring to the two cancerous cell lines (400μg/mL nanoparticle concentration). Conclusion: The cancerous cell line HEPG2 has been shown toxic and apoptosis was induced in both cancerous cell lines, although pyroptosis was insignificant. Based on these results, the toxicity profile and the mechanisms involved should be further investigated. In vivo investigation of the anti-cancer effect of SiO2 nanoparticles in animal models can also reveal increased toxicity. Studies of additional cancerous cell lines that could be more sensitive to the effects of these nanoparticles are proposed."],"dc:identifier":["uoadl:3330945","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3330945"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Investigation of the anticancer action of SiO2 nanoparticles via non-apoptotic programmed cell death pathways"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:20Z"}