{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3331040"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3331040","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Preoperative factors affecting the control of MTA plug length placement in non-vital teeth with open apices","abstract":"Εισαγωγή: Η δημιουργία τεχνητής ακρορριζικής απόφραξης με την χρήση ΜΤΑ αποτελεί μια διαδεδομένη τεχνική για την αντιμετώπιση μονίμων δοντιών με νεκρό πολφό και αδιάπλαστο ακρορρίζιο. Η δυσκολία στον χειρισμό του ΜΤΑ μπορεί να οδηγήσει σε έξοδο του υλικού στους περιακρορριζικούς ιστούς. Αν και δεν υπάρχει συμφωνία στην βιβλιογραφία σχετικά με την επίδραση της εξόδου του υλικού στην επιτυχία της θεραπείας, αναφέρεται ότι μπορεί να επιμηκύνει τον χρόνο επούλωσης. Σκοπός: Η ταυτοποίηση των προεπεμβατικών παραγόντων που πιθανόν να επηρεάζουν τον έλεγχο του μήκους κατά την τοποθέτηση του βύσματος ΜΤΑ σε δόντια με νεκρό πολφό και ανοικτό ακρορρίζιο. Δευτερευόντως, η αξιολόγηση της επιτυχίας της συγκεκριμένης τεχνικής στα περιστατικά που αντιμετωπίστηκαν από τους μεταπτυχιακούς φοιτητές Ενδοδοντίας. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στα αρχεία της Μεταπτυχιακής Κλινικής Ενδοδοντίας για τα περιστατικά που αντιμετωπίστηκαν με την τεχνική της τεχνητής απόφραξης με βύσμα ΜΤΑ από τον Ιανουάριο του 2000 έως και τον Δεκέμβριο του 2021. Τα περιστατικά χωρίς καλής ποιότητας αρχική και τελική ακτινογραφία και αυτά στα οποία υπήρχε ιατρογενής αλλοίωση της μορφολογίας του ριζικού σωλήνα που δεν κατέστη δυνατό να αντιμετωπιστεί επιτυχώς εξαιρέθηκαν από την μελέτη. Οι αναλογικές ακτινογραφίες (σε φιλμ) ψηφιοποιήθηκαν και στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις με την χρήση κατάλληλου λογισμικού (Adobe Photoshop 2020, Adobe, San Jose, CA). Τα δεδομένα που συλλέχθησαν από τους φακέλους ασθενών και τις αρχικές και τελικές ακτινογραφίες είναι τα εξής: (i) η ηλικία, (ii) το φύλο, (iii) η θέση του δοντιού στον φραγμό, (iv) το είδος της θεραπείας, (v) ο λόγος που επιλέχθηκε η τεχνική του βύσματος ΜΤΑ, (vi) η παρουσία και το μέγεθος της περιακρορριζικής αλλοίωσης, (vii) το μέγεθος του ακρορριζικού τρήματος με βάση την αρχική ακτινογραφία και (viii) η θέση του βύσματος ΜΤΑ. Επιπρόσθετα, η ακτινογραφική επιτυχία της θεραπείας αξιολογήθηκε στα περιστατικά που αντιμετωπίστηκαν μετά τον Οκτώβριο του 2016, εφόσον υπήρχε διαθέσιμη ακτινογραφία επανεξέτασης στον Ηλεκτρονικό Φάκελο Ασθενούς. Χρησιμοποιήθηκε ο δείκτης PAI (Periapical Index) για να αξιολογηθεί η κατάσταση των περιακρορριζικών ιστών. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας ήταν τα ακόλουθα: I. Δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της θέσης του βύσματος ΜΤΑ και των προεπεμβατικών παραγόντων που εξετάστηκαν. Ο μονός παράγοντας που προσέγγιζε στατιστικά σημαντική συσχέτιση ήταν το μέγεθος της περιακρορρίζικης αλλοίωσης. II. Όσο αφορά στην ακτινογραφική αξιολόγηση της επιτυχίας της ενδοδοντικής θεραπείας, απόλυτη επιτυχία διαπιστώθηκε στο 65,2% των περιστατικών, ενώ σχετική επιτυχία στο 87%. Συμπεράσματα: Τα δεδομένα της παρούσας μελέτης δεν παρέχουν ενδείξεις συσχέτισης μεταξύ της θέσης του βύσματος ΜΤΑ και των παραγόντων που μελετήθηκαν. Τα αποτελέσματα αυτά θα πρέπει να αξιολογηθούν με προσοχή καθώς το μέγεθος του δείγματος είναι μικρό και πιθανόν να μην μπορεί να ανιχνεύσει στατιστικά σημαντικές διαφορές.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η δημιουργία τεχνητής ακρορριζικής απόφραξης με την χρήση ΜΤΑ αποτελεί μια διαδεδομένη τεχνική για την αντιμετώπιση μονίμων δοντιών με νεκρό πολφό και αδιάπλαστο ακρορρίζιο. Η δυσκολία στον χειρισμό του ΜΤΑ μπορεί να οδηγήσει σε έξοδο του υλικού στους περιακρορριζικούς ιστούς. Αν και δεν υπάρχει συμφωνία στην βιβλιογραφία σχετικά με την επίδραση της εξόδου του υλικού στην επιτυχία της θεραπείας, αναφέρεται ότι μπορεί να επιμηκύνει τον χρόνο επούλωσης. Σκοπός: Η ταυτοποίηση των προεπεμβατικών παραγόντων που πιθανόν να επηρεάζουν τον έλεγχο του μήκους κατά την τοποθέτηση του βύσματος ΜΤΑ σε δόντια με νεκρό πολφό και ανοικτό ακρορρίζιο. Δευτερευόντως, η αξιολόγηση της επιτυχίας της συγκεκριμένης τεχνικής στα περιστατικά που αντιμετωπίστηκαν από τους μεταπτυχιακούς φοιτητές Ενδοδοντίας. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στα αρχεία της Μεταπτυχιακής Κλινικής Ενδοδοντίας για τα περιστατικά που αντιμετωπίστηκαν με την τεχνική της τεχνητής απόφραξης με βύσμα ΜΤΑ από τον Ιανουάριο του 2000 έως και τον Δεκέμβριο του 2021. Τα περιστατικά χωρίς καλής ποιότητας αρχική και τελική ακτινογραφία και αυτά στα οποία υπήρχε ιατρογενής αλλοίωση της μορφολογίας του ριζικού σωλήνα που δεν κατέστη δυνατό να αντιμετωπιστεί επιτυχώς εξαιρέθηκαν από την μελέτη. Οι αναλογικές ακτινογραφίες (σε φιλμ) ψηφιοποιήθηκαν και στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις με την χρήση κατάλληλου λογισμικού (Adobe Photoshop 2020, Adobe, San Jose, CA). Τα δεδομένα που συλλέχθησαν από τους φακέλους ασθενών και τις αρχικές και τελικές ακτινογραφίες είναι τα εξής: (i) η ηλικία, (ii) το φύλο, (iii) η θέση του δοντιού στον φραγμό, (iv) το είδος της θεραπείας, (v) ο λόγος που επιλέχθηκε η τεχνική του βύσματος ΜΤΑ, (vi) η παρουσία και το μέγεθος της περιακρορριζικής αλλοίωσης, (vii) το μέγεθος του ακρορριζικού τρήματος με βάση την αρχική ακτινογραφία και (viii) η θέση του βύσματος ΜΤΑ. Επιπρόσθετα, η ακτινογραφική επιτυχία της θεραπείας αξιολογήθηκε στα περιστατικά που αντιμετωπίστηκαν μετά τον Οκτώβριο του 2016, εφόσον υπήρχε διαθέσιμη ακτινογραφία επανεξέτασης στον Ηλεκτρονικό Φάκελο Ασθενούς. Χρησιμοποιήθηκε ο δείκτης PAI (Periapical Index) για να αξιολογηθεί η κατάσταση των περιακρορριζικών ιστών. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας ήταν τα ακόλουθα: I. Δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της θέσης του βύσματος ΜΤΑ και των προεπεμβατικών παραγόντων που εξετάστηκαν. Ο μονός παράγοντας που προσέγγιζε στατιστικά σημαντική συσχέτιση ήταν το μέγεθος της περιακρορρίζικης αλλοίωσης. II. Όσο αφορά στην ακτινογραφική αξιολόγηση της επιτυχίας της ενδοδοντικής θεραπείας, απόλυτη επιτυχία διαπιστώθηκε στο 65,2% των περιστατικών, ενώ σχετική επιτυχία στο 87%. Συμπεράσματα: Τα δεδομένα της παρούσας μελέτης δεν παρέχουν ενδείξεις συσχέτισης μεταξύ της θέσης του βύσματος ΜΤΑ και των παραγόντων που μελετήθηκαν. Τα αποτελέσματα αυτά θα πρέπει να αξιολογηθούν με προσοχή καθώς το μέγεθος του δείγματος είναι μικρό και πιθανόν να μην μπορεί να ανιχνεύσει στατιστικά σημαντικές διαφορές.","abstract_has_math":false,"creators":["Νικολάκης Μιχαήλ","Nikolakis Michail"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:20Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3331040"],"render_values":[{"text":"uoadl:3331040","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331040","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331040","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3331040","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νικολάκης Μιχαήλ","Nikolakis Michail"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3331040","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331040"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η δημιουργία τεχνητής ακρορριζικής απόφραξης με την χρήση ΜΤΑ αποτελεί μια διαδεδομένη τεχνική για την αντιμετώπιση μονίμων δοντιών με νεκρό πολφό και αδιάπλαστο ακρορρίζιο. Η δυσκολία στον χειρισμό του ΜΤΑ μπορεί να οδηγήσει σε έξοδο του υλικού στους περιακρορριζικούς ιστούς. Αν και δεν υπάρχει συμφωνία στην βιβλιογραφία σχετικά με την επίδραση της εξόδου του υλικού στην επιτυχία της θεραπείας, αναφέρεται ότι μπορεί να επιμηκύνει τον χρόνο επούλωσης. Σκοπός: Η ταυτοποίηση των προεπεμβατικών παραγόντων που πιθανόν να επηρεάζουν τον έλεγχο του μήκους κατά την τοποθέτηση του βύσματος ΜΤΑ σε δόντια με νεκρό πολφό και ανοικτό ακρορρίζιο. Δευτερευόντως, η αξιολόγηση της επιτυχίας της συγκεκριμένης τεχνικής στα περιστατικά που αντιμετωπίστηκαν από τους μεταπτυχιακούς φοιτητές Ενδοδοντίας. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στα αρχεία της Μεταπτυχιακής Κλινικής Ενδοδοντίας για τα περιστατικά που αντιμετωπίστηκαν με την τεχνική της τεχνητής απόφραξης με βύσμα ΜΤΑ από τον Ιανουάριο του 2000 έως και τον Δεκέμβριο του 2021. Τα περιστατικά χωρίς καλής ποιότητας αρχική και τελική ακτινογραφία και αυτά στα οποία υπήρχε ιατρογενής αλλοίωση της μορφολογίας του ριζικού σωλήνα που δεν κατέστη δυνατό να αντιμετωπιστεί επιτυχώς εξαιρέθηκαν από την μελέτη. Οι αναλογικές ακτινογραφίες (σε φιλμ) ψηφιοποιήθηκαν και στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις με την χρήση κατάλληλου λογισμικού (Adobe Photoshop 2020, Adobe, San Jose, CA). Τα δεδομένα που συλλέχθησαν από τους φακέλους ασθενών και τις αρχικές και τελικές ακτινογραφίες είναι τα εξής: (i) η ηλικία, (ii) το φύλο, (iii) η θέση του δοντιού στον φραγμό, (iv) το είδος της θεραπείας, (v) ο λόγος που επιλέχθηκε η τεχνική του βύσματος ΜΤΑ, (vi) η παρουσία και το μέγεθος της περιακρορριζικής αλλοίωσης, (vii) το μέγεθος του ακρορριζικού τρήματος με βάση την αρχική ακτινογραφία και (viii) η θέση του βύσματος ΜΤΑ. Επιπρόσθετα, η ακτινογραφική επιτυχία της θεραπείας αξιολογήθηκε στα περιστατικά που αντιμετωπίστηκαν μετά τον Οκτώβριο του 2016, εφόσον υπήρχε διαθέσιμη ακτινογραφία επανεξέτασης στον Ηλεκτρονικό Φάκελο Ασθενούς. Χρησιμοποιήθηκε ο δείκτης PAI (Periapical Index) για να αξιολογηθεί η κατάσταση των περιακρορριζικών ιστών. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας ήταν τα ακόλουθα: I. Δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της θέσης του βύσματος ΜΤΑ και των προεπεμβατικών παραγόντων που εξετάστηκαν. Ο μονός παράγοντας που προσέγγιζε στατιστικά σημαντική συσχέτιση ήταν το μέγεθος της περιακρορρίζικης αλλοίωσης. II. Όσο αφορά στην ακτινογραφική αξιολόγηση της επιτυχίας της ενδοδοντικής θεραπείας, απόλυτη επιτυχία διαπιστώθηκε στο 65,2% των περιστατικών, ενώ σχετική επιτυχία στο 87%. Συμπεράσματα: Τα δεδομένα της παρούσας μελέτης δεν παρέχουν ενδείξεις συσχέτισης μεταξύ της θέσης του βύσματος ΜΤΑ και των παραγόντων που μελετήθηκαν. Τα αποτελέσματα αυτά θα πρέπει να αξιολογηθούν με προσοχή καθώς το μέγεθος του δείγματος είναι μικρό και πιθανόν να μην μπορεί να ανιχνεύσει στατιστικά σημαντικές διαφορές.","Introduction: Apexification with MTA apical barrier is a widespread technique that is used to manage immature permanent teeth with necrotic pulp and open apices. Due to the difficult handling properties of MTA, unintentional extrusion of the material into the periapical tissues has been described in the literature. Despite the fact that there is no agreement in the effect of the extruded MTA in the outcome of the treatment, a delayed healing has been observed. Aim: To identify the preoperative factors that could possibly affect the ideal placement of MTA apical plug in apexification technique. Secondly, to determine the outcome of this procedure in teeth treated by postgraduate students in the Postgraduate Clinic of Endodontics. Materials & Methods: A search was conducted in the archives of the Postgraduate Clinic of Endodontics to identify the cases that were treated with the technique of MTA apical plug from January 2000 to December 2021. Cases without good quality pre-operative and post-operative radiographs and cases with altered anatomy that has not been possible to be addressed were excluded from the sample. Analogue radiographs (x-ray films) were digitized and radiometric analysis was performed on the digital radiographs with the use of an appropriate software (Adobe Photoshop 2020, Adobe, San Jose, CA). The data that were collected from patients’ files and the pre-operative and post-operative radiographs were the following: (i) age, (ii) sex, (iii) tooth position, (iv) the type of treatment, (v) the reason why the MTA plug technique was selected, (vi) the presence of a periapical lesion and its size, (vii) the size of the apical foramen based on the preoperative radiograph and (viii) the position of the MTA apical plug. For the cases treated after the October 2016 and a follow-up radiograph was available in the Digital Records, the radiographic outcome was recorded, using the Periapical Index (PAI) to evaluate the state of the periapical tissues. Results: The results of the present study were the following: I. No statistically significant correlation between the ideal placement of the MTA apical plug and the pre-operative factors reviewed could be recorded. The only factor with a nearly statistically significant association was the size of the periapical lesion. II. Regarding the radiographic outcome, the absolute success rate of the cases reviewed was 65,2% and the relative success rate was 87%. Conclusions: The data of the present study do not provide indications of associations between MTA position and the rest of study predictors. There results should be interpreted with much caution since the sample size is small and the study may lack statistical power to produce reliable estimates."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Preoperative factors affecting the control of MTA plug length placement in non-vital teeth with open apices"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νικολάκης Μιχαήλ","Nikolakis Michail"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η δημιουργία τεχνητής ακρορριζικής απόφραξης με την χρήση ΜΤΑ αποτελεί μια διαδεδομένη τεχνική για την αντιμετώπιση μονίμων δοντιών με νεκρό πολφό και αδιάπλαστο ακρορρίζιο. Η δυσκολία στον χειρισμό του ΜΤΑ μπορεί να οδηγήσει σε έξοδο του υλικού στους περιακρορριζικούς ιστούς. Αν και δεν υπάρχει συμφωνία στην βιβλιογραφία σχετικά με την επίδραση της εξόδου του υλικού στην επιτυχία της θεραπείας, αναφέρεται ότι μπορεί να επιμηκύνει τον χρόνο επούλωσης. Σκοπός: Η ταυτοποίηση των προεπεμβατικών παραγόντων που πιθανόν να επηρεάζουν τον έλεγχο του μήκους κατά την τοποθέτηση του βύσματος ΜΤΑ σε δόντια με νεκρό πολφό και ανοικτό ακρορρίζιο. Δευτερευόντως, η αξιολόγηση της επιτυχίας της συγκεκριμένης τεχνικής στα περιστατικά που αντιμετωπίστηκαν από τους μεταπτυχιακούς φοιτητές Ενδοδοντίας. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στα αρχεία της Μεταπτυχιακής Κλινικής Ενδοδοντίας για τα περιστατικά που αντιμετωπίστηκαν με την τεχνική της τεχνητής απόφραξης με βύσμα ΜΤΑ από τον Ιανουάριο του 2000 έως και τον Δεκέμβριο του 2021. Τα περιστατικά χωρίς καλής ποιότητας αρχική και τελική ακτινογραφία και αυτά στα οποία υπήρχε ιατρογενής αλλοίωση της μορφολογίας του ριζικού σωλήνα που δεν κατέστη δυνατό να αντιμετωπιστεί επιτυχώς εξαιρέθηκαν από την μελέτη. Οι αναλογικές ακτινογραφίες (σε φιλμ) ψηφιοποιήθηκαν και στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις με την χρήση κατάλληλου λογισμικού (Adobe Photoshop 2020, Adobe, San Jose, CA). Τα δεδομένα που συλλέχθησαν από τους φακέλους ασθενών και τις αρχικές και τελικές ακτινογραφίες είναι τα εξής: (i) η ηλικία, (ii) το φύλο, (iii) η θέση του δοντιού στον φραγμό, (iv) το είδος της θεραπείας, (v) ο λόγος που επιλέχθηκε η τεχνική του βύσματος ΜΤΑ, (vi) η παρουσία και το μέγεθος της περιακρορριζικής αλλοίωσης, (vii) το μέγεθος του ακρορριζικού τρήματος με βάση την αρχική ακτινογραφία και (viii) η θέση του βύσματος ΜΤΑ. Επιπρόσθετα, η ακτινογραφική επιτυχία της θεραπείας αξιολογήθηκε στα περιστατικά που αντιμετωπίστηκαν μετά τον Οκτώβριο του 2016, εφόσον υπήρχε διαθέσιμη ακτινογραφία επανεξέτασης στον Ηλεκτρονικό Φάκελο Ασθενούς. Χρησιμοποιήθηκε ο δείκτης PAI (Periapical Index) για να αξιολογηθεί η κατάσταση των περιακρορριζικών ιστών. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας ήταν τα ακόλουθα: I. Δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της θέσης του βύσματος ΜΤΑ και των προεπεμβατικών παραγόντων που εξετάστηκαν. Ο μονός παράγοντας που προσέγγιζε στατιστικά σημαντική συσχέτιση ήταν το μέγεθος της περιακρορρίζικης αλλοίωσης. II. Όσο αφορά στην ακτινογραφική αξιολόγηση της επιτυχίας της ενδοδοντικής θεραπείας, απόλυτη επιτυχία διαπιστώθηκε στο 65,2% των περιστατικών, ενώ σχετική επιτυχία στο 87%. Συμπεράσματα: Τα δεδομένα της παρούσας μελέτης δεν παρέχουν ενδείξεις συσχέτισης μεταξύ της θέσης του βύσματος ΜΤΑ και των παραγόντων που μελετήθηκαν. Τα αποτελέσματα αυτά θα πρέπει να αξιολογηθούν με προσοχή καθώς το μέγεθος του δείγματος είναι μικρό και πιθανόν να μην μπορεί να ανιχνεύσει στατιστικά σημαντικές διαφορές.","Introduction: Apexification with MTA apical barrier is a widespread technique that is used to manage immature permanent teeth with necrotic pulp and open apices. Due to the difficult handling properties of MTA, unintentional extrusion of the material into the periapical tissues has been described in the literature. Despite the fact that there is no agreement in the effect of the extruded MTA in the outcome of the treatment, a delayed healing has been observed. Aim: To identify the preoperative factors that could possibly affect the ideal placement of MTA apical plug in apexification technique. Secondly, to determine the outcome of this procedure in teeth treated by postgraduate students in the Postgraduate Clinic of Endodontics. Materials & Methods: A search was conducted in the archives of the Postgraduate Clinic of Endodontics to identify the cases that were treated with the technique of MTA apical plug from January 2000 to December 2021. Cases without good quality pre-operative and post-operative radiographs and cases with altered anatomy that has not been possible to be addressed were excluded from the sample. Analogue radiographs (x-ray films) were digitized and radiometric analysis was performed on the digital radiographs with the use of an appropriate software (Adobe Photoshop 2020, Adobe, San Jose, CA). The data that were collected from patients’ files and the pre-operative and post-operative radiographs were the following: (i) age, (ii) sex, (iii) tooth position, (iv) the type of treatment, (v) the reason why the MTA plug technique was selected, (vi) the presence of a periapical lesion and its size, (vii) the size of the apical foramen based on the preoperative radiograph and (viii) the position of the MTA apical plug. For the cases treated after the October 2016 and a follow-up radiograph was available in the Digital Records, the radiographic outcome was recorded, using the Periapical Index (PAI) to evaluate the state of the periapical tissues. Results: The results of the present study were the following: I. No statistically significant correlation between the ideal placement of the MTA apical plug and the pre-operative factors reviewed could be recorded. The only factor with a nearly statistically significant association was the size of the periapical lesion. II. Regarding the radiographic outcome, the absolute success rate of the cases reviewed was 65,2% and the relative success rate was 87%. Conclusions: The data of the present study do not provide indications of associations between MTA position and the rest of study predictors. There results should be interpreted with much caution since the sample size is small and the study may lack statistical power to produce reliable estimates."],"dc:identifier":["uoadl:3331040","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331040"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Preoperative factors affecting the control of MTA plug length placement in non-vital teeth with open apices"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:20Z"}