{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3331076"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3331076","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αγχώδεις, μαθησιακές και παιχνιώδεις συμπεριφορές των παιδιών προσχολικής ηλικίας σε σχέση με τον χρόνο αδόμητου παιχνιδιού των παιδιών σε εξωσχολικό εξωτερικό περιβάλλον.","abstract":"Θεωρητικό Υπόβαθρο: Το αδόμητο παιχνίδι ενισχύει την ψυχοκινητική ανάπτυξη των παιδιών. Στον δυτικό κόσμο, ο χρόνος του αδόμητου παιχνιδιού τις τελευταίες δεκαετίες, μειώνεται. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διαπιστωθεί αν ο χρόνος του αδόμητου παιχνιδιού συγκριτικά με άλλες συνήθεις εξωσχολικές δραστηριότητες των παιδιών έχει επίπτωση στις αγχώδεις, μαθησιακές και παιχνιώδεις συμπεριφορές τους. Μέθοδος: Συγκεντρώθηκαν δεδομένα για 143 παιδιά προσχολικής ηλικίας (μέση τιμή 4,8 έτη) μέσω ερωτηματολογίων. Οι γονείς απάντησαν στην ελληνική έκδοση της Αναθεωρημένης Κλίμακας Άγχους Προσχολικής Ηλικίας (Preschool Anxiety Scale Revised) και έδωσαν στοιχεία για τον καταμερισμό του εξωσχολικού χρόνου των παιδιών τους. Οι εκπαιδευτικοί, αντίστοιχα, απάντησαν στην Κλίμακα Εκτίμησης των Μαθησιακών Συμπεριφορών για Παιδιά Προσχολικής Ηλικίας (Preschool Learning Behavior Scale) και στην Κλίμακα Αξιολόγησης της Παιχνιώδους Συμπεριφοράς των Παιδιών (Children’s Playfulness Scale). Πραγματοποιήθηκαν συσχετίσεις του χρόνου αδόμητου παιχνιδιού με τις συμπεριφορές των παιδιών, σύγκριση των δεδομένων μεταξύ δύο ομάδων (παιδιά νηπιαγωγείου και παιδιά παιδικών σταθμών) και πολυπαραγοντικά μοντέλα γραμμικής παλινδρόμησης προκειμένου να ληφθούν υπόψη συγχυτικοί παράγοντες. Αποτελέσματα: ο χρόνος έκθεσης των παιδιών σε οθόνες είχε επίπτωση στις αγχώδεις συμπεριφορές τους β=0,018, t(131)=1,96, p=,050. Ο χρόνος που τα παιδιά αφιέρωναν σε αθλητικές δραστηριότητες σχετίστηκε θετικά με την παιχνιώδη συμπεριφορά τους, β=-0,013, t(131)=-2,23, p=,027 ενώ δεν προέκυψε σημαντική συσχέτιση του χρόνου αδόμητου παιχνιδιού των παιδιών με τις αγχώδεις, μαθησιακές και παιχνιώδεις συμπεριφορές τους, p>,05. Τα παιδιά που φοιτούσαν στο νηπιαγωγείο είχαν ωριμότερη μαθησιακή συμπεριφορά, U=1876,5, p=,015 αλλά σημαντικά φτωχότερη παιχνιώδη συμπεριφορά συγκριτικά με τα παιδιά που φοιτούσαν στον παιδικό σταθμό, U=1957, p=,037. Συμπέρασμα: Απαιτούνται δράσεις για την εξασφάλιση ασφαλούς έκθεσης των παιδιών σε οθόνες, την διευκόλυνση της πρόσβασης τους στον αθλητισμό και την ποιοτική ενίσχυση του παιχνιδιού τους.","abstract_html":"Θεωρητικό Υπόβαθρο: Το αδόμητο παιχνίδι ενισχύει την ψυχοκινητική ανάπτυξη των παιδιών. Στον δυτικό κόσμο, ο χρόνος του αδόμητου παιχνιδιού τις τελευταίες δεκαετίες, μειώνεται. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διαπιστωθεί αν ο χρόνος του αδόμητου παιχνιδιού συγκριτικά με άλλες συνήθεις εξωσχολικές δραστηριότητες των παιδιών έχει επίπτωση στις αγχώδεις, μαθησιακές και παιχνιώδεις συμπεριφορές τους. Μέθοδος: Συγκεντρώθηκαν δεδομένα για 143 παιδιά προσχολικής ηλικίας (μέση τιμή 4,8 έτη) μέσω ερωτηματολογίων. Οι γονείς απάντησαν στην ελληνική έκδοση της Αναθεωρημένης Κλίμακας Άγχους Προσχολικής Ηλικίας (Preschool Anxiety Scale Revised) και έδωσαν στοιχεία για τον καταμερισμό του εξωσχολικού χρόνου των παιδιών τους. Οι εκπαιδευτικοί, αντίστοιχα, απάντησαν στην Κλίμακα Εκτίμησης των Μαθησιακών Συμπεριφορών για Παιδιά Προσχολικής Ηλικίας (Preschool Learning Behavior Scale) και στην Κλίμακα Αξιολόγησης της Παιχνιώδους Συμπεριφοράς των Παιδιών (Children’s Playfulness Scale). Πραγματοποιήθηκαν συσχετίσεις του χρόνου αδόμητου παιχνιδιού με τις συμπεριφορές των παιδιών, σύγκριση των δεδομένων μεταξύ δύο ομάδων (παιδιά νηπιαγωγείου και παιδιά παιδικών σταθμών) και πολυπαραγοντικά μοντέλα γραμμικής παλινδρόμησης προκειμένου να ληφθούν υπόψη συγχυτικοί παράγοντες. Αποτελέσματα: ο χρόνος έκθεσης των παιδιών σε οθόνες είχε επίπτωση στις αγχώδεις συμπεριφορές τους β=0,018, t(131)=1,96, p=,050. Ο χρόνος που τα παιδιά αφιέρωναν σε αθλητικές δραστηριότητες σχετίστηκε θετικά με την παιχνιώδη συμπεριφορά τους, β=-0,013, t(131)=-2,23, p=,027 ενώ δεν προέκυψε σημαντική συσχέτιση του χρόνου αδόμητου παιχνιδιού των παιδιών με τις αγχώδεις, μαθησιακές και παιχνιώδεις συμπεριφορές τους, p&gt;,05. Τα παιδιά που φοιτούσαν στο νηπιαγωγείο είχαν ωριμότερη μαθησιακή συμπεριφορά, U=1876,5, p=,015 αλλά σημαντικά φτωχότερη παιχνιώδη συμπεριφορά συγκριτικά με τα παιδιά που φοιτούσαν στον παιδικό σταθμό, U=1957, p=,037. Συμπέρασμα: Απαιτούνται δράσεις για την εξασφάλιση ασφαλούς έκθεσης των παιδιών σε οθόνες, την διευκόλυνση της πρόσβασης τους στον αθλητισμό και την ποιοτική ενίσχυση του παιχνιδιού τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Λαζαράκη Ματίνα","Lazaraki Matina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:20Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3331076"],"render_values":[{"text":"uoadl:3331076","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331076","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331076","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3331076","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λαζαράκη Ματίνα","Lazaraki Matina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3331076","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331076"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Θεωρητικό Υπόβαθρο: Το αδόμητο παιχνίδι ενισχύει την ψυχοκινητική ανάπτυξη των παιδιών. Στον δυτικό κόσμο, ο χρόνος του αδόμητου παιχνιδιού τις τελευταίες δεκαετίες, μειώνεται. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διαπιστωθεί αν ο χρόνος του αδόμητου παιχνιδιού συγκριτικά με άλλες συνήθεις εξωσχολικές δραστηριότητες των παιδιών έχει επίπτωση στις αγχώδεις, μαθησιακές και παιχνιώδεις συμπεριφορές τους. Μέθοδος: Συγκεντρώθηκαν δεδομένα για 143 παιδιά προσχολικής ηλικίας (μέση τιμή 4,8 έτη) μέσω ερωτηματολογίων. Οι γονείς απάντησαν στην ελληνική έκδοση της Αναθεωρημένης Κλίμακας Άγχους Προσχολικής Ηλικίας (Preschool Anxiety Scale Revised) και έδωσαν στοιχεία για τον καταμερισμό του εξωσχολικού χρόνου των παιδιών τους. Οι εκπαιδευτικοί, αντίστοιχα, απάντησαν στην Κλίμακα Εκτίμησης των Μαθησιακών Συμπεριφορών για Παιδιά Προσχολικής Ηλικίας (Preschool Learning Behavior Scale) και στην Κλίμακα Αξιολόγησης της Παιχνιώδους Συμπεριφοράς των Παιδιών (Children’s Playfulness Scale). Πραγματοποιήθηκαν συσχετίσεις του χρόνου αδόμητου παιχνιδιού με τις συμπεριφορές των παιδιών, σύγκριση των δεδομένων μεταξύ δύο ομάδων (παιδιά νηπιαγωγείου και παιδιά παιδικών σταθμών) και πολυπαραγοντικά μοντέλα γραμμικής παλινδρόμησης προκειμένου να ληφθούν υπόψη συγχυτικοί παράγοντες. Αποτελέσματα: ο χρόνος έκθεσης των παιδιών σε οθόνες είχε επίπτωση στις αγχώδεις συμπεριφορές τους β=0,018, t(131)=1,96, p=,050. Ο χρόνος που τα παιδιά αφιέρωναν σε αθλητικές δραστηριότητες σχετίστηκε θετικά με την παιχνιώδη συμπεριφορά τους, β=-0,013, t(131)=-2,23, p=,027 ενώ δεν προέκυψε σημαντική συσχέτιση του χρόνου αδόμητου παιχνιδιού των παιδιών με τις αγχώδεις, μαθησιακές και παιχνιώδεις συμπεριφορές τους, p>,05. Τα παιδιά που φοιτούσαν στο νηπιαγωγείο είχαν ωριμότερη μαθησιακή συμπεριφορά, U=1876,5, p=,015 αλλά σημαντικά φτωχότερη παιχνιώδη συμπεριφορά συγκριτικά με τα παιδιά που φοιτούσαν στον παιδικό σταθμό, U=1957, p=,037. Συμπέρασμα: Απαιτούνται δράσεις για την εξασφάλιση ασφαλούς έκθεσης των παιδιών σε οθόνες, την διευκόλυνση της πρόσβασης τους στον αθλητισμό και την ποιοτική ενίσχυση του παιχνιδιού τους.","Background: Outdoor play enhances children's psychomotor development. In the Western world, the time of outdoor play during recent decades, is reduced. The aim of this study is to determine whether the time of outdoor play compared to other usual extracurricular activities of children has an impact on their anxious, learning and playful behaviors. Method: Data were obtained for 143 preschool children (mean 4.8 years) through questionnaires. Parents answered the Greek edition of Preschool Anxiety Scale Revised and they gave data on the division of their children's extracurricular time. Respectively, teachers answered the Preschool Learning Behavior Scale and the Children’s Playfulness Scale. Were made i) correlations of outdoor play time with children's behaviors ii) comparison of data between two groups (kindergarten and day nursery children group) and iii) multivariate linear regression models, in order to take into account confounding factors. Results: Screen time had an impact on children’s anxiety behaviors β=0.018, t(131)=1.96, p=.050. Time in sports activities was positively associated with children’s playful behavior, β=-0,013, t(131)=-2,23, p=,027, while there was no significant correlation between children's outdoor play time and their anxious, learning and playful behaviors, p>,05. Children attending kindergarten had a more mature learning behavior, U=1876.5, p=,015 but significantly poorer playfulness compared to children attending day nurseries, U=1957, p=,037. Conclusion: Actions are needed to ensure safe exposure of children to screens, facilitate their access to sports and enhance the quality of their play."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αγχώδεις, μαθησιακές και παιχνιώδεις συμπεριφορές των παιδιών προσχολικής ηλικίας σε σχέση με τον χρόνο αδόμητου παιχνιδιού των παιδιών σε εξωσχολικό εξωτερικό περιβάλλον."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λαζαράκη Ματίνα","Lazaraki Matina"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Θεωρητικό Υπόβαθρο: Το αδόμητο παιχνίδι ενισχύει την ψυχοκινητική ανάπτυξη των παιδιών. Στον δυτικό κόσμο, ο χρόνος του αδόμητου παιχνιδιού τις τελευταίες δεκαετίες, μειώνεται. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διαπιστωθεί αν ο χρόνος του αδόμητου παιχνιδιού συγκριτικά με άλλες συνήθεις εξωσχολικές δραστηριότητες των παιδιών έχει επίπτωση στις αγχώδεις, μαθησιακές και παιχνιώδεις συμπεριφορές τους. Μέθοδος: Συγκεντρώθηκαν δεδομένα για 143 παιδιά προσχολικής ηλικίας (μέση τιμή 4,8 έτη) μέσω ερωτηματολογίων. Οι γονείς απάντησαν στην ελληνική έκδοση της Αναθεωρημένης Κλίμακας Άγχους Προσχολικής Ηλικίας (Preschool Anxiety Scale Revised) και έδωσαν στοιχεία για τον καταμερισμό του εξωσχολικού χρόνου των παιδιών τους. Οι εκπαιδευτικοί, αντίστοιχα, απάντησαν στην Κλίμακα Εκτίμησης των Μαθησιακών Συμπεριφορών για Παιδιά Προσχολικής Ηλικίας (Preschool Learning Behavior Scale) και στην Κλίμακα Αξιολόγησης της Παιχνιώδους Συμπεριφοράς των Παιδιών (Children’s Playfulness Scale). Πραγματοποιήθηκαν συσχετίσεις του χρόνου αδόμητου παιχνιδιού με τις συμπεριφορές των παιδιών, σύγκριση των δεδομένων μεταξύ δύο ομάδων (παιδιά νηπιαγωγείου και παιδιά παιδικών σταθμών) και πολυπαραγοντικά μοντέλα γραμμικής παλινδρόμησης προκειμένου να ληφθούν υπόψη συγχυτικοί παράγοντες. Αποτελέσματα: ο χρόνος έκθεσης των παιδιών σε οθόνες είχε επίπτωση στις αγχώδεις συμπεριφορές τους β=0,018, t(131)=1,96, p=,050. Ο χρόνος που τα παιδιά αφιέρωναν σε αθλητικές δραστηριότητες σχετίστηκε θετικά με την παιχνιώδη συμπεριφορά τους, β=-0,013, t(131)=-2,23, p=,027 ενώ δεν προέκυψε σημαντική συσχέτιση του χρόνου αδόμητου παιχνιδιού των παιδιών με τις αγχώδεις, μαθησιακές και παιχνιώδεις συμπεριφορές τους, p>,05. Τα παιδιά που φοιτούσαν στο νηπιαγωγείο είχαν ωριμότερη μαθησιακή συμπεριφορά, U=1876,5, p=,015 αλλά σημαντικά φτωχότερη παιχνιώδη συμπεριφορά συγκριτικά με τα παιδιά που φοιτούσαν στον παιδικό σταθμό, U=1957, p=,037. Συμπέρασμα: Απαιτούνται δράσεις για την εξασφάλιση ασφαλούς έκθεσης των παιδιών σε οθόνες, την διευκόλυνση της πρόσβασης τους στον αθλητισμό και την ποιοτική ενίσχυση του παιχνιδιού τους.","Background: Outdoor play enhances children's psychomotor development. In the Western world, the time of outdoor play during recent decades, is reduced. The aim of this study is to determine whether the time of outdoor play compared to other usual extracurricular activities of children has an impact on their anxious, learning and playful behaviors. Method: Data were obtained for 143 preschool children (mean 4.8 years) through questionnaires. Parents answered the Greek edition of Preschool Anxiety Scale Revised and they gave data on the division of their children's extracurricular time. Respectively, teachers answered the Preschool Learning Behavior Scale and the Children’s Playfulness Scale. Were made i) correlations of outdoor play time with children's behaviors ii) comparison of data between two groups (kindergarten and day nursery children group) and iii) multivariate linear regression models, in order to take into account confounding factors. Results: Screen time had an impact on children’s anxiety behaviors β=0.018, t(131)=1.96, p=.050. Time in sports activities was positively associated with children’s playful behavior, β=-0,013, t(131)=-2,23, p=,027, while there was no significant correlation between children's outdoor play time and their anxious, learning and playful behaviors, p>,05. Children attending kindergarten had a more mature learning behavior, U=1876.5, p=,015 but significantly poorer playfulness compared to children attending day nurseries, U=1957, p=,037. Conclusion: Actions are needed to ensure safe exposure of children to screens, facilitate their access to sports and enhance the quality of their play."],"dc:identifier":["uoadl:3331076","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331076"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αγχώδεις, μαθησιακές και παιχνιώδεις συμπεριφορές των παιδιών προσχολικής ηλικίας σε σχέση με τον χρόνο αδόμητου παιχνιδιού των παιδιών σε εξωσχολικό εξωτερικό περιβάλλον."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:20Z"}