{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3331111"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3331111","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ασκησιογενής μυϊκός τραυματισμός μετά από άσκηση με αντιστάσεις μέχρι τη στιγμιαία εξάντληση","abstract":"Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνηθεί ο πιθανός μυϊκός μικροτραυματισμός μετά από άσκηση με αντιστάσεις όπου κάθε σειρά εκτελέστηκε μέχρι τη στιγμιαία εξάντληση. Έντεκα γυναίκες (ηλικία: 23,6±3,1 έτη, σωματική μάζα: 60,6±6,5 kg, ανάστημα: 166,3±3,5 cm) χωρίς εμπειρία σε συστηματική άσκηση με αντιστάσεις, εκτέλεσαν με το ένα άκρο 6 σειρές στην κάμψη αγκώνα με αλτήρα με φορτίο 70% (1ΜΑΕ), ως τη στιγμιαία εξάντληση σε κάθε σειρά. Δέκα λεπτά αργότερα, το αντίθετο άκρο εκτέλεσε την ίδια άσκηση με τον ίδιο ακριβώς συνολικό αριθμό επαναλήψεων, το ίδιο εύρος κίνησης, τον ίδιο ρυθμό εκτέλεσης των επαναλήψεων, στο ίδιο ποσοστό της μέγιστης δύναμης, αλλά έχοντας μοιράσει τον αριθμό των επαναλήψεων σε 10 σειρές, έτσι ώστε να αποφευχθεί η στιγμιαία εξάντληση σε κάθε σειρά. Πριν, 1 ώρα και 24, 48, 72, 96 ώρες μετά το ασκησιογενές ερέθισμα, αξιολογήθηκαν η μέγιστη ισομετρική δύναμη κατά την κάμψη αγκώνα, η υποκειμενική αίσθηση του πόνου, το εύρος κίνησης, το πάχος και η ένταση υπερηχογραφικής απεικόνισης των καμπτήρων μυών της άρθρωσης του αγκώνα. Τα αποτελέσματα αναλύθηκαν με ανάλυση διακύμανσης επαναλαμβανόμενων μετρήσεων δύο παραγόντων με επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας p<0,05. Η μυϊκή δύναμη μειώθηκε σημαντικά για το άκρο άσκησης μέχρι την εξάντληση και η μείωση αυτή διατηρήθηκε 4 ημέρες μετά (F= 23,759, p<0,001). Αντίθετα, στο άκρο που προπονήθηκε χωρίς να φτάσει στην εξάντληση, η δύναμη μειώθηκε μόνο αμέσως μετά την άσκηση. Επιπλέον, μόνο στο άκρο προπόνησης μέχρι την εξάντληση προκλήθηκε αύξηση του μυϊκού πόνου (F= 4,616, p<0,01) και αύξηση της έντασης υπερηχογραφικής απεικόνισης του πρόσθιου βραχιονίου και του δικεφάλου βραχιονίου μυός (p<0,001). Συμπερασματικά, η εκτέλεση άσκησης με αντιστάσεις ως τη στιγμιαία εξάντληση θα πρέπει να συνυπολογίζεται στους παράγοντες του μυϊκού μικροτραυματισμού ώστε να εφαρμόζεται ή όχι, σύμφωνα με τον προπονητικό στόχο.","abstract_html":"Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνηθεί ο πιθανός μυϊκός μικροτραυματισμός μετά από άσκηση με αντιστάσεις όπου κάθε σειρά εκτελέστηκε μέχρι τη στιγμιαία εξάντληση. Έντεκα γυναίκες (ηλικία: 23,6±3,1 έτη, σωματική μάζα: 60,6±6,5 kg, ανάστημα: 166,3±3,5 cm) χωρίς εμπειρία σε συστηματική άσκηση με αντιστάσεις, εκτέλεσαν με το ένα άκρο 6 σειρές στην κάμψη αγκώνα με αλτήρα με φορτίο 70% (1ΜΑΕ), ως τη στιγμιαία εξάντληση σε κάθε σειρά. Δέκα λεπτά αργότερα, το αντίθετο άκρο εκτέλεσε την ίδια άσκηση με τον ίδιο ακριβώς συνολικό αριθμό επαναλήψεων, το ίδιο εύρος κίνησης, τον ίδιο ρυθμό εκτέλεσης των επαναλήψεων, στο ίδιο ποσοστό της μέγιστης δύναμης, αλλά έχοντας μοιράσει τον αριθμό των επαναλήψεων σε 10 σειρές, έτσι ώστε να αποφευχθεί η στιγμιαία εξάντληση σε κάθε σειρά. Πριν, 1 ώρα και 24, 48, 72, 96 ώρες μετά το ασκησιογενές ερέθισμα, αξιολογήθηκαν η μέγιστη ισομετρική δύναμη κατά την κάμψη αγκώνα, η υποκειμενική αίσθηση του πόνου, το εύρος κίνησης, το πάχος και η ένταση υπερηχογραφικής απεικόνισης των καμπτήρων μυών της άρθρωσης του αγκώνα. Τα αποτελέσματα αναλύθηκαν με ανάλυση διακύμανσης επαναλαμβανόμενων μετρήσεων δύο παραγόντων με επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας p&lt;0,05. Η μυϊκή δύναμη μειώθηκε σημαντικά για το άκρο άσκησης μέχρι την εξάντληση και η μείωση αυτή διατηρήθηκε 4 ημέρες μετά (F= 23,759, p&lt;0,001). Αντίθετα, στο άκρο που προπονήθηκε χωρίς να φτάσει στην εξάντληση, η δύναμη μειώθηκε μόνο αμέσως μετά την άσκηση. Επιπλέον, μόνο στο άκρο προπόνησης μέχρι την εξάντληση προκλήθηκε αύξηση του μυϊκού πόνου (F= 4,616, p&lt;0,01) και αύξηση της έντασης υπερηχογραφικής απεικόνισης του πρόσθιου βραχιονίου και του δικεφάλου βραχιονίου μυός (p&lt;0,001). Συμπερασματικά, η εκτέλεση άσκησης με αντιστάσεις ως τη στιγμιαία εξάντληση θα πρέπει να συνυπολογίζεται στους παράγοντες του μυϊκού μικροτραυματισμού ώστε να εφαρμόζεται ή όχι, σύμφωνα με τον προπονητικό στόχο.","abstract_has_math":false,"creators":["Γεωργάκη Αναστασία","Georgaki Anastasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:20Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3331111"],"render_values":[{"text":"uoadl:3331111","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331111","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331111","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3331111","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γεωργάκη Αναστασία","Georgaki Anastasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3331111","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331111"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνηθεί ο πιθανός μυϊκός μικροτραυματισμός μετά από άσκηση με αντιστάσεις όπου κάθε σειρά εκτελέστηκε μέχρι τη στιγμιαία εξάντληση. Έντεκα γυναίκες (ηλικία: 23,6±3,1 έτη, σωματική μάζα: 60,6±6,5 kg, ανάστημα: 166,3±3,5 cm) χωρίς εμπειρία σε συστηματική άσκηση με αντιστάσεις, εκτέλεσαν με το ένα άκρο 6 σειρές στην κάμψη αγκώνα με αλτήρα με φορτίο 70% (1ΜΑΕ), ως τη στιγμιαία εξάντληση σε κάθε σειρά. Δέκα λεπτά αργότερα, το αντίθετο άκρο εκτέλεσε την ίδια άσκηση με τον ίδιο ακριβώς συνολικό αριθμό επαναλήψεων, το ίδιο εύρος κίνησης, τον ίδιο ρυθμό εκτέλεσης των επαναλήψεων, στο ίδιο ποσοστό της μέγιστης δύναμης, αλλά έχοντας μοιράσει τον αριθμό των επαναλήψεων σε 10 σειρές, έτσι ώστε να αποφευχθεί η στιγμιαία εξάντληση σε κάθε σειρά. Πριν, 1 ώρα και 24, 48, 72, 96 ώρες μετά το ασκησιογενές ερέθισμα, αξιολογήθηκαν η μέγιστη ισομετρική δύναμη κατά την κάμψη αγκώνα, η υποκειμενική αίσθηση του πόνου, το εύρος κίνησης, το πάχος και η ένταση υπερηχογραφικής απεικόνισης των καμπτήρων μυών της άρθρωσης του αγκώνα. Τα αποτελέσματα αναλύθηκαν με ανάλυση διακύμανσης επαναλαμβανόμενων μετρήσεων δύο παραγόντων με επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας p<0,05. Η μυϊκή δύναμη μειώθηκε σημαντικά για το άκρο άσκησης μέχρι την εξάντληση και η μείωση αυτή διατηρήθηκε 4 ημέρες μετά (F= 23,759, p<0,001). Αντίθετα, στο άκρο που προπονήθηκε χωρίς να φτάσει στην εξάντληση, η δύναμη μειώθηκε μόνο αμέσως μετά την άσκηση. Επιπλέον, μόνο στο άκρο προπόνησης μέχρι την εξάντληση προκλήθηκε αύξηση του μυϊκού πόνου (F= 4,616, p<0,01) και αύξηση της έντασης υπερηχογραφικής απεικόνισης του πρόσθιου βραχιονίου και του δικεφάλου βραχιονίου μυός (p<0,001). Συμπερασματικά, η εκτέλεση άσκησης με αντιστάσεις ως τη στιγμιαία εξάντληση θα πρέπει να συνυπολογίζεται στους παράγοντες του μυϊκού μικροτραυματισμού ώστε να εφαρμόζεται ή όχι, σύμφωνα με τον προπονητικό στόχο.","The aim of the study was to examine the exercise-induced muscle micro-tears following resistance exercise where each set was performed until momentary muscular failure. Eleven women (age: 23.6±3.1 years, body mass: 60.6±6.5 kg, height: 166.3±3.5 cm) without any experience in systematic resistance exercise, performed 6 sets in dumbbell elbow flexion with a load of 70% (1RM) to momentary muscular failure in each set for one upper extremity. Ten minutes later, the opposite extremity performed the same exercise with the exact same total number of repetitions, the same range of motion, the same tempo, at the same percentage of maximal strength, but having divided the number of repetitions into 10 sets, to avoid momentary muscular failure in each set. Before, 1 hour after, as well as 24, 48, 72, 96 hours after the exercise stimulus, the maximum isometric strength during elbow flexion, the subjective sensation of pain, the extension angle of the elbow joint, the thickness and the echo intensity of the elbow flexor muscles were measured for each upper extremity. Results were analyzed by two-factor repeated measures analysis of variance with a statistical significance level of p<0.05. Muscle strength decreased significantly for the exercise extremity to momentary failure and this decrease was maintained 4 days later (F= 23.759, p<0.001). In contrast, in the extremity that was trained without reaching exhaustion, strength decreased only immediately after exercise. In addition, only at the training extremity to momentary failure was an increase in muscle soreness (F= 4.616, p<0.01) and an increase in echo intensity of the brachialis anterior and biceps brachii muscle (p<0.001). In conclusion, the performance of resistance exercise to momentary muscular failure should be included into the factors of muscle micro-tears to be applied or not, according to the training goal."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ασκησιογενής μυϊκός τραυματισμός μετά από άσκηση με αντιστάσεις μέχρι τη στιγμιαία εξάντληση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γεωργάκη Αναστασία","Georgaki Anastasia"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνηθεί ο πιθανός μυϊκός μικροτραυματισμός μετά από άσκηση με αντιστάσεις όπου κάθε σειρά εκτελέστηκε μέχρι τη στιγμιαία εξάντληση. Έντεκα γυναίκες (ηλικία: 23,6±3,1 έτη, σωματική μάζα: 60,6±6,5 kg, ανάστημα: 166,3±3,5 cm) χωρίς εμπειρία σε συστηματική άσκηση με αντιστάσεις, εκτέλεσαν με το ένα άκρο 6 σειρές στην κάμψη αγκώνα με αλτήρα με φορτίο 70% (1ΜΑΕ), ως τη στιγμιαία εξάντληση σε κάθε σειρά. Δέκα λεπτά αργότερα, το αντίθετο άκρο εκτέλεσε την ίδια άσκηση με τον ίδιο ακριβώς συνολικό αριθμό επαναλήψεων, το ίδιο εύρος κίνησης, τον ίδιο ρυθμό εκτέλεσης των επαναλήψεων, στο ίδιο ποσοστό της μέγιστης δύναμης, αλλά έχοντας μοιράσει τον αριθμό των επαναλήψεων σε 10 σειρές, έτσι ώστε να αποφευχθεί η στιγμιαία εξάντληση σε κάθε σειρά. Πριν, 1 ώρα και 24, 48, 72, 96 ώρες μετά το ασκησιογενές ερέθισμα, αξιολογήθηκαν η μέγιστη ισομετρική δύναμη κατά την κάμψη αγκώνα, η υποκειμενική αίσθηση του πόνου, το εύρος κίνησης, το πάχος και η ένταση υπερηχογραφικής απεικόνισης των καμπτήρων μυών της άρθρωσης του αγκώνα. Τα αποτελέσματα αναλύθηκαν με ανάλυση διακύμανσης επαναλαμβανόμενων μετρήσεων δύο παραγόντων με επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας p<0,05. Η μυϊκή δύναμη μειώθηκε σημαντικά για το άκρο άσκησης μέχρι την εξάντληση και η μείωση αυτή διατηρήθηκε 4 ημέρες μετά (F= 23,759, p<0,001). Αντίθετα, στο άκρο που προπονήθηκε χωρίς να φτάσει στην εξάντληση, η δύναμη μειώθηκε μόνο αμέσως μετά την άσκηση. Επιπλέον, μόνο στο άκρο προπόνησης μέχρι την εξάντληση προκλήθηκε αύξηση του μυϊκού πόνου (F= 4,616, p<0,01) και αύξηση της έντασης υπερηχογραφικής απεικόνισης του πρόσθιου βραχιονίου και του δικεφάλου βραχιονίου μυός (p<0,001). Συμπερασματικά, η εκτέλεση άσκησης με αντιστάσεις ως τη στιγμιαία εξάντληση θα πρέπει να συνυπολογίζεται στους παράγοντες του μυϊκού μικροτραυματισμού ώστε να εφαρμόζεται ή όχι, σύμφωνα με τον προπονητικό στόχο.","The aim of the study was to examine the exercise-induced muscle micro-tears following resistance exercise where each set was performed until momentary muscular failure. Eleven women (age: 23.6±3.1 years, body mass: 60.6±6.5 kg, height: 166.3±3.5 cm) without any experience in systematic resistance exercise, performed 6 sets in dumbbell elbow flexion with a load of 70% (1RM) to momentary muscular failure in each set for one upper extremity. Ten minutes later, the opposite extremity performed the same exercise with the exact same total number of repetitions, the same range of motion, the same tempo, at the same percentage of maximal strength, but having divided the number of repetitions into 10 sets, to avoid momentary muscular failure in each set. Before, 1 hour after, as well as 24, 48, 72, 96 hours after the exercise stimulus, the maximum isometric strength during elbow flexion, the subjective sensation of pain, the extension angle of the elbow joint, the thickness and the echo intensity of the elbow flexor muscles were measured for each upper extremity. Results were analyzed by two-factor repeated measures analysis of variance with a statistical significance level of p<0.05. Muscle strength decreased significantly for the exercise extremity to momentary failure and this decrease was maintained 4 days later (F= 23.759, p<0.001). In contrast, in the extremity that was trained without reaching exhaustion, strength decreased only immediately after exercise. In addition, only at the training extremity to momentary failure was an increase in muscle soreness (F= 4.616, p<0.01) and an increase in echo intensity of the brachialis anterior and biceps brachii muscle (p<0.001). In conclusion, the performance of resistance exercise to momentary muscular failure should be included into the factors of muscle micro-tears to be applied or not, according to the training goal."],"dc:identifier":["uoadl:3331111","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331111"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Ασκησιογενής μυϊκός τραυματισμός μετά από άσκηση με αντιστάσεις μέχρι τη στιγμιαία εξάντληση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:20Z"}