{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3331318"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3331318","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της μικροχειρουργικής ανατομίας της Φακοειδούς Αγκύλης (Ansa Lenticularis) με την τεχνική διαχωρισμού της λευκής ουσίας","abstract":"ΣΤΟΧΟΣ: Η μελέτη εστιάζει στην διερεύνηση της τοπογραφικής ανατομικής, της μορφολογίας και των υποφλοιωδών συνδέσεων της φακοειδούς αγκύλης στον ανθρώπινο εγκέφαλο με την τεχνική του διαχωρισμού της λευκής ουσίας. Το συγκεκριμένο δεμάτιο αριθμεί περιορισμένες βιβλιογραφικές αναφορές με αντικρουόμενες ανατομικές πληροφορίες. ΜΕΘΟΔΟΣ: Χρησιμοποιήθηκαν 20 εγκεφαλικά ημισφαίρια, μονιμοποιημένα σε φορμόλη, χωρίς μακροσκοπική παθολογία τα οποία παρασκευάστηκαν με τη μέθοδο Klingler. Χρησιμοποιώντας την τεχνική του διαχωρισμού της λευκής ουσίας, παρασκευάστηκαν η βασική και έσω επιφάνεια των ημισφαιρίων, εστιάζοντας στις περιοχές της πρόσθιας διάτρητης ουσίας, του υποθάλαμου και του μεσεγκεφάλου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Σε όλα τα ημισφαίρια η φακοειδής αγκύλης παρασκευάστηκε ως μια μικρή ομάδα ινών που εντοπίζεται ραχιαία της οπτικής ταινίας και της σκελιαίας αγκύλης ( ansa peduncularis). Ακολουθώντας την ανατομική τροχιά των εγκεφαλικών σκελών το δεμάτιο αυτό φαίνεται να καταλήγει στο θάλαμο, στον υποθαλάμιο και ερυθρό πυρήνα καθώς και στη μέλαινα ουσία. Επίσης δίνεται έμφαση στην μελέτη της τοπογραφίας του δεματίου αυτού σε σχέση με επιφανειακά ανατομικά σημεία αλλά και παρακείμενα δεμάτια ( κοιλιακές απαγωγές ίνες των αμυγδαλοειδών πυρήνων, πρόσθιος σύνδεσμος, μεσοφλοιώδης οδός, φακοειδής δεσμίδα) . Τέλος, λαμβάνοντας υπόψη την τοπογραφία και τις υποφλοιώδεις συνδέσεις διακριτών υπο-ομάδων ινών του δεματίου κατηγοριοποιήσαμε την φακοειδή αγκύλη σε κοιλιακό, μεσαίο και ραχιαίο τμήμα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η παρούσα μελέτη παρέχει ακριβή ανατομικά δεδομένα για την δομική αρχιτεκτονική της φακοειδούς αγκύλης. Η τεχνική του διαχωρισμού της λευκής ουσίας αποτελεί μια έγκυρη μέθοδο μεγάλης αξιοπιστίας και επαναληψιμότητας η οποία πρόσφατα χρησιμοποιείται στις νευροεπιστήμες για την πληρέστερη κατανόηση της σχέσης δομής και λειτουργίας του εγκεφάλου. Η μέθοδος αυτή σε συνδυασμό με μελέτες ιστολογίας και τεχνικών απεικόνισης ( δεσμιδογραφία) διευρύνει την κατανόηση μας για «εν τω βάθει» δεμάτια λευκής ουσίας όπως η φακοειδής αγκύλη , πολλά εκ των οποιών αποτελούν στόχους της στερεοτακτικής νευροχειρουργικής.","abstract_html":"ΣΤΟΧΟΣ: Η μελέτη εστιάζει στην διερεύνηση της τοπογραφικής ανατομικής, της μορφολογίας και των υποφλοιωδών συνδέσεων της φακοειδούς αγκύλης στον ανθρώπινο εγκέφαλο με την τεχνική του διαχωρισμού της λευκής ουσίας. Το συγκεκριμένο δεμάτιο αριθμεί περιορισμένες βιβλιογραφικές αναφορές με αντικρουόμενες ανατομικές πληροφορίες. ΜΕΘΟΔΟΣ: Χρησιμοποιήθηκαν 20 εγκεφαλικά ημισφαίρια, μονιμοποιημένα σε φορμόλη, χωρίς μακροσκοπική παθολογία τα οποία παρασκευάστηκαν με τη μέθοδο Klingler. Χρησιμοποιώντας την τεχνική του διαχωρισμού της λευκής ουσίας, παρασκευάστηκαν η βασική και έσω επιφάνεια των ημισφαιρίων, εστιάζοντας στις περιοχές της πρόσθιας διάτρητης ουσίας, του υποθάλαμου και του μεσεγκεφάλου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Σε όλα τα ημισφαίρια η φακοειδής αγκύλης παρασκευάστηκε ως μια μικρή ομάδα ινών που εντοπίζεται ραχιαία της οπτικής ταινίας και της σκελιαίας αγκύλης ( ansa peduncularis). Ακολουθώντας την ανατομική τροχιά των εγκεφαλικών σκελών το δεμάτιο αυτό φαίνεται να καταλήγει στο θάλαμο, στον υποθαλάμιο και ερυθρό πυρήνα καθώς και στη μέλαινα ουσία. Επίσης δίνεται έμφαση στην μελέτη της τοπογραφίας του δεματίου αυτού σε σχέση με επιφανειακά ανατομικά σημεία αλλά και παρακείμενα δεμάτια ( κοιλιακές απαγωγές ίνες των αμυγδαλοειδών πυρήνων, πρόσθιος σύνδεσμος, μεσοφλοιώδης οδός, φακοειδής δεσμίδα) . Τέλος, λαμβάνοντας υπόψη την τοπογραφία και τις υποφλοιώδεις συνδέσεις διακριτών υπο-ομάδων ινών του δεματίου κατηγοριοποιήσαμε την φακοειδή αγκύλη σε κοιλιακό, μεσαίο και ραχιαίο τμήμα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η παρούσα μελέτη παρέχει ακριβή ανατομικά δεδομένα για την δομική αρχιτεκτονική της φακοειδούς αγκύλης. Η τεχνική του διαχωρισμού της λευκής ουσίας αποτελεί μια έγκυρη μέθοδο μεγάλης αξιοπιστίας και επαναληψιμότητας η οποία πρόσφατα χρησιμοποιείται στις νευροεπιστήμες για την πληρέστερη κατανόηση της σχέσης δομής και λειτουργίας του εγκεφάλου. Η μέθοδος αυτή σε συνδυασμό με μελέτες ιστολογίας και τεχνικών απεικόνισης ( δεσμιδογραφία) διευρύνει την κατανόηση μας για «εν τω βάθει» δεμάτια λευκής ουσίας όπως η φακοειδής αγκύλη , πολλά εκ των οποιών αποτελούν στόχους της στερεοτακτικής νευροχειρουργικής.","abstract_has_math":false,"creators":["Αναστασόπουλος Λυκούργος","Anastasopoulos Lykourgos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:22Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3331318"],"render_values":[{"text":"uoadl:3331318","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331318","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331318","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3331318","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αναστασόπουλος Λυκούργος","Anastasopoulos Lykourgos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3331318","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331318"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΣΤΟΧΟΣ: Η μελέτη εστιάζει στην διερεύνηση της τοπογραφικής ανατομικής, της μορφολογίας και των υποφλοιωδών συνδέσεων της φακοειδούς αγκύλης στον ανθρώπινο εγκέφαλο με την τεχνική του διαχωρισμού της λευκής ουσίας. Το συγκεκριμένο δεμάτιο αριθμεί περιορισμένες βιβλιογραφικές αναφορές με αντικρουόμενες ανατομικές πληροφορίες. ΜΕΘΟΔΟΣ: Χρησιμοποιήθηκαν 20 εγκεφαλικά ημισφαίρια, μονιμοποιημένα σε φορμόλη, χωρίς μακροσκοπική παθολογία τα οποία παρασκευάστηκαν με τη μέθοδο Klingler. Χρησιμοποιώντας την τεχνική του διαχωρισμού της λευκής ουσίας, παρασκευάστηκαν η βασική και έσω επιφάνεια των ημισφαιρίων, εστιάζοντας στις περιοχές της πρόσθιας διάτρητης ουσίας, του υποθάλαμου και του μεσεγκεφάλου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Σε όλα τα ημισφαίρια η φακοειδής αγκύλης παρασκευάστηκε ως μια μικρή ομάδα ινών που εντοπίζεται ραχιαία της οπτικής ταινίας και της σκελιαίας αγκύλης ( ansa peduncularis). Ακολουθώντας την ανατομική τροχιά των εγκεφαλικών σκελών το δεμάτιο αυτό φαίνεται να καταλήγει στο θάλαμο, στον υποθαλάμιο και ερυθρό πυρήνα καθώς και στη μέλαινα ουσία. Επίσης δίνεται έμφαση στην μελέτη της τοπογραφίας του δεματίου αυτού σε σχέση με επιφανειακά ανατομικά σημεία αλλά και παρακείμενα δεμάτια ( κοιλιακές απαγωγές ίνες των αμυγδαλοειδών πυρήνων, πρόσθιος σύνδεσμος, μεσοφλοιώδης οδός, φακοειδής δεσμίδα) . Τέλος, λαμβάνοντας υπόψη την τοπογραφία και τις υποφλοιώδεις συνδέσεις διακριτών υπο-ομάδων ινών του δεματίου κατηγοριοποιήσαμε την φακοειδή αγκύλη σε κοιλιακό, μεσαίο και ραχιαίο τμήμα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η παρούσα μελέτη παρέχει ακριβή ανατομικά δεδομένα για την δομική αρχιτεκτονική της φακοειδούς αγκύλης. Η τεχνική του διαχωρισμού της λευκής ουσίας αποτελεί μια έγκυρη μέθοδο μεγάλης αξιοπιστίας και επαναληψιμότητας η οποία πρόσφατα χρησιμοποιείται στις νευροεπιστήμες για την πληρέστερη κατανόηση της σχέσης δομής και λειτουργίας του εγκεφάλου. Η μέθοδος αυτή σε συνδυασμό με μελέτες ιστολογίας και τεχνικών απεικόνισης ( δεσμιδογραφία) διευρύνει την κατανόηση μας για «εν τω βάθει» δεμάτια λευκής ουσίας όπως η φακοειδής αγκύλη , πολλά εκ των οποιών αποτελούν στόχους της στερεοτακτικής νευροχειρουργικής.","OBJECTIVE: To map the topography, morphology, connectivity and correlative anatomy of the ansa lenticularis on the human brain since there is a paucity of direct structural evidence deriving from cadaveric studies in the pertinent literature. METHODS: Twenty normal, adult, formalin-fixed cerebral hemispheres from ten brains were treated according to the Klingler’s method, then explored through the fiber micro dissection technique. Basal and medial dissections resolving around the anterior perforated substance, subthalamic and mesencephalic areas were carried out in a stepwise manner. Left to right asymmetries were investigated. RESULTS: In all cases we readily identified the ansa lenticulars as a delicate pathway located dorsal to the optic tract and the ansa peduncularis, curving around the cerebral peduncle before spreading to the thalamus, subthalamic nucleus, red nucleus and substantia nigra. We investigated the microsurgical anatomy of the tract with regard to superficial landmarks and with respect to adjacent pathways (i.e. ventral amygdalofugal pathway,anterior commissure, mesocortical pathway, fasciculus lenticularis). We also examined the segmentation pattern proposed by previous tractographic studies and managed to divide the tract into ventral, middle and dorsal segments according to the respective topography and connectivity. CONCLUSION: The current study provides hard structural evidence on the topography, morphology and connectional anatomy of the ansa lenticularis. Fiber microdissection studies are integral for the extrapolation of accurate anatomical conclusions and can reassess and extend existing anatomical knowledge. Combined with tractographic and histological evidence they can enhance our understanding of delicate pathways that act as targets in the field of stereotactic neurosurgery"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της μικροχειρουργικής ανατομίας της Φακοειδούς Αγκύλης (Ansa Lenticularis) με την τεχνική διαχωρισμού της λευκής ουσίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αναστασόπουλος Λυκούργος","Anastasopoulos Lykourgos"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["ΣΤΟΧΟΣ: Η μελέτη εστιάζει στην διερεύνηση της τοπογραφικής ανατομικής, της μορφολογίας και των υποφλοιωδών συνδέσεων της φακοειδούς αγκύλης στον ανθρώπινο εγκέφαλο με την τεχνική του διαχωρισμού της λευκής ουσίας. Το συγκεκριμένο δεμάτιο αριθμεί περιορισμένες βιβλιογραφικές αναφορές με αντικρουόμενες ανατομικές πληροφορίες. ΜΕΘΟΔΟΣ: Χρησιμοποιήθηκαν 20 εγκεφαλικά ημισφαίρια, μονιμοποιημένα σε φορμόλη, χωρίς μακροσκοπική παθολογία τα οποία παρασκευάστηκαν με τη μέθοδο Klingler. Χρησιμοποιώντας την τεχνική του διαχωρισμού της λευκής ουσίας, παρασκευάστηκαν η βασική και έσω επιφάνεια των ημισφαιρίων, εστιάζοντας στις περιοχές της πρόσθιας διάτρητης ουσίας, του υποθάλαμου και του μεσεγκεφάλου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Σε όλα τα ημισφαίρια η φακοειδής αγκύλης παρασκευάστηκε ως μια μικρή ομάδα ινών που εντοπίζεται ραχιαία της οπτικής ταινίας και της σκελιαίας αγκύλης ( ansa peduncularis). Ακολουθώντας την ανατομική τροχιά των εγκεφαλικών σκελών το δεμάτιο αυτό φαίνεται να καταλήγει στο θάλαμο, στον υποθαλάμιο και ερυθρό πυρήνα καθώς και στη μέλαινα ουσία. Επίσης δίνεται έμφαση στην μελέτη της τοπογραφίας του δεματίου αυτού σε σχέση με επιφανειακά ανατομικά σημεία αλλά και παρακείμενα δεμάτια ( κοιλιακές απαγωγές ίνες των αμυγδαλοειδών πυρήνων, πρόσθιος σύνδεσμος, μεσοφλοιώδης οδός, φακοειδής δεσμίδα) . Τέλος, λαμβάνοντας υπόψη την τοπογραφία και τις υποφλοιώδεις συνδέσεις διακριτών υπο-ομάδων ινών του δεματίου κατηγοριοποιήσαμε την φακοειδή αγκύλη σε κοιλιακό, μεσαίο και ραχιαίο τμήμα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η παρούσα μελέτη παρέχει ακριβή ανατομικά δεδομένα για την δομική αρχιτεκτονική της φακοειδούς αγκύλης. Η τεχνική του διαχωρισμού της λευκής ουσίας αποτελεί μια έγκυρη μέθοδο μεγάλης αξιοπιστίας και επαναληψιμότητας η οποία πρόσφατα χρησιμοποιείται στις νευροεπιστήμες για την πληρέστερη κατανόηση της σχέσης δομής και λειτουργίας του εγκεφάλου. Η μέθοδος αυτή σε συνδυασμό με μελέτες ιστολογίας και τεχνικών απεικόνισης ( δεσμιδογραφία) διευρύνει την κατανόηση μας για «εν τω βάθει» δεμάτια λευκής ουσίας όπως η φακοειδής αγκύλη , πολλά εκ των οποιών αποτελούν στόχους της στερεοτακτικής νευροχειρουργικής.","OBJECTIVE: To map the topography, morphology, connectivity and correlative anatomy of the ansa lenticularis on the human brain since there is a paucity of direct structural evidence deriving from cadaveric studies in the pertinent literature. METHODS: Twenty normal, adult, formalin-fixed cerebral hemispheres from ten brains were treated according to the Klingler’s method, then explored through the fiber micro dissection technique. Basal and medial dissections resolving around the anterior perforated substance, subthalamic and mesencephalic areas were carried out in a stepwise manner. Left to right asymmetries were investigated. RESULTS: In all cases we readily identified the ansa lenticulars as a delicate pathway located dorsal to the optic tract and the ansa peduncularis, curving around the cerebral peduncle before spreading to the thalamus, subthalamic nucleus, red nucleus and substantia nigra. We investigated the microsurgical anatomy of the tract with regard to superficial landmarks and with respect to adjacent pathways (i.e. ventral amygdalofugal pathway,anterior commissure, mesocortical pathway, fasciculus lenticularis). We also examined the segmentation pattern proposed by previous tractographic studies and managed to divide the tract into ventral, middle and dorsal segments according to the respective topography and connectivity. CONCLUSION: The current study provides hard structural evidence on the topography, morphology and connectional anatomy of the ansa lenticularis. Fiber microdissection studies are integral for the extrapolation of accurate anatomical conclusions and can reassess and extend existing anatomical knowledge. Combined with tractographic and histological evidence they can enhance our understanding of delicate pathways that act as targets in the field of stereotactic neurosurgery"],"dc:identifier":["uoadl:3331318","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331318"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη της μικροχειρουργικής ανατομίας της Φακοειδούς Αγκύλης (Ansa Lenticularis) με την τεχνική διαχωρισμού της λευκής ουσίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:22Z"}