{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3331419"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3331419","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διατήρηση της γονιμότητας μετά από καρκίνο του μαστού","abstract":"Ο καρκίνος του μαστού αντιστοιχεί στο ένα τρίτο όλων των νεοπλασματικών διεργασιών σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, επηρεάζοντας ετησίως δεκάδες χιλιάδες γυναίκες αυτού του ηλικιακού φάσματος. Λόγω της αυξημένης τάσης για καθυστέρηση της πρώτης εγκυμοσύνης στις σύγχρονες κοινωνίες καθώς και της ανάπτυξης μοντέρνων διαγνωστικών και θεραπευτικών μεθόδων, παρατηρείται αναπόφευκτα αύξηση του επιπολασμού του καρκίνου του μαστού σε γυναίκες οι οποίες δεν έχουν ολοκληρώσει την οικογένειά τους. Οι σύγχρονες θεραπευτικές επιλογές σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες στα πλαίσια αντιμετώπισης της καρκινικής νόσου συνιστούν την εφαρμογή επικουρικής θεραπείας, η οποία περιλαμβάνει κυτταροτοξική χημειοθεραπεία, καταστολή της ωοθήκης (χειρουργικά , χημικά ή με ακτινοβολία) όπως και τη θεραπεία με αντιοιστρογόνα ή οποιοδήποτε συνδιασμό με τα πιο πάνω. Παρόλο που η χρήση επικουρικής θεραπείας με κυττοτοξικά φάρμακα μπορεί να μειώσει σημαντικά τη θνησιμότητα, στην πλειοψηφία των νεαρών γυναικών με καρκίνο του μαστού αυξάνει τα προβλήματα μακροχρόνιας τοξικότητας. Μια από τις κυριότερες πιθανές επιπλοκές είναι ο κίνδυνος πρόκλησης πρόωρης εμμηνόπαυσης και μείωσης της γονιμότητας. Τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος στο πεδίο της διατήρησης της γονιμότητας, η οποία επιτρέπει σε πολλές νοσήσαντες καρκίνου του μαστού να αποκτήσουν παιδιά στο μέλλον. Οι διάφορες διαθέσιμες επιλογές κάνουν χρήση όλων των σύγχρονων τεχνολογιών όπως για παράδειγμα η in vitro γονιμοποίηση και εμβρυομεταφορά, η in vitro ωρίμανση καθώς και η κρυοσυντήρηση ωοκυττάρων και εμβρύων όπως και η κρυοσυντήρηση ωοθηκικού ιστού. Η κρυοκατάψυξη εμβρύων αποτελεί την καθιερωμένη μέθοδο επιλογής, ενώ η κρυοκατάψυξη ωοκυττάρων μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε γυναίκες χωρίς σύντροφο. Οι δύο αυτοί μέθοδοι, απαιτούν διέγερση των ωοθηκών διάρκειας περίπου δύο εβδομάδων, ξεκινώντας από την αρχή του εμμηνορρυσιακού κύκλου της γυναίκας, διαδικασία η οποία τυπικά οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα οιστρογόνων. Επειδή όμως τα αυξημένα επίπεδα οιστρογόνων θεωρούνται δυνητικά επικίνδυνα σε περιπτώσεις καρκίνου του μαστού, σύγχρονα αναπτυσσόμενα πρωτόκολλα ωοθηκικής διέγερσης με χρήση αναστολέων αρωματάσης όπως η λετροζόλη και η ταμοξιφαίνη φαίνεται να παρέχουν μία ασφαλή εναλλακτική διέγερση με ενδογενή οιστρογόνα. Σε περιπτώσεις όπου η ασθενής δεν διαθέτει τον απαιτούμενο χρόνο να υποστεί ωοθηκική διέγερση πριν από τη χημειοθεραπεία, η κρυοκατάψυξη ωοθηκικού ιστού για μετέπειτα αυτόλογη μεταμόσχευση μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν εναλλακτική λύση. Τα πλεονεκτήματα προστασίας των ωοθηκών με τη χρήση GnRH αναλόγων, δεν έχουν αποδειχθεί και για αυτό δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως μόνη μέθοδος για τη διατήρηση της γονιμότητας. Στην εργασία αυτή επιχειρείται μια προσέγγιση στις διάφορες διαθέσιμες τεχνικές διατήρησης της γονιμότητας μετά από καρκίνο του μαστού.","abstract_html":"Ο καρκίνος του μαστού αντιστοιχεί στο ένα τρίτο όλων των νεοπλασματικών διεργασιών σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, επηρεάζοντας ετησίως δεκάδες χιλιάδες γυναίκες αυτού του ηλικιακού φάσματος. Λόγω της αυξημένης τάσης για καθυστέρηση της πρώτης εγκυμοσύνης στις σύγχρονες κοινωνίες καθώς και της ανάπτυξης μοντέρνων διαγνωστικών και θεραπευτικών μεθόδων, παρατηρείται αναπόφευκτα αύξηση του επιπολασμού του καρκίνου του μαστού σε γυναίκες οι οποίες δεν έχουν ολοκληρώσει την οικογένειά τους. Οι σύγχρονες θεραπευτικές επιλογές σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες στα πλαίσια αντιμετώπισης της καρκινικής νόσου συνιστούν την εφαρμογή επικουρικής θεραπείας, η οποία περιλαμβάνει κυτταροτοξική χημειοθεραπεία, καταστολή της ωοθήκης (χειρουργικά , χημικά ή με ακτινοβολία) όπως και τη θεραπεία με αντιοιστρογόνα ή οποιοδήποτε συνδιασμό με τα πιο πάνω. Παρόλο που η χρήση επικουρικής θεραπείας με κυττοτοξικά φάρμακα μπορεί να μειώσει σημαντικά τη θνησιμότητα, στην πλειοψηφία των νεαρών γυναικών με καρκίνο του μαστού αυξάνει τα προβλήματα μακροχρόνιας τοξικότητας. Μια από τις κυριότερες πιθανές επιπλοκές είναι ο κίνδυνος πρόκλησης πρόωρης εμμηνόπαυσης και μείωσης της γονιμότητας. Τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος στο πεδίο της διατήρησης της γονιμότητας, η οποία επιτρέπει σε πολλές νοσήσαντες καρκίνου του μαστού να αποκτήσουν παιδιά στο μέλλον. Οι διάφορες διαθέσιμες επιλογές κάνουν χρήση όλων των σύγχρονων τεχνολογιών όπως για παράδειγμα η in vitro γονιμοποίηση και εμβρυομεταφορά, η in vitro ωρίμανση καθώς και η κρυοσυντήρηση ωοκυττάρων και εμβρύων όπως και η κρυοσυντήρηση ωοθηκικού ιστού. Η κρυοκατάψυξη εμβρύων αποτελεί την καθιερωμένη μέθοδο επιλογής, ενώ η κρυοκατάψυξη ωοκυττάρων μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε γυναίκες χωρίς σύντροφο. Οι δύο αυτοί μέθοδοι, απαιτούν διέγερση των ωοθηκών διάρκειας περίπου δύο εβδομάδων, ξεκινώντας από την αρχή του εμμηνορρυσιακού κύκλου της γυναίκας, διαδικασία η οποία τυπικά οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα οιστρογόνων. Επειδή όμως τα αυξημένα επίπεδα οιστρογόνων θεωρούνται δυνητικά επικίνδυνα σε περιπτώσεις καρκίνου του μαστού, σύγχρονα αναπτυσσόμενα πρωτόκολλα ωοθηκικής διέγερσης με χρήση αναστολέων αρωματάσης όπως η λετροζόλη και η ταμοξιφαίνη φαίνεται να παρέχουν μία ασφαλή εναλλακτική διέγερση με ενδογενή οιστρογόνα. Σε περιπτώσεις όπου η ασθενής δεν διαθέτει τον απαιτούμενο χρόνο να υποστεί ωοθηκική διέγερση πριν από τη χημειοθεραπεία, η κρυοκατάψυξη ωοθηκικού ιστού για μετέπειτα αυτόλογη μεταμόσχευση μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν εναλλακτική λύση. Τα πλεονεκτήματα προστασίας των ωοθηκών με τη χρήση GnRH αναλόγων, δεν έχουν αποδειχθεί και για αυτό δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως μόνη μέθοδος για τη διατήρηση της γονιμότητας. Στην εργασία αυτή επιχειρείται μια προσέγγιση στις διάφορες διαθέσιμες τεχνικές διατήρησης της γονιμότητας μετά από καρκίνο του μαστού.","abstract_has_math":false,"creators":["Σιήππη Άννα","Shippi Anna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:22Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3331419"],"render_values":[{"text":"uoadl:3331419","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331419","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331419","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3331419","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σιήππη Άννα","Shippi Anna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3331419","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331419"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος του μαστού αντιστοιχεί στο ένα τρίτο όλων των νεοπλασματικών διεργασιών σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, επηρεάζοντας ετησίως δεκάδες χιλιάδες γυναίκες αυτού του ηλικιακού φάσματος. Λόγω της αυξημένης τάσης για καθυστέρηση της πρώτης εγκυμοσύνης στις σύγχρονες κοινωνίες καθώς και της ανάπτυξης μοντέρνων διαγνωστικών και θεραπευτικών μεθόδων, παρατηρείται αναπόφευκτα αύξηση του επιπολασμού του καρκίνου του μαστού σε γυναίκες οι οποίες δεν έχουν ολοκληρώσει την οικογένειά τους. Οι σύγχρονες θεραπευτικές επιλογές σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες στα πλαίσια αντιμετώπισης της καρκινικής νόσου συνιστούν την εφαρμογή επικουρικής θεραπείας, η οποία περιλαμβάνει κυτταροτοξική χημειοθεραπεία, καταστολή της ωοθήκης (χειρουργικά , χημικά ή με ακτινοβολία) όπως και τη θεραπεία με αντιοιστρογόνα ή οποιοδήποτε συνδιασμό με τα πιο πάνω. Παρόλο που η χρήση επικουρικής θεραπείας με κυττοτοξικά φάρμακα μπορεί να μειώσει σημαντικά τη θνησιμότητα, στην πλειοψηφία των νεαρών γυναικών με καρκίνο του μαστού αυξάνει τα προβλήματα μακροχρόνιας τοξικότητας. Μια από τις κυριότερες πιθανές επιπλοκές είναι ο κίνδυνος πρόκλησης πρόωρης εμμηνόπαυσης και μείωσης της γονιμότητας. Τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος στο πεδίο της διατήρησης της γονιμότητας, η οποία επιτρέπει σε πολλές νοσήσαντες καρκίνου του μαστού να αποκτήσουν παιδιά στο μέλλον. Οι διάφορες διαθέσιμες επιλογές κάνουν χρήση όλων των σύγχρονων τεχνολογιών όπως για παράδειγμα η in vitro γονιμοποίηση και εμβρυομεταφορά, η in vitro ωρίμανση καθώς και η κρυοσυντήρηση ωοκυττάρων και εμβρύων όπως και η κρυοσυντήρηση ωοθηκικού ιστού. Η κρυοκατάψυξη εμβρύων αποτελεί την καθιερωμένη μέθοδο επιλογής, ενώ η κρυοκατάψυξη ωοκυττάρων μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε γυναίκες χωρίς σύντροφο. Οι δύο αυτοί μέθοδοι, απαιτούν διέγερση των ωοθηκών διάρκειας περίπου δύο εβδομάδων, ξεκινώντας από την αρχή του εμμηνορρυσιακού κύκλου της γυναίκας, διαδικασία η οποία τυπικά οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα οιστρογόνων. Επειδή όμως τα αυξημένα επίπεδα οιστρογόνων θεωρούνται δυνητικά επικίνδυνα σε περιπτώσεις καρκίνου του μαστού, σύγχρονα αναπτυσσόμενα πρωτόκολλα ωοθηκικής διέγερσης με χρήση αναστολέων αρωματάσης όπως η λετροζόλη και η ταμοξιφαίνη φαίνεται να παρέχουν μία ασφαλή εναλλακτική διέγερση με ενδογενή οιστρογόνα. Σε περιπτώσεις όπου η ασθενής δεν διαθέτει τον απαιτούμενο χρόνο να υποστεί ωοθηκική διέγερση πριν από τη χημειοθεραπεία, η κρυοκατάψυξη ωοθηκικού ιστού για μετέπειτα αυτόλογη μεταμόσχευση μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν εναλλακτική λύση. Τα πλεονεκτήματα προστασίας των ωοθηκών με τη χρήση GnRH αναλόγων, δεν έχουν αποδειχθεί και για αυτό δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως μόνη μέθοδος για τη διατήρηση της γονιμότητας. Στην εργασία αυτή επιχειρείται μια προσέγγιση στις διάφορες διαθέσιμες τεχνικές διατήρησης της γονιμότητας μετά από καρκίνο του μαστού.","Breast cancer corresponds to one third of all neoplastic processes in women of reproductive age, affecting tens of thousands of women of that age group annually [1]. Modern treatment options in premenopausal women in the context of cancer treatment consist of implementing adjuvant therapy and ovarian suppression (surgically, chemically or via radiation). However, while the use of cytotoxic drugs decreases the mortality rates, for the majority of young women suffering from breast cancer it increases the problems of chronic toxicity and the risk of premature menopause and low fertility levels. In recent years, there has been significant progress in preserving fertility levels, thus allowing many patients to procreate. This article attempts a short overview of the effects of adjuvant chemo- and hormone therapies in female fertility, as well as the various available options for preserving it."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διατήρηση της γονιμότητας μετά από καρκίνο του μαστού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σιήππη Άννα","Shippi Anna"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Ο καρκίνος του μαστού αντιστοιχεί στο ένα τρίτο όλων των νεοπλασματικών διεργασιών σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, επηρεάζοντας ετησίως δεκάδες χιλιάδες γυναίκες αυτού του ηλικιακού φάσματος. Λόγω της αυξημένης τάσης για καθυστέρηση της πρώτης εγκυμοσύνης στις σύγχρονες κοινωνίες καθώς και της ανάπτυξης μοντέρνων διαγνωστικών και θεραπευτικών μεθόδων, παρατηρείται αναπόφευκτα αύξηση του επιπολασμού του καρκίνου του μαστού σε γυναίκες οι οποίες δεν έχουν ολοκληρώσει την οικογένειά τους. Οι σύγχρονες θεραπευτικές επιλογές σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες στα πλαίσια αντιμετώπισης της καρκινικής νόσου συνιστούν την εφαρμογή επικουρικής θεραπείας, η οποία περιλαμβάνει κυτταροτοξική χημειοθεραπεία, καταστολή της ωοθήκης (χειρουργικά , χημικά ή με ακτινοβολία) όπως και τη θεραπεία με αντιοιστρογόνα ή οποιοδήποτε συνδιασμό με τα πιο πάνω. Παρόλο που η χρήση επικουρικής θεραπείας με κυττοτοξικά φάρμακα μπορεί να μειώσει σημαντικά τη θνησιμότητα, στην πλειοψηφία των νεαρών γυναικών με καρκίνο του μαστού αυξάνει τα προβλήματα μακροχρόνιας τοξικότητας. Μια από τις κυριότερες πιθανές επιπλοκές είναι ο κίνδυνος πρόκλησης πρόωρης εμμηνόπαυσης και μείωσης της γονιμότητας. Τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος στο πεδίο της διατήρησης της γονιμότητας, η οποία επιτρέπει σε πολλές νοσήσαντες καρκίνου του μαστού να αποκτήσουν παιδιά στο μέλλον. Οι διάφορες διαθέσιμες επιλογές κάνουν χρήση όλων των σύγχρονων τεχνολογιών όπως για παράδειγμα η in vitro γονιμοποίηση και εμβρυομεταφορά, η in vitro ωρίμανση καθώς και η κρυοσυντήρηση ωοκυττάρων και εμβρύων όπως και η κρυοσυντήρηση ωοθηκικού ιστού. Η κρυοκατάψυξη εμβρύων αποτελεί την καθιερωμένη μέθοδο επιλογής, ενώ η κρυοκατάψυξη ωοκυττάρων μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε γυναίκες χωρίς σύντροφο. Οι δύο αυτοί μέθοδοι, απαιτούν διέγερση των ωοθηκών διάρκειας περίπου δύο εβδομάδων, ξεκινώντας από την αρχή του εμμηνορρυσιακού κύκλου της γυναίκας, διαδικασία η οποία τυπικά οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα οιστρογόνων. Επειδή όμως τα αυξημένα επίπεδα οιστρογόνων θεωρούνται δυνητικά επικίνδυνα σε περιπτώσεις καρκίνου του μαστού, σύγχρονα αναπτυσσόμενα πρωτόκολλα ωοθηκικής διέγερσης με χρήση αναστολέων αρωματάσης όπως η λετροζόλη και η ταμοξιφαίνη φαίνεται να παρέχουν μία ασφαλή εναλλακτική διέγερση με ενδογενή οιστρογόνα. Σε περιπτώσεις όπου η ασθενής δεν διαθέτει τον απαιτούμενο χρόνο να υποστεί ωοθηκική διέγερση πριν από τη χημειοθεραπεία, η κρυοκατάψυξη ωοθηκικού ιστού για μετέπειτα αυτόλογη μεταμόσχευση μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν εναλλακτική λύση. Τα πλεονεκτήματα προστασίας των ωοθηκών με τη χρήση GnRH αναλόγων, δεν έχουν αποδειχθεί και για αυτό δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως μόνη μέθοδος για τη διατήρηση της γονιμότητας. Στην εργασία αυτή επιχειρείται μια προσέγγιση στις διάφορες διαθέσιμες τεχνικές διατήρησης της γονιμότητας μετά από καρκίνο του μαστού.","Breast cancer corresponds to one third of all neoplastic processes in women of reproductive age, affecting tens of thousands of women of that age group annually [1]. Modern treatment options in premenopausal women in the context of cancer treatment consist of implementing adjuvant therapy and ovarian suppression (surgically, chemically or via radiation). However, while the use of cytotoxic drugs decreases the mortality rates, for the majority of young women suffering from breast cancer it increases the problems of chronic toxicity and the risk of premature menopause and low fertility levels. In recent years, there has been significant progress in preserving fertility levels, thus allowing many patients to procreate. This article attempts a short overview of the effects of adjuvant chemo- and hormone therapies in female fertility, as well as the various available options for preserving it."],"dc:identifier":["uoadl:3331419","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331419"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διατήρηση της γονιμότητας μετά από καρκίνο του μαστού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:22Z"}