{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3331622"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3331622","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη του αντανακλαστικού-Η του βραχέος απαγωγού του αντίχειρα","abstract":"Σκοπός: Παρά την καθιερωμένη πια γνώση ότι μέσω ήπιας μυικής σύσπασης το αντανακλαστικό-Η δύναται να καταγραφεί σε όλους τους μύες των οποίων το νεύρο είναι ηλεκτροφυσιολογικά προσπελάσιμο, το όψιμο αυτό δυναμικό (εκτός του υποκνημίδιου μυός) υποχρησιμοποιείται διαγνωστικά. Ένας από τους λόγους που το εξηγούν αυτό, είναι η σχετική έλλειψη τιμών αναφοράς σε μύες του άνω άκρου, οι οποίες συνεκτιμούν τις μεταβλητές του σωματικού ύψους και της ηλικίας. Η τρέχουσα μελέτη επιχειρεί να καλύψει ένα μικρό μέρος αυτού του κενού, καταγράφοντας τις παραμέτρους του αντανακλαστικού-Η του βραχέος απαγωγού του αντίχειρα (ΒΑΑ) μυ σε ένα τυχαίο δείγμα φυσιολογικών ατόμων, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψιν τις αντίστοιχες ανεξάρτητες μεταβλητές. Μέθοδοι: 31 υγιείς ενήλικες εθελοντές, 19 γυναίκες και 12 άντρες, με μέση ηλικία τα 38.1 έτη και μέσο ύψος τα 170.5cm, συμμετείχαν στην μελέτη. Το αντανακλαστικό-Η κατεγράφη άμφω με χρήση τεχνικής averaging 32 επαναληπτικών ερεθισμάτων συχνότητας 1Hz και διάρκειας 1msec, μέσω επιφανειακών ηλεκτροδίων. Έγιναν τουλάχιστον 5 μετρήσεις μέσου όρου σε κάθε άκρο. Ο ερεθιστής, στον οποίον εφαρμόστηκε ζώνη συγκράτησης, τοποθετήθηκε πάνω από το μέσο νεύρο 2cm κεντρικά της εγκάρσιας πτυχής του καρπού. Κατά την διάρκεια της καταγραφής του κύματος-Η ζητήθηκε από τους εξεταζόμενους να συσπούν σταθερά τον ΒΑΑ περίπου στο ήμισυ της μέγιστης σύσπασης αυτού. Αποτελέσματα: Υπολογίστηκαν οι παράμετροι του αντανακλαστικού-Η του ΒΑΑ από τα 62 (31*2) συνολικά αντίστοιχα δυναμικά, εκ των οποίων κατανέμονται κανονικά ο λανθάνων χρόνος (μέση τιμή: 26.6 ± 1.94msec) και η διάρκεια (μέση τιμή: 9.6 ± 1.55msec), αλλά όχι το ύψος [διάμεση τιμή (IQR): 0.7mV (0.4 – 0.9)] και το εμβαδό [διάμεση τιμή (IQR): 1528 (931 – 2310)]. Τα τελευταία δύο χαρακτηριστικά του κύματος-Η, σε αντίθεση με τον λανθάνοντα χρόνο και την διάρκεια, συχνά παρουσίασαν αξιοσημείωτη διακύμανση τιμών λόγω μικρών αλλαγών στην θέση των ηλεκτροδίων κατά την διάρκεια της καταγραφής. Ο συντελεστής συσχέτισης Pearson (R) ανέδειξε αξιόλογη θετική συσχέτιση μεταξύ του λανθάνοντος χρόνου του αντανακλαστικού-Η και του σωματικού ύψους, αλλά όχι με την ηλικία του ατόμου (R=0.79, p<0.001 και R=0.08, p=0.69 αντίστοιχα). Η εξίσωση της γραμμικής παλινδρόμησης του λανθάνοντος χρόνου (y) και του σωματικού ύψους (x) είναι: ŷ = -2.66 + 0.172x, R2=0.63, significance F<0.001. Τέλος, η μέση τιμή της διαφοράς του λανθάνοντος χρόνου του αντανακλαστικού-Η του ΒΑΑ μεταξύ των δύο άκρων του φυσιολογικού ατόμου υπολογίστηκε στα 0.41 ± 0.25msec. Συμπεράσματα: Το αντανακλαστικό-Η καταγράφεται εύκολα από τον υπό-σύσπαση ΒΑΑ, με χρήση τεχνικής averaging. Ο λανθάνων χρόνος του αντανακλαστικού-Η του ΒΑΑ, ο οποίος συσχετίζεται θετικά με το ύψος του ατόμου αλλά όχι με την ηλικία του, είναι η πιο σταθερή παράμετρος του δυναμικού και μπορεί να συμπεριληφθεί εύκολα, όταν αυτό ενδείκνυται, στον νευροφυσιολογικό έλεγχο ρουτίνας. Η διαφορά των 1.2msec του λανθάνοντος χρόνου μεταξύ των δύο άνω άκρων αποτελεί ανώτερο φυσιολογικό όριο, η υπέρβαση του οποίου παραπέμπει σε ετερόπλευρη παθολογία στην διαδρομή του Θ1, ή/και (δευτερευόντως) του Α8 νωτιαίου τόξου.","abstract_html":"Σκοπός: Παρά την καθιερωμένη πια γνώση ότι μέσω ήπιας μυικής σύσπασης το αντανακλαστικό-Η δύναται να καταγραφεί σε όλους τους μύες των οποίων το νεύρο είναι ηλεκτροφυσιολογικά προσπελάσιμο, το όψιμο αυτό δυναμικό (εκτός του υποκνημίδιου μυός) υποχρησιμοποιείται διαγνωστικά. Ένας από τους λόγους που το εξηγούν αυτό, είναι η σχετική έλλειψη τιμών αναφοράς σε μύες του άνω άκρου, οι οποίες συνεκτιμούν τις μεταβλητές του σωματικού ύψους και της ηλικίας. Η τρέχουσα μελέτη επιχειρεί να καλύψει ένα μικρό μέρος αυτού του κενού, καταγράφοντας τις παραμέτρους του αντανακλαστικού-Η του βραχέος απαγωγού του αντίχειρα (ΒΑΑ) μυ σε ένα τυχαίο δείγμα φυσιολογικών ατόμων, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψιν τις αντίστοιχες ανεξάρτητες μεταβλητές. Μέθοδοι: 31 υγιείς ενήλικες εθελοντές, 19 γυναίκες και 12 άντρες, με μέση ηλικία τα 38.1 έτη και μέσο ύψος τα 170.5cm, συμμετείχαν στην μελέτη. Το αντανακλαστικό-Η κατεγράφη άμφω με χρήση τεχνικής averaging 32 επαναληπτικών ερεθισμάτων συχνότητας 1Hz και διάρκειας 1msec, μέσω επιφανειακών ηλεκτροδίων. Έγιναν τουλάχιστον 5 μετρήσεις μέσου όρου σε κάθε άκρο. Ο ερεθιστής, στον οποίον εφαρμόστηκε ζώνη συγκράτησης, τοποθετήθηκε πάνω από το μέσο νεύρο 2cm κεντρικά της εγκάρσιας πτυχής του καρπού. Κατά την διάρκεια της καταγραφής του κύματος-Η ζητήθηκε από τους εξεταζόμενους να συσπούν σταθερά τον ΒΑΑ περίπου στο ήμισυ της μέγιστης σύσπασης αυτού. Αποτελέσματα: Υπολογίστηκαν οι παράμετροι του αντανακλαστικού-Η του ΒΑΑ από τα 62 (31*2) συνολικά αντίστοιχα δυναμικά, εκ των οποίων κατανέμονται κανονικά ο λανθάνων χρόνος (μέση τιμή: 26.6 ± 1.94msec) και η διάρκεια (μέση τιμή: 9.6 ± 1.55msec), αλλά όχι το ύψος [διάμεση τιμή (IQR): 0.7mV (0.4 – 0.9)] και το εμβαδό [διάμεση τιμή (IQR): 1528 (931 – 2310)]. Τα τελευταία δύο χαρακτηριστικά του κύματος-Η, σε αντίθεση με τον λανθάνοντα χρόνο και την διάρκεια, συχνά παρουσίασαν αξιοσημείωτη διακύμανση τιμών λόγω μικρών αλλαγών στην θέση των ηλεκτροδίων κατά την διάρκεια της καταγραφής. Ο συντελεστής συσχέτισης Pearson (R) ανέδειξε αξιόλογη θετική συσχέτιση μεταξύ του λανθάνοντος χρόνου του αντανακλαστικού-Η και του σωματικού ύψους, αλλά όχι με την ηλικία του ατόμου (R=0.79, p&lt;0.001 και R=0.08, p=0.69 αντίστοιχα). Η εξίσωση της γραμμικής παλινδρόμησης του λανθάνοντος χρόνου (y) και του σωματικού ύψους (x) είναι: ŷ = -2.66 + 0.172x, R2=0.63, significance F&lt;0.001. Τέλος, η μέση τιμή της διαφοράς του λανθάνοντος χρόνου του αντανακλαστικού-Η του ΒΑΑ μεταξύ των δύο άκρων του φυσιολογικού ατόμου υπολογίστηκε στα 0.41 ± 0.25msec. Συμπεράσματα: Το αντανακλαστικό-Η καταγράφεται εύκολα από τον υπό-σύσπαση ΒΑΑ, με χρήση τεχνικής averaging. Ο λανθάνων χρόνος του αντανακλαστικού-Η του ΒΑΑ, ο οποίος συσχετίζεται θετικά με το ύψος του ατόμου αλλά όχι με την ηλικία του, είναι η πιο σταθερή παράμετρος του δυναμικού και μπορεί να συμπεριληφθεί εύκολα, όταν αυτό ενδείκνυται, στον νευροφυσιολογικό έλεγχο ρουτίνας. Η διαφορά των 1.2msec του λανθάνοντος χρόνου μεταξύ των δύο άνω άκρων αποτελεί ανώτερο φυσιολογικό όριο, η υπέρβαση του οποίου παραπέμπει σε ετερόπλευρη παθολογία στην διαδρομή του Θ1, ή/και (δευτερευόντως) του Α8 νωτιαίου τόξου.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπόγδος Εμμανουήλ","Bogdos Emmanuel"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:22Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3331622"],"render_values":[{"text":"uoadl:3331622","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331622","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331622","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3331622","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπόγδος Εμμανουήλ","Bogdos Emmanuel"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3331622","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331622"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Παρά την καθιερωμένη πια γνώση ότι μέσω ήπιας μυικής σύσπασης το αντανακλαστικό-Η δύναται να καταγραφεί σε όλους τους μύες των οποίων το νεύρο είναι ηλεκτροφυσιολογικά προσπελάσιμο, το όψιμο αυτό δυναμικό (εκτός του υποκνημίδιου μυός) υποχρησιμοποιείται διαγνωστικά. Ένας από τους λόγους που το εξηγούν αυτό, είναι η σχετική έλλειψη τιμών αναφοράς σε μύες του άνω άκρου, οι οποίες συνεκτιμούν τις μεταβλητές του σωματικού ύψους και της ηλικίας. Η τρέχουσα μελέτη επιχειρεί να καλύψει ένα μικρό μέρος αυτού του κενού, καταγράφοντας τις παραμέτρους του αντανακλαστικού-Η του βραχέος απαγωγού του αντίχειρα (ΒΑΑ) μυ σε ένα τυχαίο δείγμα φυσιολογικών ατόμων, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψιν τις αντίστοιχες ανεξάρτητες μεταβλητές. Μέθοδοι: 31 υγιείς ενήλικες εθελοντές, 19 γυναίκες και 12 άντρες, με μέση ηλικία τα 38.1 έτη και μέσο ύψος τα 170.5cm, συμμετείχαν στην μελέτη. Το αντανακλαστικό-Η κατεγράφη άμφω με χρήση τεχνικής averaging 32 επαναληπτικών ερεθισμάτων συχνότητας 1Hz και διάρκειας 1msec, μέσω επιφανειακών ηλεκτροδίων. Έγιναν τουλάχιστον 5 μετρήσεις μέσου όρου σε κάθε άκρο. Ο ερεθιστής, στον οποίον εφαρμόστηκε ζώνη συγκράτησης, τοποθετήθηκε πάνω από το μέσο νεύρο 2cm κεντρικά της εγκάρσιας πτυχής του καρπού. Κατά την διάρκεια της καταγραφής του κύματος-Η ζητήθηκε από τους εξεταζόμενους να συσπούν σταθερά τον ΒΑΑ περίπου στο ήμισυ της μέγιστης σύσπασης αυτού. Αποτελέσματα: Υπολογίστηκαν οι παράμετροι του αντανακλαστικού-Η του ΒΑΑ από τα 62 (31*2) συνολικά αντίστοιχα δυναμικά, εκ των οποίων κατανέμονται κανονικά ο λανθάνων χρόνος (μέση τιμή: 26.6 ± 1.94msec) και η διάρκεια (μέση τιμή: 9.6 ± 1.55msec), αλλά όχι το ύψος [διάμεση τιμή (IQR): 0.7mV (0.4 – 0.9)] και το εμβαδό [διάμεση τιμή (IQR): 1528 (931 – 2310)]. Τα τελευταία δύο χαρακτηριστικά του κύματος-Η, σε αντίθεση με τον λανθάνοντα χρόνο και την διάρκεια, συχνά παρουσίασαν αξιοσημείωτη διακύμανση τιμών λόγω μικρών αλλαγών στην θέση των ηλεκτροδίων κατά την διάρκεια της καταγραφής. Ο συντελεστής συσχέτισης Pearson (R) ανέδειξε αξιόλογη θετική συσχέτιση μεταξύ του λανθάνοντος χρόνου του αντανακλαστικού-Η και του σωματικού ύψους, αλλά όχι με την ηλικία του ατόμου (R=0.79, p<0.001 και R=0.08, p=0.69 αντίστοιχα). Η εξίσωση της γραμμικής παλινδρόμησης του λανθάνοντος χρόνου (y) και του σωματικού ύψους (x) είναι: ŷ = -2.66 + 0.172x, R2=0.63, significance F<0.001. Τέλος, η μέση τιμή της διαφοράς του λανθάνοντος χρόνου του αντανακλαστικού-Η του ΒΑΑ μεταξύ των δύο άκρων του φυσιολογικού ατόμου υπολογίστηκε στα 0.41 ± 0.25msec. Συμπεράσματα: Το αντανακλαστικό-Η καταγράφεται εύκολα από τον υπό-σύσπαση ΒΑΑ, με χρήση τεχνικής averaging. Ο λανθάνων χρόνος του αντανακλαστικού-Η του ΒΑΑ, ο οποίος συσχετίζεται θετικά με το ύψος του ατόμου αλλά όχι με την ηλικία του, είναι η πιο σταθερή παράμετρος του δυναμικού και μπορεί να συμπεριληφθεί εύκολα, όταν αυτό ενδείκνυται, στον νευροφυσιολογικό έλεγχο ρουτίνας. Η διαφορά των 1.2msec του λανθάνοντος χρόνου μεταξύ των δύο άνω άκρων αποτελεί ανώτερο φυσιολογικό όριο, η υπέρβαση του οποίου παραπέμπει σε ετερόπλευρη παθολογία στην διαδρομή του Θ1, ή/και (δευτερευόντως) του Α8 νωτιαίου τόξου.","Objective: It has been long-established, that during submaximal contraction the H-reflex can be recorded from all muscles given that their nerve is electrophysiologically accessible. However, this late potential (excluding soleus’) is diagnostically underutilized. The above disparity, between theory and daily practice, could be partly explained by the relative lack of reference values for upper limb muscles that take into account the variables of body height and age. The current study aims to fill a small part of that gap by investigating the H-reflex parameters of the abductor pollicis brevis (APB) muscle in a random sample of normal subjects, while taking into consideration the afore-mentioned independent variables. Methods: 31 healthy adults, 19 women and 12 men, with an average age of 38.1 years and an average height of 170.5cm, volunteered for the study. The H-reflex was recorded bilaterally, by averaging 32 repetitive stimuli (frequency:1Hz, duration:1msec), via surface electrodes. At least 5 such measurements were performed on each limb. The stimulating electrode, around which a compressing belt was wrapped for stabilization, was placed 2cm centrally from the transverse wrist crease, over the median nerve. During H-reflex recording, subjects were asked to steadily contract the APB at approximately half of the muscle’s maximal contraction. Results: The parameters of APB’s H-reflex were documented from the recordings performed on 62 total upper limbs. In contrast to latency (mean value: 26.6 ± 1.94msec) and duration (mean value: 9.6 ± 1.55msec) of the H-reflex, amplitude [median value (IQR): 0.7mV (0.4 – 0.9)] and area [median value (IQR): 1528 (931 – 2310)] were not normally distributed. The latter two characteristics of the late potential were often marked by considerable volatility, because of minimal electrode-position changes during recording (caused by the abducting thumb). Latency and duration proved significantly less prone to variation. Calculation of the Pearson correlation coefficient (R) revealed a significant positive correlation between H-reflex latency and body height, but not with age (R=0.79, p<0.001 και R=0.08, p=0.69 respectively). The linear regression equation of H-reflex latency (y) and body height (x) is: ŷ = -2.66 + 0.172x, R2=0.63, significance F<0.001. Finally, the difference of APB’s H-reflex latency between the two upper extremities of the normal individual was calculated (mean value: 041 ± 0.25msec). Conclusions: The H-reflex can be easily recorded from the (mildly contracted) APB, using the method of averaging. The APB’s H-reflex latency, which is positively correlated with body height but not with age, is the most consistent parameter of the late potential and therefore it could be included in routine diagnostic testing when clinically indicated. Latency-difference of 1.2msec between the two extremities could serve as a cut-off value, above which unilateral lesions along the T1 and/or (secondarily) C8 spinal reflex arc should be considered."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη του αντανακλαστικού-Η του βραχέος απαγωγού του αντίχειρα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπόγδος Εμμανουήλ","Bogdos Emmanuel"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Σκοπός: Παρά την καθιερωμένη πια γνώση ότι μέσω ήπιας μυικής σύσπασης το αντανακλαστικό-Η δύναται να καταγραφεί σε όλους τους μύες των οποίων το νεύρο είναι ηλεκτροφυσιολογικά προσπελάσιμο, το όψιμο αυτό δυναμικό (εκτός του υποκνημίδιου μυός) υποχρησιμοποιείται διαγνωστικά. Ένας από τους λόγους που το εξηγούν αυτό, είναι η σχετική έλλειψη τιμών αναφοράς σε μύες του άνω άκρου, οι οποίες συνεκτιμούν τις μεταβλητές του σωματικού ύψους και της ηλικίας. Η τρέχουσα μελέτη επιχειρεί να καλύψει ένα μικρό μέρος αυτού του κενού, καταγράφοντας τις παραμέτρους του αντανακλαστικού-Η του βραχέος απαγωγού του αντίχειρα (ΒΑΑ) μυ σε ένα τυχαίο δείγμα φυσιολογικών ατόμων, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψιν τις αντίστοιχες ανεξάρτητες μεταβλητές. Μέθοδοι: 31 υγιείς ενήλικες εθελοντές, 19 γυναίκες και 12 άντρες, με μέση ηλικία τα 38.1 έτη και μέσο ύψος τα 170.5cm, συμμετείχαν στην μελέτη. Το αντανακλαστικό-Η κατεγράφη άμφω με χρήση τεχνικής averaging 32 επαναληπτικών ερεθισμάτων συχνότητας 1Hz και διάρκειας 1msec, μέσω επιφανειακών ηλεκτροδίων. Έγιναν τουλάχιστον 5 μετρήσεις μέσου όρου σε κάθε άκρο. Ο ερεθιστής, στον οποίον εφαρμόστηκε ζώνη συγκράτησης, τοποθετήθηκε πάνω από το μέσο νεύρο 2cm κεντρικά της εγκάρσιας πτυχής του καρπού. Κατά την διάρκεια της καταγραφής του κύματος-Η ζητήθηκε από τους εξεταζόμενους να συσπούν σταθερά τον ΒΑΑ περίπου στο ήμισυ της μέγιστης σύσπασης αυτού. Αποτελέσματα: Υπολογίστηκαν οι παράμετροι του αντανακλαστικού-Η του ΒΑΑ από τα 62 (31*2) συνολικά αντίστοιχα δυναμικά, εκ των οποίων κατανέμονται κανονικά ο λανθάνων χρόνος (μέση τιμή: 26.6 ± 1.94msec) και η διάρκεια (μέση τιμή: 9.6 ± 1.55msec), αλλά όχι το ύψος [διάμεση τιμή (IQR): 0.7mV (0.4 – 0.9)] και το εμβαδό [διάμεση τιμή (IQR): 1528 (931 – 2310)]. Τα τελευταία δύο χαρακτηριστικά του κύματος-Η, σε αντίθεση με τον λανθάνοντα χρόνο και την διάρκεια, συχνά παρουσίασαν αξιοσημείωτη διακύμανση τιμών λόγω μικρών αλλαγών στην θέση των ηλεκτροδίων κατά την διάρκεια της καταγραφής. Ο συντελεστής συσχέτισης Pearson (R) ανέδειξε αξιόλογη θετική συσχέτιση μεταξύ του λανθάνοντος χρόνου του αντανακλαστικού-Η και του σωματικού ύψους, αλλά όχι με την ηλικία του ατόμου (R=0.79, p<0.001 και R=0.08, p=0.69 αντίστοιχα). Η εξίσωση της γραμμικής παλινδρόμησης του λανθάνοντος χρόνου (y) και του σωματικού ύψους (x) είναι: ŷ = -2.66 + 0.172x, R2=0.63, significance F<0.001. Τέλος, η μέση τιμή της διαφοράς του λανθάνοντος χρόνου του αντανακλαστικού-Η του ΒΑΑ μεταξύ των δύο άκρων του φυσιολογικού ατόμου υπολογίστηκε στα 0.41 ± 0.25msec. Συμπεράσματα: Το αντανακλαστικό-Η καταγράφεται εύκολα από τον υπό-σύσπαση ΒΑΑ, με χρήση τεχνικής averaging. Ο λανθάνων χρόνος του αντανακλαστικού-Η του ΒΑΑ, ο οποίος συσχετίζεται θετικά με το ύψος του ατόμου αλλά όχι με την ηλικία του, είναι η πιο σταθερή παράμετρος του δυναμικού και μπορεί να συμπεριληφθεί εύκολα, όταν αυτό ενδείκνυται, στον νευροφυσιολογικό έλεγχο ρουτίνας. Η διαφορά των 1.2msec του λανθάνοντος χρόνου μεταξύ των δύο άνω άκρων αποτελεί ανώτερο φυσιολογικό όριο, η υπέρβαση του οποίου παραπέμπει σε ετερόπλευρη παθολογία στην διαδρομή του Θ1, ή/και (δευτερευόντως) του Α8 νωτιαίου τόξου.","Objective: It has been long-established, that during submaximal contraction the H-reflex can be recorded from all muscles given that their nerve is electrophysiologically accessible. However, this late potential (excluding soleus’) is diagnostically underutilized. The above disparity, between theory and daily practice, could be partly explained by the relative lack of reference values for upper limb muscles that take into account the variables of body height and age. The current study aims to fill a small part of that gap by investigating the H-reflex parameters of the abductor pollicis brevis (APB) muscle in a random sample of normal subjects, while taking into consideration the afore-mentioned independent variables. Methods: 31 healthy adults, 19 women and 12 men, with an average age of 38.1 years and an average height of 170.5cm, volunteered for the study. The H-reflex was recorded bilaterally, by averaging 32 repetitive stimuli (frequency:1Hz, duration:1msec), via surface electrodes. At least 5 such measurements were performed on each limb. The stimulating electrode, around which a compressing belt was wrapped for stabilization, was placed 2cm centrally from the transverse wrist crease, over the median nerve. During H-reflex recording, subjects were asked to steadily contract the APB at approximately half of the muscle’s maximal contraction. Results: The parameters of APB’s H-reflex were documented from the recordings performed on 62 total upper limbs. In contrast to latency (mean value: 26.6 ± 1.94msec) and duration (mean value: 9.6 ± 1.55msec) of the H-reflex, amplitude [median value (IQR): 0.7mV (0.4 – 0.9)] and area [median value (IQR): 1528 (931 – 2310)] were not normally distributed. The latter two characteristics of the late potential were often marked by considerable volatility, because of minimal electrode-position changes during recording (caused by the abducting thumb). Latency and duration proved significantly less prone to variation. Calculation of the Pearson correlation coefficient (R) revealed a significant positive correlation between H-reflex latency and body height, but not with age (R=0.79, p<0.001 και R=0.08, p=0.69 respectively). The linear regression equation of H-reflex latency (y) and body height (x) is: ŷ = -2.66 + 0.172x, R2=0.63, significance F<0.001. Finally, the difference of APB’s H-reflex latency between the two upper extremities of the normal individual was calculated (mean value: 041 ± 0.25msec). Conclusions: The H-reflex can be easily recorded from the (mildly contracted) APB, using the method of averaging. The APB’s H-reflex latency, which is positively correlated with body height but not with age, is the most consistent parameter of the late potential and therefore it could be included in routine diagnostic testing when clinically indicated. Latency-difference of 1.2msec between the two extremities could serve as a cut-off value, above which unilateral lesions along the T1 and/or (secondarily) C8 spinal reflex arc should be considered."],"dc:identifier":["uoadl:3331622","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331622"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη του αντανακλαστικού-Η του βραχέος απαγωγού του αντίχειρα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:22Z"}