{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3331626"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3331626","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συγκριτική μελέτη του είδους αναισθησίας σε ασθενείς υψηλού κινδύνου που υποβάλλονται σε διακαθετηριακή ενδοαγγειακή αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας","abstract":"Εισαγωγή: Η σοβαρή στένωση της αορτής (ΑΣ) αποτελεί ένα και ολοένα πιο σημαντικό πρόβλημα υγείας, κυρίως σε ηλικιωμένους ασθενείς. Εάν η συμπτωματική ΑΣ δεν αντιμετωπιστεί, έχει κακή πρόγνωση με γρήγορη κατάληξη του ασθενούς. Η TAVR είναι η πιο συχνή πλέον μέθοδος που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ΑΣ. Σκοπός: Στόχος μας ήταν να διερευνήσουμε τα αποτελέσματα δύο διαφορετικών τεχνικών αναισθησίας σε ασθενείς μας που υποβλήθηκαν σε TAVR ως προς τη μεταβολή της Μέσης Αρτηριακής Πίεσης (ΔΜΑΠ). Μέθοδος: Σε αυτή τη μελέτη, 102 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διαδικασία TAVR με διάγνωση βαριάς μορφής ΑΣ αξιολογήθηκαν αναδρομικά. Οι ασθενείς χωρίστηκαν ανάλογα με τον τύπο της αναισθησίας που χορηγήθηκε κατά τη διάρκεια κάθε διαδικασίας σε ασθενείς που έλαβαν γενική αναισθησία και σε ασθενείς που έλαβαν καταστολή. Αποτελέσματα: Στην πλειοψηφία των ασθενών η TAVR έγινε υπό καταστολή (77,5%). Η μεση ηλικία ήταν 80,93έτη (SD=5,83) και η πιο συχνή συννοσηρότητα ήταν αυτή της εξωκαρδιακής αρτηριοπάθειας (77,5%) και ακολούθως η υπέρταση (66,7%), η νεφρική δυσλειτουργία (61,80%) και ο σακχαρώδης διαβήτης Τύπου ΙΙ (47,10%). Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε TAVR υπό γενική αναισθησία είχαν αυξημένες πιθανότητες για μεγαλύτερη ΔΜΑΠ (p&lt;0,001). Επίσης, μεγαλύτερη μεταβολή της ΜΑΠ βρέθηκε πως έχουν οι γυναίκες (p&lt;0,001) και οι ασθενείς με υψηλό σκορ προεγχειρητικής κρισιμοτητας (p&lt;0,001). Επίσης, βρέθηκε πως η χορήγηση καταστολής έναντι γενικής αναισθησίας συσχετίζεται με μικρότερο χρόνο αναισθησίας (p&lt;0,001), συνολικού χειρουργικού χρόνου (p&lt;0,001) και ανάγκη χορήγησης νοραδρεναλίνης (p&lt;0,001). Η γενική αναισθησία συσχετίστηκε με επιπλοκές όπως η ΟΝΑ (p&lt;0.001), αναπνευστική ανεπάρκεια (p&lt;0.001), ενώ ο στατιστικός έλεγχος έδειξε συσχέτιση με την αυξημένη παραμονή των ασθενών στη ΜΕΘ και το νοσοκομείο (όλα τα p&lt;0.001). Συμπεράσματα: Στη μελέτη μας, διαπιστώθηκε πως η χορήγηση καταστολής έναντι γενικής αναισθησίας συσχετίζεται με μικρότερες μεταβολές της ΔΜΑΠ, με μικρότερο χρόνο αναισθησίας, συνολικού χειρουργικού χρόνου και ανάγκη χορήγησης νοραδρεναλίνης, ενώ η χορήγηση γενικής αναισθησίας συσχετίστηκε με επιπλοκές και αυξημένο χρόνο παραμονής στο νοσοκομείο και τη ΜΕΘ. Τα αποτελέσματα αυτά στοχεύουν να βοηθήσουν τον ειδικό αναισθησιολόγο στη λήψη της σωστής εξατομικευμένης κλινικής απόφασης για την επιλογή της μεθόδου αναισθησίας κατά τη διάρκεια της TAVR, προκειμένου να μεγιστοποιηθεί το όφελος του ασθενούς από την επέμβαση, βελτιστοποιώντας την έκβαση και αυξάνοντας το προσδόκιμο ζωής του.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η σοβαρή στένωση της αορτής (ΑΣ) αποτελεί ένα και ολοένα πιο σημαντικό πρόβλημα υγείας, κυρίως σε ηλικιωμένους ασθενείς. Εάν η συμπτωματική ΑΣ δεν αντιμετωπιστεί, έχει κακή πρόγνωση με γρήγορη κατάληξη του ασθενούς. Η TAVR είναι η πιο συχνή πλέον μέθοδος που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ΑΣ. Σκοπός: Στόχος μας ήταν να διερευνήσουμε τα αποτελέσματα δύο διαφορετικών τεχνικών αναισθησίας σε ασθενείς μας που υποβλήθηκαν σε TAVR ως προς τη μεταβολή της Μέσης Αρτηριακής Πίεσης (ΔΜΑΠ). Μέθοδος: Σε αυτή τη μελέτη, 102 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διαδικασία TAVR με διάγνωση βαριάς μορφής ΑΣ αξιολογήθηκαν αναδρομικά. Οι ασθενείς χωρίστηκαν ανάλογα με τον τύπο της αναισθησίας που χορηγήθηκε κατά τη διάρκεια κάθε διαδικασίας σε ασθενείς που έλαβαν γενική αναισθησία και σε ασθενείς που έλαβαν καταστολή. Αποτελέσματα: Στην πλειοψηφία των ασθενών η TAVR έγινε υπό καταστολή (77,5%). Η μεση ηλικία ήταν 80,93έτη (SD=5,83) και η πιο συχνή συννοσηρότητα ήταν αυτή της εξωκαρδιακής αρτηριοπάθειας (77,5%) και ακολούθως η υπέρταση (66,7%), η νεφρική δυσλειτουργία (61,80%) και ο σακχαρώδης διαβήτης Τύπου ΙΙ (47,10%). Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε TAVR υπό γενική αναισθησία είχαν αυξημένες πιθανότητες για μεγαλύτερη ΔΜΑΠ (p&amp;lt;0,001). Επίσης, μεγαλύτερη μεταβολή της ΜΑΠ βρέθηκε πως έχουν οι γυναίκες (p&amp;lt;0,001) και οι ασθενείς με υψηλό σκορ προεγχειρητικής κρισιμοτητας (p&amp;lt;0,001). Επίσης, βρέθηκε πως η χορήγηση καταστολής έναντι γενικής αναισθησίας συσχετίζεται με μικρότερο χρόνο αναισθησίας (p&amp;lt;0,001), συνολικού χειρουργικού χρόνου (p&amp;lt;0,001) και ανάγκη χορήγησης νοραδρεναλίνης (p&amp;lt;0,001). Η γενική αναισθησία συσχετίστηκε με επιπλοκές όπως η ΟΝΑ (p&amp;lt;0.001), αναπνευστική ανεπάρκεια (p&amp;lt;0.001), ενώ ο στατιστικός έλεγχος έδειξε συσχέτιση με την αυξημένη παραμονή των ασθενών στη ΜΕΘ και το νοσοκομείο (όλα τα p&amp;lt;0.001). Συμπεράσματα: Στη μελέτη μας, διαπιστώθηκε πως η χορήγηση καταστολής έναντι γενικής αναισθησίας συσχετίζεται με μικρότερες μεταβολές της ΔΜΑΠ, με μικρότερο χρόνο αναισθησίας, συνολικού χειρουργικού χρόνου και ανάγκη χορήγησης νοραδρεναλίνης, ενώ η χορήγηση γενικής αναισθησίας συσχετίστηκε με επιπλοκές και αυξημένο χρόνο παραμονής στο νοσοκομείο και τη ΜΕΘ. Τα αποτελέσματα αυτά στοχεύουν να βοηθήσουν τον ειδικό αναισθησιολόγο στη λήψη της σωστής εξατομικευμένης κλινικής απόφασης για την επιλογή της μεθόδου αναισθησίας κατά τη διάρκεια της TAVR, προκειμένου να μεγιστοποιηθεί το όφελος του ασθενούς από την επέμβαση, βελτιστοποιώντας την έκβαση και αυξάνοντας το προσδόκιμο ζωής του.","abstract_has_math":false,"creators":["Νάζου Γεωργία","Nazou Georgia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:22Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3331626"],"render_values":[{"text":"uoadl:3331626","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331626","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331626","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3331626","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νάζου Γεωργία","Nazou Georgia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3331626","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331626"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η σοβαρή στένωση της αορτής (ΑΣ) αποτελεί ένα και ολοένα πιο σημαντικό πρόβλημα υγείας, κυρίως σε ηλικιωμένους ασθενείς. Εάν η συμπτωματική ΑΣ δεν αντιμετωπιστεί, έχει κακή πρόγνωση με γρήγορη κατάληξη του ασθενούς. Η TAVR είναι η πιο συχνή πλέον μέθοδος που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ΑΣ. Σκοπός: Στόχος μας ήταν να διερευνήσουμε τα αποτελέσματα δύο διαφορετικών τεχνικών αναισθησίας σε ασθενείς μας που υποβλήθηκαν σε TAVR ως προς τη μεταβολή της Μέσης Αρτηριακής Πίεσης (ΔΜΑΠ). Μέθοδος: Σε αυτή τη μελέτη, 102 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διαδικασία TAVR με διάγνωση βαριάς μορφής ΑΣ αξιολογήθηκαν αναδρομικά. Οι ασθενείς χωρίστηκαν ανάλογα με τον τύπο της αναισθησίας που χορηγήθηκε κατά τη διάρκεια κάθε διαδικασίας σε ασθενείς που έλαβαν γενική αναισθησία και σε ασθενείς που έλαβαν καταστολή. Αποτελέσματα: Στην πλειοψηφία των ασθενών η TAVR έγινε υπό καταστολή (77,5%). Η μεση ηλικία ήταν 80,93έτη (SD=5,83) και η πιο συχνή συννοσηρότητα ήταν αυτή της εξωκαρδιακής αρτηριοπάθειας (77,5%) και ακολούθως η υπέρταση (66,7%), η νεφρική δυσλειτουργία (61,80%) και ο σακχαρώδης διαβήτης Τύπου ΙΙ (47,10%). Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε TAVR υπό γενική αναισθησία είχαν αυξημένες πιθανότητες για μεγαλύτερη ΔΜΑΠ (p&lt;0,001). Επίσης, μεγαλύτερη μεταβολή της ΜΑΠ βρέθηκε πως έχουν οι γυναίκες (p&lt;0,001) και οι ασθενείς με υψηλό σκορ προεγχειρητικής κρισιμοτητας (p&lt;0,001). Επίσης, βρέθηκε πως η χορήγηση καταστολής έναντι γενικής αναισθησίας συσχετίζεται με μικρότερο χρόνο αναισθησίας (p&lt;0,001), συνολικού χειρουργικού χρόνου (p&lt;0,001) και ανάγκη χορήγησης νοραδρεναλίνης (p&lt;0,001). Η γενική αναισθησία συσχετίστηκε με επιπλοκές όπως η ΟΝΑ (p&lt;0.001), αναπνευστική ανεπάρκεια (p&lt;0.001), ενώ ο στατιστικός έλεγχος έδειξε συσχέτιση με την αυξημένη παραμονή των ασθενών στη ΜΕΘ και το νοσοκομείο (όλα τα p&lt;0.001). Συμπεράσματα: Στη μελέτη μας, διαπιστώθηκε πως η χορήγηση καταστολής έναντι γενικής αναισθησίας συσχετίζεται με μικρότερες μεταβολές της ΔΜΑΠ, με μικρότερο χρόνο αναισθησίας, συνολικού χειρουργικού χρόνου και ανάγκη χορήγησης νοραδρεναλίνης, ενώ η χορήγηση γενικής αναισθησίας συσχετίστηκε με επιπλοκές και αυξημένο χρόνο παραμονής στο νοσοκομείο και τη ΜΕΘ. Τα αποτελέσματα αυτά στοχεύουν να βοηθήσουν τον ειδικό αναισθησιολόγο στη λήψη της σωστής εξατομικευμένης κλινικής απόφασης για την επιλογή της μεθόδου αναισθησίας κατά τη διάρκεια της TAVR, προκειμένου να μεγιστοποιηθεί το όφελος του ασθενούς από την επέμβαση, βελτιστοποιώντας την έκβαση και αυξάνοντας το προσδόκιμο ζωής του.","Introduction: Transcatheter Aortic Valve Replacement (TAVR) is the main therapeutic option in high risk patients with severe aortic stenosis. The anesthesiologic management is still debatable regarding the choice between general anesthesia (GA) or sedation and its impact on the outcomes. Aim: We aimed to compare clinical parameters and outcomes between general anaesthesia and sedation in patients undergoing TAVR. Methods: In this study, 102 patients who underwent TAVR procedure with a diagnosis of severe AS were retrospectively evaluated. Patients were divided according to the type of anaesthesia administered during each procedure into patients receiving GA and patients receiving sedation. Results: Sedation was used in most cases of TAVR (77.5%). The mean age was 80.93 years (SD=5.83) and the most frequent comorbidity was that of peripheral artery disease (77.5%), followed by hypertension (66.7%), renal dysfunction (61.80%) and, Type II diabetes (47.10%). Patients who underwent TAVR under general anaesthesia had increased odds of elevated Mean Arterial Pressure (MAP) (p&lt;0.001). Also, women (p= 0.022) and critically ill patients (p&lt;0.001) were found to have a greater change in MAP. Also, it was found that administration of sedation versus GA was associated with shorter anaesthesia time (p&lt;0.001), total surgical time (p&lt;0.001) and need for noradrenaline administration (p=0.001). GA was associated with complications such as Acute Kidney Injury (p&lt;0.004), respiratory failure (p&lt;0.001), prolonged ICU stay and hospitalization (all p&lt;0.001) Conclusions: In this study, it was found that sedation is associated with smaller changes in MAP, with shorter anaesthesia time, total operative time and need for noradrenaline administration in comparison to GA, whilst administration of GA was associated with higher complication rate, increased hospitalization and Intensive Care Unit (ICU) length of stay. These results suggest that sedation is associated with increased procedural hemodynamic stability and better clinical outcomes when compared with GA."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συγκριτική μελέτη του είδους αναισθησίας σε ασθενείς υψηλού κινδύνου που υποβάλλονται σε διακαθετηριακή ενδοαγγειακή αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νάζου Γεωργία","Nazou Georgia"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η σοβαρή στένωση της αορτής (ΑΣ) αποτελεί ένα και ολοένα πιο σημαντικό πρόβλημα υγείας, κυρίως σε ηλικιωμένους ασθενείς. Εάν η συμπτωματική ΑΣ δεν αντιμετωπιστεί, έχει κακή πρόγνωση με γρήγορη κατάληξη του ασθενούς. Η TAVR είναι η πιο συχνή πλέον μέθοδος που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ΑΣ. Σκοπός: Στόχος μας ήταν να διερευνήσουμε τα αποτελέσματα δύο διαφορετικών τεχνικών αναισθησίας σε ασθενείς μας που υποβλήθηκαν σε TAVR ως προς τη μεταβολή της Μέσης Αρτηριακής Πίεσης (ΔΜΑΠ). Μέθοδος: Σε αυτή τη μελέτη, 102 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διαδικασία TAVR με διάγνωση βαριάς μορφής ΑΣ αξιολογήθηκαν αναδρομικά. Οι ασθενείς χωρίστηκαν ανάλογα με τον τύπο της αναισθησίας που χορηγήθηκε κατά τη διάρκεια κάθε διαδικασίας σε ασθενείς που έλαβαν γενική αναισθησία και σε ασθενείς που έλαβαν καταστολή. Αποτελέσματα: Στην πλειοψηφία των ασθενών η TAVR έγινε υπό καταστολή (77,5%). Η μεση ηλικία ήταν 80,93έτη (SD=5,83) και η πιο συχνή συννοσηρότητα ήταν αυτή της εξωκαρδιακής αρτηριοπάθειας (77,5%) και ακολούθως η υπέρταση (66,7%), η νεφρική δυσλειτουργία (61,80%) και ο σακχαρώδης διαβήτης Τύπου ΙΙ (47,10%). Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε TAVR υπό γενική αναισθησία είχαν αυξημένες πιθανότητες για μεγαλύτερη ΔΜΑΠ (p&lt;0,001). Επίσης, μεγαλύτερη μεταβολή της ΜΑΠ βρέθηκε πως έχουν οι γυναίκες (p&lt;0,001) και οι ασθενείς με υψηλό σκορ προεγχειρητικής κρισιμοτητας (p&lt;0,001). Επίσης, βρέθηκε πως η χορήγηση καταστολής έναντι γενικής αναισθησίας συσχετίζεται με μικρότερο χρόνο αναισθησίας (p&lt;0,001), συνολικού χειρουργικού χρόνου (p&lt;0,001) και ανάγκη χορήγησης νοραδρεναλίνης (p&lt;0,001). Η γενική αναισθησία συσχετίστηκε με επιπλοκές όπως η ΟΝΑ (p&lt;0.001), αναπνευστική ανεπάρκεια (p&lt;0.001), ενώ ο στατιστικός έλεγχος έδειξε συσχέτιση με την αυξημένη παραμονή των ασθενών στη ΜΕΘ και το νοσοκομείο (όλα τα p&lt;0.001). Συμπεράσματα: Στη μελέτη μας, διαπιστώθηκε πως η χορήγηση καταστολής έναντι γενικής αναισθησίας συσχετίζεται με μικρότερες μεταβολές της ΔΜΑΠ, με μικρότερο χρόνο αναισθησίας, συνολικού χειρουργικού χρόνου και ανάγκη χορήγησης νοραδρεναλίνης, ενώ η χορήγηση γενικής αναισθησίας συσχετίστηκε με επιπλοκές και αυξημένο χρόνο παραμονής στο νοσοκομείο και τη ΜΕΘ. Τα αποτελέσματα αυτά στοχεύουν να βοηθήσουν τον ειδικό αναισθησιολόγο στη λήψη της σωστής εξατομικευμένης κλινικής απόφασης για την επιλογή της μεθόδου αναισθησίας κατά τη διάρκεια της TAVR, προκειμένου να μεγιστοποιηθεί το όφελος του ασθενούς από την επέμβαση, βελτιστοποιώντας την έκβαση και αυξάνοντας το προσδόκιμο ζωής του.","Introduction: Transcatheter Aortic Valve Replacement (TAVR) is the main therapeutic option in high risk patients with severe aortic stenosis. The anesthesiologic management is still debatable regarding the choice between general anesthesia (GA) or sedation and its impact on the outcomes. Aim: We aimed to compare clinical parameters and outcomes between general anaesthesia and sedation in patients undergoing TAVR. Methods: In this study, 102 patients who underwent TAVR procedure with a diagnosis of severe AS were retrospectively evaluated. Patients were divided according to the type of anaesthesia administered during each procedure into patients receiving GA and patients receiving sedation. Results: Sedation was used in most cases of TAVR (77.5%). The mean age was 80.93 years (SD=5.83) and the most frequent comorbidity was that of peripheral artery disease (77.5%), followed by hypertension (66.7%), renal dysfunction (61.80%) and, Type II diabetes (47.10%). Patients who underwent TAVR under general anaesthesia had increased odds of elevated Mean Arterial Pressure (MAP) (p&lt;0.001). Also, women (p= 0.022) and critically ill patients (p&lt;0.001) were found to have a greater change in MAP. Also, it was found that administration of sedation versus GA was associated with shorter anaesthesia time (p&lt;0.001), total surgical time (p&lt;0.001) and need for noradrenaline administration (p=0.001). GA was associated with complications such as Acute Kidney Injury (p&lt;0.004), respiratory failure (p&lt;0.001), prolonged ICU stay and hospitalization (all p&lt;0.001) Conclusions: In this study, it was found that sedation is associated with smaller changes in MAP, with shorter anaesthesia time, total operative time and need for noradrenaline administration in comparison to GA, whilst administration of GA was associated with higher complication rate, increased hospitalization and Intensive Care Unit (ICU) length of stay. These results suggest that sedation is associated with increased procedural hemodynamic stability and better clinical outcomes when compared with GA."],"dc:identifier":["uoadl:3331626","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331626"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συγκριτική μελέτη του είδους αναισθησίας σε ασθενείς υψηλού κινδύνου που υποβάλλονται σε διακαθετηριακή ενδοαγγειακή αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:22Z"}