{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3331946"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3331946","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η προβληματική του φύλου στον Κάτουλλο, c. 63 και στα επύλλια του Οβιδίου, Ίφις και Ιάνθη (Μετ. 9.669-797) και Ερμαφρόδιτος και Σαλμακίδα (Μετ. 4.285-388).","abstract":"Στην παρούσα εργασία εξετάζεται η προβληματική του φύλου στα επύλλια του Οβιδίου Ίφις και Ιάνθη (Μετ. 9.669-797), και Ερμαφρόδιτος και Σαλμακίδα (Μετ. 4.285-388) και στην ιστορία του Κατούλλου για τον Άττι, όπως αυτή καταγράφεται στο ποίημα 63 του Κατούλλου. Το ερωτικό-ελεγειακό στοιχείο διέπει και τα τρία αφηγήματα και εκφράστηκε μέσω του λογοτεχνικού είδους της Ελεγείας. Η γυναίκα στην ελεγεία δεν περιβάλλεται μόνο από αισθησιασμό αλλά κατέχει κυρίαρχο ρόλο στο ερωτικό παιχνίδι ενώ ο άνδρας είναι αιχμάλωτος, καθυποταγμένος στη δύναμη της γυναίκας. Παράλληλα, σημαντική επιρροή στις ανωτέρω αφηγήσεις υπήρξε η εξάπλωση στην Ρώμη ανατολικών θρησκειών, όπως η λατρεία της Κυβέλης, οι οποίες προσφέρουν προβεβλημένο ρόλο στις γυναικείες θεότητες. Η ακολουθία της θεάς από ευνούχους ιερείς, τους Γάλλους, λειτούργησε ως σύμβολο της απολεσθείσας θηλυπρέπειας των προγόνων των Ρωμαίων, Τρώων, συμβάλλοντας στον επαναπροσδιορισμό της έμφυλης ταυτότητας του σύγχρονου ανθρώπου. Οι ανωτέρω παράγοντες συνέβαλαν στην αναθεώρηση των έμφυλων στερεοτύπων της πατριαρχικής κοινωνίας της Respublica και ως εκ τούτου συνιστούν σημαντική επιρροή στις εξεταζόμενες αφηγήσεις. Πιο συγκεκριμένα, στο επύλλιο του Οβιδίου Ίφις και Ιάνθη η Ίφις ούσα μεγαλωμένη ως άνδρας έχει υιοθετήσει το κοινωνικό φύλο του ανδρός, γεγονός το οποίο έρχεται σε σύγκρουση με την αμηχανία της, όταν συνειδητοποιεί τη βιολογική αδυναμία της να ολοκληρώσει τον έρωτα της με την Ιάνθη λόγω της έλλειψης ανδρικού μορίου. Η Ίφις δεν απεκδύεται του κοινωνικού της φύλου αλλά προσπαθεί να το εκπληρώσει, αδυνατεί όμως λόγω της θηλυκής της φύσης. Η διείσδυση είναι ο μοναδικός τρόπος ολοκλήρωσης της ερωτικής πράξης και οποιαδήποτε πράξη ξεφεύγει από αυτό τον κανόνα θεωρείται μη κανονική. Υπό αυτό το πρίσμα, και ύστερα από τη θαυμαστή επέμβαση της θεάς Ίσιδος, η Ίφις μεταμορφώνεται σε άνδρα για να μπορεί να ολοκληρώσει τον έρωτα της. Η αλλαγή της έμφυλης ταυτότητας του ήρωα συναντάται και στην ιστορία του Κατούλλου για τον Άττι. Ο Άττις όντας σε κατάσταση ένθεης μανίας αυτοευνουχίζεται χάνοντας, έτσι, την ταυτότητα τους ως έφηβος νέος και μετατρέπεται σε ευνούχο ακόλουθο της θεάς Κυβέλης. Ο ευνουχισμός είναι η αρχή μιας γενικευμένης εκθήλυνσης του Άττι και των συντρόφων του αφού πλέον δεν ανήκουν στο ανδρικό φύλο αλλά στο μεταίχμιο κλίνοντας περισσότερο προς το θηλυκό. Αξίζει να σημειωθεί ο αυτοευνουχισμός του Άττι και των συντρόφων συμβαίνει με σκοπό την αποφυγή του συζυγικού ζυγού και της επακόλουθης ενηλικίωσης, και σημαίνει την γενικότερη αποστροφή προς την ετεροφυλοφιλική σεξουαλική πράξη. Προσπάθεια αποφυγής της ετεροφυλοφιλικής πράξης συναντάται και στο επύλλιο Ερμαφρόδιτος και Σαλμακίδα του Οβιδίου. Αναλυτικότερα, το ερωτικό παιχνίδι εξελίσσεται με ανεστραμμένους τους ρόλους κυνηγού-θηράματος ανατρέποντας τα έμφυλα στερεότυπα. Τον ρόλο του κυνηγού τον οποίο ενσαρκώνει συνήθως ο άνδρας του ερωτικού παιχνιδιού, παίζει η Σαλμακίδα, η οποία, αφού θαυμάζει την ομορφιά του νεαρού, τον κυνηγά επιδιώκοντας την ερωτική επαφή. Αντίθετα, τον κατά τα σύγχρονα στερεότυπα θηλυκό ρόλο του θηράματος, κατέχει ο Ερμαφρόδιτος όντας το αντικείμενο του πόθου. Η αντίθεση επιτείνεται με τον βιασμό του Ερμαφρόδιτου από τη νύμφη και την απορρόφηση της από τον νεαρό ως τιμωρία για την προκλητική της συμπεριφορά. Τέλος, η παρούσα εργασία ολοκληρώνεται με αναφορά και ανάπτυξη της θεωρίας της σεξουαλικότητας του Freud και εφαρμογή αυτής στις τρεις αφηγήσεις.","abstract_html":"Στην παρούσα εργασία εξετάζεται η προβληματική του φύλου στα επύλλια του Οβιδίου Ίφις και Ιάνθη (Μετ. 9.669-797), και Ερμαφρόδιτος και Σαλμακίδα (Μετ. 4.285-388) και στην ιστορία του Κατούλλου για τον Άττι, όπως αυτή καταγράφεται στο ποίημα 63 του Κατούλλου. Το ερωτικό-ελεγειακό στοιχείο διέπει και τα τρία αφηγήματα και εκφράστηκε μέσω του λογοτεχνικού είδους της Ελεγείας. Η γυναίκα στην ελεγεία δεν περιβάλλεται μόνο από αισθησιασμό αλλά κατέχει κυρίαρχο ρόλο στο ερωτικό παιχνίδι ενώ ο άνδρας είναι αιχμάλωτος, καθυποταγμένος στη δύναμη της γυναίκας. Παράλληλα, σημαντική επιρροή στις ανωτέρω αφηγήσεις υπήρξε η εξάπλωση στην Ρώμη ανατολικών θρησκειών, όπως η λατρεία της Κυβέλης, οι οποίες προσφέρουν προβεβλημένο ρόλο στις γυναικείες θεότητες. Η ακολουθία της θεάς από ευνούχους ιερείς, τους Γάλλους, λειτούργησε ως σύμβολο της απολεσθείσας θηλυπρέπειας των προγόνων των Ρωμαίων, Τρώων, συμβάλλοντας στον επαναπροσδιορισμό της έμφυλης ταυτότητας του σύγχρονου ανθρώπου. Οι ανωτέρω παράγοντες συνέβαλαν στην αναθεώρηση των έμφυλων στερεοτύπων της πατριαρχικής κοινωνίας της Respublica και ως εκ τούτου συνιστούν σημαντική επιρροή στις εξεταζόμενες αφηγήσεις. Πιο συγκεκριμένα, στο επύλλιο του Οβιδίου Ίφις και Ιάνθη η Ίφις ούσα μεγαλωμένη ως άνδρας έχει υιοθετήσει το κοινωνικό φύλο του ανδρός, γεγονός το οποίο έρχεται σε σύγκρουση με την αμηχανία της, όταν συνειδητοποιεί τη βιολογική αδυναμία της να ολοκληρώσει τον έρωτα της με την Ιάνθη λόγω της έλλειψης ανδρικού μορίου. Η Ίφις δεν απεκδύεται του κοινωνικού της φύλου αλλά προσπαθεί να το εκπληρώσει, αδυνατεί όμως λόγω της θηλυκής της φύσης. Η διείσδυση είναι ο μοναδικός τρόπος ολοκλήρωσης της ερωτικής πράξης και οποιαδήποτε πράξη ξεφεύγει από αυτό τον κανόνα θεωρείται μη κανονική. Υπό αυτό το πρίσμα, και ύστερα από τη θαυμαστή επέμβαση της θεάς Ίσιδος, η Ίφις μεταμορφώνεται σε άνδρα για να μπορεί να ολοκληρώσει τον έρωτα της. Η αλλαγή της έμφυλης ταυτότητας του ήρωα συναντάται και στην ιστορία του Κατούλλου για τον Άττι. Ο Άττις όντας σε κατάσταση ένθεης μανίας αυτοευνουχίζεται χάνοντας, έτσι, την ταυτότητα τους ως έφηβος νέος και μετατρέπεται σε ευνούχο ακόλουθο της θεάς Κυβέλης. Ο ευνουχισμός είναι η αρχή μιας γενικευμένης εκθήλυνσης του Άττι και των συντρόφων του αφού πλέον δεν ανήκουν στο ανδρικό φύλο αλλά στο μεταίχμιο κλίνοντας περισσότερο προς το θηλυκό. Αξίζει να σημειωθεί ο αυτοευνουχισμός του Άττι και των συντρόφων συμβαίνει με σκοπό την αποφυγή του συζυγικού ζυγού και της επακόλουθης ενηλικίωσης, και σημαίνει την γενικότερη αποστροφή προς την ετεροφυλοφιλική σεξουαλική πράξη. Προσπάθεια αποφυγής της ετεροφυλοφιλικής πράξης συναντάται και στο επύλλιο Ερμαφρόδιτος και Σαλμακίδα του Οβιδίου. Αναλυτικότερα, το ερωτικό παιχνίδι εξελίσσεται με ανεστραμμένους τους ρόλους κυνηγού-θηράματος ανατρέποντας τα έμφυλα στερεότυπα. Τον ρόλο του κυνηγού τον οποίο ενσαρκώνει συνήθως ο άνδρας του ερωτικού παιχνιδιού, παίζει η Σαλμακίδα, η οποία, αφού θαυμάζει την ομορφιά του νεαρού, τον κυνηγά επιδιώκοντας την ερωτική επαφή. Αντίθετα, τον κατά τα σύγχρονα στερεότυπα θηλυκό ρόλο του θηράματος, κατέχει ο Ερμαφρόδιτος όντας το αντικείμενο του πόθου. Η αντίθεση επιτείνεται με τον βιασμό του Ερμαφρόδιτου από τη νύμφη και την απορρόφηση της από τον νεαρό ως τιμωρία για την προκλητική της συμπεριφορά. Τέλος, η παρούσα εργασία ολοκληρώνεται με αναφορά και ανάπτυξη της θεωρίας της σεξουαλικότητας του Freud και εφαρμογή αυτής στις τρεις αφηγήσεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Ανδριανάκος Παναγιώτης","Andrianakos Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:43Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3331946"],"render_values":[{"text":"uoadl:3331946","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331946","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331946","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3331946","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ανδριανάκος Παναγιώτης","Andrianakos Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3331946","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331946"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα εργασία εξετάζεται η προβληματική του φύλου στα επύλλια του Οβιδίου Ίφις και Ιάνθη (Μετ. 9.669-797), και Ερμαφρόδιτος και Σαλμακίδα (Μετ. 4.285-388) και στην ιστορία του Κατούλλου για τον Άττι, όπως αυτή καταγράφεται στο ποίημα 63 του Κατούλλου. Το ερωτικό-ελεγειακό στοιχείο διέπει και τα τρία αφηγήματα και εκφράστηκε μέσω του λογοτεχνικού είδους της Ελεγείας. Η γυναίκα στην ελεγεία δεν περιβάλλεται μόνο από αισθησιασμό αλλά κατέχει κυρίαρχο ρόλο στο ερωτικό παιχνίδι ενώ ο άνδρας είναι αιχμάλωτος, καθυποταγμένος στη δύναμη της γυναίκας. Παράλληλα, σημαντική επιρροή στις ανωτέρω αφηγήσεις υπήρξε η εξάπλωση στην Ρώμη ανατολικών θρησκειών, όπως η λατρεία της Κυβέλης, οι οποίες προσφέρουν προβεβλημένο ρόλο στις γυναικείες θεότητες. Η ακολουθία της θεάς από ευνούχους ιερείς, τους Γάλλους, λειτούργησε ως σύμβολο της απολεσθείσας θηλυπρέπειας των προγόνων των Ρωμαίων, Τρώων, συμβάλλοντας στον επαναπροσδιορισμό της έμφυλης ταυτότητας του σύγχρονου ανθρώπου. Οι ανωτέρω παράγοντες συνέβαλαν στην αναθεώρηση των έμφυλων στερεοτύπων της πατριαρχικής κοινωνίας της Respublica και ως εκ τούτου συνιστούν σημαντική επιρροή στις εξεταζόμενες αφηγήσεις. Πιο συγκεκριμένα, στο επύλλιο του Οβιδίου Ίφις και Ιάνθη η Ίφις ούσα μεγαλωμένη ως άνδρας έχει υιοθετήσει το κοινωνικό φύλο του ανδρός, γεγονός το οποίο έρχεται σε σύγκρουση με την αμηχανία της, όταν συνειδητοποιεί τη βιολογική αδυναμία της να ολοκληρώσει τον έρωτα της με την Ιάνθη λόγω της έλλειψης ανδρικού μορίου. Η Ίφις δεν απεκδύεται του κοινωνικού της φύλου αλλά προσπαθεί να το εκπληρώσει, αδυνατεί όμως λόγω της θηλυκής της φύσης. Η διείσδυση είναι ο μοναδικός τρόπος ολοκλήρωσης της ερωτικής πράξης και οποιαδήποτε πράξη ξεφεύγει από αυτό τον κανόνα θεωρείται μη κανονική. Υπό αυτό το πρίσμα, και ύστερα από τη θαυμαστή επέμβαση της θεάς Ίσιδος, η Ίφις μεταμορφώνεται σε άνδρα για να μπορεί να ολοκληρώσει τον έρωτα της. Η αλλαγή της έμφυλης ταυτότητας του ήρωα συναντάται και στην ιστορία του Κατούλλου για τον Άττι. Ο Άττις όντας σε κατάσταση ένθεης μανίας αυτοευνουχίζεται χάνοντας, έτσι, την ταυτότητα τους ως έφηβος νέος και μετατρέπεται σε ευνούχο ακόλουθο της θεάς Κυβέλης. Ο ευνουχισμός είναι η αρχή μιας γενικευμένης εκθήλυνσης του Άττι και των συντρόφων του αφού πλέον δεν ανήκουν στο ανδρικό φύλο αλλά στο μεταίχμιο κλίνοντας περισσότερο προς το θηλυκό. Αξίζει να σημειωθεί ο αυτοευνουχισμός του Άττι και των συντρόφων συμβαίνει με σκοπό την αποφυγή του συζυγικού ζυγού και της επακόλουθης ενηλικίωσης, και σημαίνει την γενικότερη αποστροφή προς την ετεροφυλοφιλική σεξουαλική πράξη. Προσπάθεια αποφυγής της ετεροφυλοφιλικής πράξης συναντάται και στο επύλλιο Ερμαφρόδιτος και Σαλμακίδα του Οβιδίου. Αναλυτικότερα, το ερωτικό παιχνίδι εξελίσσεται με ανεστραμμένους τους ρόλους κυνηγού-θηράματος ανατρέποντας τα έμφυλα στερεότυπα. Τον ρόλο του κυνηγού τον οποίο ενσαρκώνει συνήθως ο άνδρας του ερωτικού παιχνιδιού, παίζει η Σαλμακίδα, η οποία, αφού θαυμάζει την ομορφιά του νεαρού, τον κυνηγά επιδιώκοντας την ερωτική επαφή. Αντίθετα, τον κατά τα σύγχρονα στερεότυπα θηλυκό ρόλο του θηράματος, κατέχει ο Ερμαφρόδιτος όντας το αντικείμενο του πόθου. Η αντίθεση επιτείνεται με τον βιασμό του Ερμαφρόδιτου από τη νύμφη και την απορρόφηση της από τον νεαρό ως τιμωρία για την προκλητική της συμπεριφορά. Τέλος, η παρούσα εργασία ολοκληρώνεται με αναφορά και ανάπτυξη της θεωρίας της σεξουαλικότητας του Freud και εφαρμογή αυτής στις τρεις αφηγήσεις.","In this paper, the issue of gender is examined in Ovid's gardens of Iphis and Ianthi (Met. 9.669-797), in the episode of Hermaphroditus and Salmacis (Met. 4.285-388) and in the story of Catullus about Attis, as recorded in Catullus’ poem 63. The erotic-elegiac element governs all three narratives and is expressed through the literary genre of Elegy. The woman in the elegy not only is surrounded by sensuality but holds a dominant role in the love game while the man is captive, subjet to the power of the woman. At the same time, a significant influence on the above narratives was the spread in Rome of Eastern religions, such as the cult of Cybele, which offer a prominent role to female deities. The retinue of the goddess by eunuchs, the Galli, functioned as a symbol of the lost femininity of the mythical ancestors of the Roman people, the Trojans, contributing to the redefinition of modern man's gender identity. The above factors contributed to the revision of the gender stereotypes of the patriarchal society of the Respublica and therefore exercise a significant influence on the narratives under consideration in this thesis. More specifically, in Ovid's account of Iphis and Ianthi, the (biologically) female Iphis, raised as a man, has adopted the social gender of a man, a fact which underwrites her embarrassment when she realizes her biological inability to consummate her love affair with Ianthi due to the lack of a penis. Iphis does not escape her social gender but tries to fulfill it, yet she fails due to her feminine physiology. Penetration is the only way to complete the love act and any act that deviates from this rule is considered irregular. In this light, Iphis must transform into a man in order to consummate her love; this is exactly what happens in the end of the story, following the miraculous intervention of the goddess Isis. The change of gender identity of the hero is also found in the story of Catullus’ Attis. Attis, being in a state of intense rage, castrates himself thus losing his identity as an adolescent youth and turns into a eunuch follower of the goddess Cybele. The castration is the beginning of an emasculation process that affects alike Attis and his companions, and as a result of which they occupy the gray area between genders leaning more towards the female. It is worth noting that the self-castration of Attis and his companions occurs in order to avoid the conjugal yoke and the subsequent coming of age, and signifies their general aversion to the heterosexual sexual act. An similar attempt to avoid the heterosexual act is also found in Ovid's story of Hermaphroditus and Salmacis. In this story, the love game builds on the reversal of roles of the hunter and the prey (the male, traditionally the hunter, in this story becomes the prey of the female), subverting gender stereotypes. The role of the hunter usually embodied by the man in the love game is played by Salmacis, who, after expressing her admiration for the youth's beauty, pursues him in pursuit of sexual intercourse. Along similar lines, the female role of prey is occupied by Hermaphroditus, being the object of desire, and completely unable to resist to the attack of the hunter/female. The contrast culminates on the rape of Hermaphroditus by the nymph, and concludes with the absorption of the female rapist by her male victim into one body, as punishment for her defiant behavior. The last section of this thesis is devoted to a brief study of Freud's theory of sexuality as it applies to the three aforenoted narratives."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η προβληματική του φύλου στον Κάτουλλο, c. 63 και στα επύλλια του Οβιδίου, Ίφις και Ιάνθη (Μετ. 9.669-797) και Ερμαφρόδιτος και Σαλμακίδα (Μετ. 4.285-388)."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ανδριανάκος Παναγιώτης","Andrianakos Panagiotis"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Στην παρούσα εργασία εξετάζεται η προβληματική του φύλου στα επύλλια του Οβιδίου Ίφις και Ιάνθη (Μετ. 9.669-797), και Ερμαφρόδιτος και Σαλμακίδα (Μετ. 4.285-388) και στην ιστορία του Κατούλλου για τον Άττι, όπως αυτή καταγράφεται στο ποίημα 63 του Κατούλλου. Το ερωτικό-ελεγειακό στοιχείο διέπει και τα τρία αφηγήματα και εκφράστηκε μέσω του λογοτεχνικού είδους της Ελεγείας. Η γυναίκα στην ελεγεία δεν περιβάλλεται μόνο από αισθησιασμό αλλά κατέχει κυρίαρχο ρόλο στο ερωτικό παιχνίδι ενώ ο άνδρας είναι αιχμάλωτος, καθυποταγμένος στη δύναμη της γυναίκας. Παράλληλα, σημαντική επιρροή στις ανωτέρω αφηγήσεις υπήρξε η εξάπλωση στην Ρώμη ανατολικών θρησκειών, όπως η λατρεία της Κυβέλης, οι οποίες προσφέρουν προβεβλημένο ρόλο στις γυναικείες θεότητες. Η ακολουθία της θεάς από ευνούχους ιερείς, τους Γάλλους, λειτούργησε ως σύμβολο της απολεσθείσας θηλυπρέπειας των προγόνων των Ρωμαίων, Τρώων, συμβάλλοντας στον επαναπροσδιορισμό της έμφυλης ταυτότητας του σύγχρονου ανθρώπου. Οι ανωτέρω παράγοντες συνέβαλαν στην αναθεώρηση των έμφυλων στερεοτύπων της πατριαρχικής κοινωνίας της Respublica και ως εκ τούτου συνιστούν σημαντική επιρροή στις εξεταζόμενες αφηγήσεις. Πιο συγκεκριμένα, στο επύλλιο του Οβιδίου Ίφις και Ιάνθη η Ίφις ούσα μεγαλωμένη ως άνδρας έχει υιοθετήσει το κοινωνικό φύλο του ανδρός, γεγονός το οποίο έρχεται σε σύγκρουση με την αμηχανία της, όταν συνειδητοποιεί τη βιολογική αδυναμία της να ολοκληρώσει τον έρωτα της με την Ιάνθη λόγω της έλλειψης ανδρικού μορίου. Η Ίφις δεν απεκδύεται του κοινωνικού της φύλου αλλά προσπαθεί να το εκπληρώσει, αδυνατεί όμως λόγω της θηλυκής της φύσης. Η διείσδυση είναι ο μοναδικός τρόπος ολοκλήρωσης της ερωτικής πράξης και οποιαδήποτε πράξη ξεφεύγει από αυτό τον κανόνα θεωρείται μη κανονική. Υπό αυτό το πρίσμα, και ύστερα από τη θαυμαστή επέμβαση της θεάς Ίσιδος, η Ίφις μεταμορφώνεται σε άνδρα για να μπορεί να ολοκληρώσει τον έρωτα της. Η αλλαγή της έμφυλης ταυτότητας του ήρωα συναντάται και στην ιστορία του Κατούλλου για τον Άττι. Ο Άττις όντας σε κατάσταση ένθεης μανίας αυτοευνουχίζεται χάνοντας, έτσι, την ταυτότητα τους ως έφηβος νέος και μετατρέπεται σε ευνούχο ακόλουθο της θεάς Κυβέλης. Ο ευνουχισμός είναι η αρχή μιας γενικευμένης εκθήλυνσης του Άττι και των συντρόφων του αφού πλέον δεν ανήκουν στο ανδρικό φύλο αλλά στο μεταίχμιο κλίνοντας περισσότερο προς το θηλυκό. Αξίζει να σημειωθεί ο αυτοευνουχισμός του Άττι και των συντρόφων συμβαίνει με σκοπό την αποφυγή του συζυγικού ζυγού και της επακόλουθης ενηλικίωσης, και σημαίνει την γενικότερη αποστροφή προς την ετεροφυλοφιλική σεξουαλική πράξη. Προσπάθεια αποφυγής της ετεροφυλοφιλικής πράξης συναντάται και στο επύλλιο Ερμαφρόδιτος και Σαλμακίδα του Οβιδίου. Αναλυτικότερα, το ερωτικό παιχνίδι εξελίσσεται με ανεστραμμένους τους ρόλους κυνηγού-θηράματος ανατρέποντας τα έμφυλα στερεότυπα. Τον ρόλο του κυνηγού τον οποίο ενσαρκώνει συνήθως ο άνδρας του ερωτικού παιχνιδιού, παίζει η Σαλμακίδα, η οποία, αφού θαυμάζει την ομορφιά του νεαρού, τον κυνηγά επιδιώκοντας την ερωτική επαφή. Αντίθετα, τον κατά τα σύγχρονα στερεότυπα θηλυκό ρόλο του θηράματος, κατέχει ο Ερμαφρόδιτος όντας το αντικείμενο του πόθου. Η αντίθεση επιτείνεται με τον βιασμό του Ερμαφρόδιτου από τη νύμφη και την απορρόφηση της από τον νεαρό ως τιμωρία για την προκλητική της συμπεριφορά. Τέλος, η παρούσα εργασία ολοκληρώνεται με αναφορά και ανάπτυξη της θεωρίας της σεξουαλικότητας του Freud και εφαρμογή αυτής στις τρεις αφηγήσεις.","In this paper, the issue of gender is examined in Ovid's gardens of Iphis and Ianthi (Met. 9.669-797), in the episode of Hermaphroditus and Salmacis (Met. 4.285-388) and in the story of Catullus about Attis, as recorded in Catullus’ poem 63. The erotic-elegiac element governs all three narratives and is expressed through the literary genre of Elegy. The woman in the elegy not only is surrounded by sensuality but holds a dominant role in the love game while the man is captive, subjet to the power of the woman. At the same time, a significant influence on the above narratives was the spread in Rome of Eastern religions, such as the cult of Cybele, which offer a prominent role to female deities. The retinue of the goddess by eunuchs, the Galli, functioned as a symbol of the lost femininity of the mythical ancestors of the Roman people, the Trojans, contributing to the redefinition of modern man's gender identity. The above factors contributed to the revision of the gender stereotypes of the patriarchal society of the Respublica and therefore exercise a significant influence on the narratives under consideration in this thesis. More specifically, in Ovid's account of Iphis and Ianthi, the (biologically) female Iphis, raised as a man, has adopted the social gender of a man, a fact which underwrites her embarrassment when she realizes her biological inability to consummate her love affair with Ianthi due to the lack of a penis. Iphis does not escape her social gender but tries to fulfill it, yet she fails due to her feminine physiology. Penetration is the only way to complete the love act and any act that deviates from this rule is considered irregular. In this light, Iphis must transform into a man in order to consummate her love; this is exactly what happens in the end of the story, following the miraculous intervention of the goddess Isis. The change of gender identity of the hero is also found in the story of Catullus’ Attis. Attis, being in a state of intense rage, castrates himself thus losing his identity as an adolescent youth and turns into a eunuch follower of the goddess Cybele. The castration is the beginning of an emasculation process that affects alike Attis and his companions, and as a result of which they occupy the gray area between genders leaning more towards the female. It is worth noting that the self-castration of Attis and his companions occurs in order to avoid the conjugal yoke and the subsequent coming of age, and signifies their general aversion to the heterosexual sexual act. An similar attempt to avoid the heterosexual act is also found in Ovid's story of Hermaphroditus and Salmacis. In this story, the love game builds on the reversal of roles of the hunter and the prey (the male, traditionally the hunter, in this story becomes the prey of the female), subverting gender stereotypes. The role of the hunter usually embodied by the man in the love game is played by Salmacis, who, after expressing her admiration for the youth's beauty, pursues him in pursuit of sexual intercourse. Along similar lines, the female role of prey is occupied by Hermaphroditus, being the object of desire, and completely unable to resist to the attack of the hunter/female. The contrast culminates on the rape of Hermaphroditus by the nymph, and concludes with the absorption of the female rapist by her male victim into one body, as punishment for her defiant behavior. The last section of this thesis is devoted to a brief study of Freud's theory of sexuality as it applies to the three aforenoted narratives."],"dc:identifier":["uoadl:3331946","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3331946"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Η προβληματική του φύλου στον Κάτουλλο, c. 63 και στα επύλλια του Οβιδίου, Ίφις και Ιάνθη (Μετ. 9.669-797) και Ερμαφρόδιτος και Σαλμακίδα (Μετ. 4.285-388)."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:43Z"}