{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3332083"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3332083","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παράδοση και ρήξεις στη δράση των προυχόντων της Πελοποννήσου, τα δύο πρώτα χρόνια της Επανάστασης του 1821.","abstract":"Κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, οι προύχοντες, ως άρχοντες των ελληνικών κοινοτήτων, αποτελούσαν μία τοπική ελίτ ενταγμένη στο οθωμανικό σύστημα διοίκησης. Συγκεκριμένα, στην Πελοπόννησο, τα χρόνια πριν την Επανάσταση, απέκτησαν δύναμη και πλούτο. Οι προύχοντες της Πελοποννήσου έχουν συχνά αντιμετωπισθεί αρνητικά από την ιστοριογραφία όσον αφορά τη στάση τους στην Επανάσταση. Ωστόσο, όντας διοικητική ελίτ και παρά τους όποιους ενδοιασμούς, συμμετείχαν ενεργά στην Επανάσταση. Εντάχθηκαν μαζικά στην Φιλική Εταιρεία, τη μυστική οργάνωση που προετοίμασε την Επανάσταση. Αξιοποιώντας τη διοικητική τους πείρα και τους παραδοσιακούς μηχανισμούς της εξουσίας τους, συντόνισαν το σχέδιο της Εταιρείας συνεισφέροντας σε αυτήν τόσο διοικητικά όσο και οικονομικά. Στο πλαίσιο αυτό, συνεργάσθηκαν με τους αρχηγούς των κλεφτών, τους οποίους είχαν καταδιώξει στο παρελθόν, ενώ, ως έναν βαθμό, παραμέρισαν και τους μεταξύ τους ανταγωνισμούς. Κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων χρόνων της Επανάστασης, ως πολιτικοί, αν και ήταν μία παραδοσιακή ελίτ, κάποιοι από αυτούς υιοθέτησαν φιλελεύθερες ιδέες. Αν και από τους ιστορικούς έχει τονισθεί κυρίως η πολιτική τους δράση, πολλοί προύχοντες ανέλαβαν στρατιωτικά καθήκοντα. Πέραν της στρατολόγησης οπλιτών, κάλυψαν με δικούς τους πόρους τις υλικές ανάγκες του πολέμου και, σε κάποιες περιπτώσεις, ηγήθηκαν οι ίδιοι ενόπλων σωμάτων. Σε κάποιες άλλες, υποτάχθηκαν στους οπλαρχηγούς. Τέλος, κάποιοι εξ αυτών, έδρασαν εκτός Πελοποννήσου έχοντας κατανοήσει την ανάγκη συνεργασίας όλων των περιοχών που συμμετείχαν στην Επανάσταση.","abstract_html":"Κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, οι προύχοντες, ως άρχοντες των ελληνικών κοινοτήτων, αποτελούσαν μία τοπική ελίτ ενταγμένη στο οθωμανικό σύστημα διοίκησης. Συγκεκριμένα, στην Πελοπόννησο, τα χρόνια πριν την Επανάσταση, απέκτησαν δύναμη και πλούτο. Οι προύχοντες της Πελοποννήσου έχουν συχνά αντιμετωπισθεί αρνητικά από την ιστοριογραφία όσον αφορά τη στάση τους στην Επανάσταση. Ωστόσο, όντας διοικητική ελίτ και παρά τους όποιους ενδοιασμούς, συμμετείχαν ενεργά στην Επανάσταση. Εντάχθηκαν μαζικά στην Φιλική Εταιρεία, τη μυστική οργάνωση που προετοίμασε την Επανάσταση. Αξιοποιώντας τη διοικητική τους πείρα και τους παραδοσιακούς μηχανισμούς της εξουσίας τους, συντόνισαν το σχέδιο της Εταιρείας συνεισφέροντας σε αυτήν τόσο διοικητικά όσο και οικονομικά. Στο πλαίσιο αυτό, συνεργάσθηκαν με τους αρχηγούς των κλεφτών, τους οποίους είχαν καταδιώξει στο παρελθόν, ενώ, ως έναν βαθμό, παραμέρισαν και τους μεταξύ τους ανταγωνισμούς. Κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων χρόνων της Επανάστασης, ως πολιτικοί, αν και ήταν μία παραδοσιακή ελίτ, κάποιοι από αυτούς υιοθέτησαν φιλελεύθερες ιδέες. Αν και από τους ιστορικούς έχει τονισθεί κυρίως η πολιτική τους δράση, πολλοί προύχοντες ανέλαβαν στρατιωτικά καθήκοντα. Πέραν της στρατολόγησης οπλιτών, κάλυψαν με δικούς τους πόρους τις υλικές ανάγκες του πολέμου και, σε κάποιες περιπτώσεις, ηγήθηκαν οι ίδιοι ενόπλων σωμάτων. Σε κάποιες άλλες, υποτάχθηκαν στους οπλαρχηγούς. Τέλος, κάποιοι εξ αυτών, έδρασαν εκτός Πελοποννήσου έχοντας κατανοήσει την ανάγκη συνεργασίας όλων των περιοχών που συμμετείχαν στην Επανάσταση.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλύβας Νεκτάριος","Kalyvas Nektarios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:43Z","subjects":["Ιστορία","History"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3332083"],"render_values":[{"text":"uoadl:3332083","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3332083","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3332083","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3332083","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλύβας Νεκτάριος","Kalyvas Nektarios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Ιστορία","History"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3332083","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3332083"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, οι προύχοντες, ως άρχοντες των ελληνικών κοινοτήτων, αποτελούσαν μία τοπική ελίτ ενταγμένη στο οθωμανικό σύστημα διοίκησης. Συγκεκριμένα, στην Πελοπόννησο, τα χρόνια πριν την Επανάσταση, απέκτησαν δύναμη και πλούτο. Οι προύχοντες της Πελοποννήσου έχουν συχνά αντιμετωπισθεί αρνητικά από την ιστοριογραφία όσον αφορά τη στάση τους στην Επανάσταση. Ωστόσο, όντας διοικητική ελίτ και παρά τους όποιους ενδοιασμούς, συμμετείχαν ενεργά στην Επανάσταση. Εντάχθηκαν μαζικά στην Φιλική Εταιρεία, τη μυστική οργάνωση που προετοίμασε την Επανάσταση. Αξιοποιώντας τη διοικητική τους πείρα και τους παραδοσιακούς μηχανισμούς της εξουσίας τους, συντόνισαν το σχέδιο της Εταιρείας συνεισφέροντας σε αυτήν τόσο διοικητικά όσο και οικονομικά. Στο πλαίσιο αυτό, συνεργάσθηκαν με τους αρχηγούς των κλεφτών, τους οποίους είχαν καταδιώξει στο παρελθόν, ενώ, ως έναν βαθμό, παραμέρισαν και τους μεταξύ τους ανταγωνισμούς. Κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων χρόνων της Επανάστασης, ως πολιτικοί, αν και ήταν μία παραδοσιακή ελίτ, κάποιοι από αυτούς υιοθέτησαν φιλελεύθερες ιδέες. Αν και από τους ιστορικούς έχει τονισθεί κυρίως η πολιτική τους δράση, πολλοί προύχοντες ανέλαβαν στρατιωτικά καθήκοντα. Πέραν της στρατολόγησης οπλιτών, κάλυψαν με δικούς τους πόρους τις υλικές ανάγκες του πολέμου και, σε κάποιες περιπτώσεις, ηγήθηκαν οι ίδιοι ενόπλων σωμάτων. Σε κάποιες άλλες, υποτάχθηκαν στους οπλαρχηγούς. Τέλος, κάποιοι εξ αυτών, έδρασαν εκτός Πελοποννήσου έχοντας κατανοήσει την ανάγκη συνεργασίας όλων των περιοχών που συμμετείχαν στην Επανάσταση.","During the Ottoman empire, the Greek communities’ leaders, the so-called “prouhondes”, were a local elite, integrated in the Ottoman ruling system. Specifically in Peloponnese, the years before the Greek Revolution, they evolved into a powerful and rich social team. This Peloponnesean elite has been often treated with negative aspects by the historiography, as far as its attitude towards the Revolution is concerned. However, constituting an administrative elite, and despite of some objections, they took an active part in the Revolution. They joined massively the “Filiki Etaireia”, the secret society that prepared the Revolution. Making use of their ruling experience and of the traditional ruling mechanisms, they co-ordinated the plan of the “Filiki Etaireia” contributing both administratively and financially. Under these circumstances, they co-operated with the arm chieftains, whom they had persecuted in the past, whereas, up to a point, they abandoned the previous competition among them. During the first two years of the Revolution, as politicians, despite being a traditional elite, some of them adopted liberal ideas. Although historians of the past have dealt mainly with their political action, many of them undertook military duties as well. Apart from recruiting soldiers, they covered with their own resources the needs of the war operations and, in some occasions, they led the local military forces. In others, they subdued to the chieftains. Finally, some of them, acted outside Peloponnese perceiving the necessity of the co-operation of all the regions that had taken part in the Revolution."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παράδοση και ρήξεις στη δράση των προυχόντων της Πελοποννήσου, τα δύο πρώτα χρόνια της Επανάστασης του 1821."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλύβας Νεκτάριος","Kalyvas Nektarios"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, οι προύχοντες, ως άρχοντες των ελληνικών κοινοτήτων, αποτελούσαν μία τοπική ελίτ ενταγμένη στο οθωμανικό σύστημα διοίκησης. Συγκεκριμένα, στην Πελοπόννησο, τα χρόνια πριν την Επανάσταση, απέκτησαν δύναμη και πλούτο. Οι προύχοντες της Πελοποννήσου έχουν συχνά αντιμετωπισθεί αρνητικά από την ιστοριογραφία όσον αφορά τη στάση τους στην Επανάσταση. Ωστόσο, όντας διοικητική ελίτ και παρά τους όποιους ενδοιασμούς, συμμετείχαν ενεργά στην Επανάσταση. Εντάχθηκαν μαζικά στην Φιλική Εταιρεία, τη μυστική οργάνωση που προετοίμασε την Επανάσταση. Αξιοποιώντας τη διοικητική τους πείρα και τους παραδοσιακούς μηχανισμούς της εξουσίας τους, συντόνισαν το σχέδιο της Εταιρείας συνεισφέροντας σε αυτήν τόσο διοικητικά όσο και οικονομικά. Στο πλαίσιο αυτό, συνεργάσθηκαν με τους αρχηγούς των κλεφτών, τους οποίους είχαν καταδιώξει στο παρελθόν, ενώ, ως έναν βαθμό, παραμέρισαν και τους μεταξύ τους ανταγωνισμούς. Κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων χρόνων της Επανάστασης, ως πολιτικοί, αν και ήταν μία παραδοσιακή ελίτ, κάποιοι από αυτούς υιοθέτησαν φιλελεύθερες ιδέες. Αν και από τους ιστορικούς έχει τονισθεί κυρίως η πολιτική τους δράση, πολλοί προύχοντες ανέλαβαν στρατιωτικά καθήκοντα. Πέραν της στρατολόγησης οπλιτών, κάλυψαν με δικούς τους πόρους τις υλικές ανάγκες του πολέμου και, σε κάποιες περιπτώσεις, ηγήθηκαν οι ίδιοι ενόπλων σωμάτων. Σε κάποιες άλλες, υποτάχθηκαν στους οπλαρχηγούς. Τέλος, κάποιοι εξ αυτών, έδρασαν εκτός Πελοποννήσου έχοντας κατανοήσει την ανάγκη συνεργασίας όλων των περιοχών που συμμετείχαν στην Επανάσταση.","During the Ottoman empire, the Greek communities’ leaders, the so-called “prouhondes”, were a local elite, integrated in the Ottoman ruling system. Specifically in Peloponnese, the years before the Greek Revolution, they evolved into a powerful and rich social team. This Peloponnesean elite has been often treated with negative aspects by the historiography, as far as its attitude towards the Revolution is concerned. However, constituting an administrative elite, and despite of some objections, they took an active part in the Revolution. They joined massively the “Filiki Etaireia”, the secret society that prepared the Revolution. Making use of their ruling experience and of the traditional ruling mechanisms, they co-ordinated the plan of the “Filiki Etaireia” contributing both administratively and financially. Under these circumstances, they co-operated with the arm chieftains, whom they had persecuted in the past, whereas, up to a point, they abandoned the previous competition among them. During the first two years of the Revolution, as politicians, despite being a traditional elite, some of them adopted liberal ideas. Although historians of the past have dealt mainly with their political action, many of them undertook military duties as well. Apart from recruiting soldiers, they covered with their own resources the needs of the war operations and, in some occasions, they led the local military forces. In others, they subdued to the chieftains. Finally, some of them, acted outside Peloponnese perceiving the necessity of the co-operation of all the regions that had taken part in the Revolution."],"dc:identifier":["uoadl:3332083","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3332083"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Ιστορία","History"],"dc:title":["Παράδοση και ρήξεις στη δράση των προυχόντων της Πελοποννήσου, τα δύο πρώτα χρόνια της Επανάστασης του 1821."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:43Z"}