{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3332228"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3332228","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Systemic review of the comparison of drug-eluting stents versus bare-metal stents for the management of femoropopliteal stenosis","abstract":"Στόχοι Η παρούσα μελέτη στοχεύει στη διεξαγωγή μιας επικαιροποιημένης συστηματικής ανασκόπησης τυχαιοποιημένων δοκιμών που ερευνούν τα αποτελέσματα της πρωτογενούς επαναγγείωσης με φαρμακοελευθερωτικό ενδονάρθηκα, σε σύγκριση με την επαναγγείωση με συμβατικούς μεταλλικούς ενδονάρθηκες σε ασθενείς με αθηρωματική νόσο του μηροϊγνυακού άξονα. Υπόβαθρο Την τελευταία δεκαετία, οι φαρμακοελευθερωτικοί ενδονάρθηκες έχουν εμφανιστεί ως ισοδύναμη ή ακόμα και πιο αποτελεσματική εναλλακτική θεραπεία σε σύγκριση με τους συμβατικούς μεταλλικούς ενδονάρθηκες για τη θεραπεία της συμπτωματικής αθηρωματικής νόσου του μηροϊγνυακού άξονα. Ωστόσο, οι τεκμηριωμένες ενδείξεις για τη σύγκριση των δύο διαφορετικών αυτών τύπων ενδοναρθήκων σε αυτό το αγγειακό πεδίο παραμένουν ελλιπείς. Μέθοδοι Σε αυτή την ανασκόπηση, έγινε αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων MEDLINE, Embase, Cochrane Reviews, Clinicaltrials.gov και Clinicaltrials EU σύμφωνα με τις οδηγίες του συστήματος PRISMA. Κριτήρια ένταξης των ασθενών στη μελέτη ήταν οι τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες, η αθηρωματική νόσος του μηροϊγνυακού άξονα και η συγκριτική μελέτη αποκλειστικά μεταξύ φαρμακοελευθερωτικών και μη ενδοναρθήκων. Από τις επιλεγμένες μελέτες, η εξαγωγή δεδομένων έλαβε χώρα με άξονα τα προκαθορισμένα θεματικά πεδία, όπως τύπος συσκευής, κριτήρια συμπερίληψης/αποκλεισμού, σημεία τερματισμού, δημογραφικά, λεπτομέρειες της επέμβασης, καθώς και άλλα χαρακτηριστικά της μελέτης. Χρησιμοποιήθηκε εργαλείο αξιολόγησης του κινδύνου συστηματικού σφάλματος για τις επιλεγμένες μελέτες (Cochrane tool). Αποτελέσματα Στην ανάλυση συμπεριλήφθηκαν πέντε μελέτες με 1227 συμμετέχοντες με μέση ηλικία 68 ετών, κατηγοριοποιημένους στα στάδια Rutherford 2, 3, 4, 5. Οι συμμετέχοντες κατανεμήθηκαν στην ομάδα των φαρμακοελευθερωτικών ενδοναρθήκων (736 συμμετέχοντες) και στην ομάδα συμβατικών μεταλλικών ενδοναρθήκων (488 συμμετέχοντες). Στις επιλεγμένες μελέτες, οι αθηρωματικές βλάβες της μηροϊγνυακής αρτηρίας με μήκος από μικρό έως μεσαίο (διάμεση 15 εκ.), αντιμετωπίστηκαν με έναν έως τρεις ενδονάρθηκες και παρακολουθήθηκαν για μέσο όρο 24 μήνες. Οι φαρμακοελευθερωτικοί ενδονάρθηκες παρουσίασαν καλύτερη διατήρηση της βατότητας και χαμηλότερα ποσοστά επεμβάσεων επαναγγείωσης σε σύγκριση με τους συμβατικούς μεταλλικούς ενδονάρθηκες, ωστόσο αυτή η υπεροχή δεν ήταν στατιστικά σημαντική και δεν σχετιζόταν με συγκεκριμένη κλινική επίδραση. Επιπλέον, οι εγγενείς περιορισμοί των τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών δυσχεραίνουν την ανάκτηση ασφαλών συμπερασμάτων. Συμπεράσματα Παρόλο που υπάρχει μια τάση προς την υπεροχή, κυρίως στα ποσοστά βατότητας, στη χρήση φαρμακοελευθερωτικών ενδοναρθήκων συγκριτικά με τους συμβατικούς μεταλλικούς ενδονάρθηκες για τη θεραπεία της συμπτωματικής αθηρωματικής νόσου του μηροϊγνυακού άξονα,, το μικρό μέγεθος του οφέλους, μαζί με την επιφύλαξη μέγιστης αποτελεσματικότητας σε μικρού μήκους βλάβες και το αυξημένο κόστος, δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την σύσταση της χρήσης φαρμακοελευθερωτικών ενδοναρθήκων ,ως πρώτης γραμμής θεραπεία της συμπτωματικής αθηρωματικής νόσου του μηροϊγνυακού άξονα.","abstract_html":"Στόχοι Η παρούσα μελέτη στοχεύει στη διεξαγωγή μιας επικαιροποιημένης συστηματικής ανασκόπησης τυχαιοποιημένων δοκιμών που ερευνούν τα αποτελέσματα της πρωτογενούς επαναγγείωσης με φαρμακοελευθερωτικό ενδονάρθηκα, σε σύγκριση με την επαναγγείωση με συμβατικούς μεταλλικούς ενδονάρθηκες σε ασθενείς με αθηρωματική νόσο του μηροϊγνυακού άξονα. Υπόβαθρο Την τελευταία δεκαετία, οι φαρμακοελευθερωτικοί ενδονάρθηκες έχουν εμφανιστεί ως ισοδύναμη ή ακόμα και πιο αποτελεσματική εναλλακτική θεραπεία σε σύγκριση με τους συμβατικούς μεταλλικούς ενδονάρθηκες για τη θεραπεία της συμπτωματικής αθηρωματικής νόσου του μηροϊγνυακού άξονα. Ωστόσο, οι τεκμηριωμένες ενδείξεις για τη σύγκριση των δύο διαφορετικών αυτών τύπων ενδοναρθήκων σε αυτό το αγγειακό πεδίο παραμένουν ελλιπείς. Μέθοδοι Σε αυτή την ανασκόπηση, έγινε αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων MEDLINE, Embase, Cochrane Reviews, Clinicaltrials.gov και Clinicaltrials EU σύμφωνα με τις οδηγίες του συστήματος PRISMA. Κριτήρια ένταξης των ασθενών στη μελέτη ήταν οι τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες, η αθηρωματική νόσος του μηροϊγνυακού άξονα και η συγκριτική μελέτη αποκλειστικά μεταξύ φαρμακοελευθερωτικών και μη ενδοναρθήκων. Από τις επιλεγμένες μελέτες, η εξαγωγή δεδομένων έλαβε χώρα με άξονα τα προκαθορισμένα θεματικά πεδία, όπως τύπος συσκευής, κριτήρια συμπερίληψης/αποκλεισμού, σημεία τερματισμού, δημογραφικά, λεπτομέρειες της επέμβασης, καθώς και άλλα χαρακτηριστικά της μελέτης. Χρησιμοποιήθηκε εργαλείο αξιολόγησης του κινδύνου συστηματικού σφάλματος για τις επιλεγμένες μελέτες (Cochrane tool). Αποτελέσματα Στην ανάλυση συμπεριλήφθηκαν πέντε μελέτες με 1227 συμμετέχοντες με μέση ηλικία 68 ετών, κατηγοριοποιημένους στα στάδια Rutherford 2, 3, 4, 5. Οι συμμετέχοντες κατανεμήθηκαν στην ομάδα των φαρμακοελευθερωτικών ενδοναρθήκων (736 συμμετέχοντες) και στην ομάδα συμβατικών μεταλλικών ενδοναρθήκων (488 συμμετέχοντες). Στις επιλεγμένες μελέτες, οι αθηρωματικές βλάβες της μηροϊγνυακής αρτηρίας με μήκος από μικρό έως μεσαίο (διάμεση 15 εκ.), αντιμετωπίστηκαν με έναν έως τρεις ενδονάρθηκες και παρακολουθήθηκαν για μέσο όρο 24 μήνες. Οι φαρμακοελευθερωτικοί ενδονάρθηκες παρουσίασαν καλύτερη διατήρηση της βατότητας και χαμηλότερα ποσοστά επεμβάσεων επαναγγείωσης σε σύγκριση με τους συμβατικούς μεταλλικούς ενδονάρθηκες, ωστόσο αυτή η υπεροχή δεν ήταν στατιστικά σημαντική και δεν σχετιζόταν με συγκεκριμένη κλινική επίδραση. Επιπλέον, οι εγγενείς περιορισμοί των τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών δυσχεραίνουν την ανάκτηση ασφαλών συμπερασμάτων. Συμπεράσματα Παρόλο που υπάρχει μια τάση προς την υπεροχή, κυρίως στα ποσοστά βατότητας, στη χρήση φαρμακοελευθερωτικών ενδοναρθήκων συγκριτικά με τους συμβατικούς μεταλλικούς ενδονάρθηκες για τη θεραπεία της συμπτωματικής αθηρωματικής νόσου του μηροϊγνυακού άξονα,, το μικρό μέγεθος του οφέλους, μαζί με την επιφύλαξη μέγιστης αποτελεσματικότητας σε μικρού μήκους βλάβες και το αυξημένο κόστος, δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την σύσταση της χρήσης φαρμακοελευθερωτικών ενδοναρθήκων ,ως πρώτης γραμμής θεραπεία της συμπτωματικής αθηρωματικής νόσου του μηροϊγνυακού άξονα.","abstract_has_math":false,"creators":["Αγγέλη Αικατερίνη","Angeli Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:45Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3332228"],"render_values":[{"text":"uoadl:3332228","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3332228","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3332228","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3332228","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αγγέλη Αικατερίνη","Angeli Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3332228","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3332228"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στόχοι Η παρούσα μελέτη στοχεύει στη διεξαγωγή μιας επικαιροποιημένης συστηματικής ανασκόπησης τυχαιοποιημένων δοκιμών που ερευνούν τα αποτελέσματα της πρωτογενούς επαναγγείωσης με φαρμακοελευθερωτικό ενδονάρθηκα, σε σύγκριση με την επαναγγείωση με συμβατικούς μεταλλικούς ενδονάρθηκες σε ασθενείς με αθηρωματική νόσο του μηροϊγνυακού άξονα. Υπόβαθρο Την τελευταία δεκαετία, οι φαρμακοελευθερωτικοί ενδονάρθηκες έχουν εμφανιστεί ως ισοδύναμη ή ακόμα και πιο αποτελεσματική εναλλακτική θεραπεία σε σύγκριση με τους συμβατικούς μεταλλικούς ενδονάρθηκες για τη θεραπεία της συμπτωματικής αθηρωματικής νόσου του μηροϊγνυακού άξονα. Ωστόσο, οι τεκμηριωμένες ενδείξεις για τη σύγκριση των δύο διαφορετικών αυτών τύπων ενδοναρθήκων σε αυτό το αγγειακό πεδίο παραμένουν ελλιπείς. Μέθοδοι Σε αυτή την ανασκόπηση, έγινε αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων MEDLINE, Embase, Cochrane Reviews, Clinicaltrials.gov και Clinicaltrials EU σύμφωνα με τις οδηγίες του συστήματος PRISMA. Κριτήρια ένταξης των ασθενών στη μελέτη ήταν οι τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες, η αθηρωματική νόσος του μηροϊγνυακού άξονα και η συγκριτική μελέτη αποκλειστικά μεταξύ φαρμακοελευθερωτικών και μη ενδοναρθήκων. Από τις επιλεγμένες μελέτες, η εξαγωγή δεδομένων έλαβε χώρα με άξονα τα προκαθορισμένα θεματικά πεδία, όπως τύπος συσκευής, κριτήρια συμπερίληψης/αποκλεισμού, σημεία τερματισμού, δημογραφικά, λεπτομέρειες της επέμβασης, καθώς και άλλα χαρακτηριστικά της μελέτης. Χρησιμοποιήθηκε εργαλείο αξιολόγησης του κινδύνου συστηματικού σφάλματος για τις επιλεγμένες μελέτες (Cochrane tool). Αποτελέσματα Στην ανάλυση συμπεριλήφθηκαν πέντε μελέτες με 1227 συμμετέχοντες με μέση ηλικία 68 ετών, κατηγοριοποιημένους στα στάδια Rutherford 2, 3, 4, 5. Οι συμμετέχοντες κατανεμήθηκαν στην ομάδα των φαρμακοελευθερωτικών ενδοναρθήκων (736 συμμετέχοντες) και στην ομάδα συμβατικών μεταλλικών ενδοναρθήκων (488 συμμετέχοντες). Στις επιλεγμένες μελέτες, οι αθηρωματικές βλάβες της μηροϊγνυακής αρτηρίας με μήκος από μικρό έως μεσαίο (διάμεση 15 εκ.), αντιμετωπίστηκαν με έναν έως τρεις ενδονάρθηκες και παρακολουθήθηκαν για μέσο όρο 24 μήνες. Οι φαρμακοελευθερωτικοί ενδονάρθηκες παρουσίασαν καλύτερη διατήρηση της βατότητας και χαμηλότερα ποσοστά επεμβάσεων επαναγγείωσης σε σύγκριση με τους συμβατικούς μεταλλικούς ενδονάρθηκες, ωστόσο αυτή η υπεροχή δεν ήταν στατιστικά σημαντική και δεν σχετιζόταν με συγκεκριμένη κλινική επίδραση. Επιπλέον, οι εγγενείς περιορισμοί των τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών δυσχεραίνουν την ανάκτηση ασφαλών συμπερασμάτων. Συμπεράσματα Παρόλο που υπάρχει μια τάση προς την υπεροχή, κυρίως στα ποσοστά βατότητας, στη χρήση φαρμακοελευθερωτικών ενδοναρθήκων συγκριτικά με τους συμβατικούς μεταλλικούς ενδονάρθηκες για τη θεραπεία της συμπτωματικής αθηρωματικής νόσου του μηροϊγνυακού άξονα,, το μικρό μέγεθος του οφέλους, μαζί με την επιφύλαξη μέγιστης αποτελεσματικότητας σε μικρού μήκους βλάβες και το αυξημένο κόστος, δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την σύσταση της χρήσης φαρμακοελευθερωτικών ενδοναρθήκων ,ως πρώτης γραμμής θεραπεία της συμπτωματικής αθηρωματικής νόσου του μηροϊγνυακού άξονα.","Objectives This study aims to undertake an updated meta-analysis of randomized trials investigating the outcomes of revascularization with primary drug-eluting stenting compared to bare metal stenting in patients with atherosclerotic disease of femoropopliteal axis. Background In the last decade, drug-eluting stents (DESs) emerge as an equivalent or even as a more efficient alternative compared with bare-metal stents (BMSs) for the treatment of symptomatic femoropopliteal atherosclerotic disease. However, evidence on the comparison of DES to BMS placement in this vascular territory still remains uncertain. Methods In this review, MEDLINE, Embase, Cochrane Reviews, Clinicaltrials.gov and Clinicaltrials EU were searched according PRISMA guidelines. Inclusion criteria were RCT’s, femoropopliteal atherosclerotic disease and comparative study of DES vs BMS. From the selected studies, data extraction was guided by predefined thematic domains, as type of device, inclusion/exclusion criteria, endpoints, demographic, procedural and other study characteristics. The risk of bias tool was figured for the selected studies. Results Five studies recruiting 1227 participants of a mean age of 68 years, classified to Rutherford 2,3,4,5 stages, were included in the analysis. The participants were distributed to DES group (736 participants) and to BMS group (488 participants). In the selected studies, femoropopliteal atherosclerotic lesions of short to intermediate length (median 15cm), were treated with up to three stents and followed up for a median of 24 months. DES presented better patency and lower revascularization rates compared to BMS, however this superiority was not statistically significant and not related to concrete clinical impact. In addition, the inherent limitations of the RCT’s hamper the extraction of safe conclusions. Conclusions Although there is a trend towards superiority, mostly in patency rates, in the use of DES compared to BMS for the treatment of femoropopliteal axis, the small magnitude of the benefit along with the constraint of the maximum efficacy in short lesions and the increase cost, cannot justify the recommendation of DES use as a first line treatment of symptomatic femoropopliteal atherosclerotic disease."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Systemic review of the comparison of drug-eluting stents versus bare-metal stents for the management of femoropopliteal stenosis"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αγγέλη Αικατερίνη","Angeli Aikaterini"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Στόχοι Η παρούσα μελέτη στοχεύει στη διεξαγωγή μιας επικαιροποιημένης συστηματικής ανασκόπησης τυχαιοποιημένων δοκιμών που ερευνούν τα αποτελέσματα της πρωτογενούς επαναγγείωσης με φαρμακοελευθερωτικό ενδονάρθηκα, σε σύγκριση με την επαναγγείωση με συμβατικούς μεταλλικούς ενδονάρθηκες σε ασθενείς με αθηρωματική νόσο του μηροϊγνυακού άξονα. Υπόβαθρο Την τελευταία δεκαετία, οι φαρμακοελευθερωτικοί ενδονάρθηκες έχουν εμφανιστεί ως ισοδύναμη ή ακόμα και πιο αποτελεσματική εναλλακτική θεραπεία σε σύγκριση με τους συμβατικούς μεταλλικούς ενδονάρθηκες για τη θεραπεία της συμπτωματικής αθηρωματικής νόσου του μηροϊγνυακού άξονα. Ωστόσο, οι τεκμηριωμένες ενδείξεις για τη σύγκριση των δύο διαφορετικών αυτών τύπων ενδοναρθήκων σε αυτό το αγγειακό πεδίο παραμένουν ελλιπείς. Μέθοδοι Σε αυτή την ανασκόπηση, έγινε αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων MEDLINE, Embase, Cochrane Reviews, Clinicaltrials.gov και Clinicaltrials EU σύμφωνα με τις οδηγίες του συστήματος PRISMA. Κριτήρια ένταξης των ασθενών στη μελέτη ήταν οι τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες, η αθηρωματική νόσος του μηροϊγνυακού άξονα και η συγκριτική μελέτη αποκλειστικά μεταξύ φαρμακοελευθερωτικών και μη ενδοναρθήκων. Από τις επιλεγμένες μελέτες, η εξαγωγή δεδομένων έλαβε χώρα με άξονα τα προκαθορισμένα θεματικά πεδία, όπως τύπος συσκευής, κριτήρια συμπερίληψης/αποκλεισμού, σημεία τερματισμού, δημογραφικά, λεπτομέρειες της επέμβασης, καθώς και άλλα χαρακτηριστικά της μελέτης. Χρησιμοποιήθηκε εργαλείο αξιολόγησης του κινδύνου συστηματικού σφάλματος για τις επιλεγμένες μελέτες (Cochrane tool). Αποτελέσματα Στην ανάλυση συμπεριλήφθηκαν πέντε μελέτες με 1227 συμμετέχοντες με μέση ηλικία 68 ετών, κατηγοριοποιημένους στα στάδια Rutherford 2, 3, 4, 5. Οι συμμετέχοντες κατανεμήθηκαν στην ομάδα των φαρμακοελευθερωτικών ενδοναρθήκων (736 συμμετέχοντες) και στην ομάδα συμβατικών μεταλλικών ενδοναρθήκων (488 συμμετέχοντες). Στις επιλεγμένες μελέτες, οι αθηρωματικές βλάβες της μηροϊγνυακής αρτηρίας με μήκος από μικρό έως μεσαίο (διάμεση 15 εκ.), αντιμετωπίστηκαν με έναν έως τρεις ενδονάρθηκες και παρακολουθήθηκαν για μέσο όρο 24 μήνες. Οι φαρμακοελευθερωτικοί ενδονάρθηκες παρουσίασαν καλύτερη διατήρηση της βατότητας και χαμηλότερα ποσοστά επεμβάσεων επαναγγείωσης σε σύγκριση με τους συμβατικούς μεταλλικούς ενδονάρθηκες, ωστόσο αυτή η υπεροχή δεν ήταν στατιστικά σημαντική και δεν σχετιζόταν με συγκεκριμένη κλινική επίδραση. Επιπλέον, οι εγγενείς περιορισμοί των τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών δυσχεραίνουν την ανάκτηση ασφαλών συμπερασμάτων. Συμπεράσματα Παρόλο που υπάρχει μια τάση προς την υπεροχή, κυρίως στα ποσοστά βατότητας, στη χρήση φαρμακοελευθερωτικών ενδοναρθήκων συγκριτικά με τους συμβατικούς μεταλλικούς ενδονάρθηκες για τη θεραπεία της συμπτωματικής αθηρωματικής νόσου του μηροϊγνυακού άξονα,, το μικρό μέγεθος του οφέλους, μαζί με την επιφύλαξη μέγιστης αποτελεσματικότητας σε μικρού μήκους βλάβες και το αυξημένο κόστος, δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την σύσταση της χρήσης φαρμακοελευθερωτικών ενδοναρθήκων ,ως πρώτης γραμμής θεραπεία της συμπτωματικής αθηρωματικής νόσου του μηροϊγνυακού άξονα.","Objectives This study aims to undertake an updated meta-analysis of randomized trials investigating the outcomes of revascularization with primary drug-eluting stenting compared to bare metal stenting in patients with atherosclerotic disease of femoropopliteal axis. Background In the last decade, drug-eluting stents (DESs) emerge as an equivalent or even as a more efficient alternative compared with bare-metal stents (BMSs) for the treatment of symptomatic femoropopliteal atherosclerotic disease. However, evidence on the comparison of DES to BMS placement in this vascular territory still remains uncertain. Methods In this review, MEDLINE, Embase, Cochrane Reviews, Clinicaltrials.gov and Clinicaltrials EU were searched according PRISMA guidelines. Inclusion criteria were RCT’s, femoropopliteal atherosclerotic disease and comparative study of DES vs BMS. From the selected studies, data extraction was guided by predefined thematic domains, as type of device, inclusion/exclusion criteria, endpoints, demographic, procedural and other study characteristics. The risk of bias tool was figured for the selected studies. Results Five studies recruiting 1227 participants of a mean age of 68 years, classified to Rutherford 2,3,4,5 stages, were included in the analysis. The participants were distributed to DES group (736 participants) and to BMS group (488 participants). In the selected studies, femoropopliteal atherosclerotic lesions of short to intermediate length (median 15cm), were treated with up to three stents and followed up for a median of 24 months. DES presented better patency and lower revascularization rates compared to BMS, however this superiority was not statistically significant and not related to concrete clinical impact. In addition, the inherent limitations of the RCT’s hamper the extraction of safe conclusions. Conclusions Although there is a trend towards superiority, mostly in patency rates, in the use of DES compared to BMS for the treatment of femoropopliteal axis, the small magnitude of the benefit along with the constraint of the maximum efficacy in short lesions and the increase cost, cannot justify the recommendation of DES use as a first line treatment of symptomatic femoropopliteal atherosclerotic disease."],"dc:identifier":["uoadl:3332228","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3332228"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Systemic review of the comparison of drug-eluting stents versus bare-metal stents for the management of femoropopliteal stenosis"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:45Z"}