{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3332396"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3332396","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση των ανικανοποίητων αναγκών υγείας στα πλαίσια της Εθνικής Μελέτης Νοσηρότητας και Παραγόντων Κινδύνου (ΕΜΕΝΟ)","abstract":"Εισαγωγή: Στα πλαίσια της Εθνικής Μελέτης Νοσηρότητας και παραγόντων κινδύνου, Ε.ΜΕ.ΝΟ., συλλέχθηκαν δημογραφικά και περιβαλλοντικά δεδομένα, με στόχο την μελέτη του επιπολασμού διαφόρων νοσημάτων στον ενήλικο ελληνικό πληθυσμό, την εκτίμηση της χρήσης μέτρων πρόληψης την διερεύνηση και αξιολόγηση του συστήματος υγείας. Αξιοποιώντας αυτά τα δεδομένα, σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η μελέτη των ήδη γνωστών παραγόντων που επηρεάζουν σημαντικά την πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, σε συνδυασμό με την απόσταση κατοικίας κάθε ατόμου από το πλησιέστερο δημόσιο νοσοκομείο. Μέθοδοι: Τα δεδομένα προήλθαν από το προτυποιημένο ερωτηματολόγιο της συγχρονικής έρευνας υγείας Ε.ΜΕ.ΝΟ. που πραγματοποιήθηκε το 2014-2016. Το δείγμα συλλέχθηκε με πολυσταδιακή στρωματοποιημένη δειγματοληψία και σταθμίστηκαν ώστε να μην υπάρχει υπερ-εκπροσώπηση κάποιας περιοχής (δειγματοληπτικό βάρος) και να είναι αντιπροσωπευτικά του ελληνικού πληθυσμού ως προς το φύλο και την ηλικία (εκ των υστέρων στρωματοποίηση). Το τελικό δείγμα συμπεριλάμβανε ενήλικους που είχαν πλήρη στοιχεία φύλου, ηλικίας και διεύθυνσης κατοικίας. Η απόσταση της κατοικίας κάθε ατόμου από το πλησιέστερο δημόσιο νοσοκομείο υπολογίστηκε μέσω του προγράμματος γεωκωδικοποίησης QGIS με τη μέθοδο του «πλησιέστερου γείτονα». Για την αντιμετώπιση των ελλειπουσών τιμών χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος πολλαπλών αντικαταστάσεων με αλυσιδωτές εξισώσεις (MICE). Τέλος, οι αναλύσεις έγιναν χρησιμοποιώντας απλή λογιστική παλινδρόμηση με μεταβλητή έκβασης την απάντηση στην ερώτηση «Υπήρξε κατά τη διάρκεια των τελευταίων 12 μηνών κάποια περίπτωση, κατά την οποία κατά τη γνώμη σας πραγματικά χρειαζόσασταν ιατρική εξέταση ή θεραπεία και δεν την είχατε;», καθώς και κατηγορική (ordinal) και πολυωνυμική (multinomial) παλινδρόμηση. Αποτελέσματα: Συμμετείχαν 5905 ενήλικα άτομα [μέση ηλικία 53,9 έτη (SD=17,8 έτη), 49% άντρες]. Η απόσταση από την δομή ενδιαφέροντος διέφερε σημαντικά ανάλογα με την περιφερειακή ενότητα [διάμεση τιμή=4,6 χλμ, ενδ.εύρος (2- 15,8)]. Επιβαρυντικοί βρέθηκαν οι παράγοντες του φύλου, με τις γυναίκες να έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο σε σχέση με τους άντρες (OR=1.42, 95% ΔΕ:1.2-1.7), της πολυνοσηρότητας, καθώς όσοι έχουν ένα χρόνιο νόσημα έχουν 40% μεγαλύτερο odds δυσκολίας στην πρόσβαση σε σχέση με αυτούς που δεν έχουν κανένα (OR=1.40, 95% ΔΕ:1.10-1.8), ενώ όσοι έχουν από δύο και πάνω έχουν σχεδόν διπλάσιο odds κινδύνου σε σχέση με αυτούς που δεν έχουν κανένα (OR=1.95, 95% ΔΕ:1.5-2.5). Η ηλικία πριν τα 50 έτη ήταν επιβαρυντική, αφού για κάθε μονάδα αύξησης της ηλικίας υπάρχει 1% μεγαλύτερο odds να αντιμετωπιστεί πρόβλημα πρόσβασης, ενώ μετά την ηλικία των 50 το odds είναι μειωμένο κατά 6%. Προστατευτικοί προέκυψαν οι παράγοντες του εισοδήματος, του εκπαιδευτικού επιπέδου και της ελληνικής εθνικότητας. Όσο καλύτερο είναι το εκπαιδευτικό επίπεδο ενός ατόμου, τόσο πιο προστατευμένος είναι, καθώς σε σχέση με όσους έχουν το πολύ πρωτοβάθμια εκπαίδευση, αυτοί που έχουν ξεπεράσει την λυκειακή εκπαίδευση έχουν 20% μειωμένο odds (OR=0.8, 95% ΔΕ:0.7-0.99), ενώ όσοι έχουν συνεχίσει στην ανώτατη εκπαίδευση έχουν σχεδόν 40% μειωμένο κίνδυνο (OR=0.57, 95% ΔΕ:0.4-0.8). Για όσους έχουν οικογενειακό εισόδημα από 900- 1700 ευρώ μειώνεται η δυσκολία πρόσβασης κατά 35% σε σχέση με όσους έχουν μέχρι 900 ευρώ (OR=0.65, 95% ΔΕ:0.5-0.8), ενώ για όσους έχουν οικογενειακό εισόδημα μεγαλύτερο των 1700 ευρώ μειώνεται η δυσκολία πρόσβασης κατά 45% (σε σχέση με όσους έχουν μέχρι 900 ευρώ, OR=0.54, 95% ΔΕ:0.4-0.7). Επιπλέον, οι Έλληνες έχουν σημαντικά ευκολότερη πρόσβαση σε σχέση με τα άτομα άλλης καταγωγής (OR=0.58 95% ΔΕ:0.4-0.8). Σημαντικό είναι ότι ο παράγοντας της απόστασης ήταν και αυτός προστατευτικός, καθώς για κάθε αύξηση ενός χιλιομέτρου το odds δυσκολίας στην πρόσβαση είναι ελαττωμένο κατά 1%. Τα αποτελέσματα δεν άλλαξαν ακόμα και μετά την ανάλυση ευαισθησίας στην οποία συμπεριλήφθηκαν μόνο τα άτομα που είχαν συμπληρωμένες τιμές στις μεταβλητές ενδιαφέροντος. Στον έλεγχο για τη διαφοροποίηση των ατόμων που χρειάστηκαν και είτε είχαν είτε όχι την απαραίτητη περίθαλψη/ θεραπεία βρέθηκε ότι πιο πιθανό να χρειαστούν τις υπηρεσίες (και να εξυπηρετηθούν) όσοι πάσχουν από χρόνια νοσήματα, ενώ είναι προστατευτικός ο ρόλος του επιπέδου εκπαίδευσης. Για αυτούς που είχαν ανικανοποίητες ανάγκες τα αποτελέσματα στην ίδια κατεύθυνση με τη σύγκριση όσων χρειάστηκαν πρόσβαση και δεν την είχαν σε σχέση με όσους την είχαν, απλά ήταν ακόμα πιο επιβαρυντικός ο ρόλος της πολυνοσηρότητας. Τέλος, σχετικά με την αξιολόγηση των υπηρεσιών υγείας, ανάμεσα σε όσους τις χρησιμοποίησαν, το 21% δηλώνει ότι δεν είχε την απαραίτητη περίθαλψη (εξέταση, θεραπεία) όταν την χρειάστηκε, το 8-14% χαρακτηρίζει την εξυπηρέτηση στις δημόσιες υπηρεσίες υγείας από κακή έως πολύ κακή, ενώ φαίνεται να μην υπάρχει βελτίωση σε σχέση με τα προηγούμενα έτη. Αυτό, οφείλεται τόσο στους δημογραφικούς και κοινωνικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν, όσο και στις κατηγορίες φραγμών: προσβασιμότητας, διαθεσιμότητας και αποδοχής. Συμπεράσματα: Τα κοινωνικο-οικονομικά χαρακτηριστικά εξακολουθούν να εντείνουν τις ανισότητες στον τομέα της υγείας. Συγκεκριμένα πιο επιβαρυμένοι είναι οι χαμηλόμισθοι, τα άτομα με χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης, αυτοί με χρόνια νοσήματα, καθώς και οι γυναίκες. Η πιθανότητα αντιμετώπισης ανικανοποίητων αναγκών φάνηκε ότι είναι πιο αυξημένη στις περιοχές όπου η απόσταση από το πλησιέστερο δημόσιο νοσοκομείο είναι μικρότερη. Αυτό συμβαίνει κυρίως στην Αττική, άρα η πιθανότητα είναι αυξημένη διότι βρέθηκε ότι στην Αττική είναι πιο έντονα και τα εμπόδια προσβασιμότητας, διαθεσιμότητας και αποδοχής. Σε κάθε περίπτωση, είναι αναγκαίο να μελετηθεί παραπάνω ο παράγοντας της απόστασης τόσο από τα δημόσια νοσοκομεία, όσο και από τις υπόλοιπες δομές υγείας, καθώς επίσης να γίνει και ένας διαχωρισμός των αναγκών πρόσβασης, ώστε να εντοπιστούν οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και να υπάρξει ένας σχεδιασμός πολιτικής της υγείας με κέντρο αυτές.","abstract_html":"Εισαγωγή: Στα πλαίσια της Εθνικής Μελέτης Νοσηρότητας και παραγόντων κινδύνου, Ε.ΜΕ.ΝΟ., συλλέχθηκαν δημογραφικά και περιβαλλοντικά δεδομένα, με στόχο την μελέτη του επιπολασμού διαφόρων νοσημάτων στον ενήλικο ελληνικό πληθυσμό, την εκτίμηση της χρήσης μέτρων πρόληψης την διερεύνηση και αξιολόγηση του συστήματος υγείας. Αξιοποιώντας αυτά τα δεδομένα, σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η μελέτη των ήδη γνωστών παραγόντων που επηρεάζουν σημαντικά την πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, σε συνδυασμό με την απόσταση κατοικίας κάθε ατόμου από το πλησιέστερο δημόσιο νοσοκομείο. Μέθοδοι: Τα δεδομένα προήλθαν από το προτυποιημένο ερωτηματολόγιο της συγχρονικής έρευνας υγείας Ε.ΜΕ.ΝΟ. που πραγματοποιήθηκε το 2014-2016. Το δείγμα συλλέχθηκε με πολυσταδιακή στρωματοποιημένη δειγματοληψία και σταθμίστηκαν ώστε να μην υπάρχει υπερ-εκπροσώπηση κάποιας περιοχής (δειγματοληπτικό βάρος) και να είναι αντιπροσωπευτικά του ελληνικού πληθυσμού ως προς το φύλο και την ηλικία (εκ των υστέρων στρωματοποίηση). Το τελικό δείγμα συμπεριλάμβανε ενήλικους που είχαν πλήρη στοιχεία φύλου, ηλικίας και διεύθυνσης κατοικίας. Η απόσταση της κατοικίας κάθε ατόμου από το πλησιέστερο δημόσιο νοσοκομείο υπολογίστηκε μέσω του προγράμματος γεωκωδικοποίησης QGIS με τη μέθοδο του «πλησιέστερου γείτονα». Για την αντιμετώπιση των ελλειπουσών τιμών χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος πολλαπλών αντικαταστάσεων με αλυσιδωτές εξισώσεις (MICE). Τέλος, οι αναλύσεις έγιναν χρησιμοποιώντας απλή λογιστική παλινδρόμηση με μεταβλητή έκβασης την απάντηση στην ερώτηση «Υπήρξε κατά τη διάρκεια των τελευταίων 12 μηνών κάποια περίπτωση, κατά την οποία κατά τη γνώμη σας πραγματικά χρειαζόσασταν ιατρική εξέταση ή θεραπεία και δεν την είχατε;», καθώς και κατηγορική (ordinal) και πολυωνυμική (multinomial) παλινδρόμηση. Αποτελέσματα: Συμμετείχαν 5905 ενήλικα άτομα [μέση ηλικία 53,9 έτη (SD=17,8 έτη), 49% άντρες]. Η απόσταση από την δομή ενδιαφέροντος διέφερε σημαντικά ανάλογα με την περιφερειακή ενότητα [διάμεση τιμή=4,6 χλμ, ενδ.εύρος (2- 15,8)]. Επιβαρυντικοί βρέθηκαν οι παράγοντες του φύλου, με τις γυναίκες να έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο σε σχέση με τους άντρες (OR=1.42, 95% ΔΕ:1.2-1.7), της πολυνοσηρότητας, καθώς όσοι έχουν ένα χρόνιο νόσημα έχουν 40% μεγαλύτερο odds δυσκολίας στην πρόσβαση σε σχέση με αυτούς που δεν έχουν κανένα (OR=1.40, 95% ΔΕ:1.10-1.8), ενώ όσοι έχουν από δύο και πάνω έχουν σχεδόν διπλάσιο odds κινδύνου σε σχέση με αυτούς που δεν έχουν κανένα (OR=1.95, 95% ΔΕ:1.5-2.5). Η ηλικία πριν τα 50 έτη ήταν επιβαρυντική, αφού για κάθε μονάδα αύξησης της ηλικίας υπάρχει 1% μεγαλύτερο odds να αντιμετωπιστεί πρόβλημα πρόσβασης, ενώ μετά την ηλικία των 50 το odds είναι μειωμένο κατά 6%. Προστατευτικοί προέκυψαν οι παράγοντες του εισοδήματος, του εκπαιδευτικού επιπέδου και της ελληνικής εθνικότητας. Όσο καλύτερο είναι το εκπαιδευτικό επίπεδο ενός ατόμου, τόσο πιο προστατευμένος είναι, καθώς σε σχέση με όσους έχουν το πολύ πρωτοβάθμια εκπαίδευση, αυτοί που έχουν ξεπεράσει την λυκειακή εκπαίδευση έχουν 20% μειωμένο odds (OR=0.8, 95% ΔΕ:0.7-0.99), ενώ όσοι έχουν συνεχίσει στην ανώτατη εκπαίδευση έχουν σχεδόν 40% μειωμένο κίνδυνο (OR=0.57, 95% ΔΕ:0.4-0.8). Για όσους έχουν οικογενειακό εισόδημα από 900- 1700 ευρώ μειώνεται η δυσκολία πρόσβασης κατά 35% σε σχέση με όσους έχουν μέχρι 900 ευρώ (OR=0.65, 95% ΔΕ:0.5-0.8), ενώ για όσους έχουν οικογενειακό εισόδημα μεγαλύτερο των 1700 ευρώ μειώνεται η δυσκολία πρόσβασης κατά 45% (σε σχέση με όσους έχουν μέχρι 900 ευρώ, OR=0.54, 95% ΔΕ:0.4-0.7). Επιπλέον, οι Έλληνες έχουν σημαντικά ευκολότερη πρόσβαση σε σχέση με τα άτομα άλλης καταγωγής (OR=0.58 95% ΔΕ:0.4-0.8). Σημαντικό είναι ότι ο παράγοντας της απόστασης ήταν και αυτός προστατευτικός, καθώς για κάθε αύξηση ενός χιλιομέτρου το odds δυσκολίας στην πρόσβαση είναι ελαττωμένο κατά 1%. Τα αποτελέσματα δεν άλλαξαν ακόμα και μετά την ανάλυση ευαισθησίας στην οποία συμπεριλήφθηκαν μόνο τα άτομα που είχαν συμπληρωμένες τιμές στις μεταβλητές ενδιαφέροντος. Στον έλεγχο για τη διαφοροποίηση των ατόμων που χρειάστηκαν και είτε είχαν είτε όχι την απαραίτητη περίθαλψη/ θεραπεία βρέθηκε ότι πιο πιθανό να χρειαστούν τις υπηρεσίες (και να εξυπηρετηθούν) όσοι πάσχουν από χρόνια νοσήματα, ενώ είναι προστατευτικός ο ρόλος του επιπέδου εκπαίδευσης. Για αυτούς που είχαν ανικανοποίητες ανάγκες τα αποτελέσματα στην ίδια κατεύθυνση με τη σύγκριση όσων χρειάστηκαν πρόσβαση και δεν την είχαν σε σχέση με όσους την είχαν, απλά ήταν ακόμα πιο επιβαρυντικός ο ρόλος της πολυνοσηρότητας. Τέλος, σχετικά με την αξιολόγηση των υπηρεσιών υγείας, ανάμεσα σε όσους τις χρησιμοποίησαν, το 21% δηλώνει ότι δεν είχε την απαραίτητη περίθαλψη (εξέταση, θεραπεία) όταν την χρειάστηκε, το 8-14% χαρακτηρίζει την εξυπηρέτηση στις δημόσιες υπηρεσίες υγείας από κακή έως πολύ κακή, ενώ φαίνεται να μην υπάρχει βελτίωση σε σχέση με τα προηγούμενα έτη. Αυτό, οφείλεται τόσο στους δημογραφικούς και κοινωνικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν, όσο και στις κατηγορίες φραγμών: προσβασιμότητας, διαθεσιμότητας και αποδοχής. Συμπεράσματα: Τα κοινωνικο-οικονομικά χαρακτηριστικά εξακολουθούν να εντείνουν τις ανισότητες στον τομέα της υγείας. Συγκεκριμένα πιο επιβαρυμένοι είναι οι χαμηλόμισθοι, τα άτομα με χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης, αυτοί με χρόνια νοσήματα, καθώς και οι γυναίκες. Η πιθανότητα αντιμετώπισης ανικανοποίητων αναγκών φάνηκε ότι είναι πιο αυξημένη στις περιοχές όπου η απόσταση από το πλησιέστερο δημόσιο νοσοκομείο είναι μικρότερη. Αυτό συμβαίνει κυρίως στην Αττική, άρα η πιθανότητα είναι αυξημένη διότι βρέθηκε ότι στην Αττική είναι πιο έντονα και τα εμπόδια προσβασιμότητας, διαθεσιμότητας και αποδοχής. Σε κάθε περίπτωση, είναι αναγκαίο να μελετηθεί παραπάνω ο παράγοντας της απόστασης τόσο από τα δημόσια νοσοκομεία, όσο και από τις υπόλοιπες δομές υγείας, καθώς επίσης να γίνει και ένας διαχωρισμός των αναγκών πρόσβασης, ώστε να εντοπιστούν οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και να υπάρξει ένας σχεδιασμός πολιτικής της υγείας με κέντρο αυτές.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλογήρου Αλεξάνδρα","Kalogirou Alexandra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:45Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3332396"],"render_values":[{"text":"uoadl:3332396","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3332396","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3332396","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3332396","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλογήρου Αλεξάνδρα","Kalogirou Alexandra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3332396","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3332396"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Στα πλαίσια της Εθνικής Μελέτης Νοσηρότητας και παραγόντων κινδύνου, Ε.ΜΕ.ΝΟ., συλλέχθηκαν δημογραφικά και περιβαλλοντικά δεδομένα, με στόχο την μελέτη του επιπολασμού διαφόρων νοσημάτων στον ενήλικο ελληνικό πληθυσμό, την εκτίμηση της χρήσης μέτρων πρόληψης την διερεύνηση και αξιολόγηση του συστήματος υγείας. Αξιοποιώντας αυτά τα δεδομένα, σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η μελέτη των ήδη γνωστών παραγόντων που επηρεάζουν σημαντικά την πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, σε συνδυασμό με την απόσταση κατοικίας κάθε ατόμου από το πλησιέστερο δημόσιο νοσοκομείο. Μέθοδοι: Τα δεδομένα προήλθαν από το προτυποιημένο ερωτηματολόγιο της συγχρονικής έρευνας υγείας Ε.ΜΕ.ΝΟ. που πραγματοποιήθηκε το 2014-2016. Το δείγμα συλλέχθηκε με πολυσταδιακή στρωματοποιημένη δειγματοληψία και σταθμίστηκαν ώστε να μην υπάρχει υπερ-εκπροσώπηση κάποιας περιοχής (δειγματοληπτικό βάρος) και να είναι αντιπροσωπευτικά του ελληνικού πληθυσμού ως προς το φύλο και την ηλικία (εκ των υστέρων στρωματοποίηση). Το τελικό δείγμα συμπεριλάμβανε ενήλικους που είχαν πλήρη στοιχεία φύλου, ηλικίας και διεύθυνσης κατοικίας. Η απόσταση της κατοικίας κάθε ατόμου από το πλησιέστερο δημόσιο νοσοκομείο υπολογίστηκε μέσω του προγράμματος γεωκωδικοποίησης QGIS με τη μέθοδο του «πλησιέστερου γείτονα». Για την αντιμετώπιση των ελλειπουσών τιμών χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος πολλαπλών αντικαταστάσεων με αλυσιδωτές εξισώσεις (MICE). Τέλος, οι αναλύσεις έγιναν χρησιμοποιώντας απλή λογιστική παλινδρόμηση με μεταβλητή έκβασης την απάντηση στην ερώτηση «Υπήρξε κατά τη διάρκεια των τελευταίων 12 μηνών κάποια περίπτωση, κατά την οποία κατά τη γνώμη σας πραγματικά χρειαζόσασταν ιατρική εξέταση ή θεραπεία και δεν την είχατε;», καθώς και κατηγορική (ordinal) και πολυωνυμική (multinomial) παλινδρόμηση. Αποτελέσματα: Συμμετείχαν 5905 ενήλικα άτομα [μέση ηλικία 53,9 έτη (SD=17,8 έτη), 49% άντρες]. Η απόσταση από την δομή ενδιαφέροντος διέφερε σημαντικά ανάλογα με την περιφερειακή ενότητα [διάμεση τιμή=4,6 χλμ, ενδ.εύρος (2- 15,8)]. Επιβαρυντικοί βρέθηκαν οι παράγοντες του φύλου, με τις γυναίκες να έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο σε σχέση με τους άντρες (OR=1.42, 95% ΔΕ:1.2-1.7), της πολυνοσηρότητας, καθώς όσοι έχουν ένα χρόνιο νόσημα έχουν 40% μεγαλύτερο odds δυσκολίας στην πρόσβαση σε σχέση με αυτούς που δεν έχουν κανένα (OR=1.40, 95% ΔΕ:1.10-1.8), ενώ όσοι έχουν από δύο και πάνω έχουν σχεδόν διπλάσιο odds κινδύνου σε σχέση με αυτούς που δεν έχουν κανένα (OR=1.95, 95% ΔΕ:1.5-2.5). Η ηλικία πριν τα 50 έτη ήταν επιβαρυντική, αφού για κάθε μονάδα αύξησης της ηλικίας υπάρχει 1% μεγαλύτερο odds να αντιμετωπιστεί πρόβλημα πρόσβασης, ενώ μετά την ηλικία των 50 το odds είναι μειωμένο κατά 6%. Προστατευτικοί προέκυψαν οι παράγοντες του εισοδήματος, του εκπαιδευτικού επιπέδου και της ελληνικής εθνικότητας. Όσο καλύτερο είναι το εκπαιδευτικό επίπεδο ενός ατόμου, τόσο πιο προστατευμένος είναι, καθώς σε σχέση με όσους έχουν το πολύ πρωτοβάθμια εκπαίδευση, αυτοί που έχουν ξεπεράσει την λυκειακή εκπαίδευση έχουν 20% μειωμένο odds (OR=0.8, 95% ΔΕ:0.7-0.99), ενώ όσοι έχουν συνεχίσει στην ανώτατη εκπαίδευση έχουν σχεδόν 40% μειωμένο κίνδυνο (OR=0.57, 95% ΔΕ:0.4-0.8). Για όσους έχουν οικογενειακό εισόδημα από 900- 1700 ευρώ μειώνεται η δυσκολία πρόσβασης κατά 35% σε σχέση με όσους έχουν μέχρι 900 ευρώ (OR=0.65, 95% ΔΕ:0.5-0.8), ενώ για όσους έχουν οικογενειακό εισόδημα μεγαλύτερο των 1700 ευρώ μειώνεται η δυσκολία πρόσβασης κατά 45% (σε σχέση με όσους έχουν μέχρι 900 ευρώ, OR=0.54, 95% ΔΕ:0.4-0.7). Επιπλέον, οι Έλληνες έχουν σημαντικά ευκολότερη πρόσβαση σε σχέση με τα άτομα άλλης καταγωγής (OR=0.58 95% ΔΕ:0.4-0.8). Σημαντικό είναι ότι ο παράγοντας της απόστασης ήταν και αυτός προστατευτικός, καθώς για κάθε αύξηση ενός χιλιομέτρου το odds δυσκολίας στην πρόσβαση είναι ελαττωμένο κατά 1%. Τα αποτελέσματα δεν άλλαξαν ακόμα και μετά την ανάλυση ευαισθησίας στην οποία συμπεριλήφθηκαν μόνο τα άτομα που είχαν συμπληρωμένες τιμές στις μεταβλητές ενδιαφέροντος. Στον έλεγχο για τη διαφοροποίηση των ατόμων που χρειάστηκαν και είτε είχαν είτε όχι την απαραίτητη περίθαλψη/ θεραπεία βρέθηκε ότι πιο πιθανό να χρειαστούν τις υπηρεσίες (και να εξυπηρετηθούν) όσοι πάσχουν από χρόνια νοσήματα, ενώ είναι προστατευτικός ο ρόλος του επιπέδου εκπαίδευσης. Για αυτούς που είχαν ανικανοποίητες ανάγκες τα αποτελέσματα στην ίδια κατεύθυνση με τη σύγκριση όσων χρειάστηκαν πρόσβαση και δεν την είχαν σε σχέση με όσους την είχαν, απλά ήταν ακόμα πιο επιβαρυντικός ο ρόλος της πολυνοσηρότητας. Τέλος, σχετικά με την αξιολόγηση των υπηρεσιών υγείας, ανάμεσα σε όσους τις χρησιμοποίησαν, το 21% δηλώνει ότι δεν είχε την απαραίτητη περίθαλψη (εξέταση, θεραπεία) όταν την χρειάστηκε, το 8-14% χαρακτηρίζει την εξυπηρέτηση στις δημόσιες υπηρεσίες υγείας από κακή έως πολύ κακή, ενώ φαίνεται να μην υπάρχει βελτίωση σε σχέση με τα προηγούμενα έτη. Αυτό, οφείλεται τόσο στους δημογραφικούς και κοινωνικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν, όσο και στις κατηγορίες φραγμών: προσβασιμότητας, διαθεσιμότητας και αποδοχής. Συμπεράσματα: Τα κοινωνικο-οικονομικά χαρακτηριστικά εξακολουθούν να εντείνουν τις ανισότητες στον τομέα της υγείας. Συγκεκριμένα πιο επιβαρυμένοι είναι οι χαμηλόμισθοι, τα άτομα με χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης, αυτοί με χρόνια νοσήματα, καθώς και οι γυναίκες. Η πιθανότητα αντιμετώπισης ανικανοποίητων αναγκών φάνηκε ότι είναι πιο αυξημένη στις περιοχές όπου η απόσταση από το πλησιέστερο δημόσιο νοσοκομείο είναι μικρότερη. Αυτό συμβαίνει κυρίως στην Αττική, άρα η πιθανότητα είναι αυξημένη διότι βρέθηκε ότι στην Αττική είναι πιο έντονα και τα εμπόδια προσβασιμότητας, διαθεσιμότητας και αποδοχής. Σε κάθε περίπτωση, είναι αναγκαίο να μελετηθεί παραπάνω ο παράγοντας της απόστασης τόσο από τα δημόσια νοσοκομεία, όσο και από τις υπόλοιπες δομές υγείας, καθώς επίσης να γίνει και ένας διαχωρισμός των αναγκών πρόσβασης, ώστε να εντοπιστούν οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και να υπάρξει ένας σχεδιασμός πολιτικής της υγείας με κέντρο αυτές.","Introduction: During the National Study of Morbidity and Risk Factors (E.ME.NO), demographic and environmental data were collected in order to study the prevalence of various diseases in the adult Greek population, to assess the use of preventive measures, to investigate and evaluate the services of health care system. Based on these data, the aim of the present study was to investigate the already known factors that significantly influence access to health care services, including the distance of each person's residence from the nearest public hospital. Methods: Data were derived from the standardized questionnaire of the synchronic health survey E.ME.NO. conducted in 2014-2016. The sample was collected by multistage stratified sampling and weighted to avoid over-representation of any region (sampling weight) and to be representative of the Greek population in terms of gender and age (posterior stratification). The final sample included adults who had complete data on sex, age and address of residence. The distance of each individual from the nearest public hospital was calculated using the geocoding program QGIS and specifically the 'nearest neighbor' method. To deal with missing values, the method of multiple substitution with chained equations (MICE) was used. Finally, analyses were performed using simple logistic regression defining as outcome variable the answer to the question \"During the last 12 months, was there a case when in your opinion you really needed a medical examination or treatment and did not have it?\". Also, categorical (ordinal) and multinomial (multinomial) regression were used. Results: 5905 adult participants [mean age 53.9 years (SD=17.8 years), 49% male] were enrolled. Distance from the nearest public hospital differed significantly by regional unit [median=4.6 km, range (2- 15.8)]. Gender was found to be an aggravating factor, with females at higher risk than males (OR=1.42, 95% CI:1.2-1.7), multimorbidity, with those with one chronic disease having 40% greater odds of difficulty in accessing compared to those with none (OR=1.40, 95% CI:1.10-1.8), and those with two or more having almost double odds compared to those with none (OR=1.95, 95% CI:1.5-2.5). Age before 50 years was aggravating, as for each unit increase in age there is a 1% greater odds of experiencing an access problem, while after age 50 the odds are reduced by 6%. The factors of income, educational level and Greek ethnicity were found to be protective. The better the educational level of a person, the more protected they are, as compared to those with at most primary education, those who have gone beyond high school education have 20% reduced odds (OR=0.8, 95% CI:0.7-0.99), while those who have continued to higher education have almost 40% reduced odds (OR=0.57, 95% CI:0.4-0.8). For those with a family income of 900- 1700 euros, the difficulty of access is reduced by 35% compared to those with up to 900 euros (OR=0.65, 95% CI:0.5-0.8), while for those with a family income of more than 1700 euros the difficulty of access is reduced by 45% (compared to those with up to 900 euros, OR=0.54, 95% CI:0.4-0.7). Furthermore, Greeks have significantly easier access than people of other origins (OR=0.58 95% CI:0.4-0.8). The most important is that the factor of distance was also protective, as for every increase of one kilometre the odds of difficulty in access is reduced by 1%. The results did not change even after a sensitivity analysis was conducted, in which only individuals with completed values in the variables of interest were included. When controlling for the differentiation of individuals who needed and either did or did not have the necessary care/treatment, it was found that those with chronic diseases were more likely to need the services (and be served), and the role of education level was protective. For those with unmet needs the results were in the same direction comparing those who needed access and did not have it to those who did, and the role of multimorbidity was even more aggravating. Finally, regarding the evaluation of health care services, among those who used them, 21% said they did not have the necessary care (examination, treatment) when they needed it, 8-14% described the service in public health services as poor to very poor, and there seems to be no improvement compared to previous years. This is due both to the demographic and social factors mentioned above and to the categories of barriers: accessibility, availability and acceptance. Conclusions: Socio-economic characteristics continue to exacerbate health inequalities. In particular, most affected are low-income earners, people with a low level of education, those with chronic diseases and women. The likelihood of facing unmet needs appeared to be higher in areas where the distance to the nearest public hospital is shorter. This is more common in Attica, so the likelihood is increased because it was found that in Attica the barriers of accessibility, availability and acceptability are also more severe. In any case, it is necessary to further study the factor of distance from both public hospitals and other health structures, as well as to separate access needs in order to identify vulnerable social groups and to have a health policy design centred on them."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση των ανικανοποίητων αναγκών υγείας στα πλαίσια της Εθνικής Μελέτης Νοσηρότητας και Παραγόντων Κινδύνου (ΕΜΕΝΟ)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλογήρου Αλεξάνδρα","Kalogirou Alexandra"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Εισαγωγή: Στα πλαίσια της Εθνικής Μελέτης Νοσηρότητας και παραγόντων κινδύνου, Ε.ΜΕ.ΝΟ., συλλέχθηκαν δημογραφικά και περιβαλλοντικά δεδομένα, με στόχο την μελέτη του επιπολασμού διαφόρων νοσημάτων στον ενήλικο ελληνικό πληθυσμό, την εκτίμηση της χρήσης μέτρων πρόληψης την διερεύνηση και αξιολόγηση του συστήματος υγείας. Αξιοποιώντας αυτά τα δεδομένα, σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η μελέτη των ήδη γνωστών παραγόντων που επηρεάζουν σημαντικά την πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, σε συνδυασμό με την απόσταση κατοικίας κάθε ατόμου από το πλησιέστερο δημόσιο νοσοκομείο. Μέθοδοι: Τα δεδομένα προήλθαν από το προτυποιημένο ερωτηματολόγιο της συγχρονικής έρευνας υγείας Ε.ΜΕ.ΝΟ. που πραγματοποιήθηκε το 2014-2016. Το δείγμα συλλέχθηκε με πολυσταδιακή στρωματοποιημένη δειγματοληψία και σταθμίστηκαν ώστε να μην υπάρχει υπερ-εκπροσώπηση κάποιας περιοχής (δειγματοληπτικό βάρος) και να είναι αντιπροσωπευτικά του ελληνικού πληθυσμού ως προς το φύλο και την ηλικία (εκ των υστέρων στρωματοποίηση). Το τελικό δείγμα συμπεριλάμβανε ενήλικους που είχαν πλήρη στοιχεία φύλου, ηλικίας και διεύθυνσης κατοικίας. Η απόσταση της κατοικίας κάθε ατόμου από το πλησιέστερο δημόσιο νοσοκομείο υπολογίστηκε μέσω του προγράμματος γεωκωδικοποίησης QGIS με τη μέθοδο του «πλησιέστερου γείτονα». Για την αντιμετώπιση των ελλειπουσών τιμών χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος πολλαπλών αντικαταστάσεων με αλυσιδωτές εξισώσεις (MICE). Τέλος, οι αναλύσεις έγιναν χρησιμοποιώντας απλή λογιστική παλινδρόμηση με μεταβλητή έκβασης την απάντηση στην ερώτηση «Υπήρξε κατά τη διάρκεια των τελευταίων 12 μηνών κάποια περίπτωση, κατά την οποία κατά τη γνώμη σας πραγματικά χρειαζόσασταν ιατρική εξέταση ή θεραπεία και δεν την είχατε;», καθώς και κατηγορική (ordinal) και πολυωνυμική (multinomial) παλινδρόμηση. Αποτελέσματα: Συμμετείχαν 5905 ενήλικα άτομα [μέση ηλικία 53,9 έτη (SD=17,8 έτη), 49% άντρες]. Η απόσταση από την δομή ενδιαφέροντος διέφερε σημαντικά ανάλογα με την περιφερειακή ενότητα [διάμεση τιμή=4,6 χλμ, ενδ.εύρος (2- 15,8)]. Επιβαρυντικοί βρέθηκαν οι παράγοντες του φύλου, με τις γυναίκες να έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο σε σχέση με τους άντρες (OR=1.42, 95% ΔΕ:1.2-1.7), της πολυνοσηρότητας, καθώς όσοι έχουν ένα χρόνιο νόσημα έχουν 40% μεγαλύτερο odds δυσκολίας στην πρόσβαση σε σχέση με αυτούς που δεν έχουν κανένα (OR=1.40, 95% ΔΕ:1.10-1.8), ενώ όσοι έχουν από δύο και πάνω έχουν σχεδόν διπλάσιο odds κινδύνου σε σχέση με αυτούς που δεν έχουν κανένα (OR=1.95, 95% ΔΕ:1.5-2.5). Η ηλικία πριν τα 50 έτη ήταν επιβαρυντική, αφού για κάθε μονάδα αύξησης της ηλικίας υπάρχει 1% μεγαλύτερο odds να αντιμετωπιστεί πρόβλημα πρόσβασης, ενώ μετά την ηλικία των 50 το odds είναι μειωμένο κατά 6%. Προστατευτικοί προέκυψαν οι παράγοντες του εισοδήματος, του εκπαιδευτικού επιπέδου και της ελληνικής εθνικότητας. Όσο καλύτερο είναι το εκπαιδευτικό επίπεδο ενός ατόμου, τόσο πιο προστατευμένος είναι, καθώς σε σχέση με όσους έχουν το πολύ πρωτοβάθμια εκπαίδευση, αυτοί που έχουν ξεπεράσει την λυκειακή εκπαίδευση έχουν 20% μειωμένο odds (OR=0.8, 95% ΔΕ:0.7-0.99), ενώ όσοι έχουν συνεχίσει στην ανώτατη εκπαίδευση έχουν σχεδόν 40% μειωμένο κίνδυνο (OR=0.57, 95% ΔΕ:0.4-0.8). Για όσους έχουν οικογενειακό εισόδημα από 900- 1700 ευρώ μειώνεται η δυσκολία πρόσβασης κατά 35% σε σχέση με όσους έχουν μέχρι 900 ευρώ (OR=0.65, 95% ΔΕ:0.5-0.8), ενώ για όσους έχουν οικογενειακό εισόδημα μεγαλύτερο των 1700 ευρώ μειώνεται η δυσκολία πρόσβασης κατά 45% (σε σχέση με όσους έχουν μέχρι 900 ευρώ, OR=0.54, 95% ΔΕ:0.4-0.7). Επιπλέον, οι Έλληνες έχουν σημαντικά ευκολότερη πρόσβαση σε σχέση με τα άτομα άλλης καταγωγής (OR=0.58 95% ΔΕ:0.4-0.8). Σημαντικό είναι ότι ο παράγοντας της απόστασης ήταν και αυτός προστατευτικός, καθώς για κάθε αύξηση ενός χιλιομέτρου το odds δυσκολίας στην πρόσβαση είναι ελαττωμένο κατά 1%. Τα αποτελέσματα δεν άλλαξαν ακόμα και μετά την ανάλυση ευαισθησίας στην οποία συμπεριλήφθηκαν μόνο τα άτομα που είχαν συμπληρωμένες τιμές στις μεταβλητές ενδιαφέροντος. Στον έλεγχο για τη διαφοροποίηση των ατόμων που χρειάστηκαν και είτε είχαν είτε όχι την απαραίτητη περίθαλψη/ θεραπεία βρέθηκε ότι πιο πιθανό να χρειαστούν τις υπηρεσίες (και να εξυπηρετηθούν) όσοι πάσχουν από χρόνια νοσήματα, ενώ είναι προστατευτικός ο ρόλος του επιπέδου εκπαίδευσης. Για αυτούς που είχαν ανικανοποίητες ανάγκες τα αποτελέσματα στην ίδια κατεύθυνση με τη σύγκριση όσων χρειάστηκαν πρόσβαση και δεν την είχαν σε σχέση με όσους την είχαν, απλά ήταν ακόμα πιο επιβαρυντικός ο ρόλος της πολυνοσηρότητας. Τέλος, σχετικά με την αξιολόγηση των υπηρεσιών υγείας, ανάμεσα σε όσους τις χρησιμοποίησαν, το 21% δηλώνει ότι δεν είχε την απαραίτητη περίθαλψη (εξέταση, θεραπεία) όταν την χρειάστηκε, το 8-14% χαρακτηρίζει την εξυπηρέτηση στις δημόσιες υπηρεσίες υγείας από κακή έως πολύ κακή, ενώ φαίνεται να μην υπάρχει βελτίωση σε σχέση με τα προηγούμενα έτη. Αυτό, οφείλεται τόσο στους δημογραφικούς και κοινωνικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν, όσο και στις κατηγορίες φραγμών: προσβασιμότητας, διαθεσιμότητας και αποδοχής. Συμπεράσματα: Τα κοινωνικο-οικονομικά χαρακτηριστικά εξακολουθούν να εντείνουν τις ανισότητες στον τομέα της υγείας. Συγκεκριμένα πιο επιβαρυμένοι είναι οι χαμηλόμισθοι, τα άτομα με χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης, αυτοί με χρόνια νοσήματα, καθώς και οι γυναίκες. Η πιθανότητα αντιμετώπισης ανικανοποίητων αναγκών φάνηκε ότι είναι πιο αυξημένη στις περιοχές όπου η απόσταση από το πλησιέστερο δημόσιο νοσοκομείο είναι μικρότερη. Αυτό συμβαίνει κυρίως στην Αττική, άρα η πιθανότητα είναι αυξημένη διότι βρέθηκε ότι στην Αττική είναι πιο έντονα και τα εμπόδια προσβασιμότητας, διαθεσιμότητας και αποδοχής. Σε κάθε περίπτωση, είναι αναγκαίο να μελετηθεί παραπάνω ο παράγοντας της απόστασης τόσο από τα δημόσια νοσοκομεία, όσο και από τις υπόλοιπες δομές υγείας, καθώς επίσης να γίνει και ένας διαχωρισμός των αναγκών πρόσβασης, ώστε να εντοπιστούν οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και να υπάρξει ένας σχεδιασμός πολιτικής της υγείας με κέντρο αυτές.","Introduction: During the National Study of Morbidity and Risk Factors (E.ME.NO), demographic and environmental data were collected in order to study the prevalence of various diseases in the adult Greek population, to assess the use of preventive measures, to investigate and evaluate the services of health care system. Based on these data, the aim of the present study was to investigate the already known factors that significantly influence access to health care services, including the distance of each person's residence from the nearest public hospital. Methods: Data were derived from the standardized questionnaire of the synchronic health survey E.ME.NO. conducted in 2014-2016. The sample was collected by multistage stratified sampling and weighted to avoid over-representation of any region (sampling weight) and to be representative of the Greek population in terms of gender and age (posterior stratification). The final sample included adults who had complete data on sex, age and address of residence. The distance of each individual from the nearest public hospital was calculated using the geocoding program QGIS and specifically the 'nearest neighbor' method. To deal with missing values, the method of multiple substitution with chained equations (MICE) was used. Finally, analyses were performed using simple logistic regression defining as outcome variable the answer to the question \"During the last 12 months, was there a case when in your opinion you really needed a medical examination or treatment and did not have it?\". Also, categorical (ordinal) and multinomial (multinomial) regression were used. Results: 5905 adult participants [mean age 53.9 years (SD=17.8 years), 49% male] were enrolled. Distance from the nearest public hospital differed significantly by regional unit [median=4.6 km, range (2- 15.8)]. Gender was found to be an aggravating factor, with females at higher risk than males (OR=1.42, 95% CI:1.2-1.7), multimorbidity, with those with one chronic disease having 40% greater odds of difficulty in accessing compared to those with none (OR=1.40, 95% CI:1.10-1.8), and those with two or more having almost double odds compared to those with none (OR=1.95, 95% CI:1.5-2.5). Age before 50 years was aggravating, as for each unit increase in age there is a 1% greater odds of experiencing an access problem, while after age 50 the odds are reduced by 6%. The factors of income, educational level and Greek ethnicity were found to be protective. The better the educational level of a person, the more protected they are, as compared to those with at most primary education, those who have gone beyond high school education have 20% reduced odds (OR=0.8, 95% CI:0.7-0.99), while those who have continued to higher education have almost 40% reduced odds (OR=0.57, 95% CI:0.4-0.8). For those with a family income of 900- 1700 euros, the difficulty of access is reduced by 35% compared to those with up to 900 euros (OR=0.65, 95% CI:0.5-0.8), while for those with a family income of more than 1700 euros the difficulty of access is reduced by 45% (compared to those with up to 900 euros, OR=0.54, 95% CI:0.4-0.7). Furthermore, Greeks have significantly easier access than people of other origins (OR=0.58 95% CI:0.4-0.8). The most important is that the factor of distance was also protective, as for every increase of one kilometre the odds of difficulty in access is reduced by 1%. The results did not change even after a sensitivity analysis was conducted, in which only individuals with completed values in the variables of interest were included. When controlling for the differentiation of individuals who needed and either did or did not have the necessary care/treatment, it was found that those with chronic diseases were more likely to need the services (and be served), and the role of education level was protective. For those with unmet needs the results were in the same direction comparing those who needed access and did not have it to those who did, and the role of multimorbidity was even more aggravating. Finally, regarding the evaluation of health care services, among those who used them, 21% said they did not have the necessary care (examination, treatment) when they needed it, 8-14% described the service in public health services as poor to very poor, and there seems to be no improvement compared to previous years. This is due both to the demographic and social factors mentioned above and to the categories of barriers: accessibility, availability and acceptance. Conclusions: Socio-economic characteristics continue to exacerbate health inequalities. In particular, most affected are low-income earners, people with a low level of education, those with chronic diseases and women. The likelihood of facing unmet needs appeared to be higher in areas where the distance to the nearest public hospital is shorter. This is more common in Attica, so the likelihood is increased because it was found that in Attica the barriers of accessibility, availability and acceptability are also more severe. In any case, it is necessary to further study the factor of distance from both public hospitals and other health structures, as well as to separate access needs in order to identify vulnerable social groups and to have a health policy design centred on them."],"dc:identifier":["uoadl:3332396","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3332396"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση των ανικανοποίητων αναγκών υγείας στα πλαίσια της Εθνικής Μελέτης Νοσηρότητας και Παραγόντων Κινδύνου (ΕΜΕΝΟ)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:45Z"}