{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3332402"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3332402","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Endograft infection - treatment management and outcomes","abstract":"Στόχος: Αυτή η μελέτη εξετάζει την την διαχείρηση και την αντιμετώπιση καθώς και τα αποτελέσματα της λοίμωξης των ενδοπροθεμάτων της θωρακικής και κοιλιακής αορτής μετά από ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος θωρακικής (TEVAR) και κοιλιακής αορτής (EVAR) στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο «ΑΤΤΙΚΟΝ» Μέθοδος: Οι ασθενείς διαεγνώσθησαν με λοίμωξη ενδαγγειακού μοσχεύματος από μετά από EVAR/TEVAR μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 2010 και 1ης Απριλίου 2023 και αναζητήθηκαν από βάση δεδομένων ενός κέντρου. Τα στοιχεία που περιλήφθησαν είναι δημογραφικά, συνοσηρότητες, ιατρική αντιμετώπιση και χειρουργική καθώς και τα αποτελέσματα αυτών. Αποτελέσματα: Λοίμωξη ενδομοσχεύματος διαγνώσθηκε σε 11 ασθενείς (EVAR, n9 TEVAR, n2). Η κλινική είκoνα στην είσοδό τους στο νοσοκομείο είχε πυρετό/φρίκια(63%) και αορτο-γαστρεντερικό συρίγγιο με αιμορραγία στο 54%. Τελικά 10 ασθενείς υπεβλήθησαν σε χειρουργείο. Αντικατάταστάση αορτής έγινε σε 8 ασθενείς , 6 με δημιουργία νέο-αορτο-λαγονίου συστήματος με αυτόλογες φλέβες, 2 με χρήση χειροποίητου διχαλωτού μοσχεύματος βόειου περικαρδίου και δύο απολίνωση αορτής και νέο μασχαλο-μηριαια παράκαμψη. Οι καλλιέργειες των ενδομοσχευμάτων ήταν κυρίως πολυμικροβιακές και gram + μικρόβια. Μέση παραμονή στο νοσοκομείο ήταν 34 ημέρες με περιεγχειρητική 30 ημερών θνητότητα στο 40%. Μόνο ένας ασθενής ακολούθησε αντιβιοτική αγωγή και απεβίωσε στην 28η ημέρα. Μέσος χρόνος παρακολούθησης 7,3 με επιβίωση των ασθενών 55% τον πρώτο μήνα, 46% τον δεύτερο μήνα, 18% τον τρίτο μήνα έως και τους 60 μήνες. Συμπεράσματα: Η λοίμωξη των αορτικών ενδομοσχευμάτων μπορεί να θεραπευθεί με με αφαίρεση τους και αντικατάσταση του αορτικού διαχασχού ή έξω-ανατομική παράκαμψη αλλά σχετίζεται με υψηλή πρώιμη μετεγχειρητική νοσηρότητα και θνητότητα.","abstract_html":"Στόχος: Αυτή η μελέτη εξετάζει την την διαχείρηση και την αντιμετώπιση καθώς και τα αποτελέσματα της λοίμωξης των ενδοπροθεμάτων της θωρακικής και κοιλιακής αορτής μετά από ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος θωρακικής (TEVAR) και κοιλιακής αορτής (EVAR) στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο «ΑΤΤΙΚΟΝ» Μέθοδος: Οι ασθενείς διαεγνώσθησαν με λοίμωξη ενδαγγειακού μοσχεύματος από μετά από EVAR/TEVAR μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 2010 και 1ης Απριλίου 2023 και αναζητήθηκαν από βάση δεδομένων ενός κέντρου. Τα στοιχεία που περιλήφθησαν είναι δημογραφικά, συνοσηρότητες, ιατρική αντιμετώπιση και χειρουργική καθώς και τα αποτελέσματα αυτών. Αποτελέσματα: Λοίμωξη ενδομοσχεύματος διαγνώσθηκε σε 11 ασθενείς (EVAR, n9 TEVAR, n2). Η κλινική είκoνα στην είσοδό τους στο νοσοκομείο είχε πυρετό/φρίκια(63%) και αορτο-γαστρεντερικό συρίγγιο με αιμορραγία στο 54%. Τελικά 10 ασθενείς υπεβλήθησαν σε χειρουργείο. Αντικατάταστάση αορτής έγινε σε 8 ασθενείς , 6 με δημιουργία νέο-αορτο-λαγονίου συστήματος με αυτόλογες φλέβες, 2 με χρήση χειροποίητου διχαλωτού μοσχεύματος βόειου περικαρδίου και δύο απολίνωση αορτής και νέο μασχαλο-μηριαια παράκαμψη. Οι καλλιέργειες των ενδομοσχευμάτων ήταν κυρίως πολυμικροβιακές και gram + μικρόβια. Μέση παραμονή στο νοσοκομείο ήταν 34 ημέρες με περιεγχειρητική 30 ημερών θνητότητα στο 40%. Μόνο ένας ασθενής ακολούθησε αντιβιοτική αγωγή και απεβίωσε στην 28η ημέρα. Μέσος χρόνος παρακολούθησης 7,3 με επιβίωση των ασθενών 55% τον πρώτο μήνα, 46% τον δεύτερο μήνα, 18% τον τρίτο μήνα έως και τους 60 μήνες. Συμπεράσματα: Η λοίμωξη των αορτικών ενδομοσχευμάτων μπορεί να θεραπευθεί με με αφαίρεση τους και αντικατάσταση του αορτικού διαχασχού ή έξω-ανατομική παράκαμψη αλλά σχετίζεται με υψηλή πρώιμη μετεγχειρητική νοσηρότητα και θνητότητα.","abstract_has_math":false,"creators":["Κρίνος Νικόλαος","Krinos Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:45Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3332402"],"render_values":[{"text":"uoadl:3332402","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3332402","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3332402","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3332402","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κρίνος Νικόλαος","Krinos Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3332402","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3332402"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στόχος: Αυτή η μελέτη εξετάζει την την διαχείρηση και την αντιμετώπιση καθώς και τα αποτελέσματα της λοίμωξης των ενδοπροθεμάτων της θωρακικής και κοιλιακής αορτής μετά από ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος θωρακικής (TEVAR) και κοιλιακής αορτής (EVAR) στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο «ΑΤΤΙΚΟΝ» Μέθοδος: Οι ασθενείς διαεγνώσθησαν με λοίμωξη ενδαγγειακού μοσχεύματος από μετά από EVAR/TEVAR μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 2010 και 1ης Απριλίου 2023 και αναζητήθηκαν από βάση δεδομένων ενός κέντρου. Τα στοιχεία που περιλήφθησαν είναι δημογραφικά, συνοσηρότητες, ιατρική αντιμετώπιση και χειρουργική καθώς και τα αποτελέσματα αυτών. Αποτελέσματα: Λοίμωξη ενδομοσχεύματος διαγνώσθηκε σε 11 ασθενείς (EVAR, n9 TEVAR, n2). Η κλινική είκoνα στην είσοδό τους στο νοσοκομείο είχε πυρετό/φρίκια(63%) και αορτο-γαστρεντερικό συρίγγιο με αιμορραγία στο 54%. Τελικά 10 ασθενείς υπεβλήθησαν σε χειρουργείο. Αντικατάταστάση αορτής έγινε σε 8 ασθενείς , 6 με δημιουργία νέο-αορτο-λαγονίου συστήματος με αυτόλογες φλέβες, 2 με χρήση χειροποίητου διχαλωτού μοσχεύματος βόειου περικαρδίου και δύο απολίνωση αορτής και νέο μασχαλο-μηριαια παράκαμψη. Οι καλλιέργειες των ενδομοσχευμάτων ήταν κυρίως πολυμικροβιακές και gram + μικρόβια. Μέση παραμονή στο νοσοκομείο ήταν 34 ημέρες με περιεγχειρητική 30 ημερών θνητότητα στο 40%. Μόνο ένας ασθενής ακολούθησε αντιβιοτική αγωγή και απεβίωσε στην 28η ημέρα. Μέσος χρόνος παρακολούθησης 7,3 με επιβίωση των ασθενών 55% τον πρώτο μήνα, 46% τον δεύτερο μήνα, 18% τον τρίτο μήνα έως και τους 60 μήνες. Συμπεράσματα: Η λοίμωξη των αορτικών ενδομοσχευμάτων μπορεί να θεραπευθεί με με αφαίρεση τους και αντικατάσταση του αορτικού διαχασχού ή έξω-ανατομική παράκαμψη αλλά σχετίζεται με υψηλή πρώιμη μετεγχειρητική νοσηρότητα και θνητότητα.","Objective: This study examined the medical and surgical management and outcomes of patients with endograft infection of the abdominal aorta or descending aorta after abdominal endovascular aortic repair (EVAR) or thoracic endovascular aortic repair (TEVAR) at Vascular department of Attikon university hospital. Methods: Patients diagnosed with infected aortic endografts after EVAR/TEVAR between January 1, 2010, and April 1, 2023, were reviewed using a one center database. The data that were included was demographic, comorbidity, medical management, surgical management, and outcomes. Results: An aortic endograft infection was diagnosed in 11 patients (EVAR, n =9 TEVAR, n =2 ) .Clinical ﬁndings at presentation included fever/chills (63%), and aortic ﬁstula-gastrointestinal bleeding (54%). Finally, 10 patients underwent surgical management. In situ aortic replacement was performed in 8 patients (72%) using hand-made bovine pericardium graft in 2, neoaortoiliac system in 6 and 1(9%) patient underwent axillary-bi-femoral bypass. Graft cultures were primarily polymicrobial (54%), gram-positive 27%, gram -negative 36% and fungus 36%. Mean hospital length of stay was 34 (2-94) days, with perioperative 30-day and mortality of 40%. The one patient treated only medically died after 28 days. Mean follow-up was 7,3 months, with survival of 55% at first month, 46% at second month, 18% at third month and finally 18% up to 60 months. Conclusions: Aortic endograft infection can be eradicated by excision of the infected graft and in situ revascularization or extra-anatomic replacement. It is associated with high early postoperative morbidity and mortality and occasionally with a need for reinterventions for reinfection."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Endograft infection - treatment management and outcomes"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κρίνος Νικόλαος","Krinos Nikolaos"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Στόχος: Αυτή η μελέτη εξετάζει την την διαχείρηση και την αντιμετώπιση καθώς και τα αποτελέσματα της λοίμωξης των ενδοπροθεμάτων της θωρακικής και κοιλιακής αορτής μετά από ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος θωρακικής (TEVAR) και κοιλιακής αορτής (EVAR) στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο «ΑΤΤΙΚΟΝ» Μέθοδος: Οι ασθενείς διαεγνώσθησαν με λοίμωξη ενδαγγειακού μοσχεύματος από μετά από EVAR/TEVAR μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 2010 και 1ης Απριλίου 2023 και αναζητήθηκαν από βάση δεδομένων ενός κέντρου. Τα στοιχεία που περιλήφθησαν είναι δημογραφικά, συνοσηρότητες, ιατρική αντιμετώπιση και χειρουργική καθώς και τα αποτελέσματα αυτών. Αποτελέσματα: Λοίμωξη ενδομοσχεύματος διαγνώσθηκε σε 11 ασθενείς (EVAR, n9 TEVAR, n2). Η κλινική είκoνα στην είσοδό τους στο νοσοκομείο είχε πυρετό/φρίκια(63%) και αορτο-γαστρεντερικό συρίγγιο με αιμορραγία στο 54%. Τελικά 10 ασθενείς υπεβλήθησαν σε χειρουργείο. Αντικατάταστάση αορτής έγινε σε 8 ασθενείς , 6 με δημιουργία νέο-αορτο-λαγονίου συστήματος με αυτόλογες φλέβες, 2 με χρήση χειροποίητου διχαλωτού μοσχεύματος βόειου περικαρδίου και δύο απολίνωση αορτής και νέο μασχαλο-μηριαια παράκαμψη. Οι καλλιέργειες των ενδομοσχευμάτων ήταν κυρίως πολυμικροβιακές και gram + μικρόβια. Μέση παραμονή στο νοσοκομείο ήταν 34 ημέρες με περιεγχειρητική 30 ημερών θνητότητα στο 40%. Μόνο ένας ασθενής ακολούθησε αντιβιοτική αγωγή και απεβίωσε στην 28η ημέρα. Μέσος χρόνος παρακολούθησης 7,3 με επιβίωση των ασθενών 55% τον πρώτο μήνα, 46% τον δεύτερο μήνα, 18% τον τρίτο μήνα έως και τους 60 μήνες. Συμπεράσματα: Η λοίμωξη των αορτικών ενδομοσχευμάτων μπορεί να θεραπευθεί με με αφαίρεση τους και αντικατάσταση του αορτικού διαχασχού ή έξω-ανατομική παράκαμψη αλλά σχετίζεται με υψηλή πρώιμη μετεγχειρητική νοσηρότητα και θνητότητα.","Objective: This study examined the medical and surgical management and outcomes of patients with endograft infection of the abdominal aorta or descending aorta after abdominal endovascular aortic repair (EVAR) or thoracic endovascular aortic repair (TEVAR) at Vascular department of Attikon university hospital. Methods: Patients diagnosed with infected aortic endografts after EVAR/TEVAR between January 1, 2010, and April 1, 2023, were reviewed using a one center database. The data that were included was demographic, comorbidity, medical management, surgical management, and outcomes. Results: An aortic endograft infection was diagnosed in 11 patients (EVAR, n =9 TEVAR, n =2 ) .Clinical ﬁndings at presentation included fever/chills (63%), and aortic ﬁstula-gastrointestinal bleeding (54%). Finally, 10 patients underwent surgical management. In situ aortic replacement was performed in 8 patients (72%) using hand-made bovine pericardium graft in 2, neoaortoiliac system in 6 and 1(9%) patient underwent axillary-bi-femoral bypass. Graft cultures were primarily polymicrobial (54%), gram-positive 27%, gram -negative 36% and fungus 36%. Mean hospital length of stay was 34 (2-94) days, with perioperative 30-day and mortality of 40%. The one patient treated only medically died after 28 days. Mean follow-up was 7,3 months, with survival of 55% at first month, 46% at second month, 18% at third month and finally 18% up to 60 months. Conclusions: Aortic endograft infection can be eradicated by excision of the infected graft and in situ revascularization or extra-anatomic replacement. It is associated with high early postoperative morbidity and mortality and occasionally with a need for reinterventions for reinfection."],"dc:identifier":["uoadl:3332402","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3332402"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Endograft infection - treatment management and outcomes"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:45Z"}