{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3333368"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3333368","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σχεδιασμός και σύνθεση νέων πυραζολοπυριμιδινών με ανταγωνιστική δράση στους Α1 και Α3 υποδοχείς αδενοσίνης","abstract":"Τα τελευταία χρόνια η επιστημονική κοινότητα έχει επιδείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο σχεδιασμό και στην ανάπτυξη μορίων που στοχεύουν τους υποδοχείς αδενοσίνης. Η αδενοσίνη είναι ένας ενδογενώς παραγόμενος νουκλεοζίτης, που ασκεί τη δράση του μέσω σύνδεσης με υποδοχείς που συζεύγνυνται με G-πρωτεΐνες. Οι υποδοχείς αυτοί διακρίνονται σε τέσσερις υποτύπους, τους Α1, Α2Α, Α2Β και Α3 υποδοχείς αδενοσίνης. Λόγω της μεγάλης διασποράς των υποδοχέων της αδενοσίνης σε πολλά όργανα και ιστούς του ανθρώπινου σώματος, η αδενοσίνη συμμετέχει σε πληθώρα φυσιολογικών διεργασιών, ρυθμίζοντας πολλά συστήματα, όπως είναι το καρδιαγγειακό και το ανοσοποιητικό. Η απορρύθμιση της φυσιολογικής τους λειτουργίας μπορεί να οδηγήσει στην εκδήλωση παθολογικών καταστάσεων. Έτσι, η ανάπτυξη φαρμάκων που στοχεύουν εκλεκτικά τους υποδοχείς αδενοσίνης μπορεί να οδηγήσει στη θεραπεία πολλών ασθενειών. Τα φάρμακα αυτής της κατηγορίας σε πολλές περιπτώσεις προσομοιάζουν τη δομή της αδενοσίνης και αρκετά έχουν ήδη λάβει έγκριση ή βρίσκονται σε κλινικές δοκιμές. Στο πλαίσιο της ενασχόλησης της ερευνητικής μας ομάδας με την εύρεση νέων ενώσεων που μπορούν να δράσουν ως αγωνιστές ή ανταγωνιστές στους υποδοχείς της αδενοσίνης, ανακαλύφθηκε πρόσφατα ένα παράγωγο πυραζολο[3,4-d]πυριδαζίνης με ανταγωνιστική δράση στους υποδοχείς Α1 και Α3. Η ένωση αυτή είναι η Ν-βενζυλο-1-μεθυλο-3-φαινυλο-1Η-πυραζολο[3,4-d]πυριδαζιν-7-αμίνη, η οποία εμφάνισε ικανότητα πρόσδεσης στον υποδοχέα Α1 με σταθερά σύνδεσης (Κi) ίση με 21 nΜ και χρόνο παραμονής εντός του υποδοχέα ∼60 λεπτά, ικανότητα πρόσδεσης στον υποδοχέα Α3 με σταθερά σύνδεσης (Κi) ίση με 55 nΜ και χρόνο παραμονής εντός του υποδοχέα ∼73 λεπτά, ενώ για τον υποδοχέα Α2Β ανθρώπινης προέλευσης η σταθερά σύνδεσης (Κi) ήταν ίση με 1.7 μΜ. Μελέτες μοριακής προσομοίωσης κατέδειξαν την πιθανή διευθέτηση του δραστικού αυτού αναλόγου στους υποδοχείς Α1 και Α3 και τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των διαφόρων ομάδων του μορίου με συγκεκριμένα αμινοξέα εντός της ορθοστερικής θέσης πρόσδεσης. Με βάση τα ανωτέρω ευρήματα και έχοντας ως ένωση-οδηγό το παράγωγο της πυραζολοπυριδαζίνης, στην παρούσα διπλωματική εργασία ασχοληθήκαμε με τον σχεδιασμό και την σύνθεση νέων αναλόγων τα οποία φέρουν ως κεντρικό σκελετό το δικυκλικό σύστημα της πυραζολο[4,3-d]πυριμιδίνης, o οποίος προσομοιάζει περισσότερο με τον πουρινικό δακτύλιο του φυσιολογικού υποστρώματος των υποδοχέων της αδενοσίνης. Στα νέα παράγωγα έχουν διατηρηθεί οι υποκαταστάτες της 1- και της 3-θέσης της ένωσης-οδηγού, ενώ παράλληλα, έχουν εισαχθεί κατάλληλοι υποκαταστάτες στον αρωματικό δακτύλιο της βενζυλαμίνης στην θέση -7, με σκοπό την μελέτη της επίδρασης των διαφορετικών αυτών υποκαταστατών στην ανταγωνιστική δράση έναντι των Α1 και Α3 υποδοχέων της αδενοσίνης και την εξαγωγή σχέσεων δομής-δράσης. Στόχος όλων των προαναφερθεισών τροποποιήσεων είναι η εύρεση πιο δραστικών η/και πιο εκλεκτικών αναλόγων σε σχέση με την ένωση-οδηγό. Παράλληλα, προχωρήσαμε στη σύνθεση αναλόγων που φέρουν υποκατάσταση στο άζωτο της βενζυλαμίνης, είτε φέρουν αιθυλομάδα στην θέση -1 του πυραζολικού δακτυλίου καθώς και παραγώγων που δεν είναι υποκατεστημένα στο άζωτο αυτό. Τέλος, συντέθηκαν και παράγωγα που φέρουν μεθύλιο στη -2 θέση του πυραζολικού αζώτου, έχοντας ως στόχο την διερεύνηση της επίδρασης στην ανταγωνιστική δράση που θα είχε η μετατόπιση του μεθυλίου από τη θέση -1 στη θέση -2 στον σκελετό της πυραζολοπυριμιδίνης. Συνολικά, στην παρούσα διπλωματική εργασία συντέθηκαν δεκαεπτά νέα παράγωγα και η αξιολόγηση της βιολογικής τους δράσης βρίσκεται σε εξέλιξη.","abstract_html":"Τα τελευταία χρόνια η επιστημονική κοινότητα έχει επιδείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο σχεδιασμό και στην ανάπτυξη μορίων που στοχεύουν τους υποδοχείς αδενοσίνης. Η αδενοσίνη είναι ένας ενδογενώς παραγόμενος νουκλεοζίτης, που ασκεί τη δράση του μέσω σύνδεσης με υποδοχείς που συζεύγνυνται με G-πρωτεΐνες. Οι υποδοχείς αυτοί διακρίνονται σε τέσσερις υποτύπους, τους Α1, Α2Α, Α2Β και Α3 υποδοχείς αδενοσίνης. Λόγω της μεγάλης διασποράς των υποδοχέων της αδενοσίνης σε πολλά όργανα και ιστούς του ανθρώπινου σώματος, η αδενοσίνη συμμετέχει σε πληθώρα φυσιολογικών διεργασιών, ρυθμίζοντας πολλά συστήματα, όπως είναι το καρδιαγγειακό και το ανοσοποιητικό. Η απορρύθμιση της φυσιολογικής τους λειτουργίας μπορεί να οδηγήσει στην εκδήλωση παθολογικών καταστάσεων. Έτσι, η ανάπτυξη φαρμάκων που στοχεύουν εκλεκτικά τους υποδοχείς αδενοσίνης μπορεί να οδηγήσει στη θεραπεία πολλών ασθενειών. Τα φάρμακα αυτής της κατηγορίας σε πολλές περιπτώσεις προσομοιάζουν τη δομή της αδενοσίνης και αρκετά έχουν ήδη λάβει έγκριση ή βρίσκονται σε κλινικές δοκιμές. Στο πλαίσιο της ενασχόλησης της ερευνητικής μας ομάδας με την εύρεση νέων ενώσεων που μπορούν να δράσουν ως αγωνιστές ή ανταγωνιστές στους υποδοχείς της αδενοσίνης, ανακαλύφθηκε πρόσφατα ένα παράγωγο πυραζολο[3,4-d]πυριδαζίνης με ανταγωνιστική δράση στους υποδοχείς Α1 και Α3. Η ένωση αυτή είναι η Ν-βενζυλο-1-μεθυλο-3-φαινυλο-1Η-πυραζολο[3,4-d]πυριδαζιν-7-αμίνη, η οποία εμφάνισε ικανότητα πρόσδεσης στον υποδοχέα Α1 με σταθερά σύνδεσης (Κi) ίση με 21 nΜ και χρόνο παραμονής εντός του υποδοχέα ∼60 λεπτά, ικανότητα πρόσδεσης στον υποδοχέα Α3 με σταθερά σύνδεσης (Κi) ίση με 55 nΜ και χρόνο παραμονής εντός του υποδοχέα ∼73 λεπτά, ενώ για τον υποδοχέα Α2Β ανθρώπινης προέλευσης η σταθερά σύνδεσης (Κi) ήταν ίση με 1.7 μΜ. Μελέτες μοριακής προσομοίωσης κατέδειξαν την πιθανή διευθέτηση του δραστικού αυτού αναλόγου στους υποδοχείς Α1 και Α3 και τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των διαφόρων ομάδων του μορίου με συγκεκριμένα αμινοξέα εντός της ορθοστερικής θέσης πρόσδεσης. Με βάση τα ανωτέρω ευρήματα και έχοντας ως ένωση-οδηγό το παράγωγο της πυραζολοπυριδαζίνης, στην παρούσα διπλωματική εργασία ασχοληθήκαμε με τον σχεδιασμό και την σύνθεση νέων αναλόγων τα οποία φέρουν ως κεντρικό σκελετό το δικυκλικό σύστημα της πυραζολο[4,3-d]πυριμιδίνης, o οποίος προσομοιάζει περισσότερο με τον πουρινικό δακτύλιο του φυσιολογικού υποστρώματος των υποδοχέων της αδενοσίνης. Στα νέα παράγωγα έχουν διατηρηθεί οι υποκαταστάτες της 1- και της 3-θέσης της ένωσης-οδηγού, ενώ παράλληλα, έχουν εισαχθεί κατάλληλοι υποκαταστάτες στον αρωματικό δακτύλιο της βενζυλαμίνης στην θέση -7, με σκοπό την μελέτη της επίδρασης των διαφορετικών αυτών υποκαταστατών στην ανταγωνιστική δράση έναντι των Α1 και Α3 υποδοχέων της αδενοσίνης και την εξαγωγή σχέσεων δομής-δράσης. Στόχος όλων των προαναφερθεισών τροποποιήσεων είναι η εύρεση πιο δραστικών η/και πιο εκλεκτικών αναλόγων σε σχέση με την ένωση-οδηγό. Παράλληλα, προχωρήσαμε στη σύνθεση αναλόγων που φέρουν υποκατάσταση στο άζωτο της βενζυλαμίνης, είτε φέρουν αιθυλομάδα στην θέση -1 του πυραζολικού δακτυλίου καθώς και παραγώγων που δεν είναι υποκατεστημένα στο άζωτο αυτό. Τέλος, συντέθηκαν και παράγωγα που φέρουν μεθύλιο στη -2 θέση του πυραζολικού αζώτου, έχοντας ως στόχο την διερεύνηση της επίδρασης στην ανταγωνιστική δράση που θα είχε η μετατόπιση του μεθυλίου από τη θέση -1 στη θέση -2 στον σκελετό της πυραζολοπυριμιδίνης. Συνολικά, στην παρούσα διπλωματική εργασία συντέθηκαν δεκαεπτά νέα παράγωγα και η αξιολόγηση της βιολογικής τους δράσης βρίσκεται σε εξέλιξη.","abstract_has_math":false,"creators":["Λαμπρακοπούλου Μαρία","Lamprakopoulou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:47Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3333368"],"render_values":[{"text":"uoadl:3333368","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3333368","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3333368","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3333368","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λαμπρακοπούλου Μαρία","Lamprakopoulou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3333368","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3333368"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα τελευταία χρόνια η επιστημονική κοινότητα έχει επιδείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο σχεδιασμό και στην ανάπτυξη μορίων που στοχεύουν τους υποδοχείς αδενοσίνης. Η αδενοσίνη είναι ένας ενδογενώς παραγόμενος νουκλεοζίτης, που ασκεί τη δράση του μέσω σύνδεσης με υποδοχείς που συζεύγνυνται με G-πρωτεΐνες. Οι υποδοχείς αυτοί διακρίνονται σε τέσσερις υποτύπους, τους Α1, Α2Α, Α2Β και Α3 υποδοχείς αδενοσίνης. Λόγω της μεγάλης διασποράς των υποδοχέων της αδενοσίνης σε πολλά όργανα και ιστούς του ανθρώπινου σώματος, η αδενοσίνη συμμετέχει σε πληθώρα φυσιολογικών διεργασιών, ρυθμίζοντας πολλά συστήματα, όπως είναι το καρδιαγγειακό και το ανοσοποιητικό. Η απορρύθμιση της φυσιολογικής τους λειτουργίας μπορεί να οδηγήσει στην εκδήλωση παθολογικών καταστάσεων. Έτσι, η ανάπτυξη φαρμάκων που στοχεύουν εκλεκτικά τους υποδοχείς αδενοσίνης μπορεί να οδηγήσει στη θεραπεία πολλών ασθενειών. Τα φάρμακα αυτής της κατηγορίας σε πολλές περιπτώσεις προσομοιάζουν τη δομή της αδενοσίνης και αρκετά έχουν ήδη λάβει έγκριση ή βρίσκονται σε κλινικές δοκιμές. Στο πλαίσιο της ενασχόλησης της ερευνητικής μας ομάδας με την εύρεση νέων ενώσεων που μπορούν να δράσουν ως αγωνιστές ή ανταγωνιστές στους υποδοχείς της αδενοσίνης, ανακαλύφθηκε πρόσφατα ένα παράγωγο πυραζολο[3,4-d]πυριδαζίνης με ανταγωνιστική δράση στους υποδοχείς Α1 και Α3. Η ένωση αυτή είναι η Ν-βενζυλο-1-μεθυλο-3-φαινυλο-1Η-πυραζολο[3,4-d]πυριδαζιν-7-αμίνη, η οποία εμφάνισε ικανότητα πρόσδεσης στον υποδοχέα Α1 με σταθερά σύνδεσης (Κi) ίση με 21 nΜ και χρόνο παραμονής εντός του υποδοχέα ∼60 λεπτά, ικανότητα πρόσδεσης στον υποδοχέα Α3 με σταθερά σύνδεσης (Κi) ίση με 55 nΜ και χρόνο παραμονής εντός του υποδοχέα ∼73 λεπτά, ενώ για τον υποδοχέα Α2Β ανθρώπινης προέλευσης η σταθερά σύνδεσης (Κi) ήταν ίση με 1.7 μΜ. Μελέτες μοριακής προσομοίωσης κατέδειξαν την πιθανή διευθέτηση του δραστικού αυτού αναλόγου στους υποδοχείς Α1 και Α3 και τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των διαφόρων ομάδων του μορίου με συγκεκριμένα αμινοξέα εντός της ορθοστερικής θέσης πρόσδεσης. Με βάση τα ανωτέρω ευρήματα και έχοντας ως ένωση-οδηγό το παράγωγο της πυραζολοπυριδαζίνης, στην παρούσα διπλωματική εργασία ασχοληθήκαμε με τον σχεδιασμό και την σύνθεση νέων αναλόγων τα οποία φέρουν ως κεντρικό σκελετό το δικυκλικό σύστημα της πυραζολο[4,3-d]πυριμιδίνης, o οποίος προσομοιάζει περισσότερο με τον πουρινικό δακτύλιο του φυσιολογικού υποστρώματος των υποδοχέων της αδενοσίνης. Στα νέα παράγωγα έχουν διατηρηθεί οι υποκαταστάτες της 1- και της 3-θέσης της ένωσης-οδηγού, ενώ παράλληλα, έχουν εισαχθεί κατάλληλοι υποκαταστάτες στον αρωματικό δακτύλιο της βενζυλαμίνης στην θέση -7, με σκοπό την μελέτη της επίδρασης των διαφορετικών αυτών υποκαταστατών στην ανταγωνιστική δράση έναντι των Α1 και Α3 υποδοχέων της αδενοσίνης και την εξαγωγή σχέσεων δομής-δράσης. Στόχος όλων των προαναφερθεισών τροποποιήσεων είναι η εύρεση πιο δραστικών η/και πιο εκλεκτικών αναλόγων σε σχέση με την ένωση-οδηγό. Παράλληλα, προχωρήσαμε στη σύνθεση αναλόγων που φέρουν υποκατάσταση στο άζωτο της βενζυλαμίνης, είτε φέρουν αιθυλομάδα στην θέση -1 του πυραζολικού δακτυλίου καθώς και παραγώγων που δεν είναι υποκατεστημένα στο άζωτο αυτό. Τέλος, συντέθηκαν και παράγωγα που φέρουν μεθύλιο στη -2 θέση του πυραζολικού αζώτου, έχοντας ως στόχο την διερεύνηση της επίδρασης στην ανταγωνιστική δράση που θα είχε η μετατόπιση του μεθυλίου από τη θέση -1 στη θέση -2 στον σκελετό της πυραζολοπυριμιδίνης. Συνολικά, στην παρούσα διπλωματική εργασία συντέθηκαν δεκαεπτά νέα παράγωγα και η αξιολόγηση της βιολογικής τους δράσης βρίσκεται σε εξέλιξη.","During the last years the scientific community has shown a great interest in the design and development of molecules that target the adenosine receptors. Adenosine is an endogenously produced nucleoside that exerts its activity upon activation of specific G-protein coupled receptors. These receptors have been categorized as A1, A2A, A2B and A3. Because of the large distribution of the adenosine receptors in many organs and tissues of the human body, adenosine is involved in multiple physiological processes and regulates many systems, such as the cardiovascular and the immune system. Deregulation of the physiological function of adenosine receptors can result in pathological conditions. Thus, the development of drugs that target selectively adenosine receptors could lead to treatment of such pathologies. In many cases, the drugs of this category show structural similarity to adenosine and many of them have been already approved or are currently under clinical evaluation. With the aim to discover novel derivatives that can act either as agonists or antagonists of the adenosine receptors, our research group has recently identified a pyrazolo[3,4-d]pyridazine derivative that possesses antagonistic activity against both A1 and A3 subtypes. This compound, namely N-benzyl-1-methyl-3-phenyl-1H-pyrazolo[3,4-d]pyridazin-7-amine, displayed 21 nM aﬃnity and a residence time of ∼60 min for the human A1 adenosine receptor, 55 nM aﬃnity and a residence time of ∼73 min for the human A3 adenosine receptor, and 1.7 μΜ aﬃnity for the human A2B receptor. Docking calculations and molecular dynamics simulations of this analogue inside the orthosteric binding area indicated the possible binding conformation of this derivative in the corresponding receptors and showed the crucial interactions between specific groups of this compound and specific aminoacids of the receptors, inside the orthosteric binding cavity. Based on the aforementioned findings and having the pyrazolopyridazine derivative as the lead compound, in this work we were involved with the design and synthesis of novel derivatives that have the pyrazolo[3,4-d]pyrimidine bicyclic system as the central scaffold. This scaffold mimics the purine core of adenosine, the normal substrate of adenosine receptors. The novel derivatives are 1-methyl-3-phenyl substituted, analogously to the lead compound, whereas a variety of substituents has been incorporated on the phenyl ring of position -7, in order to investigate the effect of the different substituents on the antagonistic activity and to extract structure-activity relationships. The objective of these modifications is to obtain more potent and/or more selective derivatives, compared to the lead compound. In parallel, a second group of derivatives was synthesized where the nitrogen atom of the benzylamine group was methylated, or the N-1 pyrazole was ethyl substituted or unsubstituted. Finally, two derivatives that are pyrazole N-2 methyl substituted were synthesized in order to estimate the effect on the antagonistic activity caused by the translocation of the methyl group from N-1 to N-2 of the pyrazolopyrimidine scaffold. Totally, seventeen novel derivatives were synthesized, and are currently under biological evaluation."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σχεδιασμός και σύνθεση νέων πυραζολοπυριμιδινών με ανταγωνιστική δράση στους Α1 και Α3 υποδοχείς αδενοσίνης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λαμπρακοπούλου Μαρία","Lamprakopoulou Maria"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Τα τελευταία χρόνια η επιστημονική κοινότητα έχει επιδείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο σχεδιασμό και στην ανάπτυξη μορίων που στοχεύουν τους υποδοχείς αδενοσίνης. Η αδενοσίνη είναι ένας ενδογενώς παραγόμενος νουκλεοζίτης, που ασκεί τη δράση του μέσω σύνδεσης με υποδοχείς που συζεύγνυνται με G-πρωτεΐνες. Οι υποδοχείς αυτοί διακρίνονται σε τέσσερις υποτύπους, τους Α1, Α2Α, Α2Β και Α3 υποδοχείς αδενοσίνης. Λόγω της μεγάλης διασποράς των υποδοχέων της αδενοσίνης σε πολλά όργανα και ιστούς του ανθρώπινου σώματος, η αδενοσίνη συμμετέχει σε πληθώρα φυσιολογικών διεργασιών, ρυθμίζοντας πολλά συστήματα, όπως είναι το καρδιαγγειακό και το ανοσοποιητικό. Η απορρύθμιση της φυσιολογικής τους λειτουργίας μπορεί να οδηγήσει στην εκδήλωση παθολογικών καταστάσεων. Έτσι, η ανάπτυξη φαρμάκων που στοχεύουν εκλεκτικά τους υποδοχείς αδενοσίνης μπορεί να οδηγήσει στη θεραπεία πολλών ασθενειών. Τα φάρμακα αυτής της κατηγορίας σε πολλές περιπτώσεις προσομοιάζουν τη δομή της αδενοσίνης και αρκετά έχουν ήδη λάβει έγκριση ή βρίσκονται σε κλινικές δοκιμές. Στο πλαίσιο της ενασχόλησης της ερευνητικής μας ομάδας με την εύρεση νέων ενώσεων που μπορούν να δράσουν ως αγωνιστές ή ανταγωνιστές στους υποδοχείς της αδενοσίνης, ανακαλύφθηκε πρόσφατα ένα παράγωγο πυραζολο[3,4-d]πυριδαζίνης με ανταγωνιστική δράση στους υποδοχείς Α1 και Α3. Η ένωση αυτή είναι η Ν-βενζυλο-1-μεθυλο-3-φαινυλο-1Η-πυραζολο[3,4-d]πυριδαζιν-7-αμίνη, η οποία εμφάνισε ικανότητα πρόσδεσης στον υποδοχέα Α1 με σταθερά σύνδεσης (Κi) ίση με 21 nΜ και χρόνο παραμονής εντός του υποδοχέα ∼60 λεπτά, ικανότητα πρόσδεσης στον υποδοχέα Α3 με σταθερά σύνδεσης (Κi) ίση με 55 nΜ και χρόνο παραμονής εντός του υποδοχέα ∼73 λεπτά, ενώ για τον υποδοχέα Α2Β ανθρώπινης προέλευσης η σταθερά σύνδεσης (Κi) ήταν ίση με 1.7 μΜ. Μελέτες μοριακής προσομοίωσης κατέδειξαν την πιθανή διευθέτηση του δραστικού αυτού αναλόγου στους υποδοχείς Α1 και Α3 και τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των διαφόρων ομάδων του μορίου με συγκεκριμένα αμινοξέα εντός της ορθοστερικής θέσης πρόσδεσης. Με βάση τα ανωτέρω ευρήματα και έχοντας ως ένωση-οδηγό το παράγωγο της πυραζολοπυριδαζίνης, στην παρούσα διπλωματική εργασία ασχοληθήκαμε με τον σχεδιασμό και την σύνθεση νέων αναλόγων τα οποία φέρουν ως κεντρικό σκελετό το δικυκλικό σύστημα της πυραζολο[4,3-d]πυριμιδίνης, o οποίος προσομοιάζει περισσότερο με τον πουρινικό δακτύλιο του φυσιολογικού υποστρώματος των υποδοχέων της αδενοσίνης. Στα νέα παράγωγα έχουν διατηρηθεί οι υποκαταστάτες της 1- και της 3-θέσης της ένωσης-οδηγού, ενώ παράλληλα, έχουν εισαχθεί κατάλληλοι υποκαταστάτες στον αρωματικό δακτύλιο της βενζυλαμίνης στην θέση -7, με σκοπό την μελέτη της επίδρασης των διαφορετικών αυτών υποκαταστατών στην ανταγωνιστική δράση έναντι των Α1 και Α3 υποδοχέων της αδενοσίνης και την εξαγωγή σχέσεων δομής-δράσης. Στόχος όλων των προαναφερθεισών τροποποιήσεων είναι η εύρεση πιο δραστικών η/και πιο εκλεκτικών αναλόγων σε σχέση με την ένωση-οδηγό. Παράλληλα, προχωρήσαμε στη σύνθεση αναλόγων που φέρουν υποκατάσταση στο άζωτο της βενζυλαμίνης, είτε φέρουν αιθυλομάδα στην θέση -1 του πυραζολικού δακτυλίου καθώς και παραγώγων που δεν είναι υποκατεστημένα στο άζωτο αυτό. Τέλος, συντέθηκαν και παράγωγα που φέρουν μεθύλιο στη -2 θέση του πυραζολικού αζώτου, έχοντας ως στόχο την διερεύνηση της επίδρασης στην ανταγωνιστική δράση που θα είχε η μετατόπιση του μεθυλίου από τη θέση -1 στη θέση -2 στον σκελετό της πυραζολοπυριμιδίνης. Συνολικά, στην παρούσα διπλωματική εργασία συντέθηκαν δεκαεπτά νέα παράγωγα και η αξιολόγηση της βιολογικής τους δράσης βρίσκεται σε εξέλιξη.","During the last years the scientific community has shown a great interest in the design and development of molecules that target the adenosine receptors. Adenosine is an endogenously produced nucleoside that exerts its activity upon activation of specific G-protein coupled receptors. These receptors have been categorized as A1, A2A, A2B and A3. Because of the large distribution of the adenosine receptors in many organs and tissues of the human body, adenosine is involved in multiple physiological processes and regulates many systems, such as the cardiovascular and the immune system. Deregulation of the physiological function of adenosine receptors can result in pathological conditions. Thus, the development of drugs that target selectively adenosine receptors could lead to treatment of such pathologies. In many cases, the drugs of this category show structural similarity to adenosine and many of them have been already approved or are currently under clinical evaluation. With the aim to discover novel derivatives that can act either as agonists or antagonists of the adenosine receptors, our research group has recently identified a pyrazolo[3,4-d]pyridazine derivative that possesses antagonistic activity against both A1 and A3 subtypes. This compound, namely N-benzyl-1-methyl-3-phenyl-1H-pyrazolo[3,4-d]pyridazin-7-amine, displayed 21 nM aﬃnity and a residence time of ∼60 min for the human A1 adenosine receptor, 55 nM aﬃnity and a residence time of ∼73 min for the human A3 adenosine receptor, and 1.7 μΜ aﬃnity for the human A2B receptor. Docking calculations and molecular dynamics simulations of this analogue inside the orthosteric binding area indicated the possible binding conformation of this derivative in the corresponding receptors and showed the crucial interactions between specific groups of this compound and specific aminoacids of the receptors, inside the orthosteric binding cavity. Based on the aforementioned findings and having the pyrazolopyridazine derivative as the lead compound, in this work we were involved with the design and synthesis of novel derivatives that have the pyrazolo[3,4-d]pyrimidine bicyclic system as the central scaffold. This scaffold mimics the purine core of adenosine, the normal substrate of adenosine receptors. The novel derivatives are 1-methyl-3-phenyl substituted, analogously to the lead compound, whereas a variety of substituents has been incorporated on the phenyl ring of position -7, in order to investigate the effect of the different substituents on the antagonistic activity and to extract structure-activity relationships. The objective of these modifications is to obtain more potent and/or more selective derivatives, compared to the lead compound. In parallel, a second group of derivatives was synthesized where the nitrogen atom of the benzylamine group was methylated, or the N-1 pyrazole was ethyl substituted or unsubstituted. Finally, two derivatives that are pyrazole N-2 methyl substituted were synthesized in order to estimate the effect on the antagonistic activity caused by the translocation of the methyl group from N-1 to N-2 of the pyrazolopyrimidine scaffold. Totally, seventeen novel derivatives were synthesized, and are currently under biological evaluation."],"dc:identifier":["uoadl:3333368","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3333368"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Σχεδιασμός και σύνθεση νέων πυραζολοπυριμιδινών με ανταγωνιστική δράση στους Α1 και Α3 υποδοχείς αδενοσίνης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:47Z"}