{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3335392"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3335392","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μη αλκοολική λιπώδης διήθηση του ήπατος και σακχαρώδης διαβήτης. Αντιδιαβητικά φάρμακα","abstract":"Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος (NAFLD) ορίζεται ως η μακροφυσαλιδώδης στεάτωση σε ≥ 5% των ηπατοκυττάρων επί απουσίας δευτεροπαθούς αιτίας στεάτωσης. Υπάρχουν τέσσερα κλινικοπαθολογικά χαρακτηριστικά της πορείας της NAFLD: η μη αλκοολική στεάτωση (NAFL), η μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα (NASH), η κίρρωση που σχετίζεται με NASH και το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα (HCC). Η παθογένεια της εμφάνισης και της εξέλιξης της NAFLD είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη και πολυπαραγοντική, με επικρατέστερη τη θεωρία των πολλαπλών «χτυπημάτων». Σκοπός της παρούσης διπλωματικής είναι να ανασκοπήσει κριτικά την υπάρχουσα βιβλιογραφία, να εκτιμήσει και να παρουσιάσει τα δεδομένα για τη θεραπευτική αξία των αντιδιαβητικών παραγόντων στην NAFLD. Άλλες θεραπευτικές προσεγγίσεις είναι η απώλεια βάρους, η βαριατρική χειρουργική και φαρμακευτικές ουσίες όπως τα αντιοξειδωτικά, οι στατίνες, κ.α. Αντιδιαβητικοί παράγοντες στην αντιμετώπιση της NAFLD είναι οι εξής: αγωνιστές υποδοχέων GLP-1, αναστολείς SGLT2, μετφορμίνη, θειαζολιδινεδιόνες, αναστολείς DPP-4, α–αναστολείς γλυκοσιδάσης, σουλφονυλουρίες, μεγλιτινίδες και η ινσουλίνη. Τα αντιδιαβητικά φάρμακα φαίνεται να είναι πολλά υποσχόμενα φάρμακα, επειδή είναι σε θέση να θεραπεύσουν τόσο τις εκδηλώσεις της NAFLD όσο και τον διαβήτη, αποτρέποντας την επιδείνωση της ηπατικής βλάβης. Απαιτούνται μεγαλύτερες μελέτες για να ποσοτικοποιηθούν καλύτερα τα μακροπρόθεσμα οφέλη και οι παρενέργειες των φαρμάκων αυτών. Με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, κανένα φάρμακο δεν μπορεί να υποκαταστήσει την τροποποίηση του τρόπου ζωής. Ο θεμελιώδης ακρογωνιαίος λίθος στη θεραπεία ασθενών με NAFLD και ΣΔ2 παραμένει η απώλεια βάρους. Συνιστάται να τεθούν ως θεραπευτικοί στόχοι 7 έως 10% απώλεια βάρους διατηρώντας HbA1c <7% για να διασφαλιστεί ο στενός έλεγχος της γλυκαιμίας.","abstract_html":"Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος (NAFLD) ορίζεται ως η μακροφυσαλιδώδης στεάτωση σε ≥ 5% των ηπατοκυττάρων επί απουσίας δευτεροπαθούς αιτίας στεάτωσης. Υπάρχουν τέσσερα κλινικοπαθολογικά χαρακτηριστικά της πορείας της NAFLD: η μη αλκοολική στεάτωση (NAFL), η μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα (NASH), η κίρρωση που σχετίζεται με NASH και το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα (HCC). Η παθογένεια της εμφάνισης και της εξέλιξης της NAFLD είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη και πολυπαραγοντική, με επικρατέστερη τη θεωρία των πολλαπλών «χτυπημάτων». Σκοπός της παρούσης διπλωματικής είναι να ανασκοπήσει κριτικά την υπάρχουσα βιβλιογραφία, να εκτιμήσει και να παρουσιάσει τα δεδομένα για τη θεραπευτική αξία των αντιδιαβητικών παραγόντων στην NAFLD. Άλλες θεραπευτικές προσεγγίσεις είναι η απώλεια βάρους, η βαριατρική χειρουργική και φαρμακευτικές ουσίες όπως τα αντιοξειδωτικά, οι στατίνες, κ.α. Αντιδιαβητικοί παράγοντες στην αντιμετώπιση της NAFLD είναι οι εξής: αγωνιστές υποδοχέων GLP-1, αναστολείς SGLT2, μετφορμίνη, θειαζολιδινεδιόνες, αναστολείς DPP-4, α–αναστολείς γλυκοσιδάσης, σουλφονυλουρίες, μεγλιτινίδες και η ινσουλίνη. Τα αντιδιαβητικά φάρμακα φαίνεται να είναι πολλά υποσχόμενα φάρμακα, επειδή είναι σε θέση να θεραπεύσουν τόσο τις εκδηλώσεις της NAFLD όσο και τον διαβήτη, αποτρέποντας την επιδείνωση της ηπατικής βλάβης. Απαιτούνται μεγαλύτερες μελέτες για να ποσοτικοποιηθούν καλύτερα τα μακροπρόθεσμα οφέλη και οι παρενέργειες των φαρμάκων αυτών. Με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, κανένα φάρμακο δεν μπορεί να υποκαταστήσει την τροποποίηση του τρόπου ζωής. Ο θεμελιώδης ακρογωνιαίος λίθος στη θεραπεία ασθενών με NAFLD και ΣΔ2 παραμένει η απώλεια βάρους. Συνιστάται να τεθούν ως θεραπευτικοί στόχοι 7 έως 10% απώλεια βάρους διατηρώντας HbA1c &lt;7% για να διασφαλιστεί ο στενός έλεγχος της γλυκαιμίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Μάρη Ευαγγελία","Mari Εvangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:48Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3335392"],"render_values":[{"text":"uoadl:3335392","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335392","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335392","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3335392","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μάρη Ευαγγελία","Mari Εvangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3335392","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335392"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος (NAFLD) ορίζεται ως η μακροφυσαλιδώδης στεάτωση σε ≥ 5% των ηπατοκυττάρων επί απουσίας δευτεροπαθούς αιτίας στεάτωσης. Υπάρχουν τέσσερα κλινικοπαθολογικά χαρακτηριστικά της πορείας της NAFLD: η μη αλκοολική στεάτωση (NAFL), η μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα (NASH), η κίρρωση που σχετίζεται με NASH και το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα (HCC). Η παθογένεια της εμφάνισης και της εξέλιξης της NAFLD είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη και πολυπαραγοντική, με επικρατέστερη τη θεωρία των πολλαπλών «χτυπημάτων». Σκοπός της παρούσης διπλωματικής είναι να ανασκοπήσει κριτικά την υπάρχουσα βιβλιογραφία, να εκτιμήσει και να παρουσιάσει τα δεδομένα για τη θεραπευτική αξία των αντιδιαβητικών παραγόντων στην NAFLD. Άλλες θεραπευτικές προσεγγίσεις είναι η απώλεια βάρους, η βαριατρική χειρουργική και φαρμακευτικές ουσίες όπως τα αντιοξειδωτικά, οι στατίνες, κ.α. Αντιδιαβητικοί παράγοντες στην αντιμετώπιση της NAFLD είναι οι εξής: αγωνιστές υποδοχέων GLP-1, αναστολείς SGLT2, μετφορμίνη, θειαζολιδινεδιόνες, αναστολείς DPP-4, α–αναστολείς γλυκοσιδάσης, σουλφονυλουρίες, μεγλιτινίδες και η ινσουλίνη. Τα αντιδιαβητικά φάρμακα φαίνεται να είναι πολλά υποσχόμενα φάρμακα, επειδή είναι σε θέση να θεραπεύσουν τόσο τις εκδηλώσεις της NAFLD όσο και τον διαβήτη, αποτρέποντας την επιδείνωση της ηπατικής βλάβης. Απαιτούνται μεγαλύτερες μελέτες για να ποσοτικοποιηθούν καλύτερα τα μακροπρόθεσμα οφέλη και οι παρενέργειες των φαρμάκων αυτών. Με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, κανένα φάρμακο δεν μπορεί να υποκαταστήσει την τροποποίηση του τρόπου ζωής. Ο θεμελιώδης ακρογωνιαίος λίθος στη θεραπεία ασθενών με NAFLD και ΣΔ2 παραμένει η απώλεια βάρους. Συνιστάται να τεθούν ως θεραπευτικοί στόχοι 7 έως 10% απώλεια βάρους διατηρώντας HbA1c <7% για να διασφαλιστεί ο στενός έλεγχος της γλυκαιμίας.","Non-alcoholic fatty liver disease (NAFLD) is defined as macrovesicular steatosis in ≥ 5% of hepatocytes and in the absence of a secondary cause of steatosis. There are four clinicopathological features of the course of NAFLD: nonalcoholic steatosis (NAFL), nonalcoholic steatohepatitis (NASH), NASH-related cirrhosis, and hepatocellular carcinoma (HCC). The most important risk factors for its occurrence are obesity, diabetes, dyslipidemia and metabolic syndrome. The pathogenesis of the onset and progression of NAFLD is particularly complex and multifactorial, with the theory of multiple \"hits\" prevailingThe purpose of this thesis is to critically review the existing literature, assess and present the data on the therapeutic value of antidiabetic agents in NAFLD. Other therapeutic approaches are weight loss, bariatric surgery and pharmaceutical substances such as antioxidants, statins, etc. Antidiabetic agents in the treatment of NAFLD are the following: GLP-1 receptor agonists, SGLT2 inhibitors, metformin, thiazolidinediones, DPP-4 inhibitors, α-glucosidase inhibitors, sulfonylureas, meglitinides, and insulin. Antidiabetic drugs appear to be very promising drugs because they can treat both the manifestations of NAFLD and diabetes by preventing the worsening of liver damage. Larger studies with longer follow-up are needed to better quantify the long-term benefits and side effects. The data so far indicate that no drug can replace lifestyle modification. The fundamental cornerstone in the treatment of NAFLD patients with T2DM remains weight loss. Treatment goals of 7 to 10% weight loss while maintaining HbA1c <7% are recommended to ensure tight glycemic control."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μη αλκοολική λιπώδης διήθηση του ήπατος και σακχαρώδης διαβήτης. Αντιδιαβητικά φάρμακα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μάρη Ευαγγελία","Mari Εvangelia"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος (NAFLD) ορίζεται ως η μακροφυσαλιδώδης στεάτωση σε ≥ 5% των ηπατοκυττάρων επί απουσίας δευτεροπαθούς αιτίας στεάτωσης. Υπάρχουν τέσσερα κλινικοπαθολογικά χαρακτηριστικά της πορείας της NAFLD: η μη αλκοολική στεάτωση (NAFL), η μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα (NASH), η κίρρωση που σχετίζεται με NASH και το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα (HCC). Η παθογένεια της εμφάνισης και της εξέλιξης της NAFLD είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη και πολυπαραγοντική, με επικρατέστερη τη θεωρία των πολλαπλών «χτυπημάτων». Σκοπός της παρούσης διπλωματικής είναι να ανασκοπήσει κριτικά την υπάρχουσα βιβλιογραφία, να εκτιμήσει και να παρουσιάσει τα δεδομένα για τη θεραπευτική αξία των αντιδιαβητικών παραγόντων στην NAFLD. Άλλες θεραπευτικές προσεγγίσεις είναι η απώλεια βάρους, η βαριατρική χειρουργική και φαρμακευτικές ουσίες όπως τα αντιοξειδωτικά, οι στατίνες, κ.α. Αντιδιαβητικοί παράγοντες στην αντιμετώπιση της NAFLD είναι οι εξής: αγωνιστές υποδοχέων GLP-1, αναστολείς SGLT2, μετφορμίνη, θειαζολιδινεδιόνες, αναστολείς DPP-4, α–αναστολείς γλυκοσιδάσης, σουλφονυλουρίες, μεγλιτινίδες και η ινσουλίνη. Τα αντιδιαβητικά φάρμακα φαίνεται να είναι πολλά υποσχόμενα φάρμακα, επειδή είναι σε θέση να θεραπεύσουν τόσο τις εκδηλώσεις της NAFLD όσο και τον διαβήτη, αποτρέποντας την επιδείνωση της ηπατικής βλάβης. Απαιτούνται μεγαλύτερες μελέτες για να ποσοτικοποιηθούν καλύτερα τα μακροπρόθεσμα οφέλη και οι παρενέργειες των φαρμάκων αυτών. Με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, κανένα φάρμακο δεν μπορεί να υποκαταστήσει την τροποποίηση του τρόπου ζωής. Ο θεμελιώδης ακρογωνιαίος λίθος στη θεραπεία ασθενών με NAFLD και ΣΔ2 παραμένει η απώλεια βάρους. Συνιστάται να τεθούν ως θεραπευτικοί στόχοι 7 έως 10% απώλεια βάρους διατηρώντας HbA1c <7% για να διασφαλιστεί ο στενός έλεγχος της γλυκαιμίας.","Non-alcoholic fatty liver disease (NAFLD) is defined as macrovesicular steatosis in ≥ 5% of hepatocytes and in the absence of a secondary cause of steatosis. There are four clinicopathological features of the course of NAFLD: nonalcoholic steatosis (NAFL), nonalcoholic steatohepatitis (NASH), NASH-related cirrhosis, and hepatocellular carcinoma (HCC). The most important risk factors for its occurrence are obesity, diabetes, dyslipidemia and metabolic syndrome. The pathogenesis of the onset and progression of NAFLD is particularly complex and multifactorial, with the theory of multiple \"hits\" prevailingThe purpose of this thesis is to critically review the existing literature, assess and present the data on the therapeutic value of antidiabetic agents in NAFLD. Other therapeutic approaches are weight loss, bariatric surgery and pharmaceutical substances such as antioxidants, statins, etc. Antidiabetic agents in the treatment of NAFLD are the following: GLP-1 receptor agonists, SGLT2 inhibitors, metformin, thiazolidinediones, DPP-4 inhibitors, α-glucosidase inhibitors, sulfonylureas, meglitinides, and insulin. Antidiabetic drugs appear to be very promising drugs because they can treat both the manifestations of NAFLD and diabetes by preventing the worsening of liver damage. Larger studies with longer follow-up are needed to better quantify the long-term benefits and side effects. The data so far indicate that no drug can replace lifestyle modification. The fundamental cornerstone in the treatment of NAFLD patients with T2DM remains weight loss. Treatment goals of 7 to 10% weight loss while maintaining HbA1c <7% are recommended to ensure tight glycemic control."],"dc:identifier":["uoadl:3335392","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335392"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μη αλκοολική λιπώδης διήθηση του ήπατος και σακχαρώδης διαβήτης. Αντιδιαβητικά φάρμακα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:48Z"}