{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3335399"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3335399","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συσχέτιση της ψηλαφητότητας της άπω κερκιδικής αρτηρίας και της επιτυχημένης αγγειακής πρόσβασης για τη διενέργεια στεφανιογραφίας και αγγειοπλαστικής","abstract":"Εισαγωγή: Η πρόσβαση δια της άπω κερκιδικής αρτηρίας (distal TransRadial artery access – dTRA) χρησιμοποιείται ευρέως για τη διενέργεια διαδερμικής στεφανιογραφίας και στεφανιαίων επεμβάσεων, λόγω της μικρότερης επίπτωσης της απόφραξης της κερκιδικής αρτηρίας, της ταχύτερης αιμόστασης και της μείωσης των τοπικών επιπλοκών. Παρόλο αυτά, το χαμηλό ποσοστό επιτυχούς παρακέντησης και απόκτησης αρτηριακής πρόσβασης αποτελεί βασικό μειονέκτημα της dTRA και η ιδανική τεχνική για την πρόσβαση δια της άπω κερκιδικής αρτηρίας είναι υπό διερεύνηση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει αν η ψηλαφητή άπω κερκιδική αρτηρία συνδέεται με υψηλότερα ποσοστά επιτυχούς παρακέντησης, συγκριτικά με τη μη ψηλαφητή. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 435 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διαδερμική στεφανιογραφία στο αιμοδυναμικό εργαστήριο του Π.Γ.Ν.Π. «ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΒΟΗΘΕΙΑ». Πραγματοποιήθηκε μια post – hoc ανάλυση ασθενών, χρησιμοποιώντας δεδομένα από δύο τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες. Όλοι οι ασθενείς με διαθέσιμα δεδομένα αναφορικά με τη ψηλαφητότητα της άπω κερκιδικής αρτηρίας καθώς και την έκβαση της παρακέντησης συμπεριελήφθησαν στην ανάλυση μας. Αποτελέσματα: Από το σύνολο των 435 ασθενών συμπεριελήφθησαν στην μελέτη μας, 84 και 351 ασθενείς από κάθε μελέτη, αντίστοιχα. Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, η φαρμακοθεραπεία, οι ενδείξεις επέμβασης και τα περιεπεμβατικά δεδομένα δε διέφεραν σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων (ψηλαφητή και μη – ψηλαφητή άπω κερκιδική αρτηρία). Εξαίρεση αποτέλεσε ο Δείκτης Μάζας Σώματος, που ήταν σημαντικά αυξημένος στους ασθενείς με μη ψηλαφητή άπω κερκιδική αρτηρία (27,3 έναντι 28,3 kg/m2, p=0,034). Η άπω κερκιδική ήταν ψηλαφητή σε 313 (72%) ασθενείς. Η επιτυχής παρακέντηση δε διέφερε σημαντικά μεταξύ των ασθενών με ψηλαφητή και μη – ψηλαφητή άπω κερκιδική αρτηρία (81,5% versus 80,3%, p=0,786). Επιπλέον, η πολυπαραγοντική ανάλυση που πραγματοποιήθηκε δεν ανέδειξε ότι κάποιος από τους προηγούμενους παράγοντες συσχετίζεται με υψηλότερα ποσοστά επιτυχούς παρακέντησης και αρτηριακής πρόσβασης. Συμπεράσματα: Η παρούσα ανάλυση έδειξε ότι η μη ψηλαφητή άπω κερκιδική αρτηρία δεν σχετίζεται με μειωμένα ποσοστά επιτυχούς παρακέντησης και αρτηριακής πρόσβασης. Βάσει των παραπάνω, η ψηλαφητότητα της άπω κερκιδικής ίσως να μην είναι αναγκαία για την επιτυχή αρτηριακή πρόσβαση της άπω κερκιδικής αρτηρίας. Δεδομένου ότι τα συγκεκριμένα ευρήματα προέκυψαν από έμπειρους καθετηριαστές, περαιτέρω έρευνα απαιτείται για την επιβεβαίωση και τη γενικευμένη εφαρμογή των αποτελεσμάτων της μελέτης μας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η πρόσβαση δια της άπω κερκιδικής αρτηρίας (distal TransRadial artery access – dTRA) χρησιμοποιείται ευρέως για τη διενέργεια διαδερμικής στεφανιογραφίας και στεφανιαίων επεμβάσεων, λόγω της μικρότερης επίπτωσης της απόφραξης της κερκιδικής αρτηρίας, της ταχύτερης αιμόστασης και της μείωσης των τοπικών επιπλοκών. Παρόλο αυτά, το χαμηλό ποσοστό επιτυχούς παρακέντησης και απόκτησης αρτηριακής πρόσβασης αποτελεί βασικό μειονέκτημα της dTRA και η ιδανική τεχνική για την πρόσβαση δια της άπω κερκιδικής αρτηρίας είναι υπό διερεύνηση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει αν η ψηλαφητή άπω κερκιδική αρτηρία συνδέεται με υψηλότερα ποσοστά επιτυχούς παρακέντησης, συγκριτικά με τη μη ψηλαφητή. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 435 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διαδερμική στεφανιογραφία στο αιμοδυναμικό εργαστήριο του Π.Γ.Ν.Π. «ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΒΟΗΘΕΙΑ». Πραγματοποιήθηκε μια post – hoc ανάλυση ασθενών, χρησιμοποιώντας δεδομένα από δύο τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες. Όλοι οι ασθενείς με διαθέσιμα δεδομένα αναφορικά με τη ψηλαφητότητα της άπω κερκιδικής αρτηρίας καθώς και την έκβαση της παρακέντησης συμπεριελήφθησαν στην ανάλυση μας. Αποτελέσματα: Από το σύνολο των 435 ασθενών συμπεριελήφθησαν στην μελέτη μας, 84 και 351 ασθενείς από κάθε μελέτη, αντίστοιχα. Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, η φαρμακοθεραπεία, οι ενδείξεις επέμβασης και τα περιεπεμβατικά δεδομένα δε διέφεραν σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων (ψηλαφητή και μη – ψηλαφητή άπω κερκιδική αρτηρία). Εξαίρεση αποτέλεσε ο Δείκτης Μάζας Σώματος, που ήταν σημαντικά αυξημένος στους ασθενείς με μη ψηλαφητή άπω κερκιδική αρτηρία (27,3 έναντι 28,3 kg/m2, p=0,034). Η άπω κερκιδική ήταν ψηλαφητή σε 313 (72%) ασθενείς. Η επιτυχής παρακέντηση δε διέφερε σημαντικά μεταξύ των ασθενών με ψηλαφητή και μη – ψηλαφητή άπω κερκιδική αρτηρία (81,5% versus 80,3%, p=0,786). Επιπλέον, η πολυπαραγοντική ανάλυση που πραγματοποιήθηκε δεν ανέδειξε ότι κάποιος από τους προηγούμενους παράγοντες συσχετίζεται με υψηλότερα ποσοστά επιτυχούς παρακέντησης και αρτηριακής πρόσβασης. Συμπεράσματα: Η παρούσα ανάλυση έδειξε ότι η μη ψηλαφητή άπω κερκιδική αρτηρία δεν σχετίζεται με μειωμένα ποσοστά επιτυχούς παρακέντησης και αρτηριακής πρόσβασης. Βάσει των παραπάνω, η ψηλαφητότητα της άπω κερκιδικής ίσως να μην είναι αναγκαία για την επιτυχή αρτηριακή πρόσβαση της άπω κερκιδικής αρτηρίας. Δεδομένου ότι τα συγκεκριμένα ευρήματα προέκυψαν από έμπειρους καθετηριαστές, περαιτέρω έρευνα απαιτείται για την επιβεβαίωση και τη γενικευμένη εφαρμογή των αποτελεσμάτων της μελέτης μας.","abstract_has_math":false,"creators":["Αποστολός Αναστάσιος","Apostolos Anastasios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:48Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3335399"],"render_values":[{"text":"uoadl:3335399","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335399","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335399","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3335399","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αποστολός Αναστάσιος","Apostolos Anastasios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3335399","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335399"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η πρόσβαση δια της άπω κερκιδικής αρτηρίας (distal TransRadial artery access – dTRA) χρησιμοποιείται ευρέως για τη διενέργεια διαδερμικής στεφανιογραφίας και στεφανιαίων επεμβάσεων, λόγω της μικρότερης επίπτωσης της απόφραξης της κερκιδικής αρτηρίας, της ταχύτερης αιμόστασης και της μείωσης των τοπικών επιπλοκών. Παρόλο αυτά, το χαμηλό ποσοστό επιτυχούς παρακέντησης και απόκτησης αρτηριακής πρόσβασης αποτελεί βασικό μειονέκτημα της dTRA και η ιδανική τεχνική για την πρόσβαση δια της άπω κερκιδικής αρτηρίας είναι υπό διερεύνηση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει αν η ψηλαφητή άπω κερκιδική αρτηρία συνδέεται με υψηλότερα ποσοστά επιτυχούς παρακέντησης, συγκριτικά με τη μη ψηλαφητή. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 435 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διαδερμική στεφανιογραφία στο αιμοδυναμικό εργαστήριο του Π.Γ.Ν.Π. «ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΒΟΗΘΕΙΑ». Πραγματοποιήθηκε μια post – hoc ανάλυση ασθενών, χρησιμοποιώντας δεδομένα από δύο τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες. Όλοι οι ασθενείς με διαθέσιμα δεδομένα αναφορικά με τη ψηλαφητότητα της άπω κερκιδικής αρτηρίας καθώς και την έκβαση της παρακέντησης συμπεριελήφθησαν στην ανάλυση μας. Αποτελέσματα: Από το σύνολο των 435 ασθενών συμπεριελήφθησαν στην μελέτη μας, 84 και 351 ασθενείς από κάθε μελέτη, αντίστοιχα. Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, η φαρμακοθεραπεία, οι ενδείξεις επέμβασης και τα περιεπεμβατικά δεδομένα δε διέφεραν σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων (ψηλαφητή και μη – ψηλαφητή άπω κερκιδική αρτηρία). Εξαίρεση αποτέλεσε ο Δείκτης Μάζας Σώματος, που ήταν σημαντικά αυξημένος στους ασθενείς με μη ψηλαφητή άπω κερκιδική αρτηρία (27,3 έναντι 28,3 kg/m2, p=0,034). Η άπω κερκιδική ήταν ψηλαφητή σε 313 (72%) ασθενείς. Η επιτυχής παρακέντηση δε διέφερε σημαντικά μεταξύ των ασθενών με ψηλαφητή και μη – ψηλαφητή άπω κερκιδική αρτηρία (81,5% versus 80,3%, p=0,786). Επιπλέον, η πολυπαραγοντική ανάλυση που πραγματοποιήθηκε δεν ανέδειξε ότι κάποιος από τους προηγούμενους παράγοντες συσχετίζεται με υψηλότερα ποσοστά επιτυχούς παρακέντησης και αρτηριακής πρόσβασης. Συμπεράσματα: Η παρούσα ανάλυση έδειξε ότι η μη ψηλαφητή άπω κερκιδική αρτηρία δεν σχετίζεται με μειωμένα ποσοστά επιτυχούς παρακέντησης και αρτηριακής πρόσβασης. Βάσει των παραπάνω, η ψηλαφητότητα της άπω κερκιδικής ίσως να μην είναι αναγκαία για την επιτυχή αρτηριακή πρόσβαση της άπω κερκιδικής αρτηρίας. Δεδομένου ότι τα συγκεκριμένα ευρήματα προέκυψαν από έμπειρους καθετηριαστές, περαιτέρω έρευνα απαιτείται για την επιβεβαίωση και τη γενικευμένη εφαρμογή των αποτελεσμάτων της μελέτης μας.","Background: Distal transradial access (DRA) is increasingly performed for coronary angiography and interventions, due to lower incidence of radial artery occlusion, faster hemostasis and decreased local complications rate. However, higher rates of crossover to other access sites remains the major limitation of DRA and the optimal technique for achieving successful cannulation remains under investigation. Purpose: Aim of our analysis is to explore whether a palpable distal radial artery is associated with higher successful cannulation. Material and Methods: We conducted a patient-level pooled analysis using data from two randomized-controlled trials (RCT) on DRA. All patients with available data on distal radial artery palpation and cannulation’s success were included in our analysis. Results: A total of 435 patients were included in our analysis; 84 and 351 from the two studies, respectively. Demographic characteristics, pharmacotherapy details and procedural indications did not differ between the two groups (palpable versus non – palpable DRA), except BMI, which was significantly increased in non – palpable DRA group (27.3 versus 28.3 kg/m2, p=0.034). A palpable DRA was found in 313 (72%) patients. Successful cannulation did not significantly differ between the patients with a palpable and a non-palpable DRA (81.5% versus 80.3%, p=0.786) Furthermore, a multivariable analysis excluded any interactions with demographic characteristics, pharmacotherapy details and indications of procedure. Conclusions: Our analysis showed that a non-palpable distal radial artery is not associated with lower cannulation success rates. Accordingly, the palpation of the DRA may not be required for achieving better cannulation results. As these findings have been obtained among experienced operators, further research is required to validate the generalizability of our results."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συσχέτιση της ψηλαφητότητας της άπω κερκιδικής αρτηρίας και της επιτυχημένης αγγειακής πρόσβασης για τη διενέργεια στεφανιογραφίας και αγγειοπλαστικής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αποστολός Αναστάσιος","Apostolos Anastasios"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η πρόσβαση δια της άπω κερκιδικής αρτηρίας (distal TransRadial artery access – dTRA) χρησιμοποιείται ευρέως για τη διενέργεια διαδερμικής στεφανιογραφίας και στεφανιαίων επεμβάσεων, λόγω της μικρότερης επίπτωσης της απόφραξης της κερκιδικής αρτηρίας, της ταχύτερης αιμόστασης και της μείωσης των τοπικών επιπλοκών. Παρόλο αυτά, το χαμηλό ποσοστό επιτυχούς παρακέντησης και απόκτησης αρτηριακής πρόσβασης αποτελεί βασικό μειονέκτημα της dTRA και η ιδανική τεχνική για την πρόσβαση δια της άπω κερκιδικής αρτηρίας είναι υπό διερεύνηση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει αν η ψηλαφητή άπω κερκιδική αρτηρία συνδέεται με υψηλότερα ποσοστά επιτυχούς παρακέντησης, συγκριτικά με τη μη ψηλαφητή. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 435 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διαδερμική στεφανιογραφία στο αιμοδυναμικό εργαστήριο του Π.Γ.Ν.Π. «ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΒΟΗΘΕΙΑ». Πραγματοποιήθηκε μια post – hoc ανάλυση ασθενών, χρησιμοποιώντας δεδομένα από δύο τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες. Όλοι οι ασθενείς με διαθέσιμα δεδομένα αναφορικά με τη ψηλαφητότητα της άπω κερκιδικής αρτηρίας καθώς και την έκβαση της παρακέντησης συμπεριελήφθησαν στην ανάλυση μας. Αποτελέσματα: Από το σύνολο των 435 ασθενών συμπεριελήφθησαν στην μελέτη μας, 84 και 351 ασθενείς από κάθε μελέτη, αντίστοιχα. Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, η φαρμακοθεραπεία, οι ενδείξεις επέμβασης και τα περιεπεμβατικά δεδομένα δε διέφεραν σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων (ψηλαφητή και μη – ψηλαφητή άπω κερκιδική αρτηρία). Εξαίρεση αποτέλεσε ο Δείκτης Μάζας Σώματος, που ήταν σημαντικά αυξημένος στους ασθενείς με μη ψηλαφητή άπω κερκιδική αρτηρία (27,3 έναντι 28,3 kg/m2, p=0,034). Η άπω κερκιδική ήταν ψηλαφητή σε 313 (72%) ασθενείς. Η επιτυχής παρακέντηση δε διέφερε σημαντικά μεταξύ των ασθενών με ψηλαφητή και μη – ψηλαφητή άπω κερκιδική αρτηρία (81,5% versus 80,3%, p=0,786). Επιπλέον, η πολυπαραγοντική ανάλυση που πραγματοποιήθηκε δεν ανέδειξε ότι κάποιος από τους προηγούμενους παράγοντες συσχετίζεται με υψηλότερα ποσοστά επιτυχούς παρακέντησης και αρτηριακής πρόσβασης. Συμπεράσματα: Η παρούσα ανάλυση έδειξε ότι η μη ψηλαφητή άπω κερκιδική αρτηρία δεν σχετίζεται με μειωμένα ποσοστά επιτυχούς παρακέντησης και αρτηριακής πρόσβασης. Βάσει των παραπάνω, η ψηλαφητότητα της άπω κερκιδικής ίσως να μην είναι αναγκαία για την επιτυχή αρτηριακή πρόσβαση της άπω κερκιδικής αρτηρίας. Δεδομένου ότι τα συγκεκριμένα ευρήματα προέκυψαν από έμπειρους καθετηριαστές, περαιτέρω έρευνα απαιτείται για την επιβεβαίωση και τη γενικευμένη εφαρμογή των αποτελεσμάτων της μελέτης μας.","Background: Distal transradial access (DRA) is increasingly performed for coronary angiography and interventions, due to lower incidence of radial artery occlusion, faster hemostasis and decreased local complications rate. However, higher rates of crossover to other access sites remains the major limitation of DRA and the optimal technique for achieving successful cannulation remains under investigation. Purpose: Aim of our analysis is to explore whether a palpable distal radial artery is associated with higher successful cannulation. Material and Methods: We conducted a patient-level pooled analysis using data from two randomized-controlled trials (RCT) on DRA. All patients with available data on distal radial artery palpation and cannulation’s success were included in our analysis. Results: A total of 435 patients were included in our analysis; 84 and 351 from the two studies, respectively. Demographic characteristics, pharmacotherapy details and procedural indications did not differ between the two groups (palpable versus non – palpable DRA), except BMI, which was significantly increased in non – palpable DRA group (27.3 versus 28.3 kg/m2, p=0.034). A palpable DRA was found in 313 (72%) patients. Successful cannulation did not significantly differ between the patients with a palpable and a non-palpable DRA (81.5% versus 80.3%, p=0.786) Furthermore, a multivariable analysis excluded any interactions with demographic characteristics, pharmacotherapy details and indications of procedure. Conclusions: Our analysis showed that a non-palpable distal radial artery is not associated with lower cannulation success rates. Accordingly, the palpation of the DRA may not be required for achieving better cannulation results. As these findings have been obtained among experienced operators, further research is required to validate the generalizability of our results."],"dc:identifier":["uoadl:3335399","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335399"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συσχέτιση της ψηλαφητότητας της άπω κερκιδικής αρτηρίας και της επιτυχημένης αγγειακής πρόσβασης για τη διενέργεια στεφανιογραφίας και αγγειοπλαστικής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:48Z"}