{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3335411"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3335411","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αυτοκτονίες και αυτοκτονικός ιδεασμός κατά την περιγεννητική περίοδο: κλινικά και δημογραφικά δεδομένα","abstract":"Η αυτοκτονία είναι η δεύτερη αιτία θανάτου γυναικών στην περιγεννητική περίοδο. Οι ψυχιατρικές διαταραχές δεν είναι σπάνιες στην κύηση, επηρεάζοντας το 15-29% των εγκύων γυναικών. Η κλινική κατάθλιψη επηρεάζει το 10-15% των γυναικών αυτών. Οι γυναίκες κατά την περίοδο της κύησης και τη λοχεία είναι ιδιαίτερα ευάλωτες σε συναισθηματικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένου του αυτοκτονικού ιδεασμού. Η επίπτωση του αυτοκτονικού ιδεασμού παγκοσμίως κυμαίνεται από 5% έως 14%, ενώ το ποσοστό αυτοκτονιών κατά τη διάρκεια της κύησης και την περίοδο μετά τον τοκετό βρίσκεται μεταξύ 2-3/100.000 για χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Ο κύριος παράγοντας κινδύνου για αυτοκτονικότητα στην περιγεννητική περίοδο είναι η κατάθλιψη. Άλλες ψυχικές διαταραχές όπως η σχιζοφρένεια, η αγχωδης διαταραχή και η διπολική διαταραχή, αποτελούν παράγοντες κινδύνου επίσης. Ορισμένα υψηλού ρίσκου δημογραφικά χαρακτηριστικά αυτοκτονικότητας είναι η νεαρή ηλικία, η μονογονεϊκότητα ή οι κακές σχέσεις του ζευγαριού, η πολυτοκία, η μη Καυκάσια φυλή, η μή ύπαρξη ασφάλειας υγείας, η φτωχή κοινωνική στήριξη, η απρογραμμάτιστη κύηση, το χαμηλό κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο, η ανεργία, το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και το κάπνισμα. Μαιευτικές επιπλοκές όπως οι σοβαρές ρήξεις κόλπου, το χαμηλό βάρος γέννησης του νεογνού, η εισαγωγή του νεογέννητου στην ενταντική μονάδα νεογνών, η περιγεννητική θνητότητα και νοσηρότητα, καθώς και προηγούμενες αποβολές ή εκτρώσεις αποτελούν επίσης παράγοντες κινδύνου. Η σωματική, ψυχολογική ή σεξουαλική ενδοοικογενειακή βία, η παρενόχληση εντός του στρατιωτικού σώματος καθώς και το ιστορικό έκθεσης σε σωματική ή σεξουαλική παρενόχληση κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας συνεισφέρουν στον αυτοκτονικό ιδεασμό. Η καλή γνώση του ψυχιατρικού ιστορικού από την πρώτη επίσκεψη της εγκύου στον προσωπικό/οικογενειακό ιατρό ή το μαιευτήρα/γυναικολόγο, η καλύτερη ανίχνευση των ψυχικών παθήσεων μέσω ψυχομετρικών ερωτηματολογίων, η έγκαιρη παραπομπή σε δομές ψυχικής υγείας και η έναρξη κατάλληλης θεραπευτικής αντιμετώπισης θα έπρεπε να αποτελούν συνήθεις πρακτικές στις παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας.","abstract_html":"Η αυτοκτονία είναι η δεύτερη αιτία θανάτου γυναικών στην περιγεννητική περίοδο. Οι ψυχιατρικές διαταραχές δεν είναι σπάνιες στην κύηση, επηρεάζοντας το 15-29% των εγκύων γυναικών. Η κλινική κατάθλιψη επηρεάζει το 10-15% των γυναικών αυτών. Οι γυναίκες κατά την περίοδο της κύησης και τη λοχεία είναι ιδιαίτερα ευάλωτες σε συναισθηματικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένου του αυτοκτονικού ιδεασμού. Η επίπτωση του αυτοκτονικού ιδεασμού παγκοσμίως κυμαίνεται από 5% έως 14%, ενώ το ποσοστό αυτοκτονιών κατά τη διάρκεια της κύησης και την περίοδο μετά τον τοκετό βρίσκεται μεταξύ 2-3/100.000 για χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Ο κύριος παράγοντας κινδύνου για αυτοκτονικότητα στην περιγεννητική περίοδο είναι η κατάθλιψη. Άλλες ψυχικές διαταραχές όπως η σχιζοφρένεια, η αγχωδης διαταραχή και η διπολική διαταραχή, αποτελούν παράγοντες κινδύνου επίσης. Ορισμένα υψηλού ρίσκου δημογραφικά χαρακτηριστικά αυτοκτονικότητας είναι η νεαρή ηλικία, η μονογονεϊκότητα ή οι κακές σχέσεις του ζευγαριού, η πολυτοκία, η μη Καυκάσια φυλή, η μή ύπαρξη ασφάλειας υγείας, η φτωχή κοινωνική στήριξη, η απρογραμμάτιστη κύηση, το χαμηλό κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο, η ανεργία, το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και το κάπνισμα. Μαιευτικές επιπλοκές όπως οι σοβαρές ρήξεις κόλπου, το χαμηλό βάρος γέννησης του νεογνού, η εισαγωγή του νεογέννητου στην ενταντική μονάδα νεογνών, η περιγεννητική θνητότητα και νοσηρότητα, καθώς και προηγούμενες αποβολές ή εκτρώσεις αποτελούν επίσης παράγοντες κινδύνου. Η σωματική, ψυχολογική ή σεξουαλική ενδοοικογενειακή βία, η παρενόχληση εντός του στρατιωτικού σώματος καθώς και το ιστορικό έκθεσης σε σωματική ή σεξουαλική παρενόχληση κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας συνεισφέρουν στον αυτοκτονικό ιδεασμό. Η καλή γνώση του ψυχιατρικού ιστορικού από την πρώτη επίσκεψη της εγκύου στον προσωπικό/οικογενειακό ιατρό ή το μαιευτήρα/γυναικολόγο, η καλύτερη ανίχνευση των ψυχικών παθήσεων μέσω ψυχομετρικών ερωτηματολογίων, η έγκαιρη παραπομπή σε δομές ψυχικής υγείας και η έναρξη κατάλληλης θεραπευτικής αντιμετώπισης θα έπρεπε να αποτελούν συνήθεις πρακτικές στις παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπαζούκης Ξενοφώντας","Bazoukis Xenofontas"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:48Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3335411"],"render_values":[{"text":"uoadl:3335411","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335411","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335411","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3335411","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπαζούκης Ξενοφώντας","Bazoukis Xenofontas"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3335411","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335411"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αυτοκτονία είναι η δεύτερη αιτία θανάτου γυναικών στην περιγεννητική περίοδο. Οι ψυχιατρικές διαταραχές δεν είναι σπάνιες στην κύηση, επηρεάζοντας το 15-29% των εγκύων γυναικών. Η κλινική κατάθλιψη επηρεάζει το 10-15% των γυναικών αυτών. Οι γυναίκες κατά την περίοδο της κύησης και τη λοχεία είναι ιδιαίτερα ευάλωτες σε συναισθηματικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένου του αυτοκτονικού ιδεασμού. Η επίπτωση του αυτοκτονικού ιδεασμού παγκοσμίως κυμαίνεται από 5% έως 14%, ενώ το ποσοστό αυτοκτονιών κατά τη διάρκεια της κύησης και την περίοδο μετά τον τοκετό βρίσκεται μεταξύ 2-3/100.000 για χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Ο κύριος παράγοντας κινδύνου για αυτοκτονικότητα στην περιγεννητική περίοδο είναι η κατάθλιψη. Άλλες ψυχικές διαταραχές όπως η σχιζοφρένεια, η αγχωδης διαταραχή και η διπολική διαταραχή, αποτελούν παράγοντες κινδύνου επίσης. Ορισμένα υψηλού ρίσκου δημογραφικά χαρακτηριστικά αυτοκτονικότητας είναι η νεαρή ηλικία, η μονογονεϊκότητα ή οι κακές σχέσεις του ζευγαριού, η πολυτοκία, η μη Καυκάσια φυλή, η μή ύπαρξη ασφάλειας υγείας, η φτωχή κοινωνική στήριξη, η απρογραμμάτιστη κύηση, το χαμηλό κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο, η ανεργία, το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και το κάπνισμα. Μαιευτικές επιπλοκές όπως οι σοβαρές ρήξεις κόλπου, το χαμηλό βάρος γέννησης του νεογνού, η εισαγωγή του νεογέννητου στην ενταντική μονάδα νεογνών, η περιγεννητική θνητότητα και νοσηρότητα, καθώς και προηγούμενες αποβολές ή εκτρώσεις αποτελούν επίσης παράγοντες κινδύνου. Η σωματική, ψυχολογική ή σεξουαλική ενδοοικογενειακή βία, η παρενόχληση εντός του στρατιωτικού σώματος καθώς και το ιστορικό έκθεσης σε σωματική ή σεξουαλική παρενόχληση κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας συνεισφέρουν στον αυτοκτονικό ιδεασμό. Η καλή γνώση του ψυχιατρικού ιστορικού από την πρώτη επίσκεψη της εγκύου στον προσωπικό/οικογενειακό ιατρό ή το μαιευτήρα/γυναικολόγο, η καλύτερη ανίχνευση των ψυχικών παθήσεων μέσω ψυχομετρικών ερωτηματολογίων, η έγκαιρη παραπομπή σε δομές ψυχικής υγείας και η έναρξη κατάλληλης θεραπευτικής αντιμετώπισης θα έπρεπε να αποτελούν συνήθεις πρακτικές στις παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας.","Suicide is the second-leading cause of death for women in the postpartum period. Psychiatric disorders are common in pregnancy, affecting 15-29% of pregnant women, whereas clinical depression affects 10%–15% of them. Women during pregnancy and the postpartum period are particularly vulnerable to suicidal ideation. The prevalence of suicidal ideation ranges from 5% to 14% worldwide, while the rate of suicide during pregnancy and the postpartum period lies between two to three per 100,000 for countries like the UK and the USA. The main risk factor for suicidal ideation in the perinatal period is depression. Other mental illnesses, like schizophrenia, anxiety, bipolar and adjustment disorder, consist of risk factors too. Some of the high-risk social characteristics for suicide thoughts are younger age, unpartnered status and well-being with their marriage, high parity, non-Caucasian race, no health insurance, poor social support, unplanned pregnancy, low-income origin country, unemployment, low educational level and smoking. Obstetrics complications like severe vaginal laceration, low weight infants and admission in the neonatal intensive care unit, perinatal fetal mortality and prior abortions consist of risk factors. Physical, psychological or sexual intimate partner violence, sexual trauma and history of physical or sexual abuse in the army, physical or sexual abuse during childhood, all contribute to suicidal thought. Knowledge of the psychiatric history from the time of enrolment in maternity units, better identification of mental health problems via psychometric screening tools, as well as the use of proper referral and medication, should be the routine in health care services."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αυτοκτονίες και αυτοκτονικός ιδεασμός κατά την περιγεννητική περίοδο: κλινικά και δημογραφικά δεδομένα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπαζούκης Ξενοφώντας","Bazoukis Xenofontas"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η αυτοκτονία είναι η δεύτερη αιτία θανάτου γυναικών στην περιγεννητική περίοδο. Οι ψυχιατρικές διαταραχές δεν είναι σπάνιες στην κύηση, επηρεάζοντας το 15-29% των εγκύων γυναικών. Η κλινική κατάθλιψη επηρεάζει το 10-15% των γυναικών αυτών. Οι γυναίκες κατά την περίοδο της κύησης και τη λοχεία είναι ιδιαίτερα ευάλωτες σε συναισθηματικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένου του αυτοκτονικού ιδεασμού. Η επίπτωση του αυτοκτονικού ιδεασμού παγκοσμίως κυμαίνεται από 5% έως 14%, ενώ το ποσοστό αυτοκτονιών κατά τη διάρκεια της κύησης και την περίοδο μετά τον τοκετό βρίσκεται μεταξύ 2-3/100.000 για χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Ο κύριος παράγοντας κινδύνου για αυτοκτονικότητα στην περιγεννητική περίοδο είναι η κατάθλιψη. Άλλες ψυχικές διαταραχές όπως η σχιζοφρένεια, η αγχωδης διαταραχή και η διπολική διαταραχή, αποτελούν παράγοντες κινδύνου επίσης. Ορισμένα υψηλού ρίσκου δημογραφικά χαρακτηριστικά αυτοκτονικότητας είναι η νεαρή ηλικία, η μονογονεϊκότητα ή οι κακές σχέσεις του ζευγαριού, η πολυτοκία, η μη Καυκάσια φυλή, η μή ύπαρξη ασφάλειας υγείας, η φτωχή κοινωνική στήριξη, η απρογραμμάτιστη κύηση, το χαμηλό κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο, η ανεργία, το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και το κάπνισμα. Μαιευτικές επιπλοκές όπως οι σοβαρές ρήξεις κόλπου, το χαμηλό βάρος γέννησης του νεογνού, η εισαγωγή του νεογέννητου στην ενταντική μονάδα νεογνών, η περιγεννητική θνητότητα και νοσηρότητα, καθώς και προηγούμενες αποβολές ή εκτρώσεις αποτελούν επίσης παράγοντες κινδύνου. Η σωματική, ψυχολογική ή σεξουαλική ενδοοικογενειακή βία, η παρενόχληση εντός του στρατιωτικού σώματος καθώς και το ιστορικό έκθεσης σε σωματική ή σεξουαλική παρενόχληση κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας συνεισφέρουν στον αυτοκτονικό ιδεασμό. Η καλή γνώση του ψυχιατρικού ιστορικού από την πρώτη επίσκεψη της εγκύου στον προσωπικό/οικογενειακό ιατρό ή το μαιευτήρα/γυναικολόγο, η καλύτερη ανίχνευση των ψυχικών παθήσεων μέσω ψυχομετρικών ερωτηματολογίων, η έγκαιρη παραπομπή σε δομές ψυχικής υγείας και η έναρξη κατάλληλης θεραπευτικής αντιμετώπισης θα έπρεπε να αποτελούν συνήθεις πρακτικές στις παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας.","Suicide is the second-leading cause of death for women in the postpartum period. Psychiatric disorders are common in pregnancy, affecting 15-29% of pregnant women, whereas clinical depression affects 10%–15% of them. Women during pregnancy and the postpartum period are particularly vulnerable to suicidal ideation. The prevalence of suicidal ideation ranges from 5% to 14% worldwide, while the rate of suicide during pregnancy and the postpartum period lies between two to three per 100,000 for countries like the UK and the USA. The main risk factor for suicidal ideation in the perinatal period is depression. Other mental illnesses, like schizophrenia, anxiety, bipolar and adjustment disorder, consist of risk factors too. Some of the high-risk social characteristics for suicide thoughts are younger age, unpartnered status and well-being with their marriage, high parity, non-Caucasian race, no health insurance, poor social support, unplanned pregnancy, low-income origin country, unemployment, low educational level and smoking. Obstetrics complications like severe vaginal laceration, low weight infants and admission in the neonatal intensive care unit, perinatal fetal mortality and prior abortions consist of risk factors. Physical, psychological or sexual intimate partner violence, sexual trauma and history of physical or sexual abuse in the army, physical or sexual abuse during childhood, all contribute to suicidal thought. Knowledge of the psychiatric history from the time of enrolment in maternity units, better identification of mental health problems via psychometric screening tools, as well as the use of proper referral and medication, should be the routine in health care services."],"dc:identifier":["uoadl:3335411","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335411"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αυτοκτονίες και αυτοκτονικός ιδεασμός κατά την περιγεννητική περίοδο: κλινικά και δημογραφικά δεδομένα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:48Z"}