{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3335730"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3335730","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ρινοϊοί και επαγωγή μη ειδικής ανοσιακής απόκρισης","abstract":"Στην παρούσα εργασία, αρχικά γίνεται αναφορά και παρουσίαση των δεδομένων από την υπάρχουσα βιβλιογραφία σχετικά με την επιδημιολογία, τα κλινικά σύνδρομα, τη δομή των ρινοϊών, τους υποδοχείς που χρησιμοποιούν για την είσοδο τους στα κύτταρα του ξενιστή και τον πολλαπλασιασμό τους καθώς και την αντίδραση του οργανισμού στη λοίμωξη μέσα από τους μηχανισμούς μη ειδικής ανοσίας. Κατόπιν, παρατίθενται δεδομένα σχετικά με την επιδημιολογία των ρινοϊών και τις σχετιζόμενους με αυτούς κυτταροκίνες από τη μελέτη BIOHIT, η οποία διενεργήθηκε στο διάστημα Μαρτίου - Απριλίου 2023 και έχει αντικείμενο της την επιδημιολογία των λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος. Οι ανθρώπινοι ρινοϊοί (HRV), που αποτελούν την πιο συχνή αιτία του κοινού κρυολογήματος, προσφάτως έχουν συσχετισθεί με λοιμώξεις στο κατώτερο αναπνευστικό σύστημα και παροξύνσεις χρόνιων αναπνευστικών νοσημάτων (κυρίως άσθματος) τόσο σε ενήλικες όσο και σε παιδιά. Με βάση τα υπάρχοντα επιδημιολογικά δεδομένα, οι ρινοϊοί ευθύνονται για περίπου το 1/2 των περιπτώσεων κοινού κρυολογήματος σε ενήλικες και ταυτόχρονα συνιστούν τη δεύτερη συχνότερη αιτία ιϊκής βρογχιολίτιδας σε βρέφη. Ιδιαίτερα υψηλός είναι ο επιπολασμός τους και σε ασυμπτωματικούς ασθενείς. Οι ανθρώπινοι ρινοϊοί ανήκουν στην ευρύτερη οικογένεια Picornaviridae και διαθέτουν γραμμικό μονόκλωνο RNA θετικής πολικότητας. Έχουν αναγνωριστεί τρία διαφορετικά είδη: HRV-A, HRV-B και προσφάτως HRV-C, και συνολικά πάνω από 160 ορότυποι. Το καψίδιο τους έχει εικοσαεδρική συμμετρία και χρησιμοποιούν υποδοχείς επιφανείας των κυττάρων του ξενιστή για την προσκόλληση τους. Οι περισσότεροι ρινοϊοί (πάνω από 90%) προσκολλώνται στον υποδοχέα του μορίου διακυτταρικής προσκόλλησης ICAM-1, ενώ ακόμη χρησιμοποιούν υποδοχείς χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνών (LDL) και υποδοχείς σχετιζόμενους με την καντερίνη (CDHR3). Οι ρινοϊοί πρωταρχικά μολύνουν τα ρινικά και βρογχικά επιθηλιακά κύτταρα των αεραγωγών, τα οποία είναι υπεύθυνα για την έναρξη της ανοσολογικής απόκρισης. Τα κύτταρα της μη-ειδικής ανοσίας χρησιμοποιούν υποδοχείς αναγνώρισης προτύπων (PRRs), και στην περίπτωση των ρινοϊών η αναγνώριση των αντιγόνων τους γίνεται μέσα από την έκφραση υποδοχέων τύπου Toll (TLRs) και τύπου RIG-I. Η σύνδεση με τους εν λόγω υποδοχείς προκαλεί την παραγωγή μεσολαβητών της φλεγμονής, κυρίως ιντερλευκινών και ιντερφερονών (τύπου Ι, ΙΙΙ), οι οποίες καθοδηγούν την ακόλουθη ενεργοποίηση κυττάρων της μη ειδικής ανοσίας. Επιπλέον, οι ρινοϊοί ρυθμίζουν τον κυτταρικό θάνατο, μέσα από τις διαδικασίες της απόπτωσης, της νεκρόπτωσης, του οξειδωτικού στρες και της αυτοφαγίας. Με βάση τα υπάρχοντα δεδομένα, οι ρινοϊοί σχετίζονται με παροξύνσεις της χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας και του άσθματος. Φαίνεται πως οι εν λόγω ασθενείς παρουσιάζουν μια ανισορροπία ανάμεσα στις Th1 και Th2 κυτταροκίνες εν συγκρίσει με τα υγιή άτομα και ταυτόχρονα εμφανίζουν δομικά και λειτουργικά διαφορετικό αναπνευστικό επιθήλιο, γεγονός που μεταβάλει και την απάντηση του ξενιστή στους ιούς. Η μελέτη των παροξύνσεων αυτών και η ανάλυση των μηχανισμών έκλυσης τους έχει συμβάλλει στην πρόταση νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων, όπως η εξωγενής χορήγηση ιντερφερονών ή αντισωμάτων έναντι των υπεύθυνων κυτταροκινών. Οι θεραπείες αυτές είναι προς το παρόν υπό ανάπτυξη.","abstract_html":"Στην παρούσα εργασία, αρχικά γίνεται αναφορά και παρουσίαση των δεδομένων από την υπάρχουσα βιβλιογραφία σχετικά με την επιδημιολογία, τα κλινικά σύνδρομα, τη δομή των ρινοϊών, τους υποδοχείς που χρησιμοποιούν για την είσοδο τους στα κύτταρα του ξενιστή και τον πολλαπλασιασμό τους καθώς και την αντίδραση του οργανισμού στη λοίμωξη μέσα από τους μηχανισμούς μη ειδικής ανοσίας. Κατόπιν, παρατίθενται δεδομένα σχετικά με την επιδημιολογία των ρινοϊών και τις σχετιζόμενους με αυτούς κυτταροκίνες από τη μελέτη BIOHIT, η οποία διενεργήθηκε στο διάστημα Μαρτίου - Απριλίου 2023 και έχει αντικείμενο της την επιδημιολογία των λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος. Οι ανθρώπινοι ρινοϊοί (HRV), που αποτελούν την πιο συχνή αιτία του κοινού κρυολογήματος, προσφάτως έχουν συσχετισθεί με λοιμώξεις στο κατώτερο αναπνευστικό σύστημα και παροξύνσεις χρόνιων αναπνευστικών νοσημάτων (κυρίως άσθματος) τόσο σε ενήλικες όσο και σε παιδιά. Με βάση τα υπάρχοντα επιδημιολογικά δεδομένα, οι ρινοϊοί ευθύνονται για περίπου το 1/2 των περιπτώσεων κοινού κρυολογήματος σε ενήλικες και ταυτόχρονα συνιστούν τη δεύτερη συχνότερη αιτία ιϊκής βρογχιολίτιδας σε βρέφη. Ιδιαίτερα υψηλός είναι ο επιπολασμός τους και σε ασυμπτωματικούς ασθενείς. Οι ανθρώπινοι ρινοϊοί ανήκουν στην ευρύτερη οικογένεια Picornaviridae και διαθέτουν γραμμικό μονόκλωνο RNA θετικής πολικότητας. Έχουν αναγνωριστεί τρία διαφορετικά είδη: HRV-A, HRV-B και προσφάτως HRV-C, και συνολικά πάνω από 160 ορότυποι. Το καψίδιο τους έχει εικοσαεδρική συμμετρία και χρησιμοποιούν υποδοχείς επιφανείας των κυττάρων του ξενιστή για την προσκόλληση τους. Οι περισσότεροι ρινοϊοί (πάνω από 90%) προσκολλώνται στον υποδοχέα του μορίου διακυτταρικής προσκόλλησης ICAM-1, ενώ ακόμη χρησιμοποιούν υποδοχείς χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνών (LDL) και υποδοχείς σχετιζόμενους με την καντερίνη (CDHR3). Οι ρινοϊοί πρωταρχικά μολύνουν τα ρινικά και βρογχικά επιθηλιακά κύτταρα των αεραγωγών, τα οποία είναι υπεύθυνα για την έναρξη της ανοσολογικής απόκρισης. Τα κύτταρα της μη-ειδικής ανοσίας χρησιμοποιούν υποδοχείς αναγνώρισης προτύπων (PRRs), και στην περίπτωση των ρινοϊών η αναγνώριση των αντιγόνων τους γίνεται μέσα από την έκφραση υποδοχέων τύπου Toll (TLRs) και τύπου RIG-I. Η σύνδεση με τους εν λόγω υποδοχείς προκαλεί την παραγωγή μεσολαβητών της φλεγμονής, κυρίως ιντερλευκινών και ιντερφερονών (τύπου Ι, ΙΙΙ), οι οποίες καθοδηγούν την ακόλουθη ενεργοποίηση κυττάρων της μη ειδικής ανοσίας. Επιπλέον, οι ρινοϊοί ρυθμίζουν τον κυτταρικό θάνατο, μέσα από τις διαδικασίες της απόπτωσης, της νεκρόπτωσης, του οξειδωτικού στρες και της αυτοφαγίας. Με βάση τα υπάρχοντα δεδομένα, οι ρινοϊοί σχετίζονται με παροξύνσεις της χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας και του άσθματος. Φαίνεται πως οι εν λόγω ασθενείς παρουσιάζουν μια ανισορροπία ανάμεσα στις Th1 και Th2 κυτταροκίνες εν συγκρίσει με τα υγιή άτομα και ταυτόχρονα εμφανίζουν δομικά και λειτουργικά διαφορετικό αναπνευστικό επιθήλιο, γεγονός που μεταβάλει και την απάντηση του ξενιστή στους ιούς. Η μελέτη των παροξύνσεων αυτών και η ανάλυση των μηχανισμών έκλυσης τους έχει συμβάλλει στην πρόταση νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων, όπως η εξωγενής χορήγηση ιντερφερονών ή αντισωμάτων έναντι των υπεύθυνων κυτταροκινών. Οι θεραπείες αυτές είναι προς το παρόν υπό ανάπτυξη.","abstract_has_math":false,"creators":["Σαμπατακάκης Στέφανος","Sampatakakis Stefanos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:50Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3335730"],"render_values":[{"text":"uoadl:3335730","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335730","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335730","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3335730","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σαμπατακάκης Στέφανος","Sampatakakis Stefanos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3335730","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335730"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα εργασία, αρχικά γίνεται αναφορά και παρουσίαση των δεδομένων από την υπάρχουσα βιβλιογραφία σχετικά με την επιδημιολογία, τα κλινικά σύνδρομα, τη δομή των ρινοϊών, τους υποδοχείς που χρησιμοποιούν για την είσοδο τους στα κύτταρα του ξενιστή και τον πολλαπλασιασμό τους καθώς και την αντίδραση του οργανισμού στη λοίμωξη μέσα από τους μηχανισμούς μη ειδικής ανοσίας. Κατόπιν, παρατίθενται δεδομένα σχετικά με την επιδημιολογία των ρινοϊών και τις σχετιζόμενους με αυτούς κυτταροκίνες από τη μελέτη BIOHIT, η οποία διενεργήθηκε στο διάστημα Μαρτίου - Απριλίου 2023 και έχει αντικείμενο της την επιδημιολογία των λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος. Οι ανθρώπινοι ρινοϊοί (HRV), που αποτελούν την πιο συχνή αιτία του κοινού κρυολογήματος, προσφάτως έχουν συσχετισθεί με λοιμώξεις στο κατώτερο αναπνευστικό σύστημα και παροξύνσεις χρόνιων αναπνευστικών νοσημάτων (κυρίως άσθματος) τόσο σε ενήλικες όσο και σε παιδιά. Με βάση τα υπάρχοντα επιδημιολογικά δεδομένα, οι ρινοϊοί ευθύνονται για περίπου το 1/2 των περιπτώσεων κοινού κρυολογήματος σε ενήλικες και ταυτόχρονα συνιστούν τη δεύτερη συχνότερη αιτία ιϊκής βρογχιολίτιδας σε βρέφη. Ιδιαίτερα υψηλός είναι ο επιπολασμός τους και σε ασυμπτωματικούς ασθενείς. Οι ανθρώπινοι ρινοϊοί ανήκουν στην ευρύτερη οικογένεια Picornaviridae και διαθέτουν γραμμικό μονόκλωνο RNA θετικής πολικότητας. Έχουν αναγνωριστεί τρία διαφορετικά είδη: HRV-A, HRV-B και προσφάτως HRV-C, και συνολικά πάνω από 160 ορότυποι. Το καψίδιο τους έχει εικοσαεδρική συμμετρία και χρησιμοποιούν υποδοχείς επιφανείας των κυττάρων του ξενιστή για την προσκόλληση τους. Οι περισσότεροι ρινοϊοί (πάνω από 90%) προσκολλώνται στον υποδοχέα του μορίου διακυτταρικής προσκόλλησης ICAM-1, ενώ ακόμη χρησιμοποιούν υποδοχείς χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνών (LDL) και υποδοχείς σχετιζόμενους με την καντερίνη (CDHR3). Οι ρινοϊοί πρωταρχικά μολύνουν τα ρινικά και βρογχικά επιθηλιακά κύτταρα των αεραγωγών, τα οποία είναι υπεύθυνα για την έναρξη της ανοσολογικής απόκρισης. Τα κύτταρα της μη-ειδικής ανοσίας χρησιμοποιούν υποδοχείς αναγνώρισης προτύπων (PRRs), και στην περίπτωση των ρινοϊών η αναγνώριση των αντιγόνων τους γίνεται μέσα από την έκφραση υποδοχέων τύπου Toll (TLRs) και τύπου RIG-I. Η σύνδεση με τους εν λόγω υποδοχείς προκαλεί την παραγωγή μεσολαβητών της φλεγμονής, κυρίως ιντερλευκινών και ιντερφερονών (τύπου Ι, ΙΙΙ), οι οποίες καθοδηγούν την ακόλουθη ενεργοποίηση κυττάρων της μη ειδικής ανοσίας. Επιπλέον, οι ρινοϊοί ρυθμίζουν τον κυτταρικό θάνατο, μέσα από τις διαδικασίες της απόπτωσης, της νεκρόπτωσης, του οξειδωτικού στρες και της αυτοφαγίας. Με βάση τα υπάρχοντα δεδομένα, οι ρινοϊοί σχετίζονται με παροξύνσεις της χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας και του άσθματος. Φαίνεται πως οι εν λόγω ασθενείς παρουσιάζουν μια ανισορροπία ανάμεσα στις Th1 και Th2 κυτταροκίνες εν συγκρίσει με τα υγιή άτομα και ταυτόχρονα εμφανίζουν δομικά και λειτουργικά διαφορετικό αναπνευστικό επιθήλιο, γεγονός που μεταβάλει και την απάντηση του ξενιστή στους ιούς. Η μελέτη των παροξύνσεων αυτών και η ανάλυση των μηχανισμών έκλυσης τους έχει συμβάλλει στην πρόταση νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων, όπως η εξωγενής χορήγηση ιντερφερονών ή αντισωμάτων έναντι των υπεύθυνων κυτταροκινών. Οι θεραπείες αυτές είναι προς το παρόν υπό ανάπτυξη.","In this paper, we review existing data concerning rhinoviruses and their epidemiology, associated clinical syndromes, their structure, the receptors they use for their entry into the host cells and their multiplication, as well as the host’s reaction to infection through the mechanisms of non-specific immunity. Then, we present results concerning the epidemiology of rhinoviruses and related cytokines from the BIOHIT study of upper respiratory tract infections, which took place in March and April 2023. Human rhinoviruses (HRV), which are the most common cause of common cold, have recently been associated with lower respiratory tract infections and exacerbations of chronic respiratory diseases (mainly asthma) in both adults and children. Based on available epidemiological data, rhinoviruses are responsible for approximately 1/2 of cases of common cold in adults and are also the second most common cause of viral bronchiolitis in infants. Additionally, their prevalence is particularly high in asymptomatic patients. Human rhinoviruses belong to the Picornaviridae family and their genome is linear single-stranded RNA (with positive polarity). Three different species have been identified: HRV-A, HRV-B and recently HRV-C, and a total of over 160 serotypes. Rhinoviruses’ capsid has icosahedral symmetry and they use host- cell surface receptors for their attachment. Most of rhinoviruses (over 90%) adhere through the intercellular adhesion molecule receptor ICAM-1, while low- density lipoprotein (LDL) and cadherin-related receptors (CDHR3) are also used by different subtypes. Rhinoviruses primarily infect the nasal and bronchial epithelial cells of the airways, which are responsible for initiating the immune response. Cells of non- specific (natural) immunity use pattern recognition receptors (PRRs). In the case of rhinoviruses, antigen recognition occurs through the expression of Toll-like (TLRs) and RIG-I-like receptors. Recognition by these receptors triggers the production of inflammatory mediators, mainly interleukins and interferons (type I, III), which guide the subsequent activation of non-specific immune cells. In addition, rhinoviruses regulate cell death, through the processes of apoptosis, necroptosis, oxidative stress and autophagy. Based on existing data, rhinoviruses are associated with exacerbations of chronic obstructive pulmonary disease and asthma. It seems that these patients show an imbalance between Th1 and Th2 cytokines compared to healthy individuals. At the same time, they show a structurally and functionally different respiratory epithelium, which also alters the host response to viruses. Studying the related exacerbations and analyzing its mechanisms has contributed to the proposal of new therapeutic approaches, such as the exogenous administration of interferons or antibodies against the responsible cytokines. To date, these approaches are still under development."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ρινοϊοί και επαγωγή μη ειδικής ανοσιακής απόκρισης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σαμπατακάκης Στέφανος","Sampatakakis Stefanos"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Στην παρούσα εργασία, αρχικά γίνεται αναφορά και παρουσίαση των δεδομένων από την υπάρχουσα βιβλιογραφία σχετικά με την επιδημιολογία, τα κλινικά σύνδρομα, τη δομή των ρινοϊών, τους υποδοχείς που χρησιμοποιούν για την είσοδο τους στα κύτταρα του ξενιστή και τον πολλαπλασιασμό τους καθώς και την αντίδραση του οργανισμού στη λοίμωξη μέσα από τους μηχανισμούς μη ειδικής ανοσίας. Κατόπιν, παρατίθενται δεδομένα σχετικά με την επιδημιολογία των ρινοϊών και τις σχετιζόμενους με αυτούς κυτταροκίνες από τη μελέτη BIOHIT, η οποία διενεργήθηκε στο διάστημα Μαρτίου - Απριλίου 2023 και έχει αντικείμενο της την επιδημιολογία των λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος. Οι ανθρώπινοι ρινοϊοί (HRV), που αποτελούν την πιο συχνή αιτία του κοινού κρυολογήματος, προσφάτως έχουν συσχετισθεί με λοιμώξεις στο κατώτερο αναπνευστικό σύστημα και παροξύνσεις χρόνιων αναπνευστικών νοσημάτων (κυρίως άσθματος) τόσο σε ενήλικες όσο και σε παιδιά. Με βάση τα υπάρχοντα επιδημιολογικά δεδομένα, οι ρινοϊοί ευθύνονται για περίπου το 1/2 των περιπτώσεων κοινού κρυολογήματος σε ενήλικες και ταυτόχρονα συνιστούν τη δεύτερη συχνότερη αιτία ιϊκής βρογχιολίτιδας σε βρέφη. Ιδιαίτερα υψηλός είναι ο επιπολασμός τους και σε ασυμπτωματικούς ασθενείς. Οι ανθρώπινοι ρινοϊοί ανήκουν στην ευρύτερη οικογένεια Picornaviridae και διαθέτουν γραμμικό μονόκλωνο RNA θετικής πολικότητας. Έχουν αναγνωριστεί τρία διαφορετικά είδη: HRV-A, HRV-B και προσφάτως HRV-C, και συνολικά πάνω από 160 ορότυποι. Το καψίδιο τους έχει εικοσαεδρική συμμετρία και χρησιμοποιούν υποδοχείς επιφανείας των κυττάρων του ξενιστή για την προσκόλληση τους. Οι περισσότεροι ρινοϊοί (πάνω από 90%) προσκολλώνται στον υποδοχέα του μορίου διακυτταρικής προσκόλλησης ICAM-1, ενώ ακόμη χρησιμοποιούν υποδοχείς χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνών (LDL) και υποδοχείς σχετιζόμενους με την καντερίνη (CDHR3). Οι ρινοϊοί πρωταρχικά μολύνουν τα ρινικά και βρογχικά επιθηλιακά κύτταρα των αεραγωγών, τα οποία είναι υπεύθυνα για την έναρξη της ανοσολογικής απόκρισης. Τα κύτταρα της μη-ειδικής ανοσίας χρησιμοποιούν υποδοχείς αναγνώρισης προτύπων (PRRs), και στην περίπτωση των ρινοϊών η αναγνώριση των αντιγόνων τους γίνεται μέσα από την έκφραση υποδοχέων τύπου Toll (TLRs) και τύπου RIG-I. Η σύνδεση με τους εν λόγω υποδοχείς προκαλεί την παραγωγή μεσολαβητών της φλεγμονής, κυρίως ιντερλευκινών και ιντερφερονών (τύπου Ι, ΙΙΙ), οι οποίες καθοδηγούν την ακόλουθη ενεργοποίηση κυττάρων της μη ειδικής ανοσίας. Επιπλέον, οι ρινοϊοί ρυθμίζουν τον κυτταρικό θάνατο, μέσα από τις διαδικασίες της απόπτωσης, της νεκρόπτωσης, του οξειδωτικού στρες και της αυτοφαγίας. Με βάση τα υπάρχοντα δεδομένα, οι ρινοϊοί σχετίζονται με παροξύνσεις της χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας και του άσθματος. Φαίνεται πως οι εν λόγω ασθενείς παρουσιάζουν μια ανισορροπία ανάμεσα στις Th1 και Th2 κυτταροκίνες εν συγκρίσει με τα υγιή άτομα και ταυτόχρονα εμφανίζουν δομικά και λειτουργικά διαφορετικό αναπνευστικό επιθήλιο, γεγονός που μεταβάλει και την απάντηση του ξενιστή στους ιούς. Η μελέτη των παροξύνσεων αυτών και η ανάλυση των μηχανισμών έκλυσης τους έχει συμβάλλει στην πρόταση νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων, όπως η εξωγενής χορήγηση ιντερφερονών ή αντισωμάτων έναντι των υπεύθυνων κυτταροκινών. Οι θεραπείες αυτές είναι προς το παρόν υπό ανάπτυξη.","In this paper, we review existing data concerning rhinoviruses and their epidemiology, associated clinical syndromes, their structure, the receptors they use for their entry into the host cells and their multiplication, as well as the host’s reaction to infection through the mechanisms of non-specific immunity. Then, we present results concerning the epidemiology of rhinoviruses and related cytokines from the BIOHIT study of upper respiratory tract infections, which took place in March and April 2023. Human rhinoviruses (HRV), which are the most common cause of common cold, have recently been associated with lower respiratory tract infections and exacerbations of chronic respiratory diseases (mainly asthma) in both adults and children. Based on available epidemiological data, rhinoviruses are responsible for approximately 1/2 of cases of common cold in adults and are also the second most common cause of viral bronchiolitis in infants. Additionally, their prevalence is particularly high in asymptomatic patients. Human rhinoviruses belong to the Picornaviridae family and their genome is linear single-stranded RNA (with positive polarity). Three different species have been identified: HRV-A, HRV-B and recently HRV-C, and a total of over 160 serotypes. Rhinoviruses’ capsid has icosahedral symmetry and they use host- cell surface receptors for their attachment. Most of rhinoviruses (over 90%) adhere through the intercellular adhesion molecule receptor ICAM-1, while low- density lipoprotein (LDL) and cadherin-related receptors (CDHR3) are also used by different subtypes. Rhinoviruses primarily infect the nasal and bronchial epithelial cells of the airways, which are responsible for initiating the immune response. Cells of non- specific (natural) immunity use pattern recognition receptors (PRRs). In the case of rhinoviruses, antigen recognition occurs through the expression of Toll-like (TLRs) and RIG-I-like receptors. Recognition by these receptors triggers the production of inflammatory mediators, mainly interleukins and interferons (type I, III), which guide the subsequent activation of non-specific immune cells. In addition, rhinoviruses regulate cell death, through the processes of apoptosis, necroptosis, oxidative stress and autophagy. Based on existing data, rhinoviruses are associated with exacerbations of chronic obstructive pulmonary disease and asthma. It seems that these patients show an imbalance between Th1 and Th2 cytokines compared to healthy individuals. At the same time, they show a structurally and functionally different respiratory epithelium, which also alters the host response to viruses. Studying the related exacerbations and analyzing its mechanisms has contributed to the proposal of new therapeutic approaches, such as the exogenous administration of interferons or antibodies against the responsible cytokines. To date, these approaches are still under development."],"dc:identifier":["uoadl:3335730","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335730"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ρινοϊοί και επαγωγή μη ειδικής ανοσιακής απόκρισης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:50Z"}