{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3335740"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3335740","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Γρίπη Α και επαγωγή μη ειδικής ανοσιακής απόκρισης","abstract":"Η μη ειδική ανοσιακή απόκριση χαρακτηρίζεται από κυτταρική μνήμη. Ανάλογα με τον παθογόνο παράγοντα, προκαλούνται επιγενετικές και μεταβολικές αλλαγές στα ιστικά μακροφάγα, οι οποίες οδηγούν, είτε σε κατάσταση ανοχής (tolerance), είτε σε κατάσταση εκπαίδευσης (trained innate immunity). O ιός της γρίπης τύπου Α προκαλεί ενεργοποίηση του φλεγμονοσώματος, ανεξάρτητου ηλικίας και φύλου, ενώ η έγχυση του ιού σε περιτοναϊκά κύτταρα ζωικών μοντέλων οδηγεί στην παρουσία B λεμφοκυττάρων, με παραγωγή αντισωμάτων με ετερόλογη δράση. Ταυτόχρονα, η συν-λοίμωξη SARS-CoV2 με τον ιό της γρίπης Α επάγει φλεγμονώδεις διεργασίες στους ανθρώπινους καρδιακούς ινοβλάστες, χωρίς να επηρεάζεται η συσπαστικότητα των καρδιακών μυοκυττάρων. Η δράση των εμβολίων έναντι βακτηρίων-στόχων σε συνδυασμό με το αντιγριπικό εμβόλιο, συμβάλλουν στην πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση του ιού της γρίπης, μέσω της εκπαίδευσης των κυψελιδικών μακροφάγων. Η ευεργετική αυτή δράση προστατεύει τα άτομα με παχυσαρκία και τους ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο. Στην παρούσα μελέτη εντάχθησαν 514 άτομα με συμπώματα συμβατά με λοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού και μετρήθηκε η συγκέντρωση της ιντερλευκίνης-6 (IL-6) και της ιντερλευκίνης-10 (IL-10). Η μέση τιμή της συγκέντρωσης της IL-6 παρουσίαζε στατιστικώς σημαντική διαφορά μεταξύ των ασθενών χωρίς ανιχνέυσιμο παθογόνο και των ασθενών με άλλα παθογόνα, εκτός της γρίπης Α. Παράλληλα, η μέση τιμή της IL-10 παρουσίαζε και αυτή στατιστικώς σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο αυτών ομάδων, ενώ καμιά διαφορά δεν υπήρξε μεταξύ των ασθενών της γρίπης Α με τις δύο άλλες ομάδες και για τις δύο ιντερλευκίνες. Τα ευρήματα πιθανώς να οφείλονται στον δυναμικό προγραμματισμό των κυττάρων της μη ειδικής ανοσίας, προς αντιμετώπιση διαφόρων παθογόνων.","abstract_html":"Η μη ειδική ανοσιακή απόκριση χαρακτηρίζεται από κυτταρική μνήμη. Ανάλογα με τον παθογόνο παράγοντα, προκαλούνται επιγενετικές και μεταβολικές αλλαγές στα ιστικά μακροφάγα, οι οποίες οδηγούν, είτε σε κατάσταση ανοχής (tolerance), είτε σε κατάσταση εκπαίδευσης (trained innate immunity). O ιός της γρίπης τύπου Α προκαλεί ενεργοποίηση του φλεγμονοσώματος, ανεξάρτητου ηλικίας και φύλου, ενώ η έγχυση του ιού σε περιτοναϊκά κύτταρα ζωικών μοντέλων οδηγεί στην παρουσία B λεμφοκυττάρων, με παραγωγή αντισωμάτων με ετερόλογη δράση. Ταυτόχρονα, η συν-λοίμωξη SARS-CoV2 με τον ιό της γρίπης Α επάγει φλεγμονώδεις διεργασίες στους ανθρώπινους καρδιακούς ινοβλάστες, χωρίς να επηρεάζεται η συσπαστικότητα των καρδιακών μυοκυττάρων. Η δράση των εμβολίων έναντι βακτηρίων-στόχων σε συνδυασμό με το αντιγριπικό εμβόλιο, συμβάλλουν στην πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση του ιού της γρίπης, μέσω της εκπαίδευσης των κυψελιδικών μακροφάγων. Η ευεργετική αυτή δράση προστατεύει τα άτομα με παχυσαρκία και τους ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο. Στην παρούσα μελέτη εντάχθησαν 514 άτομα με συμπώματα συμβατά με λοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού και μετρήθηκε η συγκέντρωση της ιντερλευκίνης-6 (IL-6) και της ιντερλευκίνης-10 (IL-10). Η μέση τιμή της συγκέντρωσης της IL-6 παρουσίαζε στατιστικώς σημαντική διαφορά μεταξύ των ασθενών χωρίς ανιχνέυσιμο παθογόνο και των ασθενών με άλλα παθογόνα, εκτός της γρίπης Α. Παράλληλα, η μέση τιμή της IL-10 παρουσίαζε και αυτή στατιστικώς σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο αυτών ομάδων, ενώ καμιά διαφορά δεν υπήρξε μεταξύ των ασθενών της γρίπης Α με τις δύο άλλες ομάδες και για τις δύο ιντερλευκίνες. Τα ευρήματα πιθανώς να οφείλονται στον δυναμικό προγραμματισμό των κυττάρων της μη ειδικής ανοσίας, προς αντιμετώπιση διαφόρων παθογόνων.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαυρουδής Παναγιώτης","Mavroudis Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:50Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3335740"],"render_values":[{"text":"uoadl:3335740","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335740","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335740","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3335740","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαυρουδής Παναγιώτης","Mavroudis Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3335740","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335740"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μη ειδική ανοσιακή απόκριση χαρακτηρίζεται από κυτταρική μνήμη. Ανάλογα με τον παθογόνο παράγοντα, προκαλούνται επιγενετικές και μεταβολικές αλλαγές στα ιστικά μακροφάγα, οι οποίες οδηγούν, είτε σε κατάσταση ανοχής (tolerance), είτε σε κατάσταση εκπαίδευσης (trained innate immunity). O ιός της γρίπης τύπου Α προκαλεί ενεργοποίηση του φλεγμονοσώματος, ανεξάρτητου ηλικίας και φύλου, ενώ η έγχυση του ιού σε περιτοναϊκά κύτταρα ζωικών μοντέλων οδηγεί στην παρουσία B λεμφοκυττάρων, με παραγωγή αντισωμάτων με ετερόλογη δράση. Ταυτόχρονα, η συν-λοίμωξη SARS-CoV2 με τον ιό της γρίπης Α επάγει φλεγμονώδεις διεργασίες στους ανθρώπινους καρδιακούς ινοβλάστες, χωρίς να επηρεάζεται η συσπαστικότητα των καρδιακών μυοκυττάρων. Η δράση των εμβολίων έναντι βακτηρίων-στόχων σε συνδυασμό με το αντιγριπικό εμβόλιο, συμβάλλουν στην πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση του ιού της γρίπης, μέσω της εκπαίδευσης των κυψελιδικών μακροφάγων. Η ευεργετική αυτή δράση προστατεύει τα άτομα με παχυσαρκία και τους ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο. Στην παρούσα μελέτη εντάχθησαν 514 άτομα με συμπώματα συμβατά με λοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού και μετρήθηκε η συγκέντρωση της ιντερλευκίνης-6 (IL-6) και της ιντερλευκίνης-10 (IL-10). Η μέση τιμή της συγκέντρωσης της IL-6 παρουσίαζε στατιστικώς σημαντική διαφορά μεταξύ των ασθενών χωρίς ανιχνέυσιμο παθογόνο και των ασθενών με άλλα παθογόνα, εκτός της γρίπης Α. Παράλληλα, η μέση τιμή της IL-10 παρουσίαζε και αυτή στατιστικώς σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο αυτών ομάδων, ενώ καμιά διαφορά δεν υπήρξε μεταξύ των ασθενών της γρίπης Α με τις δύο άλλες ομάδες και για τις δύο ιντερλευκίνες. Τα ευρήματα πιθανώς να οφείλονται στον δυναμικό προγραμματισμό των κυττάρων της μη ειδικής ανοσίας, προς αντιμετώπιση διαφόρων παθογόνων.","The innate immunity is characterized by immunological memory. Regardless of the infective factor, epigenetic and metabolic changes are caused in the tissue macrophages, leading either in tolerance, or trained innate immunity. The Influenza type A virus activates the inflammasome, independently of the age and sex, while the infusion of the influenza virus in the peritoneal cells of animal models leads to the increased levels of B lymphocytes, accompanied by the production of IgG with heterologous action. At the same time, the co-infection of SARS-CoV2 with Influenza type A induces inflammatory reactions in the human cardiac fibroblasts, without affecting the contractility of the human cardiomyocytes. The synergistic action of vaccines against bacterial targets and the flu vaccine contributes to the training of the alveolar macrophages, offering effective protection against influenza virus. This beneficial action protects the obese and the patients with increased cardiovascular risk. In this study, 514 patients were enrolled with symptoms compatible with upper respiratory tract infection and the concentration of interleukin-6 (IL-6) and interleukin-10 (IL-10) were measured. The concentration levels of the IL-6 showed statistically significant difference between the group with no detected infectious agent and the group with other pathogens except of the Influenza A. Moreover, the concentration levels of the IL-10 showed statistically significant difference between the same groups, while there was no statistically significant difference in the levels of both interleukins between the group of patients with Influenza A and the other two groups. These findings probably reflect the ability of the cells of the innate immunity for reprogramming, for the purpose of dealing with different pathogens."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Γρίπη Α και επαγωγή μη ειδικής ανοσιακής απόκρισης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαυρουδής Παναγιώτης","Mavroudis Panagiotis"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η μη ειδική ανοσιακή απόκριση χαρακτηρίζεται από κυτταρική μνήμη. Ανάλογα με τον παθογόνο παράγοντα, προκαλούνται επιγενετικές και μεταβολικές αλλαγές στα ιστικά μακροφάγα, οι οποίες οδηγούν, είτε σε κατάσταση ανοχής (tolerance), είτε σε κατάσταση εκπαίδευσης (trained innate immunity). O ιός της γρίπης τύπου Α προκαλεί ενεργοποίηση του φλεγμονοσώματος, ανεξάρτητου ηλικίας και φύλου, ενώ η έγχυση του ιού σε περιτοναϊκά κύτταρα ζωικών μοντέλων οδηγεί στην παρουσία B λεμφοκυττάρων, με παραγωγή αντισωμάτων με ετερόλογη δράση. Ταυτόχρονα, η συν-λοίμωξη SARS-CoV2 με τον ιό της γρίπης Α επάγει φλεγμονώδεις διεργασίες στους ανθρώπινους καρδιακούς ινοβλάστες, χωρίς να επηρεάζεται η συσπαστικότητα των καρδιακών μυοκυττάρων. Η δράση των εμβολίων έναντι βακτηρίων-στόχων σε συνδυασμό με το αντιγριπικό εμβόλιο, συμβάλλουν στην πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση του ιού της γρίπης, μέσω της εκπαίδευσης των κυψελιδικών μακροφάγων. Η ευεργετική αυτή δράση προστατεύει τα άτομα με παχυσαρκία και τους ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο. Στην παρούσα μελέτη εντάχθησαν 514 άτομα με συμπώματα συμβατά με λοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού και μετρήθηκε η συγκέντρωση της ιντερλευκίνης-6 (IL-6) και της ιντερλευκίνης-10 (IL-10). Η μέση τιμή της συγκέντρωσης της IL-6 παρουσίαζε στατιστικώς σημαντική διαφορά μεταξύ των ασθενών χωρίς ανιχνέυσιμο παθογόνο και των ασθενών με άλλα παθογόνα, εκτός της γρίπης Α. Παράλληλα, η μέση τιμή της IL-10 παρουσίαζε και αυτή στατιστικώς σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο αυτών ομάδων, ενώ καμιά διαφορά δεν υπήρξε μεταξύ των ασθενών της γρίπης Α με τις δύο άλλες ομάδες και για τις δύο ιντερλευκίνες. Τα ευρήματα πιθανώς να οφείλονται στον δυναμικό προγραμματισμό των κυττάρων της μη ειδικής ανοσίας, προς αντιμετώπιση διαφόρων παθογόνων.","The innate immunity is characterized by immunological memory. Regardless of the infective factor, epigenetic and metabolic changes are caused in the tissue macrophages, leading either in tolerance, or trained innate immunity. The Influenza type A virus activates the inflammasome, independently of the age and sex, while the infusion of the influenza virus in the peritoneal cells of animal models leads to the increased levels of B lymphocytes, accompanied by the production of IgG with heterologous action. At the same time, the co-infection of SARS-CoV2 with Influenza type A induces inflammatory reactions in the human cardiac fibroblasts, without affecting the contractility of the human cardiomyocytes. The synergistic action of vaccines against bacterial targets and the flu vaccine contributes to the training of the alveolar macrophages, offering effective protection against influenza virus. This beneficial action protects the obese and the patients with increased cardiovascular risk. In this study, 514 patients were enrolled with symptoms compatible with upper respiratory tract infection and the concentration of interleukin-6 (IL-6) and interleukin-10 (IL-10) were measured. The concentration levels of the IL-6 showed statistically significant difference between the group with no detected infectious agent and the group with other pathogens except of the Influenza A. Moreover, the concentration levels of the IL-10 showed statistically significant difference between the same groups, while there was no statistically significant difference in the levels of both interleukins between the group of patients with Influenza A and the other two groups. These findings probably reflect the ability of the cells of the innate immunity for reprogramming, for the purpose of dealing with different pathogens."],"dc:identifier":["uoadl:3335740","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335740"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Γρίπη Α και επαγωγή μη ειδικής ανοσιακής απόκρισης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:50Z"}