{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3335806"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3335806","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη επιδημιολογίας επαναλαμβανόμενων ουρολοιμώξεων σε βρέφη και παιδιά","abstract":"Εισαγωγή: Η ουρολοίμωξη αποτελεί μια από τις συχνότερες βακτηριακές λοιμώξεις της βρεφικής και παιδικής ηλικίας, που έχει συσχετιστεί με σοβαρές επιπλοκές, όπως η σηψαιμία και η δημιουργία νεφρικών ουλών. Τα παιδιά με επαναλαμβανόμενα επεισόδια ουρολοίμωξης έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης των επιπλοκών, αναπτύσσουν συχνά ανθεκτικά παθογόνα και υποβάλλονται σε πληθώρα εργαστηριακών και απεικονιστικών εξετάσεων. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης είναι να περιγράψει τα χαρακτηριστικά των παιδιών που νοσηλεύτηκαν με επιβεβαιωμένα επαναλαμβανόμενα επεισόδια ουρολοίμωξης σε ένα τριτοβάθμιο νοσοκομείο, αξιολογώντας τους παράγοντες κινδύνου, τις διαγνωστικές και θεραπευτικές επιλογές και τις συστάσεις για περαιτέρω απεικονιστικό έλεγχο ή χημειοπροφύλαξη και δίνοντας έμφαση στους μικροοργανισμούς που απομονώθηκαν και τις αντοχές αυτών. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη καταγραφής παιδιών ηλικίας 0-17 ετών που νοσηλεύτηκαν με επιβεβαιωμένα επαναλαμβανόμενα επεισόδια ουρολοίμωξης στο Νοσοκομείο Παίδων Π. & Α. Κυριακού το 2021. Για την ανάδειξη αντοχής συγκρίθηκαν τα αποτελέσματα των καλλιεργειών αυτών των παιδιών με εκείνων που νοσηλεύτηκαν το ίδιο διάστημα με πρώτο επεισόδιο. Αποτελέσματα: Από τα δεδομένα του εργαστηρίου προέκυψαν 531 θετικές καλλιέργειες ούρων. Με βάση τον αριθμό μητρώου και το αρχείο του νοσοκομείου συνολικά νοσηλεύτηκαν 179 παιδιά με ουρολοίμωξη, από τα οποία για τα 145 ήταν το 1ο επεισόδιο, ενώ για τα 34 2ο ή περισσότερο. Τα παιδιά με πολλαπλά επεισόδια συγκριτικά με τα παιδιά με 1ο είχαν σε μικρότερο ποσοστό E.coli (61,8% έναντι 82,1%), μεγαλύτερο ποσοστό ESBL (23,5% έναντι 11,7%) και εμφάνισαν μεγαλύτερο ποσοστό αντοχής στα εξής αντιβιοτικά: AMP, AMC, TZP, CXM, CTX, CAZ, ATM, NIT, SXT και CIP. Όσον αφορά τα παιδιά με πολλαπλά επεισόδια, είχαν μέση ηλικία τα 4,9 έτη και τα 18 ήταν αγόρια. 17 παιδιά είχαν γνωστή ΚΟΠ, 14 μία ή και περισσότερες συγγενείς ανωμαλίες του ουροποιητικού συστήματος, ενώ η παρουσία διαταραχών κύστης/εντέρου καταγράφηκε σε 9 παιδιά. Εμπειρικά χορηγήθηκαν στο 47,1% β- λακτάμες, στο 23,5% αμινογλυκοσίδες και στο 26,5% συνδυασμός τους. Έλεγχος με υπερηχογράφημα έγινε ή συνεστήθη στο 79,3%, κυστεοουρηθρογραφία συστάθηκε στο 37,9%, DMSA στο 48,3% και χημειοπροφύλαξη στο 75,9%. Συμπεράσματα: Η μελέτη ανέδειξε την υπάρχουσα εξατομικευμένη εμπειρική αντιμετώπιση παιδιών με επαναλαμβανόμενες ουρολοιμώξεις, την αυξημένη παρουσία ανθεκτικών παθογόνων και την ανάγκη διεξαγωγής τυχαιοποιημένων μελετών για την αντιμετώπιση αυτού του πληθυσμού.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η ουρολοίμωξη αποτελεί μια από τις συχνότερες βακτηριακές λοιμώξεις της βρεφικής και παιδικής ηλικίας, που έχει συσχετιστεί με σοβαρές επιπλοκές, όπως η σηψαιμία και η δημιουργία νεφρικών ουλών. Τα παιδιά με επαναλαμβανόμενα επεισόδια ουρολοίμωξης έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης των επιπλοκών, αναπτύσσουν συχνά ανθεκτικά παθογόνα και υποβάλλονται σε πληθώρα εργαστηριακών και απεικονιστικών εξετάσεων. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης είναι να περιγράψει τα χαρακτηριστικά των παιδιών που νοσηλεύτηκαν με επιβεβαιωμένα επαναλαμβανόμενα επεισόδια ουρολοίμωξης σε ένα τριτοβάθμιο νοσοκομείο, αξιολογώντας τους παράγοντες κινδύνου, τις διαγνωστικές και θεραπευτικές επιλογές και τις συστάσεις για περαιτέρω απεικονιστικό έλεγχο ή χημειοπροφύλαξη και δίνοντας έμφαση στους μικροοργανισμούς που απομονώθηκαν και τις αντοχές αυτών. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη καταγραφής παιδιών ηλικίας 0-17 ετών που νοσηλεύτηκαν με επιβεβαιωμένα επαναλαμβανόμενα επεισόδια ουρολοίμωξης στο Νοσοκομείο Παίδων Π. &amp; Α. Κυριακού το 2021. Για την ανάδειξη αντοχής συγκρίθηκαν τα αποτελέσματα των καλλιεργειών αυτών των παιδιών με εκείνων που νοσηλεύτηκαν το ίδιο διάστημα με πρώτο επεισόδιο. Αποτελέσματα: Από τα δεδομένα του εργαστηρίου προέκυψαν 531 θετικές καλλιέργειες ούρων. Με βάση τον αριθμό μητρώου και το αρχείο του νοσοκομείου συνολικά νοσηλεύτηκαν 179 παιδιά με ουρολοίμωξη, από τα οποία για τα 145 ήταν το 1ο επεισόδιο, ενώ για τα 34 2ο ή περισσότερο. Τα παιδιά με πολλαπλά επεισόδια συγκριτικά με τα παιδιά με 1ο είχαν σε μικρότερο ποσοστό E.coli (61,8% έναντι 82,1%), μεγαλύτερο ποσοστό ESBL (23,5% έναντι 11,7%) και εμφάνισαν μεγαλύτερο ποσοστό αντοχής στα εξής αντιβιοτικά: AMP, AMC, TZP, CXM, CTX, CAZ, ATM, NIT, SXT και CIP. Όσον αφορά τα παιδιά με πολλαπλά επεισόδια, είχαν μέση ηλικία τα 4,9 έτη και τα 18 ήταν αγόρια. 17 παιδιά είχαν γνωστή ΚΟΠ, 14 μία ή και περισσότερες συγγενείς ανωμαλίες του ουροποιητικού συστήματος, ενώ η παρουσία διαταραχών κύστης/εντέρου καταγράφηκε σε 9 παιδιά. Εμπειρικά χορηγήθηκαν στο 47,1% β- λακτάμες, στο 23,5% αμινογλυκοσίδες και στο 26,5% συνδυασμός τους. Έλεγχος με υπερηχογράφημα έγινε ή συνεστήθη στο 79,3%, κυστεοουρηθρογραφία συστάθηκε στο 37,9%, DMSA στο 48,3% και χημειοπροφύλαξη στο 75,9%. Συμπεράσματα: Η μελέτη ανέδειξε την υπάρχουσα εξατομικευμένη εμπειρική αντιμετώπιση παιδιών με επαναλαμβανόμενες ουρολοιμώξεις, την αυξημένη παρουσία ανθεκτικών παθογόνων και την ανάγκη διεξαγωγής τυχαιοποιημένων μελετών για την αντιμετώπιση αυτού του πληθυσμού.","abstract_has_math":false,"creators":["Ριζαργιώτη Αγορή","Rizargioti Agori"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:50Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3335806"],"render_values":[{"text":"uoadl:3335806","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335806","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335806","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3335806","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ριζαργιώτη Αγορή","Rizargioti Agori"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3335806","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335806"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η ουρολοίμωξη αποτελεί μια από τις συχνότερες βακτηριακές λοιμώξεις της βρεφικής και παιδικής ηλικίας, που έχει συσχετιστεί με σοβαρές επιπλοκές, όπως η σηψαιμία και η δημιουργία νεφρικών ουλών. Τα παιδιά με επαναλαμβανόμενα επεισόδια ουρολοίμωξης έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης των επιπλοκών, αναπτύσσουν συχνά ανθεκτικά παθογόνα και υποβάλλονται σε πληθώρα εργαστηριακών και απεικονιστικών εξετάσεων. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης είναι να περιγράψει τα χαρακτηριστικά των παιδιών που νοσηλεύτηκαν με επιβεβαιωμένα επαναλαμβανόμενα επεισόδια ουρολοίμωξης σε ένα τριτοβάθμιο νοσοκομείο, αξιολογώντας τους παράγοντες κινδύνου, τις διαγνωστικές και θεραπευτικές επιλογές και τις συστάσεις για περαιτέρω απεικονιστικό έλεγχο ή χημειοπροφύλαξη και δίνοντας έμφαση στους μικροοργανισμούς που απομονώθηκαν και τις αντοχές αυτών. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη καταγραφής παιδιών ηλικίας 0-17 ετών που νοσηλεύτηκαν με επιβεβαιωμένα επαναλαμβανόμενα επεισόδια ουρολοίμωξης στο Νοσοκομείο Παίδων Π. & Α. Κυριακού το 2021. Για την ανάδειξη αντοχής συγκρίθηκαν τα αποτελέσματα των καλλιεργειών αυτών των παιδιών με εκείνων που νοσηλεύτηκαν το ίδιο διάστημα με πρώτο επεισόδιο. Αποτελέσματα: Από τα δεδομένα του εργαστηρίου προέκυψαν 531 θετικές καλλιέργειες ούρων. Με βάση τον αριθμό μητρώου και το αρχείο του νοσοκομείου συνολικά νοσηλεύτηκαν 179 παιδιά με ουρολοίμωξη, από τα οποία για τα 145 ήταν το 1ο επεισόδιο, ενώ για τα 34 2ο ή περισσότερο. Τα παιδιά με πολλαπλά επεισόδια συγκριτικά με τα παιδιά με 1ο είχαν σε μικρότερο ποσοστό E.coli (61,8% έναντι 82,1%), μεγαλύτερο ποσοστό ESBL (23,5% έναντι 11,7%) και εμφάνισαν μεγαλύτερο ποσοστό αντοχής στα εξής αντιβιοτικά: AMP, AMC, TZP, CXM, CTX, CAZ, ATM, NIT, SXT και CIP. Όσον αφορά τα παιδιά με πολλαπλά επεισόδια, είχαν μέση ηλικία τα 4,9 έτη και τα 18 ήταν αγόρια. 17 παιδιά είχαν γνωστή ΚΟΠ, 14 μία ή και περισσότερες συγγενείς ανωμαλίες του ουροποιητικού συστήματος, ενώ η παρουσία διαταραχών κύστης/εντέρου καταγράφηκε σε 9 παιδιά. Εμπειρικά χορηγήθηκαν στο 47,1% β- λακτάμες, στο 23,5% αμινογλυκοσίδες και στο 26,5% συνδυασμός τους. Έλεγχος με υπερηχογράφημα έγινε ή συνεστήθη στο 79,3%, κυστεοουρηθρογραφία συστάθηκε στο 37,9%, DMSA στο 48,3% και χημειοπροφύλαξη στο 75,9%. Συμπεράσματα: Η μελέτη ανέδειξε την υπάρχουσα εξατομικευμένη εμπειρική αντιμετώπιση παιδιών με επαναλαμβανόμενες ουρολοιμώξεις, την αυξημένη παρουσία ανθεκτικών παθογόνων και την ανάγκη διεξαγωγής τυχαιοποιημένων μελετών για την αντιμετώπιση αυτού του πληθυσμού.","Introduction: Urinary tract infection (UTI) is one of the most common bacterial infections in infancy and childhood, which has been associated with severe complications, such as sepsis and the formation of renal scars. Children with recurrent urinary tract infections have an increased risk of these complications, often develop resistant pathogens, and are subjected to many laboratory and imaging tests. Objective: The aim of the study is to describe the characteristics of children who were hospitalized with confirmed recurrent UTI in a tertiary hospital, assessing risk factors, diagnostic and therapeutic options, and recommendations for further imaging examination or chemoprophylaxis, emphasizing the isolated microorganisms and their resistance. Methodology: This is a retrospective study recording children aged 0-17 years who were hospitalized with confirmed recurrent urinary tract infections at the P. & A. Kyriakou Children’s Hospital in 2021. To highlight resistance, the results of these children’s cultures were compared with those of those who were hospitalized during the same period with the first episode of urinary tract infection. Results: The laboratory data yielded 531 positive urine cultures. Based on the registration number and the hospital records, a total of 179 children were hospitalized with urinary tract infection, of which 145 were experiencing their first episode, while 34 had second or more. Compared to children with the first episode, children with multiple episodes had a lower percentage of E.coli (61.8% versus 82.1%), a higher percentage of ESBL (23.5% versus 11.7%) and excibited a higher rate of resistance to the following antibiotics: AMP, AMC, TZP, CXM, CTX, CAZ, ATM, NIT, SXT and CIP. Regarding children with multiple episodes, the average age was 4.9 years and 18 were boys. 17 children had known vesicoureteral reflux, 14 had one or more congenital abnormalities of the urinary system, while the presence of bladder/bowel dysfunction was recorded in 9 children. Empirically, 47.1% were administered betalactams, 23.5% aminoglycosides and 26.5% a combination of both. An ultrasound check was performed or recommended in 79.3%, cystourethrography was recommended in 37.9%, DMSA in 48.3% and chemoprophylaxis in 75.9%. Conclusions: The study highlighted the existing personalized empirical management of children with recurrent urinary tract infections, the increased presence of resistant pathogens, and the need to conduct randomized studies for the management of this population."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη επιδημιολογίας επαναλαμβανόμενων ουρολοιμώξεων σε βρέφη και παιδιά"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ριζαργιώτη Αγορή","Rizargioti Agori"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η ουρολοίμωξη αποτελεί μια από τις συχνότερες βακτηριακές λοιμώξεις της βρεφικής και παιδικής ηλικίας, που έχει συσχετιστεί με σοβαρές επιπλοκές, όπως η σηψαιμία και η δημιουργία νεφρικών ουλών. Τα παιδιά με επαναλαμβανόμενα επεισόδια ουρολοίμωξης έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης των επιπλοκών, αναπτύσσουν συχνά ανθεκτικά παθογόνα και υποβάλλονται σε πληθώρα εργαστηριακών και απεικονιστικών εξετάσεων. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης είναι να περιγράψει τα χαρακτηριστικά των παιδιών που νοσηλεύτηκαν με επιβεβαιωμένα επαναλαμβανόμενα επεισόδια ουρολοίμωξης σε ένα τριτοβάθμιο νοσοκομείο, αξιολογώντας τους παράγοντες κινδύνου, τις διαγνωστικές και θεραπευτικές επιλογές και τις συστάσεις για περαιτέρω απεικονιστικό έλεγχο ή χημειοπροφύλαξη και δίνοντας έμφαση στους μικροοργανισμούς που απομονώθηκαν και τις αντοχές αυτών. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη καταγραφής παιδιών ηλικίας 0-17 ετών που νοσηλεύτηκαν με επιβεβαιωμένα επαναλαμβανόμενα επεισόδια ουρολοίμωξης στο Νοσοκομείο Παίδων Π. & Α. Κυριακού το 2021. Για την ανάδειξη αντοχής συγκρίθηκαν τα αποτελέσματα των καλλιεργειών αυτών των παιδιών με εκείνων που νοσηλεύτηκαν το ίδιο διάστημα με πρώτο επεισόδιο. Αποτελέσματα: Από τα δεδομένα του εργαστηρίου προέκυψαν 531 θετικές καλλιέργειες ούρων. Με βάση τον αριθμό μητρώου και το αρχείο του νοσοκομείου συνολικά νοσηλεύτηκαν 179 παιδιά με ουρολοίμωξη, από τα οποία για τα 145 ήταν το 1ο επεισόδιο, ενώ για τα 34 2ο ή περισσότερο. Τα παιδιά με πολλαπλά επεισόδια συγκριτικά με τα παιδιά με 1ο είχαν σε μικρότερο ποσοστό E.coli (61,8% έναντι 82,1%), μεγαλύτερο ποσοστό ESBL (23,5% έναντι 11,7%) και εμφάνισαν μεγαλύτερο ποσοστό αντοχής στα εξής αντιβιοτικά: AMP, AMC, TZP, CXM, CTX, CAZ, ATM, NIT, SXT και CIP. Όσον αφορά τα παιδιά με πολλαπλά επεισόδια, είχαν μέση ηλικία τα 4,9 έτη και τα 18 ήταν αγόρια. 17 παιδιά είχαν γνωστή ΚΟΠ, 14 μία ή και περισσότερες συγγενείς ανωμαλίες του ουροποιητικού συστήματος, ενώ η παρουσία διαταραχών κύστης/εντέρου καταγράφηκε σε 9 παιδιά. Εμπειρικά χορηγήθηκαν στο 47,1% β- λακτάμες, στο 23,5% αμινογλυκοσίδες και στο 26,5% συνδυασμός τους. Έλεγχος με υπερηχογράφημα έγινε ή συνεστήθη στο 79,3%, κυστεοουρηθρογραφία συστάθηκε στο 37,9%, DMSA στο 48,3% και χημειοπροφύλαξη στο 75,9%. Συμπεράσματα: Η μελέτη ανέδειξε την υπάρχουσα εξατομικευμένη εμπειρική αντιμετώπιση παιδιών με επαναλαμβανόμενες ουρολοιμώξεις, την αυξημένη παρουσία ανθεκτικών παθογόνων και την ανάγκη διεξαγωγής τυχαιοποιημένων μελετών για την αντιμετώπιση αυτού του πληθυσμού.","Introduction: Urinary tract infection (UTI) is one of the most common bacterial infections in infancy and childhood, which has been associated with severe complications, such as sepsis and the formation of renal scars. Children with recurrent urinary tract infections have an increased risk of these complications, often develop resistant pathogens, and are subjected to many laboratory and imaging tests. Objective: The aim of the study is to describe the characteristics of children who were hospitalized with confirmed recurrent UTI in a tertiary hospital, assessing risk factors, diagnostic and therapeutic options, and recommendations for further imaging examination or chemoprophylaxis, emphasizing the isolated microorganisms and their resistance. Methodology: This is a retrospective study recording children aged 0-17 years who were hospitalized with confirmed recurrent urinary tract infections at the P. & A. Kyriakou Children’s Hospital in 2021. To highlight resistance, the results of these children’s cultures were compared with those of those who were hospitalized during the same period with the first episode of urinary tract infection. Results: The laboratory data yielded 531 positive urine cultures. Based on the registration number and the hospital records, a total of 179 children were hospitalized with urinary tract infection, of which 145 were experiencing their first episode, while 34 had second or more. Compared to children with the first episode, children with multiple episodes had a lower percentage of E.coli (61.8% versus 82.1%), a higher percentage of ESBL (23.5% versus 11.7%) and excibited a higher rate of resistance to the following antibiotics: AMP, AMC, TZP, CXM, CTX, CAZ, ATM, NIT, SXT and CIP. Regarding children with multiple episodes, the average age was 4.9 years and 18 were boys. 17 children had known vesicoureteral reflux, 14 had one or more congenital abnormalities of the urinary system, while the presence of bladder/bowel dysfunction was recorded in 9 children. Empirically, 47.1% were administered betalactams, 23.5% aminoglycosides and 26.5% a combination of both. An ultrasound check was performed or recommended in 79.3%, cystourethrography was recommended in 37.9%, DMSA in 48.3% and chemoprophylaxis in 75.9%. Conclusions: The study highlighted the existing personalized empirical management of children with recurrent urinary tract infections, the increased presence of resistant pathogens, and the need to conduct randomized studies for the management of this population."],"dc:identifier":["uoadl:3335806","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335806"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη επιδημιολογίας επαναλαμβανόμενων ουρολοιμώξεων σε βρέφη και παιδιά"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:50Z"}