{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3335979"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3335979","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της χορήγησης αντιβιοτικών στο μικροβίωμα και την εμφάνιση γονιδίων μικροβιακής αντοχής σε αυτό (resistome)","abstract":"Εισαγωγή: Το μικροβίωμα είναι ένας «υπεροργανισμός» αποτελούμενος από το σύνολο των μικροοργανισμών μιας ανατομικής περιοχής και των γονιδιωμάτων τους και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο, μεταξύ άλλων, σε μεταβολικό και ανοσολογικό επίπεδο. Μία από τις σημαντικότερες δυνάμεις μεταβολής της σύνθεσης του μικροβιώματος είναι τα αντιβιοτικά, των οποίων η χρήση συνεχώς επεκτείνεται. Συνέπεια, όμως, της χρήσης των αντιβιοτικών είναι και οι μεταβολές στο σύνολο των γονιδίων αντοχής έναντι αντιβιοτικών (ρεσίστωμα). Η παρούσα ανασκόπηση επιχειρεί να μελετήσει την επίδραση της δράσης των αντιβιοτικών στο μικροβίωμα και το ρεσίστωμα. Μέθοδοι: Διενεργήθηκε μία συστηματική ανασκόπηση, με έρευνα στις βάσεις δεδομένων PubMed και Scopus για αλλαγές που προκύπτουν μετά από χορήγηση αντιβιοτικών στο εντερικό μικροβίωμα και ρεσίστωμα ενηλίκων ατόμων. Επιλέχθηκαν μελέτες που παρουσίασαν αλλαγές στην α- diversity, στη β-diversity, στην ταξονομική σύνθεση μικροβιώματος και στη σύνθεση ρεσιστώματος. Οι μελέτες αυτές χρησιμοποίησαν σύγχρονες μεθόδους μεταγενομικής για την ανάλυση των αποτελεσμάτων, όπως αλληλούχιση 16S rRNA και αλληλούχιση Shotgun. Αποτελέσματα: Στην ανασκόπηση εντοπίστηκαν αλλαγές στην α και β-diversity προκαλούμενες από το σύνολο των αντιβιοτικών, οι οποίες με ελάχιστες εξαιρέσεις είχαν υποστραφεί μετά από περίπου ένα μήνα από την ολοκλήρωση της αγωγής. Η ταξονομική σύνθεση του μικροβιώματος επηρεάστηκε από όλα τα αντιβιοτικά που μελετήθηκαν με μεγαλύτερο αντίκτυπο από το συνδυασμό αντιβιοτικών, αλλά και τις β-λακτάμες που ελάττωσαν το φύλο Firmicutes, το οποίο είναι συνήθως το πολυπληθέστερο. Στο ρεσίστωμα, τέλος, υπήρξαν περιπτώσεις εμφάνισης νέων ARGs τα οποία παρέμεναν ανιχνεύσιμα έως και ένα έτος μετά τη λήψη των αντιβιοτικών. Συμπεράσματα: Η χορήγηση αντιβιοτικών είχε επίδραση τόσο στο μικροβίωμα όσο και στο ρεσίστωμα του εντέρου ενηλίκων ατόμων, η οποία απεικονίστηκε μέσω μεταβολών στους υπό μελέτη δείκτες. Λαμβάνοντας υπόψιν αυτές τις μεταβολές, προτείνεται η διενέργεια νέων μελετών με μεγαλύτερη ομοιομορφία ως προς τη σύνθεση του πληθυσμού για τη μελέτη της αντιβιοτικής επίδρασης στο μικροβίωμα. Επίσης, προτείνεται αποκλεισμός των ατόμων που έλαβαν αντιβιοτικά το τελευταίο τετράμηνο και πιο συστηματική μακροχρόνια παρακολούθηση για τουλάχιστον έξι μήνες. Τέλος, σημαντική κρίνεται η διεύρυνση του ερευνητικού οπλοστασίου με τη χρήση μεθόδων metatranscriptomics και metabolomics με στόχο την καλύτερη ερμηνεία και κλινική αξιοποίηση των αποτελεσμάτων.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το μικροβίωμα είναι ένας «υπεροργανισμός» αποτελούμενος από το σύνολο των μικροοργανισμών μιας ανατομικής περιοχής και των γονιδιωμάτων τους και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο, μεταξύ άλλων, σε μεταβολικό και ανοσολογικό επίπεδο. Μία από τις σημαντικότερες δυνάμεις μεταβολής της σύνθεσης του μικροβιώματος είναι τα αντιβιοτικά, των οποίων η χρήση συνεχώς επεκτείνεται. Συνέπεια, όμως, της χρήσης των αντιβιοτικών είναι και οι μεταβολές στο σύνολο των γονιδίων αντοχής έναντι αντιβιοτικών (ρεσίστωμα). Η παρούσα ανασκόπηση επιχειρεί να μελετήσει την επίδραση της δράσης των αντιβιοτικών στο μικροβίωμα και το ρεσίστωμα. Μέθοδοι: Διενεργήθηκε μία συστηματική ανασκόπηση, με έρευνα στις βάσεις δεδομένων PubMed και Scopus για αλλαγές που προκύπτουν μετά από χορήγηση αντιβιοτικών στο εντερικό μικροβίωμα και ρεσίστωμα ενηλίκων ατόμων. Επιλέχθηκαν μελέτες που παρουσίασαν αλλαγές στην α- diversity, στη β-diversity, στην ταξονομική σύνθεση μικροβιώματος και στη σύνθεση ρεσιστώματος. Οι μελέτες αυτές χρησιμοποίησαν σύγχρονες μεθόδους μεταγενομικής για την ανάλυση των αποτελεσμάτων, όπως αλληλούχιση 16S rRNA και αλληλούχιση Shotgun. Αποτελέσματα: Στην ανασκόπηση εντοπίστηκαν αλλαγές στην α και β-diversity προκαλούμενες από το σύνολο των αντιβιοτικών, οι οποίες με ελάχιστες εξαιρέσεις είχαν υποστραφεί μετά από περίπου ένα μήνα από την ολοκλήρωση της αγωγής. Η ταξονομική σύνθεση του μικροβιώματος επηρεάστηκε από όλα τα αντιβιοτικά που μελετήθηκαν με μεγαλύτερο αντίκτυπο από το συνδυασμό αντιβιοτικών, αλλά και τις β-λακτάμες που ελάττωσαν το φύλο Firmicutes, το οποίο είναι συνήθως το πολυπληθέστερο. Στο ρεσίστωμα, τέλος, υπήρξαν περιπτώσεις εμφάνισης νέων ARGs τα οποία παρέμεναν ανιχνεύσιμα έως και ένα έτος μετά τη λήψη των αντιβιοτικών. Συμπεράσματα: Η χορήγηση αντιβιοτικών είχε επίδραση τόσο στο μικροβίωμα όσο και στο ρεσίστωμα του εντέρου ενηλίκων ατόμων, η οποία απεικονίστηκε μέσω μεταβολών στους υπό μελέτη δείκτες. Λαμβάνοντας υπόψιν αυτές τις μεταβολές, προτείνεται η διενέργεια νέων μελετών με μεγαλύτερη ομοιομορφία ως προς τη σύνθεση του πληθυσμού για τη μελέτη της αντιβιοτικής επίδρασης στο μικροβίωμα. Επίσης, προτείνεται αποκλεισμός των ατόμων που έλαβαν αντιβιοτικά το τελευταίο τετράμηνο και πιο συστηματική μακροχρόνια παρακολούθηση για τουλάχιστον έξι μήνες. Τέλος, σημαντική κρίνεται η διεύρυνση του ερευνητικού οπλοστασίου με τη χρήση μεθόδων metatranscriptomics και metabolomics με στόχο την καλύτερη ερμηνεία και κλινική αξιοποίηση των αποτελεσμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαμιχάλης Θεόδωρος","Papamichalis Theodoros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:50Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3335979"],"render_values":[{"text":"uoadl:3335979","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335979","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335979","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3335979","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαμιχάλης Θεόδωρος","Papamichalis Theodoros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3335979","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335979"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το μικροβίωμα είναι ένας «υπεροργανισμός» αποτελούμενος από το σύνολο των μικροοργανισμών μιας ανατομικής περιοχής και των γονιδιωμάτων τους και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο, μεταξύ άλλων, σε μεταβολικό και ανοσολογικό επίπεδο. Μία από τις σημαντικότερες δυνάμεις μεταβολής της σύνθεσης του μικροβιώματος είναι τα αντιβιοτικά, των οποίων η χρήση συνεχώς επεκτείνεται. Συνέπεια, όμως, της χρήσης των αντιβιοτικών είναι και οι μεταβολές στο σύνολο των γονιδίων αντοχής έναντι αντιβιοτικών (ρεσίστωμα). Η παρούσα ανασκόπηση επιχειρεί να μελετήσει την επίδραση της δράσης των αντιβιοτικών στο μικροβίωμα και το ρεσίστωμα. Μέθοδοι: Διενεργήθηκε μία συστηματική ανασκόπηση, με έρευνα στις βάσεις δεδομένων PubMed και Scopus για αλλαγές που προκύπτουν μετά από χορήγηση αντιβιοτικών στο εντερικό μικροβίωμα και ρεσίστωμα ενηλίκων ατόμων. Επιλέχθηκαν μελέτες που παρουσίασαν αλλαγές στην α- diversity, στη β-diversity, στην ταξονομική σύνθεση μικροβιώματος και στη σύνθεση ρεσιστώματος. Οι μελέτες αυτές χρησιμοποίησαν σύγχρονες μεθόδους μεταγενομικής για την ανάλυση των αποτελεσμάτων, όπως αλληλούχιση 16S rRNA και αλληλούχιση Shotgun. Αποτελέσματα: Στην ανασκόπηση εντοπίστηκαν αλλαγές στην α και β-diversity προκαλούμενες από το σύνολο των αντιβιοτικών, οι οποίες με ελάχιστες εξαιρέσεις είχαν υποστραφεί μετά από περίπου ένα μήνα από την ολοκλήρωση της αγωγής. Η ταξονομική σύνθεση του μικροβιώματος επηρεάστηκε από όλα τα αντιβιοτικά που μελετήθηκαν με μεγαλύτερο αντίκτυπο από το συνδυασμό αντιβιοτικών, αλλά και τις β-λακτάμες που ελάττωσαν το φύλο Firmicutes, το οποίο είναι συνήθως το πολυπληθέστερο. Στο ρεσίστωμα, τέλος, υπήρξαν περιπτώσεις εμφάνισης νέων ARGs τα οποία παρέμεναν ανιχνεύσιμα έως και ένα έτος μετά τη λήψη των αντιβιοτικών. Συμπεράσματα: Η χορήγηση αντιβιοτικών είχε επίδραση τόσο στο μικροβίωμα όσο και στο ρεσίστωμα του εντέρου ενηλίκων ατόμων, η οποία απεικονίστηκε μέσω μεταβολών στους υπό μελέτη δείκτες. Λαμβάνοντας υπόψιν αυτές τις μεταβολές, προτείνεται η διενέργεια νέων μελετών με μεγαλύτερη ομοιομορφία ως προς τη σύνθεση του πληθυσμού για τη μελέτη της αντιβιοτικής επίδρασης στο μικροβίωμα. Επίσης, προτείνεται αποκλεισμός των ατόμων που έλαβαν αντιβιοτικά το τελευταίο τετράμηνο και πιο συστηματική μακροχρόνια παρακολούθηση για τουλάχιστον έξι μήνες. Τέλος, σημαντική κρίνεται η διεύρυνση του ερευνητικού οπλοστασίου με τη χρήση μεθόδων metatranscriptomics και metabolomics με στόχο την καλύτερη ερμηνεία και κλινική αξιοποίηση των αποτελεσμάτων.","Introduction: The microbiome is a “superorganism” consisting of the aggregate of the microorganisms in an anatomic niche and their genomes and plays, between others, an important metabolic and immunologic role. Antibiotics, the usage of which is consistently growing, are one of the most important shifting powers of the microbiome composition. Furthermore, the use of antibiotics induces changes in the aggregate of the antibiotic resistance genes (resistome). The present review attempts to study the effect of antibiotics on the microbiome and resistome. Methods: A systematic review was conducted by searching through PubMed and Scopus databases for changes emerging after antibiotic administration in the human gut microbiome and resistome of adults. Studies, which presented changes in a-diversity, b-diversity, the taxonomic composition of the microbiome and the resistome were selected. These studies used modern metagenomic methods for the results analysis, such as 16S rRNA sequencing and shotgun sequencing. Results: The review depicted changes in alpha and beta diversity caused by the studied antibiotics, all of which,with a few exceptions, did not appear about a month after the completion of the antibiotic administration. The taxonomic composition of the microbiome was affected by all the studied antibiotics, with the combination of antibiotics having the biggest impact, but also beta-lactams decreasing the Firmicutes phylum which is usually the most abundant. Regarding resistome, there were cases of emergence of new ARGs, which were traceable up to one year after the antibiotic uptake. Conclusions: Antibiotic administration had an impact both on the gut microbiome and gut resistome of human adults, which was depicted by changes in the studied indexes. Taking into consideration these changes, we suggest that new studies with greater homogeneity in their population be conducted in order to study in a better way the impact of antibiotics on microbiome. Exclusion of people who have taken antibiotics in the last four months before entering the study and follow-up for at least six months are also suggested. Finally, it is important that the research arsenal is enriched with the application of metatranscriptomics and metabolomics methods to achieve a better interpretation and clinical utilization of the results."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της χορήγησης αντιβιοτικών στο μικροβίωμα και την εμφάνιση γονιδίων μικροβιακής αντοχής σε αυτό (resistome)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαμιχάλης Θεόδωρος","Papamichalis Theodoros"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το μικροβίωμα είναι ένας «υπεροργανισμός» αποτελούμενος από το σύνολο των μικροοργανισμών μιας ανατομικής περιοχής και των γονιδιωμάτων τους και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο, μεταξύ άλλων, σε μεταβολικό και ανοσολογικό επίπεδο. Μία από τις σημαντικότερες δυνάμεις μεταβολής της σύνθεσης του μικροβιώματος είναι τα αντιβιοτικά, των οποίων η χρήση συνεχώς επεκτείνεται. Συνέπεια, όμως, της χρήσης των αντιβιοτικών είναι και οι μεταβολές στο σύνολο των γονιδίων αντοχής έναντι αντιβιοτικών (ρεσίστωμα). Η παρούσα ανασκόπηση επιχειρεί να μελετήσει την επίδραση της δράσης των αντιβιοτικών στο μικροβίωμα και το ρεσίστωμα. Μέθοδοι: Διενεργήθηκε μία συστηματική ανασκόπηση, με έρευνα στις βάσεις δεδομένων PubMed και Scopus για αλλαγές που προκύπτουν μετά από χορήγηση αντιβιοτικών στο εντερικό μικροβίωμα και ρεσίστωμα ενηλίκων ατόμων. Επιλέχθηκαν μελέτες που παρουσίασαν αλλαγές στην α- diversity, στη β-diversity, στην ταξονομική σύνθεση μικροβιώματος και στη σύνθεση ρεσιστώματος. Οι μελέτες αυτές χρησιμοποίησαν σύγχρονες μεθόδους μεταγενομικής για την ανάλυση των αποτελεσμάτων, όπως αλληλούχιση 16S rRNA και αλληλούχιση Shotgun. Αποτελέσματα: Στην ανασκόπηση εντοπίστηκαν αλλαγές στην α και β-diversity προκαλούμενες από το σύνολο των αντιβιοτικών, οι οποίες με ελάχιστες εξαιρέσεις είχαν υποστραφεί μετά από περίπου ένα μήνα από την ολοκλήρωση της αγωγής. Η ταξονομική σύνθεση του μικροβιώματος επηρεάστηκε από όλα τα αντιβιοτικά που μελετήθηκαν με μεγαλύτερο αντίκτυπο από το συνδυασμό αντιβιοτικών, αλλά και τις β-λακτάμες που ελάττωσαν το φύλο Firmicutes, το οποίο είναι συνήθως το πολυπληθέστερο. Στο ρεσίστωμα, τέλος, υπήρξαν περιπτώσεις εμφάνισης νέων ARGs τα οποία παρέμεναν ανιχνεύσιμα έως και ένα έτος μετά τη λήψη των αντιβιοτικών. Συμπεράσματα: Η χορήγηση αντιβιοτικών είχε επίδραση τόσο στο μικροβίωμα όσο και στο ρεσίστωμα του εντέρου ενηλίκων ατόμων, η οποία απεικονίστηκε μέσω μεταβολών στους υπό μελέτη δείκτες. Λαμβάνοντας υπόψιν αυτές τις μεταβολές, προτείνεται η διενέργεια νέων μελετών με μεγαλύτερη ομοιομορφία ως προς τη σύνθεση του πληθυσμού για τη μελέτη της αντιβιοτικής επίδρασης στο μικροβίωμα. Επίσης, προτείνεται αποκλεισμός των ατόμων που έλαβαν αντιβιοτικά το τελευταίο τετράμηνο και πιο συστηματική μακροχρόνια παρακολούθηση για τουλάχιστον έξι μήνες. Τέλος, σημαντική κρίνεται η διεύρυνση του ερευνητικού οπλοστασίου με τη χρήση μεθόδων metatranscriptomics και metabolomics με στόχο την καλύτερη ερμηνεία και κλινική αξιοποίηση των αποτελεσμάτων.","Introduction: The microbiome is a “superorganism” consisting of the aggregate of the microorganisms in an anatomic niche and their genomes and plays, between others, an important metabolic and immunologic role. Antibiotics, the usage of which is consistently growing, are one of the most important shifting powers of the microbiome composition. Furthermore, the use of antibiotics induces changes in the aggregate of the antibiotic resistance genes (resistome). The present review attempts to study the effect of antibiotics on the microbiome and resistome. Methods: A systematic review was conducted by searching through PubMed and Scopus databases for changes emerging after antibiotic administration in the human gut microbiome and resistome of adults. Studies, which presented changes in a-diversity, b-diversity, the taxonomic composition of the microbiome and the resistome were selected. These studies used modern metagenomic methods for the results analysis, such as 16S rRNA sequencing and shotgun sequencing. Results: The review depicted changes in alpha and beta diversity caused by the studied antibiotics, all of which,with a few exceptions, did not appear about a month after the completion of the antibiotic administration. The taxonomic composition of the microbiome was affected by all the studied antibiotics, with the combination of antibiotics having the biggest impact, but also beta-lactams decreasing the Firmicutes phylum which is usually the most abundant. Regarding resistome, there were cases of emergence of new ARGs, which were traceable up to one year after the antibiotic uptake. Conclusions: Antibiotic administration had an impact both on the gut microbiome and gut resistome of human adults, which was depicted by changes in the studied indexes. Taking into consideration these changes, we suggest that new studies with greater homogeneity in their population be conducted in order to study in a better way the impact of antibiotics on microbiome. Exclusion of people who have taken antibiotics in the last four months before entering the study and follow-up for at least six months are also suggested. Finally, it is important that the research arsenal is enriched with the application of metatranscriptomics and metabolomics methods to achieve a better interpretation and clinical utilization of the results."],"dc:identifier":["uoadl:3335979","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3335979"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση της χορήγησης αντιβιοτικών στο μικροβίωμα και την εμφάνιση γονιδίων μικροβιακής αντοχής σε αυτό (resistome)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:50Z"}