{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3336116"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3336116","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίδραση ακτινοβολίας laser χαμηλής ισχύος και χαμηλή δόση φωτοδυναμικής θεραπείας σε μοντέλο επούλωσης τραυμάτων με κερατινοκύτταρα","abstract":"Η διαδικασία της επούλωσης είναι περίπλοκη και πολλοί παράγοντες συχνά καθυστερούν την πρόοδό της. Οι χρόνιες πληγές αποτελούν σημαντική πρόκληση για την υγεία και την οικονομία και οι επιστήμονες υγείας προσπαθούν να βρουν αποτελεσματικές και εφικτές μεθόδους θεραπείας. Μία πρόσφατη και καινοτόμα θεραπευτική προσέγγιση είναι η χρήση χαμηλής ισχύος ακτινοβολίας λέιζερ αλλά και χαμηλής δόσης φωτοδυναμικής θεραπείας με σκοπό να προάγουν την διαδικασία της επούλωση των δερματικών πληγών. Ο σκοπός της διπλωματικής είναι η μελέτη της επουλωτικής διαδικασίας ενός τραύματος μέσω ακτινοβόλησης των κερατινοκυττάρων με χαμηλής ισχύος ερυθρής ακτινοβολίας (661 nm) και χαμηλή δόση φωτοδυναμικής θεραπείας (κουρκουμίνη ως φωτοευαισθητοποιητής, 425 nm ακτινοβολία) και η βελτιστοποίηση των παραμέτρων ώστε να επιτευχθεί το καλύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα. Επιπροσθέτως, αποσκοπεί στην διερεύνηση των μηχανισμών της επούλωσης μέσω της παραγωγής ελευθέρων ριζών (ROS), του πολλαπλασιασμού και της μετανάστευσης των κερατινοκυττάρων. Για το σκοπό αυτό, στην παρούσα διπλωματική εργασία, χρησιμοποιήθηκαν κερατινοκύτταρα NCTC 2544 στο μοντέλο επούλωσης πληγών scratch assay. Πραγματοποιήθηκε λήψη φωτογραφιών 0, 24 , 48 και 72 ώρες μετά από την ακτινοβόληση με διοδικό λέιζερ στα 661 nm. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε ανάλυση εικόνας και υπολογίστηκε το ποσοστό επούλωσης. Η βιωσιμότητα των κυττάρων αξιολογήθηκε με τη δοκιμασία του ΜΤΤ. Η παραγωγή των ενεργών μορφών οξυγόνου (ROS) προσδιορίστηκε και ποσοτικοποιήθηκε την ώρα 0 καθώς και 24 ώρες μετά τη θεραπεία. Για τη χαμηλής δόσης φωτοδυναμική θεραπεία χρησιμοποιήθηκε ως φωτοευαισθητοποιητής η κουρκουμίνη η οποία ενεργοποιήθηκε με τη χρήση λάμπας LED που εκπέμπει στα 425 nm. Εικόνες ελήφθησαν 0, 24 , 48 και 72 ώρες μετά την φωτοδυναμική θεραπεία και ύστερα από ανάλυση των εικόνων υπολογίστηκε το ποσοστό επούλωσης. Οι δόσεις κόκκινης ακτινοβολίας που μελετήθηκαν δεν εμφάνισαν τοξικότητα στα κερατινοκύτταρα. Η βιωσιμότητα των κυττάρων εμφάνισε αύξηση ύστερα από την ακτινοβόληση στις περισσότερες πειραματικές ομάδες .Τα αποτελέσματα από το μοντέλο scratch έδειξαν πως δόσεις μεταξύ 0,18 – 13,5 J/ cm2 είχαν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό επούλωσης σε σύγκριση με τους μάρτυρες 72 ώρες μετά τη θεραπεία. Περαιτέρω ανάλυση μεταξύ των διαφορετικών ακτινοβολημένων ομάδων, έδειξε ότι η ακτινοβόληση με 10 mW/cm2 είτε για 3 λεπτά είτε για 5 λεπτά παρείχε τους καλύτερους ρυθμούς επούλωσης 72 ώρες μετά την πρόκληση του τραύματος και την εφαρμογή θεραπείας. Επιπροσθέτως, τα αποτελέσματα έδειξαν την ύπαρξη δύο κατωφλιών τόσο στην ισχύ (10 mW/cm2) όσο και στον χρόνο ακτινοβολίας (5 λεπτά ) που πρέπει να ξεπεραστούν για να βελτιωθεί η επούλωση των πληγών. Η παραγωγή ROS εξετάστηκε στην ομάδα ελέγχου, την ομάδα με τον μεγαλύτερο ρυθμό επούλωσης (10 mW/cm2, 3 λεπτά) και την ομάδα με το μικρότερο ρυθμό επούλωσης (5 mW/ cm2 για 3 λεπτά). Παρουσιάστηκε αύξηση των ROS αμέσως μετά τη θεραπεία, που ήταν στατιστικά σημαντικά αυξημένη στην ομάδα που παρουσίασε το χαμηλότερο ποσοστό επούλωσης, ενώ 24 ώρες μετά τα ενδοκυττάρια επίπεδα ROS εμφανιστήκαν φυσιολογικά χωρίς να υπάρχει στατιστική σημαντικότητα στις διαφορές τους. Η ομάδα με τον καλύτερο ρυθμό κλεισίματος διατήρησε σταθερά τα επίπεδα των ROS και μάλιστα σε φυσιολογικά επίπεδα. Για την φωτοδυναμική θεραπεία πραγματοποιήθηκε πείραμα για τον προσδιορισμό της κατάλληλης δόσης φωτοευαισθητοποιητή (3μM και 1μM) και ακτινοβολίας (3mW/cm2 και 6mW/cm2 για 1 και 2 min.) που δεν επηρέαζε την κυτταρική βιωσιμότητα. Ο χρόνος επώασης των κυττάρων προκειμένου να εισέλθει στο εσωτερικό τους επαρκής ποσότητα φωτουαισθητοποιητή προσδιορίστηκε στα 150 λεπτά. Το ποσοστό επούλωσης ήταν στατιστικά σημαντικά υψηλότερο στις ομάδες που χρησιμοποιήθηκαν συγκεντρώσεις φωτοευαισθητοποιητή 3 μM και 1 μM και ακτινοβολήθηκαν για 1 min με 3mW/cm2 και 6mW/cm2 σε σχέση με τους μάρτυρες. Ως αποτέλεσμα, η χαμηλής ισχύος ερυθρή ακτινοβολία επηρέασε την μετανάστευση και τον πολλαπλασιασμό των κερατινοκυττάρων, προάγοντας την επούλωση των πληγών. Αμέσως μετά τη θεραπεία με την ερυθρή ακτινοβολία, η παραγωγή ROS παρουσίασε διαφορές μεταξύ των διαφόρων ομάδων με αυξημένη να εμφανίζεται στην ομάδα που επουλώθηκε με τον μικρότερο ρυθμό. Η φωτοδυναμική θεραπεία χαμηλής ισχύος χρησιμοποιώντας ως φωτοευαισθητοποιητή την κουρκουμίνη και μπλε ακτινοβολία στα 425 nm ενίσχυσε την επούλωση των κερατινοκυττάρων στο μοντέλο επούλωσης. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας παρείχαν καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών και του ρόλου του κόκκινου λέιζερ στην επιτάχυνση της επούλωσης των πληγών. Επιπλέον, η παρούσα μελέτη ενίσχυσε τα δεδομένα σχετικά με τη χαμηλής ισχύος φωτοδυναμική θεραπεία ως μία μη επεμβατική προσέγγιση στην επούλωση των πληγών.","abstract_html":"Η διαδικασία της επούλωσης είναι περίπλοκη και πολλοί παράγοντες συχνά καθυστερούν την πρόοδό της. Οι χρόνιες πληγές αποτελούν σημαντική πρόκληση για την υγεία και την οικονομία και οι επιστήμονες υγείας προσπαθούν να βρουν αποτελεσματικές και εφικτές μεθόδους θεραπείας. Μία πρόσφατη και καινοτόμα θεραπευτική προσέγγιση είναι η χρήση χαμηλής ισχύος ακτινοβολίας λέιζερ αλλά και χαμηλής δόσης φωτοδυναμικής θεραπείας με σκοπό να προάγουν την διαδικασία της επούλωση των δερματικών πληγών. Ο σκοπός της διπλωματικής είναι η μελέτη της επουλωτικής διαδικασίας ενός τραύματος μέσω ακτινοβόλησης των κερατινοκυττάρων με χαμηλής ισχύος ερυθρής ακτινοβολίας (661 nm) και χαμηλή δόση φωτοδυναμικής θεραπείας (κουρκουμίνη ως φωτοευαισθητοποιητής, 425 nm ακτινοβολία) και η βελτιστοποίηση των παραμέτρων ώστε να επιτευχθεί το καλύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα. Επιπροσθέτως, αποσκοπεί στην διερεύνηση των μηχανισμών της επούλωσης μέσω της παραγωγής ελευθέρων ριζών (ROS), του πολλαπλασιασμού και της μετανάστευσης των κερατινοκυττάρων. Για το σκοπό αυτό, στην παρούσα διπλωματική εργασία, χρησιμοποιήθηκαν κερατινοκύτταρα NCTC 2544 στο μοντέλο επούλωσης πληγών scratch assay. Πραγματοποιήθηκε λήψη φωτογραφιών 0, 24 , 48 και 72 ώρες μετά από την ακτινοβόληση με διοδικό λέιζερ στα 661 nm. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε ανάλυση εικόνας και υπολογίστηκε το ποσοστό επούλωσης. Η βιωσιμότητα των κυττάρων αξιολογήθηκε με τη δοκιμασία του ΜΤΤ. Η παραγωγή των ενεργών μορφών οξυγόνου (ROS) προσδιορίστηκε και ποσοτικοποιήθηκε την ώρα 0 καθώς και 24 ώρες μετά τη θεραπεία. Για τη χαμηλής δόσης φωτοδυναμική θεραπεία χρησιμοποιήθηκε ως φωτοευαισθητοποιητής η κουρκουμίνη η οποία ενεργοποιήθηκε με τη χρήση λάμπας LED που εκπέμπει στα 425 nm. Εικόνες ελήφθησαν 0, 24 , 48 και 72 ώρες μετά την φωτοδυναμική θεραπεία και ύστερα από ανάλυση των εικόνων υπολογίστηκε το ποσοστό επούλωσης. Οι δόσεις κόκκινης ακτινοβολίας που μελετήθηκαν δεν εμφάνισαν τοξικότητα στα κερατινοκύτταρα. Η βιωσιμότητα των κυττάρων εμφάνισε αύξηση ύστερα από την ακτινοβόληση στις περισσότερες πειραματικές ομάδες .Τα αποτελέσματα από το μοντέλο scratch έδειξαν πως δόσεις μεταξύ 0,18 – 13,5 J/ cm2 είχαν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό επούλωσης σε σύγκριση με τους μάρτυρες 72 ώρες μετά τη θεραπεία. Περαιτέρω ανάλυση μεταξύ των διαφορετικών ακτινοβολημένων ομάδων, έδειξε ότι η ακτινοβόληση με 10 mW/cm2 είτε για 3 λεπτά είτε για 5 λεπτά παρείχε τους καλύτερους ρυθμούς επούλωσης 72 ώρες μετά την πρόκληση του τραύματος και την εφαρμογή θεραπείας. Επιπροσθέτως, τα αποτελέσματα έδειξαν την ύπαρξη δύο κατωφλιών τόσο στην ισχύ (10 mW/cm2) όσο και στον χρόνο ακτινοβολίας (5 λεπτά ) που πρέπει να ξεπεραστούν για να βελτιωθεί η επούλωση των πληγών. Η παραγωγή ROS εξετάστηκε στην ομάδα ελέγχου, την ομάδα με τον μεγαλύτερο ρυθμό επούλωσης (10 mW/cm2, 3 λεπτά) και την ομάδα με το μικρότερο ρυθμό επούλωσης (5 mW/ cm2 για 3 λεπτά). Παρουσιάστηκε αύξηση των ROS αμέσως μετά τη θεραπεία, που ήταν στατιστικά σημαντικά αυξημένη στην ομάδα που παρουσίασε το χαμηλότερο ποσοστό επούλωσης, ενώ 24 ώρες μετά τα ενδοκυττάρια επίπεδα ROS εμφανιστήκαν φυσιολογικά χωρίς να υπάρχει στατιστική σημαντικότητα στις διαφορές τους. Η ομάδα με τον καλύτερο ρυθμό κλεισίματος διατήρησε σταθερά τα επίπεδα των ROS και μάλιστα σε φυσιολογικά επίπεδα. Για την φωτοδυναμική θεραπεία πραγματοποιήθηκε πείραμα για τον προσδιορισμό της κατάλληλης δόσης φωτοευαισθητοποιητή (3μM και 1μM) και ακτινοβολίας (3mW/cm2 και 6mW/cm2 για 1 και 2 min.) που δεν επηρέαζε την κυτταρική βιωσιμότητα. Ο χρόνος επώασης των κυττάρων προκειμένου να εισέλθει στο εσωτερικό τους επαρκής ποσότητα φωτουαισθητοποιητή προσδιορίστηκε στα 150 λεπτά. Το ποσοστό επούλωσης ήταν στατιστικά σημαντικά υψηλότερο στις ομάδες που χρησιμοποιήθηκαν συγκεντρώσεις φωτοευαισθητοποιητή 3 μM και 1 μM και ακτινοβολήθηκαν για 1 min με 3mW/cm2 και 6mW/cm2 σε σχέση με τους μάρτυρες. Ως αποτέλεσμα, η χαμηλής ισχύος ερυθρή ακτινοβολία επηρέασε την μετανάστευση και τον πολλαπλασιασμό των κερατινοκυττάρων, προάγοντας την επούλωση των πληγών. Αμέσως μετά τη θεραπεία με την ερυθρή ακτινοβολία, η παραγωγή ROS παρουσίασε διαφορές μεταξύ των διαφόρων ομάδων με αυξημένη να εμφανίζεται στην ομάδα που επουλώθηκε με τον μικρότερο ρυθμό. Η φωτοδυναμική θεραπεία χαμηλής ισχύος χρησιμοποιώντας ως φωτοευαισθητοποιητή την κουρκουμίνη και μπλε ακτινοβολία στα 425 nm ενίσχυσε την επούλωση των κερατινοκυττάρων στο μοντέλο επούλωσης. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας παρείχαν καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών και του ρόλου του κόκκινου λέιζερ στην επιτάχυνση της επούλωσης των πληγών. Επιπλέον, η παρούσα μελέτη ενίσχυσε τα δεδομένα σχετικά με τη χαμηλής ισχύος φωτοδυναμική θεραπεία ως μία μη επεμβατική προσέγγιση στην επούλωση των πληγών.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαθιουδάκη Ευδοξία","Mathioudaki Evdoxia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:53Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3336116"],"render_values":[{"text":"uoadl:3336116","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336116","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336116","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3336116","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαθιουδάκη Ευδοξία","Mathioudaki Evdoxia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3336116","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336116"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η διαδικασία της επούλωσης είναι περίπλοκη και πολλοί παράγοντες συχνά καθυστερούν την πρόοδό της. Οι χρόνιες πληγές αποτελούν σημαντική πρόκληση για την υγεία και την οικονομία και οι επιστήμονες υγείας προσπαθούν να βρουν αποτελεσματικές και εφικτές μεθόδους θεραπείας. Μία πρόσφατη και καινοτόμα θεραπευτική προσέγγιση είναι η χρήση χαμηλής ισχύος ακτινοβολίας λέιζερ αλλά και χαμηλής δόσης φωτοδυναμικής θεραπείας με σκοπό να προάγουν την διαδικασία της επούλωση των δερματικών πληγών. Ο σκοπός της διπλωματικής είναι η μελέτη της επουλωτικής διαδικασίας ενός τραύματος μέσω ακτινοβόλησης των κερατινοκυττάρων με χαμηλής ισχύος ερυθρής ακτινοβολίας (661 nm) και χαμηλή δόση φωτοδυναμικής θεραπείας (κουρκουμίνη ως φωτοευαισθητοποιητής, 425 nm ακτινοβολία) και η βελτιστοποίηση των παραμέτρων ώστε να επιτευχθεί το καλύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα. Επιπροσθέτως, αποσκοπεί στην διερεύνηση των μηχανισμών της επούλωσης μέσω της παραγωγής ελευθέρων ριζών (ROS), του πολλαπλασιασμού και της μετανάστευσης των κερατινοκυττάρων. Για το σκοπό αυτό, στην παρούσα διπλωματική εργασία, χρησιμοποιήθηκαν κερατινοκύτταρα NCTC 2544 στο μοντέλο επούλωσης πληγών scratch assay. Πραγματοποιήθηκε λήψη φωτογραφιών 0, 24 , 48 και 72 ώρες μετά από την ακτινοβόληση με διοδικό λέιζερ στα 661 nm. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε ανάλυση εικόνας και υπολογίστηκε το ποσοστό επούλωσης. Η βιωσιμότητα των κυττάρων αξιολογήθηκε με τη δοκιμασία του ΜΤΤ. Η παραγωγή των ενεργών μορφών οξυγόνου (ROS) προσδιορίστηκε και ποσοτικοποιήθηκε την ώρα 0 καθώς και 24 ώρες μετά τη θεραπεία. Για τη χαμηλής δόσης φωτοδυναμική θεραπεία χρησιμοποιήθηκε ως φωτοευαισθητοποιητής η κουρκουμίνη η οποία ενεργοποιήθηκε με τη χρήση λάμπας LED που εκπέμπει στα 425 nm. Εικόνες ελήφθησαν 0, 24 , 48 και 72 ώρες μετά την φωτοδυναμική θεραπεία και ύστερα από ανάλυση των εικόνων υπολογίστηκε το ποσοστό επούλωσης. Οι δόσεις κόκκινης ακτινοβολίας που μελετήθηκαν δεν εμφάνισαν τοξικότητα στα κερατινοκύτταρα. Η βιωσιμότητα των κυττάρων εμφάνισε αύξηση ύστερα από την ακτινοβόληση στις περισσότερες πειραματικές ομάδες .Τα αποτελέσματα από το μοντέλο scratch έδειξαν πως δόσεις μεταξύ 0,18 – 13,5 J/ cm2 είχαν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό επούλωσης σε σύγκριση με τους μάρτυρες 72 ώρες μετά τη θεραπεία. Περαιτέρω ανάλυση μεταξύ των διαφορετικών ακτινοβολημένων ομάδων, έδειξε ότι η ακτινοβόληση με 10 mW/cm2 είτε για 3 λεπτά είτε για 5 λεπτά παρείχε τους καλύτερους ρυθμούς επούλωσης 72 ώρες μετά την πρόκληση του τραύματος και την εφαρμογή θεραπείας. Επιπροσθέτως, τα αποτελέσματα έδειξαν την ύπαρξη δύο κατωφλιών τόσο στην ισχύ (10 mW/cm2) όσο και στον χρόνο ακτινοβολίας (5 λεπτά ) που πρέπει να ξεπεραστούν για να βελτιωθεί η επούλωση των πληγών. Η παραγωγή ROS εξετάστηκε στην ομάδα ελέγχου, την ομάδα με τον μεγαλύτερο ρυθμό επούλωσης (10 mW/cm2, 3 λεπτά) και την ομάδα με το μικρότερο ρυθμό επούλωσης (5 mW/ cm2 για 3 λεπτά). Παρουσιάστηκε αύξηση των ROS αμέσως μετά τη θεραπεία, που ήταν στατιστικά σημαντικά αυξημένη στην ομάδα που παρουσίασε το χαμηλότερο ποσοστό επούλωσης, ενώ 24 ώρες μετά τα ενδοκυττάρια επίπεδα ROS εμφανιστήκαν φυσιολογικά χωρίς να υπάρχει στατιστική σημαντικότητα στις διαφορές τους. Η ομάδα με τον καλύτερο ρυθμό κλεισίματος διατήρησε σταθερά τα επίπεδα των ROS και μάλιστα σε φυσιολογικά επίπεδα. Για την φωτοδυναμική θεραπεία πραγματοποιήθηκε πείραμα για τον προσδιορισμό της κατάλληλης δόσης φωτοευαισθητοποιητή (3μM και 1μM) και ακτινοβολίας (3mW/cm2 και 6mW/cm2 για 1 και 2 min.) που δεν επηρέαζε την κυτταρική βιωσιμότητα. Ο χρόνος επώασης των κυττάρων προκειμένου να εισέλθει στο εσωτερικό τους επαρκής ποσότητα φωτουαισθητοποιητή προσδιορίστηκε στα 150 λεπτά. Το ποσοστό επούλωσης ήταν στατιστικά σημαντικά υψηλότερο στις ομάδες που χρησιμοποιήθηκαν συγκεντρώσεις φωτοευαισθητοποιητή 3 μM και 1 μM και ακτινοβολήθηκαν για 1 min με 3mW/cm2 και 6mW/cm2 σε σχέση με τους μάρτυρες. Ως αποτέλεσμα, η χαμηλής ισχύος ερυθρή ακτινοβολία επηρέασε την μετανάστευση και τον πολλαπλασιασμό των κερατινοκυττάρων, προάγοντας την επούλωση των πληγών. Αμέσως μετά τη θεραπεία με την ερυθρή ακτινοβολία, η παραγωγή ROS παρουσίασε διαφορές μεταξύ των διαφόρων ομάδων με αυξημένη να εμφανίζεται στην ομάδα που επουλώθηκε με τον μικρότερο ρυθμό. Η φωτοδυναμική θεραπεία χαμηλής ισχύος χρησιμοποιώντας ως φωτοευαισθητοποιητή την κουρκουμίνη και μπλε ακτινοβολία στα 425 nm ενίσχυσε την επούλωση των κερατινοκυττάρων στο μοντέλο επούλωσης. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας παρείχαν καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών και του ρόλου του κόκκινου λέιζερ στην επιτάχυνση της επούλωσης των πληγών. Επιπλέον, η παρούσα μελέτη ενίσχυσε τα δεδομένα σχετικά με τη χαμηλής ισχύος φωτοδυναμική θεραπεία ως μία μη επεμβατική προσέγγιση στην επούλωση των πληγών.","The healing process is very complex and many factors often delay its progress. Chronic wounds are a major health and economic challenge that health scientists are trying to find effective and feasible treatment methods. A recent and innovative therapeutic approach is the use of low-power laser irradiation or low dose photodynamic therapy in order to advance the healing process of the wounds. The aim of the diploma is to study the healing process of a wound through irradiation of keratinocytes with low power red radiation (661 nm) and low dose photodynamic therapy (curcumin as a photosensitizer, 425 nm radiation) and to optimize the parameters to achieve the best therapeutic result. In addition, it aims to investigate the mechanisms of healing through the production of free radicals (ROS), proliferation and migration of keratinocytes. For this purpose, NCTC 2544 keratinocytes were used and the scratch assay was applied. Photographs were taken at 0, 24, 48 and 72 hours after the irradiation with a diode laser that emitted at 661 nm. Image analysis was then performed and the percentage of healing was quantified. Cell viability was assessed by the MTT assay. ROS production was determined and quantified at 0 as well as 24 h after treatment. For the photodynamic therapy curcumin was used as a photosensitizer which was activated using a LED lamp emitting at 425 nm. Images were taken at 0, 24, 48, and 72 hours after the photodynamic therapy and after analysis of the images, the percentage of the healed wound was calculated. The red light doses that were studied did not show any toxic effect at the keratinocytes. Increased cell viability occurred after irradiation in most experimental groups. Results from the scratch model showed that doses between 0.18 – 13.5 J /cm2 had a greater healing rate compared to the controls 72 hours after treatment. Further analysis between the different irradiated groups showed that irradiation with 10 mW/cm2 for either 3 minutes or 5 minutes provided the best healing rates. In addition, the results showed the existence of two thresholds in both power (10 mW/cm2) and irradiation time (5 min) that must be overcome to improve wound healing. ROS production was examined in the control group, the group with the highest closing rate (10 mW/cm2, 3 minutes) and the group with the lowest closing rate (5 mW/cm2 for 3 minutes). There was an increase in ROS immediately after treatment that was statistically significant only in the group that showed the lowest healing rate, while 24 hours after, the intracellular ROS levels appeared normal. For the photodynamic therapy, experiments were performed to determine the appropriate dose of photosensitizer (3μM and 1μM) and irradiation doses (3mW/cm2 and 6mW/cm2 for 1 and 2 min) that did not affect negatively the cell viability. The incubation time of the cells in order for a sufficient amount of photosensitizer to enter inside them was determined at 150 minutes. The healing rate was statistically significantly higher in the groups using photosensitizer concentrations of 3 µM and 1 µM and got irradiated for 1 minute with 3mW/cm2 and 6mW/cm2 compared to the controls. As a result, low-power red radiation affected the migration and proliferation of keratinocytes, promoting wound healing. Immediately after the treatment with red light, the case where the wound healing rate was the lowest, an increase in ROS was observed immediately after irradiation, while after 24 hours the ROS levels returned to normal. Photodynamic therapy, using as photosensitizer curcumin and blue light at 425 nm, enhanced keratinocytes’ wound healing rate in the scratch model. In conclusion, the results of this research provided a better understanding of the mechanisms and role of red low-level laser therapy and low-power photodynamic therapy in accelerating wound healing. In addition, the present study strengthened the data on low-power photodynamic therapy as a non-invasive approach to wound healing."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίδραση ακτινοβολίας laser χαμηλής ισχύος και χαμηλή δόση φωτοδυναμικής θεραπείας σε μοντέλο επούλωσης τραυμάτων με κερατινοκύτταρα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαθιουδάκη Ευδοξία","Mathioudaki Evdoxia"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η διαδικασία της επούλωσης είναι περίπλοκη και πολλοί παράγοντες συχνά καθυστερούν την πρόοδό της. Οι χρόνιες πληγές αποτελούν σημαντική πρόκληση για την υγεία και την οικονομία και οι επιστήμονες υγείας προσπαθούν να βρουν αποτελεσματικές και εφικτές μεθόδους θεραπείας. Μία πρόσφατη και καινοτόμα θεραπευτική προσέγγιση είναι η χρήση χαμηλής ισχύος ακτινοβολίας λέιζερ αλλά και χαμηλής δόσης φωτοδυναμικής θεραπείας με σκοπό να προάγουν την διαδικασία της επούλωση των δερματικών πληγών. Ο σκοπός της διπλωματικής είναι η μελέτη της επουλωτικής διαδικασίας ενός τραύματος μέσω ακτινοβόλησης των κερατινοκυττάρων με χαμηλής ισχύος ερυθρής ακτινοβολίας (661 nm) και χαμηλή δόση φωτοδυναμικής θεραπείας (κουρκουμίνη ως φωτοευαισθητοποιητής, 425 nm ακτινοβολία) και η βελτιστοποίηση των παραμέτρων ώστε να επιτευχθεί το καλύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα. Επιπροσθέτως, αποσκοπεί στην διερεύνηση των μηχανισμών της επούλωσης μέσω της παραγωγής ελευθέρων ριζών (ROS), του πολλαπλασιασμού και της μετανάστευσης των κερατινοκυττάρων. Για το σκοπό αυτό, στην παρούσα διπλωματική εργασία, χρησιμοποιήθηκαν κερατινοκύτταρα NCTC 2544 στο μοντέλο επούλωσης πληγών scratch assay. Πραγματοποιήθηκε λήψη φωτογραφιών 0, 24 , 48 και 72 ώρες μετά από την ακτινοβόληση με διοδικό λέιζερ στα 661 nm. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε ανάλυση εικόνας και υπολογίστηκε το ποσοστό επούλωσης. Η βιωσιμότητα των κυττάρων αξιολογήθηκε με τη δοκιμασία του ΜΤΤ. Η παραγωγή των ενεργών μορφών οξυγόνου (ROS) προσδιορίστηκε και ποσοτικοποιήθηκε την ώρα 0 καθώς και 24 ώρες μετά τη θεραπεία. Για τη χαμηλής δόσης φωτοδυναμική θεραπεία χρησιμοποιήθηκε ως φωτοευαισθητοποιητής η κουρκουμίνη η οποία ενεργοποιήθηκε με τη χρήση λάμπας LED που εκπέμπει στα 425 nm. Εικόνες ελήφθησαν 0, 24 , 48 και 72 ώρες μετά την φωτοδυναμική θεραπεία και ύστερα από ανάλυση των εικόνων υπολογίστηκε το ποσοστό επούλωσης. Οι δόσεις κόκκινης ακτινοβολίας που μελετήθηκαν δεν εμφάνισαν τοξικότητα στα κερατινοκύτταρα. Η βιωσιμότητα των κυττάρων εμφάνισε αύξηση ύστερα από την ακτινοβόληση στις περισσότερες πειραματικές ομάδες .Τα αποτελέσματα από το μοντέλο scratch έδειξαν πως δόσεις μεταξύ 0,18 – 13,5 J/ cm2 είχαν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό επούλωσης σε σύγκριση με τους μάρτυρες 72 ώρες μετά τη θεραπεία. Περαιτέρω ανάλυση μεταξύ των διαφορετικών ακτινοβολημένων ομάδων, έδειξε ότι η ακτινοβόληση με 10 mW/cm2 είτε για 3 λεπτά είτε για 5 λεπτά παρείχε τους καλύτερους ρυθμούς επούλωσης 72 ώρες μετά την πρόκληση του τραύματος και την εφαρμογή θεραπείας. Επιπροσθέτως, τα αποτελέσματα έδειξαν την ύπαρξη δύο κατωφλιών τόσο στην ισχύ (10 mW/cm2) όσο και στον χρόνο ακτινοβολίας (5 λεπτά ) που πρέπει να ξεπεραστούν για να βελτιωθεί η επούλωση των πληγών. Η παραγωγή ROS εξετάστηκε στην ομάδα ελέγχου, την ομάδα με τον μεγαλύτερο ρυθμό επούλωσης (10 mW/cm2, 3 λεπτά) και την ομάδα με το μικρότερο ρυθμό επούλωσης (5 mW/ cm2 για 3 λεπτά). Παρουσιάστηκε αύξηση των ROS αμέσως μετά τη θεραπεία, που ήταν στατιστικά σημαντικά αυξημένη στην ομάδα που παρουσίασε το χαμηλότερο ποσοστό επούλωσης, ενώ 24 ώρες μετά τα ενδοκυττάρια επίπεδα ROS εμφανιστήκαν φυσιολογικά χωρίς να υπάρχει στατιστική σημαντικότητα στις διαφορές τους. Η ομάδα με τον καλύτερο ρυθμό κλεισίματος διατήρησε σταθερά τα επίπεδα των ROS και μάλιστα σε φυσιολογικά επίπεδα. Για την φωτοδυναμική θεραπεία πραγματοποιήθηκε πείραμα για τον προσδιορισμό της κατάλληλης δόσης φωτοευαισθητοποιητή (3μM και 1μM) και ακτινοβολίας (3mW/cm2 και 6mW/cm2 για 1 και 2 min.) που δεν επηρέαζε την κυτταρική βιωσιμότητα. Ο χρόνος επώασης των κυττάρων προκειμένου να εισέλθει στο εσωτερικό τους επαρκής ποσότητα φωτουαισθητοποιητή προσδιορίστηκε στα 150 λεπτά. Το ποσοστό επούλωσης ήταν στατιστικά σημαντικά υψηλότερο στις ομάδες που χρησιμοποιήθηκαν συγκεντρώσεις φωτοευαισθητοποιητή 3 μM και 1 μM και ακτινοβολήθηκαν για 1 min με 3mW/cm2 και 6mW/cm2 σε σχέση με τους μάρτυρες. Ως αποτέλεσμα, η χαμηλής ισχύος ερυθρή ακτινοβολία επηρέασε την μετανάστευση και τον πολλαπλασιασμό των κερατινοκυττάρων, προάγοντας την επούλωση των πληγών. Αμέσως μετά τη θεραπεία με την ερυθρή ακτινοβολία, η παραγωγή ROS παρουσίασε διαφορές μεταξύ των διαφόρων ομάδων με αυξημένη να εμφανίζεται στην ομάδα που επουλώθηκε με τον μικρότερο ρυθμό. Η φωτοδυναμική θεραπεία χαμηλής ισχύος χρησιμοποιώντας ως φωτοευαισθητοποιητή την κουρκουμίνη και μπλε ακτινοβολία στα 425 nm ενίσχυσε την επούλωση των κερατινοκυττάρων στο μοντέλο επούλωσης. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας παρείχαν καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών και του ρόλου του κόκκινου λέιζερ στην επιτάχυνση της επούλωσης των πληγών. Επιπλέον, η παρούσα μελέτη ενίσχυσε τα δεδομένα σχετικά με τη χαμηλής ισχύος φωτοδυναμική θεραπεία ως μία μη επεμβατική προσέγγιση στην επούλωση των πληγών.","The healing process is very complex and many factors often delay its progress. Chronic wounds are a major health and economic challenge that health scientists are trying to find effective and feasible treatment methods. A recent and innovative therapeutic approach is the use of low-power laser irradiation or low dose photodynamic therapy in order to advance the healing process of the wounds. The aim of the diploma is to study the healing process of a wound through irradiation of keratinocytes with low power red radiation (661 nm) and low dose photodynamic therapy (curcumin as a photosensitizer, 425 nm radiation) and to optimize the parameters to achieve the best therapeutic result. In addition, it aims to investigate the mechanisms of healing through the production of free radicals (ROS), proliferation and migration of keratinocytes. For this purpose, NCTC 2544 keratinocytes were used and the scratch assay was applied. Photographs were taken at 0, 24, 48 and 72 hours after the irradiation with a diode laser that emitted at 661 nm. Image analysis was then performed and the percentage of healing was quantified. Cell viability was assessed by the MTT assay. ROS production was determined and quantified at 0 as well as 24 h after treatment. For the photodynamic therapy curcumin was used as a photosensitizer which was activated using a LED lamp emitting at 425 nm. Images were taken at 0, 24, 48, and 72 hours after the photodynamic therapy and after analysis of the images, the percentage of the healed wound was calculated. The red light doses that were studied did not show any toxic effect at the keratinocytes. Increased cell viability occurred after irradiation in most experimental groups. Results from the scratch model showed that doses between 0.18 – 13.5 J /cm2 had a greater healing rate compared to the controls 72 hours after treatment. Further analysis between the different irradiated groups showed that irradiation with 10 mW/cm2 for either 3 minutes or 5 minutes provided the best healing rates. In addition, the results showed the existence of two thresholds in both power (10 mW/cm2) and irradiation time (5 min) that must be overcome to improve wound healing. ROS production was examined in the control group, the group with the highest closing rate (10 mW/cm2, 3 minutes) and the group with the lowest closing rate (5 mW/cm2 for 3 minutes). There was an increase in ROS immediately after treatment that was statistically significant only in the group that showed the lowest healing rate, while 24 hours after, the intracellular ROS levels appeared normal. For the photodynamic therapy, experiments were performed to determine the appropriate dose of photosensitizer (3μM and 1μM) and irradiation doses (3mW/cm2 and 6mW/cm2 for 1 and 2 min) that did not affect negatively the cell viability. The incubation time of the cells in order for a sufficient amount of photosensitizer to enter inside them was determined at 150 minutes. The healing rate was statistically significantly higher in the groups using photosensitizer concentrations of 3 µM and 1 µM and got irradiated for 1 minute with 3mW/cm2 and 6mW/cm2 compared to the controls. As a result, low-power red radiation affected the migration and proliferation of keratinocytes, promoting wound healing. Immediately after the treatment with red light, the case where the wound healing rate was the lowest, an increase in ROS was observed immediately after irradiation, while after 24 hours the ROS levels returned to normal. Photodynamic therapy, using as photosensitizer curcumin and blue light at 425 nm, enhanced keratinocytes’ wound healing rate in the scratch model. In conclusion, the results of this research provided a better understanding of the mechanisms and role of red low-level laser therapy and low-power photodynamic therapy in accelerating wound healing. In addition, the present study strengthened the data on low-power photodynamic therapy as a non-invasive approach to wound healing."],"dc:identifier":["uoadl:3336116","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336116"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Επίδραση ακτινοβολίας laser χαμηλής ισχύος και χαμηλή δόση φωτοδυναμικής θεραπείας σε μοντέλο επούλωσης τραυμάτων με κερατινοκύτταρα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:53Z"}